حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ يَعْنِي ابْنَ حَكِيمٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو الْأَنْصَارِيُّ عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ بِنْتِ مِلْحَانَ وَهِيَ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهَاسَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ امْرَأَيْنِ مُسْلِمَيْنِ يَمُوتُ لَهُمَا ثَلَاثَةُ أَوْلَادٍ لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْثَ إِلَّا أَدْخَلَهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِفَضْلِ اللَّهِ وَرَحْمَتِهِ إِيَّاهُمْ

Ummu Sulaym bint Milhon — u Anas ibn Molikning onasidir — Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdi: «Musulmon ikki kishining balogʻatga yetmagan uchta farzandi vafot etsa, albatta, Alloh Oʻz fazli va ularga boʻlgan rahmati bilan ularni jannatga kiritadi».Умму Сулайм бинт Милҳон — у Анас ибн Моликнинг онасидир — Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитди: «Мусулмон икки кишининг балоғатга етмаган учта фарзанди вафот этса, албатта, Аллоҳ Ўз фазли ва уларга бўлган раҳмати билан уларни жаннатга киритади».

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ قَالَتْدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِ أُمِّ سَلَمَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَكَ الْمَرْأَةَ تَرَى فِي مَنَامِهَا مَا يَرَى الرَّجُلُ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ فَضَحْتِ النِّسَاءَ قَالَتْ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَسْتَحْيِي مِنْ الْحَقِّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَأَى ذَلِكَ مِنْكُنَّ فَلْتَغْتَسِلْ

Abu Salama Ummu Sulaym (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Men Ummu Salamaning uyida Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdim va: «Yo Rasululloh, ayol tushida erkak koʻradigan narsani koʻrsa, (nima qiladi?)» dedim. Ummu Salama: «Ayollarni sharmanda qilding», dedi. U: «Albatta, Alloh azza va jalla haqdan uyalmaydi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Sizlardan kim buni koʻrsa, gʻusl qilsin», dedilar.Абу Салама Умму Сулайм (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилади. У айтди: Мен Умму Саламанинг уйида Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кирдим ва: «Ё Расулуллоҳ, аёл тушида эркак кўрадиган нарсани кўрса, (нима қилади?)» дедим. Умму Салама: «Аёлларни шарманда қилдинг», деди. У: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳақдан уялмайди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан ким буни кўрса, ғусл қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الرُّؤَاسِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ عَنِ الْبَرَاءِ ابْنِ ابْنَةِ أَنَسٍ وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمِّيأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا وَفِي بَيْتِهَا قِرْبَةٌ مُعَلَّقَةٌ قَالَتْ فَشَرِبَ مِنْ الْقِرْبَةِ قَائِمًا قَالَتْ فَعَمَدْتُ إِلَى فَمِ الْقِرْبَةِ فَقَطَعْتُهَا

Anas (roziyallohu anhu) aytadi: Menga onam aytib berdiki, Rasululloh ﷺ uning huzuriga kirdilar, uning uyida esa osigʻliq bir meshcha bor edi. U zot meshdan tik turgan holda ichdilar. Shunda u meshning ogʻzini kesib oldi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтади: Менга онам айтиб бердики, Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳузурига кирдилар, унинг уйида эса осиғлиқ бир мешча бор эди. У зот мешдан тик турган ҳолда ичдилар. Шунда у мешнинг оғзини кесиб олди.

حَدَّثَنَا حَسَنٌ يَعْنِي ابْنَ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍأَنَّهَا كَانَتْ مَعَ نِسَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُنَّ يَسُوقُ بِهِنَّ سَوَّاقٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ أَنْجَشَةُ رُوَيْدَكَ سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Ummu Sulaymdan rivoyat qiladiki, u Nabiy ﷺning ayollari bilan birga edi, bir haydovchi ularning (ulovlarini) haydab borardi. Shunda Nabiy ﷺ: «Ey Anjasha, shisha idishlarni sekinroq hayda», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Умму Сулаймдан ривоят қиладики, у Набий ﷺнинг аёллари билан бирга эди, бир ҳайдовчи уларнинг (уловларини) ҳайдаб борарди. Шунда Набий ﷺ: «Эй Анжаша, шиша идишларни секинроқ ҳайда», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِيهَا فَيَقِيلُ عِنْدَهَا فَتَبْسُطُ لَهُ نِطَعًا فَيَقِيلُ عِنْدَهَا وَكَانَ كَثِيرَ الْعَرَقِ فَتَجْمَعُ عَرَقَهُ فَتَجْعَلُهُ فِي الطِّيبِ وَالْقَوَارِيرِ قَالَتْ وَكَانَ يُصَلِّي عَلَى الْخُمْرَةِ

