- وعنه أنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "من عُلم الرمي ثم تركه فليس منا أو فقد عصى" ((رواه مسلم)).
Uqba ibn Amir al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim otishni (kamon otishni) oʻrganib, soʻng uni tark etsa, u bizdan emas», yoki: «u (Rasulga) osiylik qilibdi», dedilar.Уқба ибн Амир ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким отишни (камон отишни) ўрганиб, сўнг уни тарк этса, у биздан эмас», ёки: «у (Расулга) осийлик қилибди», дедилар.
- وعنه، رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: "إن الله يدخل بالسهم الواحد ثلاثة نفر الجنة: صانعه يحتسب في صنعته الخير، والرامي به ومنبله. وارموا واركبوا، وأن ترموا أحب إلي من أن تركبوا. ومن ترك الرمي بعد ما علمه رغبة عنه فإنها نعمة تركها" أو قال: "كفرها" ((رواه أبو داود)).
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu) shunday dedi: Men Rasululloh ﷺning bunday deganlarini eshitdim: «Albatta, Alloh azza va jalla bitta oʻq sababli uch kishini jannatga kiritadi: uni yasashda yaxshilikni niyat qilgan yasovchisini, uni otuvchini va uni uzatib turuvchisini. (Oʻq) otinglar va (otga) mininglar; oʻq otishingiz men uchun mining (uloving)izdan koʻra suyukliroqdir. (Foydasiz) oʻyin-kulgudan faqat uch narsa (bundan mustasno)dir: kishining otini (jangga) oʻrgatishi, ahli (xotini) bilan oʻ ynashishi va yoyu oʻqi bilan otishi. Kim oʻq otishni oʻrganganidan keyin undan voz kechib, uni tark etsa, u albatta oʻzi tark etgan bir neʼmatdir». Yoki u zot: «Uning shukrini ado etmagandir», dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг бундай деганларини эшитдим: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла битта ўқ сабабли уч кишини жаннатга киритади: уни ясашда яхшиликни ният қилган ясовчисини, уни отувчини ва уни узатиб турувчисини. (Ўқ) отинглар ва (отга) мининглар; ўқ отишингиз мен учун мининг (уловинг)издан кўра суюклироқдир. (Фойдасиз) ўйин-кулгудан фақат уч нарса (бундан мустасно)дир: кишининг отини (жангга) ўргатиши, аҳли (хотини) билан ў йнашиши ва ёю ўқи билан отиши. Ким ўқ отишни ўрганганидан кейин ундан воз кечиб, уни тарк этса, у албатта ўзи тарк этган бир неъматдир». Ёки у зот: «Унинг шукрини адо этмагандир», дедилар.
- وعن عقبة بن عامر رضي الله عنه قال: قلت يا رسول الله ما النجاة؟ قال: "أمسك عليك لسانك، وليسعك بيتك، وابكِ على خطيئتك" ((رواه الترمذي، وقال: حديث حسن)).
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, najot nimada?» dedim. U zot: «Tilingni oʻzingda tutgin (saqlagin), uyingdan chiqma va xatoyingga (gunohingga) yigʻla», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, нажот нимада?» дедим. У зот: «Тилингни ўзингда тутгин (сақлагин), уйингдан чиқма ва хатойингга (гуноҳингга) йиғла», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир.
- وعن عقبة بن عامر رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "إياكم والدخول على النساء"، فقال رجل من الأنصار: أفرأيت الحمو؟ قال: "الحمو الموت" ((متفق عليه)).
الحمو قريب الزوج كأخيه، وابن أخيه، وابن عمه.
(Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ: «(Begona) ayollarning oldiga kirishdan saqlaninglar», dedilar. Ansorlardan bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, hamv (erning qarindoshi — qaynaka, qaynogʻ a kabi) haqida nima deysiz?» dedi. U zot: «Hamv — oʻ lim(dek xatarli)dir», dedilar.(Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ: «(Бегона) аёлларнинг олдига киришдан сақланинглар», дедилар. Ансорлардан бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, ҳамв (эрнинг қариндоши — қайнака, қайноғ а каби) ҳақида нима дейсиз?» деди. У зот: «Ҳамв — ў лим(дек хатарли)дир», дедилар.
- وعن عقبة بن عامر أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "المؤمن أخو المؤمن، فلا يحل لمؤمن أن يبتاع على بيع أخيه ولا يخطب على خطبة أخيه حتى يذر" ((رواه مسلم)).
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Albatta, Rasululloh ﷺ: ‹Moʻmin moʻminning birodaridir, bas, moʻminga birodarining savdosi ustiga savdo qilishi halol emas va u (birodari sovchilikdan) voz kechmaguncha, uning sovchiligi ustiga sovchilik qilishi (ham halol emas)›, — dedilar».Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мўмин мўминнинг биродаридир, бас, мўминга биродарининг савдоси устига савдо қилиши ҳалол эмас ва у (биродари совчиликдан) воз кечмагунча, унинг совчилиги устига совчилик қилиши (ҳам ҳалол эмас)›, — дедилар».
