وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِطَعَامٍ سَأَلَ عَنْهُ: «أَهَدْيَةٌ أَمْ صَدَقَةٌ؟» فَإِنْ قِيلَ: صَدَقَةٌ: قَالَ لِأَصْحَابِهِ: «كُلُوا» وَلَمْ يَأْكُلْ وَإِنْ قِيلَ: هَدِيَّةٌ ضَرَبَ بِيَدِهِ فَأَكَلَ مَعَهم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ ga taom keltirilgan har safar, u zot — bu hadyami yoki sadaqa(mi) — deb soʻrar edi. Agar unga — bu sadaqa, deb — aytilsa, u sahobalariga uni yeyishni aytar, lekin u hadya boʻlsa, u zot uni ular bilan boʻlishishga shoshilar edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ га таом келтирилган ҳар сафар, у зот — бу ҳадями ёки садақа(ми) — деб сўрар эди. Агар унга — бу садақа, деб — айтилса, у саҳобаларига уни ейишни айтар, лекин у ҳадя бўлса, у зот уни улар билан бўлишишга шошилар эди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ دُعِيتُ إِلَى كُرَاعٍ لَأَجَبْتُ وَلَوْ أُهْدِيَ إِلَيَّ ذِرَاع لقبلت» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «Agar men kuroʼ (qoʻ yning oyoq qismi taomi)ga chaqirilsam, albatta ijobat qilgan (borgan) boʻ lar edim; va agar menga bir ziroʼ (qoʻ l-yelka goʻshti) hadya qilinsa, albatta qabul qilgan boʻ lar edim», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди)ки, у зот: «Агар мен курў (қў йнинг оёқ қисми таоми)га чақирилсам, албатта ижобат қилган (борган) бў лар эдим; ва агар менга бир зирў (қў л-елка гўшти) ҳадя қилинса, албатта қабул қилган бў лар эдим», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ سَأَلَ النَّاسَ أَمْوَالَهُمْ تَكَثُّرًا فَإِنَّمَا يَسْأَلُ جمرا. فليستقل أَو ليستكثر» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim odamlarning mollarini koʻpaytirish (boyish) maqsadida soʻrasa, aslida u choʻgʻni soʻragan boʻladi. Endi xohlasa, ozini soʻrasin, xohlasa, koʻpini soʻrasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким одамларнинг молларини кўпайтириш (бойиш) мақсадида сўраса, аслида у чўғни сўраган бўлади. Энди хоҳласа, озини сўрасин, хоҳласа, кўпини сўрасин», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ كَانَ لِي مِثْلُ أُحُدٍ ذَهَبًا لَسَرَّنِي أَنْ لَا يَمُرَّ عَلَيَّ ثَلَاثُ لَيَالٍ وَعِنْدِي مِنْهُ شَيْءٌ إِلَّا شَيْءٌ أَرْصُدُهُ لِدَيْنٍ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Agar menda Uhuddek oltin boʻlsa, uning hech narsasi mening oldimda uch kechadan ortiq qolmasligi meni xursand qilardi — qarz uchun ajratib qoʻyadiganimdan boshqa(si)», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Агар менда Уҳуддек олтин бўлса, унинг ҳеч нарсаси менинг олдимда уч кечадан ортиқ қолмаслиги мени хурсанд қиларди — қарз учун ажратиб қўядиганимдан бошқа(си)», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: أَنْفِقْ يَا ابْن آدم أنْفق عَلَيْك "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh taolo: ‹Ey Odam farzandi, infoq qil, Men senga infoq qilaman›, dedi», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ таоло: ‹Эй Одам фарзанди, инфоқ қил, Мен сенга инфоқ қиламан›, деди», дедилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَثَلُ الْبَخِيلِ وَالْمُتَصَدِّقِ كَمَثَلِ رَجُلَيْنِ عَلَيْهِمَا جُنَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ قَدِ اضْطُرَّتْ أَيْدِيهِمَا إِلَى ثُدُيِّهِمَا وَتَرَاقِيهِمَا فَجَعَلَ الْمُتَصَدِّقُ كُلَّمَا تَصَدَّقَ بِصَدقَة انبسطت عَنهُ الْبَخِيلُ كُلَّمَا هَمَّ بِصَدَقَةٍ قَلَصَتْ وَأَخَذَتْ كُلُّ حَلقَة بمكانها»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ baxil va sadaqa qiluvchining masalini keltirib (shunday dedilar): «(Ular) ustiga temirdan ikki zirh kiygan, qoʻllari koʻkraklari va kekirdaklariga (yopishib) majbur boʻlib qolgan ikki kishi kabidir. Sadaqa qiluvchi har qachon bir sadaqa qilsa, u (zirh) undan yoyilib (kengayib) ketadi, hatto uning barmoq uchlarini qoplab, izini oʻchirib yuboradi. Baxil esa har qachon sadaqa qilishga ahd qilsa, u (zirh) torayib, har bir halqa oʻz oʻrnini (mahkam) egallaydi». (Roviy) dedi: Men Rasululloh ﷺ ni barmoqlari bilan yoqalarining ichiga (ishora qilib) shunday deyayotganlarini koʻrdim: «Agar uni (zirhni) kengaytirmoqchi boʻlayotganini koʻrsang, u kengaymaydi (deb)».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бахил ва садақа қилувчининг масалини келтириб (шундай дедилар): «(Улар) устига темирдан икки зирҳ кийган, қўллари кўкраклари ва кекирдакларига (ёпишиб) мажбур бўлиб қолган икки киши кабидир. Садақа қилувчи ҳар қачон бир садақа қилса, у (зирҳ) ундан ёйилиб (кенгайиб) кетади, ҳатто унинг бармоқ учларини қоплаб, изини ўчириб юборади. Бахил эса ҳар қачон садақа қилишга аҳд қилса, у (зирҳ) торайиб, ҳар бир ҳалқа ўз ўрнини (маҳкам) эгаллайди». (Ровий) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни бармоқлари билан ёқаларининг ичига (ишора қилиб) шундай деяётганларини кўрдим: «Агар уни (зирҳни) кенгайтирмоқчи бўлаётганини кўрсанг, у кенгаймайди (деб)».