حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ السُّدِّيِّ، عَنْ أَبِي هُبَيْرَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ أَبَا طَلْحَةَ، سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَيْتَامٍ وَرِثُوا خَمْرًا قَالَ " أَهْرِقْهَا " . قَالَ أَفَلاَ أَجْعَلُهَا خَلاًّ قَالَ " لاَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Abu Talha Nabiy ﷺ dan xamrni meros qilib olgan yetimlar haqida soʻradi. U zot: «Uni toʻkib yubor», dedilar. (Abu Talha): «Uni sirka qilib qoʻysam boʻlmaydimi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Абу Талҳа Набий ﷺ дан хамрни мерос қилиб олган етимлар ҳақида сўради. У зот: «Уни тўкиб юбор», дедилар. (Абу Талҳа): «Уни сирка қилиб қўйсам бўлмайдими?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ يَشْرَبَ الرَّجُلُ قَائِمًا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ kishining tik turgan holda ichishidan qaytardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ кишининг тик турган ҳолда ичишидан қайтардилар.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِلَبَنٍ قَدْ شِيبَ بِمَاءٍ وَعَنْ يَمِينِهِ أَعْرَابِيٌّ وَعَنْ يَسَارِهِ أَبُو بَكْرٍ فَشَرِبَ ثُمَّ أَعْطَى الأَعْرَابِيَّ وَقَالَ " الأَيْمَنَ فَالأَيْمَنَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺga suv aralashtirilgan sut keltirildi. Ularning oʻng tomonlarida bir aʼrobiy, chap tomonlarida esa Abu Bakr (roziyallohu anhu) bor edi. U zot ichdilar, soʻng (sutni) aʼrobiyga berib: «Oʻng tomondagi, soʻng oʻng tomondagi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺга сув аралаштирилган сут келтирилди. Уларнинг ўнг томонларида бир аъробий, чап томонларида эса Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) бор эди. У зот ичдилар, сўнг (сутни) аъробийга бериб: «Ўнг томондаги, сўнг ўнг томондаги», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِي عِصَامٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا شَرِبَ تَنَفَّسَ ثَلاَثًا وَقَالَ " هُوَ أَهْنَأُ وَأَمْرَأُ وَأَبْرَأُ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ ichganlarida uch marta nafas olar va: «Bu yanada totliroq, koʻngilga yoqimliroq va salomatlikka shifoliroqdir», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ ичганларида уч марта нафас олар ва: «Бу янада тотлироқ, кўнгилга ёқимлироқ ва саломатликка шифолироқдир», дер эдилар.
حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا وَائِلُ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ ابْنِهِ، بَكْرِ بْنِ وَائِلٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَوْلَمَ عَلَى صَفِيَّةَ بِسَوِيقٍ وَتَمْرٍ .
Homid ibn Yahyo Sufyondan, unga Voil ibn Dovud rivoyat qildi, u oʻgʻli Bakr ibn Voildan, u Zuhriydan, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ Safiyya uchun saviq (qovurilgan un) va xurmo bilan valima qildilar.Ҳомид ибн Яҳё Суфёндан, унга Воил ибн Довуд ривоят қилди, у ўғли Бакр ибн Воилдан, у Зуҳрийдан, у Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, Набий ﷺ Сафийя учун савиқ (қовурилган ун) ва хурмо билан валима қилдилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سُلَيْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ بَعَثَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَوَجَدْتُهُ يَأْكُلُ تَمْرًا وَهُوَ مُقْعٍ .
Anas (roziyallohu anhu) aytadi: Nabiy ﷺ meni (bir ish bilan) yubordilar. Men u zotning oldilariga qaytib kelsam, u zotni choʻkkalab oʻtirgan holatda xurmo yeyayotgan holda topdim.Анас (розияллоҳу анҳу) айтади: Набий ﷺ мени (бир иш билан) юбордилар. Мен у зотнинг олдиларига қайтиб келсам, у зотни чўккалаб ўтирган ҳолатда хурмо еяётган ҳолда топдим.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ إِنَّ خَيَّاطًا دَعَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِطَعَامٍ صَنَعَهُ - قَالَ أَنَسٌ - فَذَهَبْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى ذَلِكَ الطَّعَامِ فَقَرَّبَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خُبْزًا مِنْ شَعِيرٍ وَمَرَقًا فِيهِ دُبَّاءٌ وَقَدِيدٌ . قَالَ أَنَسٌ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ مِنْ حَوَالَىِ الصَّحْفَةِ فَلَمْ أَزَلْ أُحِبُّ الدُّبَّاءَ بَعْدَ يَوْمِئِذٍ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Bir tikuvchi Rasululloh ﷺ ni oʻzi tayyorlagan taomga taklif qildi». Anas aytdi: «Men Rasululloh ﷺ bilan birga oʻsha taomga bordim. (Tikuvchi) Rasululloh ﷺ ga arpa nonini va ichida qovoq hamda quritilgan goʻsht boʻlagi solingan shoʻrvani keltirdi». Anas aytdi: «Men Rasululloh ﷺ ni laganning atrofidan qovoqni izlab terib yeyayotganlarini koʻrdim. Shu kundan boshlab men qovoqni doimo yaxshi koʻradigan boʻldim».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: «Бир тикувчи Расулуллоҳ ﷺ ни ўзи тайёрлаган таомга таклиф қилди». Анас айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ўша таомга бордим. (Тикувчи) Расулуллоҳ ﷺ га арпа нонини ва ичида қовоқ ҳамда қуритилган гўшт бўлаги солинган шўрвани келтирди». Анас айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни лаганнинг атрофидан қовоқни излаб териб еяётганларини кўрдим. Шу кундан бошлаб мен қовоқни доимо яхши кўрадиган бўлдим».
