وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْمُسْلِمَ إِذَا عَادَ أَخَاهُ الْمُسلم لم يزل فِي خُرْفَةِ الْجَنَّةِ حَتَّى يَرْجِعَ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Savbon (roziyallohu anhu)dan, u Paygʻambar ﷺ dan rivoyat qiladi. (Paygʻambar) shunday dedilar: «Albatta, musulmon kishi oʻz musulmon birodarini ziyorat qilsa, qaytib kelguniga qadar jannat mevazorida boʻlaveradi».Савбон (розияллоҳу анҳу)дан, у Пайғамбар ﷺ дан ривоят қилади. (Пайғамбар) шундай дедилар: «Албатта, мусулмон киши ўз мусулмон биродарини зиёрат қилса, қайтиб келгунига қадар жаннат мевазорида бўлаверади».
وَعَنْ ثَوْبَانَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " إِذَا أَصَابَ أَحَدَكُمُ الْحُمَّى فَإِنَّ الْحمى قِطْعَة من النَّار فليطفها عَنْهُ بِالْمَاءِ فَلْيَسْتَنْقِعْ فِي نَهْرٍ جَارٍ وَلْيَسْتَقْبِلْ جِرْيَتَهُ فَيَقُولُ: بِسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ اشْفِ عَبْدَكَ وَصدق رَسُولك بعد صَلَاة الصُّبْح وَقبل طُلُوعِ الشَّمْسِ وَلْيَنْغَمِسْ فِيهِ ثَلَاثَ غَمْسَاتٍ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَإِنْ لَمْ يَبْرَأْ فِي ثَلَاثٍ فَخَمْسٍ فَإِنْ لَمْ يَبْرَأْ فِي خَمْسٍ فَسَبْعٍ فَإِنْ لَمْ يَبْرَأْ فِي سَبْعٍ فَتِسْعٍ فَإِنَّهَا لَا تَكَادَ تُجَاوِزُ تِسْعًا بِإِذْنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
Savbon (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot: «Sizlardan biringizga isitma yetsa — chunki isitma oʻtdan bir parchadir — uni oʻzidan suv bilan oʻchirsin. Oqar daryoga tushib, suvning oqimiga roʻbaroʻ tursin va ‹Bismillah, Allohummashfi abdaka va saddiq Rasulak› (Alloh nomi bilan. Ey Alloh, bandangga shifo ber va Rasulingni tasdiqla) desin. Buni bomdod namozidan keyin, quyosh chiqishidan oldin qilsin. Unga uch kun davomida uch martadan shoʻngʻisin. Agar uch kunda tuzalmasa, bes (kun); besh kunda tuzalmasa, yetti (kun); yetti kunda tuzalmasa, toʻqqiz (kun qilsin). Chunki u (isitma) Allohning izni bilan toʻqqizdan oshmasligi aniqdir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir.Савбон (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот: «Сизлардан бирингизга иситма етса — чунки иситма ўтдан бир парчадир — уни ўзидан сув билан ўчирсин. Оқар дарёга тушиб, сувнинг оқимига рўбарў турсин ва ‹Бисмиллаҳ, Аллоҳуммашфи абдака ва саддиқ Расулак› (Аллоҳ номи билан. Эй Аллоҳ, бандангга шифо бер ва Расулингни тасдиқла) десин. Буни бомдод намозидан кейин, қуёш чиқишидан олдин қилсин. Унга уч кун давомида уч мартадан шўнғисин. Агар уч кунда тузалмаса, бес (кун); беш кунда тузалмаса, етти (кун); етти кунда тузалмаса, тўққиз (кун қилсин). Чунки у (иситма) Аллоҳнинг изни билан тўққиздан ошмаслиги аниқдир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَنَازَةٍ فَرَأَى نَاسًا رُكْبَانًا فَقَالَ: «أَلَا تَسْتَحْيُونَ؟ إِنَّ مَلَائِكَةَ اللَّهِ عَلَى أَقْدَامِهِمْ وَأَنْتُمْ عَلَى ظُهُورِ الدَّوَابِّ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَرَوَى أَبُو دَاوُدَ نَحْوَهُ وَقَالَ التِّرْمِذِيّ: وَقد روى عَن ثَوْبَان مَوْقُوفا