Ummu Sulaym (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uning oldiga kelib, unikida qaylula qilar edilar. U zotga bir charm yozar, u zot esa uning ustida qaylula qilar edilar. U zot koʻp terlardilar. (Ummu Sulaym) u zotning terlarini yigʻib, atir va shishalarga solar edi. U aytdi: U zot xumra (kichik boʻyra) ustida namoz oʻqir edilar.Умму Сулайм (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унинг олдига келиб, уникида қайлула қилар эдилар. У зотга бир чарм ёзар, у зот эса унинг устида қайлула қилар эдилар. У зот кўп терлардилар. (Умму Сулайм) у зотнинг терларини йиғиб, атир ва шишаларга солар эди. У айтди: У зот хумра (кичик бўйра) устида намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ سُلَيْمٍ قَالَتْكَانَتْ مُجَاوِرَةَ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَتْ تَدْخُلُ عَلَيْهَا فَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِذَا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّ زَوْجَهَا يُجَامِعُهَا فِي الْمَنَامِ أَتَغْتَسِلُ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ تَرِبَتْ يَدَاكِ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ فَضَحْتِ النِّسَاءَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَحِي مِنْ الْحَقِّ وَإِنَّا إِنْ نَسْأَلْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَمَّا أَشْكَلَ عَلَيْنَا خَيْرٌ مِنْ أَنْ نَكُونَ مِنْهُ عَلَى عَمْيَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُمِّ سَلَمَةَ بَلْ أَنْتِ تَرِبَتْ يَدَاكِ نَعَمْ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ عَلَيْهَا الْغُسْلُ إِذَا وَجَدَتْ الْمَاءَ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ لِلْمَرْأَةِ مَاءٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنَّى يُشْبِهُهَا وَلَدُهَا هُنَّ شَقَائِقُ الرِّجَالِ

Ishoq ibn Abdulloh ibn Abu Talha al-Ansoriy oʻz buvisi Ummu Sulaym (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladi: U Nabiy ﷺning zavjalari Ummu Salamaga qoʻshni edi va uning oldiga kirib turardi. Bir kuni Nabiy ﷺ kirdilar. Ummu Sulaym: «Yo Rasululloh, ayol tushida eri unga jimoʻ qilayotganini koʻrsa, gʻusl qiladimi?» dedi. Ummu Salama: «Qoʻling tuproqqa belansin, ey Ummu Sulaym, Rasululloh ﷺning huzurlarida ayollarni sharmanda qilding», dedi. Ummu Sulaym: «Albatta, Alloh haqdan uyalmaydi. Bizga tushunarsiz boʻlgan narsani Nabiy ﷺdan soʻraganimiz undan bexabar koʻr boʻlib qolganimizdan yaxshiroqdir», dedi. Shunda Nabiy ﷺ Ummu Salamaga: «Yoʻq, sening qoʻling tuproqqa belansin! Ha, ey Ummu Sulaym, agar u suvni sezsa, unga gʻusl (vojib) boʻladi», dedilar. Ummu Salama: «Yo Rasululloh, ayolda ham suv boʻladimi?» dedi. Nabiy ﷺ: «Unday boʻlmasa, bolasi unga qanday oʻxshaydi? Ular erkaklarning egizaklaridir», dedilar.Ишоқ ибн Абдуллоҳ ибн Абу Талҳа ал-Ансорий ўз бувиси Умму Сулайм (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилади: У Набий ﷺнинг завжалари Умму Саламага қўшни эди ва унинг олдига кириб турарди. Бир куни Набий ﷺ кирдилар. Умму Сулайм: «Ё Расулуллоҳ, аёл тушида эри унга жимў қилаётганини кўрса, ғусл қиладими?» деди. Умму Салама: «Қўлинг тупроққа белансин, эй Умму Сулайм, Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида аёлларни шарманда қилдинг», деди. Умму Сулайм: «Албатта, Аллоҳ ҳақдан уялмайди. Бизга тушунарсиз бўлган нарсани Набий ﷺдан сўраганимиз ундан бехабар кўр бўлиб қолганимиздан яхшироқдир», деди. Шунда Набий ﷺ Умму Саламага: «Йўқ, сенинг қўлинг тупроққа белансин! Ҳа, эй Умму Сулайм, агар у сувни сезса, унга ғусл (вожиб) бўлади», дедилар. Умму Салама: «Ё Расулуллоҳ, аёлда ҳам сув бўладими?» деди. Набий ﷺ: «Ундай бўлмаса, боласи унга қандай ўхшайди? Улар эркакларнинг эгизакларидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي عَلَى الْخُمْرَةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Ummu Sulaymdan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ xumra (kichik boʻyra) ustida namoz oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Умму Сулаймдан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺ хумра (кичик бўйра) устида намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ أَنَّهَاقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسٌ خَادِمُكَ ادْعُ اللَّهَ لَهُ قَالَ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ وَبَارِكْ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتَهُقَالَ حَجَّاجٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَقَالَ أَنَسٌ أَخْبَرَنِي بَعْضُ وَلَدِي أَنَّهُ قَدْ دُفِنَ مِنْ وَلَدِي وَوَلَدِ وَلَدِي أَكْثَرُ مِنْ مِائَةٍ

