أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الأَوْزَاعِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي شَدَّادٌ أَبُو عَمَّارٍ، أَنَّ أَبَا أَسْمَاءَ الرَّحَبِيَّ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ ثَوْبَانَ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلاَتِهِ اسْتَغْفَرَ ثَلاَثًا وَقَالَ " اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلاَمُ وَمِنْكَ السَّلاَمُ تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإِكْرَامِ " .
Rasululloh ﷺning ozod qilingan quli Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozlaridan qaytganlarida uch marta istigʻfor aytar va: «Allohumma antas-salomu va minkas-salom, tabarakta yo zal-jaloli val-ikrom (Ey Alloh, Sen salomsan va salom Sendandir, ulugʻliging barakotli boʻldi, ey ulugʻlik va ehtirom Egasi)», derdilar.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилинган қули Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозларидан қайтганларида уч марта истиғфор айтар ва: «Аллоҳумма антас-салому ва минкас-салом, табаракта ё зал-жалоли вал-икром (Эй Аллоҳ, Сен саломсан ва салом Сендандир, улуғлигинг баракотли бўлди, эй улуғлик ва эҳтиром Эгаси)», дердилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قَيْسٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَضْمَنْ لِي وَاحِدَةً وَلَهُ الْجَنَّةُ " . قَالَ يَحْيَى هَا هُنَا كَلِمَةٌ مَعْنَاهَا أَنْ لاَ يَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga bir narsani kafolat bersa, unga jannat bordir», dedilar. Roviy Yahyo aytdi: bu yerda bir soʻz bor edi, uning maʼnosi: odamlardan hech narsa soʻramasligidir.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга бир нарсани кафолат берса, унга жаннат бордир», дедилар. Ровий Яҳё айтди: бу ерда бир сўз бор эди, унинг маъноси: одамлардан ҳеч нарса сўрамаслигидир.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ الزُّبَيْدِيُّ، عَنْ أَخِيهِ، مُحَمَّدِ بْنِ الْوَلِيدِ عَنْ لُقْمَانَ بْنِ عَامِرٍ، عَنْ عَبْدِ الأَعْلَى بْنِ عَدِيٍّ الْبَهْرَانِيِّ، عَنْ ثَوْبَانَ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عِصَابَتَانِ مِنْ أُمَّتِي أَحْرَزَهُمَا اللَّهُ مِنَ النَّارِ عِصَابَةٌ تَغْزُو الْهِنْدَ وَعِصَابَةٌ تَكُونُ مَعَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ " .
Rasululloh ﷺning ozod qilingan quli Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Ummatimdan ikki guruhni Alloh doʻzaxdan asradi: Hindistonga gʻazot qiladigan guruh va Iso ibn Maryam (alayhissalom) bilan birga boʻladigan guruh».Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилинган қули Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Умматимдан икки гуруҳни Аллоҳ дўзахдан асради: Ҳиндистонга ғазот қиладиган гуруҳ ва Исо ибн Марям (алайҳиссалом) билан бирга бўладиган гуруҳ».
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ سَلْمٍ الْبَلْخِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلاَّمٍ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ جَاءَتْ بِنْتُ هُبَيْرَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي يَدِهَا فَتَخٌ مِنْ ذَهَبٍ أَىْ خَوَاتِيمَ ضِخَامٍ نَحْوَهُ .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hubayraning qizi Rasululloh ﷺ huzurlariga keldi, qoʻlida oltindan yasalgan yirik uzuklar bor edi — deb yuqoridagiga oʻxshash rivoyatni keltirdi.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳубайранинг қизи Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келди, қўлида олтиндан ясалган йирик узуклар бор эди — деб юқоридагига ўхшаш ривоятни келтирди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " اسْتَقِيمُوا وَلَنْ تُحْصُوا وَاعْلَمُوا أَنَّ خَيْرَ أَعْمَالِكُمُ الصَّلاَةُ وَلاَ يُحَافِظُ عَلَى الْوُضُوءِ إِلاَّ مُؤْمِنٌ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Toʻgʻri (mustaqim) boʻlinglar, garchi (barcha yaxshiliklarni) hisoblab, ado eta olmasangiz ham. Bilinglarki, amallaringizning eng yaxshisi namozdir. Taharatni faqat mumin (doimiy) saqlaydi», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тўғри (мустақим) бўлинглар, гарчи (барча яхшиликларни) ҳисоблаб, адо эта олмасангиз ҳам. Билингларки, амалларингизнинг энг яхшиси намоздир. Таҳаратни фақат мумин (доимий) сақлайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ أَبِي حَىٍّ الْمُؤَذِّنِ، عَنْ ثَوْبَانَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ قَالَ " لاَ يَقُومُ أَحَدٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَهُوَ حَاقِنٌ حَتَّى يَتَخَفَّفَ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Musulmonlardan biror kishi hojatini ushlab turgan holda, u hojatini yengillatmagunicha namozga turmasin», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмонлардан бирор киши ҳожатини ушлаб турган ҳолда, у ҳожатини енгиллатмагунича намозга турмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الأَزْهَرِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَيُّمَا امْرَأَةٍ سَأَلَتْ زَوْجَهَا الطَّلاَقَ فِي غَيْرِ مَا بَأْسٍ فَحَرَامٌ عَلَيْهَا رَائِحَةُ الْجَنَّةِ " .
Sawbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi ayol hech qanday zarar boʻlmasa ham eridan taloq soʻrasa, jannat hidi unga harom boʻladi», dedilar.Саwбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси аёл ҳеч қандай зарар бўлмаса ҳам эридан талоқ сўраса, жаннат ҳиди унга ҳаром бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ ثَوْبَانَ، - مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَنْ فَارَقَ الرُّوحُ الْجَسَدَ وَهُوَ بَرِيءٌ مِنْ ثَلاَثٍ دَخَلَ الْجَنَّةَ مِنَ الْكِبْرِ وَالْغُلُولِ وَالدَّيْنِ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning ruhi tanidan uch narsadan xoli holda ajralsa, jannatga kiradi: kibr, gʻanimatdan oʻgʻirlash va qarzdan», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг руҳи танидан уч нарсадан холи ҳолда ажралса, жаннатга киради: кибр, ғаниматдан ўғирлаш ва қарздан», дедилар.
حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى اللَّيْثِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَفْضَلُ دِينَارٍ يُنْفِقُهُ الرَّجُلُ دِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى عِيَالِهِ وَدِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَدِينَارٌ يُنْفِقُهُ الرَّجُلُ عَلَى أَصْحَابِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi sarflaydigan eng afzal dinor — ahli oilasiga sarflaydigan dinor, Alloh yoʻlidagi otiga sarflaydigan dinor va Alloh yoʻlidagi hamrohlariga sarflaydigan dinordir», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши сарфлайдиган энг афзал динор — аҳли оиласига сарфлайдиган динор, Аллоҳ йўлидаги отига сарфлайдиган динор ва Аллоҳ йўлидаги ҳамроҳларига сарфлайдиган динордир», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ شَابُورَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ الْجَرْمِيِّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ، عَنْ ثَوْبَانَ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " زُوِيَتْ لِيَ الأَرْضُ حَتَّى رَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا وَأُعْطِيتُ الْكَنْزَيْنِ الأَصْفَرَ - أَوِ الأَحْمَرَ - وَالأَبْيَضَ - يَعْنِي الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ - وَقِيلَ لِي إِنَّ مُلْكَكَ إِلَى حَيْثُ زُوِيَ لَكَ وَإِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ ثَلاَثًا أَنْ لاَ يُسَلِّطَ عَلَى أُمَّتِي جُوعًا فَيُهْلِكَهُمْ بِهِ عَامَّةً وَأَنْ لاَ يَلْبِسَهُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ وَإِنَّهُ قِيلَ لِي إِذَا قَضَيْتُ قَضَاءً فَلاَ مَرَدَّ لَهُ وَإِنِّي لَنْ أُسَلِّطَ عَلَى أُمَّتِكَ جُوعًا فَيُهْلِكَهُمْ فِيهِ وَلَنْ أَجْمَعَ عَلَيْهِمْ مَنْ بَيْنَ أَقْطَارِهَا حَتَّى يُفْنِيَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا وَيَقْتُلَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا . وَإِذَا وُضِعَ السَّيْفُ فِي أُمَّتِي فَلَنْ يُرْفَعَ عَنْهُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَإِنَّ مِمَّا أَتَخَوَّفُ عَلَى أُمَّتِي أَئِمَّةً مُضِلِّينَ وَسَتَعْبُدُ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي الأَوْثَانَ وَسَتَلْحَقُ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي بِالْمُشْرِكِيِنَ وَإِنَّ بَيْنَ يَدَىِ السَّاعَةِ دَجَّالِينَ كَذَّابِينَ قَرِيبًا مِنْ ثَلاَثِينَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ وَلَنْ تَزَالَ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ مَنْصُورِينَ لاَ يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . قَالَ أَبُو الْحَسَنِ لَمَّا فَرَغَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَا أَهْوَلَهُ .
Sawbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menga yer yigʻib koʻrsatildi, hatto uning sharqlarini va gʻarblarini koʻrdim. Menga ikki xazina — sariq (yoki qizil) va oq, yaʼni oltin va kumush berildi. Menga: ‹Sening mulking senga yigʻib koʻrsatilgan joygacha yetadi›, deyildi. Men Alloh azza va jalladan uch narsani soʻradim: ummatimga umumiy ochlik hukmron qilib, ularni u bilan halok etmasligini, ularni firqalarga boʻlib, bir-biriga zoʻravonlikni tattirmasligini soʻradim. Menga: ‹Men bir hukm chiqarsam, uni qaytaruvchi yoʻq. Men sening ummatingga ularni halok etadigan ochlikni hech qachon hukmron qilmayman va ularning baʼzisi baʼzisini yoʻq qilib, bir-birini oʻldirmaguncha, atroflaridan dushmanni ularga qarshi toʻplamayman. Ummatimda qilich qoʻyilsa, qiyomat kunigacha ulardan koʻtarilmaydi›, deyildi. Ummatim borasida qoʻrqadigan narsalarimdan biri — adashtiruvchi imomlardir. Ummatimdan baʼzi qabilalar butlarga ibodat qiladi va ummatimdan baʼzi qabilalar mushriklarga qoʻshiladi. Albatta, qiyomat oldidan yolgʻonchi dajjollar — oʻttizga yaqin — chiqadi, ularning har biri oʻzini paygʻambar deb daʼvo qiladi. Ummatimdan bir toifa haq ustida gʻolib boʻlib turaveradi, ularga qarshi chiqqanlar ularga zarar yetkaza olmaydi, toki Alloh azza va jallaning amri (qiyomat) kelgunicha», dedilar. Abul-Hasan aytdi: Abu Abdulloh bu hadisdan tugatganida: «Bu qanchalar dahshatli!» dedi.Саwбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга ер йиғиб кўрсатилди, ҳатто унинг шарқларини ва ғарбларини кўрдим. Менга икки хазина — сариқ (ёки қизил) ва оқ, яъни олтин ва кумуш берилди. Менга: ‹Сенинг мулкинг сенга йиғиб кўрсатилган жойгача етади›, дейилди. Мен Аллоҳ азза ва жалладан уч нарсани сўрадим: умматимга умумий очлик ҳукмрон қилиб, уларни у билан ҳалок этмаслигини, уларни фирқаларга бўлиб, бир-бирига зўравонликни таттирмаслигини сўрадим. Менга: ‹Мен бир ҳукм чиқарсам, уни қайтарувчи йўқ. Мен сенинг умматингга уларни ҳалок этадиган очликни ҳеч қачон ҳукмрон қилмайман ва уларнинг баъзиси баъзисини йўқ қилиб, бир-бирини ўлдирмагунча, атрофларидан душманни уларга қарши тўпламайман. Умматимда қилич қўйилса, қиёмат кунигача улардан кўтарилмайди›, дейилди. Умматим борасида қўрқадиган нарсаларимдан бири — адаштирувчи имомлардир. Умматимдан баъзи қабилалар бутларга ибодат қилади ва умматимдан баъзи қабилалар мушрикларга қўшилади. Албатта, қиёмат олдидан ёлғончи дажжоллар — ўттизга яқин — чиқади, уларнинг ҳар бири ўзини пайғамбар деб даъво қилади. Умматимдан бир тоифа ҳақ устида ғолиб бўлиб тураверади, уларга қарши чиққанлар уларга зарар етказа олмайди, токи Аллоҳ азза ва жалланинг амри (қиёмат) келгунича», дедилар. Абул-Ҳасан айтди: Абу Абдуллоҳ бу ҳадисдан тугатганида: «Бу қанчалар даҳшатли!» деди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ يَزِيدُ فِي الْعُمْرِ إِلاَّ الْبِرُّ وَلاَ يَرُدُّ الْقَدَرَ إِلاَّ الدُّعَاءُ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيُحْرَمُ الرِّزْقَ بِالذَّنْبِ يُصِيبُهُ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Umrni faqat yaxshilik ziyoda qiladi, qazoni faqat duo qaytaradi va albatta kishi qilgan gunohi sababli riziqdan mahrum boʻladi», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умрни фақат яхшилик зиёда қилади, қазони фақат дуо қайтаради ва албатта киши қилган