حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلَاثِ مَسَاجِدَ إِلَى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَسْجِدِي هَذَا وَالْمَسْجِدِ الْأَقْصَى
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Faqat uchta masjid uchungina safar qilinadi: Masjidul-Harom, mening ushbu masjidim va Masjidul-Aqso», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Фақат учта масжид учунгина сафар қилинади: Масжидул-Ҳаром, менинг ушбу масжидим ва Масжидул-Ақсо», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَثَلُ الْمُؤْمِنِ مَثَلُ الزَّرْعِ لَا تَزَالُ الرِّيحُ تُمِيلُهُ وَلَا يَزَالُ الْمُؤْمِنُ يُصِيبُهُ الْبَلَاءُ وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ كَشَجَرَةِ الْأَرْزَةِ لَا تَهْتَزُّ حَتَّى تُسْتَحْصَدَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Moʻminning misoli ekin misolidir: shamol uni tinmay tebratib turadi, moʻminga ham balo tinmay yetib turadi. Munofiqning misoli esa qarogʻay daraxtiga oʻxshaydi: u tagidan oʻrib tashlangunicha qimirlamaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мўминнинг мисоли экин мисолидир: шамол уни тинмай тебратиб туради, мўминга ҳам бало тинмай етиб туради. Мунофиқнинг мисоли эса қароғай дарахтига ўхшайди: у тагидан ўриб ташлангунича қимирламайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَتْرُكُونَ الْمَدِينَةَ عَلَى خَيْرِ مَا كَانَتْ عَلَيْهِ لَا يَغْشَاهَا إِلَّا الْعَوَافِي قَالَ يُرِيدُ عَوَافِيَ السِّبَاعِ وَالطَّيْرِ وَآخِرُ مَنْ يُحْشَرُ رَاعِيَانِ مِنْ مُزَيْنَةَ يَنْعِقَانِ لِغَنَمِهِمَا فَيَجِدَاهَا وُحُوشًا حَتَّى إِذَا بَلَغَا ثَنِيَّةَ الْوَدَاعِ حُشِرَا عَلَى وُجُوهِهِمَا أَوْ خَرَّا عَلَى وُجُوهِهِمَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Odamlar Madinani eng yaxshi holatida turgan chogʻida tark etadilar; unga yirtqichlar va qushlardan boshqa hech kim kirmaydi. Eng oxirida mahshar qilinadiganlar Muzaynadan boʻlgan ikki choʻpon boʻladi: ular qoʻylarini chaqirib haydab keladilar, lekin ularni yovvoyi boʻlib qolgan holda topadilar. Saniyyatul-Vadoʼga yetganlarida esa yuztuban mahshar qilinadilar — yoki: yuztuban yiqiladilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар Мадинани энг яхши ҳолатида турган чоғида тарк этадилар; унга йиртқичлар ва қушлардан бошқа ҳеч ким кирмайди. Энг охирида маҳшар қилинадиганлар Музайнадан бўлган икки чўпон бўлади: улар қўйларини чақириб ҳайдаб келадилар, лекин уларни ёввойи бўлиб қолган ҳолда топадилар. Санийятул-Вадўга етганларида эса юзтубан маҳшар қилинадилар — ёки: юзтубан йиқиладилар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ الْقُرْدُوسِيُّ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا وَالصَّوْمُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ يَذَرُ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ بِجَرَّايَ قَالَ يَزِيدُ مِنْ أَجْلِي الصَّوْمُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ وَلَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ عِنْدَ اللَّهِ أَطْيَبُ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yaxshilik oʻn barobari bilan (yoziladi). Roʻza esa Men uchundir va unga Men mukofot beraman: (banda) taomini va ichimligini Men uchun tark qiladi. Roʻza Men uchundir va unga Men mukofot beraman. Roʻzadorning ogʻiz hidi Alloh huzurida mushk hididan koʻra yoqimliroqdir», dedilar. Yazid (oʻz rivoyatida): «Men uchun (tark qiladi)», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Яхшилик ўн баробари билан (ёзилади). Рўза эса Мен учундир ва унга Мен мукофот бераман: (банда) таомини ва ичимлигини Мен учун тарк қилади. Рўза Мен учундир ва унга Мен мукофот бераман. Рўзадорнинг оғиз ҳиди Аллоҳ ҳузурида мушк ҳидидан кўра ёқимлироқдир», дедилар. Язид (ўз ривоятида): «Мен учун (тарк қилади)», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كُتِبَتْ لَهُ حَسَنَةً فَإِنْ عَمِلَهَا كُتِبَتْ لَهُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا إِلَى سَبْعِ مِائَةٍ وَسَبْعِ أَمْثَالِهَا فَإِنْ لَمْ يَعْمَلْهَا كُتِبَتْ لَهُ حَسَنَةً وَمَنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا لَمْ تُكْتَبْ عَلَيْهِ فَإِنْ عَمِلَهَا كُتِبَتْ عَلَيْهِ سَيِّئَةً وَاحِدَةً فَإِنْ لَمْ يَعْمَلْهَا لَمْ تُكْتَبْ عَلَيْهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim bir yaxshilikni niyat qilsa-yu, uni qilmasa, unga bir yaxshilik yoziladi. Agar uni qilsa, unga oʻn barobaridan to yetti yuz va yetti barobarigacha yoziladi. Agar uni qilmasa, unga bir yaxshilik yoziladi. Kim bir yomonlikni niyat qilsa-yu, uni qilmasa, unga (hech narsa) yozilmaydi. Agar uni qilsa, unga bitta yomonlik yoziladi; agar uni qilmasa, unga (hech narsa) yozilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким бир яхшиликни ният қилса-ю, уни қилмаса, унга бир яхшилик ёзилади. Агар уни қилса, унга ўн баробаридан то етти юз ва етти баробаригача ёзилади. Агар уни қилмаса, унга бир яхшилик ёзилади. Ким бир ёмонликни ният қилса-ю, уни қилмаса, унга (ҳеч нарса) ёзилмайди. Агар уни қилса, унга битта ёмонлик ёзилади; агар уни қилмаса, унга (ҳеч нарса) ёзилмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فُقِدَتْ أُمَّةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَمْ يُدْرَ مَا فَعَلَتْ وَإِنِّي لَا أُرَاهَا إِلَّا الْفَأْرَ أَلَا تَرَوْنَهَا إِذَا وُضِعَ لَهَا أَلْبَانُ الْإِبِلِ لَا تَشْرَبُ وَإِذَا وُضِعَ لَهَا أَلْبَانُ الشَّاءِ شَرِبَتْهُقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ حَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ كَعْبًا فَقَالَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ لِي ذَلِكَ مِرَارًا فَقُلْتُ أَتَقْرَأُ التَّوْرَاةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bani Isroildan bir ummat yoʻqoldi, ular nima boʻlgani bilinmadi. Men ularni sichqonlardan boshqa deb oʻylamayman. Koʻrmayapsizmi, ularga tuya suti qoʻyilsa ichmaydi, qoʻy suti qoʻyilsa ichadi», dedilar. Abu Hurayra dedi: Men bu hadisni Kaʼbga soʻzlab berdim. U: «Sen buni Rasululloh ﷺdan eshitganmisan?» dedi. Men: «Ha», dedim. U buni menga bir necha marta (takrorlab) aytdi. Men: «Men Tavrotni oʻqiymanmi?» dedim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бани Исроилдан бир уммат йўқолди, улар нима бўлгани билинмади. Мен уларни сичқонлардан бошқа деб ўйламайман. Кўрмаяпсизми, уларга туя сути қўйилса ичмайди, қўй сути қўйилса ичади», дедилар. Абу Ҳурайра деди: Мен бу ҳадисни Каъбга сўзлаб бердим. У: «Сен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганмисан?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У буни менга бир неча марта (такрорлаб) айтди. Мен: «Мен Тавротни ўқийманми?» дедим.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ بْنِ قَطَنٍ وَهُوَ أَبُو قَطَنٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو قَطَنٍ قَالَ فِي الْكِتَابِ مَرْفُوعٌإِذَا جَلَسَ بَيْنَ شُعَبِهَا الْأَرْبَعِ ثُمَّ جَهَدَهَا فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — Abu Qatan aytdi: kitobda bu marfuʼ (qilib qayd etilgan) edi —: «Kishi (ayolning) toʻrt (aʼzosi) orasida oʻtirib, soʻng unga yaqinlik qilsa, gʻusl vojib boʻladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — Абу Қатан айтди: китобда бу марфуъ (қилиб қайд этилган) эди —: «Киши (аёлнинг) тўрт (аъзоси) орасида ўтириб, сўнг унга яқинлик қилса, ғусл вожиб бўлади».
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ عَجْلَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي أَنْظُرُ أَوْ إِنِّي لَأَنْظُرُ مَا وَرَائِي كَمَا أَنْظُرُ إِلَى مَا بَيْنَ يَدَيَّ فَسَوُّوا صُفُوفَكُمْ وَأَحْسِنُوا رُكُوعَكُمْ وَسُجُودَكُمْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta men oldimdagini koʻrganim kabi ortimdagini ham koʻraman. Bas, saflaringizni toʻgʻrilanglar, ruku va sajdalaringizni chiroyli qilinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта мен олдимдагини кўрганим каби ортимдагини ҳам кўраман. Бас, сафларингизни тўғриланглар, руку ва саждаларингизни чиройли қилинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقَدَّمُوا بَيْنَ يَدَيْ رَمَضَانَ بِيَوْمٍ وَلَا يَوْمَيْنِ إِلَّا رَجُلًا كَانَ يَصُومُ صَوْمًا فَلْيَصُمْهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Ramazon oldidan bir kun ham, ikki kun ham (roʻza