Rivoyatlari 11 048 ta, 18 toʻplamda.Ривоятлари 11 048 та, 18 тўпламда. Hadislarda 637 marta tilga olingan.Ҳадисларда 637 марта тилга олинган.
Imom, faqih, mujtahid, hofiz, Rasululloh ﷺning sahobasi, Abu Hurayra ad-Davsiy al-Yamoniy. Sobit hofizlarning sarvari. Uning ismi haqida koʻp qavllar bilan ixtilof qilingan; ularning eng toʻgʻrisi — Abdurahmon ibn Saxr. Ibn Gʻanm ham deyilgan. Aytilishicha, ismi Abdushams edi; Abdulloh ham deyilgan. Sukayn ham deyilgan. Omir ham deyilgan. Burayr ham deyilgan.Имом, фақиҳ, мужтаҳид, ҳофиз, Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаси, Абу Ҳурайра ад-Давсий ал-Ямоний. Собит ҳофизларнинг сарвари. Унинг исми ҳақида кўп қавллар билан ихтилоф қилинган; уларнинг энг тўғриси — Абдураҳмон ибн Сахр. Ибн Ғанм ҳам дейилган. Айтилишича, исми Абдушамс эди; Абдуллоҳ ҳам дейилган. Сукайн ҳам дейилган. Омир ҳам дейилган. Бурайр ҳам дейилган.
UlamolarУламолар · Abu Hurayra ad-Davsiy al-Yamoniy · Абу Ҳурайра ад-Давсий ал-Ямонийوَعَنْهُ: أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ: { مَنِ اِشْتَرَى طَعَاماً فَلَا يَبِعْهُ حَتَّى يَكْتَالَهُ } رَوَاهُ مُسْلِمٌ 1 . 1 - صحيح. رواه مسلم ( 1528 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim taom sotib olsa, uni oʻlchab olmaguncha sotmasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким таом сотиб олса, уни ўлчаб олмагунча сотмасин», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: { نَهَى رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -عَنْ بَيْعَتَيْنِ فِي بَيْعَةٍ } رَوَاهُ أَحْمَدُ, وَالنَّسَائِيُّ, وَصَحَّحَهُ اَلتِّرْمِذِيُّ, وَابْنُ حِبَّانَ 1 . 1 - حسن. رواه أحمد ( 2 / 432 و 475 و 503 )، والنسائي ( 7 / 295 - 296 )، والترمذي ( 1231 )، وابن حبان ( 1109 موارد ) عن طريق محمد بن عمرو، عن أبي سلمة، عن أبي هريرة، به. وقال الترمذي: " حديث حسن صحيح ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir savdoda ikki savdo qilishdan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир савдода икки савдо қилишдан қайтардилар.
وَلِأَبِي دَاوُدَ: { مَنْ بَاعَ بَيْعَتَيْنِ فِي بَيْعَةٍ فَلَهُ أَوَكَسُهُمَا, أَوْ اَلرِّبَا } 1 . 1 - حسن. رواه أبو داود ( 3460 ).
Abu Dovudning rivoyatida: «Kim bitta savdoda ikki savdo qilsa, unga shu ikkovining arzonrogʻi (tegishli boʻlsin), aks holda (bu) ribo boʻlur», deyilgan.Абу Довуднинг ривоятида: «Ким битта савдода икки савдо қилса, унга шу икковининг арзонроғи (тегишли бўлсин), акс ҳолда (бу) рибо бўлур», дейилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ لَا تَلَقَّوا اَلْجَلَبَ، فَمَنْ تُلُقِّيَ فَاشْتُرِيَ مِنْهُ, فَإِذَا أَتَى سَيِّدُهُ اَلسُّوقَ فَهُوَ بِالْخِيَارِ } . رَوَاهُ مُسْلِمٌ 1 . 1 - صحيح. رواه مسلم ( 1519 ). والجلب: هو ما يجلب للبيع و " سيده " هو مالك المجلوب، ومعناه إذا جاء صاحب المتاع إلى السوق، وعرف السعر، فله الخيار في الاسترداد.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Savdo molini yoʻlda kutib olmanglar. Kim uni kutib olib, undan sotib olsa, molning egasi bozorga kelganida ixtiyor unikidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Савдо молини йўлда кутиб олманглар. Ким уни кутиб олиб, ундан сотиб олса, молнинг эгаси бозорга келганида ихтиёр уникидир», дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: { نَهَى رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -أَنْ يَبِيعَ حَاضِرٌ لِبَادٍ, وَلَا تَنَاجَشُوا, وَلَا يَبِيعُ اَلرَّجُلُ عَلَى بَيْعِ أَخِيهِ, وَلَا يَخْطُبُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ, وَلَا تُسْأَلُ اَلْمَرْأَةُ طَلَاقَ أُخْتِهَا لِتَكْفَأَ مَا فِي إِنَائِهَا } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري ( 2140 )، ومسلم ( 1515 )، واللفظ للبخاري.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ — shahar aholisi (kishi)ning choʻl (sahro) aholisi nomidan (vakil boʻlib) sotishini — qaytardi; shuningdek, najsh (soxta narx koʻtarish) ham qaytarildi. Va biror kishini — unga oʻz molingni sotish uchun — molni sotuvchiga qaytarishga undamaslik (kerak); biror kishi — allaqachon unashtirilgan qizga sovchilik qilmasin; va ayol — boshqa ayolning oʻrniga oʻtish uchun — uning taloq qilinishiga (sabab boʻlishga) urinmasin.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ — шаҳар аҳолиси (киши)нинг чўл (саҳро) аҳолиси номидан (вакил бўлиб) сотишини — қайтарди; шунингдек, нажш (сохта нарх кўтариш) ҳам қайтарилди. Ва бирор кишини — унга ўз молингни сотиш учун — молни сотувчига қайтаришга ундамаслик (керак); бирор киши — аллақачон унаштирилган қизга совчилик қилмасин; ва аёл — бошқа аёлнинг ўрнига ўтиш учун — унинг талоқ қилинишига (сабаб бўлишга) уринмасин.