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنْتُ غُلاَمًا حَزَوَّرًا فَصِدْتُ أَرْنَبًا فَشَوَيْتُهَا فَبَعَثَ مَعِي أَبُو طَلْحَةَ بِعَجُزِهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَقَبِلَهَا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Men baquvvat oʻsmir bola edim. Bir quyonni ovladim va uni kabob qildim. Abu Talha men bilan uning orqa qismini Nabiy ﷺ ga yubordi. Men uni u zotga olib keldim, u zot esa uni qabul qildilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: «Мен бақувват ўсмир бола эдим. Бир қуённи овладим ва уни кабоб қилдим. Абу Талҳа мен билан унинг орқа қисмини Набий ﷺ га юборди. Мен уни у зотга олиб келдим, у зот эса уни қабул қилдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ، حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ أَبُو قُتَيْبَةَ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِتَمْرٍ عَتِيقٍ فَجَعَلَ يُفَتِّشُهُ يُخْرِجُ السُّوسَ مِنْهُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadilar: Nabiy ﷺga eski xurmo keltirildi. Shunda u zot uni tekshira boshlab, ichidan qurtlarni chiqarib tashlardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Набий ﷺга эски хурмо келтирилди. Шунда у зот уни текшира бошлаб, ичидан қуртларни чиқариб ташлардилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَكَلَ طَعَامًا لَعِقَ أَصَابِعَهُ الثَّلاَثَ وَقَالَ " إِذَا سَقَطَتْ لُقْمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيُمِطْ عَنْهَا الأَذَى وَلْيَأْكُلْهَا وَلاَ يَدَعْهَا لِلشَّيْطَانِ " . وَأَمَرَنَا أَنْ نَسْلُتَ الصَّحْفَةَ وَقَالَ " إِنَّ أَحَدَكُمْ لاَ يَدْرِي فِي أَىِّ طَعَامِهِ يُبَارَكُ لَهُ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ taom yeganlarida uch barmoqlarini yalar va: «Biringizning luqmasi tushib ketsa, undan zararli narsani olib tashlab, uni yesin va shaytonga qoldirmasin», der edilar. Va u zot bizni laganni (yalab) tozalashga buyurar va: «Albatta biringiz taomining qaysi qismida oʻziga baraka borligini bilmaydi», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ таом еганларида уч бармоқларини ялар ва: «Бирингизнинг луқмаси тушиб кетса, ундан зарарли нарсани олиб ташлаб, уни есин ва шайтонга қолдирмасин», дер эдилар. Ва у зот бизни лаганни (ялаб) тозалашга буюрар ва: «Албатта бирингиз таомининг қайси қисмида ўзига барака борлигини билмайди», дер эдилар.
حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَاءَ إِلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَجَاءَ بِخُبْزٍ وَزَيْتٍ فَأَكَلَ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَفْطَرَ عِنْدَكُمُ الصَّائِمُونَ وَأَكَلَ طَعَامَكُمُ الأَبْرَارُ وَصَلَّتْ عَلَيْكُمُ الْمَلاَئِكَةُ " .
