حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ عَمِّهِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ نَذْرَ فِي مَعْصِيَةٍ وَلاَ نَذْرَ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ " .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Maʼsiyatda (gunoh ishda) nazr yoʻq va Odam bolasi ega boʻlmagan narsada nazr yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Маъсиятда (гуноҳ ишда) назр йўқ ва Одам боласи эга бўлмаган нарсада назр йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، كَانَ لَهُ سِتَّةُ مَمْلُوكِينَ لَيْسَ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَأَعْتَقَهُمْ عِنْدَ مَوْتِهِ فَجَزَّأَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishining oltita quli bor edi va undan boshqa moli yoʻq edi. U oʻlimi oldidan ularni ozod qildi. Rasululloh ﷺ ularni boʻlaklarga ajratib, ikkitasini ozod qildilar va toʻrttasini qullikda qoldirdilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир кишининг олтита қули бор эди ва ундан бошқа моли йўқ эди. У ўлими олдидан уларни озод қилди. Расулуллоҳ ﷺ уларни бўлакларга ажратиб, иккитасини озод қилдилар ва тўрттасини қулликда қолдирдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ رَجُلاً عَلَى ذِرَاعِهِ فَنَزَعَ يَدَهُ فَوَقَعَتْ ثَنِيَّتُهُ فَرُفِعَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَبْطَلَهَا . وَقَالَ " يَقْضَمُ أَحَدُكُمْ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ " .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi boshqa bir kishini bilagidan tishlab oldi. U qoʻlini tortib olganida, tishlagan kishining oldingi tishi tushib ketdi. Bu ish Nabiy ﷺ huzuriga koʻtarilganida, u zot uni (tush tushibgan tishning diyatini) bekor qildilar va: «Sizlardan biringiz aygʻir tishlagandek tishlaydimi?», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши бошқа бир кишини билагидан тишлаб олди. У қўлини тортиб олганида, тишлаган кишининг олдинги тиши тушиб кетди. Бу иш Набий ﷺ ҳузурига кўтарилганида, у зот уни (туш тушибган тишнинг диятини) бекор қилдилар ва: «Сизлардан бирингиз айғир тишлагандек тишлайдими?», дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، وَيُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الْكَىِّ فَاكْتَوَيْتُ فَمَا أَفْلَحْتُ وَلاَ أَنْجَحْتُ .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dogʻlab davolashdan qaytardilar. Men esa oʻzimni dogʻlatdim, natijada na najot topdim, na muvaffaqiyatga erishdim.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ доғлаб даволашдан қайтардилар. Мен эса ўзимни доғлатдим, натижада на нажот топдим, на муваффақиятга эришдим.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مُبَارَكٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَأَى رَجُلاً فِي يَدِهِ حَلْقَةٌ مِنْ صُفْرٍ فَقَالَ " مَا هَذِهِ الْحَلْقَةُ " . قَالَ هَذِهِ مِنَ الْوَاهِنَةِ . قَالَ " انْزِعْهَا فَإِنَّهَا لاَ تَزِيدُكَ إِلاَّ وَهْنًا " .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ qoʻlida misdan halqa boʻlgan bir kishini koʻrib: «Bu halqa nima?» dedilar. U: «Bu darmonsizlik uchun», dedi. U zot: «Uni yechib tashla, u senga darmonsizlikdan boshqa narsani ziyoda qilmaydi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ қўлида мисдан ҳалқа бўлган бир кишини кўриб: «Бу ҳалқа нима?» дедилар. У: «Бу дармонсизлик учун», деди. У зот: «Уни ечиб ташла, у сенга дармонсизликдан бошқа нарсани зиёда қилмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنِ السُّمَيْطِ بْنِ السُّمَيْرِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، قَالَ أَتَى نَافِعُ بْنُ الأَزْرَقِ وَأَصْحَابُهُ فَقَالُوا هَلَكْتَ يَا عِمْرَانُ . قَالَ مَا هَلَكْتُ . قَالُوا بَلَى . قَالَ مَا الَّذِي أَهْلَكَنِي قَالُوا قَالَ اللَّهُ {وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ} . قَالَ قَدْ قَاتَلْنَاهُمْ حَتَّى نَفَيْنَاهُمْ فَكَانَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ إِنْ شِئْتُمْ حَدَّثْتُكُمْ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . قَالُوا وَأَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . قَالَ نَعَمْ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ بَعَثَ جَيْشًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَلَمَّا لَقُوهُمْ قَاتَلُوهُمْ قِتَالاً شَدِيدًا فَمَنَحُوهُمْ أَكْتَافَهُمْ فَحَمَلَ رَجُلٌ مِنْ لُحْمَتِي عَلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ بِالرُّمْحِ فَلَمَّا غَشِيَهُ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ إِنِّي مُسْلِمٌ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْتُ قَالَ " وَمَا الَّذِي صَنَعْتَ " . مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي صَنَعَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " فَهَلاَّ شَقَقْتَ عَنْ بَطْنِهِ فَعَلِمْتَ مَا فِي قَلْبِهِ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ شَقَقْتُ بَطْنَهُ أَكُنْتُ أَعْلَمُ مَا فِي قَلْبِهِ قَالَ " فَلاَ أَنْتَ قَبِلْتَ مَا تَكَلَّمَ بِهِ وَلاَ أَنْتَ تَعْلَمُ مَا فِي قَلْبِهِ " . قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ يَسِيرًا حَتَّى مَاتَ فَدَفَنَّاهُ فَأَصْبَحَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ فَقَالُوا لَعَلَّ عَدُوًّا نَبَشَهُ فَدَفَنَّاهُ ثُمَّ أَمَرْنَا غِلْمَانَنَا يَحْرُسُونَهُ فَأَصْبَحَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ فَقُلْنَا لَعَلَّ الْغِلْمَانَ نَعَسُوا فَدَفَنَّاهُ ثُمَّ حَرَسْنَاهُ بِأَنْفُسِنَا فَأَصْبَحَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ فَأَلْقَيْنَاهُ فِي بَعْضِ تِلْكَ الشِّعَابِ .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nofiʼ ibn Azroq oʻz sheriklari bilan kelib: «Ey Imron, halok boʻlibsan!» deyishdi. U: «Halok boʻlganim yoʻq», dedi. Ular: «Yoʻq, halok boʻlgansan», deyishdi. U: «Meni nima halok qildi?» dedi. Ular: «Alloh: {Fitna qolmay, din butunlay Allohniki boʻlguncha ular bilan jang qilinglar}, degan», deyishdi. U: «Biz ular bilan quvib chiqarguncha jang qildik, shunday qilib din butunlay Allohniki boʻldi. Xohlasangiz, sizlarga Rasululloh ﷺdan eshitgan bir hadisni aytib beray», dedi. Ular: «Sen buni Rasululloh ﷺdan eshitganmisan?» deyishdi. U: «Ha», dedi va soʻzladi: Men Rasululloh ﷺning huzurlarida hozir edim. U zot musulmonlardan bir qoʻshinni mushriklarga qarshi joʻnatgandilar. Ular dushmanni uchratganlarida qattiq jang qildilar, dushman ularga orqasini oʻgirib qochdi. Shunda mening qavmimdan bir kishi mushriklardan biriga nayza bilan hujum qildi. Uni yetib olganida, haligi mushrik: «Ashhadu allo ilaha illalloh, men musulmonman», dedi. Lekin u kishi uni nayza bilan sanchib oʻldirdi. Soʻng Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, halok boʻldim!» dedi. U zot: «Nima qilding?» dedilar — bir yoki ikki marta. U qilgan ishini aytib berdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Uning qornini yorib, qalbida nima borligini bilib olsang boʻlmasmidi?!» dedilar. U: «Yo Rasululloh, qornini yorganimda ham qalbida nima borligini bilarmidim?» dedi. U zot: «Sen na uning aytgan soʻzini qabul qilding, na qalbidagini bilasan», dedilar. Rasululloh ﷺ unga hech narsa demay jim boʻldilar. Koʻp oʻtmay haligi kishi vafot etdi, biz uni dafn qildik. Ammo u yer yuzida qolib, tashqarida turardi. Biz: «Balki dushman uni qazib chiqargandir», dedik va yana dafn qildik. Soʻng xizmatkorlarimizga uni qoʻriqlashni buyurdik. Ammo u yana yer yuzida qolib turardi. Biz: «Balki xizmatkorlar mizgʻib qolgandir», dedik va yana dafn qildik. Endi uni oʻzimiz qoʻriqladik, ammo u yana yer yuzida qolib turardi. Shunda biz uni oʻsha jarliklardan biriga tashladik.