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - عَنِ النَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ: { لَا تَصُرُّوا اَلْإِبِلَ وَالْغَنَمَ, فَمَنِ اِبْتَاعَهَا بَعْدُ فَإِنَّهُ بِخَيْرِ اَلنَّظَرَيْنِ بَعْدَ أَنْ يَحْلُبَهَا, إِنْ شَاءَ أَمْسَكَهَا, وَإِنْ شَاءَ رَدَّهَا وَصَاعًا مِنْ تَمْرٍ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري ( 2148 )، ومسلم ( 1524 )، واللفظ للبخاري.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Tuya va qoʻylarning yelinini bogʻlab (sutini toʻplab) qoʻymanglar. Kim ularni shundan keyin sotib olsa, sogʻib olganidan soʻng ikki ishning yaxshirogʻida ixtiyorlidir: xohlasa, uni oʻzida olib qoladi, xohlasa, uni bir soʼ xurmo bilan birga qaytaradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Туя ва қўйларнинг елинини боғлаб (сутини тўплаб) қўйманглар. Ким уларни шундан кейин сотиб олса, соғиб олганидан сўнг икки ишнинг яхшироғида ихтиёрлидир: хоҳласа, уни ўзида олиб қолади, хоҳласа, уни бир сў хурмо билан бирга қайтаради», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - { أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -مَرَّ عَلَى صُبْرَةِ طَعَامٍ, فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِيهَا, فَنَالَتْ أَصَابِعُهُ بَلَلًا , فَقَالَ: " مَا هَذَا يَا صَاحِبَ اَلطَّعَامِ? " قَالَ: أَصَابَتْهُ اَلسَّمَاءُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ. فَقَالَ: أَفَلَا جَعَلْتَهُ فَوْقَ اَلطَّعَامِ; كَيْ يَرَاهُ اَلنَّاسُ? مَنْ غَشَّ فَلَيْسَ مِنِّي } رَوَاهُ مُسْلِمٌ 1 . 1 - صحيح. رواه مسلم ( 102 ). والصبرة: الكومة المجتمعة من الطعام.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir uyum (toʻda) taom yonidan oʻtib, qoʻllarini uning ichiga tiqdilar-da, barmoqlari nam(ga) tegdi. Shunda (Paygʻambar): «Bu nima, ey taom egasi?» dedilar. (U): «Unga osmon (yomgʻiri) tegdi, ey Allohning Rasuli», dedi. (Paygʻambar): «Uni (nam qismni) taomning ustiga qoʻymabsanda — odamlar uni koʻrishi uchun?! Kim aldasa, u mendan emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир уюм (тўда) таом ёнидан ўтиб, қўлларини унинг ичига тиқдилар-да, бармоқлари нам(га) тегди. Шунда (Пайғамбар): «Бу нима, эй таом эгаси?» дедилар. (У): «Унга осмон (ёмғири) тегди, эй Аллоҳнинг Расули», деди. (Пайғамбар): «Уни (нам қисмни) таомнинг устига қўймабсанда — одамлар уни кўриши учун?! Ким алдаса, у мендан эмас», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - { أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -نَهَى عَنْ بَيْعِ اَلْمَضَامِينِ, وَالْمَلَاقِيحِ } رَوَاهُ اَلْبَزَّارُ, وَفِي إِسْنَادِ [ هِ ] ضَعْفٌ 1 . 1 - ضعيف. رواه البزار ( 1267 زوائد ). والزيادة من " أ "، وتحرف فيها: " ضعف " إلى " ضعيف ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ mazomin (erkak hayvon pushtidagi urugʻ) va maloqih (urgʻochi qornidagi bola)ni sotishdan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ мазомин (эркак ҳайвон пуштидаги уруғ) ва малоқиҳ (урғочи қорнидаги бола)ни сотишдан қайтардилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ مَنْ أَقَالَ مُسْلِماً بَيْعَتَهُ, أَقَالَهُ اَللَّهُ عَثْرَتَهُ } رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ, وَابْنُ مَاجَهْ, وَصَحَّحَهُ اِبْنُ حِبَّانَ, وَالْحَاكِمُ 1 . 1 - صحيح. رواه أبو داود ( 3460 )، وابن ماجه ( 2199 )، وابن حبان ( 7 / 243 )، والحاكم ( 2 / 45 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir musulmonga savdosini bekor qilib bersa, Alloh uning xato-toʻgʻrisini kechirur», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир мусулмонга савдосини бекор қилиб берса, Аллоҳ унинг хато-тўғрисини кечирур», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ اَلذَّهَبُ بِالذَّهَبِ وَزْناً بِوَزْنٍ مِثْلًا بِمِثْلٍ، وَالْفِضَّةُ بِالْفِضَّةِ وَزْناً بِوَزْنٍ مِثْلًا بِمِثْلٍ, فَمَنْ زَادَ أَوْ اِسْتَزَادَ فَهُوَ رِبًا } رَوَاهُ مُسْلِمٌ 1 . 