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga bir janozaga chiqdik. U zot baʼzi kishilarning ulovga minib ketayotganlarini koʻrib: ‹Uyalmaysizlarmi?! Allohning farishtalari oyoqlarida (piyoda) yuribdilar-u, sizlar hayvonlarning ustidasizlar?!› dedilar», dedi. (Abu Iso): Bu bobda Mugʻiyra ibn Shuʼba va Jobir ibn Samuradan ham (rivoyat) bor, dedi. Abu Iso aytdi: Savbonning hadisi undan mavquf qilib ham rivoyat qilingan. Muhammad: Undan mavquf (rivoyat) asahroqdir, dedi.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бир жанозага чиқдик. У зот баъзи кишиларнинг уловга миниб кетаётганларини кўриб: ‹Уялмайсизларми?! Аллоҳнинг фаришталари оёқларида (пиёда) юрибдилар-у, сизлар ҳайвонларнинг устидасизлар?!› дедилар», деди. (Абу Исо): Бу бобда Муғийра ибн Шуъба ва Жобир ибн Самурадан ҳам (ривоят) бор, деди. Абу Исо айтди: Савбоннинг ҳадиси ундан мавқуф қилиб ҳам ривоят қилинган. Муҳаммад: Ундан мавқуф (ривоят) асаҳроқдир, деди.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ يَكْفُلُ لِي أَنْ لَا يَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا فَأَتَكَفَّلَ لَهُ بِالْجَنَّةِ؟» فَقَالَ ثَوْبَانُ: أَنَا فَكَانَ لَا يَسْأَلُ أَحَدًا شَيْئا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Rasululloh ﷺning ozod qilgan quli Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlardan biror narsa soʻramaslikka kim menga kafil boʻlsa, men unga jannatga (kirishi bilan) kafil boʻlaman», dedilar. Shunda Savbon: «Men», dedi. Soʻngra u hech kimdan hech narsa soʻramaydigan boʻldi.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилган қули Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлардан бирор нарса сўрамасликка ким менга кафил бўлса, мен унга жаннатга (кириши билан) кафил бўламан», дедилар. Шунда Савбон: «Мен», деди. Сўнгра у ҳеч кимдан ҳеч нарса сўрамайдиган бўлди.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَفْضَلُ دِينَارٍ يُنْفِقُهُ الرَّجُلُ دِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى عِيَالِهِ وَدِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى دَابَّتِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَدِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى أَصْحَابه فِي سَبِيل الله» . رَوَاهُ مُسلم
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi sarflaydigan dinorlarning eng afzali — kishi oʻz ahli (oilasi)ga sarflaydigan dinor, kishi Alloh yoʻlida oʻz ulovi (otini boqish)ga sarflaydigan dinor va Alloh yoʻlida oʻz hamrohlariga sarflaydigan dinordir», dedilar. Abu Qiloba: «U (Savbon) avval oilani (zikr qilishdan) boshladi», dedi. Soʻng Abu Qiloba: «Qaysi kishi oʻzining kichik bolalariga sarflab, ularni (haromdan) saqlaydigan — yoki Alloh ular orqali (ularga) manfaat yetkazib, ularni boy qiladigan — kishidan koʻra (savob jihatidan) buyukroqdir?» dedi.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши сарфлайдиган динорларнинг энг афзали — киши ўз аҳли (оиласи)га сарфлайдиган динор, киши Аллоҳ йўлида ўз улови (отини боқиш)га сарфлайдиган динор ва Аллоҳ йўлида ўз ҳамроҳларига сарфлайдиган динордир», дедилар. Абу Қилоба: «У (Савбон) аввал оилани (зикр қилишдан) бошлади», деди. Сўнг Абу Қилоба: «Қайси киши ўзининг кичик болаларига сарфлаб, уларни (ҳаромдан) сақлайдиган — ёки Аллоҳ улар орқали (уларга) манфаат етказиб, уларни бой қиладиган — кишидан кўра (савоб жиҳатидан) буюкроқдир?» деди.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ (وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَب وَالْفِضَّة)
كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ فَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ: نَزَلَتْ فِي الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ لَوْ عَلِمْنَا أَيُّ الْمَالِ خَيْرٌ فَنَتَّخِذَهُ؟ فَقَالَ: «أَفْضَلُهُ لِسَانٌ ذَاكِرٌ وَقَلْبٌ شَاكِرٌ وَزَوْجَةٌ مُؤْمِنَةٌ تُعِينُهُ عَلَى إِيمَانِهِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: {Oltin va kumushni xazina qiladiganlar…} (Tavba 34) (oyati) nozil boʻlganda, biz Nabiy ﷺ bilan sayohatlaridan birida edik. Uning ashoblaridan baʼzilari: «Oltin va kumush haqida nozil boʻladigan narsa nozil boʻldi. Qaysi mol yaxshiroqligini bilsak, uni egallar edik», dedi. Shunda u zot: «Uning eng afzali — zikr qiluvchi til, shukr qiluvchi qalb va iymonida unga yordam beradigan moʻmina xotindir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Men Muhammad ibn Ismoildan: «Solim ibn Abul-Jaʼd Savbondan eshitganmi?» deb soʻradim. U: «Yoʻq», dedi. Men unga: «U Nabiy ﷺning ashoblaridan kimdan eshitgan?» dedim. U: «U Jobir ibn Abdulloh va Anas ibn Molikdan eshitgan», dedi va Nabiy ﷺning ashoblaridan boshqa bir nechtasini zikr qildi.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: {Олтин ва кумушни хазина қиладиганлар…} (Тавба 34) (ояти) нозил бўлганда, биз Набий ﷺ билан саёҳатларидан бирида эдик. Унинг ашобларидан баъзилари: «Олтин ва кумуш ҳақида нозил бўладиган нарса нозил бўлди. Қайси мол яхшироқлигини билсак, уни эгаллар эдик», деди. Шунда у зот: «Унинг энг афзали — зикр қилувчи тил, шукр қилувчи қалб ва иймонида унга ёрдам берадиган мўмина хотиндир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Мен Муҳаммад ибн Исмоилдан: «Солим ибн Абул-Жаъд Савбондан эшитганми?» деб сўрадим. У: «Йўқ», деди. Мен унга: «У Набий ﷺнинг ашобларидан кимдан эшитган?» дедим. У: «У Жобир ибн Абдуллоҳ ва Анас ибн Моликдан эшитган», деди ва Набий ﷺнинг ашобларидан бошқа бир нечтасини зикр қилди.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي الدُّنْيَا بِهَذِهِ الْآيَةِ (يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرفُوا على أنْفُسِهم لَا تَقْنَطوا)
الْآيَةَ» فَقَالَ رَجُلٌ: فَمَنْ أَشْرَكَ؟ فَسَكَتَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ: «أَلا وَمن أشرَكَ» ثَلَاث مرَّاتٍ
Sawbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u aytdi: Rasululloh ﷺning: «Men bu — {Ey oʻz jonlariga jabr qilgan bandalarim, (Allohning rahmatidan) noumid boʻlmangiz} (Zumar 53) oyatiga (erishmoq) evaziga butun dunyoni ham olishni yoqtirmasdim», deganlarini eshitdim. Bir kishi: ‹Shirk keltirgan kishi ham(mi)?›, dedi. Nabiy ﷺ jim boʻldilar, soʻngra uch marta: «Ogoh boʻling, shirk keltirgan kishi ham», dedilar.Саwбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Мен бу — {Эй ўз жонларига жабр қилган бандаларим, (Аллоҳнинг раҳматидан) ноумид бўлмангиз} (Зумар 53) оятига (эришмоқ) эвазига бутун дунёни ҳам олишни ёқтирмасдим», деганларини эшитдим. Бир киши: ‹Ширк келтирган киши ҳам(ми)?›, деди. Набий ﷺ жим бўлдилар, сўнгра уч марта: «Огоҳ бўлинг, ширк келтирган киши ҳам», дедилар.