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ أَجْرًا؟ قَالَ: " أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْغِنَى وَلَا تُمْهِلَ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ: لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ ga kelib: «Yo Rasululloh, qaysi sadaqa savobda eng afzal?» — dedi. U zot: «Sen sogʻ-salomat, baxil va kambagʻallikdan qoʻrqib, boylikni istab turgan paytda bergan sadaqang. Uni — oʻlim (vaqti) yaqinlashguncha — kechiktirib, soʻng: ‹Falonchiga shuncha, falonchiga shuncha bering›, — deb aytma; holbuki u (mol) allaqachon falonchiniki boʻlib boʻlgan (yaʼni kech boʻladi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ га келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси садақа савобда энг афзал?» — деди. У зот: «Сен соғ-саломат, бахил ва камбағалликдан қўрқиб, бойликни истаб турган пайтда берган садақанг. Уни — ўлим (вақти) яқинлашгунча — кечиктириб, сўнг: ‹Фалончига шунча, фалончига шунча беринг›, — деб айтма; ҳолбуки у (мол) аллақачон фалончиники бўлиб бўлган (яъни кеч бўлади)», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «السَّخِيُّ قَرِيبٌ مِنَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْجَنَّةِ قَرِيبٌ مِنَ النَّاسِ بَعِيدٌ مِنَ النَّارِ. وَالْبَخِيلُ بَعِيدٌ مِنَ اللَّهِ بَعِيدٌ مِنَ الْجَنَّةِ بَعِيدٌ مِنَ النَّاسِ قَرِيبٌ مِنَ النَّارِ. وَلَجَاهِلٌ سَخِيٌّ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ عَابِدٍ بَخِيلٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Saxiy kishi Allohga yaqin, jannatga yaqin, odamlarga yaqin, doʻzaxdan uzoqdir. Baxil kishi esa Allohdan uzoq, jannatdan uzoq, odamlardan uzoq, doʻzaxga yaqindir. Saxiy johil esa Alloh azza va jalla nazdida baxil obiddan koʻra suyukliroqdir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni Yahyo ibn Saidning al-Aʼrajdan, u Abu Hurayradan (rivoyat qilgan) hadisi sifatida faqat Said ibn Muhammadning hadisidan bilamiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Сахий киши Аллоҳга яқин, жаннатга яқин, одамларга яқин, дўзахдан узоқдир. Бахил киши эса Аллоҳдан узоқ, жаннатдан узоқ, одамлардан узоқ, дўзахга яқиндир. Сахий жоҳил эса Аллоҳ азза ва жалла наздида бахил обиддан кўра суюклироқдир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни Яҳё ибн Саиднинг ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилган) ҳадиси сифатида фақат Саид ибн Муҳаммаднинг ҳадисидан биламиз.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «شَرُّ مَا فِي الرَّجُلِ شُحٌّ هَالِعٌ وَجُبْنٌ خَالِعٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishidagi eng yomon narsa — jon talvasasidagi baxillik va yuragini uzib yuboradigan qoʻrqoqlikdir», dedilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кишидаги энг ёмон нарса — жон талвасасидаги бахиллик ва юрагини узиб юборадиган қўрқоқликдир», дедилар. Абу Довуд ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " قَالَ رَجُلٌ: لَأَتَصَدَّقَنَّ بِصَدَقَةٍ فَخَرَجَ بِصَدَقَتِهِ فَوَضَعَهَا فِي يَدِ سَارِقٍ فَأَصْبَحُوا يَتَحَدَّثُونَ تصدق عَلَى سَارِقٍ فَقَالَ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سَارِقٍ لَأَتَصَدَّقَنَّ بِصَدَقَةٍ فَخَرَجَ بِصَدَقَتِهِ فَوَضَعَهَا فِي يَدي زَانِيَةٍ فَأَصْبَحُوا يَتَحَدَّثُونَ تُصُدِّقَ اللَّيْلَةَ عَلَى زَانِيَةٍ فَقَالَ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى زَانِيَةٍ لَأَتَصَدَّقَنَّ بِصَدقَة فَخرج بِصَدَقَتِهِ فوضعها فِي يَدي غَنِي فَأَصْبحُوا يتحدثون تصدق عَلَى غَنِيٍّ فَقَالَ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سَارِق وعَلى زَانِيَة وعَلى غَنِي فَأُتِيَ فَقِيلَ لَهُ أَمَّا صَدَقَتُكَ عَلَى سَارِقٍ فَلَعَلَّهُ أَنْ يَسْتَعِفَّ عَنْ سَرِقَتِهِ وَأَمَّا الزَّانِيَةُ فَلَعَلَّهَا أَنْ تَسْتَعِفَّ عَنْ زِنَاهَا وَأَمَّا الْغَنِيُّ فَلَعَلَّهُ يَعْتَبِرُ فَيُنْفِقَ مِمَّا أَعْطَاهُ اللَّهُ ". مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ وَلَفظه للْبُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi: ‹Albatta, men sadaqa beraman›, — dedi. U sadaqasi bilan (tashqariga) chiqdi va uni — bilmasdan — bir oʻgʻriga berdi. Ertalab odamlar — u sadaqasini oʻgʻriga beribdi, deb — gapirdi. (Buni eshitib,) u: ‹Allohim, barcha hamd Senga xosdir. Men yana sadaqa beraman›, — dedi va yana sadaqasi bilan chiqib, uni — bilmasdan — bir zinokor ayolga