гуноҳи сабабли ризиқдан маҳрум бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، وَأَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " يَقْتَتِلُ عِنْدَ كَنْزِكُمْ ثَلاَثَةٌ كُلُّهُمُ ابْنُ خَلِيفَةٍ ثُمَّ لاَ يَصِيرُ إِلَى وَاحِدٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَطْلُعُ الرَّايَاتُ السُّودُ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ فَيَقْتُلُونَكُمْ قَتْلاً لَمْ يُقْتَلْهُ قَوْمٌ " . ثُمَّ ذَكَرَ شَيْئًا لاَ أَحْفَظُهُ فَقَالَ " فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَبَايِعُوهُ وَلَوْ حَبْوًا عَلَى الثَّلْجِ فَإِنَّهُ خَلِيفَةُ اللَّهِ الْمَهْدِيُّ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Xazinangiz oldida uchtasi urishadilar, ularning har biri xalifaning oʻgʻlidir, soʻng u ularning birontasiga ham nasib etmaydi. Soʻng mashriq tomondan qora bayroqlar chiqadi va sizlarni hech bir qavm oʻldirmagan tarzda oʻldiradilar», dedilar. Soʻng u zot men yodlab qololmagan bir narsani zikr qildilar-da: «Uni koʻrganingizda, muzning ustidan emaklab boʻlsa ham unga bayat qilinglar, chunki u Allohning xalifasi Mahdiydir», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Хазинангиз олдида учтаси уришадилар, уларнинг ҳар бири халифанинг ўғлидир, сўнг у уларнинг биронтасига ҳам насиб этмайди. Сўнг машриқ томондан қора байроқлар чиқади ва сизларни ҳеч бир қавм ўлдирмаган тарзда ўлдирадилар», дедилар. Сўнг у зот мен ёдлаб қололмаган бир нарсани зикр қилдилар-да: «Уни кўрганингизда, музнинг устидан эмаклаб бўлса ҳам унга баят қилинглар, чунки у Аллоҳнинг халифаси Маҳдийдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ بْنِ حُدَيْجٍ الْمَعَافِرِيُّ، عَنْ أَرْطَاةَ بْنِ الْمُنْذِرِ، عَنْ أَبِي عَامِرٍ الأَلْهَانِيِّ، عَنْ ثَوْبَانَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ قَالَ : " لأَعْلَمَنَّ أَقْوَامًا مِنْ أُمَّتِي يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِحَسَنَاتٍ أَمْثَالِ جِبَالِ تِهَامَةَ بِيضًا فَيَجْعَلُهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَبَاءً مَنْثُورًا " . قَالَ ثَوْبَانُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ صِفْهُمْ لَنَا جَلِّهِمْ لَنَا أَنْ لاَ نَكُونَ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لاَ نَعْلَمُ . قَالَ : " أَمَا إِنَّهُمْ إِخْوَانُكُمْ وَمِنْ جِلْدَتِكُمْ وَيَأْخُذُونَ مِنَ اللَّيْلِ كَمَا تَأْخُذُونَ وَلَكِنَّهُمْ أَقْوَامٌ إِذَا خَلَوْا بِمَحَارِمِ اللَّهِ انْتَهَكُوهَا " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Men ummatimdan shunday qavmlarni albatta bilamanki, ular Qiyomat kunida Tihoma togʻlaridek oppoq yaxshiliklar bilan keladilar, lekin Alloh azza va jalla ularni sochilib ketgan changga aylantiradi», dedilar. Savbon: «Ey Rasululloh! Ularni bizga taʼriflab bering, bizga ochib bering, toki biz bilmagan holimizda ulardan boʻlib qolmaylik», dedi. U zot: «Ogoh boʻlingki, ular sizlarning birodarlaringiz va sizlarning naslingizdan boʻladilar, sizlar kabi kechasi (namoz) qiladilar, lekin ular Allohning harom qilgan ishlariga yolgʻiz qolganlarida ularni buzadigan (harom qiladigan) qavmdirlar», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мен умматимдан шундай қавмларни албатта биламанки, улар Қиёмат кунида Тиҳома тоғларидек оппоқ яхшиликлар билан келадилар, лекин Аллоҳ азза ва жалла уларни сочилиб кетган чангга айлантиради», дедилар. Савбон: «Эй Расулуллоҳ! Уларни бизга таърифлаб беринг, бизга очиб беринг, токи биз билмаган ҳолимизда улардан бўлиб қолмайлик», деди. У зот: «Огоҳ бўлингки, улар сизларнинг биродарларингиз ва сизларнинг наслингиздан бўладилар, сизлар каби кечаси (намоз) қиладилар, лекин улар Аллоҳнинг ҳаром қилган ишларига ёлғиз қолганларида уларни бузадиган (ҳаром қиладиган) қавмдирлар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِي حَىٍّ الْمُؤَذِّنِ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ يَؤُمُّ عَبْدٌ فَيَخُصَّ نَفْسَهُ بِدَعْوَةٍ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ خَانَهُمْ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hech bir banda imomlik qilib, ulardan boshqa oʻzinigina duo bilan xoslamasin. Agar shunday qilsa, ularga xiyonat qilibdi», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч бир банда имомлик қилиб, улардан бошқа ўзинигина дуо билан хосламасин. Агар шундай қилса, уларга хиёнат қилибди», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي شَدَّادٌ أَبُو عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أَسْمَاءَ الرَّحَبِيُّ، حَدَّثَنِي ثَوْبَانُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلاَتِهِ اسْتَغْفَرَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ يَقُولُ " اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلاَمُ وَمِنْكَ السَّلاَمُ تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإِكْرَامِ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozlaridan chiqqanlarida uch marta istigʻfor aytar, soʻng: «Allohumma antas-salomu va minkas-salom, tabarakta yo zal-jaloli val-ikrom», der edilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозларидан чиққанларида уч марта истиғфор айтар, сўнг: «Аллоҳумма антас-салому ва минкас-салом, табаракта ё зал-жалоли вал-икром», дер эдилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ زُهَيْرِ بْنِ سَالِمٍ الْعَنْسِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " فِي كُلِّ سَهْوٍ سَجْدَتَانِ بَعْدَ مَا يُسَلِّمُ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Har bir sahv uchun salom berilgandan soʻng ikki sajda bordir», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Ҳар бир саҳв учун салом берилгандан сўнг икки сажда бордир», дедилар.
حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ ثَوْبَانَ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ رَأَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَاسًا رُكْبَانًا عَلَى دَوَابِّهِمْ فِي جِنَازَةٍ فَقَالَ " أَلاَ تَسْتَحْيُونَ أَنَّ مَلاَئِكَةَ اللَّهِ يَمْشُونَ عَلَى أَقْدَامِهِمْ وَأَنْتُمْ رُكْبَانٌ " .
