Usoma ibn Zayd ibn Horisa

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَ الطَّاعُونَ فَقَالَ ‏"‏ بَقِيَّةُ رِجْزٍ - أَوْ عَذَابٍ أُرْسِلَ عَلَى طَائِفَةٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلاَ تَخْرُجُوا مِنْهَا وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَلَسْتُمْ بِهَا فَلاَ تَهْبِطُوا عَلَيْهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ سَعْدٍ وَخُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَجَابِرٍ وَعَائِشَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tounni zikr qilib: «U Bani Isroildan bir toifaga yuborilgan azob — yoki uqubatning qoldigʻidir. Bas, u bir yerga tushsa-yu, siz oʻsha yerda boʻlsangiz, undan chiqib ketmanglar; bir yerga tushsa-yu, siz u yerda boʻlmasangiz, unga kirib bormanglar», dedilar. Abu Iso aytdi: Usoma ibn Zaydning hadisi hasan sahih hadisdir.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тоунни зикр қилиб: «У Бани Исроилдан бир тоифага юборилган азоб — ёки уқубатнинг қолдиғидир. Бас, у бир ерга тушса-ю, сиз ўша ерда бўлсангиз, ундан чиқиб кетманглар; бир ерга тушса-ю, сиз у ерда бўлмасангиз, унга кириб борманглар», дедилар. Абу Исо айтди: Усома ибн Зайднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.

حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ الْمَرْوَزِيُّ، بِمَكَّةَ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا الأَحْوَصُ بْنُ جَوَّابٍ، عَنْ سُعَيْرِ بْنِ الْخِمْسِ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ صُنِعَ إِلَيْهِ مَعْرُوفٌ فَقَالَ لِفَاعِلِهِ جَزَاكَ اللَّهُ خَيْرًا فَقَدْ أَبْلَغَ فِي الثَّنَاءِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ جَيِّدٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا فَلَمْ يَعْرِفْهُ ‏.‏ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ حَازِمٍ الْبَلْخِيُّ قَالَ سَمِعْتُ الْمَكِّيَّ بْنَ إِبْرَاهِيمَ يَقُولُ كُنَّا عِنْدَ ابْنِ جُرَيْجٍ الْمَكِّيِّ فَجَاءَ سَائِلٌ فَسَأَلَهُ فَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ لِخَازِنِهِ أَعْطِهِ دِينَارًا ‏.‏ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ دِينَارٌ إِنْ أَعْطَيْتُهُ لَجُعْتَ وَعِيَالَكَ ‏.‏ قَالَ فَغَضِبَ وَقَالَ أَعْطِهِ ‏.‏ قَالَ الْمَكِّيُّ فَنَحْنُ عِنْدَ ابْنِ جُرَيْجٍ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ بِكِتَابٍ وَصُرَّةٍ وَقَدْ بَعَثَ إِلَيْهِ بَعْضُ إِخْوَانِهِ وَفِي الْكِتَابِ إِنِّي قَدْ بَعَثْتُ خَمْسِينَ دِينَارًا ‏.‏ قَالَ فَحَلَّ ابْنُ جُرَيْجٍ الصُّرَّةَ فَعَدَّهَا فَإِذَا هِيَ أَحَدٌ وَخَمْسُونَ دِينَارًا ‏.‏ قَالَ فَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ لِخَازِنِهِ قَدْ أَعْطَيْتَ وَاحِدًا فَرَدَّهُ اللَّهُ عَلَيْكَ وَزَادَكَ خَمْسِينَ دِينَارًا ‏.‏

Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimga yaxshilik qilinsa-yu, u yaxshilik qilgan kishiga: ‹Jazokallohu xayron (Alloh senga yaxshilik ila mukofot bersin)›, desa, u maqtovning eng yuqori (darajasi)ga yetkazibdi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan, jayyid, gʻaribdir. Biz uni Usoma ibn Zayd hadisi (silsilasi)dan faqat shu yoʻl bilangina bilamiz. Abu Hurayradan ham Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashi rivoyat qilingan. Men Muhammaddan soʻradim, u buni bilmadi.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимга яхшилик қилинса-ю, у яхшилик қилган кишига: ‹Жазокаллоҳу хайрон (Аллоҳ сенга яхшилик ила мукофот берсин)›, деса, у мақтовнинг энг юқори (даражаси)га етказибди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан, жаййид, ғарибдир. Биз уни Усома ибн Зайд ҳадиси (силсиласи)дан фақат шу йўл билангина биламиз. Абу Ҳурайрадан ҳам Набий ﷺдан шунга ўхшаши ривоят қилинган. Мен Муҳаммаддан сўрадим, у буни билмади.