- وعن عقبة بن عامر رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم خرج إلى قتلى أحد، فصلى عليهم بعد ثمان سنين كالمودع للأحياء والأموات، ثم طلع إلى المنبر ، فقال: إني بين أيديكم فرط وأنا شهيد عليكم، وإن موعدكم الحوض ، وإني لأنظر إليه من مقامي هذا، وإني لست أخشى عليكم أن تشركوا، ولكن أخشى عليكم الدنيا أن تنافسوها" قال: فكانت آخر نظرة نظرتها إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم . ((متفق عليه)). وفي رواية : "ولكني أخشى عليكم الدنيا أن تنافسوا فيها ، وتقتتلوا فتهلكوا كملا هلك من كان قبلكم" قال عقبة: فكان آخر ما رأيت رسول الله صلى الله عليه وسلم على المنبر. وفي رواية قال: «إني فرط لكم وأنا شهيد عليكم وإني والله لأنظر إلى حوضي الآن، وإني أعطيت مفاتيح خزائن الأرض، أو مفاتيح الأرض، وإني والله ما أخاف عليكم أن تشركوا بعدي، ولكن أخاف عليكم أن تنافسوا فيها» . والمراد بالصلاة على قتلى أحد: الدعاء لهم، لا الصلاة المعروفة.
(Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Paygʻambar ﷺ bir kuni chiqib, Uhud (shahidlari) ahliga — mayyit ustidagi namozidek — namoz oʻqidilar, soʻng minbarga (qaytib) yoʻnaldilar va: «Men sizlar uchun (oldin boruvchi) salafman, men sizlarga guvohman; Allohga qasamki, men hozir hovuzimga qarab turibman; menga yer xazinalarining kalitlari — yoki yerning kalitlari — berildi. Allohga qasamki, men sizlarning mendan keyin shirk keltirishingizdan qoʻrqmayman; lekin men sizlarning u (dunyo)da (mol-dunyo uchun) bir-biringiz bilan raqobatlashishingizdan qoʻrqaman», dedilar.(Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Пайғамбар ﷺ бир куни чиқиб, Уҳуд (шаҳидлари) аҳлига — маййит устидаги намозидек — намоз ўқидилар, сўнг минбарга (қайтиб) йўналдилар ва: «Мен сизлар учун (олдин борувчи) салафман, мен сизларга гувоҳман; Аллоҳга қасамки, мен ҳозир ҳовузимга қараб турибман; менга ер хазиналарининг калитлари — ёки ернинг калитлари — берилди. Аллоҳга қасамки, мен сизларнинг мендан кейин ширк келтиришингиздан қўрқмайман; лекин мен сизларнинг у (дунё)да (мол-дунё учун) бир-бирингиз билан рақобатлашишингиздан қўрқаман», дедилар.
- وعن عقبة بن عامر رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال :" ألم ترَ آيات أنزلت هذه الليلة لم يرَ مثلهن قط ؟ قل أعوذ برب الفلق، وقل أعوذ برب الناس ".((رواه مسلم)).
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ unga — sahobalari orasida qurbonlik qilish uchun taqsimlashni (xohlab) — baʼzi qoʻylar berdi va bir uloq (echki bolasi) qoldi. U buni Paygʻambar ﷺ ga aytdi va Paygʻambar ﷺ unga: «Uni oʻz nomingdan qurbonlik qil», — dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ унга — саҳобалари орасида қурбонлик қилиш учун тақсимлашни (хоҳлаб) — баъзи қўйлар берди ва бир улоқ (эчки боласи) қолди. У буни Пайғамбар ﷺ га айтди ва Пайғамбар ﷺ унга: «Уни ўз номингдан қурбонлик қил», — дедилар.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِيَّاكُمْ وَالدُّخُولَ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الْحَمْوَ؟ قَالَ: «الْحَمْوُ الْمَوْتُ»
Uqba ibn Amir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayollar oldiga kirishdan saqlaninglar», dedilar. Shunda bir kishi: «Yo Rasululloh, erning qarindoshi (qaynaga) haqida nima deysiz?» dedi. U zot ﷺ: «Erning qarindoshi oʻlimdir», dedilar. Muttafaqun alayh.Уқба ибн Амир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёллар олдига киришдан сақланинглар», дедилар. Шунда бир киши: «Ё Расулуллоҳ, эрнинг қариндоши (қайнага) ҳақида нима дейсиз?» деди. У зот ﷺ: «Эрнинг қариндоши ўлимдир», дедилар. Муттафақун алайҳ.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَحَقُّ الشُّرُوطِ أَنْ تُوفُوا بِهِ مَا اسْتَحْلَلْتُمْ بِهِ الْفروج»
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Siz bajarishingiz lozim boʻlgan barcha shartlar ichida — sizlarga (jinsiy) aloqani halol qiladigan shartlar (yaʼni nikoh shartnomasi) — bajarishga eng haqli(dir)», — dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Сиз бажаришингиз лозим бўлган барча шартлар ичида — сизларга (жинсий) алоқани ҳалол қиладиган шартлар (яъни никоҳ шартномаси) — бажаришга энг ҳақли(дир)», — дедилар.
وَعَن عقبَة بن عَامر عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «كَفَّارَةُ النَّذْرِ كَفَّارَةُ الْيَمِينِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Nazrning kafforati qasamning kafforatidir», — dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Назрнинг каффорати қасамнинг каффоратидир», — дедилар.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ صَاحِبُ مَكْسٍ» : يَعْنِي الَّذِي يَعْشُرُ النَّاسَ. رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد والدارمي
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Boj (maks) yigʻuvchi jannatga kirmaydi», dedilar — yaʼni odamlardan (nohaq) boj undiradigan kishi. Ahmad, Abu Dovud va Dorimiy rivoyat qilgan.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бож (макс) йиғувчи жаннатга кирмайди», дедилар — яъни одамлардан (ноҳақ) бож ундирадиган киши. Аҳмад, Абу Довуд ва Доримий ривоят қилган.