Sawban (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ janozada ulovlariga minib olgan baʼzi odamlarni koʻrdilar va: «Allohning farishtalari oyoqda yurib, sizlar minib borishga uyalmaysizlarmi?» dedilar.Саwбан (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жанозада уловларига миниб олган баъзи одамларни кўрдилар ва: «Аллоҳнинг фаришталари оёқда юриб, сизлар миниб боришга уялмайсизларми?» дедилар.
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ صَلَّى عَلَى جِنَازَةٍ فَلَهُ قِيرَاطٌ وَمَنْ شَهِدَ دَفْنَهَا فَلَهُ قِيرَاطَانِ " . قَالَ: فَسُئِلَ نَبِيُّ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الْقِيرَاطِ؟ فَقَالَ " مِثْلُ أُحُدٍ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki bir janozaga namoz oʻqisa, unga bir qiyrot boʻladi, kimki uning dafnida hozir boʻlsa, unga ikki qiyrot boʻladi», dedilar. Allohning Nabiysi ﷺ dan qiyrot haqida soʻralganda, u zot: «Uhud togʻi misolidadir», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки бир жанозага намоз ўқиса, унга бир қийрот бўлади, кимки унинг дафнида ҳозир бўлса, унга икки қийрот бўлади», дедилар. Аллоҳнинг Набийси ﷺ дан қийрот ҳақида сўралганда, у зот: «Уҳуд тоғи мисолидадир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ السُّلَمِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، أَنْبَأَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنِي أَبُو قِلاَبَةَ، أَنَّ أَبَا أَسْمَاءَ، حَدَّثَهُ عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ: " أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ: «Qon oluvchi ham, qon oldiruvchi ham roʻzasini buzdi», deganlarini eshitdim.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ: «Қон олувчи ҳам, қон олдирувчи ҳам рўзасини бузди», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْحَارِثِ الذِّمَارِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أَسْمَاءَ الرَّحَبِيَّ، عَنْ ثَوْبَانَ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ قَالَ: " مَنْ صَامَ سِتَّةَ أَيَّامٍ بَعْدَ الْفِطْرِ كَانَ تَمَامَ السَّنَةِ {مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا} " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Fitrdan keyin olti kun roʻza tutsa, bu bir yilni toʻldirgan boʻladi, chunki {Kim yaxshilik ila kelsa, unga oʻshaning oʻn baravari boʻlur} (Anʼom 160)», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Фитрдан кейин олти кун рўза тутса, бу бир йилни тўлдирган бўлади, чунки {Ким яхшилик ила келса, унга ўшанинг ўн баравари бўлур} (Анъом 160)», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ، عَنْ ثَوْبَانَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لاَ يَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ مَنْصُورِينَ لاَ يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimdan bir toifa doimo haq uzra nusrat topgan holda boʻlaveradi, ularga qarshi chiqqanlar Alloh azza va jallaning amri kelgunga qadar ularga zarar yetkaza olmaydilar», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимдан бир тоифа доимо ҳақ узра нусрат топган ҳолда бўлаверади, уларга қарши чиққанлар Аллоҳ азза ва жалланинг амри келгунга қадар уларга зарар етказа олмайдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ يَزِيدُ فِي الْعُمْرِ إِلاَّ الْبِرُّ وَلاَ يَرُدُّ الْقَدَرَ إِلاَّ الدُّعَاءُ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيُحْرَمُ الرِّزْقَ لِلْخَطِيئَةِ يَعْمَلُهَا " .
Sawbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Umrni yaxshilikdan boshqa narsa uzaytirmaydi, qadarni duodan boshqa narsa qaytarmaydi va kishi qilgan gunohi sababli rizqdan mahrum boʻladi», dedilar.Саwбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умрни яхшиликдан бошқа нарса узайтирмайди, қадарни дуодан бошқа нарса қайтармайди ва киши қилган гуноҳи сабабли ризқдан маҳрум бўлади», дедилар.
- وعن ثوبان رضي الله عنه قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم: إذا انصرف من صلاته استغفر ثلاثا ، وقال : " اللهم أنت السلام ومنك السلام تباركت يا ذا الجلال والإكرام “ قيل للأوزاعي ، وهو أحد رواة الحديث : كيف الاستغفار ؟ قال : يقول : أستغفر الله أستغفر الله " ((رواه مسلم)).
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozlaridan boʻshaganlarida uch marta istigʻfor aytib, soʻng: «Allohim! Sen Salomsan (eyibdan salomat Zotsan), salomatlik Sendandir, Sen barakotli Zotsan, ey ulugʻlik va karam Egasi», derdilar. Al-Valid dedi: Men al-Avzoiyga: «Istigʻfor qanday boʻladi?» dedim. U: «Astagʻfirulloh, astagʻfirulloh (Allohdan magʻfirat soʻrayman) deysan», dedi.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозларидан бўшаганларида уч марта истиғфор айтиб, сўнг: «Аллоҳим! Сен Саломсан (эйибдан саломат Зотсан), саломатлик Сендандир, Сен баракотли Зотсан, эй улуғлик ва карам Эгаси», дердилар. Ал-Валид деди: Мен ал-Авзоийга: «Истиғфор қандай бўлади?» дедим. У: «Астағфируллоҳ, астағфируллоҳ (Аллоҳдан мағфират сўрайман) дейсан», деди.
- - وعن ثوبان رضي الله عنه قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا انصرف من صلاته ، استغفر الله ثلاثاً وقال: "اللهم أنت السلام، ومنك السلام، تباركت يا ياذا الجلال والإكرام" قيل للأوزاعي- وهو أحد رواته: كيف الإستغفار؟ قال: يقول: "أستغفر الله ، أستغفر الله" ((رواه مسلم)).
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozlaridan boʻshaganlarida uch marta istigʻfor aytib, soʻng: «Allohim! Sen Salomsan (eyibdan salomat Zotsan), salomatlik Sendandir, Sen barakotli Zotsan, ey ulugʻlik va karam Egasi», derdilar. Al-Valid dedi: Men al-Avzoiyga: «Istigʻfor qanday boʻladi?» dedim. U: «Astagʻfirulloh, astagʻfirulloh (Allohdan magʻfirat soʻrayman) deysan», dedi.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозларидан бўшаганларида уч марта истиғфор айтиб, сўнг: «Аллоҳим! Сен Саломсан (эйибдан саломат Зотсан), саломатлик Сендандир, Сен баракотли Зотсан, эй улуғлик ва карам Эгаси», дердилар. Ал-Валид деди: Мен ал-Авзоийга: «Истиғфор қандай бўлади?» дедим. У: «Астағфируллоҳ, астағфируллоҳ (Аллоҳдан мағфират сўрайман) дейсан», деди.