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Нофиъ ибн Азроқ ўз шериклари билан келиб: «Эй Имрон, ҳалок бўлибсан!» дейишди. У: «Ҳалок бўлганим йўқ», деди. Улар: «Йўқ, ҳалок бўлгансан», дейишди. У: «Мени нима ҳалок қилди?» деди. Улар: «Аллоҳ: {Фитна қолмай, дин бутунлай Аллоҳники бўлгунча улар билан жанг қилинглар}, деган», дейишди. У: «Биз улар билан қувиб чиқаргунча жанг қилдик, шундай қилиб дин бутунлай Аллоҳники бўлди. Хоҳласангиз, сизларга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир ҳадисни айтиб берай», деди. Улар: «Сен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганмисан?» дейишди. У: «Ҳа», деди ва сўзлади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ҳозир эдим. У зот мусулмонлардан бир қўшинни мушрикларга қарши жўнатгандилар. Улар душманни учратганларида қаттиқ жанг қилдилар, душман уларга орқасини ўгириб қочди. Шунда менинг қавмимдан бир киши мушриклардан бирига найза билан ҳужум қилди. Уни етиб олганида, ҳалиги мушрик: «Ашҳаду алло илаҳа иллаллоҳ, мен мусулмонман», деди. Лекин у киши уни найза билан санчиб ўлдирди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, ҳалок бўлдим!» деди. У зот: «Нима қилдинг?» дедилар — бир ёки икки марта. У қилган ишини айтиб берди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Унинг қорнини ёриб, қалбида нима борлигини билиб олсанг бўлмасмиди?!» дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, қорнини ёрганимда ҳам қалбида нима борлигини билармидим?» деди. У зот: «Сен на унинг айтган сўзини қабул қилдинг, на қалбидагини биласан», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ унга ҳеч нарса демай жим бўлдилар. Кўп ўтмай ҳалиги киши вафот этди, биз уни дафн қилдик. Аммо у ер юзида қолиб, ташқарида турарди. Биз: «Балки душман уни қазиб чиқаргандир», дедик ва яна дафн қилдик. Сўнг хизматкорларимизга уни қўриқлашни буюрдик. Аммо у яна ер юзида қолиб турарди. Биз: «Балки хизматкорлар мизғиб қолгандир», дедик ва яна дафн қилдик. Энди уни ўзимиз қўриқладик, аммо у яна ер юзида қолиб турарди. Шунда биз уни ўша жарликлардан бирига ташладик.
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَنِ انْتَهَبَ نُهْبَةً فَلَيْسَ مِنَّا " .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim talonchilik qilsa, u bizdan emas», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким талончилик қилса, у биздан эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ الْجُبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ، أَخْبَرَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مِهْرَانَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ عَبْدَهُ الْمُؤْمِنَ الْفَقِيرَ الْمُتَعَفِّفَ أَبَا الْعِيَالِ " .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh oʻzining kambagʻal, orqavarotdan tilanmaydigan, oila boquvchisi boʻlgan moʻmin bandasini yaxshi koʻradi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ ўзининг камбағал, орқаваротдан тиланмайдиган, оила боқувчиси бўлган мўмин бандасини яхши кўради», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ ذَكْوَانَ، عَنْ أَبِي رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيِّ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لَيَخْرُجَنَّ قَوْمٌ مِنَ النَّارِ بِشَفَاعَتِي يُسَمَّوْنَ الْجَهَنَّمِيِّينَ " .