tutib) oldinlab ketmanglar; faqat (odatda) roʻza tutib yuradigan kishi boʻlsa, uni tutaversin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Рамазон олдидан бир кун ҳам, икки кун ҳам (рўза тутиб) олдинлаб кетманглар; фақат (одатда) рўза тутиб юрадиган киши бўлса, уни тутаверсин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى صَلَاتَيْ الْعَشِيِّ قَالَ ذَكَرَهَا أَبُو هُرَيْرَةَ وَنَسِيَهَا مُحَمَّدٌ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ وَأَتَى خَشَبَةً مَعْرُوضَةً فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ بِيَدِهِ عَلَيْهَا كَأَنَّهُ غَضْبَانُ وَخَرَجَتْ السَّرَعَانُ مِنْ أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ قَالُوا قُصِرَتْ الصَّلَاةُ قَالَ وَفِي الْقَوْمِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَهَابَاهُ أَنْ يُكَلِّمَاهُ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ فِي يَدَيْهِ طُولٌ يُسَمَّى ذَا الْيَدَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ أَمْ قُصِرَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تُقْصَرْ الصَّلَاةُ قَالَ كَمَا يَقُولُ ذُو الْيَدَيْنِ قَالُوا نَعَمْ فَجَاءَ فَصَلَّى الَّذِي تَرَكَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَقَالَ فَكَانَ مُحَمَّدٌ يُسْأَلُ ثُمَّ سَلَّمَ فَيَقُولُ نُبِّئْتُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ kunning oxiridagi ikki namozning birini oʻqidilar — (roviy) dedi: Abu Hurayra uning (qaysi ekanini) aytgan edi, Muhammad esa uni unutdi —: ikki rakaat oʻqidilar-da, salom berdilar. Soʻng masjidda koʻndalang qoʻyilgan bir yogʻoch oldiga borib, goʻyo gʻazablangandek, qoʻllarini uning ustiga qoʻydilar. Shoshqaloqlar masjid eshiklaridan chiqib ketishdi va: «Namoz qisqartirildi», deyishdi. Qavm ichida Abu Bakr va Umar bor edi, lekin ikkovi u zotga gapirishga hayiqishdi. Qavm ichida qoʻllari uzun bir kishi bor edi, u Zul-Yadayn deb atalar edi. U: «Yo Rasululloh, unutdingizmi yoki namoz qisqartirildimi?» dedi. U zot: «Men ham unutmadim, namoz ham qisqartirilmadi», dedilar. Soʻng: «Zul-Yadayn aytganidekmi?» dedilar. Ular: «Ha», deyishdi. Shunda u zot kelib, tark qilganini oʻqidilar, soʻng salom berdilar; keyin takbir aytib, (odatdagi) sajdalaridek yoki undan uzunroq sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib takbir aytdilar. (Roviy) dedi: Muhammaddan: «Soʻng salom berdilarmi?» deb soʻralar edi. U: «Menga xabar berilishicha, Imron ibn Husayn: ‹Soʻng salom berdilar›, degan», der edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ куннинг охиридаги икки намознинг бирини ўқидилар — (ровий) деди: Абу Ҳурайра унинг (қайси эканини) айтган эди, Муҳаммад эса уни унутди —: икки ракаат ўқидилар-да, салом бердилар. Сўнг масжидда кўндаланг қўйилган бир ёғоч олдига бориб, гўё ғазаблангандек, қўлларини унинг устига қўйдилар. Шошқалоқлар масжид эшикларидан чиқиб кетишди ва: «Намоз қисқартирилди», дейишди. Қавм ичида Абу Бакр ва Умар бор эди, лекин иккови у зотга гапиришга ҳайиқишди. Қавм ичида қўллари узун бир киши бор эди, у Зул-Ядайн деб аталар эди. У: «Ё Расулуллоҳ, унутдингизми ёки намоз қисқартирилдими?» деди. У зот: «Мен ҳам унутмадим, намоз ҳам қисқартирилмади», дедилар. Сўнг: «Зул-Ядайн айтганидекми?» дедилар. Улар: «Ҳа», дейишди. Шунда у зот келиб, тарк қилганини ўқидилар, сўнг салом бердилар; кейин такбир айтиб, (одатдаги) саждаларидек ёки ундан узунроқ сажда қилдилар, сўнг бошларини кўтариб такбир айтдилар. (Ровий) деди: Муҳаммаддан: «Сўнг салом бердиларми?» деб сўралар эди. У: «Менга хабар берилишича, Имрон ибн Ҳусайн: ‹Сўнг салом бердилар›, деган», дер эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاكُمْ أَهْلُ الْيَمَنِ هُمْ أَرَقُّ أَفْئِدَةً الْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ وَالْفِقْهُ يَمَانٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarning oldingizga Yaman ahli keldi; ular qalbi eng yumshoq kishilardir. Iymon yamanlikdir, hikmat yamanlikdir, fiqh ham yamanlikdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларнинг олдингизга Яман аҳли келди; улар қалби энг юмшоқ кишилардир. Иймон яманликдир, ҳикмат