حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْ يَرْحَمُ اللَّهُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَهَلْ هَجَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ شَهْرًا فَنَزَلَ لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ إِنَّ الشَّهْرَ قَدْ يَكُونُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Oy yigirma toʻqqiz (kun)dir», dedilar. Buni Oisha (roziyallohu anho)ga zikr qilishdi. U: «Alloh Abu Abdurrahmonga rahm qilsin! Axir Rasululloh ﷺ ayollaridan bir oy chetlanib turib, yigirma toʻqqizinchi (kuni) tushmaganmidilar? Shunda u zotga (bu haqda) aytilgan edi, u zot: ‹Oy yigirma toʻqqiz (kun) ham boʻladi›, degan edilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Ой йигирма тўққиз (кун)дир», дедилар. Буни Оиша (розияллоҳу анҳо)га зикр қилишди. У: «Аллоҳ Абу Абдурраҳмонга раҳм қилсин! Ахир Расулуллоҳ ﷺ аёлларидан бир ой четланиб туриб, йигирма тўққизинчи (куни) тушмаганмидилар? Шунда у зотга (бу ҳақда) айтилган эди, у зот: ‹Ой йигирма тўққиз (кун) ҳам бўлади›, деган эдилар», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ كَانَ يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْهُ فَإِنَّ الْحَيَاءَ مِنْ الْإِيمَانِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, ansorlardan bir kishi oʻz birodariga hayo haqida tanbeh berayotgan edi. Shunda Nabiy ﷺ: «Uni qoʻyib yubor, chunki hayo iymondandir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, ансорлардан бир киши ўз биродарига ҳаё ҳақида танбеҳ бераётган эди. Шунда Набий ﷺ: «Уни қўйиб юбор, чунки ҳаё иймондандир», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَتَبَايَعُوا الثَّمَرَ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Mevani, uning pishgani maʼlum boʻlmagunicha, bir-biringiz bilan sotib-olishmanglar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мевани, унинг пишгани маълум бўлмагунича, бир-бирингиз билан сотиб-олишманглар», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عِيسَى بْنِ حَفْصٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ قَالَكُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي سَفَرٍ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ إِلَى طِنْفِسَةٍ فَرَأَى نَاسًا يُسَبِّحُونَ بَعْدَهَا فَقَالَ مَا يَصْنَعُ هَؤُلَاءِ قُلْتُ يُسَبِّحُونَ قَالَ لَوْ كُنْتُ مُصَلِّيًا قَبْلَهَا أَوْ بَعْدَهَا لَأَتْمَمْتُهَا صَحِبْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قُبِضَ فَكَانَ لَا يَزِيدُ عَلَى رَكْعَتَيْنِوَأَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّى قُبِضَ فَكَانَ لَا يَزِيدُ عَلَيْهِمَا وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ كَذَلِكَ
Hafs (ibn Osim) aytdi: Men safarda Ibn Umar (roziyallohu anhumo) bilan birga edim. U peshin va asrni ikki rakaat, ikki rakaat qilib oʻqidi, soʻng bir gilamcha tomon turdi. Baʼzi kishilarning undan keyin nafl oʻqiyotganini koʻrib: «Bular nima qilyapti?» dedi. Men: «Nafl oʻqishyapti», dedim. U: «Agar men undan oldin yoki keyin namoz oʻqiydigan boʻlsam, uni toʻliq oʻqigan boʻlardim. Men Nabiy ﷺga u zot vafot etgunlaricha hamroh boʻldim, u zot ikki rakaatdan ziyoda qilmas edilar; Abu Bakr (roziyallohu anhu)ga ham vafot etgunicha (hamroh boʻldim), u ham ulardan ziyoda qilmas edi; Umar va Usmon ham shunday edilar», dedi.