حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ جُنْدَبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " حَدُّ السَّاحِرِ ضَرْبَةٌ بِالسَّيْفِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لاَ نَعْرِفُهُ مَرْفُوعًا إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ الْمَكِّيُّ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ الْعَبْدِيُّ الْبَصْرِيُّ قَالَ وَكِيعٌ هُوَ ثِقَةٌ . وَيُرْوَى عَنِ الْحَسَنِ أَيْضًا وَالصَّحِيحُ عَنْ جُنْدَبٍ مَوْقُوفٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ . وَقَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا يُقْتَلُ السَّاحِرُ إِذَا كَانَ يَعْمَلُ فِي سِحْرِهِ مَا يَبْلُغُ بِهِ الْكُفْرَ فَإِذَا عَمِلَ عَمَلاً دُونَ الْكُفْرِ فَلَمْ نَرَ عَلَيْهِ قَتْلاً .
Jundab (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sehrgarning hadi — qilich bilan bir zarbadir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadisni biz faqat shu yoʻl bilangina marfuʼ holda bilamiz. Ismoil ibn Muslim al-Makkiy hadisda zaif sanaladi. Ismoil ibn Muslim al-Abdiy al-Basriy haqida esa Vakiyʼ: «U siqadir», degan. Bu (rivoyat) Hasandan ham rivoyat qilinadi, sahihi esa Jundabdan mavquf (sahobiy soʻzi sifatida) keladi. Bu hadisga koʻra Paygʻambar ﷺ sahobalaridan va boshqalardan baʼzi ilm ahlining ameli boʻlgan, bu Molik ibn Anasning soʻzidir. Shofeʼiy esa: «Sehrgar faqat sehrida kufrga yetadigan ish qilsagina oʻldiriladi; agar kufrdan past bir ish qilsa, unga oʻldirish (joriy etilishini) koʻrmaymiz», degan.Жундаб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сеҳргарнинг ҳади — қилич билан бир зарбадир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадисни биз фақат шу йўл билангина марфуъ ҳолда биламиз. Исмоил ибн Муслим ал-Маккий ҳадисда заиф саналади. Исмоил ибн Муслим ал-Абдий ал-Басрий ҳақида эса Вакийъ: «У сиқадир», деган. Бу (ривоят) Ҳасандан ҳам ривоят қилинади, саҳиҳи эса Жундабдан мавқуф (саҳобий сўзи сифатида) келади. Бу ҳадисга кўра Пайғамбар ﷺ саҳобаларидан ва бошқалардан баъзи илм аҳлининг амели бўлган, бу Молик ибн Анаснинг сўзидир. Шофеъий эса: «Сеҳргар фақат сеҳрида куфрга етадиган иш қилсагина ўлдирилади; агар куфрдан паст бир иш қилса, унга ўлдириш (жорий этилишини) кўрмаймиз», деган.