عَن عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُول: " (وَأَعدُّوا لَهُ مَا استطَعْتُمْ منْ قُوَّةٍ)
أَلَا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ أَلَا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ أَلَا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ)
رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ni minbar ustida turib shunday deganlarini eshitdim: «{Va ularga qarshi qoʻlingizdan kelgancha kuch tayyorlab qoʻyinglar} (Anfol 60). Ogoh boʻlinglar! Albatta, kuch — otishdir! Ogoh boʻlinglar! Albatta, kuch — otishdir! Ogoh boʻlinglar! Albatta, kuch — otishdir!»Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни минбар устида туриб шундай деганларини эшитдим: «{Ва уларга қарши қўлингиздан келганча куч тайёрлаб қўйинглар} (Анфол 60). Огоҳ бўлинглар! Албатта, куч — отишдир! Огоҳ бўлинглар! Албатта, куч — отишдир! Огоҳ бўлинглар! Албатта, куч — отишдир!»
عَن عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُدْخِلُ بِالسَّهْمِ الْوَاحِدِ ثَلَاثَةَ نَفَرٍ الْجَنَّةَ: صَانِعَهُ يَحْتَسِبُ فِي صَنْعَتِهِ الْخَيْرَ وَالرَّامِيَ بِهِ وَمُنَبِّلَهُ فَارْمُوا وَارْكَبُوا وَأَنْ تَرْمُوا أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ تَرْكَبُوا كُلُّ شَيْءٍ يَلْهُو بِهِ الرَّجُلُ بَاطِلٌ إِلَّا رَمْيَهُ بِقَوْسِهِ وَتَأْدِيبَهُ فَرَسَهُ وَمُلَاعَبَتَهُ امْرَأَتَهُ فَإِنَّهُنَّ مِنَ الْحَقِّ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَزَادَ أَبُو دَاوُد والدارمي: «ومَنْ تركَ الرَّميَ بعدَ مَا عَلِمَهُ رَغْبَةً عَنْهُ فَإِنَّهُ نِعْمَةٌ تَرَكَهَا» . أَوْ قَالَ: «كفرها»
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu) shunday dedi: Men Rasululloh ﷺning bunday deganlarini eshitdim: «Albatta, Alloh azza va jalla bitta oʻq sababli uch kishini jannatga kiritadi: uni yasashda yaxshilikni niyat qilgan yasovchisini, uni otuvchini va uni uzatib turuvchisini. (Oʻq) otinglar va (otga) mininglar; oʻq otishingiz men uchun mining (uloving)izdan koʻra suyukliroqdir. (Foydasiz) oʻyin-kulgudan faqat uch narsa (bundan mustasno)dir: kishining otini (jangga) oʻrgatishi, ahli (xotini) bilan oʻ ynashishi va yoyu oʻqi bilan otishi. Kim oʻq otishni oʻrganganidan keyin undan voz kechib, uni tark etsa, u albatta oʻzi tark etgan bir neʼmatdir». Yoki u zot: «Uning shukrini ado etmagandir», dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг бундай деганларини эшитдим: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла битта ўқ сабабли уч кишини жаннатга киритади: уни ясашда яхшиликни ният қилган ясовчисини, уни отувчини ва уни узатиб турувчисини. (Ўқ) отинглар ва (отга) мининглар; ўқ отишингиз мен учун мининг (уловинг)издан кўра суюклироқдир. (Фойдасиз) ўйин-кулгудан фақат уч нарса (бундан мустасно)дир: кишининг отини (жангга) ўргатиши, аҳли (хотини) билан ў йнашиши ва ёю ўқи билан отиши. Ким ўқ отишни ўрганганидан кейин ундан воз кечиб, уни тарк этса, у албатта ўзи тарк этган бир неъматдир». Ёки у зот: «Унинг шукрини адо этмагандир», дедилар.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَمَرُّ بِقَوْمٍ فَلَا هُمْ يُضَيِّفُونَا وَلَا هُمْ يُؤَدُّونَ مَا لنا عَلَيْهِم منَ الحقِّ وَلَا نَحْنُ نَأْخُذُ مِنْهُمْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنْ أَبَوْا إِلَّا أنْ تأخُذوا كُرهاً فَخُذُوا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Men: ‹Ey Allohning Rasuli, biz baʼzi qavmlarning oldidan oʻtamiz, ular bizni mehmon ham qilmaydilar, biz ulardan haqdor boʻlgan narsani ham bermaydilar, biz ham ulardan olmaymiz›, dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Agar ular (haqingizni berishdan) bosh tortib, faqat majburlab olishdan boshqa yoʻl qolmasa, oling›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Uni Lays ibn Saʼd ham Yazid ibn Abu Habibdan rivoyat qilgan. Bu hadisning maʼnosi shuki, ular gʻazotga chiqib, baʼzi qavmlarning oldidan oʻtardilar va pul evaziga sotib oladigan taom topa olmasdilar. Shunda Nabiy ﷺ: «Agar ular sotishdan bosh tortib, faqat majburlab olishdan boshqa yoʻl qolmasa, oling», dedilar. Baʼzi hadisda ana shunday izohlangan holda rivoyat qilingan. Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan ham shunga oʻxshashni buyurgani rivoyat qilingan.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, биз баъзи қавмларнинг олдидан ўтамиз, улар бизни меҳмон ҳам қилмайдилар, биз улардан ҳақдор бўлган нарсани ҳам бермайдилар, биз ҳам улардан олмаймиз›, дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Агар улар (ҳақингизни беришдан) бош тортиб, фақат мажбурлаб олишдан бошқа йўл қолмаса, олинг›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Уни Лайс ибн Саъд ҳам Язид ибн Абу Ҳабибдан ривоят қилган. Бу ҳадиснинг маъноси шуки, улар ғазотга чиқиб, баъзи қавмларнинг олдидан ўтардилар ва пул эвазига сотиб оладиган таом топа олмасдилар. Шунда Набий ﷺ: «Агар улар сотишдан бош тортиб, фақат мажбурлаб олишдан бошқа йўл қолмаса, олинг», дедилар. Баъзи ҳадисда ана шундай изоҳланган ҳолда ривоят қилинган. Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ҳам шунга ўхшашни буюргани ривоят қилинган.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّك تبعثنا فتنزل بِقَوْمٍ لَا يُقْرُونَنَا فَمَا تَرَى؟ فَقَالَ لَنَا: «إِنْ نَزَلْتُمْ بِقَوْمٍ فَأَمَرُوا لَكُمْ بِمَا يَنْبَغِي لِلضَّيْفِ فَاقْبَلُوا فَانْ لَمْ يَفْعَلُوا فَخُذُوا مِنْهُمْ حق الضَّيْف الَّذِي يَنْبَغِي لَهُم»
