Xabbob ibn al-Aratt

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، وَخَالِدٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ خَبَّابٍ، قَالَ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُتَوَسِّدٌ بُرْدَةً فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ فَشَكَوْنَا إِلَيْهِ فَقُلْنَا أَلاَ تَسْتَنْصِرْ لَنَا أَلاَ تَدْعُو اللَّهَ لَنَا فَجَلَسَ مُحْمَرًّا وَجْهُهُ فَقَالَ ‏"‏ قَدْ كَانَ مَنْ قَبْلَكُمْ يُؤْخَذُ الرَّجُلُ فَيُحْفَرُ لَهُ فِي الأَرْضِ ثُمَّ يُؤْتَى بِالْمِنْشَارِ فَيُجْعَلُ عَلَى رَأْسِهِ فَيُجْعَلُ فِرْقَتَيْنِ مَا يَصْرِفُهُ ذَلِكَ عَنْ دِينِهِ وَيُمْشَطُ بِأَمْشَاطِ الْحَدِيدِ مَا دُونَ عَظْمِهِ مِنْ لَحْمٍ وَعَصَبٍ مَا يَصْرِفُهُ ذَلِكَ عَنْ دِينِهِ وَاللَّهِ لَيُتِمَّنَّ اللَّهُ هَذَا الأَمْرَ حَتَّى يَسِيرَ الرَّاكِبُ مَا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَحَضْرَمَوْتَ مَا يَخَافُ إِلاَّ اللَّهَ تَعَالَى وَالذِّئْبَ عَلَى غَنَمِهِ وَلَكِنَّكُمْ تَعْجَلُونَ ‏"‏ ‏.‏

Xabbob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u shunday dedi: «Biz Rasululloh ﷺning huzurlariga keldik, u zot Kaʼba soyasida bir burda (chopon)ni yostiq qilib yastanib yotgan edilar. Biz u zotga (mushriklarning azoblaridan) shikoyat qilib: ‹Biz uchun (Ollohdan) nusrat soʻramaysizmi? Biz uchun Ollohga duo qilmaysizmi?›, dedik. Shunda u zot yuzlari qizarib oʻtirdilar va: ‹Sizlardan oldingilardan (baʼzi) kishi tutib olinar, soʻng unga yerda chuqur qazilar, soʻng arra keltirilib boshining ustiga qoʻyilar va u ikki boʻlakka boʻlinar edi, biroq bu uni dinidan qaytarmas edi. Temir taroqlar bilan suyagidan boshqa goʻshti va paylari taralar (yulinar) edi, ammo bu ham uni dinidan qaytarmas edi. Ollohga qasamki, Olloh albatta bu ishni (Islomni) shu qadar toʻliq qiladiki, hatto otliq Sanʼo bilan Hazramavt orasida (yolgʻiz) yurganida Ollohdan va qoʻylariga (zarar yetkazadigan) boʻridan boshqa hech narsadan qoʻrqmaydigan boʻladi. Lekin sizlar shoshyapsizlar›, dedilar».Хаббоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у шундай деди: «Биз Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдик, у зот Каъба соясида бир бурда (чопон)ни ёстиқ қилиб ястаниб ётган эдилар. Биз у зотга (мушрикларнинг азобларидан) шикоят қилиб: ‹Биз учун (Оллоҳдан) нусрат сўрамайсизми? Биз учун Оллоҳга дуо қилмайсизми?›, дедик. Шунда у зот юзлари қизариб ўтирдилар ва: ‹Сизлардан олдингилардан (баъзи) киши тутиб олинар, сўнг унга ерда чуқур қазилар, сўнг арра келтирилиб бошининг устига қўйилар ва у икки бўлакка бўлинар эди, бироқ бу уни динидан қайтармас эди. Темир тароқлар билан суягидан бошқа гўшти ва пайлари таралар (юлинар) эди, аммо бу ҳам уни динидан қайтармас эди. Оллоҳга қасамки, Оллоҳ албатта бу ишни (Исломни) шу қадар тўлиқ қиладики, ҳатто отлиқ Санъо билан Ҳазрамавт орасида (ёлғиз) юрганида Оллоҳдан ва қўйларига (зарар етказадиган) бўридан бошқа ҳеч нарсадан қўрқмайдиган бўлади. Лекин сизлар шошяпсизлар›, дедилар».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ خَبَّابٍ، قَالَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ وَلَمْ تَكُنْ لَهُ إِلاَّ نَمِرَةٌ كُنَّا إِذَا غَطَّيْنَا بِهَا رَأْسَهُ خَرَجَتْ رِجْلاَهُ وَإِذَا غَطَّيْنَا رِجْلَيْهِ خَرَجَ رَأْسُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ غَطُّوا بِهَا رَأْسَهُ وَاجْعَلُوا عَلَى رِجْلَيْهِ مِنَ الإِذْخِرِ ‏"‏ ‏.‏

Xabbob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Musʼab ibn Umayr Uhud kuni shahid qilindi. Uning faqat bitta yoʻl-yoʻl gilamchadan boshqa narsasi yoʻq edi. Biz u bilan boshini yopsak, oyoqlari chiqib qolar, oyoqlarini yopsak, boshi chiqib qolar edi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹U bilan boshini yopinglar, oyoqlariga esa izxir (xushboʻy oʻt)dan qoʻyinglar›, dedilar».Хаббоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мусъаб ибн Умайр Уҳуд куни шаҳид қилинди. Унинг фақат битта йўл-йўл гиламчадан бошқа нарсаси йўқ эди. Биз у билан бошини ёпсак, оёқлари чиқиб қолар, оёқларини ёпсак, боши чиқиб қолар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹У билан бошини ёпинглар, оёқларига эса изхир (хушбўй ўт)дан қўйинглар›, дедилар».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ خَبَّابٍ، قَالَ إِنَّ مُصْعَبَ بْنَ عُمَيْرٍ قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ إِلاَّ نَمِرَةٌ كُنَّا إِذَا غَطَّيْنَا بِهَا رَأْسَهُ خَرَجَ رِجْلاَهُ وَإِذَا غَطَّيْنَا رِجْلَيْهِ خَرَجَ رَأْسُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ غَطُّوا بِهَا رَأْسَهُ وَاجْعَلُوا عَلَى رِجْلَيْهِ شَيْئًا مِنَ الإِذْخِرِ ‏"‏ ‏.‏

Xabbob (roziyallohu anhu) shunday dedilar: Musʼab ibn Umayr Uhud kunida shahid boʻldi. Uning (kafanlash uchun) yoʻl-yoʻl gilamdan boshqa narsasi yoʻq edi. Biz u bilan boshini yopsak, oyoqlari chiqib qolar, oyoqlarini yopsak, boshi chiqib qolardi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uning boshini u bilan yopinglar, oyoqlariga esa biroz izxir (oʻti) qoʻyinglar», dedilar.Хаббоб (розияллоҳу анҳу) шундай дедилар: Мусъаб ибн Умайр Уҳуд кунида шаҳид бўлди. Унинг (кафанлаш учун) йўл-йўл гиламдан бошқа нарсаси йўқ эди. Биз у билан бошини ёпсак, оёқлари чиқиб қолар, оёқларини ёпсак, боши чиқиб қоларди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг бошини у билан ёпинглар, оёқларига эса бироз изхир (ўти) қўйинглар», дедилар.