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ يَرِثُ الْمُسْلِمُ الْكَافِرَ وَلاَ الْكَافِرُ الْمُسْلِمَ ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ نَحْوَهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ‏.‏ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ هَكَذَا رَوَاهُ مَعْمَرٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ نَحْوَ هَذَا ‏.‏ وَرَوَى مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ وَحَدِيثُ مَالِكٍ وَهَمٌ وَهِمَ فِيهِ مَالِكٌ وَقَدْ رَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ مَالِكٍ فَقَالَ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ وَأَكْثَرُ أَصْحَابِ مَالِكٍ قَالُوا عَنْ مَالِكٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ عُثْمَانَ وَعَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ هُوَ مَشْهُورٌ مِنْ وَلَدِ عُثْمَانَ وَلاَ يُعْرَفُ عُمَرُ بْنُ عُثْمَانَ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَاخْتَلَفَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي مِيرَاثِ الْمُرْتَدِّ فَجَعَلَ أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصَحْابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمُ الْمَالَ لِوَرَثَتِهِ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ‏.‏ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ يَرِثُهُ وَرَثَتُهُ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَاحْتَجُّوا بِحَدِيثِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَرِثُ الْمُسْلِمُ الْكَافِرَ ‏"‏ ‏.‏ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ ‏.‏

Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Musulmon kofirga merosxoʻr boʻlmaydi, kofir ham musulmonga merosxoʻr boʻlmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Jobir va Abdulloh ibn Amrdan ham (rivoyat) bor. Bu hadis hasan sahihdir. Maʼmar va boshqa koʻplab (rovi) az-Zuhriydan shu tarzda rivoyat qilganlar. Bu hadisga ilm ahli amal qilganlar. Baʼzi ilm ahli murtadning merosi haqida ixtilof qilganlar: Nabiy ﷺning sahobalaridan va boshqalardan koʻpchilik ilm ahli (uning) molini musulmon vorislariga berishni aytganlar. Baʼzilari esa: «Uning musulmon vorislari unga merosxoʻr boʻlmaydi», deganlar va Nabiy ﷺning «Musulmon kofirga merosxoʻr boʻlmaydi» degan hadisini dalil keltirganlar. Bu Shofiʼiyning soʻzidir.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон кофирга меросхўр бўлмайди, кофир ҳам мусулмонга меросхўр бўлмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Жобир ва Абдуллоҳ ибн Амрдан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Маъмар ва бошқа кўплаб (рови) аз-Зуҳрийдан шу тарзда ривоят қилганлар. Бу ҳадисга илм аҳли амал қилганлар. Баъзи илм аҳли муртаднинг мероси ҳақида ихтилоф қилганлар: Набий ﷺнинг саҳобаларидан ва бошқалардан кўпчилик илм аҳли (унинг) молини мусулмон ворисларига беришни айтганлар. Баъзилари эса: «Унинг мусулмон ворислари унга меросхўр бўлмайди», деганлар ва Набий ﷺнинг «Мусулмон кофирга меросхўр бўлмайди» деган ҳадисини далил келтирганлар. Бу Шофиъийнинг сўзидир.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِمَجْلِسٍ وَفِيهِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْيَهُودِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ichida musulmonlar bilan yahudiylar aralashib oʻtirgan bir majlis yonidan oʻtdilar va ularga salom berdilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ичида мусулмонлар билан яҳудийлар аралашиб ўтирган бир мажлис ёнидан ўтдилар ва уларга салом бердилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ يَعْقُوبَ الزَّمْعِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ زَيْدِ بْنِ الْمُهَاجِرِ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُسْلِمُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ النَّبَّالُ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ أُسَامَةُ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ طَرَقْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فِي بَعْضِ الْحَاجَةِ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُشْتَمِلٌ عَلَى شَيْءٍ لاَ أَدْرِي مَا هُوَ فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنْ حَاجَتِي قُلْتُ مَا هَذَا الَّذِي أَنْتَ مُشْتَمِلٌ عَلَيْهِ قَالَ فَكَشَفَهُ فَإِذَا حَسَنٌ وَحُسَيْنٌ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ عَلَى وَرِكَيْهِ فَقَالَ ‏"‏ هَذَانِ ابْنَاىَ وَابْنَا ابْنَتِي اللَّهُمَّ إِنِّي أُحِبُّهُمَا فَأَحِبَّهُمَا وَأَحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُمَا ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ ‏.‏

Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U: «Men bir kecha biror hojat uchun Nabiy ﷺning eshiklarini qoqdim. Nabiy ﷺ bir narsani oʻrab olgan holda chiqdilar, men u nima ekanini bilmasdim. Hojatimni bitirgach: ‹Bu oʻzingiz oʻrab olgan narsa nima?› dedim. U zot uni ochdilar, bir qarasam, Hasan bilan Husayn (alayhimassalom) ekan, u zotning ikki tomonlarida edilar. Shunda: ‹Bu ikkovi mening oʻgʻillarim va qizimning oʻgʻillaridir. Allohim, men ularni sevaman, sen ham ularni sevgin va ularni sevgan kishini ham sevgin›, dedilar», dedi. Bu hadis hasan gʻaribdir.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У: «Мен бир кеча бирор ҳожат учун Набий ﷺнинг эшикларини қоқдим. Набий ﷺ бир нарсани ўраб олган ҳолда чиқдилар, мен у нима эканини билмасдим. Ҳожатимни битиргач: ‹Бу ўзингиз ўраб олган нарса нима?› дедим. У зот уни очдилар, бир қарасам, Ҳасан билан Ҳусайн (алайҳимассалом) экан, у зотнинг икки томонларида эдилар. Шунда: ‹Бу иккови менинг ўғилларим ва қизимнинг ўғилларидир. Аллоҳим, мен уларни севаман, сен ҳам уларни севгин ва уларни севган кишини ҳам севгин›, дедилар», деди. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ عَلِيٌّ وَالْعَبَّاسُ يَسْتَأْذِنَانِ فَقَالاَ يَا أُسَامَةُ اسْتَأْذِنْ لَنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِيٌّ وَالْعَبَّاسُ يَسْتَأْذِنَانِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَتَدْرِي مَا جَاءَ بِهِمَا ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ لاَ أَدْرِيَ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَكِنِّي أَدْرِي ‏"‏ ‏.‏ فَأَذِنَ لَهُمَا فَدَخَلاَ فَقَالاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْنَاكَ نَسْأَلُكَ أَىُّ أَهْلِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ ‏"‏ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالاَ مَا جِئْنَاكَ نَسْأَلُكَ عَنْ أَهْلِكَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَحَبُّ أَهْلِي إِلَىَّ مَنْ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتُ عَلَيْهِ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالاَ ثُمَّ مَنْ قَالَ ‏"‏ ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ الله جَعَلْتَ عَمَّكَ آخِرَهُمْ قَالَ ‏"‏ لأَنَّ عَلِيًّا قَدْ سَبَقَكَ بِالْهِجْرَةِ ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَكَانَ شُعْبَةُ يُضَعِّفُ عُمَرَ بْنَ أَبِي سَلَمَةَ ‏.‏

Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men Nabiy ﷺning huzurlarida oʻtirgan edim. Shu payt Ali va Abbos kelib, kirishga izn soʻradilar va: ‹Ey Usoma, biz uchun Rasululloh ﷺdan izn soʻrab ber›, dedilar. Men: ‹Yo Rasululloh, Ali va Abbos kirishga izn soʻrayaptilar›, dedim. U zot: ‹Ularni nima maqsadda kelganini bilasanmi?›, dedilar. Men: ‹Bilmayman›, dedim. Nabiy ﷺ: ‹Lekin men bilaman›, dedilar va ularga izn berdilar. Ular kirib: ‹Yo Rasululloh, biz sizning huzuringizga, oilangizdan eng mahbubi kim ekanini soʻrash uchun keldik›, dedilar. U zot: ‹Fotima bint Muhammad›, dedilar. Ular: ‹Biz oilangiz haqida soʻrash uchun kelganimiz yoʻq›, dedilar. U zot: ‹Oilamdan menga eng mahbubi — Alloh inʼom etgan va men ham inʼom etgan kishi: Usoma ibn Zayddir›, dedilar. Ular: ‹Soʻng kim?›, dedilar. U zot: ‹Soʻng Ali ibn Abu Tolib›, dedilar. Abbos: ‹Yo Rasululloh, amakingizni ularning eng oxirgisi qildingizmi?›, dedi. U zot: ‹Chunki Ali hijratda sendan oʻzib ketgan›, dedilar». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Shuʼba esa Umar ibn Abu Salamani zaif sanardi.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен Набий ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдим. Шу пайт Али ва Аббос келиб, киришга изн сўрадилар ва: ‹Эй Усома, биз учун Расулуллоҳ ﷺдан изн сўраб бер›, дедилар. Мен: ‹Ё Расулуллоҳ, Али ва Аббос киришга изн сўраяптилар›, дедим. У зот: ‹Уларни нима мақсадда келганини биласанми?›, дедилар. Мен: ‹Билмайман›, дедим. Набий ﷺ: ‹Лекин мен биламан›, дедилар ва уларга изн бердилар. Улар кириб: ‹Ё Расулуллоҳ, биз сизнинг ҳузурингизга, оилангиздан энг маҳбуби ким эканини сўраш учун келдик›, дедилар. У зот: ‹Фотима бинт Муҳаммад›, дедилар. Улар: ‹Биз оилангиз ҳақида сўраш учун келганимиз йўқ›, дедилар. У зот: ‹Оиламдан менга энг маҳбуби — Аллоҳ инъом этган ва мен ҳам инъом этган киши: Усома ибн Зайддир›, дедилар. Улар: ‹Сўнг ким?›, дедилар. У зот: ‹Сўнг Али ибн Абу Толиб›, дедилар. Аббос: ‹Ё Расулуллоҳ, амакингизни уларнинг энг охиргиси қилдингизми?›, деди. У зот: ‹Чунки Али ҳижратда сендан ўзиб кетган›, дедилар». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Шуъба эса Умар ибн Абу Саламани заиф санарди.