1 - صحيح. رواه مسلم ( 1588 ) ( 84 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oltin oltinga — vazni vazniga, misli misliga; kumush kumushga — vazni vazniga, misli misliga (boʻlsin). Kim ziyoda qilsa yoki ziyoda talab qilsa, bu sudxoʻrlikdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Олтин олтинга — вазни вазнига, мисли мислига; кумуш кумушга — вазни вазнига, мисли мислига (бўлсин). Ким зиёда қилса ёки зиёда талаб қилса, бу судхўрликдир», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - { أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -رَخَّصَ فِي بَيْعِ اَلْعَرَايَا بِخَرْصِهَا, فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ, أَوْ فِي خَمْسَةِ أَوْسُقٍ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري ( 2190 )، ومسلم ( 1541 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ araya savdosida uni taxminiy oʻlchovi bilan besh vasqdan kam yoki besh vasq miqdorda (sotishga) ruxsat berdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ арая савдосида уни тахминий ўлчови билан беш васқдан кам ёки беш васқ миқдорда (сотишга) рухсат бердилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - عَنِ اَلنَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ: { مَنْ أَخَذَ أَمْوَالَ اَلنَّاسِ يُرِيدُ أَدَاءَهَا, أَدَّى اَللَّهُ عَنْهُ, وَمَنْ أَخَذَهَا 1 يُرِيدُ إِتْلَافَهَا, أَتْلَفَهُ اَللَّهُ } رَوَاهُ اَلْبُخَارِيُّ 2 . 1 - كذا " بالأصلين ": وفي البخاري: " أخذ ". 2 - صحيح. رواه البخاري ( 2387 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim odamlarning molini (qarz sifatida) — uni toʻlash niyatida — olsa, Alloh uni uning nomidan (yaʼni uning oʻrniga) toʻlaydi; va kim uni — (egasini) zarar yetkazish (yaʼni toʻlamaslik) niyatida — olsa, Alloh uni (oʻzini) halok qiladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким одамларнинг молини (қарз сифатида) — уни тўлаш ниятида — олса, Аллоҳ уни унинг номидан (яъни унинг ўрнига) тўлайди; ва ким уни — (эгасини) зарар етказиш (яъни тўламаслик) ниятида — олса, Аллоҳ уни (ўзини) ҳалок қилади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ اَلظَّهْرُ يُرْكَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا, وَلَبَنُ اَلدَّرِّ يُشْرَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا, وَعَلَى اَلَّذِي يَرْكَبُ وَيَشْرَبُ اَلنَّفَقَةُ } رَوَاهُ اَلْبُخَارِيُّ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري ( 2512 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Garovga qoʻyilgan hayvonga — u (yem bilan) boqilgan ekan — minishga (boʻladi); va sogʻin hayvonning sutini — unga sarflagan (xarajati) evaziga — ichishga (boʻladi). Hayvonga mingan yoki uning sutini ichgan (kishi) — (uning) xarajatini taʼminlasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Гаровга қўйилган ҳайвонга — у (ем билан) боқилган экан — минишга (бўлади); ва соғин ҳайвоннинг сутини — унга сарфлаган (харажати) эвазига — ичишга (бўлади). Ҳайвонга минган ёки унинг сутини ичган (киши) — (унинг) харажатини таъминласин», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ -صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: { لَا يَغْلَقُ اَلرَّهْنُ مِنْ صَاحِبِهِ اَلَّذِي رَهَنَهُ, لَهُ غُنْمُهُ, وَعَلَيْهِ غُرْمُهُ } رَوَاهُ اَلدَّارَقُطْنِيُّ, وَالْحَاكِمُ, وَرِجَالهُ ثِقَاتٌ. إِلَّا أَنَّ اَلْمَحْفُوظَ عِنْدَ أَبِي دَاوُدَ وَغَيْرِهِ إِرْسَالُهُ 1 . 1 - ضعيف مرفوعا. رواه الدارقطني ( 3 / 33 )، والحاكم ( 2 / 51 ) مرفوعا. ورواه مرسلا أبو داود في " المراسيل " ( 187 ) وهو الصواب، كما ذهب إلى ذلك جماعة من أهل العلم.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Garov uni garovga qoʻygan egasidan uzilib qolmaydi: uning foydasi ham oʻshaniki, zarari ham oʻshaning zimmasidadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Гаров уни гаровга қўйган эгасидан узилиб қолмайди: унинг фойдаси ҳам ўшаники, зарари ҳам ўшанинг зиммасидадир», дедилар.
عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ, عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - [ قَالَ ]: سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -يَقُولُ: { مَنْ أَدْرَكَ مَالَهُ بِعَيْنِهِ عِنْدَ رَجُلٍ قَدْ أَفْلَسَ, فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنْ غَيْرِهِ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري ( 2402 )، ومسلم ( 1559 ).
Abu Bakr ibn Abdurrahmon Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim oʻz molini sinib qolgan (muflis) kishining huzurida aynan oʻzini topsa, u boshqalardan koʻra unga haqliroqdir», deganlarini eshitdim.Абу Бакр ибн Абдурраҳмон Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким ўз молини синиб қолган (муфлис) кишининг ҳузурида айнан ўзини топса, у бошқалардан кўра унга ҳақлироқдир», деганларини эшитдим.