Ҳафс (ибн Осим) айтди: Мен сафарда Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) билан бирга эдим. У пешин ва асрни икки ракаат, икки ракаат қилиб ўқиди, сўнг бир гиламча томон турди. Баъзи кишиларнинг ундан кейин нафл ўқиётганини кўриб: «Булар нима қиляпти?» деди. Мен: «Нафл ўқишяпти», дедим. У: «Агар мен ундан олдин ёки кейин намоз ўқийдиган бўлсам, уни тўлиқ ўқиган бўлардим. Мен Набий ﷺга у зот вафот этгунларича ҳамроҳ бўлдим, у зот икки ракаатдан зиёда қилмас эдилар; Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)га ҳам вафот этгунича (ҳамроҳ бўлдим), у ҳам улардан зиёда қилмас эди; Умар ва Усмон ҳам шундай эдилар», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِجَمْعٍ بِإِقَامَةٍ وَلَمْ يُسَبِّحْ بَيْنَهُمَا وَلَا عَلَى أَثَرِ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Jamʼda (Muzdalifada) shom bilan xuftonni bitta iqoma bilan jamladilar va ular orasida ham, ikkovining birortasining ketidan ham nafl oʻqimadilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Жамъда (Муздалифада) шом билан хуфтонни битта иқома билан жамладилар ва улар орасида ҳам, икковининг бирортасининг кетидан ҳам нафл ўқимадилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ التَّيْمِيِّ عَنْ طَاوُسٍ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَسُئِلَ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَقَالَ نَعَمْو قَالَ طَاوُسٌ وَاللَّهِ إِنِّي سَمِعْتُهُ مِنْهُ
Tovus Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan eshitdi: undan jar (sopol kuva)dagi nabiz haqida — Rasululloh ﷺ jardagi nabizdan qaytarganmilar, deb soʻralgan edi, u: «Ha», dedi. Tovus: «Vallohi, men buni undan eshitdim», dedi.Товус Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан эшитди: ундан жар (сопол кува)даги набиз ҳақида — Расулуллоҳ ﷺ жардаги набиздан қайтарганмилар, деб сўралган эди, у: «Ҳа», деди. Товус: «Валлоҳи, мен буни ундан эшитдим», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَثَلُ الَّذِي يَجُرُّ إِزَارَهُ أَوْ ثَوْبَهُ شَكَّ يَحْيَى مِنْ الْخُيَلَاءِ لَا يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Izorini — yoki: kiyimini, (buni) Yahyo shubha bilan (aytdi) — kibr bilan sudragan kishiga qiyomat kuni Alloh nazar solmaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Изорини — ёки: кийимини, (буни) Яҳё шубҳа билан (айтди) — кибр билан судраган кишига қиёмат куни Аллоҳ назар солмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ حَيْثُمَا تَوَجَّهَتْ بِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ ulovlari qaysi tomonga yuzlantirgan boʻlsa, oʻsha tomonga (yuzlanib) namoz oʻqir edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ уловлари қайси томонга юзлантирган бўлса, ўша томонга (юзланиб) намоз ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ قَالَسَأَلَ عُمَرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ مِنْ اللَّيْلِ فَأَمَرَهُ أَنْ يَغْسِلَ ذَكَرَهُ وَلْيَتَوَضَّأْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Umar Rasululloh ﷺdan soʻrab: «Menga kechasi janobat yetadi», dedi. Shunda u zot unga avratini yuvishni va tahorat qilishni buyurdilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Умар Расулуллоҳ ﷺдан сўраб: «Менга кечаси жанобат етади», деди. Шунда у зот унга авратини ювишни ва таҳорат қилишни буюрдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ وَابْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ زَاذَانَ قَالَقُلْتُ لِابْنِ عُمَرَ أَخْبِرْنِي مَا نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْأَوْعِيَةِ وَفَسِّرْهُ لَنَا بِلُغَتِنَا فَإِنَّ لَنَا لُغَةً سِوَى لُغَتِكُمْ قَالَ نَهَى عَنْ الْحَنْتَمِ وَهُوَ الْجَرُّ وَنَهَى عَنْ الْمُزَفَّتِ وَهُوَ الْمُقَيَّرُ وَنَهَى عَنْ الدُّبَّاءِ وَهُوَ الْقَرْعُ وَنَهَى عَنْ النَّقِيرِ وَهِيَ النَّخْلَةُ تُنْقَرُ نَقْرًا وَتُنْسَجُ نَسْجًا قَالَ فَفِيمَ تَأْمُرُنَا أَنْ نَشْرَبَ فِيهِ قَالَ الْأَسْقِيَةُ قَالَ مُحَمَّدٌ وَأَمَرَ أَنْ نَنْبِذَ فِي الْأَسْقِيَةِ