berdi. Ertalab odamlar — u kecha sadaqasini zinokor ayolga beribdi, deb — gapirdi. U: ‹Allohim, barcha hamd Senga xosdir. (Men sadaqamni) zinokor ayolga (berdim). Men yana sadaqa beraman›, — dedi va yana sadaqasi bilan chiqib, uni — bilmasdan — bir boyga berdi. Ertalab odamlar — u sadaqasini boyga beribdi, deb — gapirdi. U: ‹Allohim, barcha hamd Senga xosdir. (Men sadaqamni) oʻgʻriga, zinokorga va boyga (berdim)›, — dedi. Soʻng kimdir kelib, unga: ‹Sen oʻgʻriga bergan sadaqang — uni oʻgʻirlikdan saqlashi mumkin; zinokorga berganing — uni zinodan saqlashi mumkin; boyga berganing esa — uni ibrat qilib, Alloh bergan molini Alloh yoʻlida sarflashiga sabab boʻlishi mumkin›, — dedi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши: ‹Албатта, мен садақа бераман›, — деди. У садақаси билан (ташқарига) чиқди ва уни — билмасдан — бир ўғрига берди. Эрталаб одамлар — у садақасини ўғрига берибди, деб — гапирди. (Буни эшитиб,) у: ‹Аллоҳим, барча ҳамд Сенга хосдир. Мен яна садақа бераман›, — деди ва яна садақаси билан чиқиб, уни — билмасдан — бир зинокор аёлга берди. Эрталаб одамлар — у кеча садақасини зинокор аёлга берибди, деб — гапирди. У: ‹Аллоҳим, барча ҳамд Сенга хосдир. (Мен садақамни) зинокор аёлга (бердим). Мен яна садақа бераман›, — деди ва яна садақаси билан чиқиб, уни — билмасдан — бир бойга берди. Эрталаб одамлар — у садақасини бойга берибди, деб — гапирди. У: ‹Аллоҳим, барча ҳамд Сенга хосдир. (Мен садақамни) ўғрига, зинокорга ва бойга (бердим)›, — деди. Сўнг кимдир келиб, унга: ‹Сен ўғрига берган садақанг — уни ўғирликдан сақлаши мумкин; зинокорга берганинг — уни зинодан сақлаши мумкин; бойга берганинг эса — уни ибрат қилиб, Аллоҳ берган молини Аллоҳ йўлида сарфлашига сабаб бўлиши мумкин›, — деди», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى بِلَالٍ وَعِنْدَهُ صُبْرَةٌ مِنْ تَمْرٍ فَقَالَ: «مَا هَذَا يَا بِلَالُ؟» قَالَ: شَيْءٌ ادَّخَرْتُهُ لِغَدٍ. فَقَالَ: «أَمَا تَخْشَى أَنْ تَرَى لَهُ غَدًا بخارا فِي نَار جَهَنَّمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنْفِقْ بِلَالُ وَلَا تَخْشَ من ذِي الْعَرْش إقلالا»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Bilolning huzuriga kirdilar, uning oldida bir uyum xurmo bor edi. U zot: «Bu nima, ey Bilol?» dedilar. U: «Ertaga uchun saqlab qoʻygan narsam», dedi. Shunda u zot: «Qiyomat kuni buning uchun jahannam otashida tutun koʻrishdan qoʻrqmaysanmi? Infoq qil, ey Bilol, Arsh Egasidan kambagʻallik kelishidan qoʻrqma», dedilar. Bayhaqiy Shuʻab ul-iymonda rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Билолнинг ҳузурига кирдилар, унинг олдида бир уюм хурмо бор эди. У зот: «Бу нима, эй Билол?» дедилар. У: «Эртага учун сақлаб қўйган нарсам», деди. Шунда у зот: «Қиёмат куни бунинг учун жаҳаннам оташида тутун кўришдан қўрқмайсанми? Инфоқ қил, эй Билол, Арш Эгасидан камбағаллик келишидан қўрқма», дедилар. Байҳақий Шуъаб ул-иймонда ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَصَدَّقَ بِعَدْلِ تَمْرَةٍ مِنْ كَسْبٍ طَيِّبٍ وَلَا يَقْبَلُ اللَّهُ إِلَّا الطَّيِّبَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتَقَبَّلُهَا بِيَمِينِهِ ثُمَّ يُرَبِّيهَا لِصَاحِبِهَا كَمَا يُرَبِّي أَحَدُكُمْ فَلُوَّهُ حَتَّى تَكُونَ مِثْلَ الْجَبَل»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim halol topgan moldan bir xurmoga teng (narsa)ni sadaqa qilsa — Alloh esa faqat halol (topilgan)ni qabul qiladi — Alloh uni oʻz oʻng (qoʻli)da oladi, soʻng — biringiz oʻz toychasini katta qilganidek — uni (sadaqani) oʻsha kishi uchun — to u togʻdek (katta) boʻlguncha — kattalashtiradi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ҳалол топган молдан бир хурмога тенг (нарса)ни садақа қилса — Аллоҳ эса фақат ҳалол (топилган)ни қабул қилади — Аллоҳ уни ўз ўнг (қўли)да олади, сўнг — бирингиз ўз тойчасини катта қилганидек — уни (садақани) ўша киши учун — то у тоғдек (катта) бўлгунча — катталаштиради», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " كُلُّ سُلَامَى مِنَ النَّاسِ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ: كُلَّ يَوْمٍ تَطْلُعُ فِيهِ الشَّمْسُ يَعْدِلُ بَيْنَ الِاثْنَيْنِ صَدَقَةٌ وَيُعِينُ الرَّجُلَ عَلَى دَابَّتِهِ فَيَحْمِلُ عَلَيْهَا أَوْ يَرْفَعُ عَلَيْهَا مَتَاعَهُ صَدَقَةٌ والكلمة الطّيبَة صَدَقَة وكل خطْوَة تخطوها إِلَى الصَّلَاةِ صَدَقَةٌ وَيُمِيطُ الْأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ صَدَقَة "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Quyosh chiqadigan har bir kunda — odamning har bir boʻgʻini (aʼzosi) uchun (Allohga shukrona belgisi sifatida) — (vojib) sadaqa bor. Ikki