حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ مَيْمُونٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ الْعُمَرِيَّ عَنْ نَافِعٍ قَالَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَرْمِي جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ عَلَى دَابَّتِهِ يَوْمَ النَّحْرِ وَكَانَ لَا يَأْتِي سَائِرَهَا بَعْدَ ذَلِكَ إِلَّا مَاشِيًا ذَاهِبًا وَرَاجِعًا وَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَأْتِيهَا إِلَّا مَاشِيًا ذَاهِبًا وَرَاجِعًا
Nofiʼ aytdi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo) nahr kuni Jamratul-Aqabaga ulovi ustida tosh otar edi. Undan keyin qolgan jamralarga esa borishda ham, qaytishda ham faqat piyoda kelar edi va Nabiy ﷺ ularga borishda ham, qaytishda ham faqat piyoda kelganlarini aytar edi.Нофиъ айтди: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) наҳр куни Жамратул-Ақабага улови устида тош отар эди. Ундан кейин қолган жамраларга эса боришда ҳам, қайтишда ҳам фақат пиёда келар эди ва Набий ﷺ уларга боришда ҳам, қайтишда ҳам фақат пиёда келганларини айтар эди.
حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ مَيْمُونٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ نَزَلُوا الْمُحَصَّبَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon (roziyallohu anhum) Muhassabga tushdilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллоҳу анҳум) Муҳассабга тушдилар.
حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ مَيْمُونٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ مُوسَى عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُوتِرُ عَلَى رَاحِلَتِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ulovlari ustida vitr oʻqir edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ уловлари устида витр ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا نُوحٌ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ يُنَاجِي رَجُلًا فَدَخَلَ رَجُلٌ بَيْنَهُمَا فَضَرَبَ صَدْرَهُ وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَنَاجَى اثْنَانِ فَلَا يَدْخُلْ بَيْنَهُمَا الثَّالِثُ إِلَّا بِإِذْنِهِمَاحَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ جُرَيْجٍ مَوْلَى بَنِي تَيْمٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Said al-Maqburiy aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning bir kishi bilan sirlashib turganini koʻrdim. Shunda bir kishi ikkovining orasiga kirdi, u esa uning koʻksiga urib: Rasululloh ﷺ: «Ikki kishi sirlashayotgan boʻlsa, uchinchisi ularning iznisiz ular orasiga kirmasin», dedilar, dedi. Bu hadis boshqa sanad bilan Banu Taym mavlosi Ubayd ibn Jurayjdan ham rivoyat qilingan — bas, u hadisni zikr qildi.Саид ал-Мақбурий айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг бир киши билан сирлашиб турганини кўрдим. Шунда бир киши икковининг орасига кирди, у эса унинг кўксига уриб: Расулуллоҳ ﷺ: «Икки киши сирлашаётган бўлса, учинчиси уларнинг изнисиз улар орасига кирмасин», дедилар, деди. Бу ҳадис бошқа санад билан Бану Тайм мавлоси Убайд ибн Журайждан ҳам ривоят қилинган — бас, у ҳадисни зикр қилди.
حَدَّثَنَا يَعْمَرُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُبَارَكٍ قَالَ قَالَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنِي نَافِعٌ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَسْتَنُّ فَأَعْطَى أَكْبَرَ الْقَوْمِ وَقَالَ إِنَّ جِبْرِيلَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنِي أَنْ أُكَبِّرَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺni misvok qilayotgan holda koʻrdim. U zot (misvokni) qavmning kattasiga berdilar va: «Albatta, Jibril menga kattani muqaddam qoʻyishni buyurdi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни мисвок қилаётган ҳолда кўрдим. У зот (мисвокни) қавмнинг каттасига бердилар ва: «Албатта, Жибрил менга каттани муқаддам қўйишни буюрди», дедилар.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ مُعْتَمِرًا فِي الْفِتْنَةِ فَقَالَ إِنْ صُدِدْتُ عَنْ الْبَيْتِ صَنَعْنَا كَمَا صَنَعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَهَلَّ بِعُمْرَةٍ مِنْ أَجْلِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ
Nofiʼ (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Abdulloh ibn Umar fitna(lar) davrida umra qilish niyatida Makkaga yoʻlga chiqqanda: «Agar men Kaʼbaga yetishdan toʻsilsam, biz Allohning Rasuli ﷺ bilan birga boʻlganimizda qilganidek qilar edim», — dedi. Bas, u umra uchun ehrom bogʻladi — chunki Paygʻambar ﷺ Hudaybiya yilida umra uchun ehrom bogʻlagan edilar.Нофиъ (Ибн Умардан) ривоят қилади: Абдуллоҳ ибн Умар фитна(лар) даврида умра қилиш ниятида Маккага йўлга чиққанда: «Агар мен Каъбага етишдан тўсилсам, биз Аллоҳнинг Расули ﷺ билан бирга бўлганимизда қилганидек қилар эдим», — деди. Бас, у умра учун эҳром боғлади — чунки Пайғамбар ﷺ Ҳудайбия йилида умра учун эҳром боғлаган эдилар.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ قَالَ و حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَمْسٌ مِنْ الدَّوَابِّ مَنْ قَتَلَهُنَّ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ الْعَقْرَبُ وَالْفَأْرَةُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ وَالْغُرَابُ وَالْحِدَأَةُحَدَّثَنَاه إِسْحَاقُ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَمْسٌ مِنْ الدَّوَابِّ فَذَكَرَ مِثْلَهُ قَالَ أَبِي وَقَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ أَيْضًا