(Uqba ibn Amir (roziyallohu anhu) aytishicha,) biz: «Yo Rasululloh, siz bizni (vazifaga) joʻnatasiz, biz esa bir qavm (yonida) tunaymiz, ular bizni mehmon qilmaydilar; bu haqda nima deysiz?» dedik. Rasululloh ﷺ bizga: «Agar biror qavm (yonida) tunasangiz, ular sizlarga mehmonga loyiq (narsani) buyursalar, qabul qilinglar; agar (shunday) qilmasalar, ulardan mehmonning — oʻzlari (ado etishi) lozim boʻlgan — haqini olinglar» dedilar.(Уқба ибн Амир (розияллоҳу анҳу) айтишича,) биз: «Ё Расулуллоҳ, сиз бизни (вазифага) жўнатасиз, биз эса бир қавм (ёнида) тунаймиз, улар бизни меҳмон қилмайдилар; бу ҳақда нима дейсиз?» дедик. Расулуллоҳ ﷺ бизга: «Агар бирор қавм (ёнида) тунасангиз, улар сизларга меҳмонга лойиқ (нарсани) буюрсалар, қабул қилинглар; агар (шундай) қилмасалар, улардан меҳмоннинг — ўзлари (адо этиши) лозим бўлган — ҳақини олинглар» дедилар.
عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كانَ يمنعُ أهلَ الْحِلْيَةَ وَالْحَرِيرَ وَيَقُولُ: «إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ حِلْيَةَ الْجَنَّةِ وَحَرِيرَهَا فَلَا تَلْبَسُوهَا فِي الدُّنْيَا» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ
Uqba ibn Amir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ oʻz ahllariga taqinchoq va ipak kiyishni man qilar va: «Agar jannat taqinchogʻi va ipagini istasangiz, ularni dunyoda kiymanglar», der edilar.Уқба ибн Амир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ўз аҳлларига тақинчоқ ва ипак кийишни ман қилар ва: «Агар жаннат тақинчоғи ва ипагини истасангиз, уларни дунёда кийманглар», дер эдилар.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُكْرِهُوا مَرْضَاكُمْ عَلَى الطَّعَامِ فَإِنَّ اللَّهَ يُطْعِمُهُمْ وَيَسْقِيهِمْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
Uqba ibn Omir al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kasallaringizni taomga majburlamanglar, chunki Alloh tabaraka va taolo ularni yedirib va ichiradi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, uni faqat shu yoʻldan bilamiz, holos.Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Касалларингизни таомга мажбурламанглар, чунки Аллоҳ табарака ва таоло уларни едириб ва ичиради», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, уни фақат шу йўлдан биламиз, ҳолос.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ مقبل عَلَيْهِمَا بِقَلْبِهِ وَوَجْهِهِ إِلَّا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ» . رَوَاهُ مُسلم
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bizga tuyalarni boqish (vazifasi) yuklangan edi. Bas, mening navbatim keldi va men ularni kechqurun (oʻtloqdan) haydab keldim. Shunda men Rasululloh ﷺ ni — turib, odamlarga hadis aytayotgan holda — topdim (yetib keldim). Bas, men Uning soʻzidan (shuni) ilgab oldim: «Qaysi bir musulmon tahorat qilib, tahoratini goʻzal qilsa-da, soʻng turib, ikki rakaat (namoz) oʻqisa — qalbi va yuzi bilan ularga yuzlangan holda —, albatta unga jannat vojib boʻladi». (Roviy) dedi: Shunda men: «Bu nima degan goʻzal (soʻz)!» dedim. Shu payt oldimdagi bir soʻzlovchi: «Undan oldingi (soʻz) undan-da goʻzalroqdir» dedi. Men qaradim — bu Umar edi. U dedi: «Albatta men seni hozirgina kelganingni koʻrdim. (Paygʻambar): ‹Sizlardan hech bir kishi tahorat qilib, tahoratni (toʻla) yetkazsa — yoki: mukammal qilsa — soʻng: «Ashhadu an la ilaha illallohu va anna Muhammadan abdullohi va rasuluhu (Guvohlik beramanki, Allohdan boshqa iloh yoʻq va Muhammad Allohning bandasi va Rasulidir)» desa, illo unga jannatning sakkiz eshigi ochiladi — ularning qaysisidan xohlasa, (oʻshandan) kiradi›, dedilar».Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бизга туяларни боқиш (вазифаси) юкланган эди. Бас, менинг навбатим келди ва мен уларни кечқурун (ўтлоқдан) ҳайдаб келдим. Шунда мен Расулуллоҳ ﷺ ни — туриб, одамларга ҳадис айтаётган ҳолда — топдим (етиб келдим). Бас, мен Унинг сўзидан (шуни) илгаб олдим: «Қайси бир мусулмон таҳорат қилиб, таҳоратини гўзал қилса-да, сўнг туриб, икки ракаат (намоз) ўқиса — қалби ва юзи билан уларга юзланган ҳолда —, албатта унга жаннат вожиб бўлади». (Ровий) деди: Шунда мен: «Бу нима деган гўзал (сўз)!» дедим. Шу пайт олдимдаги бир сўзловчи: «Ундан олдинги (сўз) ундан-да гўзалроқдир» деди. Мен қарадим — бу Умар эди. У деди: «Албатта мен сени ҳозиргина келганингни кўрдим. (Пайғамбар): ‹Сизлардан ҳеч бир киши таҳорат қилиб, таҳоратни (тўла) етказса — ёки: мукаммал қилса — сўнг: «Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳу ва анна Муҳаммадан абдуллоҳи ва расулуҳу (Гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллоҳнинг бандаси ва Расулидир)» деса, илло унга жаннатнинг саккиз эшиги очилади — уларнинг қайсисидан хоҳласа, (ўшандан) киради›, дедилар».