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, mening shafoatim bilan bir qavm doʻzaxdan chiqadi, ular jahannamiylar deb ataladi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, менинг шафоатим билан бир қавм дўзахдан чиқади, улар жаҳаннамийлар деб аталади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَأَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، قَالَ سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي ثَلاَثِ رَكَعَاتٍ مِنَ الْعَصْرِ ثُمَّ قَامَ فَدَخَلَ الْحُجْرَةَ فَقَامَ الْخِرْبَاقُ رَجُلٌ بَسِيطُ الْيَدَيْنِ فَنَادَى يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقَصُرَتِ الصَّلاَةُ؟ فَخَرَجَ مُغْضَبًا يَجُرُّ إِزَارَهُ. فَسَأَلَ، فَأُخْبِرَ. فَصَلَّى تِلْكَ الرَّكْعَةَ الَّتِي كَانَ تَرَكَ. ثُمَّ سَلَّمَ. ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ. ثُمَّ سَلَّمَ .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asrni uch rakat oʻqib salom berdilar, soʻng turib hujraga kirdilar. Shunda qoʻllari yoyiq bir kishi — Xirboq turib: «Ey Allohning Rasuli, namoz qisqartirildimi?» deb nido qildi. U zot izorlarini sudragan holda gʻazablanib chiqdilar. Soʻrab, xabar berildi. Soʻng tark etgan oʻsha rakatni oʻqidilar, keyin salom berdilar, soʻng ikki sajda qildilar, keyin yana salom berdilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ асрни уч ракат ўқиб салом бердилар, сўнг туриб ҳужрага кирдилар. Шунда қўллари ёйиқ бир киши — Хирбоқ туриб: «Эй Аллоҳнинг Расули, намоз қисқартирилдими?» деб нидо қилди. У зот изорларини судраган ҳолда ғазабланиб чиқдилар. Сўраб, хабар берилди. Сўнг тарк этган ўша ракатни ўқидилар, кейин салом бердилар, сўнг икки сажда қилдилар, кейин яна салом бердилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ، عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ كَانَ بِي النَّاصُورُ فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الصَّلاَةِ فَقَالَ " صَلِّ قَائِمًا. فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقَاعِدًا. فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ، فَعَلَى جَنْبٍ " .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Menda bavosir kasali bor edi. Shu bois Nabiy ﷺdan namoz haqida soʻradim. U zot: «Tik turib namoz oʻqi. Agar quvvating yetmasa, oʻtirib oʻqi. Agar unga ham quvvating yetmasa, yon tomoningga yotib oʻqi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Менда бавосир касали бор эди. Шу боис Набий ﷺдан намоз ҳақида сўрадим. У зот: «Тик туриб намоз ўқи. Агар қувватинг етмаса, ўтириб ўқи. Агар унга ҳам қувватинг етмаса, ён томонингга ётиб ўқи», дедилар.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ الصَّوَّافُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الرَّجُلِ يُصَلِّي قَاعِدًا قَالَ " مَنْ صَلَّى قَائِمًا فَهُوَ أَفْضَلُ. وَمَنْ صَلَّى قَاعِدًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ. وَمَنْ صَلَّى نَائِمًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَاعِدِ " .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺdan oʻtirib namoz oʻqiydigan kishi haqida soʻradi. U zot: «Kim tik turib namoz oʻqisa, u afzaldir. Kim oʻtirib namoz oʻqisa, unga tik turgan kishi ajrining yarmi boʻladi. Kim yotib namoz oʻqisa, unga oʻtirgan kishi ajrining yarmi boʻladi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺдан ўтириб намоз ўқийдиган киши ҳақида сўради. У зот: «Ким тик туриб намоз ўқиса, у афзалдир. Ким ўтириб намоз ўқиса, унга тик турган киши ажрининг ярми бўлади. Ким ётиб намоз ўқиса, унга ўтирган киши ажрининг ярми бўлади», дедилар.