Imron ibn Husayn al-Xuzoiy

- وعن عمران بن حصين، رضي الله عنهما، قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ “ الحياء لا يأتى إلا بخير” ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏ ‏.‏ وفي رواية لمسلم” ‏"‏الحياءه خير كله”أوقال‏:‏ “الحياء كله خير‏"‏‏.‏

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Maʼsiyat (gunoh)da nazr yoʻq, uning kafforati esa qasamning kafforatidir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Маъсият (гуноҳ)да назр йўқ, унинг каффорати эса қасамнинг каффоратидир», дедилар.

- وعن عمران بن الحصين، رضي الله عنهما، أن النبي صلى الله عليه وسلم علم أباه حصينًا كلمتين يدعو بهما‏:‏ ‏"‏اللهم ألهمني رشدي، وأعذني من شر نفسي‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن‏)‏‏)‏‏.‏

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ otam Husaynga duo qilishi uchun ikki kalimani oʻrgatdilar: «Allohumma alhimni rushdi va aizni min sharri nafsi» (Ey Alloh, menga toʻgʻri yoʻlni ilhom qilgin va meni nafsimning yomonligidan asragin).Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ отам Ҳусайнга дуо қилиши учун икки калимани ўргатдилар: «Аллоҳумма алҳимни рушди ва аизни мин шарри нафси» (Эй Аллоҳ, менга тўғри йўлни илҳом қилгин ва мени нафсимнинг ёмонлигидан асрагин).

- وعن عمران بن الحصين رضي الله عنه الله عنهما قال‏:‏ بينما رسول الله صلى الله عليه وسلم في بعض أسفاره، وامرأة من الأنصار على ناقة، فضجرت، فلعنتها، فسمع ذلك رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال‏:‏ ‏"‏خذوا ما عليها ودعوها، فإنها ملعونة‏"‏ قال عمران‏:‏ فكأني أراها الآن تمشي في الناس ما يَعرض لها أحد‏.‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ baʼzi safarlarining birida edilar, ansorlardan bir ayol esa bir tuyaning ustida edi. (Tuya) bezovta boʻldi, shunda (ayol) unga laʼnat oʻqidi. Buni Rasululloh ﷺ eshitib qoldilar-da: «Ustidagi narsalarni oling-da, uni qoʻyib yuboringlar, chunki u laʼnatlangandir», — dedilar. Imron dedi: Goʻyo men hozir ham uni odamlar orasida yurganini koʻrayotgandayman, hech kim unga (yuk ortishga) yaqinlashmaydi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ баъзи сафарларининг бирида эдилар, ансорлардан бир аёл эса бир туянинг устида эди. (Туя) безовта бўлди, шунда (аёл) унга лаънат ўқиди. Буни Расулуллоҳ ﷺ эшитиб қолдилар-да: «Устидаги нарсаларни олинг-да, уни қўйиб юборинглар, чунки у лаънатлангандир», — дедилар. Имрон деди: Гўё мен ҳозир ҳам уни одамлар орасида юрганини кўраётгандайман, ҳеч ким унга (юк ортишга) яқинлашмайди.

- عن عمران بن الحصين رضي الله عنهما قال‏:‏ جاء رجل إلى النبي صلى الله عليه وسلم فقال‏:‏ السلام عليكم، فرد عليه ثم جلس، فقال النبي صلى الله عليه وسلم‏:‏ “عشر” ثم جاء آخر، فقال‏:‏ السلام عليكم ورحمة الله، فرد عليه فجلس، فقال‏:‏ ‏"‏عشرون‏"‏ ثم جاء آخر، فقال‏:‏ السلام عليكم ورحمة الله وبركاته، فرد عليه فجلس، فقال‏:‏ “ثلاثون” ‏(‏‏(‏رواه أبو داود والترمذي وقال‏:‏ حديث حسن‏)‏‏)‏‏.‏

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Assalomu alaykum», — dedi. U zot uning salomiga alik oldilar, soʻngra u oʻtirdi. Nabiy ﷺ: «Oʻn», — dedilar. Soʻng boshqa biri kelib: «Assalomu alaykum va rohmatulloh», — dedi. U zot uning salomiga alik oldilar, u esa oʻtirdi. U zot: «Yigirma», — dedilar. Soʻng yana boshqa biri kelib: «Assalomu alaykum va rohmatullohi va barokotuh», — dedi. U zot uning salomiga alik oldilar, u esa oʻtirdi. U zot: «Oʻttiz», — dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Ассалому алайкум», — деди. У зот унинг саломига алик олдилар, сўнгра у ўтирди. Набий ﷺ: «Ўн», — дедилар. Сўнг бошқа бири келиб: «Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳ», — деди. У зот унинг саломига алик олдилар, у эса ўтирди. У зот: «Йигирма», — дедилар. Сўнг яна бошқа бири келиб: «Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокотуҳ», — деди. У зот унинг саломига алик олдилар, у эса ўтирди. У зот: «Ўттиз», — дедилар.

- وعن عمران بن الحصين رضي الله عنهما، عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال‏:‏ ‏"‏ خيركم قرني، ثم الذين يلونهم، ثم الذين يلونهم‏"‏ قال عمران‏:‏ فما أدري قال‏:‏ النبي صلى الله عليه وسلم مرتين أو ثلاثاً ‏"‏ ثم يكون بعدهم قوم يشهدون ولا يستشهدون، ويخونون ولا يؤتمنون، وينذرون ولا يوفون، ويظهر فيهم السمن‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏‏.‏

(Zahdam ibn Muzarrib rivoyat qiladiki,) Men Imron ibn Husayn (roziyallohu anhumo)ning Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qilib aytganini) eshitdim: «Sizlarning eng yaxshilaringiz mening avlodim (asrim), soʻng ularga ergashganlar, soʻng ularga ergashganlardir». Imron: «Bilmayman, Paygʻambar ﷺ bu soʻzlaridan keyin (avlodni) ikki yoki uch marta (zikr qildilarmi)», dedi. U zot (yana): «Soʻng ulardan keyin shunday qavm keladiki, ular guvohlik beradilar, lekin (ulardan) guvohlik soʻralmaydi; xiyonat qiladilar, ishonib boʻlmaydi; nazr qiladilar, (lekin) vafo qilmaydilar; va ular orasida semizlik paydo boʻladi», dedilar.(Заҳдам ибн Музарриб ривоят қиладики,) Мен Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо)нинг Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилиб айтганини) эшитдим: «Сизларнинг энг яхшиларингиз менинг авлодим (асрим), сўнг уларга эргашганлар, сўнг уларга эргашганлардир». Имрон: «Билмайман, Пайғамбар ﷺ бу сўзларидан кейин (авлодни) икки ёки уч марта (зикр қилдиларми)», деди. У зот (яна): «Сўнг улардан кейин шундай қавм келадики, улар гувоҳлик берадилар, лекин (улардан) гувоҳлик сўралмайди; хиёнат қиладилар, ишониб бўлмайди; назр қиладилар, (лекин) вафо қилмайдилар; ва улар орасида семизлик пайдо бўлади», дедилар.