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Ehrom holatidagi kishiga — mana shu besh hayvondan birortasini oʻldirish — gunoh emas: chayon, kalamush, quturgan it, qargʻa va kalxat», — dedilar. Bu hadis boshqa sanad bilan ham xuddi shunday rivoyat qilingan.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Эҳром ҳолатидаги кишига — мана шу беш ҳайвондан бирортасини ўлдириш — гуноҳ эмас: чаён, каламуш, қутурган ит, қарға ва калхат», — дедилар. Бу ҳадис бошқа санад билан ҳам худди шундай ривоят қилинган.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْكَعْبَةَ هُوَ وَأُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَبِلَالٌ وَعُثْمَانُ بْنُ طَلْحَةَ الْحَجَبِيُّ وَأَغْلَقَهَا عَلَيْهِ فَمَكَثَ فِيهَا قَالَ عَبْدُ اللَّهِ سَأَلْتُ بِلَالًا حِينَ خَرَجَ مَاذَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَعَلَ عَمُودًا عَنْ يَسَارِهِ وَعَمُودَيْنِ عَنْ يَمِينِهِ وَثَلَاثَةَ أَعْمِدَةٍ وَرَاءَهُ وَكَانَ الْبَيْتُ يَوْمَئِذٍ عَلَى سِتَّةِ أَعْمِدَةٍ ثُمَّ صَلَّى وَبَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِدَارِ ثَلَاثَةُ أَذْرُعٍ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Usoma ibn Zayd, Bilol va Usmon ibn Talha al-Hajabiy bilan Kaʼbaga kirdilar va eshikni yopdilar. Abdulloh ibn Umar aytadi: U chiqqach, men Biloldan: «Rasululloh ﷺ nima qildilar?» deb soʻradim. U: «U zot bir ustunni chap tomoniga, ikki ustunni oʻng tomoniga va uch ustunni orqasiga qilib turdilar — oʻsha kunda Bayt olti ustun ustida edi — soʻng namoz oʻqidilar. U zot bilan devor orasi uch tirsakcha edi», dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Усома ибн Зайд, Билол ва Усмон ибн Талҳа ал-Ҳажабий билан Каъбага кирдилар ва эшикни ёпдилар. Абдуллоҳ ибн Умар айтади: У чиққач, мен Билолдан: «Расулуллоҳ ﷺ нима қилдилар?» деб сўрадим. У: «У зот бир устунни чап томонига, икки устунни ўнг томонига ва уч устунни орқасига қилиб турдилар — ўша кунда Байт олти устун устида эди — сўнг намоз ўқидилар. У зот билан девор ораси уч тирсакча эди», деди.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَاخَ بِالْبَطْحَاءِ الَّتِي بِذِي الْحُلَيْفَةِ فَصَلَّى بِهَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Zul-Hulayfadagi Bathoʼda tuyasini choʻktirib, oʻsha yerda namoz oʻqidilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Зул-Ҳулайфадаги Батҳўда туясини чўктириб, ўша ерда намоз ўқидилар.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَالِكٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ الدِّيْلِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ قَالَ عَدَلَ إِلَيَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَأَنَا نَازِلٌ تَحْتَ سَرْحَةٍ بِطَرِيقِ مَكَّةَ فَقَالَ مَا أَنْزَلَكَ تَحْتَ هَذِهِ السَّرْحَةِ قُلْتُ أَرَدْتُ ظِلَّهَا قَالَ هَلْ غَيْرَ ذَلِكَ قُلْتُ لَا مَا أَنْزَلَنِي إِلَّا ذَلِكَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كُنْتَ بَيْنَ الْأَخْشَبَيْنِ مِنْ مِنًى وَنَفَحَ بِيَدِهِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ فَإِنَّ هُنَالِكَ وَادِيًا يُقَالُ لَهُ السُّرَرُ بِهِ سَرْحَةٌ سُرَّ تَحْتَهَا سَبْعُونَ نَبِيًّا
Muhammad ibn Imron al-Ansoriy (rahimahulloh) otasidan rivoyat qildi. U (otasi) shunday dedi: Men Makka yoʻlida baland bir daraxt (sarha) tagida toʻxtab turganimda, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) menikiga burildi va: «Seni bu daraxt tagida nima toʻxtatdi?», dedi. Men: «Uning soyasini istadim», dedim. U: «Boshqa narsa yoʻqmi?», dedi. Men: «Yoʻq, meni faqat shu toʻxtatdi», dedim. Shunda Abdulloh ibn Umar dedi: Rasululloh ﷺ: «Minoning ikki Axshab (togʻi) orasida boʻlsang, — u qoʻli bilan sharq tomonga ishora qildi, — oʻsha yerda Surar deb ataladigan bir vodiy bor; unda bir daraxt boʻlib, uning tagida yetmish paygʻambarning kindigi kesilgan», dedilar.Муҳаммад ибн Имрон ал-Ансорий (раҳимаҳуллоҳ) отасидан ривоят қилди. У (отаси) шундай деди: Мен Макка йўлида баланд бир дарахт (сарҳа) тагида тўхтаб турганимда, Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) меникига бурилди ва: «Сени бу дарахт тагида нима тўхтатди?», деди. Мен: «Унинг соясини истадим», дедим. У: «Бошқа нарса йўқми?», деди. Мен: «Йўқ, мени фақат шу тўхтатди», дедим. Шунда Абдуллоҳ ибн Умар деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Минонинг икки Ахшаб (тоғи) орасида бўлсанг, — у қўли билан шарқ томонга ишора қилди, — ўша ерда Сурар деб аталадиган бир водий бор; унда бир дарахт бўлиб, унинг тагида етмиш пайғамбарнинг киндиги кесилган», дедилар.