Ummu Sulaym (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Yo Rasululloh, Anas sizning xizmatkoringiz, uning haqiga Allohga duo qiling», dedi. Shunda u zot ﷺ: «Allohim, uning molini va farzandini koʻpaytir hamda unga bergan narsangda unga baraka ber», dedilar. Hajjoj oʻz hadisida (shuni ziyoda qildi): Anas aytdi: «Menga farzandlarimdan biri xabar berishicha, mening farzandlarim va farzandlarimning farzandlaridan yuztadan ortigʻi dafn qilingan».Умму Сулайм (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Ё Расулуллоҳ, Анас сизнинг хизматкорингиз, унинг ҳақига Аллоҳга дуо қилинг», деди. Шунда у зот ﷺ: «Аллоҳим, унинг молини ва фарзандини кўпайтир ҳамда унга берган нарсангда унга барака бер», дедилар. Ҳажжож ўз ҳадисида (шуни зиёда қилди): Анас айтди: «Менга фарзандларимдан бири хабар беришича, менинг фарзандларим ва фарзандларимнинг фарзандларидан юзтадан ортиғи дафн қилинган».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَرَوْحٌ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ أَنَّهُكَانَ بَيْنَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ فِي الْمَرْأَةِ تَحِيضُ بَعْدَمَا تَطُوفُ بِالْبَيْتِ يَوْمَ النَّحْرِ مُقَاوَلَةٌ فِي ذَلِكَ فَقَالَ زَيْدٌ لَا تَنْفِرُ حَتَّى يَكُونَ آخِرُ عَهْدِهَا بِالْبَيْتِ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِذَا طَافَتْ يَوْمَ النَّحْرِ وَحَلَّتْ لِزَوْجِهَا نَفَرَتْ إِنْ شَاءَتْ وَلَا تَنْتَظِرُ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ إِنَّكَ إِذَا خَالَفْتَ زَيْدًا لَمْ نُتَابِعْكَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ سَلُوا أُمَّ سُلَيْمٍ فَسَأَلُوهَا عَنْ ذَلِكَ فَأَخْبَرَتْ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيِّ بْنِ أَخْطَبَ أَصَابَهَا ذَلِكَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ الْخَيْبَةُ لَكِ حَبَسْتِينَا فَذُكِرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهَا أَنْ تَنْفِرَ وَأَخْبَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ أَنَّهَا لَقِيَتْ ذَلِكَ فَأَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَنْفِرَ

Ikrima (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Abbos bilan Zayd ibn Sobit oʻrtasida nahr kuni Baytni tavof qilganidan keyin hayz koʻrgan ayol haqida bahs boʻldi. Zayd: «Baytga boʻlgan oxirgi ahdi boʻlmagunicha joʻnab ketmaydi», dedi. Ibn Abbos esa: «Agar nahr kuni tavof qilgan va eriga halol boʻlgan boʻlsa, xohlasa joʻnab ketaveradi, kutib turmaydi», dedi. Ansorlar: «Ey Ibn Abbos, sen Zaydga xilof qilsang, biz senga ergashmaymiz», dedilar. Ibn Abbos: «Ummu Sulaymdan soʻranglar», dedi. Ular undan shu haqda soʻrashdi. U esa Safiyya bint Huyay ibn Axtabning boshiga shu ish tushganini, Oisha unga: «Noumid boʻlgin, bizni ushlab qolding», deganini, bu narsa Rasululloh ﷺga zikr qilinganida, u zot unga joʻnab ketishga buyurganlarini xabar qildi. Ummu Sulaym oʻzi ham shunga duch kelganini va Rasululloh ﷺ unga joʻnab ketishga buyurganlarini xabar qildi.Икрима (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Ибн Аббос билан Зайд ибн Собит ўртасида наҳр куни Байтни тавоф қилганидан кейин ҳайз кўрган аёл ҳақида баҳс бўлди. Зайд: «Байтга бўлган охирги аҳди бўлмагунича жўнаб кетмайди», деди. Ибн Аббос эса: «Агар наҳр куни тавоф қилган ва эрига ҳалол бўлган бўлса, хоҳласа жўнаб кетаверади, кутиб турмайди», деди. Ансорлар: «Эй Ибн Аббос, сен Зайдга хилоф қилсанг, биз сенга эргашмаймиз», дедилар. Ибн Аббос: «Умму Сулаймдан сўранглар», деди. Улар ундан шу ҳақда сўрашди. У эса Сафийя бинт Ҳуяй ибн Ахтабнинг бошига шу иш тушганини, Оиша унга: «Ноумид бўлгин, бизни ушлаб қолдинг», деганини, бу нарса Расулуллоҳ ﷺга зикр қилинганида, у зот унга жўнаб кетишга буюрганларини хабар қилди. Умму Сулайм ўзи ҳам шунга дуч келганини ва Расулуллоҳ ﷺ унга жўнаб кетишга буюрганларини хабар қилди.