kishi orasida adolat bilan hukm qilish — sadaqa hisoblanadi; kishiga uning ulovi (bilan bogʻliq ishda) — uni minishiga yoki yukini unga ortishiga yordam berib — koʻmaklashish (ham) sadaqa hisoblanadi; yaxshi soʻz (aytish ham) sadaqa; (masjiddagi) vojib namozni oʻqish uchun tashlangan har bir qadam (ham) sadaqa; va yoʻldan zararli narsani olib tashlash (ham) sadaqa hisoblanadi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Қуёш чиқадиган ҳар бир кунда — одамнинг ҳар бир бўғини (аъзоси) учун (Аллоҳга шукрона белгиси сифатида) — (вожиб) садақа бор. Икки киши орасида адолат билан ҳукм қилиш — садақа ҳисобланади; кишига унинг улови (билан боғлиқ ишда) — уни минишига ёки юкини унга ортишига ёрдам бериб — кўмаклашиш (ҳам) садақа ҳисобланади; яхши сўз (айтиш ҳам) садақа; (масжиддаги) вожиб намозни ўқиш учун ташланган ҳар бир қадам (ҳам) садақа; ва йўлдан зарарли нарсани олиб ташлаш (ҳам) садақа ҳисобланади», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «نِعْمَ الصَّدَقَةُ اللِّقْحَةُ الصَّفِيُّ مِنْحَةً وَالشَّاةُ الصَّفِيُّ مِنْحَةً تَغْدُو بِإِنَاءٍ وَتَرُوحُ بِآخَرَ»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ: «Sutli (sogʻ in) tuya — qancha yaxshi sadaqa (minha)dir: u (ertalab) bir idish (sut) bilan keladi, (kechqurun) yana bir (idish) bilan keladi; va sutli qoʻ y (ham shunday) — minha (deb inʼom etilsa)» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ: «Сутли (соғ ин) туя — қанча яхши садақа (минҳа)дир: у (эрталаб) бир идиш (сут) билан келади, (кечқурун) яна бир (идиш) билан келади; ва сутли қў й (ҳам шундай) — минҳа (деб инъом этилса)» дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «غُفِرَ لِامْرَأَةٍ مُومِسَةٍ مَرَّتْ بِكَلْبٍ عَلَى رَأْسِ رَكِيٍّ يَلْهَثُ كَادَ يَقْتُلُهُ الْعَطَشُ فَنَزَعَتْ خُفَّهَا فَأَوْثَقَتْهُ بِخِمَارِهَا فَنَزَعَتْ لَهُ مِنَ الْمَاءِ فَغُفِرَ لَهَا بِذَلِكَ» . قِيلَ: إِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ أَجْرًا؟ قَالَ: «فِي كُلِّ ذَاتِ كبد رطبَة أجر»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Bir fohisha (ayol) — Alloh tomonidan magʻfirat qilindi: chunki u — bir quduq yonidan oʻtayotganda, tashnalikdan hansirab, oʻlay deb turgan bir itni koʻrib, oʻz kovushini yechib, uni roʻmoli bilan bogʻlab, u (it) uchun biroz suv tortib oldi (va ichirdi). Bas, Alloh uni — shu (sabab) — magʻfirat qildi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Бир фоҳиша (аёл) — Аллоҳ томонидан мағфират қилинди: чунки у — бир қудуқ ёнидан ўтаётганда, ташналикдан ҳансираб, ўлай деб турган бир итни кўриб, ўз ковушини ечиб, уни рўмоли билан боғлаб, у (ит) учун бироз сув тортиб олди (ва ичирди). Бас, Аллоҳ уни — шу (сабаб) — мағфират қилди», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَرَّ رَجُلٌ بِغُصْنِ شَجَرَةٍ عَلَى ظَهْرِ طَرِيقٍ فَقَالَ: لِأُنَحِّيَنَّ هَذَا عَنْ طَرِيقِ الْمُسلمين لَا يؤذيهم فَأدْخل الْجنَّة "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi yoʻl ustida (yotgan) daraxt butogʻining yonidan oʻtib qoldi-da: ‹Allohga qasamki, men bu (narsa)ni musulmonlardan chetlataman, ularga ozor bermasin›, dedi. Shunda u jannatga kiritildi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши йўл устида (ётган) дарахт бутоғининг ёнидан ўтиб қолди-да: ‹Аллоҳга қасамки, мен бу (нарса)ни мусулмонлардан четлатаман, уларга озор бермасин›, деди. Шунда у жаннатга киритилди», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «دِينَار أنفقته فِي سَبِيل الله ودينار أنفقته فِي رَقَبَةٍ وَدِينَارٌ تَصَدَّقْتَ بِهِ عَلَى مِسْكِينٍ وَدِينَارٌ أَنْفَقْتَهُ عَلَى أَهْلِكَ أَعْظَمُهَا أَجْرًا الَّذِي أنفقته على أهلك» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sen Alloh yoʻlida sarflagan dinor, qul ozod qilishga sarflagan dinor, bir miskinga sadaqa qilgan dinor va ahling (oilang)ga sarflagan dinor — bularning savob jihatidan eng buyugi ahlingga sarflaganingdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сен Аллоҳ йўлида сарфлаган динор, қул озод қилишга сарфлаган динор, бир мискинга садақа қилган динор ва аҳлинг (оиланг)га сарфлаган динор — буларнинг савоб жиҳатидан энг буюги аҳлингга сарфлаганингдир», дедилар.