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ قَالَ و حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ ارْحَمْ الْمُحَلِّقِينَ قَالُوا وَالْمُقَصِّرِينَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُحَلِّقِينَ قَالُوا وَالْمُقَصِّرِينَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَالْمُقَصِّرِينَ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohim! Sochini oldirganlarga rahm qil», — dedilar. Odamlar: «Yo Rasululloh, sochini qisqartirganlarga ham», — dedilar. U zot: «Allohim! Sochini oldirganlarni magʻfirat qil», — dedilar. Odamlar: «Yo Rasululloh, sochini qisqartirganlarga ham», — dedilar. U zot: «Va sochini qisqartirganlarga ham», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим! Сочини олдирганларга раҳм қил», — дедилар. Одамлар: «Ё Расулуллоҳ, сочини қисқартирганларга ҳам», — дедилар. У зот: «Аллоҳим! Сочини олдирганларни мағфират қил», — дедилар. Одамлар: «Ё Расулуллоҳ, сочини қисқартирганларга ҳам», — дедилар. У зот: «Ва сочини қисқартирганларга ҳам», — дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَسَأَلَ رَجُلٌ ابْنَ عُمَرَ وَهُوَ يَمْشِي بِمِنًى فَقَالَ نَذَرْتُ أَنْ أَصُومَ كُلَّ يَوْمِ ثُلَاثَاءَ أَوْ أَرْبِعَاءَ فَوَافَقْتُ هَذَا الْيَوْمَ يَوْمَ النَّحْرِ فَمَا تَرَى قَالَ أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَى بِوَفَاءِ النَّذْرِ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ نُهِينَا أَنْ نَصُومَ يَوْمَ النَّحْرِ قَالَ فَظَنَّ الرَّجُلُ أَنَّهُ لَمْ يَسْمَعْ فَقَالَ إِنِّي نَذَرْتُ أَنْ أَصُومَ كُلَّ يَوْمِ ثُلَاثَاءَ أَوْ أَرْبِعَاءَ فَوَافَقْتُ هَذَا الْيَوْمَ يَوْمَ النَّحْرِ فَقَالَ أَمَرَ اللَّهُ بِوَفَاءِ النَّذْرِ وَنَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ نُهِينَا أَنْ نَصُومَ يَوْمَ النَّحْرِقَالَ فَمَا زَادَهُ عَلَى ذَلِكَ حَتَّى أَسْنَدَ فِي الْجَبَلِ
Ziyod ibn Jubayr aytdi: Bir kishi Minoda yurib borayotgan Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan soʻrab: «Men har seshanba yoki chorshanba kuni roʻza tutishni nazr qilgan edim, bu kun esa nahr kuniga toʻgʻri keldi; nima deysiz?» dedi. U: «Alloh taolo nazrni ado etishga buyurdi, Rasululloh ﷺ esa nahr kuni roʻza tutishdan qaytardilar», — yoki: «biz qaytarilganmiz», deb aytdi. U kishi (Ibn Umar) eshitmadi deb oʻylab: «Men har seshanba yoki chorshanba kuni roʻza tutishni nazr qilgan edim, bu kun esa nahr kuniga toʻgʻri keldi», dedi. U yana: «Alloh nazrni ado etishga buyurdi, Rasululloh ﷺ esa nahr kuni roʻza tutishdan qaytardilar», — yoki: «biz qaytarilganmiz», deb aytdi. (Rovi) dedi: U togʻga chiqib ketguniga qadar bundan ortiq hech narsa qoʻshmadi.Зиёд ибн Жубайр айтди: Бир киши Минода юриб бораётган Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан сўраб: «Мен ҳар сешанба ёки чоршанба куни рўза тутишни назр қилган эдим, бу кун эса наҳр кунига тўғри келди; нима дейсиз?» деди. У: «Аллоҳ таоло назрни адо этишга буюрди, Расулуллоҳ ﷺ эса наҳр куни рўза тутишдан қайтардилар», — ёки: «биз қайтарилганмиз», деб айтди. У киши (Ибн Умар) эшитмади деб ўйлаб: «Мен ҳар сешанба ёки чоршанба куни рўза тутишни назр қилган эдим, бу кун эса наҳр кунига тўғри келди», деди. У яна: «Аллоҳ назрни адо этишга буюрди, Расулуллоҳ ﷺ эса наҳр куни рўза тутишдан қайтардилар», — ёки: «биз қайтарилганмиз», деб айтди. (Рови) деди: У тоғга чиқиб кетгунига қадар бундан ортиқ ҳеч нарса қўшмади.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ زِيَادِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَتَى عَلَى رَجُلٍ قَدْ أَنَاخَ بَدَنَتَهُ لِيَنْحَرَهَا بِمِنًى فَقَالَ ابْعَثْهَا قِيَامًا مُقَيَّدَةً سُنَّةَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ziyod ibn Jubayr aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning Minoda qurbonlik tuyasini soʻyish uchun choʻktirib qoʻygan bir kishining yoniga kelganini koʻrdim. Shunda u: «Uni oyogʻi bogʻlangan holda tik turgʻiz — bu Muhammad ﷺning sunnatidir», dedi.Зиёд ибн Жубайр айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг Минода қурбонлик туясини сўйиш учун чўктириб қўйган бир кишининг ёнига келганини кўрдим. Шунда у: «Уни оёғи боғланган ҳолда тик турғиз — бу Муҳаммад ﷺнинг суннатидир», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا النَّاسُ كَإِبِلٍ مِائَةٍ لَا تَكَادُ تَجِدُ فِيهَا رَاحِلَةً
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlar yuzta tuyaga oʻxshaydi, ular orasidan minishga yaraydiganini deyarli topolmaysan», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар юзта туяга ўхшайди, улар орасидан минишга ярайдиганини деярли тополмайсан», дедилар.
حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ كَرِيزٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي الْبَيْتِ بَيْنَ السَّارِيَتَيْنِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Baytning ichida ikki ustun orasida namoz oʻqidilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Байтнинг ичида икки устун орасида намоз ўқидилар.
حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَكُنْتُ أَبِيعُ الْإِبِلَ بِالْبَقِيعِ فَأَقْبِضُ الْوَرِقَ مِنْ الدَّنَانِيرِ وَالدَّنَانِيرَ مِنْ الْوَرِقِ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي بَيْتِ حَفْصَةَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ رُوَيْدَكَ أَسْأَلُكَ إِنِّي كُنْتُ أَبِيعُ الْإِبِلَ بِالْبَقِيعِ فَأَقْبِضُ هَذِهِ مِنْ هَذِهِ وَهَذِهِ مِنْ هَذِهِ فَقَالَ لَا بَأْسَ أَنْ تَأْخُذَهَا بِسِعْرِ يَوْمِهَا مَا لَمْ تَفْتَرِقَا وَبَيْنَكُمَا شَيْءٌ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Baqiʼda tuyalarni sotardim: goh dinorga sotib, kumush (dirham) olardim, goh dirhamga sotib, dinor olardim. Soʻng Nabiy ﷺ huzurlariga keldim, u zot Hafsaning uyida edilar. Men: «Yo Rasululloh, biroz shoshmang, sizdan soʻramoqchiman. Men Baqiʼda tuyalarni sotaman, bularning oʻrniga bularni, bularning oʻrniga bularni olaman», dedim. Shunda u zot: «Toki bir-biringizdan ajralmasdan turib, oʻrtangizda (toʻlanmagan) biror narsa qolmasa, ularni oʻsha kunning narxi bilan olishingda zarar yoʻq», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Бақиъда туяларни сотардим: гоҳ динорга сотиб, кумуш (дирҳам) олардим, гоҳ дирҳамга сотиб, динор олардим. Сўнг Набий ﷺ ҳузурларига келдим, у зот Ҳафсанинг уйида эдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, бироз шошманг, сиздан сўрамоқчиман. Мен Бақиъда туяларни сотаман, буларнинг ўрнига буларни, буларнинг ўрнига буларни оламан», дедим. Шунда у зот: «Токи бир-бирингиздан ажралмасдан туриб, ўртангизда (тўланмаган) бирор нарса қолмаса, уларни ўша куннинг нархи билан олишингда зарар йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَرِيكٍ الْعَامِرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِسُئِلُوا عَنْ الْعُمْرَةِ قَبْلَ الْحَجِّ فِي الْمُتْعَةِ فَقَالُوا نَعَمْ سُنَّةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْدَمُ فَتَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ تَحِلُّ وَإِنْ كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ يَوْمِ عَرَفَةَ بِيَوْمٍ ثُمَّ تُهِلُّ بِالْحَجِّ فَتَكُونُ قَدْ جَمَعْتَ عُمْرَةً وَحَجَّةً أَوْ جَمَعَ اللَّهُ لَكَ عُمْرَةً وَحَجَّةً
Abdulloh ibn Sharik al-Omiriy aytdi: Men Abdulloh ibn Umar, Abdulloh ibn Abbos va Abdulloh ibn Zubayr (roziyallohu anhum)dan tamattuʼda hajdan oldingi umra haqida soʻralganini eshitdim. Ular: «Ha, bu Rasululloh ﷺning sunnatidir: kelasan, Baytni hamda Safo bilan Marva orasini tavof qilasan, soʻng ihromdan chiqasan — garchi bu Arafa kunidan bir kun oldin boʻlsa ham; soʻng hajga ihrom bogʻlaysan. Bas, sen umra bilan hajni jamlagan boʻlasan», yoki: «Alloh sen uchun umra bilan hajni jamlagan boʻladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Шарик ал-Омирий айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Умар, Абдуллоҳ ибн Аббос ва Абдуллоҳ ибн Зубайр (розияллоҳу анҳум)дан таматтуъда ҳаждан олдинги умра ҳақида сўралганини эшитдим. Улар: «Ҳа, бу Расулуллоҳ ﷺнинг суннатидир: келасан, Байтни ҳамда Сафо билан Марва орасини тавоф қиласан, сўнг иҳромдан чиқасан — гарчи бу Арафа кунидан бир кун олдин бўлса ҳам; сўнг ҳажга иҳром боғлайсан. Бас, сен умра билан ҳажни жамлаган бўласан», ёки: «Аллоҳ сен учун умра билан ҳажни жамлаган бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُصَوِّرُ عَبْدٌ صُورَةً إِلَّا قِيلَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَحْيِ مَا خَلَقْتَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir banda bir surat chizsa, albatta unga qiyomat kuni: ‹Yaratgan narsangga jon ber›, deyiladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир банда бир сурат чизса, албатта унга қиёмат куни: ‹Яратган нарсангга жон бер›, дейилади», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَاعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يَحُجَّ فَبَلَغَ ذَلِكَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعَ عُمَرٍ قَدْ عَلِمَ بِذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مِنْهُنَّ عُمْرَةٌ مَعَ حَجَّتِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ haj qilishlaridan oldin ikki marta umra qildilar. Bu (soʻz) Oishaga yetdi va u: «Rasululloh ﷺ toʻrt marta umra qildilar, buni Abdulloh ibn Umar ham bilar edi; ulardan biri hajlari bilan birga boʻlgan umradir», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ҳаж қилишларидан олдин икки марта умра қилдилар. Бу (сўз) Оишага етди ва у: «Расулуллоҳ ﷺ тўрт марта умра қилдилар, буни Абдуллоҳ ибн Умар ҳам билар эди; улардан бири ҳажлари билан бирга бўлган умрадир», деди.