Zozon aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ga: «Rasululloh ﷺ idishlardan nimalarni qaytarganlarini menga aytib bering va uni bizga oʻz tilimizda tushuntiring, chunki bizning tilimiz sizlarning tilingizdan boshqa», dedim. U: «U zot hantamdan qaytardilar — u jar (sopol kuva)dir; muzaffatdan qaytardilar — u zift surilgan (idish)dir; dubbodan qaytardilar — u qovoq (idish)dir; naqirdan qaytardilar — u xurmo (tanasi)ki, oʻyib-oʻyib va toʻqib yasaladi», dedi. Men: «Unda bizga nimada ichishni buyurasiz?» dedim. U: «Meshlarda», dedi. Muhammad aytdi: Va u meshlarda nabiz tayyorlashimizni buyurdi.Зозон айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)га: «Расулуллоҳ ﷺ идишлардан нималарни қайтарганларини менга айтиб беринг ва уни бизга ўз тилимизда тушунтиринг, чунки бизнинг тилимиз сизларнинг тилингиздан бошқа», дедим. У: «У зот ҳантамдан қайтардилар — у жар (сопол кува)дир; музаффатдан қайтардилар — у зифт сурилган (идиш)дир; дуббодан қайтардилар — у қовоқ (идиш)дир; нақирдан қайтардилар — у хурмо (танаси)ки, ўйиб-ўйиб ва тўқиб ясалади», деди. Мен: «Унда бизга нимада ичишни буюрасиз?» дедим. У: «Мешларда», деди. Муҳаммад айтди: Ва у мешларда набиз тайёрлашимизни буюрди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي ابْنُ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنْصَبُ لِلْغَادِرِ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُقَالُ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلَانٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Gʻadr (xiyonat) qilgan kishi uchun qiyomat kuni bir bayroq tikiladi va: ‹Bu falonchining gʻadridir›, deyiladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ғадр (хиёнат) қилган киши учун қиёмат куни бир байроқ тикилади ва: ‹Бу фалончининг ғадридир›, дейилади», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي ابْنُ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَلْبَسَ الْمُحْرِمُ ثَوْبًا مَسَّهُ زَعْفَرَانٌ أَوْ وَرْسٌ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ ehromdagi kishining zaʼfaron yoki vars tekkan kiyim kiyishidan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ эҳромдаги кишининг заъфарон ёки варс теккан кийим кийишидан қайтардилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ أَخْبَرَنِي وَبَرَةُ قَالَأَتَى رَجُلٌ ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ أَيَصْلُحُ أَنْ أَطُوفَ بِالْبَيْتِ وَأَنَا مُحْرِمٌ قَالَ مَا يَمْنَعُكَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ إِنَّ فُلَانًا يَنْهَانَا عَنْ ذَلِكَ حَتَّى يَرْجِعَ النَّاسُ مِنْ الْمَوْقِفِ وَرَأَيْتُهُ كَأَنَّهُ مَالَتْ بِهِ الدُّنْيَا وَأَنْتَ أَعْجَبُ إِلَيْنَا مِنْهُ قَالَ ابْنُ عُمَرَ حَجَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَسَعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَسُنَّةُ اللَّهِ تَعَالَى وَرَسُولِهِ أَحَقُّ أَنْ تُتَّبَعَ مِنْ سُنَّةِ ابْنِ فُلَانٍ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا
Vabara aytdi: Bir kishi Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning oldiga kelib: «Men ehromda boʻlgan holimda Baytni tavof qilsam boʻladimi?» dedi. U: «Seni bundan nima man qiladi?» dedi. U: «Falonchi odamlar Mavqifdan qaytmagunicha bizni bundan qaytaryapti; men uni goʻyo dunyo oʻziga mayl qildirgandek koʻrdim, siz esa bizga undan koʻra suyukliroqsiz», dedi. Ibn Umar: «Rasululloh ﷺ haj qildilar va Baytni tavof qilib, Safo bilan Marva orasida saʼy qildilar. Alloh taolo va Uning Rasulining sunnati falonchining oʻgʻlining sunnatidan koʻra ergashilishga haqliroqdir — agar rostgoʻy boʻlsang», dedi.