- وعن ثوبان، رضي الله عنه، عن النبي صلى الله عليه وسلم الله عليه وسلم الله عليه وسلم ، قال: "إن المسلم إذا عاد أخاه المسلم لم يزل في خرفة الجنة حتي يرجع" قيل: يا رسول الله وما خرفة الجنة؟ قال: "جناها” ((رواه مسلم)).
Savbon (roziyallohu anhu)dan, u Paygʻambar ﷺ dan rivoyat qiladi. (Paygʻambar) shunday dedilar: «Albatta, musulmon kishi oʻz musulmon birodarini ziyorat qilsa, qaytib kelguniga qadar jannat mevazorida boʻlaveradi».Савбон (розияллоҳу анҳу)дан, у Пайғамбар ﷺ дан ривоят қилади. (Пайғамбар) шундай дедилар: «Албатта, мусулмон киши ўз мусулмон биродарини зиёрат қилса, қайтиб келгунига қадар жаннат мевазорида бўлаверади».
- الثالث عشر: عن أبي عبد الله- ويقال: أبو عبد الرحمن- ثوبان مولى رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: " عليك بكثرة السجود، فإنك لن تسجد لله سجدة إلا رفعك الله بها درجة، وحط عنك بها خطيئة". ((رواه مسلم)).
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Koʻp sajda qilishni oʻzingga lozim tut. Zero, sen Alloh uchun qaysi bir sajdani qilsang, albatta, Alloh shu sabab seni bir daraja koʻtaradi va shu sabab sendan bir xatoni tushiradi», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Кўп сажда қилишни ўзингга лозим тут. Зеро, сен Аллоҳ учун қайси бир саждани қилсанг, албатта, Аллоҳ шу сабаб сени бир даража кўтаради ва шу сабаб сендан бир хатони туширади», дедилар.
- وعن ثوبان رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "من تكفل لي أن لا يسأل الناس شيئاً، وأتكفل له الجنة؟" فقلت: أنا؛ فكان لا يسأل أحداً شيئاً، ((رواه أبو داود بإسناد صحيح)).
Rasululloh ﷺning ozod qilgan quli Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlardan biror narsa soʻramaslikka kim menga kafil boʻlsa, men unga jannatga (kirishi bilan) kafil boʻlaman», dedilar. Shunda Savbon: «Men», dedi. Soʻngra u hech kimdan hech narsa soʻramaydigan boʻldi.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилган қули Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлардан бирор нарса сўрамасликка ким менга кафил бўлса, мен унга жаннатга (кириши билан) кафил бўламан», дедилар. Шунда Савбон: «Мен», деди. Сўнгра у ҳеч кимдан ҳеч нарса сўрамайдиган бўлди.
وَعَنْ ثَوْبَانَ - رضى الله عنه - قَالَ: { بَعَثَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -سَرِيَّةً, فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَمْسَحُوا عَلَى اَلْعَصَائِبِ - يَعْنِي: اَلْعَمَائِمَ -وَالتَّسَاخِينِ- يَعْنِي: اَلْخِفَافَ } رَوَاهُ أَحْمَدُ, وَأَبُو دَاوُدَ, وَصَحَّحَهُ اَلْحَاكِم ُ 1 .
Sawbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir sariyya, yaʼni qoʻshin yubordilar va ularga asobalar — yaʼni sallalar — hamda tasoxin — yaʼni mahsilar — ustidan mash tortishni buyurdilar. Ahmad va Abu Dovud rivoyat qilgan, Hokim uni sahih degan.Саwбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир сарийя, яъни қўшин юбордилар ва уларга асобалар — яъни саллалар — ҳамда тасохин — яъни маҳсилар — устидан маш тортишни буюрдилар. Аҳмад ва Абу Довуд ривоят қилган, Ҳоким уни саҳиҳ деган.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ مَاتَ وَهُوَ بَرِيءٌ مِنَ الْكِبْرِ وَالْغُلُولِ وَالدَّيْنِ دَخَلَ الْجَنَّةَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَه والدارمي
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim takabburlik, gʻanimatga xiyonat (gʻulul) va qarzdan xoli (pok) holda vafot etsa, jannatga kiradi», dedilar. Termiziy, Ibn Moja va Dorimiy rivoyat qilgan.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким такаббурлик, ғаниматга хиёнат (ғулул) ва қарздан холи (пок) ҳолда вафот этса, жаннатга киради», дедилар. Термизий, Ибн Можа ва Доримий ривоят қилган.
عَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَيُّمَا امْرَأَةٍ سَأَلَتْ زَوْجَهَا طَلَاقًا فِي غَيْرِ مَا بَأْسٍ فَحَرَامٌ عَلَيْهَا رَائِحَةُ الْجَنَّةِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ والدارمي
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir ayol hech qanday jiddiy sababsiz eridan taloq soʻrasa, jannatning hidi unga harom boʻladi», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир аёл ҳеч қандай жиддий сабабсиз эридан талоқ сўраса, жаннатнинг ҳиди унга ҳаром бўлади», дедилар.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَافَرَ كَانَ آخِرُ عَهْدِهِ بِإِنْسَانٍ مِنْ أَهْلِهِ فَاطِمَةَ وَأَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ عَلَيْهَا فَاطِمَةَ فَقَدِمَ مِنْ غَزَاةٍ وَقَدْ عَلَّقَتْ مَسْحًا أَوْ سِتْرًا عَلَى بَابِهَا وَحَلَّتِ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ قُلْبَيْنِ مِنْ فِضَّةٍ فَقَدِمَ فَلَمْ يَدْخُلْ فَظَنَّتْ أَنَّ مَا مَنَعَهُ أَنْ يَدْخُلَ مَا رَأَى فَهَتَكَتِ السِّتْرَ وَفَكَّتِ الْقُلْبَيْنِ عَنِ الصَّبِيَّيْنِ وَقَطَعَتْهُ مِنْهُمَا فَانْطَلَقَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْكِيَانِ فَأَخَذَهُ مِنْهُمَا فَقَالَ: «يَا ثَوْبَانُ اذْهَبْ بِهَذَا إِلَى فُلَانٍ إِنَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِي أَكْرَهُ أَنْ يَأْكُلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي حَيَاتِهِمُ الدُّنْيَا. يَا ثَوْبَانُ اشْتَرِ لِفَاطِمَةَ قِلَادَةً مِنْ عَصْبٍ وَسُوَارَيْنِ مِنْ عَاجٍ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد
Rasululloh ﷺning ozod qilingan quli Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Rasululloh ﷺ safarga chiqsalar, ahli ichidan eng oxirgi xayrlashadigan kishilari Fotima boʻlar, qaytib kelganlarida esa eng avval kirgan (huzuriga borgan) kishilari ham Fotima boʻlar edi. Bir kuni u zot oʻzlarining bir gʻazotlaridan qaytib keldilar. Fotima eshigiga bir toʻquv (palos) yoki parda osib qoʻygan, Hasan va Husaynga esa kumushdan ikkita bilakuzuk taqib qoʻygan edi. U zot kelib, (uyga) kirmadilar. Fotima u zotni kirishdan toʻsgan narsa — koʻrgan (shu) narsalari deb oʻyladi-da, pardani yirtib tashladi, ikki bolakaydan bilakuzuklarni yechib, ikkisining orasida boʻlib berdi. Ular yigʻlagan holda Rasululloh ﷺ huzurlariga bordilar. U zot ularning qoʻlidan u (bilakuzuk)ni olib: «Ey Savbon, buni falon xonadonga — Madinadagi bir ahli baytga olib borgin. Albatta, mana bular mening ahli baytim. Men ularning oʻzlariga atalgan yaxshi narsalarini bu dunyo hayotlarida yeb tugatishlarini yoqtirmayman. Ey Savbon, Fotimaga asab (degan toshlardan) bir marjon va fil suyagidan ikkita bilakuzuk sotib olib kelgin», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилинган қули Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқсалар, аҳли ичидан энг охирги хайрлашадиган кишилари Фотима бўлар, қайтиб келганларида эса энг аввал кирган (ҳузурига борган) кишилари ҳам Фотима бўлар эди. Бир куни у зот ўзларининг бир ғазотларидан қайтиб келдилар. Фотима эшигига бир тўқув (палос) ёки парда осиб қўйган, Ҳасан ва Ҳусайнга эса кумушдан иккита билакузук тақиб қўйган эди. У зот келиб, (уйга) кирмадилар. Фотима у зотни киришдан тўсган нарса — кўрган (шу) нарсалари деб ўйлади-да, пардани йиртиб ташлади, икки болакайдан билакузукларни ечиб, иккисининг орасида бўлиб берди. Улар йиғлаган ҳолда Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бордилар. У зот уларнинг қўлидан у (билакузук)ни олиб: «Эй Савбон, буни фалон хонадонга — Мадинадаги бир аҳли байтга олиб боргин. Албатта, мана булар менинг аҳли байтим. Мен уларнинг ўзларига аталган яхши нарсаларини бу дунё ҳаётларида еб тугатишларини ёқтирмайман. Эй Савбон, Фотимага асаб (деган тошлардан) бир маржон ва фил суягидан иккита билакузук сотиб олиб келгин», дедилар.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّمَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ وَإِذَا وُضِعَ السَّيْفُ فِي أُمَّتِي لَمْ يُرْفَعْ عَنْهُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد والترمذيُّ
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men ummatim uchun faqat adashtiruvchi imomlardan qoʻrqaman», dedilar. Yana Rasululloh ﷺ: «Ummatimdan bir toifa haq ustida zohir boʻlib turaveradi, ularni xor qilmoqchi boʻlganlar Allohning amri kelgunga qadar ularga zarar yetkaza olmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Men Muhammad ibn Ismoilning shunday deganini eshitdim: Men Ali ibn al-Madiniyning bu hadisni Nabiy ﷺdan zikr qilib: «Ummatimdan bir toifa haq ustida zohir boʻlib turaveradi», deganini, soʻng Ali: ‹Ular ahli hadisdir›, deganini eshitdim.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен умматим учун фақат адаштирувчи имомлардан қўрқаман», дедилар. Яна Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимдан бир тоифа ҳақ устида зоҳир бўлиб тураверади, уларни хор қилмоқчи бўлганлар Аллоҳнинг амри келгунга қадар уларга зарар етказа олмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Мен Муҳаммад ибн Исмоилнинг шундай деганини эшитдим: Мен Али ибн ал-Мадинийнинг бу ҳадисни Набий ﷺдан зикр қилиб: «Умматимдан бир тоифа ҳақ устида зоҳир бўлиб тураверади», деганини, сўнг Али: ‹Улар аҳли ҳадисдир›, деганини эшитдим.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا وُضِعَ السَّيْفُ فِي أُمَّتِي لَمْ يُرْفَعْ عَنْهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَلَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَلْحَقَ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي بِالْمُشْرِكِينَ وَحَتَّى تَعْبُدَ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي الْأَوْثَانَ وَإِنَّهُ سَيَكُونُ فِي أُمَّتِي كَذَّابُونَ ثَلَاثُونَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَنَا خَاتَمُ النَّبِيين لَا نَبِيَّ بِعْدِي وَلَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh taolo men uchun yerni yigʻib-toʻpladi», dedilar, yoki: «Robbim men uchun yerni yigʻib-toʻpladi, shunda men uning sharqlarini ham, gʻarblarini ham koʻrdim. Ummatimning mulki men uchun yigʻilgan joygacha yetadi. Menga ikki xazina — qizil va oq (xazina) berildi. Men Robbimdan ummatim uchun, ularni umumiy qahatchilik bilan halok qilmasligini va oʻzlaridan boʻlmagan, ularning butun jamoasini qiyratadigan bir dushmanni ularga hokim qilmasligini soʻradim. Robbim menga dedi: ‹Ey Muhammad, men bir hukmni hukm qilsam, u qaytarilmaydi. Men ularni umumiy qahatchilik bilan halok qilmayman va ularga oʻzlaridan boʻlmagan, ularning butun jamoasini qiyratadigan dushmanni hokim qilmayman, garchi yerning barcha tomonlaridan ularga (dushmanlar) yigʻilsa ham. Faqat ularning baʼzilari baʼzilarini halok qiladi, baʼzilari baʼzilarini asir oladi›. Men ummatim haqida (eng) qoʻrqadigan narsam — yoʻldan ozdiruvchi imomlardir. Ummatim ichida qilich ishlatilsa, qiyomat kunigacha undan koʻtarilmaydi. Ummatimdan baʼzi qabilalar mushriklarga qoʻshilmaguncha va ummatimdan baʼzi qabilalar butlarga ibodat qilmaguncha, qiyomat qoyim boʻlmaydi. Ummatim ichida oʻttizta kazzob boʻladi, ularning har biri oʻzini paygʻambar deb daʼvo qiladi. Holbuki, men paygʻambarlarning xotamiman, mendan keyin paygʻambar yoʻq. Ummatimdan bir toifa doimo haq ustida (boʻladi)», dedilar. Ibn Iso (rivoyatida): «(haq ustida) gʻolib boʻlgan holda» dedi. Soʻng ikkalasi (rivoyatda) muvofiq boʻlishdi: «Allohning amri (qiyomat) kelguniga qadar, ularga muxolif boʻlganlar zarar yetkaza olmaydi».Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ таоло мен учун ерни йиғиб-тўплади», дедилар, ёки: «Роббим мен учун ерни йиғиб-тўплади, шунда мен унинг шарқларини ҳам, ғарбларини ҳам кўрдим. Умматимнинг мулки мен учун йиғилган жойгача етади. Менга икки хазина — қизил ва оқ (хазина) берилди. Мен Роббимдан умматим учун, уларни умумий қаҳатчилик билан ҳалок қилмаслигини ва ўзларидан бўлмаган, уларнинг бутун жамоасини қийратадиган бир душманни уларга ҳоким қилмаслигини сўрадим. Роббим менга деди: ‹Эй Муҳаммад, мен бир ҳукмни ҳукм қилсам, у қайтарилмайди. Мен уларни умумий қаҳатчилик билан ҳалок қилмайман ва уларга ўзларидан бўлмаган, уларнинг бутун жамоасини қийратадиган душманни ҳоким қилмайман, гарчи ернинг барча томонларидан уларга (душманлар) йиғилса ҳам. Фақат уларнинг баъзилари баъзиларини ҳалок қилади, баъзилари баъзиларини асир олади›. Мен умматим ҳақида (энг) қўрқадиган нарсам — йўлдан оздирувчи имомлардир. Умматим ичида қилич ишлатилса, қиёмат кунигача ундан кўтарилмайди. Умматимдан баъзи қабилалар мушрикларга қўшилмагунча ва умматимдан баъзи қабилалар бутларга ибодат қилмагунча, қиёмат қойим бўлмайди. Умматим ичида ўттизта каззоб бўлади, уларнинг ҳар бири ўзини пайғамбар деб даъво қилади. Ҳолбуки, мен пайғамбарларнинг хотамиман, мендан кейин пайғамбар йўқ. Умматимдан бир тоифа доимо ҳақ устида (бўлади)», дедилар. Ибн Исо (ривоятида): «(ҳақ устида) ғолиб бўлган ҳолда» деди. Сўнг иккаласи (ривоятда) мувофиқ бўлишди: «Аллоҳнинг амри (қиёмат) келгунига қадар, уларга мухолиф бўлганлар зарар етказа олмайди».
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا رَأَيْتُمُ الرَّايَاتِ السُّودَ قَدْ جَاءَتْ مِنْ قِبَلِ خُرَاسَانَ فَأْتُوهَا فَإِنَّ فِيهَا خَلِيفَةَ اللَّهِ الْمَهْدِيَّ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «دَلَائِل النبوَّة»
Sawban (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qora bayroqlar Xuroson tomonidan kelganini koʻrsangiz, ularning oldiga boringlar. Chunki ularning ichida Allohning xalifasi — Mahdiy boʻladi», dedilar. Ahmad va Bayhaqiy «Daloilun-nubuvva»da rivoyat qilgan.Саwбан (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қора байроқлар Хуросон томонидан келганини кўрсангиз, уларнинг олдига боринглар. Чунки уларнинг ичида Аллоҳнинг халифаси — Маҳдий бўлади», дедилар. Аҳмад ва Байҳақий «Далоилун-нубувва»да ривоят қилган.
عَن ثَوْبَانَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «حَوْضِي مِنْ عَدَنٍ إِلَى عُمَّانَ الْبَلْقَاءِ مَاؤُهُ أَشَدُّ بَيَاضًا مِنَ اللَّبَنِ وَأَحْلَى مِنَ الْعَسَلِ وَأَكْوَابُهُ عَدَدُ نُجُومِ السَّمَاءِ مَنْ شَرِبَ مِنْهُ شَرْبَةً لَمْ يَظْمَأْ بَعْدَهَا أَبَدًا أَوَّلُ النَّاسِ وُروداً فقراءُ المهاجرينَ الشُّعثُ رؤوساً الدُّنْسُ ثِيَابًا الَّذِينَ لَا يَنْكِحُونَ الْمُتَنَعِّمَاتِ وَلَا يُفْتَحُ لَهُمُ السُّدَدُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
Sawban (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Mening havzim Adandan Balqodagi Ummongacha boʻlgan masofaday. Uning suvi sutdan oq, asaldan shirin. Kosalari osmon yulduzlari sonichadir. Kim undan bir marta ichsa, undan keyin abadiy chanqamaydi. Unga birinchi boʻlib keladiganlar kambagʻal muhojirlar, sochlari toʻzigan, kiyimlari kirlangan, nozanin ayollarga uylanmaydigan va oldida eshiklar ochilmaydigan kishilardir», dedilar. Ahmad, Termiziy va Ibn Moja rivoyat qilgan. Termiziy: «Bu gʻarib hadisdir», dedi.Саwбан (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Менинг ҳавзим Адандан Балқодаги Уммонгача бўлган масофадай. Унинг суви сутдан оқ, асалдан ширин. Косалари осмон юлдузлари соничадир. Ким ундан бир марта ичса, ундан кейин абадий чанқамайди. Унга биринчи бўлиб келадиганлар камбағал муҳожирлар, сочлари тўзиган, кийимлари кирланган, нозанин аёлларга уйланмайдиган ва олдида эшиклар очилмайдиган кишилардир», дедилар. Аҳмад, Термизий ва Ибн Можа ривоят қилган. Термизий: «Бу ғариб ҳадисдир», деди.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ زَوَى لِيَ الْأَرْضَ فَرَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا وَإِنَّ أُمَّتِي سَيَبْلُغُ مُلْكُهَا مَا زُوِيَ لِي مِنْهَا وَأُعْطِيتُ الْكَنْزَيْنِ: الْأَحْمَرَ وَالْأَبْيَضَ وَإِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي لِأُمَّتِي أَنْ لَا يُهْلِكَهَا بِسَنَةٍ عَامَّةٍ وَأَنْ لَا يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وإنَّ ربِّي قَالَ: يَا محمَّدُ إِذَا قَضَيْتُ قَضَاءً فَإِنَّهُ لَا يُرَدُّ وَإِنِّي أَعْطَيْتُكَ لِأُمَّتِكَ أَنْ لَا أُهْلِكَهُمْ بِسَنَةٍ عَامَّةٍ وأنْ لَا أُسلطَ عَلَيْهِم عدُوّاً سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَلَوِ اجْتَمَعَ عَلَيْهِمْ مَنْ بِأَقْطَارِهَا حَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ يُهْلِكُ بَعْضًا وَيَسْبِي بَعضهم بَعْضًا ". رَوَاهُ مُسلم