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُكُنَّا إِذَا بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ يُلَقِّنُنَا هُوَ فِيمَا اسْتَطَعْتُمْ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Biz Rasululloh ﷺga eshitish va itoat qilish ustiga bayʼat qilganimizda, u zot bizga: «Kuchingiz yetganicha», deb talqin qilar edilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺга эшитиш ва итоат қилиш устига байъат қилганимизда, у зот бизга: «Кучингиз етганича», деб талқин қилар эдилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ لَمْ يَجِدْ نَعْلَيْنِ فَلْيَلْبَسْ خُفَّيْنِ وَلْيَشُقَّهُمَا أَوْ لِيَقْطَعْهُمَا أَسْفَلَ مِنْ الْكَعْبَيْنِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim ikki oyoq kiyim topmasa, ikki mahsi kiysin va ularni yorsin yoki ikki toʻpigʻidan pastroq qilib kessin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким икки оёқ кийим топмаса, икки маҳси кийсин ва уларни ёрсин ёки икки тўпиғидан пастроқ қилиб кессин», дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ مُهَاجِرٍ الشَّامِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَبِسَ ثَوْبَ شُهْرَةٍ أَلْبَسَهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى ثَوْبَ مَذَلَّةٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِقَالَ شَرِيكٌ وَقَدْ رَأَيْتُ مُهَاجِرًا وَجَالَسْتُهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim shuhrat kiyimini kiysa, Alloh tabaraka va taolo unga qiyomat kuni xorlik kiyimini kiydiradi», dedilar. Sharik aytdi: Men Muhojirni koʻrganman va u bilan birga oʻtirganman.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким шуҳрат кийимини кийса, Аллоҳ табарака ва таоло унга қиёмат куни хорлик кийимини кийдиради», дедилар. Шарик айтди: Мен Муҳожирни кўрганман ва у билан бирга ўтирганман.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُقَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمْ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ} فِي قُبُلِ عِدَّتِهِنَّ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ {Ey Nabiy! Ayollarni taloq qilsangiz, ularni taloq qilingiz} (oyatini) «iddalarining oldida (boshida)» (deb) oʻqidilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ {Эй Набий! Аёлларни талоқ қилсангиз, уларни талоқ қилингиз} (оятини) «иддаларининг олдида (бошида)» (деб) ўқидилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَتَمَتَّعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ وَأَهْدَى فَسَاقَ مَعَهُ الْهَدْيَ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ وَبَدَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَهَلَّ بِالْعُمْرَةِ ثُمَّ أَهَلَّ بِالْحَجِّ وَتَمَتَّعَ النَّاسُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَإِنَّ مِنْ النَّاسِ مَنْ أَهْدَى فَسَاقَ الْهَدْيَ وَمِنْهُمْ مَنْ لَمْ يُهْدِ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ قَالَ لِلنَّاسِ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ أَهْدَى فَإِنَّهُ لَا يَحِلُّ مِنْ شَيْءٍ حَرُمَ مِنْهُ حَتَّى يَقْضِيَ حَجَّهُ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَهْدَى فَلْيَطُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَلْيُقَصِّرْ وَلْيَحْلِلْ ثُمَّ لِيُهِلَّ بِالْحَجِّ وَلْيُهْدِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ هَدْيًا فَلْيَصُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةً إِذَا رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ وَطَافَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَدِمَ مَكَّةَ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ أَوَّلَ شَيْءٍ ثُمَّ خَبَّ ثَلَاثَةَ أَطْوَافٍ مِنْ السَّبْعِ وَمَشَى أَرْبَعَةَ أَطْوَافٍ ثُمَّ رَكَعَ حِينَ قَضَى طَوَافَهُ بِالْبَيْتِ عِنْدَ الْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَانْصَرَفَ فَأَتَى الصَّفَا فَطَافَ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ لَمْ يَحْلِلْ مِنْ شَيْءٍ حَرُمَ مِنْهُ حَتَّى قَضَى حَجَّهُ وَنَحَرَ هَدْيَهُ يَوْمَ النَّحْرِ وَأَفَاضَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ حَلَّ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ حَرُمَ مِنْهُ وَفَعَلَ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Vidolashuv hajjida umradan hajjga (oʻtib) tamattuʼ qildilar va hadiy soʻydilar (atadilar), bas, Zul-Hulayfadan oʻzlari bilan hadiyni haydab keldilar. Rasululloh ﷺ avval umraga ihrom bogʻlab, talbiya aytdilar, soʻng hajjga talbiya aytdilar. Odamlar ham Rasululloh ﷺ bilan birga umradan hajjga (oʻtib) tamattuʼ qildilar. Odamlardan baʼzilari hadiy atab, hadiyni haydab keldilar, baʼzilari esa hadiy atamadilar. Rasululloh ﷺ Makkaga kelganlarida odamlarga dedilar: «Sizlardan kim hadiy atagan boʻlsa, u hajjini ado etmagunicha, oʻziga harom boʻlgan narsadan hech narsa unga halol boʻlmaydi. Sizlardan kim hadiy atamagan boʻlsa, Baytni (Kaʼbani) hamda Safo va Marvani tavof qilsin, (sochini) qisqartirsin va ihromdan chiqsin; soʻng hajjga ihrom bogʻlasin va hadiy atasin. Kim hadiy