وَعَن أَي هُرَيْرَةَ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: عِنْدِي دِينَار فَقَالَ: «أَنْفِقْهُ عَلَى نَفْسِكَ» قَالَ: عِنْدِي آخَرُ قَالَ: «أَنْفِقْهُ عَلَى وَلَدِكَ» قَالَ: عِنْدِي آخَرُ قَالَ: «أَنْفِقْهُ عَلَى أَهْلِكَ» قَالَ: عِنْدِي آخَرُ قَالَ: «أَنْفِقْهُ عَلَى خَادِمِكَ» . قَالَ: عِنْدِي آخَرُ قَالَ: «أَنْت أعلم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ning huzurlariga kelib: «Menda bir dinor bor», dedi. U zot: «Uni oʻzingga sarfla», dedilar. U: «Menda yana bittasi bor», dedi. U zot: «Uni farzandingga sarfla», dedilar. U: «Menda yana bittasi bor», dedi. U zot: «Uni ahlingga sarfla», dedilar. U: «Menda yana bittasi bor», dedi. U zot: «Uni xizmatkoringga sarfla», dedilar. U: «Menda yana bittasi bor», dedi. U zot: «Uni oʻzing yaxshi bilasan», dedilar. Abu Dovud va Nasoiy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Менда бир динор бор», деди. У зот: «Уни ўзингга сарфла», дедилар. У: «Менда яна биттаси бор», деди. У зот: «Уни фарзандингга сарфла», дедилар. У: «Менда яна биттаси бор», деди. У зот: «Уни аҳлингга сарфла», дедилар. У: «Менда яна биттаси бор», деди. У зот: «Уни хизматкорингга сарфла», дедилар. У: «Менда яна биттаси бор», деди. У зот: «Уни ўзинг яхши биласан», дедилар. Абу Довуд ва Насоий ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أَنْفَقَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ كَسْبِ زَوْجِهَا مِنْ غَيْرِ أَمْرِهِ فَلَهَا نِصْفُ أَجْرِهِ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Ayol erining topganidan uning buyrugʻisiz (sadaqa qilib) infoq qilsa, unga uning ajrining yarmi boʻladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аёл эрининг топганидан унинг буйруғисиз (садақа қилиб) инфоқ қилса, унга унинг ажрининг ярми бўлади».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِذا دخل شهر رَمَضَانُ فُتِحَتْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ» . وَفِي رِوَايَةٍ: «فُتِّحَتْ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَغُلِّقَتْ أَبْوَابُ جَهَنَّمَ وَسُلْسِلَتِ الشَّيَاطِينُ» . وَفِي رِوَايَةٍ: «فُتِحَتْ أَبْوَابُ الرَّحْمَةِ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Ramazon oyi boshlanganda, osmon (jannat) darvozalari ochiladi, doʻzax darvozalari yopiladi va shaytonlar zanjirband qilinadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Рамазон ойи бошланганда, осмон (жаннат) дарвозалари очилади, дўзах дарвозалари ёпилади ва шайтонлар занжирбанд қилинади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ. وَمَنْ قَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ. وَمَنْ قَامَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Ramazon (oyi)da iymon va (Allohdan) savob umidida roʻza tutsa, uning oʻtgan gunohlari kechiriladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Рамазон (ойи)да иймон ва (Аллоҳдан) савоб умидида рўза туца, унинг ўтган гуноҳлари кечирилади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا كَانَ أَوَّلُ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ صُفِّدَتِ الشَّيَاطِينُ وَمَرَدَةُ الْجِنِّ وَغُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ فَلم يفتح مِنْهَا بَاب الْجَنَّةِ فَلَمْ يُغْلَقْ مِنْهَا بَابٌ وَيُنَادِي مُنَادٍ: يَا بَاغِيَ الْخَيْرِ أَقْبِلْ وَيَا بَاغِيَ الشَّرِّ أقصر ن وَلِلَّهِ عُتَقَاءُ مِنَ النَّارِ وَذَلِكَ كُلَّ لَيْلَةٍ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه
وَرَوَاهُ أَحْمد عَن رجل وَقَالَ التِّرْمِذِيّ هَذَا حَدِيث غَرِيب
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ramazon oyining birinchi kechasi boʻlganda shaytonlar va jinlarning sarkashlari kishanlanadi, doʻzaxning eshiklari yopiladi va ulardan birorta eshik ham ochilmaydi. Jannatning eshiklari ochiladi va ulardan birorta eshik ham yopilmaydi. Bir nido qiluvchi: ‹Ey yaxshilik istovchi, intil! Ey yomonlik istovchi, toʻxta!› deb nido qiladi. Allohning doʻzaxdan ozod qilganlari boʻladi. Bu esa har kechadir», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Abdurrahmon ibn Avf, Ibn Masʼud va Salmondan ham (rivoyatlar) bor.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Рамазон ойининг биринчи кечаси бўлганда шайтонлар ва жинларнинг саркашлари кишанланади, дўзахнинг эшиклари ёпилади ва улардан бирорта эшик ҳам очилмайди. Жаннатнинг эшиклари очилади ва улардан бирорта эшик ҳам ёпилмайди. Бир нидо қилувчи: ‹Эй яхшилик истовчи, интил! Эй ёмонлик истовчи, тўхта!› деб нидо қилади. Аллоҳнинг дўзахдан озод қилганлари бўлади. Бу эса ҳар кечадир», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Абдурраҳмон ибн Авф, Ибн Масъуд ва Салмондан ҳам (ривоятлар) бор.
