Abu Ja'far

عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ: انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فصلى بهم فَقَرَأَ بِسُورَة م الطُّوَلِ وَرَكَعَ خَمْسَ رَكَعَاتٍ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ الثَّانِيَةَ فَقَرَأَ بِسُورَةٍ مِنَ الطُّوَلِ ثُمَّ رَكَعَ خَمْسَ رَكَعَاتٍ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ كَمَا هُوَ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ يَدْعُو حَتَّى انْجَلَى كسوفها. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Ahmad ibn al-Furot ibn Xolid Abu Masʼud ar-Roziy bizga shunday dedi: Muhammad ibn Abdulloh ibn Abu Jaʼfar ar-Roziy bizga otasidan, u Abu Jaʼfar ar-Roziydan xabar berdi. Abu Dovud aytdi: Menga Umar ibn Shaqiqdan ham rivoyat qilindi: Abu Jaʼfar ar-Roziy bizga shunday dedi — bu uning lafzi boʻlib, u toʻliqroqdir — ar-Robiʼ ibn Anasdan, u Abul-Oliyadan, u Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. (Ubay) aytdi: Rasululloh ﷺ zamonida quyosh tutildi va Nabiy ﷺ ularga namoz oʻqib berdilar. (U zot) uzun suralardan birini oʻqib, besh ruku qildilar va ikki sajda qildilar; soʻng ikkinchi (rakaatga) turib, uzun suralardan birini oʻqidilar va besh ruku qilib, ikki sajda qildilar; soʻng oʻsha holatlaricha qiblaga yuzlangan holda oʻtirib, quyoshning tutilishi ochilgunga qadar dua qildilar.Аҳмад ибн ал-Фурот ибн Холид Абу Масъуд ар-Розий бизга шундай деди: Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Абу Жаъфар ар-Розий бизга отасидан, у Абу Жаъфар ар-Розийдан хабар берди. Абу Довуд айтди: Менга Умар ибн Шақиқдан ҳам ривоят қилинди: Абу Жаъфар ар-Розий бизга шундай деди — бу унинг лафзи бўлиб, у тўлиқроқдир — ар-Робиъ ибн Анасдан, у Абул-Олиядан, у Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди. (Убай) айтди: Расулуллоҳ ﷺ замонида қуёш тутилди ва Набий ﷺ уларга намоз ўқиб бердилар. (У зот) узун суралардан бирини ўқиб, беш руку қилдилар ва икки сажда қилдилар; сўнг иккинчи (ракаатга) туриб, узун суралардан бирини ўқидилар ва беш руку қилиб, икки сажда қилдилар; сўнг ўша ҳолатларича қиблага юзланган ҳолда ўтириб, қуёшнинг тутилиши очилгунга қадар дуа қилдилар.

وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " ثَلَاثُ دَعَوَاتٍ مُسْتَجَابَاتٍ لَا شَكَّ فِيهِنَّ: دَعْوَةُ الْوَالِدِ وَدَعْوَةُ الْمُسَافِرِ وَدَعْوَةُ الْمَظْلُومِ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Uchta duo bor, ular ijobat boʻlishida shubha yoʻq: mazlumning duosi, musofirning duosi va otaning oʻz farzandiga (qargʻab qilgan) duosi», dedilar. Abu Iso aytdi: Hajjoj as-Savvof bu hadisni Yahyo ibn Abu Kasirdan, Hishomning hadisiga oʻxshash rivoyat qilgan. Abu Hurayradan rivoyat qilgan Abu Jaʼfar — unga Abu Jaʼfar al-Muazzin deyiladi, biz uning ismini bilmaymiz; undan Yahyo ibn Abu Kasir bir nechta hadis rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Учта дуо бор, улар ижобат бўлишида шубҳа йўқ: мазлумнинг дуоси, мусофирнинг дуоси ва отанинг ўз фарзандига (қарғаб қилган) дуоси», дедилар. Абу Исо айтди: Ҳажжож ас-Саввоф бу ҳадисни Яҳё ибн Абу Касирдан, Ҳишомнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилган. Абу Ҳурайрадан ривоят қилган Абу Жаъфар — унга Абу Жаъфар ал-Муаззин дейилади, биз унинг исмини билмаймиз; ундан Яҳё ибн Абу Касир бир нечта ҳадис ривоят қилган.