Maxlad ibn Xolid bizga Abdurazzoqdan hadis aytib berdi. Maʼmar bizga Sobitdan, u Anasdan xabar berdi: Nabiy ﷺ Saʼd ibn Ubodaning oldiga keldilar. U non va zaytun yogʻi olib keldi. U zot yedilar, soʻng Nabiy ﷺ: «Oldingizda roʻzadorlar iftor qilsin, taomingizni yaxshilar yesin va sizlarga farishtalar salovot aytsin», dedilar.Махлад ибн Холид бизга Абдураззоқдан ҳадис айтиб берди. Маъмар бизга Собитдан, у Анасдан хабар берди: Набий ﷺ Саъд ибн Убоданинг олдига келдилар. У нон ва зайтун ёғи олиб келди. У зот едилар, сўнг Набий ﷺ: «Олдингизда рўзадорлар ифтор қилсин, таомингизни яхшилар есин ва сизларга фаришталар саловот айтсин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ - حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ ثَلاَثًا فِي الأَخْدَعَيْنِ وَالْكَاهِلِ . قَالَ مَعْمَرٌ احْتَجَمْتُ فَذَهَبَ عَقْلِي حَتَّى كُنْتُ أُلَقَّنُ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ فِي صَلاَتِي . وَكَانَ احْتَجَمَ عَلَى هَامَتِهِ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ boʻyinning ikki yon tomiridan va yelkadan uch marta hijoma (qon) oldirdilar. Maʼmar aytadi: «Men hijoma qildirdim, shunda esim shu qadar ketdiki, hatto namozimda Fotiha surasini menga (boshqalar) talqin qilib (yodga solib) turardilar». U zot boshlarining tepasidan ham hijoma qildirar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ бўйиннинг икки ён томиридан ва елкадан уч марта ҳижома (қон) олдирдилар. Маъмар айтади: «Мен ҳижома қилдирдим, шунда эсим шу қадар кетдики, ҳатто намозимда Фотиҳа сурасини менга (бошқалар) талқин қилиб (ёдга солиб) турардилар». У зот бошларининг тепасидан ҳам ҳижома қилдирар эдилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، ح وَحَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ ذَرِيحٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، - قَالَ الْعَبَّاسُ - عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ رُقْيَةَ إِلاَّ مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ أَوْ دَمٍ يَرْقَأُ " . لَمْ يَذْكُرِ الْعَبَّاسُ الْعَيْنَ وَهَذَا لَفْظُ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Koʻz (tegishi), zaharli hasharot chaqishi yoki toʻxtamaydigan qon (oqishi)dan boshqa narsada afsun yoʻq», dedilar. (Roviy) Abbos ‹koʻz›ni zikr qilmadi. Bu Sulaymon ibn Dovudning lafzidir.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Кўз (тегиши), заҳарли ҳашарот чақиши ёки тўхтамайдиган қон (оқиши)дан бошқа нарсада афсун йўқ», дедилар. (Ровий) Аббос ‹кўз›ни зикр қилмади. Бу Сулаймон ибн Довуднинг лафзидир.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، قَالَ قَالَ أَنَسٌ - يَعْنِي - لِثَابِتٍ أَلاَ أَرْقِيكَ بِرُقْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ بَلَى . قَالَ فَقَالَ " اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شَافِيَ إِلاَّ أَنْتَ اشْفِهِ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " .
Abdulaziz ibn Suhaybdan rivoyat qilinadiki, u: «Anas (roziyallohu anhu) Sobitga: ‹Senga Rasululloh ﷺning afsuni bilan afsun qilmaymi?› dedi. U: ‹Albatta (qil)›, dedi. Shunda (Anas): ‹Allohim, ey odamlarning Robbi, azobni ketkazuvchi, shifo ber, Sen Shifo beruvchisan, Sendan boshqa shifo beruvchi yoʻqdir, unga shunday shifo berki, hech qanday kasallikni qoldirmaydi›, dedi», deb aytdi.Абдулазиз ибн Суҳайбдан ривоят қилинадики, у: «Анас (розияллоҳу анҳу) Собитга: ‹Сенга Расулуллоҳ ﷺнинг афсуни билан афсун қилмайми?› деди. У: ‹Албатта (қил)›, деди. Шунда (Анас): ‹Аллоҳим, эй одамларнинг Робби, азобни кетказувчи, шифо бер, Сен Шифо берувчисан, Сендан бошқа шифо берувчи йўқдир, унга шундай шифо берки, ҳеч қандай касалликни қолдирмайди›, деди», деб айтди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنَ الدُّعَاءِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ hech bir duoda qoʻllarini koʻtarmas edilar, faqat istisqodan boshqasida (koʻtarmas edilar). Zero, u zot (istisqoda) qoʻltiqlarining oqi koʻringunicha qoʻllarini koʻtarar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ ҳеч бир дуода қўлларини кўтармас эдилар, фақат истисқодан бошқасида (кўтармас эдилар). Зеро, у зот (истисқода) қўлтиқларининг оқи кўрингунича қўлларини кўтарар эдилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَسْتَسْقِي هَكَذَا يَعْنِي وَمَدَّ يَدَيْهِ وَجَعَلَ بُطُونَهُمَا مِمَّا يَلِي الأَرْضَ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ yomgʻir soʻraganlarida mana shunday qilar edilar — yaʼni qoʻllarini choʻzib, kaftlarining ichini yerga qaratdilar, hatto qoʻltiqlarining oqini koʻrdim.