وَرَوَى أَبُو دَاوُدَ, وَابْنُ مَاجَهْ: مِنْ رِوَايَةِ عُمَرَ بْنِ خَلْدَةَ قَالَ: أَتَيْنَا أَبَا هُرَيْرَةَ فِي صَاحِبٍ لَنَا قَدْ أَفْلَسَ, فَقَالَ: لَأَقْضِيَنَّ فِيكُمْ بِقَضَاءِ رَسُولِ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ مَنْ أَفْلَسَ أَوْ مَاتَ فَوَجَدَ رَجُلٌ مَتَاعَهُ بِعَيْنِهِ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ } وَصَحَّحَهُ اَلْحَاكِمُ, وَضَعَّفَ أَبُو دَاوُدَ هَذِهِ اَلزِّيَادَةَ فِي ذِكْرِ اَلْمَوْتِ 1 . 1 - رواه أبو داود ( 3523 )، وابن ماجه ( 2360 )، والحاكم ( 2 / 50 ) وسنده ضعيف؛ إذ فيه أحد المجاهيل، إلا أنه أحد شواهد الرواية السابقة.
Abu Dovud va Ibn Moja buni Umar ibn Xalda rivoyatidan keltirdilar. U dedi: Biz sinib (qarzdor boʻlib) qolgan bir sherigimiz xususida Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning oldiga keldik. U: «Albatta men sizlar haqida Rasululloh ﷺning hukmlari bilan hukm qilaman», dedi: «Kim sinib qolsa yoki vafot etsa-yu, (sotuvchi) kishi oʻz molini aynan oʻzini topsa, u unga haqliroqdir».Абу Довуд ва Ибн Можа буни Умар ибн Халда ривоятидан келтирдилар. У деди: Биз синиб (қарздор бўлиб) қолган бир шеригимиз хусусида Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келдик. У: «Албатта мен сизлар ҳақида Расулуллоҳ ﷺнинг ҳукмлари билан ҳукм қиламан», деди: «Ким синиб қолса ёки вафот этса-ю, (сотувчи) киши ўз молини айнан ўзини топса, у унга ҳақлироқдир».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم - " قَالَ: { لَا يَمْنَعُ جَارٌ جَارَهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَةً فِي جِدَارِهِ ". ثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - مَا لِي أَرَاكُمْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ? وَاَللَّهِ لَأَرْمِيَنَّ بِهَا بَيْنَ أَكْتَافِكُمْ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري ( 2463 )، ومسلم ( 1609 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Hech kim oʻz qoʻshnini — devoriga bir yogʻoch qoziq qoqishdan — toʻsmasin», dedilar. Soʻng Abu Hurayra (roziyallohu anhu): «Nega men sizlarni bundan yuz oʻgirayotgan koʻryapman? Allohga qasamki, men buni sizlarga, albatta, rivoyat qilaman», der edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Ҳеч ким ўз қўшнини — деворига бир ёғоч қозиқ қоқишдан — тўсмасин», дедилар. Сўнг Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу): «Нега мен сизларни бундан юз ўгираётган кўряпман? Аллоҳга қасамки, мен буни сизларга, албатта, ривоят қиламан», дер эди.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ مَطْلُ اَلْغَنِيِّ ظُلْمٌ, وَإِذَا أُتْبِعُ أَحَدُكُمْ عَلَى مَلِيٍّ فَلْيَتْبَعْ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري ( 2287 )، ومسلم ( 1564 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Boy kishining (qarzni) choʻzishi zulmdir. Sizlardan biringiz badavlat kishiga havola qilinsa, unga ergashsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бой кишининг (қарзни) чўзиши зулмдир. Сизлардан бирингиз бадавлат кишига ҳавола қилинса, унга эргашсин», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - { أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -كَانَ يُؤْتَى بِالرَّجُلِ اَلْمُتَوَفَّى عَلَيْهِ اَلدَّيْنُ, فَيَسْأَلُ: " هَلْ تَرَكَ لِدَيْنِهِ مِنْ قَضَاءٍ? " فَإِنْ حُدِّثَ أَنَّهُ تَرَكَ وَفَاءً صَلَّى عَلَيْهِ, وَإِلَّا قَالَ: " صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ " فَلَمَّا فَتَحَ اَللَّهُ عَلَيْهِ اَلْفُتُوحَ قَالَ: " أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ, فَمَنْ تُوُفِّيَ, وَعَلَيْهِ دَيْنٌ فَعَلَيَّ قَضَاؤُهُ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري ( 2398 )، ومسلم ( 1619 )، وزادا: " ومن ترك مالا فهو لورثته ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning oldilariga zimmasida qarzi bor (vafot etgan) bir kishi keltirilar edi. (Rasululloh ﷺ): «U qarzini (toʻlash) uchun (biror narsa) qoldirganmi?» deb soʻrar edilar. Agar uning (qarzini) uzishga (yetadigan narsa) qoldirgani aytilsa, unga (janoza) namozini oʻqir edilar, aks holda: «Sheriklaringizga namoz oʻqinglar», der edilar. Alloh u zotga fathlar (gʻalabalar) ato etgach esa: «Men moʻminlarga oʻzlaridan koʻra haqliroqdirman. Bas, kim vafot etib, zimmasida qarzi qolsa, uni uzish mening zimmamda», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига зиммасида қарзи бор (вафот этган) бир киши келтирилар эди. (Расулуллоҳ ﷺ): «У қарзини (тўлаш) учун (бирор нарса) қолдирганми?» деб сўрар эдилар. Агар унинг (қарзини) узишга (етадиган нарса) қолдиргани айтилса, унга (жаноза) намозини ўқир эдилар, акс ҳолда: «Шерикларингизга намоз ўқинглар», дер эдилар. Аллоҳ у зотга фатҳлар (ғалабалар) ато этгач эса: «Мен мўминларга ўзларидан кўра ҳақлироқдирман. Бас, ким вафот этиб, зиммасида қарзи қолса, уни узиш менинг зиммамда», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ قَالَ اَللَّهُ: أَنَا ثَالِثُ اَلشَّرِيكَيْنِ مَا لَمْ يَخُنْ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ, فَإِذَا خَانَ خَرَجْتُ مِنْ بَيْنِهِمَا } رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ, وَصَحَّحَهُ اَلْحَاكِمُ 1 . 