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَعْجَبُ رَبُّكَ مِنْ رَاعِي غَنَمٍ فِي رَأْسِ شَظِيَّةٍ لِلْجَبَلِ يُؤَذِّنُ بِالصَّلَاةِ وَيُصَلِّي فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا يُؤَذِّنُ وَيُقِيمُ الصَّلَاةَ يَخَافُ مِنِّي قَدْ غَفَرْتُ لِعَبْدِي وَأَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Robbing togʻ choʻqqisida qoʻy boqib, namozga azon aytadigan va namoz oʻqiydigan qoʻychivondan xursand boʻladi. Shunda Alloh azza va jalla: ‹Mana shu bandamga qaranglar! U azon aytadi, namozga iqomat qiladi, Mendan qoʻrqadi. Men bandamni magʻfirat qildim va uni jannatga kiritdim›, deydi».Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Роббинг тоғ чўққисида қўй боқиб, намозга азон айтадиган ва намоз ўқийдиган қўйчивондан хурсанд бўлади. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: ‹Мана шу бандамга қаранглар! У азон айтади, намозга иқомат қилади, Мендан қўрқади. Мен бандамни мағфират қилдим ва уни жаннатга киритдим›, дейди».
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُّوجَ حَرِيرٍ فَلَبِسَهُ ثُمَّ صَلَّى فِيهِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَزَعَهُ نَزْعًا شَدِيدًا كَالْكَارِهِ لَهُ ثمَّ قَالَ: " لَا يَنْبَغِي هَذَا لِلْمُتقين
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga ipakdan toʻn hadya qilindi. U zot uni kiyib, unda namoz oʻqidilar. Soʻng namozdan chiqqach, uni yoqtirmagan kishidek qattiq yechib tashladilar-da: «Bu taqvodorlarga munosib emas», dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга ипакдан тўн ҳадя қилинди. У зот уни кийиб, унда намоз ўқидилар. Сўнг намоздан чиққач, уни ёқтирмаган кишидек қаттиқ ечиб ташладилар-да: «Бу тақводорларга муносиб эмас», дедилар.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: كُنْتُ أَقُودُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَاقَتَهُ فِي السَّفَرِ فَقَالَ لِي: «يَا عُقْبَةُ أَلَا أُعَلِّمُكَ خَيْرَ سُورَتَيْنِ قُرِئَتَا؟» فَعَلَّمَنِي (قُلْ أَعُوذُ بِرَبّ الفلق)
و (قل أَعُود بِرَبّ النَّاس)
قَالَ: فَلَمْ يَرَنِي سَرَرْتُ بِهِمَا جَدًّا فَلَمَّا نَزَلَ لِصَلَاةِ الصُّبْحِ صَلَّى بِهِمَا صَلَاةَ الصُّبْحِ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ الْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ: «يَا عُقْبَةَ كَيْفَ رَأَيْتَ؟» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: Men safarda Rasululloh ﷺning tuyalarini yetaklab borardim. U zot menga: «Ey Uqba, senga oʻqilgan ikki suraning eng yaxshisini oʻrgataymi?» dedilar. Soʻng menga {Qul aʼuzu birobbil falaq} va {Qul aʼuzu birobbin-nas} suralarini oʻrgatdilar. U dedi: U zot meni bu ikki suradan unchalik xursand boʻlmaganimni koʻrdilar. Bomdod namoziga toʻxtaganlarida, odamlarga bu ikkalasi bilan bomdod namozini oʻqib berdilar. Rasululloh ﷺ namozdan boʻshaganlarida, menga oʻgirilib: «Ey Uqba, qanday koʻrding?» dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у деди: Мен сафарда Расулуллоҳ ﷺнинг туяларини етаклаб борардим. У зот менга: «Эй Уқба, сенга ўқилган икки суранинг энг яхшисини ўргатайми?» дедилар. Сўнг менга {Қул аъузу бироббил фалақ} ва {Қул аъузу бироббин-нас} сураларини ўргатдилар. У деди: У зот мени бу икки сурадан унчалик хурсанд бўлмаганимни кўрдилар. Бомдод намозига тўхтаганларида, одамларга бу иккаласи билан бомдод намозини ўқиб бердилар. Расулуллоҳ ﷺ намоздан бўшаганларида, менга ўгирилиб: «Эй Уқба, қандай кўрдинг?» дедилар.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ (فسبح باسم رَبك الْعَظِيم)
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اجْعَلُوهَا فِي رُكُوعِكُمْ» فَلَمَّا نَزَلَتْ (سَبِّحِ اسْمَ رَبك الْأَعْلَى)
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اجْعَلُوهَا فِي سُجُودِكُمْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْن مَاجَه والدارمي
ar-Robiʼ ibn Nofiʼ Abu Tavba bilan Muso ibn Ismoil — maʼno bir — ikkalasi bizga Ibnul Muborakdan, u Musodan — Abu Salama aytadi: u Muso ibn Ayyubdir — u amakisidan, u Uqba ibn Omirdan rivoyat qildilar. U aytdi: {Buyuk Robbing ismini poklab yod et} (Voqia 74) oyati nozil boʻlganda, Rasululloh ﷺ: «Buni rukuʼingizga qiling» dedilar. {Eng oliy Robbing ismini poklab yod et} (Aʼlo 1) oyati nozil boʻlganda esa: «Buni sajdangizga qiling» dedilar.ар-Робиъ ибн Нофиъ Абу Тавба билан Мусо ибн Исмоил — маъно бир — иккаласи бизга Ибнул Муборакдан, у Мусодан — Абу Салама айтади: у Мусо ибн Айюбдир — у амакисидан, у Уқба ибн Омирдан ривоят қилдилар. У айтди: {Буюк Роббинг исмини поклаб ёд эт} (Воқиа 74) ояти нозил бўлганда, Расулуллоҳ ﷺ: «Буни рукуъингизга қилинг» дедилар. {Энг олий Роббинг исмини поклаб ёд эт} (Аъло 1) ояти нозил бўлганда эса: «Буни саждангизга қилинг» дедилар.