topmasa, hajj (kunlari)da uch kun va ahli oldiga qaytganida yetti kun roʻza tutsin.» Rasululloh ﷺ Makkaga kelganlarida tavof qildilar; avvalo Ruknni istilom qildilar, soʻng yetti (aylanish)dan uch aylanishda yelka qoqib chopib yurdilar va toʻrt aylanishda (oddiy) yurdilar. Soʻng Baytni tavof qilib boʻlganlarida Maqom (Ibrohim) oldida ikki rakaat (namoz) oʻqidilar, soʻng salom berib qaytdilar va Safoga keldilar, bas, Safo bilan Marva orasini tavof qildilar. Soʻng hajjini ado etgunlaricha oʻziga harom boʻlgan narsadan halol boʻlmadilar va hadiyni nahr kunida soʻydilar va (Makkaga) qaytib tushib, Baytni tavof qildilar, soʻng oʻziga harom boʻlgan har bir narsadan halol boʻldilar. Odamlardan hadiy atagan va hadiyni haydab kelganlar ham Rasululloh ﷺ qilgan misli qildilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Видолашув ҳажжида умрадан ҳажжга (ўтиб) таматтуъ қилдилар ва ҳадий сўйдилар (атадилар), бас, Зул-Ҳулайфадан ўзлари билан ҳадийни ҳайдаб келдилар. Расулуллоҳ ﷺ аввал умрага иҳром боғлаб, талбия айтдилар, сўнг ҳажжга талбия айтдилар. Одамлар ҳам Расулуллоҳ ﷺ билан бирга умрадан ҳажжга (ўтиб) таматтуъ қилдилар. Одамлардан баъзилари ҳадий атаб, ҳадийни ҳайдаб келдилар, баъзилари эса ҳадий атамадилар. Расулуллоҳ ﷺ Маккага келганларида одамларга дедилар: «Сизлардан ким ҳадий атаган бўлса, у ҳажжини адо этмагунича, ўзига ҳаром бўлган нарсадан ҳеч нарса унга ҳалол бўлмайди. Сизлардан ким ҳадий атамаган бўлса, Байтни (Каъбани) ҳамда Сафо ва Марвани тавоф қилсин, (сочини) қисқартирсин ва иҳромдан чиқсин; сўнг ҳажжга иҳром боғласин ва ҳадий атасин. Ким ҳадий топмаса, ҳажж (кунлари)да уч кун ва аҳли олдига қайтганида етти кун рўза тутсин.» Расулуллоҳ ﷺ Маккага келганларида тавоф қилдилар; аввало Рукнни истилом қилдилар, сўнг етти (айланиш)дан уч айланишда елка қоқиб чопиб юрдилар ва тўрт айланишда (оддий) юрдилар. Сўнг Байтни тавоф қилиб бўлганларида Мақом (Иброҳим) олдида икки ракаат (намоз) ўқидилар, сўнг салом бериб қайтдилар ва Сафога келдилар, бас, Сафо билан Марва орасини тавоф қилдилар. Сўнг ҳажжини адо этгунларича ўзига ҳаром бўлган нарсадан ҳалол бўлмадилар ва ҳадийни наҳр кунида сўйдилар ва (Маккага) қайтиб тушиб, Байтни тавоф қилдилар, сўнг ўзига ҳаром бўлган ҳар бир нарсадан ҳалол бўлдилар. Одамлардан ҳадий атаган ва ҳадийни ҳайдаб келганлар ҳам Расулуллоҳ ﷺ қилган мисли қилдилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنَا عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ يَخْطُبُ فَقَالَ أَلَا وَإِنَّ الْفِتْنَةَ هَاهُنَا مِنْ حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنُ الشَّيْطَانِ يَعْنِي الْمَشْرِقَ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xutba qilish uchun turdilar va: «Ogoh boʻlinglar! Albatta, fitna mana bu tomonda — shaytonning shoxi chiqadigan tomondadir», dedilar, yaʼni sharqni (nazarda tutdilar).Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ хутба қилиш учун турдилар ва: «Огоҳ бўлинглар! Албатта, фитна мана бу томонда — шайтоннинг шохи чиқадиган томондадир», дедилар, яъни шарқни (назарда тутдилар).
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عُقَيْلٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُنَفِّلُ بَعْضَ مَنْ يَبْعَثُ مِنْ السَّرَايَا لِأَنْفُسِهِمْ خَاصَّةً سِوَى قَسْمِ عَامَّةِ الْجَيْشِ وَالْخُمُسُ فِي ذَلِكَ وَاجِبٌ لِلَّهِ تَعَالَى
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ — oʻzi yuboradigan sariyyaning baʼzi aʼzolariga — qoʻshin bilan umumiy boʻlishgan ulushlaridan tashqari, oʻzlariga xos qoʻshimcha ulush berar edilar; bunda xums esa Alloh taolo uchun vojibdir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ — ўзи юборадиган сарийянинг баъзи аъзоларига — қўшин билан умумий бўлишган улушларидан ташқари, ўзларига хос қўшимча улуш берар эдилар; бунда хумс эса Аллоҳ таоло учун вожибдир.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَرَّقَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ وَقَطَّعَ وَهِيَ الْبُوَيْرَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Banu Nazirning xurmo daraxtlarini yoqdilar va kesdilar — u (joy) Buvayra edi. Shunda Alloh taolo {Xurmo daraxtidan nimani kessangiz yoki uni tik qoldirsangiz} — oyatning oxirigacha — (oyatini) nozil qildi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Бану Назирнинг хурмо дарахтларини ёқдилар ва кесдилар — у (жой) Бувайра эди. Шунда Аллоҳ таоло {Хурмо дарахтидан нимани кессангиз ёки уни тик қолдирсангиз} — оятнинг охиригача — (оятини) нозил қилди.