1 - ضعيف. رواه أبو داود ( 3383 )، والحاكم ( 2 / 52 ) وله علتان: جهالة أحد رواته، والاختلاف في وصله وإرساله.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh: ‹Toki ikki sherikning biri sherigiga xiyonat qilmas ekan, Men ularning uchinchisidirman. Qachon xiyonat qilsa, ular orasidan chiqib ketaman›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ: ‹Токи икки шерикнинг бири шеригига хиёнат қилмас экан, Мен уларнинг учинчисидирман. Қачон хиёнат қилса, улар орасидан чиқиб кетаман›, деди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: { بَعَثَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -عُمَرَ عَلَى اَلصَّدَقَةِ.. } اَلْحَدِيثَ. مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري ( 1468 )، ومسلم ( 983 )، واللفظ المذكور لمسلم، وليس في لفظ البخاري ذكر " عمر "، وتمام الحديث عندهما: " فقيل: منع ابن جميل وخالد بن الوليد، والعباس [ بن عبد المطلب ] - عم رسول الله -صلى الله عليه وسلم -. فقال رسول الله -صلى الله عليه وسلم-: ما ينقم ابن جميل إلا أنه كان فقيرا فأغناه الله [ ورسوله ] وأما خالد فإنكم تظلمون خالدا، قد احتبس أدراعه وأعتاده في سبيل الله. وأما العباس [ بن عبد المطلب فعم رسول الله -صلى الله عليه وسلم- ] فهي علي ( رواية: عليه ) [ صدقة ] ومثلها معها. [ يا عمر ! أما شعرت أن عم الرجل صنو أبيه ]. والزيادات الأولى والثالثة والرابعة والخامسة والرواية للبخاري، والثانية والسادسة لمسلم.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Umarni sadaqa (zakot yigʻish)ga yubordilar… — hadisning qolgani ham keltirildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Умарни садақа (закот йиғиш)га юбордилар… — ҳадиснинг қолгани ҳам келтирилди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - فِي قِصَّةِ اَلْعَسِيفِ. قَالَ اَلنَّبِيُّ - صلى الله عليه وسلم -{ وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى اِمْرَأَةِ هَذَا, فَإِنْ اِعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا.. } اَلْحَدِيثَ. مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . فِيهِ اَلَّذِي قَبْلَهُ وَمَا أَشْبَهَهُ 1 - صحيح. رواه البخاري ( 5 / 323 - 324 / فتح )، ومسلم ( 3 / 1324 - 1325 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan yollanma xizmatchi (asif) qissasi haqida rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ey Unays, ertalab bu kishining ayoli huzuriga borgin; agar u iqror boʻlsa, uni rajm qilgin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ёлланма хизматчи (асиф) қиссаси ҳақида ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Эй Унайс, эрталаб бу кишининг аёли ҳузурига боргин; агар у иқрор бўлса, уни ражм қилгин», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ أَدِّ اَلْأَمَانَةَ إِلَى مَنْ اِئْتَمَنَكَ, وَلَا تَخُنْ مَنْ خَانَكَ } رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ, وَاَلتِّرْمِذِيُّ وَحَسَّنَهُ, وَصَحَّحَهُ اَلْحَاكِمُ, وَاسْتَنْكَرَهُ أَبُو حَاتِمٍ اَلرَّازِيُّ 1 . 1 - صحيح. رواه أبو داود ( 3535 )، والترمذي ( 1264 )، بسند حسن، وقال الترمذي: " حسن غريب ". قلت: وهو صحيح بشواهده ففي الباب، عن أنس، وأبي أمامة، وأبي بن كعب، وغيرهم.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Senga omonat qoʻygan kishiga omonatni ado et va senga xiyonat qilgan kishiga xiyonat qilma», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сенга омонат қўйган кишига омонатни адо эт ва сенга хиёнат қилган кишига хиёнат қилма», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ثَلَاثَةٌ أَنَا خَصْمُهُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ: رَجُلٌ أَعْطَى بِي ثُمَّ غَدَرَ, وَرَجُلٌ بَاعَ حُرًّا , فَأَكَلَ ثَمَنَهُ، وَرَجُلٌ اِسْتَأْجَرَ أَجِيرًا , فَاسْتَوْفَى مِنْهُ, وَلَمْ يُعْطِهِ أَجْرَهُ } رَوَاهُ مُسْلِمٌ 1 . 1 - حسن. رواه البخاري ( 2227 )، وأما قول الحافظ: رواه مسلم فهو سهو منه -رحمه الله-. تنبيه: جاء في هامش " أ " ما يلي تعليقا على قوله: " رواه مسلم ". " كذا وقع في " الأصل "، وإنما هو في البخاري في البيوع، وفي ابن ماجه في الإجارة. قال سبط مؤلفه. من هامش الأصل ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla: ‹Men Qiyomat kuni uch (xil) kishiga qarshi (xasm) boʻlaman: (1) Mening nomim bilan ahd qilib, soʻng xiyonat qilgan kishi; (2) hur (ozod) kishini (qul qilib) sotib, uning pulini yegan kishi; (3) va bir ishchini yollab, undan toʻliq ish olgan, lekin unga ish haqini toʻlamagan kishi›, dedi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Мен Қиёмат куни уч (хил) кишига қарши (хасм) бўламан: (1) Менинг номим билан аҳд қилиб, сўнг хиёнат қилган киши; (2) ҳур (озод) кишини (қул қилиб) сотиб, унинг пулини еган киши; (3) ва бир ишчини ёллаб, ундан тўлиқ иш олган, лекин унга иш ҳақини тўламаган киши›, деди», — дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ : { إِذَا مَاتَ اَلْإِنْسَانُ اِنْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثٍ : صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالَحٍ يَدْعُو لَهُ } رَوَاهُ مُسْلِم ٌ 1 . 