وَعَنْ ثَوْبَانَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " إِنَّ الْعَبْدَ لَيَلْتَمِسُ مَرْضَاةَ اللَّهِ فَلَا يَزَالُ بِذَلِكَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لجبريل: إِن فلَانا عَبدِي يتلمس أَنْ يُرْضِيَنِي أَلَا وَإِنَّ رَحْمَتِي عَلَيْهِ فَيَقُولُ جِبْرِيلُ: رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَى فُلَانٍ وَيَقُولُهَا حَمَلَةُ العرشِ ويقولُها مَن حَولهمْ حَتَّى يَقُولُهَا أَهْلُ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ ثُمَّ تَهْبِطُ لَهُ إِلى الأَرْض ". رَوَاهُ أَحْمد
Sawbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Albatta, banda Allohning roziligini talab qiladi va shu holatda davom etaveradi. Shunda aziz va jalil Alloh Jibrilga: ‹Albatta, falon bandam Meni rozi qilishni istamoqda. Ogoh boʻl, Mening rahmatim uning ustidadir›, deydi. Jibril: ‹Allohning rahmati falon bandaga boʻlsin›, deydi. Buni Arsh koʻtaruvchilari ham aytadi, ularning atrofidagilar ham aytadi, hatto yetti osmon ahli ham aytadi. Soʻngra u rahmat uning uchun yerga tushadi», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Саwбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Албатта, банда Аллоҳнинг розилигини талаб қилади ва шу ҳолатда давом этаверади. Шунда азиз ва жалил Аллоҳ Жибрилга: ‹Албатта, фалон бандам Мени рози қилишни истамоқда. Огоҳ бўл, Менинг раҳматим унинг устидадир›, дейди. Жибрил: ‹Аллоҳнинг раҳмати фалон бандага бўлсин›, дейди. Буни Арш кўтарувчилари ҳам айтади, уларнинг атрофидагилар ҳам айтади, ҳатто етти осмон аҳли ҳам айтади. Сўнгра у раҳмат унинг учун ерга тушади», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ عَبْدٍ مُسْلِمٍ يَقُولُ إِذَا أَمْسَى وَإِذَا أَصْبَحَ ثَلَاثًا رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ نَبِيًّا إِلَّا كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يُرْضِيَهُ يَوْمَ الْقِيَامَة» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ
Nabiy ﷺning xizmatchisi Abu Sallom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qaysi bir musulmon yoki inson yoxud banda kechqurun va ertalab: ‹Roziytu billahi Robban va bil-Islami diynan va bi Muhammadin nabiyyan (Rabb boʻlishga Allohdan, din boʻlishga Islomdan, Nabiy boʻlishga Muhammaddan rozi boʻldim)› deb aytsa, albatta qiyomat kuni Alloh uni rozi qilishi Uning zimmasidagi haq boʻladi», dedilar.Набий ﷺнинг хизматчиси Абу Саллом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қайси бир мусулмон ёки инсон ёхуд банда кечқурун ва эрталаб: ‹Розийту биллаҳи Роббан ва бил-Ислами дийнан ва би Муҳаммадин набийян (Рабб бўлишга Аллоҳдан, дин бўлишга Исломдан, Набий бўлишга Муҳаммаддан рози бўлдим)› деб айтса, албатта қиёмат куни Аллоҳ уни рози қилиши Унинг зиммасидаги ҳақ бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَاصِمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، قَالَ: حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ قَالَ: حَدَّثَنِي صَفْوَانُ قَالَ: سَمِعْتُ رَاشِدَ بْنَ سَعْدٍ يَقُولُ: سَمِعْتُ ثَوْبَانَ يَقُولُ: قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: لاَ تَسْكُنِ الْكُفُورَ، فَإِنَّ سَاكِنَ الْكُفُورِ كَسَاكِنِ الْقُبُورِ قَالَ أَحْمَدُ: الْكُفُورُ: الْقُرَى.