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال : قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " أتاكم رمضان شهر مبارك فرض الله عليكم صيامه تفتح فيه أبواب السماء وتغلق فيه أبواب الجحيم وتغل فيه مردة الشياطين لله فيه ليلة خير من ألف شهر من حرم خيرها فقد حرم " . رواه أحمد والنسائي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarga muborak oy Ramazon keldi. Alloh azza va jalla uning roʻzasini sizlarga farz qildi. Bu oyda osmon eshiklari ochiladi, doʻzax eshiklari yopiladi va bu oyda shaytonlarning qaysarlari kishanlanadi. Bu oyda Alloh uchun bir kecha borki, u ming oydan yaxshiroqdir. Kimki uning yaxshiligidan mahrum boʻlsa, batahqiq (katta yaxshilikdan) mahrum boʻlibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга муборак ой Рамазон келди. Аллоҳ азза ва жалла унинг рўзасини сизларга фарз қилди. Бу ойда осмон эшиклари очилади, дўзах эшиклари ёпилади ва бу ойда шайтонларнинг қайсарлари кишанланади. Бу ойда Аллоҳ учун бир кеча борки, у минг ойдан яхшироқдир. Кимки унинг яхшилигидан маҳрум бўлса, батаҳқиқ (катта яхшиликдан) маҳрум бўлибди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ: «يُغْفَرُ لِأُمَّتِهِ فِي آخِرِ لَيْلَةٍ فِي رَمَضَانَ» . قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهِيَ لَيْلَةُ الْقَدْرِ؟ قَالَ: «لَا وَلَكِنَّ الْعَامِلَ إِنَّمَا يُوَفَّى أجره إِذا قضى عمله» . رَوَاهُ أَحْمد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ramazonning oxirgi kechasida uning ummatiga magʻfirat qilinadi», dedilar. «Ey Allohning Rasuli, u Laylat ul-qadrmi?» deyildi. U zot: «Yoʻq, lekin ishchiga oʻz ishini tugatgach, ajri toʻliq beriladi», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Рамазоннинг охирги кечасида унинг умматига мағфират қилинади», дедилар. «Эй Аллоҳнинг Расули, у Лайлат ул-қадрми?» дейилди. У зот: «Йўқ, лекин ишчига ўз ишини тугатгач, ажри тўлиқ берилади», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صُومُوا لِرُؤْيَتِهِ وَأَفْطِرُوا لِرُؤْيَتِهِ فَإِنْ غم عَلَيْكُم فَأَكْمِلُوا عِدَّةَ شَعْبَانَ ثَلَاثِينَ»
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uni koʻrib roʻza tuting va uni koʻrib iftor qiling. Agar sizga bulut toʻsib qolsa, sanoqni oʻttizga toʻldiring», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уни кўриб рўза тутинг ва уни кўриб ифтор қилинг. Агар сизга булут тўсиб қолса, саноқни ўттизга тўлдиринг», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَتَقَدَّمَنَّ أَحَدُكُمْ رَمَضَانَ بِصَوْمِ يَوْمٍ أَوْ يَوْمَيْنِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ رَجُلٌ كَانَ يَصُوم صوما فليصم ذَلِك الْيَوْم»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Sizlardan hech biringiz Ramazon oyidan bir yoki ikki kun oldin roʻza tutmasin — magar (nafl) roʻza tutish odati boʻlgan kishi (mustasno); (agar uning roʻzasi oʻsha kunga toʻgʻri kelsa,) u oʻsha kuni roʻza tuta oladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Сизлардан ҳеч бирингиз Рамазон ойидан бир ёки икки кун олдин рўза тутмасин — магар (нафл) рўза тутиш одати бўлган киши (мустасно); (агар унинг рўзаси ўша кунга тўғри келса,) у ўша куни рўза тута олади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا انْتَصَفَ شَعْبَانُ فَلَا تَصُومُوا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shaʼbon oʻrtalaganda, roʻza tutmanglar», dedilar. Abu Dovud, Termiziy, Ibn Moja va Dorimiy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шаъбон ўрталаганда, рўза тутманглар», дедилар. Абу Довуд, Термизий, Ибн Можа ва Доримий ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الْوِصَالِ فِي الصَّوْمِ. فَقَالَ لَهُ رجل: إِنَّك تواصل يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: وَأَيُّكُمْ مِثْلِي إِنِّي أَبَيْتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي ويسقيني "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ roʻzada visol qilishdan qaytardi. Bas, musulmonlardan biri unga: «Lekin siz visol qilyapsiz-ku, yo Rasululloh!» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Sizlardan qaysi biringiz menga oʻxshaysiz? Men — uyqumda — Robbim tomonidan taom va ichimlik bilan taʼminlanaman», — deb javob berdilar. Bas, odamlar visolni tark etishdan bosh tortganda, Paygʻambar ﷺ ular bilan birga bir kun kecha-kunduz uzluksiz roʻza tutdi, soʻng yana bir kun (tutdi), soʻng ular (Shavvol oyi) hilolini koʻrdi. Paygʻambar ﷺ ularga (achchiqlanib): «Agar u (hilol) koʻrinmaganda, men sizlarni yana (koʻproq) roʻza tuttirar edim», — dedilar. Bu — ularga — visolni tark etishdan bosh tortgan paytlarida — jazo (sifatida) edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ рўзада висол қилишдан қайтарди. Бас, мусулмонлардан бири унга: «Лекин сиз висол қиляпсиз-ку, ё Расулуллоҳ!» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Сизлардан қайси бирингиз менга ўхшайсиз? Мен — уйқумда — Роббим томонидан таом ва ичимлик билан таъминланаман», — деб жавоб бердилар. Бас, одамлар висолни тарк этишдан бош тортганда, Пайғамбар ﷺ улар билан бирга бир кун кеча-кундуз узлуксиз рўза тутди, сўнг яна бир кун (тутди), сўнг улар (Шаввол ойи) ҳилолини кўрди. Пайғамбар ﷺ уларга (аччиқланиб): «Агар у (ҳилол) кўринмаганда, мен сизларни яна (кўпроқ) рўза туттирар эдим», — дедилар. Бу — уларга — висолни тарк этишдан бош тортган пайтларида — жазо (сифатида) эди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا سَمِعَ النِّدَاءَ أَحَدُكُمْ وَالْإِنَاءُ فِي يَدِهِ فَلَا يَضَعْهُ حَتَّى يَقْضِيَ حَاجَتَهُ مِنْهُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz idish qoʻlida turgan holda azonni eshitsa, undan hojatini bitirmaguncha uni qoʻymasin», dedilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз идиш қўлида турган ҳолда азонни эшитса, ундан ҳожатини битирмагунча уни қўймасин», дедилар. Абу Довуд ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَزَالُ الدِّينُ ظَاهِرًا مَا عَجَّلَ النَّاسُ الْفِطْرَ لِأَنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى يُؤَخِّرُونَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Odamlar iftorni tezlatib turar ekan, din gʻolib boʻlib turaveradi, chunki yahudiylar va nasoro (iftorni) kechiktiradilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Одамлар ифторни тезлатиб турар экан, дин ғолиб бўлиб тураверади, чунки яҳудийлар ва насоро (ифторни) кечиктирадилар», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «نِعْمَ سَحُورُ الْمُؤْمِنَ التَّمْرُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻminning saharligi qanday ham yaxshi — xurmodir!» dedilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўминнинг саҳарлиги қандай ҳам яхши — хурмодир!» дедилар. Абу Довуд ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّورِ وَالْعَمَلَ بِهِ فَلَيْسَ لِلَّهِ حَاجَةٌ فِي أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابه» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim yolgʻon soʻzni va (unga) amal qilishni (yomon ishlarni) tark etmasa, Alloh uning taom va ichimligini tark etishiga muhtoj emas (yaʼni Alloh uning roʻzasini qabul qilmaydi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким ёлғон сўзни ва (унга) амал қилишни (ёмон ишларни) тарк этмаса, Аллоҳ унинг таом ва ичимлигини тарк этишига муҳтож эмас (яъни Аллоҳ унинг рўзасини қабул қилмайди)», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «من نسي وَهُوَ صَائِم فأل أَوْ شَرِبَ فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ فَإِنَّمَا أَطْعَمَهُ اللَّهُ وسقاه»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim roʻzador holda unutib qoʻyib, yeb yoki ichib qoʻysa, roʻzasini toʻldirsin (davom ettirsin), chunki uni Alloh taomlantirdi va sugʻordi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким рўзадор ҳолда унутиб қўйиб, еб ёки ичиб қўйса, рўзасини тўлдирсин (давом эттирсин), чунки уни Аллоҳ таомлантирди ва суғорди», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمُبَاشَرَةِ لِلصَّائِمِ فَرخص لَهُ. وَأَتَاهُ آخَرُ فَسَأَلَهُ فَنَهَاهُ فَإِذَا الَّذِي رَخَّصَ لَهُ شَيْخٌ وَإِذَا الَّذِي نَهَاهُ شَابٌّ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Nasr ibn Ali bizga hadis aytdi, Abu Ahmad — yaʼni az-Zubayriy — bizga hadis aytdi, Isroil bizga xabar berdi, u Abul Anbasdan, u al-Agʻarrdan, u Abu Hurayradan (roziyallohu anhu) rivoyat qildi: Bir kishi Nabiy ﷺdan roʻzadorning (ayoliga) yaqinlik qilishi (uni quchoqlashi) haqida soʻradi, u zot unga ruxsat berdilar. Soʻng boshqa bir kishi kelib, u zotdan (shu haqda) soʻradi, u zot uni man qildilar. Qarasa, ruxsat berilgan kishi keksa, man qilingan kishi esa yigit edi.Наср ибн Али бизга ҳадис айтди, Абу Аҳмад — яъни аз-Зубайрий — бизга ҳадис айтди, Исроил бизга хабар берди, у Абул Анбасдан, у ал-Ағаррдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди: Бир киши Набий ﷺдан рўзадорнинг (аёлига) яқинлик қилиши (уни қучоқлаши) ҳақида сўради, у зот унга рухсат бердилар. Сўнг бошқа бир киши келиб, у зотдан (шу ҳақда) сўради, у зот уни ман қилдилар. Қараса, рухсат берилган киши кекса, ман қилинган киши эса йигит эди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَفْطَرَ يَوْمًا مِنْ رَمَضَانَ مِنْ غَيْرِ رُخْصَةٍ وَلَا مَرَضٍ لَمْ يَقْضِ عَنْهُ صَوْمُ الدَّهْرِ كُلِّهِ وَإِنْ صَامَهُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ وَالْبُخَارِيُّ فِي تَرْجَمَةِ بَابٍ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: سَمِعْتُ مُحَمَّدًا يَعْنِي البُخَارِيّ يَقُول. أَبُو المطوس الرَّاوِي لَا أَعْرِفُ لَهُ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ruxsatsiz va kasalliksiz Ramazonning