1 - صحيح . رواه مسلم ( 1631 ). " تنبيه " : وقع في النسخ المطبوعة من البلوغ : " إذا مات ابن آدم " ولم أجده بهذا اللفظ في أي كتاب من كتب السنة ، وهو في " الأصلين " على الصواب.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Inson vafot etganda, uning amali uchta narsadan boshqasi uziladi: davom etib turadigan sadaqa, foydalaniladigan ilm va unga duo qiladigan solih farzand», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Инсон вафот этганда, унинг амали учта нарсадан бошқаси узилади: давом этиб турадиган садақа, фойдаланиладиган илм ва унга дуо қиладиган солиҳ фарзанд», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ : { بَعَثَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -عُمَرَ عَلَى اَلصَّدَقَةِ . . } اَلْحَدِيثَ , وَفِيهِ :
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Umarni sadaqa (zakot yigʻish) ustiga yubordilar… — hadis (uzun); unda shunday (kelgan):Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Умарни садақа (закот йиғиш) устига юбордилар… — ҳадис (узун); унда шундай (келган):
{ وَأَمَّا خَالِدٌ فَقَدْ اِحْتَبَسَ أَدْرَاعَهُ وَأَعْتَادَهُ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ } مُتَّفَقٌ عَلَيْه ِ 1 . 1 - تقدم برقم (885).
«Xolidga kelsak, u oʻz sovutlari va jang anjomlarini Alloh yoʻlida (vaqf qilib) ushlab qoʻygan».«Холидга келсак, у ўз совутлари ва жанг анжомларини Аллоҳ йўлида (вақф қилиб) ушлаб қўйган».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - عَنِ النَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ : { تَهَادُوْا تَحَابُّوا } رَوَاهُ اَلْبُخَارِيُّ فِي " اَلْأَدَبِ اَلْمُفْرَدِ " وَأَبُو يَعْلَى بِإِسْنَادٍ حَسَن ٍ 1 . 1 - حسن . رواه البخاري في " الأدب المفرد " ( 594 ) وأبو يعلى في " المسند " ( 6148 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi. U zot: «Bir-biringizga hadya qilinglar, bir-biringizni sevasizlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади. У зот: «Бир-бирингизга ҳадя қилинглар, бир-бирингизни севасизлар», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ : قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ يَا نِسَاءَ اَلْمُسْلِمَاتِ ! لَا تَحْقِرَنَّ جَارَةٌ لِجَارَتِهَا وَلَوْ فِرْسِنَ شَاةٍ } مُتَّفَقٌ عَلَيْه ِ 1 . 1 - صحيح رواه البخاري (2566 ) ، ومسلم ( 1030 ) . و "فرسن" : قال الحافظ في "الفتح" : "بكسر الفاء والمهملة بينهما راء ساكنة وآخره نون ، وهو: عظيم قليل اللحم ، وهو للبعير موضع الحافر للفرس، ويطلق على الشاة مجازا ، ونونه زائدة وقيل: أصلية ، وأشير بذلك إلى المبالغة في إهداء الشيء اليسير وقبوله لا إلى حقيقة الفرسن؛ لأنه لم تجر العادة بإهدائه، أي : لا تمنع جارة من الهدية لجارتها الموجود عندها لاستقلاله ، بل ينبغي أن تجود لها بما تيسر، وإن كان قليلا فهو خير من العدم، وذكر الفرسن على سبيل المبالغة.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ey musulmon ayollar! Hech bir qoʻshni ayol oʻz qoʻshnisi (yuborgan hadya)ni — u qoʻyning tuyogʻi boʻlsa ham — mensimaslik qilmasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй мусулмон аёллар! Ҳеч бир қўшни аёл ўз қўшниси (юборган ҳадя)ни — у қўйнинг туёғи бўлса ҳам — менсимаслик қилмасин», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - عَنِ النَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ : { تُنْكَحُ اَلْمَرْأَةُ لِأَرْبَعٍ : لِمَالِهَا , وَلِحَسَبِهَا , وَلِجَمَالِهَا , وَلِدِينِهَا , فَاظْفَرْ بِذَاتِ اَلدِّينِ تَرِبَتْ يَدَاكَ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ مَعَ بَقِيَّةِ اَلسَّبْعَةِ 1 . 1 - صحيح . رواه البخاري ( 5090 ) ، ومسلم ( 1466 ) ، وأبو داود ( 2047 ) ، والنسائي ( 6 / 68 ) ، وابن ماجه ( 1858 ) ، وأحمد ( 2 / 428 ) . " تنبيه " : وهم الحافظ - رحمه الله - في عزو الحديث للسبعة ، ومنهم الترمذي - كما هو اصطلاحه في المقدمة - إذ لم يروه الترمذي.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayol toʻrt (narsa) uchun nikohlanadi: moli uchun, nasl-nasabi uchun, goʻzalligi uchun va dini uchun. (Sen) dindor (ayol)ni topib baxtga erish, qoʻllaring tuproqqa belansin (gʻalaba qozon)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёл тўрт (нарса) учун никоҳланади: моли учун, насл-насаби учун, гўзаллиги учун ва дини учун. (Сен) диндор (аёл)ни топиб бахтга эриш, қўлларинг тупроққа белансин (ғалаба қозон)», — дедилар.