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَرَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْكَرِيمِ أَنَّ الْبَرَاءَ بْنَ زَيْدِ ابْنِ بِنْتِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ عَنْ أُمِّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَتْدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْنَا وَقِرْبَةٌ مُعَلَّقَةٌ فِيهَا مَاءٌ فَشَرِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا مِنْ فِي الْقِرْبَةِ فَقَامَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ إِلَى فِي الْقِرْبَةِ فَقَطَعَتْهُ

Anas ibn Molikning onasi (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ huzurimizga kirdilar, (uyda) suv solingan bir mesh osigʻliq turardi. Nabiy ﷺ tik turgan holda meshning ogʻzidan ichdilar. Soʻng Ummu Sulaym turib, meshning ogʻzini kesib oldi.Анас ибн Моликнинг онаси (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ ҳузуримизга кирдилар, (уйда) сув солинган бир меш осиғлиқ турарди. Набий ﷺ тик турган ҳолда мешнинг оғзидан ичдилар. Сўнг Умму Сулайм туриб, мешнинг оғзини кесиб олди.

حَدَّثَنَا يَعْلَى وَمُحَمَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ عَمْرٍو الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ بِنْتِ مِلْحَانَ وَهِيَ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ مُحَمَّدٌ أَخْبَرَتْهُ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَمُوتُ لَهُمَا ثَلَاثَةُ أَوْلَادٍ لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْثَ إِلَّا أَدْخَلَهُمَا اللَّهُ الْجَنَّةَ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ قَالَهَا ثَلَاثًا قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاثْنَانِ قَالَ وَاثْنَانِ

Anas ibn Molikning onasi Ummu Sulaym bint Milhon (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi ikki musulmonning balogʻatga yetmagan uchta farzandi vafot etsa, Alloh Oʻz rahmatining fazli bilan ikkovini jannatga kiritmay qolmaydi», dedilar. Buni uch marta aytdilar. «Yo Rasululloh, ikkita boʻlsa-chi?» deyildi. U zot: «Ikkita ham», dedilar.Анас ибн Моликнинг онаси Умму Сулайм бинт Милҳон (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси икки мусулмоннинг балоғатга етмаган учта фарзанди вафот этса, Аллоҳ Ўз раҳматининг фазли билан икковини жаннатга киритмай қолмайди», дедилар. Буни уч марта айтдилар. «Ё Расулуллоҳ, иккита бўлса-чи?» дейилди. У зот: «Иккита ҳам», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيُّ عَنِ الْبَرَاءِ ابْنِ بِنْتِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ أُمِّهِ قَالَتْدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي الْبَيْتِ قِرْبَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَشَرِبَ مِنْهَا قَائِمًا فَقَطَعْتُ فَاهَا وَإِنَّهُ لَعِنْدِي