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ ёмғир сўраганларида мана шундай қилар эдилар — яъни қўлларини чўзиб, кафтларининг ичини ерга қаратдилар, ҳатто қўлтиқларининг оқини кўрдим.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، وَيُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أَصَابَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ قَحْطٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَيْنَمَا هُوَ يَخْطُبُنَا يَوْمَ جُمُعَةٍ إِذْ قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْكُرَاعُ هَلَكَ الشَّاءُ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَسْقِيَنَا فَمَدَّ يَدَيْهِ وَدَعَا قَالَ أَنَسٌ وَإِنَّ السَّمَاءَ لَمِثْلُ الزُّجَاجَةِ فَهَاجَتْ رِيحٌ ثُمَّ أَنْشَأَتْ سَحَابَةً ثُمَّ اجْتَمَعَتْ ثُمَّ أَرْسَلَتِ السَّمَاءُ عَزَالِيَهَا فَخَرَجْنَا نَخُوضُ الْمَاءَ حَتَّى أَتَيْنَا مَنَازِلَنَا فَلَمْ يَزَلِ الْمَطَرُ إِلَى الْجُمُعَةِ الأُخْرَى فَقَامَ إِلَيْهِ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَوْ غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَتِ الْبُيُوتُ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَحْبِسَهُ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا " . فَنَظَرْتُ إِلَى السَّحَابِ يَتَصَدَّعُ حَوْلَ الْمَدِينَةِ كَأَنَّهُ إِكْلِيلٌ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ davrlarida Madina ahlini qurgʻoqchilik tutdi. U zot juma kuni bizga xutba qilib turganlarida, bir kishi oʻrnidan turib: «Yo Rasululloh, otlar nobud boʻldi, qoʻylar nobud boʻldi, bizga suv (yomgʻir) berishini Allohdan soʻrang», dedi. Shunda u zot ikki qoʻllarini choʻzib duo qildilar. Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Holbuki osmon xuddi oynadek (toza) edi. Soʻng shamol turdi, keyin bulut paydo boʻldi, soʻngra (bulutlar) toʻplandi, keyin osmon jala yogʻdirdi. Biz suvni kechib chiqib, manzillarimizga yetib bordik. Yomgʻir keyingi jumagacha tinmadi. Shunda oʻsha kishi yoki boshqasi u zotning oldilariga turib: «Yo Rasululloh, uylar buzilib ketdi, uni (yomgʻirni) toʻxtatishini Allohdan soʻrang», dedi. Rasululloh ﷺ tabassum qildilar, soʻngra: «Atrofimizga (yogʻsin), ustimizga emas», dedilar. Shunda men bulutga qaradim — u Madinaning atrofida toj kabi yorilib (tarqalib) borardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ даврларида Мадина аҳлини қурғоқчилик тутди. У зот жума куни бизга хутба қилиб турганларида, бир киши ўрнидан туриб: «Ё Расулуллоҳ, отлар нобуд бўлди, қўйлар нобуд бўлди, бизга сув (ёмғир) беришини Аллоҳдан сўранг», деди. Шунда у зот икки қўлларини чўзиб дуо қилдилар. Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Ҳолбуки осмон худди ойнадек (тоза) эди. Сўнг шамол турди, кейин булут пайдо бўлди, сўнгра (булутлар) тўпланди, кейин осмон жала ёғдирди. Биз сувни кечиб чиқиб, манзилларимизга етиб бордик. Ёмғир кейинги жумагача тинмади. Шунда ўша киши ёки бошқаси у зотнинг олдиларига туриб: «Ё Расулуллоҳ, уйлар бузилиб кетди, уни (ёмғирни) тўхтатишини Аллоҳдан сўранг», деди. Расулуллоҳ ﷺ табассум қилдилар, сўнгра: «Атрофимизга (ёғсин), устимизга эмас», дедилар. Шунда мен булутга қарадим — у Мадинанинг атрофида тож каби ёрилиб (тарқалиб) борарди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ، حَدَّثَنِي حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ النَّضْرِ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، كَانَتْ ظُلْمَةٌ عَلَى عَهْدِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ - قَالَ - فَأَتَيْتُ أَنَسًا فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَلْ كَانَ يُصِيبُكُمْ مِثْلُ هَذَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنْ كَانَتِ الرِّيحُ لَتَشْتَدُّ فَنُبَادِرُ الْمَسْجِدَ مَخَافَةَ الْقِيَامَةِ .