bir kunini ochsa, agar butun umri roʻza tutsa ham, bu roʻzasi uning oʻrnini bosa olmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisini faqat shu yoʻldan bilamiz. Men Muhammadning: «Abul Mutavvisning ismi Yazid ibn al-Mutavvisdir, men uning bu hadisdan boshqasini bilmayman», deganini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким рухсатсиз ва касалликсиз Рамазоннинг бир кунини очса, агар бутун умри рўза тутса ҳам, бу рўзаси унинг ўрнини боса олмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадисини фақат шу йўлдан биламиз. Мен Муҳаммаднинг: «Абул Мутаввиснинг исми Язид ибн ал-Мутаввисдир, мен унинг бу ҳадисдан бошқасини билмайман», деганини эшитдим.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَحِلُّ لِلْمَرْأَةِ أَنْ تَصُومَ وَزَوْجُهَا شَاهِدٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَلَا تَأْذَنَ فِي بَيْتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِ» . رَوَاهُ مُسلم
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ: «Ayolga — eri (uyda) hozir boʻ lgan paytda — uning iznisiz (nafl) roʻ za tutishi halol emas; va uning (erining) uyiga, uning iznisiz (hech kimni kirishga) izn bermasin; va u (xotin) — erining buyrugʻ isiz biror narsani (sadaqa qilib) sarflasa, uning (savobining) yarmi eriga beriladi», dedilar. (Buni Abu Zinod yana — Musodan, otasidan, Abu Hurayradan — roʻ za (haqi)da rivoyat qildi.)(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ: «Аёлга — эри (уйда) ҳозир бў лган пайтда — унинг изнисиз (нафл) рў за тутиши ҳалол эмас; ва унинг (эрининг) уйига, унинг изнисиз (ҳеч кимни киришга) изн бермасин; ва у (хотин) — эрининг буйруғ исиз бирор нарсани (садақа қилиб) сарфласа, унинг (савобининг) ярми эрига берилади», дедилар. (Буни Абу Зинод яна — Мусодан, отасидан, Абу Ҳурайрадан — рў за (ҳақи)да ривоят қилди.)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَفْضَلُ الصِّيَامِ بَعْدَ رَمَضَانَ شَهْرُ اللَّهِ الْمُحَرَّمِ وَأَفْضَلُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْفَرِيضَةِ صَلَاةُ اللَّيْلِ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ramazondan keyin eng afzal roʻza — Allohning oyi Muharram (roʻzasi)dir; farzdan keyin eng afzal namoz — tun namozidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Рамазондан кейин энг афзал рўза — Аллоҳнинг ойи Муҳаррам (рўзаси)дир; фарздан кейин энг афзал намоз — тун намозидир», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَصُومُ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِلَّا أَن بِصَوْم قبله أَو بِصَوْم بعده»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz juma kunini, oldidan yoki keyinidan roʻza tutmasa, (yolgʻiz oʻzini) roʻza tutmasin», dedilar. (Roviy) aytdi: Bu bobda Ali, Jobir, Junoda al-Azdiy, Juvayriya, Anas va Abdulloh ibn Amrdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi hasan sahih hadisdir. Ilm ahli nazdida amal shunga koʻradir: ular kishining oldidan ham, keyinidan ham roʻza tutmay, yolgʻiz juma kunini roʻza tutishga xoslashini makruh koʻradilar. Ahmad va Ishoq ham shuni aytadilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз жума кунини, олдидан ёки кейинидан рўза тутмаса, (ёлғиз ўзини) рўза тутмасин», дедилар. (Ровий) айтди: Бу бобда Али, Жобир, Жунода ал-Аздий, Жувайрия, Анас ва Абдуллоҳ ибн Амрдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳли наздида амал шунга кўрадир: улар кишининг олдидан ҳам, кейинидан ҳам рўза тутмай, ёлғиз жума кунини рўза тутишга хослашини макруҳ кўрадилар. Аҳмад ва Ишоқ ҳам шуни айтадилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تُعْرَضُ الْأَعْمَالُ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسِ فَأُحِبُّ أَنْ يُعْرَضَ عَمَلِي وَأَنَا صَائِمٌ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Amallar dushanba va payshanba kunlari (Allohga) koʻrsatiladi. Men amalim roʻzador holimda koʻrsatilishini yoqtiraman», dedilar. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning bu bobdagi hadisi hasan gʻarib hadisdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Амаллар душанба ва пайшанба кунлари (Аллоҳга) кўрсатилади. Мен амалим рўзадор ҳолимда кўрсатилишини ёқтираман», дедилар. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг бу бобдаги ҳадиси ҳасан ғариб ҳадисдир.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: نَهَى عَنْ صَوْمِ يَوْمِ عَرَفَةَ بِعَرَفَةَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Arofotda Arofa kuni roʻza tutishdan nahy qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Арофотда Арофа куни рўза тутишдан наҳй қилдилар.