Ato ibn Yasor

وَعَن عطاءِ بن يسارٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ فَدَخَلَ رَجُلٌ ثَائِرُ الرَّأْسِ وَاللِّحْيَةِ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ كَأَنَّهُ يَأْمُرُهُ بِإِصْلَاحِ شَعْرِهِ وَلِحْيَتِهِ فَفَعَلَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَيْسَ هَذَا خَيْرًا مِنْ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ ثَائِرُ الرَّأْسِ كَأَنَّهُ شَيْطَان» . رَوَاهُ مَالك

Ato ibn Yasor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidda edilar. Shu payt boshi va soqoli toʻzigan (tartibsiz) bir kishi kirib keldi. Rasululloh ﷺ unga qoʻllari bilan sochi va soqolini tartibga keltirishni buyurayotgandek ishora qildilar. U shunday qildi, soʻng qaytib keldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Shu birortangizning shaytonga oʻxshab boshi toʻzigan holda kelishidan koʻra yaxshiroq emasmi?» dedilar. Molik rivoyat qilgan.Ато ибн Ясор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидда эдилар. Шу пайт боши ва соқоли тўзиган (тартибсиз) бир киши кириб келди. Расулуллоҳ ﷺ унга қўллари билан сочи ва соқолини тартибга келтиришни буюраётгандек ишора қилдилар. У шундай қилди, сўнг қайтиб келди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Шу бирортангизнинг шайтонга ўхшаб боши тўзиган ҳолда келишидан кўра яхшироқ эмасми?» дедилар. Молик ривоят қилган.

وَعَن عَطاء بْنِ يَسَارٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «اللَّهُمَّ لَا تجْعَل قَبْرِي وثنا يعبد اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى قَوْمٍ اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائهمْ مَسَاجِد» . رَوَاهُ مَالك مُرْسلا

Maʼqil ibn Yasor (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻlim toʻshagidagilaringiz oldida uni oʻqinglar», dedilar. Yaʼni Yosinni.Маъқил ибн Ясор (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўлим тўшагидагиларингиз олдида уни ўқинглар», дедилар. Яъни Ёсинни.

وَعَن عَطاء بن يسَار وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَمْ يَدْرِ كَمْ صَلَّى ثَلَاثًا أم أَرْبعا فليطرح الشَّك وليبن عَلَى مَا اسْتَيْقَنَ ثُمَّ يَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ فَإِنْ كَانَ صَلَّى خَمْسًا شَفَعْنَ لَهُ صَلَاتَهُ وَإِنْ كَانَ صَلَّى إِتْمَامًا لِأَرْبَعٍ كَانَتَا تَرْغِيمًا لِلشَّيْطَانِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَرَوَاهُ مَالِكٌ عَنْ عَطَاءٍ مُرْسَلًا. وَفِي رِوَايَتِهِ: «شَفَعَهَا بِهَاتَيْنِ السَّجْدَتَيْنِ»

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozida shubhaga tushib, uch rakat oʻqiganini yoki toʻrt rakat oʻqiganini bilmay qolsa, shubhani tashlab, aniq bilgani (kam soni) ustiga qursin, soʻng salom berishdan oldin ikki sajda qilsin. Agar (aslida) besh rakat oʻqigan boʻlsa, bu (ikki sajda) namozini juft qilib beradi; agar haqiqatan toʻrtni toʻla oʻqigan boʻlsa, bu ikkovi shaytonni xor qilish boʻladi», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозида шубҳага тушиб, уч ракат ўқиганини ёки тўрт ракат ўқиганини билмай қолса, шубҳани ташлаб, аниқ билгани (кам сони) устига қурсин, сўнг салом беришдан олдин икки сажда қилсин. Агар (аслида) беш ракат ўқиган бўлса, бу (икки сажда) намозини жуфт қилиб беради; агар ҳақиқатан тўртни тўла ўқиган бўлса, бу иккови шайтонни хор қилиш бўлади», дедилар.

وَعَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ مُرْسَلًا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: " لَا تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ إِلَّا لِخَمْسَةٍ: لِغَازٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ لِعَامِلٍ عَلَيْهَا أَوْ لِغَارِمٍ أَوْ لِرَجُلٍ اشْتَرَاهَا بِمَالِهِ أَوْ لِرَجُلٍ كَانَ لَهُ جَارٌ مِسْكِينٌ فَتَصَدَّقَ عَلَى الْمِسْكِينِ فَأَهْدَى الْمِسْكِين للغني ". رَوَاهُ مَالك وَأَبُو دَاوُد وَفِي رِوَايَةٍ لِأَبِي دَاوُدَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ: «أوابن السَّبِيل»

Atoʼ ibn Yasor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sadaqa beshtadan boshqa boyga halol boʻlmaydi: Alloh yoʻlida gʻazot qiluvchiga, yoki uni (sadaqani) yiguvchiga, yoki qarzdorga, yoki uni oʻz moli bilan sotib olgan kishiga, yoxud miskin qoʻshnisi boʻlib, miskinga sadaqa berilgach, miskin uni boyga hadya qilgan kishiga», dedilar.Атў ибн Ясор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Садақа бештадан бошқа бойга ҳалол бўлмайди: Аллоҳ йўлида ғазот қилувчига, ёки уни (садақани) йигувчига, ёки қарздорга, ёки уни ўз моли билан сотиб олган кишига, ёхуд мискин қўшниси бўлиб, мискинга садақа берилгач, мискин уни бойга ҳадя қилган кишига», дедилар.

وَعَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ سَأَلَ مِنْكُمْ وَلَهُ أُوقِيَّةٌ أَوْ عَدْلُهَا فَقَدْ سَأَلَ إِلْحَافًا» . رَوَاهُ مَالك وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ

Ato ibn Yasordan rivoyat qilinishicha, Banu Asaddan boʻlgan bir kishi aytdi: Men va ahlim Baqiul Gʻarqadga tushdik. Ahlim menga: «Rasululloh ﷺning oldilariga borib, bizga yeydigan biror narsa soʻrab kel», dedi. Men Rasululloh ﷺning oldilariga bordim. U zotning huzurlarida biror narsa soʻrayotgan bir kishini koʻrdim. Rasululloh ﷺ: «Senga beradigan narsam yoʻq», deyar edilar. Kishi gʻazablangan holda: «Umrimga qasamki, sen istagan kishingga berasan», deb u zotdan yuz oʻgirib ketdi. Rasululloh ﷺ: «Unga beradigan narsam yoʻqligi uchun u menga gʻazablanyapti. Sizlardan kim bir uqiya yoki uning muqobili boʻla turib soʻrasa, u qattiq turib soʻragan (ilhof qilgan) boʻladi», dedilar. Asadiy aytdi: shunda men: «Sogʻin tuyamiz bir uqiyadan yaxshiroq — uqiya esa qirq dirham edi», dedim-da, u zotdan soʻramay qaytdim. Shundan soʻng Rasululloh ﷺga arpa va mayiz kelib, u zot bizga ham undan boʻlib berdilar, hatto Alloh azza va jalla bizni beniyoz qildi.Ато ибн Ясордан ривоят қилинишича, Бану Асаддан бўлган бир киши айтди: Мен ва аҳлим Бақиул Ғарқадга тушдик. Аҳлим менга: «Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бориб, бизга ейдиган бирор нарса сўраб кел», деди. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бордим. У зотнинг ҳузурларида бирор нарса сўраётган бир кишини кўрдим. Расулуллоҳ ﷺ: «Сенга берадиган нарсам йўқ», деяр эдилар. Киши ғазабланган ҳолда: «Умримга қасамки, сен истаган кишингга берасан», деб у зотдан юз ўгириб кетди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унга берадиган нарсам йўқлиги учун у менга ғазабланяпти. Сизлардан ким бир уқия ёки унинг муқобили бўла туриб сўраса, у қаттиқ туриб сўраган (илҳоф қилган) бўлади», дедилар. Асадий айтди: шунда мен: «Соғин туямиз бир уқиядан яхшироқ — уқия эса қирқ дирҳам эди», дедим-да, у зотдан сўрамай қайтдим. Шундан сўнг Расулуллоҳ ﷺга арпа ва майиз келиб, у зот бизга ҳам ундан бўлиб бердилар, ҳатто Аллоҳ азза ва жалла бизни бениёз қилди.