Ubaydulloh ibn Nazr otasidan rivoyat qiladiki, u shunday dedi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) zamonida bir zulmat (qorongʻulik) boʻldi. Bas, men Anasning oldiga keldim va: «Ey Abu Hamza, Rasululloh ﷺ zamonlarida sizlarga shunga oʻxshash narsa yetgan edimi?» — dedim. U: «Allohdan panoh tilayman! Shamol kuchaysa, qiyomatdan qoʻrqib, masjidga shoshilar edik», — dedi.Убайдуллоҳ ибн Назр отасидан ривоят қиладики, у шундай деди: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) замонида бир зулмат (қоронғулик) бўлди. Бас, мен Анаснинг олдига келдим ва: «Эй Абу Ҳамза, Расулуллоҳ ﷺ замонларида сизларга шунга ўхшаш нарса етган эдими?» — дедим. У: «Аллоҳдан паноҳ тилайман! Шамол кучайса, қиёматдан қўрқиб, масжидга шошилар эдик», — деди.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ وَيُعْجِبُنِي الْفَأْلُ الصَّالِحُ وَالْفَأْلُ الصَّالِحُ الْكَلِمَةُ الْحَسَنَةُ " .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «(Oʻz-oʻzidan) yuqish yoʻq, yomon fol olish yoʻq, menga esa yaxshi fol yoqadi. Yaxshi fol — bu yaxshi soʻzdir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «(Ўз-ўзидан) юқиш йўқ, ёмон фол олиш йўқ, менга эса яхши фол ёқади. Яхши фол — бу яхши сўздир», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا فِي دَارٍ كَثِيرٌ فِيهَا عَدَدُنَا وَكَثِيرٌ فِيهَا أَمْوَالُنَا فَتَحَوَّلْنَا إِلَى دَارٍ أُخْرَى فَقَلَّ فِيهَا عَدَدُنَا وَقَلَّتْ فِيهَا أَمْوَالُنَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ذَرُوهَا ذَمِيمَةً " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, biz bir uyda edik, unda sonimiz koʻp va mol-mulkimiz koʻp edi. Soʻng boshqa bir uyga koʻchdik, unda sonimiz ozaydi va mol-mulkimiz kamaydi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni yomonlangan holda tark etinglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз бир уйда эдик, унда сонимиз кўп ва мол-мулкимиз кўп эди. Сўнг бошқа бир уйга кўчдик, унда сонимиз озайди ва мол-мулкимиз камайди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни ёмонланган ҳолда тарк этинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ وَالْهَرَمِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Allohim, men Sendan baxillikdan va keksalik (ojizligi)dan panoh soʻrayman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Аллоҳим, мен Сендан бахилликдан ва кексалик (ожизлиги)дан паноҳ сўрайман», дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم { وَالْعَيْنُ بِالْعَيْنِ } .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ uni {val-aynu bil-ayni (koʻzga koʻz)} ((Sura) Moida 45) deb oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ уни {вал-айну бил-айни (кўзга кўз)} ((Сура) Моида 45) деб ўқидилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ { وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيهَا أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنُ بِالْعَيْنِ } .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ {Va ularga unda jonga jon, koʻzga koʻz (deb) yozib qoʻydik (annan-nafsa bin-nafsi val-aynu bil-ayni)} ((Sura) Moida 45) oyatini oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ {Ва уларга унда жонга жон, кўзга кўз (деб) ёзиб қўйдик (аннан-нафса бин-нафси вал-айну бил-айни)} ((Сура) Моида 45) оятини ўқидилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا عُمَارَةُ بْنُ زَاذَانَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ مَلِكَ، ذِي يَزَنَ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُلَّةً أَخَذَهَا بِثَلاَثَةٍ وَثَلاَثِينَ بَعِيرًا أَوْ ثَلاَثٍ وَثَلاَثِينَ نَاقَةً فَقَبِلَهَا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Zu Yazan podshohi Rasululloh ﷺga oʻttiz uchta tuya yoki oʻttiz uchta urgʻochi tuyaga sotib olgan bir sidra kiyimni hadya qildi. Rasululloh ﷺ uni qabul qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Зу Язан подшоҳи Расулуллоҳ ﷺга ўттиз учта туя ёки ўттиз учта урғочи туяга сотиб олган бир сидра кийимни ҳадя қилди. Расулуллоҳ ﷺ уни қабул қилдилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ مَلِكَ الرُّومِ، أَهْدَى إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُسْتَقَةً مِنْ سُنْدُسٍ فَلَبِسَهَا فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى يَدَيْهِ تَذَبْذَبَانِ ثُمَّ بَعَثَ بِهَا إِلَى جَعْفَرٍ فَلَبِسَهَا ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أُعْطِكَهَا لِتَلْبَسَهَا " . قَالَ فَمَا أَصْنَعُ بِهَا قَالَ أَرْسِلْ بِهَا إِلَى أَخِيكَ النَّجَاشِيِّ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rum podshohi Nabiy ﷺga sundusdan (yupqa ipakdan) toʻqilgan moʻyna kiyim hadya qildi. U zot uni kiydilar. Hozir ham u zotning qoʻllari liqillab turganini koʻrib turgandekman. Soʻngra u zot uni Jaʼfarga yubordilar, u ham uni kiyib, u zotning huzurlariga keldi. Nabiy ﷺ: «Men buni senga kiyishing uchun bergan emasman», dedilar. U: «Unda men buni nima qilay?» dedi. U zot: «Buni birodaring Najoshiyga yuborgin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Рум подшоҳи Набий ﷺга сундусдан (юпқа ипакдан) тўқилган мўйна кийим ҳадя қилди. У зот уни кийдилар. Ҳозир ҳам у зотнинг қўллари лиқиллаб турганини кўриб тургандекман. Сўнгра у зот уни Жаъфарга юбордилар, у ҳам уни кийиб, у зотнинг ҳузурларига келди. Набий ﷺ: «Мен буни сенга кийишинг учун берган эмасман», дедилар. У: «Унда мен буни нима қилай?» деди. У зот: «Буни биродаринг Нажошийга юборгин», дедилар.