яманликдир, фиқҳ ҳам яманликдир», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْكُمْ يُنَجِّيهِ عَمَلهُ قَالُوا وَلَا أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَلَا أَنَا إِلَّا أَنْ يَتَغَمَّدَنِي رَبِّي بِمَغْفِرَةٍ وَرَحْمَةٍ وَلَا أَنَا إِلَّا أَنْ يَتَغَمَّدَنِي رَبِّي مِنْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَرَحْمَةٍ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sizlardan hech kimni amali qutqarmaydi», dedilar. Ular: «Sizni ham-a, yo Rasululloh?» dedilar. U zot: «Meni ham, magar Robbim meni Oʻz magʻfirati va rahmati bilan oʻrasa; meni ham, magar Robbim meni Oʻz tarafidan magʻfirat va rahmat bilan oʻrasa», dedilar — buni ikki yoki uch marta (takrorladilar).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сизлардан ҳеч кимни амали қутқармайди», дедилар. Улар: «Сизни ҳам-а, ё Расулуллоҳ?» дедилар. У зот: «Мени ҳам, магар Роббим мени Ўз мағфирати ва раҳмати билан ўраса; мени ҳам, магар Роббим мени Ўз тарафидан мағфират ва раҳмат билан ўраса», дедилар — буни икки ёки уч марта (такрорладилар).
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتُؤَدُّنَّ الْحُقُوقَ إِلَى أَهْلِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُقْتَصَّ لِلشَّاةِ الْجَمَّاءِ مِنْ الشَّاةِ الْقَرْنَاءِ تَنْطَحُهَا وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ يَعْنِي فِي حَدِيثِهِ يُقَادَ لِلشَّاةِ الْجَلْحَاءِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, qiyomat kunida haqlar egalariga ado etiladi, hatto shoxsiz qoʻy uchun uni suzgan shoxli qoʻydan qasos olinadi», dedilar. Ibn Jaʼfar oʻz hadisida: «shoxsiz qoʻy uchun qasos olinadi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, қиёмат кунида ҳақлар эгаларига адо этилади, ҳатто шохсиз қўй учун уни сузган шохли қўйдан қасос олинади», дедилар. Ибн Жаъфар ўз ҳадисида: «шохсиз қўй учун қасос олинади», деди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُسْتَبَّانِ مَا قَالَا فَعَلَى الْبَادِئِ مَا لَمْ يَعْتَدِ الْمَظْلُومُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir-birini soʻkkan ikki kishining aytgan gaplari — mazlum haddidan oshmagunicha — (soʻkishni) boshlagan kishining boʻyniga boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир-бирини сўккан икки кишининг айтган гаплари — мазлум ҳаддидан ошмагунича — (сўкишни) бошлаган кишининг бўйнига бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبِي وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا نَقَصَتْ صَدَقَةٌ مِنْ مَالٍ وَلَا عَفَا رَجُلٌ عَنْ مَظْلَمَةٍ إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ عِزًّا وَلَا تَوَاضَعَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sadaqa moldan hech narsani kamaytirmadi; hech bir kishi zulmni afv qilmadi, magar Alloh unga shu sabab izzatni ziyoda qildi; va tavozeʼ qilmadi…», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Садақа молдан ҳеч нарсани камайтирмади; ҳеч бир киши зулмни афв қилмади, магар Аллоҳ унга шу сабаб иззатни зиёда қилди; ва тавозеъ қилмади…», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ وَابْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَمِينُ الْكَاذِبَةُ مَنْفَقَةٌ لِلسِّلْعَةِ مَمْحَقَةٌ لِلْكَسْبِ وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ الْبَرَكَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yolgʻon qasam molni oʻtkazadi, (lekin) kasbni yoʻq qiladi», dedilar. Ibn Jaʼfar esa: «barakani (yoʻq qiladi)», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ёлғон қасам молни ўтказади, (лекин) касбни йўқ қилади», дедилар. Ибн Жаъфар эса: «баракани (йўқ қилади)», деди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ النَّذْرِ وَقَالَ إِنَّهُ لَا يُقَدِّمُ شَيْئًا وَلَكِنَّهُ يَسْتَخْرِجُ مِنْ الْبَخِيلِ وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنْ الْبَخِيلِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ nazrdan qaytardilar va: «Albatta, u hech narsani oldinga surmaydi, lekin u baxildan (mol) chiqaradi», dedilar. Ibn Jaʼfar: «u sabab baxildan (mol) chiqariladi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ назрдан қайтардилар ва: «Албатта, у ҳеч нарсани олдинга сурмайди, лекин у бахилдан (мол) чиқаради», дедилар. Ибн Жаъфар: «у сабаб бахилдан (мол) чиқарилади», деди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى مَا يَرْفَعُ اللَّهُ بِهِ الدَّرَجَاتِ وَيُكَفِّرُ بِهِ الْخَطَايَا إِسْبَاغُ الْوُضُوءِ فِي الْمَكَارِهِ وَكَثْرَةُ الْخُطَا إِلَى الْمَسَاجِدِ وَانْتِظَارُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarga Alloh u (sabab)li darajalarni koʻtaradigan va u (sabab)li xatolarni oʻchiradigan narsani koʻrsatmaymi? Mashaqqatlarga qaramay tahoratni mukammal (asbagʻ) qilish, masjidlar tomon (qoʻyiladigan) qadamlarning koʻpligi va (bir) namozdan keyin (yana boshqa) namozni kutish», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга Аллоҳ у (сабаб)ли даражаларни кўтарадиган ва у (сабаб)ли хатоларни ўчирадиган нарсани кўрсатмайми? Машаққатларга қарамай таҳоратни мукаммал (асбағ) қилиш, масжидлар томон (қўйиладиган) қадамларнинг кўплиги ва (бир) намоздан кейин (яна бошқа) намозни кутиш», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤْمِنُ يَغَارُ الْمُؤْمِنُ يَغَارُ الْمُؤْمِنُ يَغَارُ وَاللَّهُ أَشَدُّ غَيْرًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻmin gʻayrat (rashk) qiladi, moʻmin gʻayrat qiladi, moʻmin gʻayrat qiladi; Alloh esa undan-da gʻayratliroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўмин ғайрат (рашк) қилади, мўмин ғайрат қилади, мўмин ғайрат қилади; Аллоҳ эса ундан-да ғайратлироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ بَكْرٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَقِيتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا جُنُبٌ فَمَشَيْتُ مَعَهُ حَتَّى قَعَدَ فَانْسَلَلْتُ فَأَتَيْتُ الرَّحْلَ فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ وَهُوَ قَاعِدٌ فَقَالَ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْتُ لَقِيتَنِي وَأَنَا جُنُبٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أَجْلِسَ إِلَيْكَ وَأَنَا جُنُبٌ فَانْطَلَقْتُ فَاغْتَسَلْتُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَا يَنْجُسُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺga yoʻliqdim, men junub edim. Men u zot bilan birga yurdim, to u zot oʻtirgunlaricha. Soʻng sirgʻalib chiqdim-da, qoʻnalgʻaga borib gʻusl qildim. Soʻng qaytib keldim, u zot hali ham oʻtirgan edilar. U zot: «Qayda eding?» dedilar. Men: «Siz menga yoʻliqdingiz, men junub edim; junub holimda yoningizda oʻtirishni yoqtirmadim, shu sabab borib gʻusl qildim», dedim. U zot: «Subhanalloh! Albatta moʻmin najas boʻlmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺга йўлиқдим, мен жунуб эдим. Мен у зот билан бирга юрдим, то у зот ўтиргунларича. Сўнг сирғалиб чиқдим-да, қўналғага бориб ғусл қилдим. Сўнг қайтиб келдим, у зот ҳали ҳам ўтирган эдилар. У зот: «Қайда эдинг?» дедилар. Мен: «Сиз менга йўлиқдингиз, мен жунуб эдим; жунуб ҳолимда ёнингизда ўтиришни ёқтирмадим, шу сабаб бориб ғусл қилдим», дедим. У зот: «Субҳаналлоҳ! Албатта мўмин нажас бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِكُمْ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ خِيَارُكُمْ أَطْوَلُكُمْ أَعْمَارًا وَأَحْسَنُكُمْ أَعْمَالًاقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ سَأَلْتُ أَبِي عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ وَسُهيْلٍ عَنْ أَبِيهِ فَقَالَ لَمْ أَسْمَعْ أَحَدًا ذَكَرَ الْعَلَاءَ إِلَّا بِخَيْرٍ وَقَدَّمَ أَبَا صَالِحٍ عَلَى الْعَلَاءِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarga eng yaxshingizni xabar bermaymi?» dedilar. Ular: «Ha, ey Allohning Rasuli», dedilar. U zot: «Sizlarning eng yaxshingiz — umri eng uzun va amali eng goʻzal boʻlganingizdir», dedilar. Abu Abdurrahmon aytdi: Men otamdan al-Alo ibn Abdurrahmonning otasidan (rivoyati) hamda Suhaylning otasidan (rivoyati) haqida soʻradim. U: «Men hech kimning al-Aloni yaxshilikdan boshqa (soʻz) bilan tilga olganini eshitmadim», dedi va Abu Solihni al-Alodan muqaddam qoʻydi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга энг яхшингизни хабар