وَعَنْهُ ; أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -كَانَ إِذَا رَفَّأَ إِنْسَانًا إِذَا تَزَوَّجَ قَالَ : { بَارَكَ اَللَّهُ لَكَ , وَبَارَكَ عَلَيْكَ , وَجَمَعَ بَيْنَكُمَا فِي خَيْرٍ } رَوَاهُ أَحْمَدُ , وَالْأَرْبَعَةُ , وَصَحَّحَهُ اَلتِّرْمِذِيُّ , وَابْنُ خُزَيْمَةَ , وَابْنُ حِبَّانَ 1 . 1 - صحيح . رواه أحمد ( 2 / 381 ) ، وأبو داود ( 2130 ) ، والنسائي في " عمل اليوم الليلة " ( 259 ) ، والترمذي ( 1091 ) ، وابن ماجه ( 1905 ) . وقال الترمذي : " حسن صحيح ".
Undan (Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan) rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uylangan kishini tabriklaganlarida: «Alloh senga baraka bersin, sening uchun barakali qilsin va ikkovingizni yaxshilikda jamlasin», deb aytar edilar.Ундан (Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан) ривоят қилинадики, Набий ﷺ уйланган кишини табриклаганларида: «Аллоҳ сенга барака берсин, сенинг учун баракали қилсин ва икковингизни яхшиликда жамласин», деб айтар эдилар.
وَلِمُسْلِمٍ : عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - { أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ لِرَجُلٍ تَزَوَّجَ اِمْرَأَةً : أَنَظَرْتَ إِلَيْهَا ? " قَالَ : لَا . قَالَ : " اِذْهَبْ فَانْظُرْ إِلَيْهَا } 1 . 1 - صحيح . رواه مسلم (1424 ) ، وزاد : " فإن في أعين الأنصار شيئا" . وانظر الرسالة المشار إليها آنفا.
Muslimda Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan (rivoyat qilinadi)ki, Nabiy ﷺ bir ayolga uylanmoqchi boʻlgan kishiga: «Unga qaradingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Bor, unga qara», dedilar.Муслимда Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан (ривоят қилинади)ки, Набий ﷺ бир аёлга уйланмоқчи бўлган кишига: «Унга қарадингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Бор, унга қара», дедилар.
وَلِأَبِي دَاوُدَ : عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ : { مَا تَحْفَظُ ? " . قَالَ : سُورَةَ اَلْبَقَرَةِ , وَاَلَّتِي تَلِيهَا . قَالَ : " قُمْ . فَعَلِّمْهَا عِشْرِينَ آيَةً } 1 . 1 - منكر . رواه أبو داود ( 2112 ) ، وزاد : "وهي امرأتك" . قلت : في إسناده عسل بن سفيان ، وهو ضعيف ، وفي روايته هذه ممخالفة لرواية الثقات.
Abu Dovudda Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan (rivoyat qilinadi). U zot: «Nima yodlagansan?» dedilar. U: «Baqara surasini va undan keyingisini», dedi. U zot: «Tur, unga yigirma oyat oʻrgat», dedilar.Абу Довудда Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан (ривоят қилинади). У зот: «Нима ёдлагансан?» дедилар. У: «Бақара сурасини ва ундан кейингисини», деди. У зот: «Тур, унга йигирма оят ўргат», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ : { لَا تُنْكَحُ اَلْأَيِّمُ حَتَّى تُسْتَأْمَرَ, وَلَا تُنْكَحُ اَلْبِكْرُ حَتَّى تُسْـتَأْذَنَ " قَالُوا : يَا رَسُولَ اَللَّهِ , وَكَيْفَ إِذْنُهَا ? قَالَ : " أَنْ تَسْكُتَ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح . رواه البخاري ( 5136 ) ، ومسلم ( 1419 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Eri yoʻq ayol (beva yoki taloq qilingan) oʻzidan maslahat soʻralmaguncha nikohlanmaydi, qiz esa undan izn soʻralmaguncha nikohlanmaydi», — dedilar. (Sahobalar): «Yo Rasululloh, uning (qizning) izni qanday boʻladi?» — dedilar. U zot: «Sukut qilishidir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эри йўқ аёл (бева ёки талоқ қилинган) ўзидан маслаҳат сўралмагунча никоҳланмайди, қиз эса ундан изн сўралмагунча никоҳланмайди», — дедилар. (Саҳобалар): «Ё Расулуллоҳ, унинг (қизнинг) изни қандай бўлади?» — дедилар. У зот: «Сукут қилишидир», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ : قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ لَا تُزَوِّجُ اَلْمَرْأَةُ اَلْمَرْأَةَ, وَلَا تُزَوِّجُ اَلْمَرْأَةُ نَفْسَهَا } رَوَاهُ اِبْنُ مَاجَهْ , وَاَلدَّارَقُطْنِيُّ , وَرِجَالُهُ ثِقَاتٌ 1 . 1 - صحيح . رواه ابن ماجه (1882) ، والدارقطني (327).