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا عِيسَى، - يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَلِلزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ فِي قُمُصِ الْحَرِيرِ فِي السَّفَرِ مِنْ حِكَّةٍ كَانَتْ بِهِمَا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Rasululloh ﷺ Abdurrahmon ibn Avf bilan Zubayr ibn Avvomga ularda boʻlgan qichima (terining qichishi) sababli safar paytida ipak koʻylak kiyishga ruxsat berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ Абдурраҳмон ибн Авф билан Зубайр ибн Аввомга уларда бўлган қичима (терининг қичиши) сабабли сафар пайтида ипак кўйлак кийишга рухсат бердилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، وَكَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ الْحِمْصِيَّانِ، قَالاَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، رَأَى عَلَى أُمِّ كُلْثُومٍ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بُرْدًا سِيَرَاءَ . قَالَ وَالسِّيَرَاءُ الْمُضَلَّعُ بِالْقَزِّ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺ ning qizlari Ummu Kulsumning ustida siyaro (ipak yoʻlli chiziqli) burd koʻrganini aytib berdi. U (roviy): «Siyaro — qaz (ipak) bilan yoʻl-yoʻl qilingan matodir», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺ нинг қизлари Умму Кулсумнинг устида сияро (ипак йўлли чизиқли) бурд кўрганини айтиб берди. У (ровий): «Сияро — қаз (ипак) билан йўл-йўл қилинган матодир», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا أَبُو جُمَيْعٍ، سَالِمُ بْنُ دِينَارٍ عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَتَى فَاطِمَةَ بِعَبْدٍ قَدْ وَهَبَهُ لَهَا قَالَ وَعَلَى فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا ثَوْبٌ إِذَا قَنَّعَتْ بِهِ رَأْسَهَا لَمْ يَبْلُغْ رِجْلَيْهَا وَإِذَا غَطَّتْ بِهِ رِجْلَيْهَا لَمْ يَبْلُغْ رَأْسَهَا فَلَمَّا رَأَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَا تَلْقَى قَالَ " إِنَّهُ لَيْسَ عَلَيْكِ بَأْسٌ إِنَّمَا هُوَ أَبُوكِ وَغُلاَمُكِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Fotimaga oʻzi unga hadya qilgan bir qulni olib keldilar. Fotima (roziyallohu anho)ning ustida shunday kiyim bor ediki, u bilan boshini yopsa, oyoqlariga yetmas, oyoqlarini yopsa, boshiga yetmas edi. Nabiy ﷺ uning bu qiyinchiligini koʻrganlarida: «Senga zarar yoʻq, axir bu (faqat) sening otang va qulingdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Фотимага ўзи унга ҳадя қилган бир қулни олиб келдилар. Фотима (розияллоҳу анҳо)нинг устида шундай кийим бор эдики, у билан бошини ёпса, оёқларига етмас, оёқларини ёпса, бошига етмас эди. Набий ﷺ унинг бу қийинчилигини кўрганларида: «Сенга зарар йўқ, ахир бу (фақат) сенинг отанг ва қулингдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَعْلَ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم كَانَ لَهَا قِبَالاَنِ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺning kovushlarida ikkitadan tasma bor edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺнинг ковушларида иккитадан тасма бор эди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، عَنْ شَيْبَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُخْتَارِ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سُكَّةٌ يَتَطَيَّبُ مِنْهَا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning bir idish atirlari (sukka) boʻlib, undan xushboʻylanar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг бир идиш атирлари (сукка) бўлиб, ундан хушбўйланар эдилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَنَّ حَمَّادَ بْنَ زَيْدٍ، وَإِسْمَاعِيلَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَاهُمْ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ التَّزَعْفُرِ لِلرِّجَالِ وَقَالَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ أَنْ يَتَزَعْفَرَ الرَّجُلُ .
Musaddad bizga aytib berdi, unga Hammod ibn Zayd va Ismoil ibn Ibrohim Abdulaziz ibn Suhaybdan, u Anas (roziyallohu anhu)dan aytib berishdi. U aytdi: Rasululloh ﷺ erkaklarga zaʼfaron surtinishni man qildilar. (Roviy) Ismoildan: «Erkak zaʼfaron surtinishini (man qildilar)», deb keltirdi.Мусаддад бизга айтиб берди, унга Ҳаммод ибн Зайд ва Исмоил ибн Иброҳим Абдулазиз ибн Суҳайбдан, у Анас (розияллоҳу анҳу)дан айтиб беришди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ эркакларга заъфарон суртинишни ман қилдилар. (Ровий) Исмоилдан: «Эркак заъфарон суртинишини (ман қилдилар)», деб келтирди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا سَلْمٌ الْعَلَوِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، دَخَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ أَثَرُ صُفْرَةٍ - وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَلَّمَا يُوَاجِهُ رَجُلاً فِي وَجْهِهِ بِشَىْءٍ يَكْرَهُهُ - فَلَمَّا خَرَجَ قَالَ " لَوْ أَمَرْتُمْ هَذَا أَنْ يَغْسِلَ هَذَا عَنْهُ " .