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقْرَأَ بِالْمُعَوِّذَاتِ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ. رَوَاهُ احْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعَوَاتِ الْكَبِيرِ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu) aytadilar: Rasululloh ﷺ menga har bir namoz oxirida Muavvizatlarni (Falaq va Nos suralarini) oʻqishni buyurdilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ менга ҳар бир намоз охирида Муаввизатларни (Фалақ ва Нос сураларини) ўқишни буюрдилар.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فُضِّلَتْ سُورَةُ الْحَجِّ بِأَنَّ فِيهَا سَجْدَتَيْنِ؟ قَالَ: نَعَمْ وَمَنْ لَمْ يَسْجُدْهُمَا فَلَا يَقْرَأْهُمَا ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ. وَفِي الْمَصَابِيحِ: «فَلَا يَقْرَأها» كَمَا فِي شرح السّنة
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, Haj surasi ichida ikkita sajda boʻlgani bilan fazilatli qilinganmi?» dedim. U zot: «Ha, kim u ikkisida sajda qilmasa, ularni oʻqimasin», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadisning isnodi unchalik kuchli emas. Ahli ilm bu masalada ixtilof qilishgan. Umar ibn al-Xattob va Ibn Umardan: «Haj surasi ichida ikkita sajda boʻlgani bilan fazilatli qilingan», deyishgani rivoyat qilingan. Ibnul-Muborak, Shofeʼiy, Ahmad va Ishoq shuni aytishadi. Baʼzilari esa unda bitta sajda bor deb koʻrishgan; bu Sufyon Savriy, Molik va kufaliklarning soʻzidir.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, Ҳаж сураси ичида иккита сажда бўлгани билан фазилатли қилинганми?» дедим. У зот: «Ҳа, ким у иккисида сажда қилмаса, уларни ўқимасин», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадиснинг исноди унчалик кучли эмас. Аҳли илм бу масалада ихтилоф қилишган. Умар ибн ал-Хаттоб ва Ибн Умардан: «Ҳаж сураси ичида иккита сажда бўлгани билан фазилатли қилинган», дейишгани ривоят қилинган. Ибнул-Муборак, Шофеъий, Аҳмад ва Ишоқ шуни айтишади. Баъзилари эса унда битта сажда бор деб кўришган; бу Суфён Саврий, Молик ва куфаликларнинг сўзидир.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: ثَلَاثُ سَاعَاتٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ينهانا أَن نصلي فِيهِنَّ أَو نَقْبُرَ فِيهِنَّ مَوْتَانَا: حِينَ تَطْلُعُ الشَّمْسُ بَازِغَةً حَتَّى تَرْتَفِعَ وَحِينَ يَقُومُ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ حَتَّى تَمِيلَ الشَّمْسُ وَحِينَ تَضَيَّفُ الشَّمْسُ لِلْغُرُوبِ حَتَّى تغرب. رَوَاهُ مُسلم
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Uch payt bor ediki, Rasululloh ﷺ bizni shu paytlarda namoz oʻqishimizdan yoki oʻliklarimizni dafn etishimizdan qaytarar edilar: quyosh nur sochib chiqayotgan paytdan to u koʻtarilgunicha; tik tushlik chogʻida quyosh osmon oʻrtasida turgan paytdan to u ogʻgunicha; quyosh botishga moyil boʻlgan paytdan to u botgunicha», dedi — yoki u aytganidek.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Уч пайт бор эдики, Расулуллоҳ ﷺ бизни шу пайтларда намоз ўқишимиздан ёки ўликларимизни дафн этишимиздан қайтарар эдилар: қуёш нур сочиб чиқаётган пайтдан то у кўтарилгунича; тик тушлик чоғида қуёш осмон ўртасида турган пайтдан то у оғгунича; қуёш ботишга мойил бўлган пайтдан то у ботгунича», деди — ёки у айтганидек.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَاهُ غَنَمًا يقسمها على صحابته ضحايا فَبَقيَ عتود فَذكره لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «ضَحِّ بِهِ أَنْتَ» وَفِي رِوَايَةٍ قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أصابني جذع قَالَ: «ضح بِهِ»
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ unga — sahobalari orasida qurbonlik qilish uchun taqsimlashni (xohlab) — baʼzi qoʻylar berdi va bir uloq (echki bolasi) qoldi. U buni Paygʻambar ﷺ ga aytdi va Paygʻambar ﷺ unga: «Uni oʻz nomingdan qurbonlik qil», — dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ унга — саҳобалари орасида қурбонлик қилиш учун тақсимлашни (хоҳлаб) — баъзи қўйлар берди ва бир улоқ (эчки боласи) қолди. У буни Пайғамбар ﷺ га айтди ва Пайғамбар ﷺ унга: «Уни ўз номингдан қурбонлик қил», — дедилар.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ فِي الصُّفَّةِ فَقَالَ: «أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يَغْدُوَ كُلَّ يَوْم إِلَى بطحان أَو إِلَى العقيق فَيَأْتِي مِنْهُ بِنَاقَتَيْنِ كَوْمَاوَيْنِ فِي غَيْرِ إِثْمٍ وَلَا قَطْعِ رحم» فَقُلْنَا يَا رَسُول الله نُحِبُّ ذَلِكَ قَالَ: «أَفَلَا يَغْدُو أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَعْلَمُ أَوْ يَقْرَأُ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ الله عز وَجل خير لَهُ من نَاقَة أَو نَاقَتَيْنِ وَثَلَاثٍ خَيْرٌ لَهُ مِنْ ثَلَاثٍ وَأَرْبَعٍ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَرْبَعٍ وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الْإِبِل» . رَوَاهُ مُسلم