Anas (roziyallohu anhu) onasidan rivoyat qiladi. U aytdi: Rasululloh ﷺ kirdilar, uyda osigʻliq bir mesh bor edi. U zot undan tik turgan holda ichdilar. Men esa uning ogʻzini kesib oldim, u hozir ham mening yonimda.Анас (розияллоҳу анҳу) онасидан ривоят қилади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ кирдилар, уйда осиғлиқ бир меш бор эди. У зот ундан тик турган ҳолда ичдилар. Мен эса унинг оғзини кесиб олдим, у ҳозир ҳам менинг ёнимда.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ وَقَالَ عِكْرِمَةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ زَيْدٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لِزَيْدٍ فَاسْأَلْ نِسَاءَكَ أُمَّ سُلَيْمٍ وَصَوَاحِبَهَا هَلْ أَمَرَهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُنَّ زَيْدٌ فَقُلْنَ نَعَمْ قَدْ أَمَرَنَا بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَإِنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ وَابْنَ عَبَّاسٍ اخْتَلَفَا فِي الْمَرْأَةِ تَحِيضُ بَعْدَ الزِّيَارَةِ فِي يَوْمِ النَّحْرِ بَعْدَمَا طَافَتْ بِالْبَيْتِ فَقَالَ زَيْدٌ يَكُونُ آخِرَ عَهْدِهَا الطَّوَافُ بِالْبَيْتِ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ تَنْفِرُ إِنْ شَاءَتْ فَقَالَ الْأَنْصَارُ لَا نُتَابِعُكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ وَأَنْتَ تُخَالِفُ زَيْدًا وَقَالَ وَاسْأَلُوا صَاحِبَتَكُمْ أُمَّ سُلَيْمٍ فَقَالَتْ حِضْتُ بَعْدَمَا طُفْتُ بِالْبَيْتِ يَوْمَ النَّحْرِ فَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَنْفِرَ وَحَاضَتْ صَفِيَّةُ فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ الْخَيْبَةُ لَكِ إِنَّكِ لَحَابِسَتُنَا فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مُرُوهَا فَلْتَنْفِرْ

Ikrima ibn Xolid Zayd va Ibn Abbosdan rivoyat qiladi: Ibn Abbos Zaydga: «Ayollaringdan — Ummu Sulaym va uning dugonalaridan soʻra, Rasululloh ﷺ ularga buyurganmilar?» dedi. Zayd ulardan soʻradi, ular: «Ha, Rasululloh ﷺ bizga shuni buyurganlar», dedilar. Ikrima (yana) aytdi: Zayd ibn Sobit bilan Ibn Abbos nahr kuni ziyoratdan soʻng, Baytni tavof qilganidan keyin hayz koʻrgan ayol haqida ixtilof qildilar. Zayd: «Uning oxirgi ahdi Baytni tavof qilish boʻlsin», dedi. Ibn Abbos esa: «Xohlasa joʻnab ketaveradi», dedi. Ansorlar: «Sen Zaydga xilof qilib turib, biz senga ergashmaymiz, ey Ibn Abbos», dedilar. U: «Sohibangiz Ummu Sulaymdan soʻranglar», dedi. U (Ummu Sulaym): «Men nahr kuni Baytni tavof qilganimdan keyin hayz koʻrdim, Rasululloh ﷺ menga joʻnab ketishga buyurdilar», dedi. Safiyya ham hayz koʻrgan edi, Oisha unga: «Noumid boʻlgin, sen bizni ushlab qolyapsan», dedi. Bu narsa Nabiy ﷺga zikr qilinganida, u zot: «Unga aytinglar, joʻnab ketaversin», dedilar.Икрима ибн Холид Зайд ва Ибн Аббосдан ривоят қилади: Ибн Аббос Зайдга: «Аёлларингдан — Умму Сулайм ва унинг дугоналаридан сўра, Расулуллоҳ ﷺ уларга буюрганмилар?» деди. Зайд улардан сўради, улар: «Ҳа, Расулуллоҳ ﷺ бизга шуни буюрганлар», дедилар. Икрима (яна) айтди: Зайд ибн Собит билан Ибн Аббос наҳр куни зиёратдан сўнг, Байтни тавоф қилганидан кейин ҳайз кўрган аёл ҳақида ихтилоф қилдилар. Зайд: «Унинг охирги аҳди Байтни тавоф қилиш бўлсин», деди. Ибн Аббос эса: «Хоҳласа жўнаб кетаверади», деди. Ансорлар: «Сен Зайдга хилоф қилиб туриб, биз сенга эргашмаймиз, эй Ибн Аббос», дедилар. У: «Соҳибангиз Умму Сулаймдан сўранглар», деди. У (Умму Сулайм): «Мен наҳр куни Байтни тавоф қилганимдан кейин ҳайз кўрдим, Расулуллоҳ ﷺ менга жўнаб кетишга буюрдилар», деди. Сафийя ҳам ҳайз кўрган эди, Оиша унга: «Ноумид бўлгин, сен бизни ушлаб қоляпсан», деди. Бу нарса Набий ﷺга зикр қилинганида, у зот: «Унга айтинглар, жўнаб кетаверсин», дедилар.