Вабара айтди: Бир киши Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг олдига келиб: «Мен эҳромда бўлган ҳолимда Байтни тавоф қилсам бўладими?» деди. У: «Сени бундан нима ман қилади?» деди. У: «Фалончи одамлар Мавқифдан қайтмагунича бизни бундан қайтаряпти; мен уни гўё дунё ўзига майл қилдиргандек кўрдим, сиз эса бизга ундан кўра суюклироқсиз», деди. Ибн Умар: «Расулуллоҳ ﷺ ҳаж қилдилар ва Байтни тавоф қилиб, Сафо билан Марва орасида саъй қилдилар. Аллоҳ таоло ва Унинг Расулининг суннати фалончининг ўғлининг суннатидан кўра эргашилишга ҳақлироқдир — агар ростгўй бўлсанг», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ بِلَالًا يُؤَذِّنُ بِلَيْلٍ فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُؤَذِّنَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bilol kechasi azon aytadi. Bas, Ibn Ummi Maktum azon aytguncha yeb-ichaveringlar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Билол кечаси азон айтади. Бас, Ибн Умми Мактум азон айтгунча еб-ичаверинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ تُحْتَلَبَ الْمَوَاشِي مِنْ غَيْرِ إِذْنِ أَهْلِهَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ chorva mollarini egalarining iznisiz sogʻishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ чорва молларини эгаларининг изнисиз соғишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا حَقُّ امْرِئٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصِي فِيهِ يَبِيتُ لَيْلَتَيْنِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ مَكْتُوبَةٌ عِنْدَهُ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Vasiyat qiladigan narsasi bor kishining vasiyati yozilib, oʻzida (tayyor) turmagan holda ikki kecha tunashi haqqi emas», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Васият қиладиган нарсаси бор кишининг васияти ёзилиб, ўзида (тайёр) турмаган ҳолда икки кеча тунаши ҳаққи эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ نَافِعٍقَالَ أَصَابَ ابْنَ عُمَرَ الْبَرْدُ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَأَلْقَيْتُ عَلَى ابْنِ عُمَرَ بُرْنُسًا فَقَالَ أَبْعِدْهُ عَنِّي أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْبُرْنُسِ لِلْمُحْرِمِ
Nofiʼ aytdi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo) ehromda boʻla turib sovuq qotdi, men uning ustiga burnus tashladim. Shunda u: «Uni mendan uzoqlashtir! Rasululloh ﷺ ehromdagi kishiga burnusni man qilganlarini bilmaysanmi?» dedi.Нофиъ айтди: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) эҳромда бўла туриб совуқ қотди, мен унинг устига бурнус ташладим. Шунда у: «Уни мендан узоқлаштир! Расулуллоҳ ﷺ эҳромдаги кишига бурнусни ман қилганларини билмайсанми?» деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِي مَسْجِدَ قُبَاءَ رَاكِبًا وَمَاشِيًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Quba masjidiga ulovda ham, piyoda ham kelar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Қуба масжидига уловда ҳам, пиёда ҳам келар эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَيْلُ مَعْقُودٌ بِنَوَاصِيهَا الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Otlarning peshonalariga qiyomat kunigacha yaxshilik bogʻlab qoʻyilgan», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Отларнинг пешоналарига қиёмат кунигача яхшилик боғлаб қўйилган», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَلَا أَتْرُكُ اسْتِلَامَهُمَا فِي شِدَّةٍ وَلَا رَخَاءٍ بَعْدَ إِذْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَلِمُهُمَا الرُّكْنَ الْيَمَانِيَ وَالْحَجَرَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: «Men Rasululloh ﷺning bu ikkovini — Yamaniy ruknni va Hajarni — istilom qilganlarini koʻrganimdan keyin, na qiyinchilikda, na kengchilikda ularni istilom qilishni tark etmayman».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг бу икковини — Яманий рукнни ва Ҳажарни — истилом қилганларини кўрганимдан кейин, на қийинчиликда, на кенгчиликда уларни истилом қилишни тарк этмайман».