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: biz Suffada (ahli Suffa orasida) edik, Rasululloh ﷺ chiqib keldilar va: «Qaysingiz har kuni ertalab Buthonga yoki Aqiqqa borib, hech gunoh qilmasdan va qarindoshlik aloqasini uzmasdan u yerdan ikkita oʻrkachi katta tuya olib kelishni xohlaydi?» — dedilar. Biz: «Yo Rasululloh! Buni xohlaymiz», dedik. (Rasululloh) dedilar: «Sizdan biringiz ertalab masjidga borib, Aziz va Jalil boʻlgan Allohning Kitobidan ikki oyatni oʻrgansa yoki oʻqisa, bu unga ikkita tuyadan koʻra yaxshiroqdir; uchta (oyat) unga uchta (tuya)dan koʻra yaxshiroq; toʻrtta (oyat) unga toʻrtta (tuya)dan koʻra yaxshiroq; va shu kabi (oyatlar) soni qancha boʻlsa, shuncha tuyadan koʻra yaxshiroqdir».Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: биз Суффада (аҳли Суффа орасида) эдик, Расулуллоҳ ﷺ чиқиб келдилар ва: «Қайсингиз ҳар куни эрталаб Бутҳонга ёки Ақиққа бориб, ҳеч гуноҳ қилмасдан ва қариндошлик алоқасини узмасдан у ердан иккита ўркачи катта туя олиб келишни хоҳлайди?» — дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ! Буни хоҳлаймиз», дедик. (Расулуллоҳ) дедилар: «Сиздан бирингиз эрталаб масжидга бориб, Азиз ва Жалил бўлган Аллоҳнинг Китобидан икки оятни ўрганса ёки ўқиса, бу унга иккита туядан кўра яхшироқдир; учта (оят) унга учта (туя)дан кўра яхшироқ; тўртта (оят) унга тўртта (туя)дан кўра яхшироқ; ва шу каби (оятлар) сони қанча бўлса, шунча туядан кўра яхшироқдир».
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " أَلَمْ تَرَ آيَاتٍ أُنْزِلَتِ اللَّيْلَةَ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ قَطُّ (قل أعوذ بِرَبّ الفلق)
و (قل أعوذ بِرَبّ النَّاس)
رَوَاهُ مُسلم
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bu kecha shunday oyatlar nozil boʻlganini koʻrmadingmi? Ularning oʻxshashi hech qachon koʻrilmagan: {Qul aʼuzu bi-Rabbil-falaq} ({Aytgin: Men tong Robbidan panoh soʻrayman}) va {Qul aʼuzu bi-Rabbin-nos} ({Aytgin: Men odamlar Robbidan panoh soʻrayman})», — dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бу кеча шундай оятлар нозил бўлганини кўрмадингми? Уларнинг ўхшаши ҳеч қачон кўрилмаган: {Қул аъузу би-Раббил-фалақ} ({Айтгин: Мен тонг Роббидан паноҳ сўрайман}) ва {Қул аъузу би-Раббин-нос} ({Айтгин: Мен одамлар Роббидан паноҳ сўрайман})», — дедилар.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَوْ جُعِلَ الْقُرْآنُ فِي إِهَابٍ ثُمَّ أُلْقِيَ فِي النَّار مَا احْتَرَقَ» . رَوَاهُ الدَّارمِيّ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Agar Qurʼon bir teriga (charmga) solinib, soʻng olovga tashlansa, u yonmas edi», deganlarini eshitdim. Dorimiy rivoyat qilgan.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Агар Қуръон бир терига (чармга) солиниб, сўнг оловга ташланса, у ёнмас эди», деганларини эшитдим. Доримий ривоят қилган.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: بَيْنَا أَنَا سير مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ الْجُحْفَةِ وَالْأَبْوَاءِ إِذْ غَشِيَتْنَا رِيحٌ وَظُلْمَةٌ شَدِيدَةٌ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَوِّذُ ب (أعوذ بِرَبّ الفلق)
و (أعوذ بِرَبِّ النَّاسِ)
وَيَقُولُ: «يَا عُقْبَةُ تَعَوَّذْ بِهِمَا فَمَا تَعَوَّذَ مُتَعَوِّذٌ بِمِثْلِهِمَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: Men Rasululloh ﷺ bilan Juhfa va Abvo oraligʻida ketayotgan edim, birdan bizni shamol va qattiq zulmat qoplab oldi. Shunda Rasululloh ﷺ {Aʼuzu birobbil falaq} va {Aʼuzu birobbin-nas} bilan panoh tilay boshladilar va: «Ey Uqba, bu ikkalasi bilan panoh tila, chunki hech bir panoh tilovchi shu ikkisiga oʻxshash narsa bilan panoh tilamagan» dedilar. U dedi: Men u zotning namozda bizga shu ikkalasini imom boʻlib oʻqiganlarini eshitdim.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан Жуҳфа ва Абво оралиғида кетаётган эдим, бирдан бизни шамол ва қаттиқ зулмат қоплаб олди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ {Аъузу бироббил фалақ} ва {Аъузу бироббин-нас} билан паноҳ тилай бошладилар ва: «Эй Уқба, бу иккаласи билан паноҳ тила, чунки ҳеч бир паноҳ тиловчи шу иккисига ўхшаш нарса билан паноҳ тиламаган» дедилар. У деди: Мен у зотнинг намозда бизга шу иккаласини имом бўлиб ўқиганларини эшитдим.