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَمْنَعُوا يَعْنِي نِسَاءَكُمْ الْمَسَاجِدَ إِذَا اسْتَأْذَنَّكُمْ إِلَيْهَاقَالَ بِلَالُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَاللَّهِ لَنَمْنَعُهُنَّ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ حِينَ قَالَ ذَلِكَ فَسَبَّهُ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Ayollaringiz masjidlarga (borish uchun) sizdan izn soʻrashsa, ularni toʻsmanglar», deb aytayotganlarini eshitdim. Shunda Bilol ibn Abdulloh: «Vallohi, biz ularni albatta toʻsamiz», dedi. Abdulloh u shuni aytganida unga yuzlandi va uni soʻkdi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Аёлларингиз масжидларга (бориш учун) сиздан изн сўрашса, уларни тўсманглар», деб айтаётганларини эшитдим. Шунда Билол ибн Абдуллоҳ: «Валлоҳи, биз уларни албатта тўсамиз», деди. Абдуллоҳ у шуни айтганида унга юзланди ва уни сўкди.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَكَانَ يَمْشِي بَيْنَ يَدَيْ الْجِنَازَةِ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْشِي بَيْنَ يَدَيْهَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) janoza oldida yurar edi. Rasululloh ﷺ ham, Abu Bakr, Umar va Usmon (roziyallohu anhum) ham janozaning oldida yurar edilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) жаноза олдида юрар эди. Расулуллоҳ ﷺ ҳам, Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллоҳу анҳум) ҳам жанозанинг олдида юрар эдилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى ابْنِ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي زِيَادُ بْنُ سَعْدٍ أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ يَمْشِي بَيْنَ يَدَيْ الْجِنَازَةِ وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ يَمْشُونَ أَمَامَهَا
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u janoza oldida yurar edi. Rasululloh ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon (roziyallohu anhum) ham uning oldida yurar edilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у жаноза олдида юрар эди. Расулуллоҳ ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллоҳу анҳум) ҳам унинг олдида юрар эдилар.
حَدَّثَنَا مُبَشِّرُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْعِشَاءِ بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَكْعَتَيْنِ صَدْرًا مِنْ خِلَافَتِهِ ثُمَّ أَتَمَّهَا بَعْدُ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَحَدَّثَنَا هَارُونُ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ فَذَكَرَهُ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan Minoda xufton namozini ikki rakat oʻqidim, Abu Bakr (roziyallohu anhu) bilan ikki rakat, Umar (roziyallohu anhu) bilan ikki rakat, Usmon (roziyallohu anhu) bilan ham xalifaligining boshlarida ikki rakat oʻqidim; soʻng Usmon uni toʻliq oʻqiydigan boʻldi. Boshqa bir sanad bilan ham: Rasululloh ﷺ Minoda ikki rakat oʻqidilar, deb rivoyat qilinib, hadis zikr qilindi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан Минода хуфтон намозини икки ракат ўқидим, Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) билан икки ракат, Умар (розияллоҳу анҳу) билан икки ракат, Усмон (розияллоҳу анҳу) билан ҳам халифалигининг бошларида икки ракат ўқидим; сўнг Усмон уни тўлиқ ўқийдиган бўлди. Бошқа бир санад билан ҳам: Расулуллоҳ ﷺ Минода икки ракат ўқидилар, деб ривоят қилиниб, ҳадис зикр қилинди.
حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ صَدَقَةَ بْنِ يَسَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُوَقَّتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ ذَا الْحُلَيْفَةِ وَلِأَهْلِ الشَّامِ الْجُحْفَةَ قَالَ وَلِأَهْلِ نَجْدٍ قَرْنًا وَلِأَهْلِ الْيَمَنِ يَلَمْلَمَ قِيلَ لَهُ فَالْعِرَاقُ قَالَ لَا عِرَاقَ يَوْمَئِذٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ Madina ahli uchun Zul-Hulayfani, Shom ahli uchun Juhfani, Najd ahli uchun Qarnni, Yaman ahli uchun Yalamlamni (miyqot qilib) belgiladilar. Unga: «Iroq-chi?» deyildi. U: «Oʻsha kunda Iroq yoʻq edi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Мадина аҳли учун Зул-Ҳулайфани, Шом аҳли учун Жуҳфани, Нажд аҳли учун Қарнни, Яман аҳли учун Яламламни (мийқот қилиб) белгиладилар. Унга: «Ироқ-чи?» дейилди. У: «Ўша кунда Ироқ йўқ эди», деди.
حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ طَاوُسٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ لِابْنِ عُمَرَ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ يَزْعُمُ أَنَّ الْوَتْرَ لَيْسَ بِحَتْمٍ قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ فَقَالَ صَلَاةُ اللَّيْلِ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خِفْتَ الصُّبْحَ فَأَوْتِرْ بِوَاحِدَةٍ
Tovus aytdi: Bir kishi Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ga: «Abu Hurayra (roziyallohu anhu) vitr vojib emas, deb aytmoqda», dedi. U dedi: Bir kishi Rasululloh ﷺdan kecha namozi haqida soʻradi. U zot: «Kecha namozi ikki rakatdan, ikki rakatdandir. Agar tong otishidan qoʻrqsang, bir rakat bilan vitr qil», dedilar.Товус айтди: Бир киши Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)га: «Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) витр вожиб эмас, деб айтмоқда», деди. У деди: Бир киши Расулуллоҳ ﷺдан кеча намози ҳақида сўради. У зот: «Кеча намози икки ракатдан, икки ракатдандир. Агар тонг отишидан қўрқсанг, бир ракат билан витр қил», дедилар.