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَاعَنَ بَيْنَ رَجُلٍ وَامْرَأَتِهِ مِنْ الْأَنْصَارِ وَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ansorlardan boʻlgan bir er-xotin orasida liʼon qildirdilar va ikkovini ajratdilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ансорлардан бўлган бир эр-хотин орасида лиъон қилдирдилар ва икковини ажратдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ يَوْمًا يَصُومُهُ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ فَلَمَّا نَزَلَ رَمَضَانُ سُئِلَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هُوَ يَوْمٌ مِنْ أَيَّامِ اللَّهِ تَعَالَى مَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُحَدَّثَنَا رَوْحٌ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْأَخْنَسِ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Oshuro johiliyat ahli roʻza tutadigan kun edi. Ramazon nozil boʻlganida, Rasululloh ﷺdan u haqda soʻraldi. U zot: «Bu Alloh taoloning kunlaridan bir kundir. Kim xohlasa uni roʻza tutadi, kim xohlasa uni tark qiladi», dedilar. Nofiʼ Abdulloh ibn Umardan shuning mislini rivoyat qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ошуро жоҳилият аҳли рўза тутадиган кун эди. Рамазон нозил бўлганида, Расулуллоҳ ﷺдан у ҳақда сўралди. У зот: «Бу Аллоҳ таолонинг кунларидан бир кундир. Ким хоҳласа уни рўза тутади, ким хоҳласа уни тарк қилади», дедилар. Нофиъ Абдуллоҳ ибн Умардан шунинг мислини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ تَعَالَى صَدَقَةً مِنْ غُلُولٍ وَلَا صَلَاةً بِغَيْرِ طُهُورٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh taolo gʻulul (oʻzlashtirilgan oʻljadan berilgan) sadaqani ham, tahoratsiz namozni ham qabul qilmaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ таоло ғулул (ўзлаштирилган ўлжадан берилган) садақани ҳам, таҳоратсиз намозни ҳам қабул қилмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى حِمَارٍ وَهُوَ مُتَوَجِّهٌ إِلَى خَيْبَرَ نَحْوَ الْمَشْرِقِوَقَرَأْتُهُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنِ أَبِي الْحُبَابِ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَلَمْ يَقُلْ نَحْوَ الْمَشْرِقِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺni Xaybar tomon, mashriqqa qarab yoʻl olgan holda, eshak ustida namoz oʻqiyotganlarini koʻrdim. Men buni Abdurrahmonga oʻqib berdim: Molik Amr ibn Yahyodan, u Abul-Hubob Saʼid ibn Yasordan, u Ibn Umardan (rivoyat qildi) — va u «mashriqqa qarab» demadi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни Хайбар томон, машриққа қараб йўл олган ҳолда, эшак устида намоз ўқиётганларини кўрдим. Мен буни Абдурраҳмонга ўқиб бердим: Молик Амр ибн Яҳёдан, у Абул-Ҳубоб Саъид ибн Ясордан, у Ибн Умардан (ривоят қилди) — ва у «машриққа қараб» демади.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عُمَرَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ قَالَقَالَ لِي ابْنُ عُمَرَ أَمَا لَكَ بِرَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوتِرُ عَلَى بَعِيرِهِوَقَرَأْتُهُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Saʼid ibn Yasor aytdi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo) menga: «Rasulullohda sen uchun goʻzal namuna yoʻqmi? Rasululloh ﷺ tuyalari ustida vitr oʻqir edilar», dedi. Men buni Abdurrahmonga oʻqib berdim: Molik Abu Bakr ibn Umar ibn Abdurrahmon ibn Abdulloh ibn Umar ibn Xattobdan, u Saʼid ibn Yasordan (rivoyat qildi) — soʻng u hadisni zikr qildi.