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقْرَأُ سُورَةَ (هُودٍ)
أَوْ سُورَةَ (يُوسُفَ)
؟ قَالَ: " لَنْ تَقْرَأَ شَيْئًا أَبْلَغَ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ)
رَوَاهُ أَحْمد وَالنَّسَائِيّ والدارمي
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ ning ortlaridan yurdim, u zot ulov ustida edilar. Qoʻlimni u zotning oyoqlariga qoʻyib: ‹Ey Rasululloh, menga Hud surasi bilan Yusuf surasini oʻqiting›, dedim. Shunda u zot: ‹Sen Alloh huzurida {Ayting: panoh soʻrayman tong Robbisidan} va {Ayting: panoh soʻrayman odamlar Robbisidan} suralaridan koʻra taʼsirliroq narsani hech oʻqimaysan›, dedilar».Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ортларидан юрдим, у зот улов устида эдилар. Қўлимни у зотнинг оёқларига қўйиб: ‹Эй Расулуллоҳ, менга Ҳуд сураси билан Юсуф сурасини ўқитинг›, дедим. Шунда у зот: ‹Сен Аллоҳ ҳузурида {Айтинг: паноҳ сўрайман тонг Роббисидан} ва {Айтинг: паноҳ сўрайман одамлар Роббисидан} сураларидан кўра таъсирлироқ нарсани ҳеч ўқимайсан›, дедилар».
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْجَاهِرُ بِالْقُرْآنِ كالجاهر بِالصَّدَقَةِ ولامسر بِالْقُرْآنِ كَالْمُسِرِّ بِالصَّدَقَةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Uqba ibn Omir al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼonni ovoz chiqarib (oshkora) oʻqigan kishi sadaqani oshkora qilgan kishiga oʻxshaydi, Qurʼonni maxfiy (ovozsiz) oʻqigan kishi esa sadaqani maxfiy qilgan kishiga oʻxshaydi», dedilar.Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръонни овоз чиқариб (ошкора) ўқиган киши садақани ошкора қилган кишига ўхшайди, Қуръонни махфий (овозсиз) ўқиган киши эса садақани махфий қилган кишига ўхшайди», дедилар.
عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مَثَلَ الَّذِي يعْمل السَّيئَة ثُمَّ يَعْمَلُ الْحَسَنَاتِ كَمَثَلِ رَجُلٍ كَانَتْ عَلَيْهِ دِرْعٌ ضَيِّقَةٌ قَدْ خَنَقَتْهُ ثُمَّ عَمِلَ حَسَنَةً فَانْفَكَّتْ حَلْقَةٌ ثُمَّ عَمِلَ أُخْرَى فَانْفَكَّتْ أُخْرَى حَتَّى تَخْرُجَ إِلَى الْأَرْضِ»
رَوَاهُ فِي شَرْحِ السّنة
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bergan hadyasini qaytarib oladigan kishining misoli — toʻyguncha yeb, soʻng qusgan, keyin oʻz qusugʻiga qaytib, uni yeydigan itga oʻxshaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Берган ҳадясини қайтариб оладиган кишининг мисоли — тўйгунча еб, сўнг қусган, кейин ўз қусуғига қайтиб, уни ейдиган итга ўхшайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ عِمْرَانَ أَبُو حَفْصٍ التُّجِيبِيُّ، عَنْ أَبِي عُشَّانَةَ الْمَعَافِرِيِّ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ: مَنْ كَانَ لَهُ ثَلاَثُ بَنَاتٍ، وَصَبَرَ عَلَيْهِنَّ، وَكَسَاهُنَّ مِنْ جِدَتِهِ، كُنَّ لَهُ حِجَابًا مِنَ النَّارِ.
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdi: «Kimning uchta qizi boʻlsa-yu, ularga sabr qilsa, ularni ovqatlantirsa, suv bersa va oʻz mol-mulkidan kiyintirsa, ular qiyomat kunida u uchun doʻzaxdan toʻsiq boʻladilar».Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитди: «Кимнинг учта қизи бўлса-ю, уларга сабр қилса, уларни овқатлантирса, сув берса ва ўз мол-мулкидан кийинтирса, улар қиёмат кунида у учун дўзахдан тўсиқ бўладилар».