Ubaydulloh ibn Umar ibn Maysara bizga aytib berdi, Hammod ibn Zayd bizga aytib berdi, Salm al-Alaviy bizga aytib berdi, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: Bir kishi Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdi, unda sariqlik (zaʼfaron) izi bor edi. Nabiy ﷺ esa biror kishining yuziga oʻzi yoqtirmaydigan narsani roʻbaroʻ qilib aytishlari kamdan-kam boʻlardi. U (kishi) chiqib ketgach, u zot: «Bu kishiga buni oʻzidan yuvib tashlashni buyursalaringiz edi», dedilar.Убайдуллоҳ ибн Умар ибн Майсара бизга айтиб берди, Ҳаммод ибн Зайд бизга айтиб берди, Салм ал-Алавий бизга айтиб берди, у Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кирди, унда сариқлик (заъфарон) изи бор эди. Набий ﷺ эса бирор кишининг юзига ўзи ёқтирмайдиган нарсани рўбарў қилиб айтишлари камдан-кам бўларди. У (киши) чиқиб кетгач, у зот: «Бу кишига буни ўзидан ювиб ташлашни буюрсаларингиз эди», дедилар.
حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ شَعْرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى شَحْمَةِ أُذُنَيْهِ .
Maxlad ibn Xolid bizga aytib berdi, Abdurrazzoq bizga aytib berdi, Maʼmar bizga xabar berdi, u Sobitdan, u Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Rasululloh ﷺning sochlari quloqlari yumshogʻiga yetar edi.Махлад ибн Холид бизга айтиб берди, Абдурраззоқ бизга айтиб берди, Маъмар бизга хабар берди, у Собитдан, у Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг сочлари қулоқлари юмшоғига етар эди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ شَعْرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَنْصَافِ أُذُنَيْهِ .
Musaddad bizga aytib berdi, Ismoil bizga aytib berdi, Humayd bizga xabar berdi, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Rasululloh ﷺning sochlari quloqlarining oʻrtasigacha yetar edi.Мусаддад бизга айтиб берди, Исмоил бизга айтиб берди, Ҳумайд бизга хабар берди, у Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг сочлари қулоқларининг ўртасигача етар эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، عَنْ مَيْمُونِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَتْ لِي ذُؤَابَةٌ فَقَالَتْ لِي أُمِّي لاَ أَجُزُّهَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمُدُّهَا وَيَأْخُذُ بِهَا .
Muhammad ibn Aloʼ bizga Zayd ibn Hubobdan, u Maymun ibn Abdullohdan, u Sobit al-Bunoniydan, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytdi: Mening bir kokilim bor edi. Onam menga: «Buni qirqmayman, chunki Rasululloh ﷺ uni tortar va undan ushlar edilar», dedi.Муҳаммад ибн Алў бизга Зайд ибн Ҳубобдан, у Маймун ибн Абдуллоҳдан, у Собит ал-Бунонийдан, у Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтди: Менинг бир кокилим бор эди. Онам менга: «Буни қирқмайман, чунки Расулуллоҳ ﷺ уни тортар ва ундан ушлар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ حَسَّانَ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَحَدَّثَتْنِي أُخْتِي الْمُغِيرَةُ، قَالَتْ وَأَنْتَ يَوْمَئِذٍ غُلاَمٌ وَلَكَ قَرْنَانِ أَوْ قُصَّتَانِ فَمَسَحَ رَأْسَكَ وَبَرَّكَ عَلَيْكَ وَقَالَ " احْلِقُوا هَذَيْنِ أَوْ قُصُّوهُمَا فَإِنَّ هَذَا زِيُّ الْيَهُودِ " .
Hasan ibn Ali bizga Yazid ibn Horundan, unga Hajjoj ibn Hasson rivoyat qilib aytdi: Biz Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirdik. Singlim Mugʻiyra menga gapirib berib dedi: Sen oʻsha kunlari yosh bola eding, sochingda ikkita kokil yoki ikkita qoqol bor edi. U (Anas) boshingni siladi va senga baraka tiladi-da: «Mana bu ikkitasini qiringlar yoki kesinglar, chunki bu yahudiylarning urfidir», dedi.Ҳасан ибн Али бизга Язид ибн Ҳорундан, унга Ҳажжож ибн Ҳассон ривоят қилиб айтди: Биз Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига кирдик. Синглим Муғийра менга гапириб бериб деди: Сен ўша кунлари ёш бола эдинг, сочингда иккита кокил ёки иккита қоқол бор эди. У (Анас) бошингни силади ва сенга барака тилади-да: «Мана бу иккитасини қиринглар ёки кесинглар, чунки бу яҳудийларнинг урфидир», деди.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا صَدَقَةُ الدَّقِيقِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ وَقَّتَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَلْقَ الْعَانَةِ وَتَقْلِيمَ الأَظْفَارِ وَقَصَّ الشَّارِبِ وَنَتْفَ الإِبْطِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا مَرَّةً . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ عَنْ أَنَسٍ لَمْ يَذْكُرِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ وُقِّتَ لَنَا وَهَذَا أَصَحُّ .