Саъид ибн Ясор айтди: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) менга: «Расулуллоҳда сен учун гўзал намуна йўқми? Расулуллоҳ ﷺ туялари устида витр ўқир эдилар», деди. Мен буни Абдурраҳмонга ўқиб бердим: Молик Абу Бакр ибн Умар ибн Абдурраҳмон ибн Абдуллоҳ ибн Умар ибн Хаттобдан, у Саъид ибн Ясордан (ривоят қилди) — сўнг у ҳадисни зикр қилди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ وَثَّابٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ جَاءَ إِلَى الْجُمُعَةِ فَلْيَغْتَسِلْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim jumaga kelsa, gʻusl qilsin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким жумага келса, ғусл қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ الْجُمَحِيُّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَأْذَنَكُمْ نِسَاؤُكُمْ إِلَى الْمَسَاجِدِ فَأْذَنُوا لَهُنَّ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayollaringiz sizlardan masjidlarga (chiqishga) izn soʻrashsa, ularga izn beringlar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёлларингиз сизлардан масжидларга (чиқишга) изн сўрашса, уларга изн беринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيُّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَفْصٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ خَرَجَ يَوْمَ عِيدٍ فَلَمْ يُصَلِّ قَبْلَهَا وَلَا بَعْدَهَا فَذَكَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u hayit kuni (namozga) chiqdi va undan oldin ham, undan keyin ham (boshqa namoz) oʻqimadi hamda Nabiy ﷺ shunday qilganlarini zikr qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у ҳайит куни (намозга) чиқди ва ундан олдин ҳам, ундан кейин ҳам (бошқа намоз) ўқимади ҳамда Набий ﷺ шундай қилганларини зикр қилди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي حَنْظَلَةَ قَالَسَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ رَكْعَتَانِ سُنَّةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abu Hanzala aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan safardagi namoz haqida soʻradim. U: «Ikki rakaat — Nabiy ﷺning sunnatidir», dedi.Абу Ҳанзала айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан сафардаги намоз ҳақида сўрадим. У: «Икки ракаат — Набий ﷺнинг суннатидир», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْعُمَرِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ صَدْرًا مِنْ إِمَارَتِهِ صَلَّوْا بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon — amirligining boshlarida — Minoda ikki rakaat oʻqidilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон — амирлигининг бошларида — Минода икки ракаат ўқидилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ وَالرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ بِضْعًا وَعِشْرِينَ مَرَّةً أَوْ بِضْعَ عَشْرَةَ مَرَّةً قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bomdoddan oldingi ikki rakaatda va shomdan keyingi ikki rakaatda yigirma necha marta — yoki oʻn necha marta — «Qul yo ayyuhal-kofirun» bilan «Qul huvallohu ahad»ni oʻqidilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бомдоддан олдинги икки ракаатда ва шомдан кейинги икки ракаатда йигирма неча марта — ёки ўн неча марта — «Қул ё айюҳал-кофирун» билан «Қул ҳуваллоҳу аҳад»ни ўқидилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ نَافِعٍسَأَلَ رَجُلٌ ابْنَ عُمَرَ عَنْ الْوَتْرِ أَوَاجِبٌ هُوَ فَقَالَ أَوْتَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ
Nofiʼdan rivoyat qilinadi: Bir kishi Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan vitr haqida: «U vojibmi?» deb soʻradi. Shunda u: «Rasululloh ﷺ vitr oʻqiganlar va musulmonlar ham vitr oʻqiganlar», dedi.Нофиъдан ривоят қилинади: Бир киши Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан витр ҳақида: «У вожибми?» деб сўради. Шунда у: «Расулуллоҳ ﷺ витр ўқиганлар ва мусулмонлар ҳам витр ўқиганлар», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُدَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ الْعُقَيْلِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ وَأَنَا بَيْنَ السَّائِلِ وَبَيْنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خَشِيتَ الصُّبْحَ فَأَوْتِرْ بِرَكْعَةٍ قَالَ ثُمَّ جَاءَ عِنْدَ قَرْنِ الْحَوْلِ وَأَنَا بِذَاكَ الْمَنْزِلِ بَيْنَهُ وَبَيْنَ السَّائِلِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خَشِيتَ الصُّبْحَ فَأَوْتِرْ بِرَكْعَةٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺning oldilariga kelib, u zotdan kechasi (oʻqiladigan) namoz haqida soʻradi — men soʻrovchi bilan Nabiy ﷺning oʻrtalarida edim. U zot: «Ikki rakaat, ikki rakaat. Subhdan qoʻrqsang, bir rakaat bilan vitr qil», dedilar. (Ibn Umar) aytdi: Soʻng u yil aylanib kelganda (yana) keldi — men oʻsha joyda, u zot bilan soʻrovchining oʻrtasida edim — va undan soʻradi. U zot: «Ikki rakaat, ikki rakaat. Subhdan qoʻrqsang, bir rakaat bilan vitr qil», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Бир киши Набий ﷺнинг олдиларига келиб, у зотдан кечаси (ўқиладиган) намоз ҳақида сўради — мен сўровчи билан Набий ﷺнинг ўрталарида эдим. У зот: «Икки ракаат, икки ракаат. Субҳдан қўрқсанг, бир ракаат билан витр қил», дедилар. (Ибн Умар) айтди: Сўнг у йил айланиб келганда (яна) келди — мен ўша жойда, у зот билан сўровчининг ўртасида эдим — ва ундан сўради. У зот: «Икки ракаат, икки ракаат. Субҳдан қўрқсанг, бир ракаат билан витр қил», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِي قُبَاءَ وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ مَسْجِدَ قُبَاءَ رَاكِبًا وَمَاشِيًاحَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Qubaga — Abdurrahmon: «Quba masjidiga», dedi — ulovda ham, piyoda ham kelar edilar. Abdulloh ibn Nofiʼ otasidan, u Ibn Umardan, u Nabiy ﷺdan shuning mislini rivoyat qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Қубага — Абдурраҳмон: «Қуба масжидига», деди — уловда ҳам, пиёда ҳам келар эдилар. Абдуллоҳ ибн Нофиъ отасидан, у Ибн Умардан, у Набий ﷺдан шунинг мислини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ صَالِحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا فِئَةُ الْمُسْلِمِينَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men musulmonlarning panohiman», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен мусулмонларнинг паноҳиман», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْيَهُودَ إِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا السَّامُ عَلَيْكُمْ فَقُولُوا وَعَلَيْكُمْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, yahudiylar sizlarga uchraganda: ‹as-somu alaykum›, deydilar. Bas, sizlar: ‹va alaykum›, denglar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, яҳудийлар сизларга учраганда: ‹ас-сому алайкум›, дейдилар. Бас, сизлар: ‹ва алайкум›, денглар», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ قَالَكُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَلْقَةٍ فَسَمِعَ رَجُلًا فِي حَلْقَةٍ أُخْرَى وَهُوَ يَقُولُ لَا وَأَبِي فَرَمَاهُ ابْنُ عُمَرَ بِالْحَصَى وَقَالَ إِنَّهَا كَانَتْ يَمِينَ عُمَرَ فَنَهَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْهَا وَقَالَ إِنَّهَا شِرْكٌ