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayol ayolni nikohlab bermaydi va ayol oʻzini oʻzi nikohlamaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёл аёлни никоҳлаб бермайди ва аёл ўзини ўзи никоҳламайди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ : { لَا يُجْمَعُ بَيْنَ اَلْمَرْأَةِ وَعَمَّتِهَا , وَلَا بَيْنَ اَلْمَرْأَةِ وَخَالَتِهَا } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح . رواه البخاري ( 5109 ) ، ومسلم ( 1408 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Ayol bilan uning ammasi (bir nikohda) jamlanmaydi, ayol bilan uning xolasi ham jamlanmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Аёл билан унинг аммаси (бир никоҳда) жамланмайди, аёл билан унинг холаси ҳам жамланмайди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ : قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ لَا يَنْكِحُ اَلزَّانِي اَلْمَجْلُودُ إِلَّا مِثْلَهُ } رَوَاهُ أَحْمَدُ , وَأَبُو دَاوُدَ , وَرِجَالُهُ ثِقَاتٌ 1 . 1 - صحيح . رواه أحمد (2 /324) ، وأبو داود ( 2052 ).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Kaltaklangan (had urilgan) zinokor faqat oʻziga oʻxshaganga uylanadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Калтакланган (ҳад урилган) зинокор фақат ўзига ўхшаганга уйланади», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ : { يَا بَنِي بَيَاضَةَ , أَنْكِحُوا أَبَا هِنْدٍ , وَانْكِحُوا إِلَيْهِ" وَكَانَ حَجَّامًا } رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ , وَالْحَاكِمُ بِسَنَدٍ جَيِّدٍ 1 . 1 - حسن . رواه أبو داود (2102) ، والحاكم ( 2 / 164) من طريق محمد بن عمرو ، عن أبي سلمة ، عن أبي هريرة ، به . وقال الحافظ في " التلخيص " (364) : " إسناده حسن ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Ey Bayoza oʻgʻillari, Abu Hindni (qizlaringizga) uylantiringlar va undan (qiz) olib uylaninglar», dedilar. U (Abu Hind) hajjom edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Эй Баёза ўғиллари, Абу Ҳиндни (қизларингизга) уйлантиринглар ва ундан (қиз) олиб уйланинглар», дедилар. У (Абу Ҳинд) ҳажжом эди.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ : قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ مَلْعُونٌ مَنْ أَتَى اِمْرَأَةً فِي دُبُرِهَا } رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ , وَالنَّسَائِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ , وَرِجَالُهُ ثِقَاتٌ , وَلَكِنْ أُعِلَّ بِالْإِرْسَالِ 1 . 1 - صحيح بشواهده . وفي "الأصل" تفصيل ذلك.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Ayolga uning orqasi (duburi)dan yaqinlik qilgan kishi laʼnatlangandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёлга унинг орқаси (дубури)дан яқинлик қилган киши лаънатлангандир», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - عَنِ اَلنَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ : { مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاَللَّهِ وَالْيَوْمِ اَلْآخِرِ فَلَا يُؤْذِي جَارَهُ , وَاسْتَوْصُوا بِالنِّسَاءِ خَيْرًا , فَإِنَّهُنَّ خُلِقْنَ مِنْ ضِلَعٍ , وَإِنَّ أَعْوَجَ شَيْءٍ فِي اَلضِّلَعِ أَعْلَاهُ , فَإِنْ ذَهَبْتَ تُقِيمَهُ كَسَرْتَهُ , وَإِنْ تَرَكْتَهُ لَمْ يَزَلْ أَعْوَجَ , فَاسْتَوْصُوا بِالنِّسَاءِ خَيْرًا } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ , وَاللَّفْظُ لِلْبُخَارِيِّ 1 . 1 - صحيح . رواه البخاري (9 52 - 253 / فتح ) ، ومسلم ( 1468 ) ( 62 ) . "تنبيه" : هذا الحديث حقيقته حديثان ، ونبه على ذلك الحافظ نفسه في " الفتح " فإلى قوله : "جاره" حديث ، والباقي حديث ، وفي رواية مسلم لم يذكر الحديث الأول ، وإنما ذكر حديثا آخر، وهو : "من كان يؤمن بالله واليوم الآخر، فإذا شهد أمرا فليتكلم بخير أو ليسكت".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, oʻz qoʻshnisini ranjitmasin. Va ayollar (haqi)da yaxshilik (bilan ish tutishni) bir-biringizga tavsiya qilinglar; chunki ular qovurgʻadan yaratilgan; va qovurgʻadagi eng egri (narsa) — uning eng yuqorisidir. Agar uni toʻgʻrilamoqchi boʻlsang, uni sindirib qoʻyasan; agar uni (oʻz holiga) qoldirsang, doimo egri boʻlib qolaveradi. Bas, ayollar (haqi)da yaxshilik (bilan ish tutishni) bir-biringizga tavsiya qilinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирса, ўз қўшнисини ранжитмасин. Ва аёллар (ҳақи)да яхшилик (билан иш тутишни) бир-бирингизга тавсия қилинглар; чунки улар қовурғадан яратилган; ва қовурғадаги энг эгри (нарса) — унинг энг юқорисидир. Агар уни тўғриламоқчи бўлсанг, уни синдириб қўясан; агар уни (ўз ҳолига) қолдирсанг, доимо эгри бўлиб қолаверади. Бас, аёллар (ҳақи)да яхшилик (билан иш тутишни) бир-бирингизга тавсия қилинглар», дедилар.