бермайми?» дедилар. Улар: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», дедилар. У зот: «Сизларнинг энг яхшингиз — умри энг узун ва амали энг гўзал бўлганингиздир», дедилар. Абу Абдурраҳмон айтди: Мен отамдан ал-Ало ибн Абдурраҳмоннинг отасидан (ривояти) ҳамда Суҳайлнинг отасидан (ривояти) ҳақида сўрадим. У: «Мен ҳеч кимнинг ал-Алони яхшиликдан бошқа (сўз) билан тилга олганини эшитмадим», деди ва Абу Солиҳни ал-Алодан муқаддам қўйди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ يَعْنِي التَّيْمِيَّ عَنْ بَرَكَةَ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمُدُّ يَدَيْهِ حَتَّى إِنِّي لَأَرَى بَيَاضَ إِبْطَيْهِ وَقَالَ سُلَيْمَانُ يَعْنِي فِي الِاسْتِسْقَاءِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ikki qoʻllarini shu qadar uzatganlarini koʻrdimki, hatto qoʻltiqlarining oqini koʻrar edim. Sulaymon: «yaʼni istisqoda (yomgʻir soʻrashda)», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ икки қўлларини шу қадар узатганларини кўрдимки, ҳатто қўлтиқларининг оқини кўрар эдим. Сулаймон: «яъни истисқода (ёмғир сўрашда)», деди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ آدَمَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ الْجُمُعَةَ عَلَى مَنْ قَبْلَنَا فَاخْتَلَفُوا فِيهَا وَهَدَانَا اللَّهُ لَهَا فَالنَّاسُ لَنَا فِيهَا تَبَعٌ غَدًا لِلْيَهُودِ وَبَعْدَ غَدٍ لِلنَّصَارَى
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh jumani bizdan oldingilarga ham yozgan (farz qilgan) edi, ular u haqda ixtilof qildilar; Alloh esa bizni unga hidoyat qildi. Bas, odamlar bu (kun)da bizga tobedirlar: ertangi kun yahudiylarniki, undan keyingi kun nasroniylarnikidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ жумани биздан олдингиларга ҳам ёзган (фарз қилган) эди, улар у ҳақда ихтилоф қилдилар; Аллоҳ эса бизни унга ҳидоят қилди. Бас, одамлар бу (кун)да бизга тобедирлар: эртанги кун яҳудийларники, ундан кейинги кун насронийларникидир», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ لَا يَرَى بِهَا بَأْسًا يَهْوِي بِهَا سَبْعِينَ خَرِيفًا فِي النَّارِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta kishi bir kalimani gapiradiki, unda hech bir zarar koʻrmaydi, (lekin) shu (kalima) sababli doʻzaxda yetmish kuz (chuqurlikka) qulab tushadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта киши бир калимани гапирадики, унда ҳеч бир зарар кўрмайди, (лекин) шу (калима) сабабли дўзахда етмиш куз (чуқурликка) қулаб тушади», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ خِلَاسٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَدْرَكْتَ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَصَلِّ عَلَيْهَا أُخْرَى
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Agar quyosh chiqishidan oldin subh namozidan bir rakatga yetishsang, unga yana bir (rakat) qoʻshib oʻqi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Агар қуёш чиқишидан олдин субҳ намозидан бир ракатга етишсанг, унга яна бир (ракат) қўшиб ўқи», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مَالِكٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ امْرَأَتَيْنِ مِنْ بَنِي هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى فَأَلْقَتْ جَنِينًا فَقَضَى فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bani Huzayldan boʻlgan ikki ayoldan biri ikkinchisini (bir narsa) otib urdi va u homilasini tashladi. Shunda Rasululloh ﷺ u haqda bir gʻurra — qul yoki choʻri (toʻlash) bilan hukm qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бани Ҳузайлдан бўлган икки аёлдан бири иккинчисини (бир нарса) отиб урди ва у ҳомиласини ташлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ у ҳақда бир ғурра — қул ёки чўри (тўлаш) билан ҳукм қилдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَوْ رَأَيْتُ الظِّبَاءَ بِالْمَدِينَةِ مَا ذَعَرْتُهَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا حَرَامٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday derdi: «Agar Madinada kiyiklarni koʻrsam, ularni qoʻrqitib haydamasdim. Zero Rasululloh ﷺ: ‹Uning ikki qora toshli yeri orasi (Madina) haromdir (muqaddasdir)›, dedilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай дерди: «Агар Мадинада кийикларни кўрсам, уларни қўрқитиб ҳайдамасдим. Зеро Расулуллоҳ ﷺ: ‹Унинг икки қора тошли ери ораси (Мадина) ҳаромдир (муқаддасдир)›, дедилар».