Saʼd ibn Ubayda aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo) bilan bir halqada edim. U boshqa halqadagi bir kishining: «Yoʻq, otam bilan qasam!» deyayotganini eshitib qoldi. Shunda Ibn Umar unga mayda tosh otdi va: «Bu Umarning qasami edi, Nabiy ﷺ uni bundan qaytardilar va: ‹Albatta, u shirkdir›, dedilar», dedi.Саъд ибн Убайда айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) билан бир ҳалқада эдим. У бошқа ҳалқадаги бир кишининг: «Йўқ, отам билан қасам!» деяётганини эшитиб қолди. Шунда Ибн Умар унга майда тош отди ва: «Бу Умарнинг қасами эди, Набий ﷺ уни бундан қайтардилар ва: ‹Албатта, у ширкдир›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ النَّجْرَانِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَكْرَانَ فَضَرَبَهُ الْحَدَّ ثُمَّ قَالَ مَا شَرَابُكَ فَقَالَ زَبِيبٌ وَتَمْرٌ فَقَالَ لَا تَخْلِطْهُمَا يَكْفِي كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِنْ صَاحِبِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzurlariga bir mast kishi keltirildi. U zot unga had (jazosi)ni urdilar, soʻng: «Ichgan ichimliging nima edi?» dedilar. U: «Mayiz va xurmo», dedi. Shunda u zot: «Bu ikkisini aralashtirma, ularning har biri oʻz sherigidan (ayri holda) kifoya qiladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бир маст киши келтирилди. У зот унга ҳад (жазоси)ни урдилар, сўнг: «Ичган ичимлигинг нима эди?» дедилар. У: «Майиз ва хурмо», деди. Шунда у зот: «Бу иккисини аралаштирма, уларнинг ҳар бири ўз шеригидан (айри ҳолда) кифоя қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ وَأُرَاهُ قَالَ وَالنَّقِيرِ
Muhorib ibn Disor aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning shunday deyayotganini eshitdim: Rasululloh ﷺ ad-dubba (qovoq idish), al-hantam (yashil sirlangan koʻza) va al-muzaffat (smola surilgan idish)dan qaytardilar. Shuʼba aytdi: Menimcha, u an-naqir (kavlangan yogʻoch idish)ni ham aytdi.Муҳориб ибн Дисор айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг шундай деяётганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ ад-дубба (қовоқ идиш), ал-ҳантам (яшил сирланган кўза) ва ал-музаффат (смола сурилган идиш)дан қайтардилар. Шуъба айтди: Менимча, у ан-нақир (кавланган ёғоч идиш)ни ҳам айтди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَدْخُلُوا عَلَى هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ الْمُعَذَّبِينَ أَصْحَابِ الْحِجْرِ إِلَّا أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُونُوا بَاكِينَ فَلَا تَدْخُلُوا عَلَيْهِمْ أَنْ يُصِيبَكُمْ مَا أَصَابَهُمْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bu azoblangan qavmning — Hijr ahlining (diyoriga) — yigʻlab (kirmasangiz) kirmanglar. Agar yigʻlab (turgan) boʻlmasangiz, ularning oldiga kirmanglar — ularga yetgan (azob) sizlarga ham yetmasligi uchun», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бу азобланган қавмнинг — Ҳижр аҳлининг (диёрига) — йиғлаб (кирмасангиз) кирманглар. Агар йиғлаб (турган) бўлмасангиз, уларнинг олдига кирманглар — уларга етган (азоб) сизларга ҳам етмаслиги учун», дедилар.