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh yer yuzini men uchun yigʻib (yaqinlashtirib) berdi, men uning sharqu gʻarbini koʻrdim. Ummatimning hukmronligi men uchun yigʻib koʻrsatilgan joygacha yetadi. Menga ikki xazina — qizil va sariq (oltin va kumush) ato etildi. Men Robbimdan ummatim uchun ularni umumiy qahatchilik bilan halok qilmasligini va ularga oʻzlaridan boshqa dushmanni gʻolib qilib, ularning umumiy birligini barbod etmasligini soʻradim. Robbim: ‹Ey Muhammad, Men bir hukm chiqarsam, u qaytarilmaydi. Men senga ummating uchun ularni umumiy qahatchilik bilan halok qilmaslikni va ularga oʻzlaridan boshqa dushmanni gʻolib qilib, umumiy birligini barbod etmaslikni — garchi yerning barcha tomonlaridagilar ularga qarshi birlashsalar ham — ato etdim. Lekin ularning baʼzisi baʼzisini halok qiladi va baʼzisi baʼzisini asir oladi›, dedi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ ер юзини мен учун йиғиб (яқинлаштириб) берди, мен унинг шарқу ғарбини кўрдим. Умматимнинг ҳукмронлиги мен учун йиғиб кўрсатилган жойгача етади. Менга икки хазина — қизил ва сариқ (олтин ва кумуш) ато этилди. Мен Роббимдан умматим учун уларни умумий қаҳатчилик билан ҳалок қилмаслигини ва уларга ўзларидан бошқа душманни ғолиб қилиб, уларнинг умумий бирлигини барбод этмаслигини сўрадим. Роббим: ‹Эй Муҳаммад, Мен бир ҳукм чиқарсам, у қайтарилмайди. Мен сенга умматинг учун уларни умумий қаҳатчилик билан ҳалок қилмасликни ва уларга ўзларидан бошқа душманни ғолиб қилиб, умумий бирлигини барбод этмасликни — гарчи ернинг барча томонларидагилар уларга қарши бирлашсалар ҳам — ато этдим. Лекин уларнинг баъзиси баъзисини ҳалок қилади ва баъзиси баъзисини асир олади›, деди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
عَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اسْتَقِيمُوا وَلَنْ تُحْصُوا وَاعْلَمُوا أَنَّ خَيْرَ أَعْمَالِكُمُ الصَّلَاةُ وَلَا يُحَافِظُ عَلَى الْوُضُوءِ إِلَّا مُؤْمِنٌ» . رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَحْمَدُ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Toʻgʻri (mustaqim) boʻlinglar, garchi (barcha yaxshiliklarni) hisoblab, ado eta olmasangiz ham. Bilinglarki, amallaringizning eng yaxshisi namozdir. Taharatni faqat mumin (doimiy) saqlaydi», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тўғри (мустақим) бўлинглар, гарчи (барча яхшиликларни) ҳисоблаб, адо эта олмасангиз ҳам. Билингларки, амалларингизнинг энг яхшиси намоздир. Таҳаратни фақат мумин (доимий) сақлайди», дедилар.
وَعَنْ ثَوْبَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلَاتِهِ اسْتَغْفَرَ ثَلَاثًا وَقَالَ: «اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ وَمِنْكَ السَّلَامُ تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجلَال وَالْإِكْرَام» . رَوَاهُ مُسلم
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozlaridan boʻshaganlarida uch marta istigʻfor aytib, soʻng: «Allohim! Sen Salomsan (eyibdan salomat Zotsan), salomatlik Sendandir, Sen barakotli Zotsan, ey ulugʻlik va karam Egasi», derdilar. Al-Valid dedi: Men al-Avzoiyga: «Istigʻfor qanday boʻladi?» dedim. U: «Astagʻfirulloh, astagʻfirulloh (Allohdan magʻfirat soʻrayman) deysan», dedi.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозларидан бўшаганларида уч марта истиғфор айтиб, сўнг: «Аллоҳим! Сен Саломсан (эйибдан саломат Зотсан), саломатлик Сендандир, Сен баракотли Зотсан, эй улуғлик ва карам Эгаси», дердилар. Ал-Валид деди: Мен ал-Авзоийга: «Истиғфор қандай бўлади?» дедим. У: «Астағфируллоҳ, астағфируллоҳ (Аллоҳдан мағфират сўрайман) дейсан», деди.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " ثَلَاثٌ لَا يَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَفْعَلَهُنَّ: لَا يَؤُمَّنَّ رَجُلٌ قَوْمًا فَيَخُصَّ نَفْسَهُ بِالدُّعَاءِ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ خَانَهُمْ. وَلَا يَنْظُرْ فِي قَعْرِ بَيْتٍ قَبْلَ أَنْ يَسْتَأْذِنَ فَإِنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ خَانَهُمْ وَلَا يُصَلِّ وَهُوَ حَقِنٌ حَتَّى يَتَخَفَّفَ ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وللترمذي نَحوه
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (ish) borki, hech kimga ularni qilish halol emas: kishi bir qavmga imomlik qilib, ularni qoldirib, duoni faqat oʻziga xos qilishi — agar shunday qilsa, ularga xiyonat qilibdi; ruxsat soʻrashdan oldin uyning ichiga (tubiga) qarashi — agar shunday qilsa, (uyga) kirgan (hisoblanadi); va hojati qistab turganida, toki yengillashmaguncha, namoz oʻqishi», — dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (иш) борки, ҳеч кимга уларни қилиш ҳалол эмас: киши бир қавмга имомлик қилиб, уларни қолдириб, дуони фақат ўзига хос қилиши — агар шундай қилса, уларга хиёнат қилибди; рухсат сўрашдан олдин уйнинг ичига (тубига) қараши — агар шундай қилса, (уйга) кирган (ҳисобланади); ва ҳожати қистаб турганида, токи енгиллашмагунча, намоз ўқиши», — дедилар.
وَعَنْ ثَوْبَانَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ هَذَا السَّهَرَ جُهْدٌ وَثِقَلٌ فَإِذَا أَوْتَرَ أَحَدُكُمْ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَإِنْ قَامَ مِنَ اللَّيْلِ وَإِلَّا كَانَتَا لَهُ» . رَوَاهُ الدَّارِمِيُّ
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bu (tundagi) bedorlik mashaqqat va ogʻirlikdir. Bas, sizlardan biringiz vitr oʻqigach, ikki rakʼat (nafl) oʻqisin. Agar tunda (yana) tursa (nur ustiga nur boʻladi), aks holda bu ikki rakʼat unga (kechasi namozi oʻrniga) yetarli boʻladi», dedilar. Dorimiy rivoyat qilgan.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бу (тундаги) бедорлик машаққат ва оғирликдир. Бас, сизлардан бирингиз витр ўқигач, икки ракъат (нафл) ўқисин. Агар тунда (яна) турса (нур устига нур бўлади), акс ҳолда бу икки ракъат унга (кечаси намози ўрнига) етарли бўлади», дедилар. Доримий ривоят қилган.