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ وَلَكِنَّ الشَّدِيدَ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kuchli (pahlavon) — (kurashda odamlarni) yiqitadigan kishi emas; kuchli — gʻazab paytida oʻzini tuta oladigan kishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кучли (паҳлавон) — (курашда одамларни) йиқитадиган киши эмас; кучли — ғазаб пайтида ўзини тута оладиган кишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَكَانَ يُكَبِّرُ كُلَّمَا خَفَضَ وَرَفَعَ وَيَقُولُ إِنِّي أَشْبَهُكُمْ صَلَاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abu Salamadan rivoyat qilinadiki, Abu Hurayra (roziyallohu anhu) (namozda) har egilganda va har koʻtarilganda takbir aytar va: «Albatta men namozda sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺga eng oʻxshaganingizman», der edi.Абу Саламадан ривоят қилинадики, Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) (намозда) ҳар эгилганда ва ҳар кўтарилганда такбир айтар ва: «Албатта мен намозда сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺга энг ўхшаганингизман», дер эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ فَلْيَنْثُرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim tahorat qilsa, (burnini) qoqib tozalasin; kim toshlar bilan istinjo qilsa, toq (adad) qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким таҳорат қилса, (бурнини) қоқиб тозаласин; ким тошлар билан истинжо қилса, тоқ (адад) қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ تُسَافِرُ يَوْمًا وَلَيْلَةً إِلَّا مَعَ ذِي رَحِمٍ مِنْ أَهْلِهَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltiradigan ayolga oʻz ahlidan boʻlgan mahrami bilan boʻlmasa, bir kun-u bir kechalik safar qilish halol emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирадиган аёлга ўз аҳлидан бўлган маҳрами билан бўлмаса, бир кун-у бир кечалик сафар қилиш ҳалол эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ وَمِنْبَرِي عَلَى حَوْضِي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mening uyim bilan minbarim orasi jannat bogʻlaridan bir bogʻdir va minbarim hovuzim (Havz) ustidadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг уйим билан минбарим ораси жаннат боғларидан бир боғдир ва минбарим ҳовузим (Ҳавз) устидадир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ عَبِيدَةَ بْنِ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُلُّ ذِي نَابٍ مِنْ السِّبَاعِ فَأَكْلُهُ حَرَامٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yirtqichlardan boʻlgan har bir oziq tishli (hayvon)ning goʻshtini yeyish harom», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Йиртқичлардан бўлган ҳар бир озиқ тишли (ҳайвон)нинг гўштини ейиш ҳаром», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السَّفَرُ قِطْعَةٌ مِنْ الْعَذَابِ يَمْنَعُ أَحَدَكُمْ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ وَنَوْمَهُ فَإِذَا قَضَى أَحَدُكُمْ نَهْمَتَهُ مِنْ سَفَرِهِ فَلْيُعَجِّلْ إِلَى أَهْلِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Safar — bir turli azobdir — chunki u kishini meʼyorida yeyishdan, ichishdan va uxlashdan toʻsadi. Bas, biringiz safaridagi hojatini bajargach, oilasi oldiga tezroq qaytsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сафар — бир турли азобдир — чунки у кишини меъёрида ейишдан, ичишдан ва ухлашдан тўсади. Бас, бирингиз сафаридаги ҳожатини бажаргач, оиласи олдига тезроқ қайтсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الْأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلَّا أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لَاسْتَهَمُوا عَلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُوا مَا فِي التَّهْجِيرِ لَاسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُوا مَا فِي الْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar odamlar azon aytish va birinchi