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَخَرَجْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ مِنْ مَنْزِلِهِ فَمَرَرْنَا بِفِتْيَانٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدْ نَصَبُوا طَيْرًا وَهُمْ يَرْمُونَهُ وَقَدْ جَعَلُوا لِصَاحِبِ الطَّيْرِ كُلَّ خَاطِئَةٍ مِنْ نَبْلِهِمْ فَلَمَّا رَأَوْا ابْنَ عُمَرَ تَفَرَّقُوا فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ مَنْ فَعَلَ هَذَا لَعَنَ اللَّهُ مَنْ فَعَلَ هَذَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ اتَّخَذَ شَيْئًا فِيهِ الرُّوحُ غَرَضًا
Said ibn Jubayr aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo) bilan uning uyidan chiqdim va biz Qurayshdan boʻlgan bir necha yigitning yonidan oʻtdik; ular bir qushni (nishon qilib) qoʻyib, unga oʻq otishayotgan edi. Ular har bir xato ketgan oʻqlarini qush egasiga beradigan qilib kelishib olishgan edi. Ibn Umarni koʻrishlari bilan tarqab ketishdi. Shunda Ibn Umar: «Buni kim qildi? Buni qilgan kishini Alloh laʼnatlasin! Albatta, Rasululloh ﷺ joni bor narsani nishon qilib olgan kishini laʼnatlaganlar», dedi.Саид ибн Жубайр айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) билан унинг уйидан чиқдим ва биз Қурайшдан бўлган бир неча йигитнинг ёнидан ўтдик; улар бир қушни (нишон қилиб) қўйиб, унга ўқ отишаётган эди. Улар ҳар бир хато кетган ўқларини қуш эгасига берадиган қилиб келишиб олишган эди. Ибн Умарни кўришлари билан тарқаб кетишди. Шунда Ибн Умар: «Буни ким қилди? Буни қилган кишини Аллоҳ лаънатласин! Албатта, Расулуллоҳ ﷺ жони бор нарсани нишон қилиб олган кишини лаънатлаганлар», деди.
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ وَابْنُ عَوْنٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ تَطَوُّعُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعِشَاءِ قَالَ وَأَخْبَرَتْنِي حَفْصَةُ أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ طُلُوعِ الْفَجْرِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Nabiy ﷺning nafl namozlari peshindan oldin ikki rakat, undan keyin ikki rakat, shomdan keyin ikki rakat va xuftondan keyin ikki rakat edi. U dedi: Menga Hafsa u zot fajr chiqqanidan keyin ikki rakat oʻqir edilar, deb xabar berdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Набий ﷺнинг нафл намозлари пешиндан олдин икки ракат, ундан кейин икки ракат, шомдан кейин икки ракат ва хуфтондан кейин икки ракат эди. У деди: Менга Ҳафса у зот фажр чиққанидан кейин икки ракат ўқир эдилар, деб хабар берди.
حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُعَرِّضُ رَاحِلَتَهُ وَيُصَلِّي إِلَيْهَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ulovini koʻndalang qoʻyib, unga qarab namoz oʻqir edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ уловини кўндаланг қўйиб, унга қараб намоз ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطُّفَاوِيُّ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُصَوِّرُونَ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Suratkashlar qiyomat kuni azoblanadilar va ularga: ‹Yaratgan narsangizga jon beringlar›, deyiladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сураткашлар қиёмат куни азобланадилар ва уларга: ‹Яратган нарсангизга жон беринглар›, дейилади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطُّفَاوِيُّ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَدَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيَّ إِزَارٌ يَتَقَعْقَعُ فَقَالَ مَنْ هَذَا قُلْتُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ إِنْ كُنْتَ عَبْدَ اللَّهِ فَارْفَعْ إِزَارَكَ فَرَفَعْتُ إِزَارِي إِلَى نِصْفِ السَّاقَيْنِفَلَمْ تَزَلْ إِزْرَتَهُ حَتَّى مَاتَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga kirdim, ustimda shitirlab turadigan izor bor edi. U zot: «Bu kim?» dedilar. Men: «Abdulloh ibn Umar», dedim. U zot: «Agar Abdulloh boʻlsang, izoringni koʻtar», dedilar. Bas, men izorimni boldirlarimning yarmigacha koʻtardim. U vafot etguniga qadar izorini shunday kiyib yurdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига кирдим, устимда шитирлаб турадиган изор бор эди. У зот: «Бу ким?» дедилар. Мен: «Абдуллоҳ ибн Умар», дедим. У зот: «Агар Абдуллоҳ бўлсанг, изорингни кўтар», дедилар. Бас, мен изоримни болдирларимнинг ярмигача кўтардим. У вафот этгунига қадар изорини шундай кийиб юрди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كُنْتُمْ ثَلَاثَةً فَلَا يَتَنَاجَيَنَّ اثْنَانِ دُونَ صَاحِبِهِمَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Uch kishi boʻlsangiz, ikkitangiz sherigini qoldirib maxfiy gaplashmasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч киши бўлсангиз, иккитангиз шеригини қолдириб махфий гаплашмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْصَرَ نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَتَّهَا بِيَدِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى تِلْقَاءَ وَجْهِ أَحَدِكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَا يَتَنَخَّمَنَّ أَحَدُكُمْ قِبَلَ وَجْهِهِ فِي صَلَاتِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ masjidning qiblasida balgʻam koʻrib, uni qoʻllari bilan qirib tashladilar, soʻng odamlarga yuzlanib, ularga gʻazablandilar va: «Albatta, Alloh taolo namozida biringizning yuzi roʻparasidadir. Bas, hech biringiz namozida yuzi roʻparasiga balgʻam tashlamasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ масжиднинг қибласида балғам кўриб, уни қўллари билан қириб ташладилар, сўнг одамларга юзланиб, уларга ғазабландилар ва: «Албатта, Аллоҳ таоло намозида бирингизнинг юзи рўпарасидадир. Бас, ҳеч бирингиз намозида юзи рўпарасига балғам ташламасин», дедилар.