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Chekka qishloqlarda (shahardan yiroq joylarda) yashamagin. Chunki chekka qishloqlarda yashovchi xuddi qabrlarda yashovchi kabidir», dedilar.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Чекка қишлоқларда (шаҳардан йироқ жойларда) яшамагин. Чунки чекка қишлоқларда яшовчи худди қабрларда яшовчи кабидир», дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ، عَنْ ثَوْبَانَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ دِينَارٍ أَنْفَقَهُ الرَّجُلُ عَلَى عِيَالِهِ، وَدِينَارٌ أَنْفَقَهُ عَلَى أَصْحَابِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَدِينَارٌ أَنْفَقَهُ عَلَى دَابَّتِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ.
Savbon (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan shunga oʻxshash (hadis) rivoyat qiladi, biroq unda shuni ziyoda qildi: «Jannat mevasi nima?» deb soʻraldi. U zot: «Uning terimidir», dedilar. Abu Iso aytdi: Baʼzilar buni Hammod ibn Zayddan rivoyat qilib, uni (Paygʻambarga) marfuʼ qilmaganlar.Савбон (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан шунга ўхшаш (ҳадис) ривоят қилади, бироқ унда шуни зиёда қилди: «Жаннат меваси нима?» деб сўралди. У зот: «Унинг теримидир», дедилар. Абу Исо айтди: Баъзилар буни Ҳаммод ибн Зайддан ривоят қилиб, уни (Пайғамбарга) марфуъ қилмаганлар.
حَدَّثَنَا عِصَامُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَرْطَاةُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ: سَمِعْتُ، يَعْنِي أَبَا عَامِرٍ الْحِمْصِيَّ، قَالَ: كَانَ ثَوْبَانُ يَقُولُ: مَا مِنْ رَجُلَيْنِ يَتَصَارَمَانِ فَوْقَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ، فَيَهْلِكُ أَحَدُهُمَا، فَمَاتَا وَهُمَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الْمُصَارَمَةِ، إِلاَّ هَلَكَا جَمِيعًا، وَمَا مِنْ جَارٍ يَظْلِمُ جَارَهُ وَيَقْهَرُهُ، حَتَّى يَحْمِلَهُ ذَلِكَ عَلَى أَنْ يَخْرُجَ مِنْ مَنْزِلِهِ، إِلاَّ هَلَكَ.
Sawbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday der edi: «Uch kundan ortiq bir-biri bilan aloqani uzgan ikki kishi, soʻng ulardan biri (nobud) boʻlib, ikkovi ana shu uzishmoqda holatida oʻlsa, albatta ikkovlari birgalikda halok boʻladi. Qoʻshnisiga zulm qilib, uni uyidan chiqib ketishga majbur qilguncha bosim oʻtkazadigan har qanday qoʻshni ham, albatta, halok boʻladi.»Саwбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай дер эди: «Уч кундан ортиқ бир-бири билан алоқани узган икки киши, сўнг улардан бири (нобуд) бўлиб, иккови ана шу узишмоқда ҳолатида ўлса, албатта икковлари биргаликда ҳалок бўлади. Қўшнисига зулм қилиб, уни уйидан чиқиб кетишга мажбур қилгунча босим ўтказадиган ҳар қандай қўшни ҳам, албатта, ҳалок бўлади.»