safda turishda qanday (savob) borligini bilsalar, soʻng unga faqat qurʼa tashlab erishadigan boʻlsalar, albatta qurʼa tashlagan boʻlardilar. Agar namozga erta kelishda qanday (savob) borligini bilsalar, unga bir-birlaridan oʻzib intilardilar. Agar xufton va bomdod namozlarida qanday (savob) borligini bilsalar, hatto emaklab boʻlsa ham ularga kelardilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар одамлар азон айтиш ва биринчи сафда туришда қандай (савоб) борлигини билсалар, сўнг унга фақат қуръа ташлаб эришадиган бўлсалар, албатта қуръа ташлаган бўлардилар. Агар намозга эрта келишда қандай (савоб) борлигини билсалар, унга бир-бирларидан ўзиб интилардилар. Агар хуфтон ва бомдод намозларида қандай (савоб) борлигини билсалар, ҳатто эмаклаб бўлса ҳам уларга келардилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَمُرَّ الرَّجُلُ بِقَبْرِ الرَّجُلِ فَيَقُولَ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَكَانَكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kishi (birovning) qabri yonidan oʻtib: ‹Qaniydi, men uning oʻrnida boʻlsam edi›, demaguncha qiyomat qoim boʻlmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Киши (бировнинг) қабри ёнидан ўтиб: ‹Қанийди, мен унинг ўрнида бўлсам эди›, демагунча қиёмат қоим бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُبْعَثَ دَجَّالُونَ كَذَّابُونَ قَرِيبٌ مِنْ ثَلَاثِينَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Oʻzini Allohning rasuli deb daʼvo qiladigan, oʻttizga yaqin dajjol-yolgʻonchilar paydo boʻlmaguncha qiyomat qoyim boʻlmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ўзини Аллоҳнинг расули деб даъво қиладиган, ўттизга яқин дажжол-ёлғончилар пайдо бўлмагунча қиёмат қойим бўлмайди», — дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكُمْ وَالْوِصَالَ كَذَاكَ عِلْمِي قَالُوا إِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي لَسْتُ كَأَحَدِكُمْ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Visoldan saqlaninglar», dedilar — mening bilishimcha shunday. Ular: «Axir siz visol qilasiz-ku», deyishdi. U zot: «Men sizlarning birortangiz kabi emasman. Men tunni Robbim meni taomlantirib va sugʻorib turgan holda oʻtkazaman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Висолдан сақланинглар», дедилар — менинг билишимча шундай. Улар: «Ахир сиз висол қиласиз-ку», дейишди. У зот: «Мен сизларнинг бирортангиз каби эмасман. Мен тунни Роббим мени таомлантириб ва суғориб турган ҳолда ўтказаман», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مَالِكٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَأْتُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ تَسْعَوْنَ وَأْتُوهَا وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةُ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Namozga yugurib kelmanglar, balki unga vazminlik (sokinlik) bilan kelinglar. Yetganingizni oʻqinglar, oʻtkazib yuborganingizni esa toʻldiringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Намозга югуриб келманглар, балки унга вазминлик (сокинлик) билан келинглар. Етганингизни ўқинглар, ўтказиб юборганингизни эса тўлдиринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ وَرَوْحٌ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ رَوْحٌ ابْنِ مَعْمَرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ قَالَ رَوْحٌ أَبُو الْحُبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ قَالَ رَوْحٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ بِجَلَالِي الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلِّي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Albatta, Alloh tabaraka va taolo — Ravh: ‹qiyomat kuni› dedi — : ‹Mening ulugʻligim yoʻlida bir-birini sevganlar qayerda? Bugun — Mening soyamdan oʻzga soya boʻlmagan kunda — ularni soyamda soyalantiraman›, deydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Албатта, Аллоҳ табарака ва таоло — Равҳ: ‹қиёмат куни› деди — : ‹Менинг улуғлигим йўлида бир-бирини севганлар қаерда? Бугун — Менинг соямдан ўзга соя бўлмаган кунда — уларни соямда соялантираман›, дейди».