Muslim ibn Ibrohim bizga Sadaqa ad-Daqiqiydan, u Abu Imron al-Javniydan, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytdi: Rasululloh ﷺ biz uchun qovni qirish, tirnoqlarni olish, moʻylovni qirqish va qoʻltiq tukini yulishni — qirq kunda bir marta deb belgilab berdilar. Abu Dovud aytdi: Buni Jaʼfar ibn Sulaymon Abu Imrondan, u Anasdan rivoyat qilib, Paygʻambar ﷺni zikr qilmagan; u: «Biz uchun belgilab qoʻyildi», degan. Mana shu sahihroqdir.Муслим ибн Иброҳим бизга Садақа ад-Дақиқийдан, у Абу Имрон ал-Жавнийдан, у Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтди: Расулуллоҳ ﷺ биз учун қовни қириш, тирноқларни олиш, мўйловни қирқиш ва қўлтиқ тукини юлишни — қирқ кунда бир марта деб белгилаб бердилар. Абу Довуд айтди: Буни Жаъфар ибн Сулаймон Абу Имрондан, у Анасдан ривоят қилиб, Пайғамбар ﷺни зикр қилмаган; у: «Биз учун белгилаб қўйилди», деган. Мана шу саҳиҳроқдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ مُطَرِّفٍ الرُّؤَاسِيُّ، حَدَّثَنَا عِيسَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكْتُبَ إِلَى بَعْضِ الأَعَاجِمِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهُمْ لاَ يَقْرَءُونَ كِتَابًا إِلاَّ بِخَاتَمٍ فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ وَنَقَشَ فِيهِ " مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ " .
Abdurrahim ibn Mutarrif ar-Ruosiy, unga Iyso, unga Said, unga Qatoda, unga Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qilib aytdi: «Rasululloh ﷺ baʼzi ajamlarga (forslarga) maktub yozmoqchi boʻldilar. Shunda u zotga: ‹Ular muhrsiz hech qanday maktubni oʻqimaydilar›, deyildi. Bas, u zot kumushdan bir uzuk (muhr) yasatib, unga ‹Muhammadun Rasululloh› deb naqsh oʻydirdilar».Абдурраҳим ибн Мутарриф ар-Руосий, унга Ийсо, унга Саид, унга Қатода, унга Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилиб айтди: «Расулуллоҳ ﷺ баъзи ажамларга (форсларга) мактуб ёзмоқчи бўлдилар. Шунда у зотга: ‹Улар муҳрсиз ҳеч қандай мактубни ўқимайдилар›, дейилди. Бас, у зот кумушдан бир узук (муҳр) ясатиб, унга ‹Муҳаммадун Расулуллоҳ› деб нақш ўйдирдилар».
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسٌ، قَالَ كَانَ خَاتَمُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ وَرِقٍ فَصُّهُ حَبَشِيٌّ .
Qutayba ibn Said va Ahmad ibn Solih, ularga Ibn Vahb, unga Yunus ibn Yazid, unga Ibn Shihob (az-Zuhriy) rivoyat qildi. U aytdi: Menga Anas (roziyallohu anhu) rivoyat qilib aytdi: «Nabiy ﷺ ning uzuklari kumushdan boʻlib, uning koʻzi habashiy (qora tosh) edi».Қутайба ибн Саид ва Аҳмад ибн Солиҳ, уларга Ибн Ваҳб, унга Юнус ибн Язид, унга Ибн Шиҳоб (аз-Зуҳрий) ривоят қилди. У айтди: Менга Анас (розияллоҳу анҳу) ривоят қилиб айтди: «Набий ﷺ нинг узуклари кумушдан бўлиб, унинг кўзи ҳабаший (қора тош) эди».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ خَاتَمُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ فِضَّةٍ كُلُّهُ فَصُّهُ مِنْهُ .
Ahmad ibn Yunus, unga Zuhayr, unga Humayd at-Taviyl, unga Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qilib aytdi: «Nabiy ﷺ ning uzuklari butunlay kumushdan boʻlib, uning koʻzi ham oʻzidan (kumushdan) edi».Аҳмад ибн Юнус, унга Зуҳайр, унга Ҳумайд ат-Тавийл, унга Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилиб айтди: «Набий ﷺ нинг узуклари бутунлай кумушдан бўлиб, унинг кўзи ҳам ўзидан (кумушдан) эди».