وَعَن عبد الله يزِيد الخطمي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي حُبَّكَ وَحُبَّ مَنْ يَنْفَعُنِي حُبُّهُ عِنْدَكَ اللَّهُمَّ مَا رَزَقْتَنِي مِمَّا أُحِبُّ فَاجْعَلْهُ قُوَّةً لِي فِيمَا تُحِبُّ اللَّهُمَّ مَا زَوَيْتَ عَنِّي مِمَّا أحب فاجعله فراغا ي فِيمَا تحب» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ

Abdulloh ibn Yazid al-Xatmiy al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ duolarida: «Allohim, menga Oʻz muhabbatingni va muhabbati Sening huzuringda menga foyda beradigan kishilarning muhabbatini ato et. Allohim, men sevadigan narsalardan menga rizq qilib berganingni Oʻzing sevadigan narsada menga quvvat qil. Allohim, men sevadigan narsalardan mendan uzoqlashtirganingni Oʻzing sevadigan narsada men uchun forigʻlik (boʻsh vaqt) qil», deb aytar edilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Abu Jaʼfar al-Xatmiyning ismi Umayr ibn Yazid ibn Xumoshadir.Абдуллоҳ ибн Язид ал-Хатмий ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дуоларида: «Аллоҳим, менга Ўз муҳаббатингни ва муҳаббати Сенинг ҳузурингда менга фойда берадиган кишиларнинг муҳаббатини ато эт. Аллоҳим, мен севадиган нарсалардан менга ризқ қилиб берганингни Ўзинг севадиган нарсада менга қувват қил. Аллоҳим, мен севадиган нарсалардан мендан узоқлаштирганингни Ўзинг севадиган нарсада мен учун фориғлик (бўш вақт) қил», деб айтар эдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Абу Жаъфар ал-Хатмийнинг исми Умайр ибн Язид ибн Хумошадир.

عَن عثمانَ بنِ حُنَيفٍ قَالَ: إِنَّ رَجُلًا ضَرِيرَ الْبَصَرِ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُعَافِيَنِي فَقَالَ: «إِنْ شِئْتَ دَعَوْتُ وَإِنْ شِئْتَ صَبَرْتَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ» . قَالَ: فَادْعُهُ قَالَ: فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ فَيُحْسِنَ الْوُضُوءَ وَيَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاءِ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي لِيَقْضِيَ لِي فِي حَاجَتِي هَذِهِ اللهُمَّ فشفّعْه فيَّ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيب

Usmon ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, koʻzi ojiz bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Alloh meni shifo (sogʻ) qilishini soʻrab duo qiling», dedi. U zot: «Xohlasang duo qilaman, xohlasang sabr qilasan — bu sen uchun yaxshirokdir», dedilar. U: «Duo qiling», dedi. Shunda u zot unga tahorat olib, tahoratini goʻzal qilishni va shu duo bilan duo qilishni buyurdilar: «Allohim, Sendan soʻrayman va paygʻambaring Muhammad — rahmat paygʻambari bilan Senga yuzlanaman. Albatta, men ushbu hojatim bitishi uchun Sen (vositaliging) bilan Robbimga yuzlandim. Allohim, uni mening haqimda shafoatchi qilgil». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻarib boʻlib, uni faqat shu yoʻl bilan, Abu Jaʼfar hadisidan bilamiz; u esa al-Xatmiy emas (boshqa kishidir). Usmon ibn Hunayf esa — u Sahl ibn Hunayfning akasidir.Усмон ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, кўзи ожиз бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Аллоҳ мени шифо (соғ) қилишини сўраб дуо қилинг», деди. У зот: «Хоҳласанг дуо қиламан, хоҳласанг сабр қиласан — бу сен учун яхширокдир», дедилар. У: «Дуо қилинг», деди. Шунда у зот унга таҳорат олиб, таҳоратини гўзал қилишни ва шу дуо билан дуо қилишни буюрдилар: «Аллоҳим, Сендан сўрайман ва пайғамбаринг Муҳаммад — раҳмат пайғамбари билан Сенга юзланаман. Албатта, мен ушбу ҳожатим битиши учун Сен (воситалигинг) билан Роббимга юзландим. Аллоҳим, уни менинг ҳақимда шафоатчи қилгил». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғариб бўлиб, уни фақат шу йўл билан, Абу Жаъфар ҳадисидан биламиз; у эса ал-Хатмий эмас (бошқа кишидир). Усмон ибн Ҳунайф эса — у Саҳл ибн Ҳунайфнинг акасидир.

وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَا بَعَثَ اللَّهُ مِنْ نَبِيٍّ وَلَا اسْتَخْلَفَ مِنْ خَلِيفَةٍ إِلَّا كَانَتْ لَهُ بِطَانَتَانِ: بِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالْمَعْرُوفِ وَتَحُضُّهُ عَلَيْهِ وَبِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالشَّرِّ وَتَحُضُّهُ عَلَيْهِ وَالْمَعْصُومُ مَنْ عصمَه اللَّهُ ". رَوَاهُ البُخَارِيّ

(Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildiki,) U zot: «Alloh hech bir paygʻambarni yubormadi va hech bir xalifani xalifa qilib qoʻymadiki, magar uning ikkita bitonasi (yaqin maslahatchilar guruhi) boʻlmasin: bir bitonasi uni yaxshilikka (maʼrufga) buyuradi va unga (shunga) undaydi; (yana) bir bitonasi uni yomonlikka buyuradi va unga (shunga) undaydi. Bas, (gunohdan) maʼsum (saqlangan) — Alloh taolo saqlagan kishidir», dedilar. (Bu hadisni Sulaymon Yahyodan, (u) Ibn Shihobdan; Ibn Abu Atiq va Muso (ham) Ibn Shihobdan — shuning mislini rivoyat qildilar. Shuayb esa Zuhriydan, (u) Abu Salamadan, (u) Abu Saiddan — uning (oʻz) soʻzini (mavquf) rivoyat qildi. Avzoiy va Muoviya ibn Sallom: ‹Bizga Zuhriy, (unga) Abu Salama, (u) Abu Hurayradan, (u) Paygʻambar ﷺdan› (deb) rivoyat qildilar. Ibn Abu Husayn va Said ibn Ziyod (esa) Abu Salamadan, (u) Abu Saiddan — uning soʻzini (mavquf) (rivoyat qildilar). Ubaydulloh ibn Abu Jaʼfar: ‹Bizga Safvon, (unga) Abu Salama, (u) Abu Ayyubdan (rivoyat qildiki,) u: men Paygʻambar ﷺdan eshitdim, dedi› (deb rivoyat qildi).)(Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилдики,) У зот: «Аллоҳ ҳеч бир пайғамбарни юбормади ва ҳеч бир халифани халифа қилиб қўймадики, магар унинг иккита битонаси (яқин маслаҳатчилар гуруҳи) бўлмасин: бир битонаси уни яхшиликка (маъруфга) буюради ва унга (шунга) ундайди; (яна) бир битонаси уни ёмонликка буюради ва унга (шунга) ундайди. Бас, (гуноҳдан) маъсум (сақланган) — Аллоҳ таоло сақлаган кишидир», дедилар. (Бу ҳадисни Сулаймон Яҳёдан, (у) Ибн Шиҳобдан; Ибн Абу Атиқ ва Мусо (ҳам) Ибн Шиҳобдан — шунинг мислини ривоят қилдилар. Шуайб эса Зуҳрийдан, (у) Абу Саламадан, (у) Абу Саиддан — унинг (ўз) сўзини (мавқуф) ривоят қилди. Авзоий ва Муовия ибн Саллом: ‹Бизга Зуҳрий, (унга) Абу Салама, (у) Абу Ҳурайрадан, (у) Пайғамбар ﷺдан› (деб) ривоят қилдилар. Ибн Абу Ҳусайн ва Саид ибн Зиёд (эса) Абу Саламадан, (у) Абу Саиддан — унинг сўзини (мавқуф) (ривоят қилдилар). Убайдуллоҳ ибн Абу Жаъфар: ‹Бизга Сафвон, (унга) Абу Салама, (у) Абу Айюбдан (ривоят қилдики,) у: мен Пайғамбар ﷺдан эшитдим, деди› (деб ривоят қилди).)

وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عَليّ بن أبي طَالب قَالَ: عَقَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الْحَسَنِ بِشَاةٍ وَقَالَ: «يَا فَاطِمَةُ احْلِقِي رَأْسَهُ وَتَصَدَّقِي بِزِنَةِ شَعْرِهِ فِضَّةً» فَوَزَنَّاهُ فَكَانَ وَزْنُهُ دِرْهَمًا أَوْ بَعْضَ دِرْهَمٍ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَإِسْنَادُهُ لَيْسَ بِمُتَّصِلٍ لِأَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ لَمْ يُدْرِكْ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ

Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ Hasan uchun bir qoʻy bilan aqiqa qilib, ‹Ey Fotima! Uning boshini qirdir va sochining vazniga teng kumushni sadaqa qil›, dedilar», dedi. (Roviy) aytdi: «Shunda u (sochni) tortdi, vazni bir dirham yoki dirhamning bir qismicha chiqdi.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, isnodi muttasil (uzluksiz) emas. Abu Jaʼfar Muhammad ibn Ali ibn Husayn Ali ibn Abu Tolibga yetishmagan.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ Ҳасан учун бир қўй билан ақиқа қилиб, ‹Эй Фотима! Унинг бошини қирдир ва сочининг вазнига тенг кумушни садақа қил›, дедилар», деди. (Ровий) айтди: «Шунда у (сочни) тортди, вазни бир дирҳам ёки дирҳамнинг бир қисмича чиқди.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, исноди муттасил (узлуксиз) эмас. Абу Жаъфар Муҳаммад ибн Али ибн Ҳусайн Али ибн Абу Толибга етишмаган.