Yala ibn Umayya

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَمَّارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَابَيْهِ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ قُلْتُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ‏{‏ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا، مِنَ الصَّلاَةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ‏}‏ فَقَدْ أَمِنَ النَّاسُ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ رضى الله عنه عَجِبْتُ مِمَّا عَجِبْتَ مِنْهُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ ‏"‏ صَدَقَةٌ تَصَدَّقَ اللَّهُ بِهَا عَلَيْكُمْ فَاقْبَلُوا صَدَقَتَهُ ‏"‏ ‏.‏

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattobga: «{Agar kufr keltirganlar sizni fitnaga solishlaridan qoʻrqsangiz, namozni qasr qilib oʻqishingizda gunoh yoʻq} (Niso 101). Endi esa odamlar tinch boʻlib qoldilar-ku», dedim. Shunda Umar (roziyallohu anhu): «Men ham sen taajjublangan narsaga taajjublangan edim, shuning uchun bu haqda Rasululloh ﷺdan soʻradim. U zot: ‹Bu Alloh sizlarga qilgan sadaqa, uning sadaqasini qabul qilinglar›, dedilar», dedi.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттобга: «{Агар куфр келтирганлар сизни фитнага солишларидан қўрқсангиз, намозни қаср қилиб ўқишингизда гуноҳ йўқ} (Нисо 101). Энди эса одамлар тинч бўлиб қолдилар-ку», дедим. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу): «Мен ҳам сен таажжубланган нарсага таажжубланган эдим, шунинг учун бу ҳақда Расулуллоҳ ﷺдан сўрадим. У зот: ‹Бу Аллоҳ сизларга қилган садақа, унинг садақасини қабул қилинглар›, дедилар», деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ الطَّائِفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ قَدِمْتُ الطَّائِفَ فَدَخَلْتُ عَلَى عَنْبَسَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ وَهُوَ بِالْمَوْتِ فَرَأَيْتُ مِنْهُ جَزَعًا فَقُلْتُ إِنَّكَ عَلَى خَيْرٍ ‏.‏ فَقَالَ أَخْبَرَتْنِي أُخْتِي أُمُّ حَبِيبَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ صَلَّى ثِنْتَىْ عَشْرَةَ رَكْعَةً بِالنَّهَارِ أَوْ بِاللَّيْلِ بَنَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ ‏"‏ ‏.‏ خَالَفَهُمْ أَبُو يُونُسَ الْقُشَيْرِيُّ ‏.‏

Umm Habiba (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim kunduzi yoki kechasi oʻn ikki rakat namoz oʻqisa, Alloh azza va jalla unga jannatda bir uy quradi», dedilar.Умм Ҳабиба (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким кундузи ёки кечаси ўн икки ракат намоз ўқиса, Аллоҳ азза ва жалла унга жаннатда бир уй қуради», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أُمَيَّةَ بْنِ أَخِي، يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ يَعْلَى بْنَ أُمَيَّةَ قَالَ جِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأَبِي أُمَيَّةَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْ أَبِي عَلَى الْهِجْرَةِ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أُبَايِعُهُ عَلَى الْجِهَادِ وَقَدِ انْقَطَعَتِ الْهِجْرَةُ ‏"‏ ‏.‏

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Fath kuni otam Umayya bilan Rasululloh ﷺ huzurlariga keldim va: ‹Yo Rasululloh, otamdan hijrat ustiga bayat oling›, dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Men uni jihod ustiga bayat qilaman, hijrat esa allaqachon toʻxtagan›, dedilar», dedi.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Фатҳ куни отам Умайя билан Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдим ва: ‹Ё Расулуллоҳ, отамдан ҳижрат устига баят олинг›, дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен уни жиҳод устига баят қиламан, ҳижрат эса аллақачон тўхтаган›, дедилар», деди.

أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ الْخَلِيلِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ يَعْلَى ابْنِ مُنْيَةَ، أَنَّهُ قَاتَلَ رَجُلاً فَعَضَّ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ فِيهِ فَقَلَعَ ثَنِيَّتَهُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْبَكْرُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَبْطَلَهَا ‏.‏

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u bir kishi bilan urishib qoldi va ulardan biri ikkinchisini tishlab oldi. Tishlangan kishi qoʻlini uning ogʻzidan tortib olganida, tishlaganning oldingi tishi tushib ketdi. Bu ish Paygʻambar ﷺ huzurlariga koʻtarilganda, u zot ﷺ: «Biringiz yosh tuya tishlagandek birodarini tishlaydimi?» dedilar va uni botil qildilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у бир киши билан уришиб қолди ва улардан бири иккинчисини тишлаб олди. Тишланган киши қўлини унинг оғзидан тортиб олганида, тишлаганнинг олдинги тиши тушиб кетди. Бу иш Пайғамбар ﷺ ҳузурларига кўтарилганда, у зот ﷺ: «Бирингиз ёш туя тишлагандек биродарини тишлайдими?» дедилар ва уни ботил қилдилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عَقِيلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ يَعْلَى ابْنِ مُنْيَةَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ بَنِي تَمِيمٍ قَاتَلَ رَجُلاً فَعَضَّ يَدَهُ فَانْتَزَعَهَا فَأَلْقَى ثَنِيَّتَهُ فَاخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْبَكْرُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَطَلَّهَا أَىْ أَبْطَلَهَا ‏.‏

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Banu Tamimdan boʻlgan bir kishi boshqa bir kishi bilan urishib qoldi va uning qoʻlini tishlab oldi. U qoʻlini tortib olganida, tishlaganning oldingi tishi tushib ketdi. Ular Rasululloh ﷺ huzurlarida daʼvolashdilar. Shunda u zot ﷺ: «Biringiz yosh tuya tishlagandek birodarini tishlaydimi?» dedilar va uni botil qildilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Бану Тамимдан бўлган бир киши бошқа бир киши билан уришиб қолди ва унинг қўлини тишлаб олди. У қўлини тортиб олганида, тишлаганнинг олдинги тиши тушиб кетди. Улар Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида даъволашдилар. Шунда у зот ﷺ: «Бирингиз ёш туя тишлагандек биродарини тишлайдими?» дедилар ва уни ботил қилдилар.

أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَيْشَ الْعُسْرَةِ - وَكَانَ أَوْثَقَ عَمَلٍ لِي فِي نَفْسِي - وَكَانَ لِي أَجِيرٌ فَقَاتَلَ إِنْسَانًا فَعَضَّ أَحَدُهُمَا أُصْبَعَ صَاحِبِهِ فَانْتَزَعَ إِصْبَعَهُ فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ فَسَقَطَتْ فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَ ثَنِيَّتَهُ وَقَالَ ‏"‏ أَفَيَدَعُ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا ‏"‏ ‏.‏

Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga Usra (mashaqqat) qoʻshinida gʻazotga chiqdim — bu men uchun oʻzimning nazarimda eng ishonchli amal edi. Mening bir ishchim bor edi, u bir kishi bilan urishib qoldi. Ulardan biri ikkinchisining barmogʻini tishlab oldi, u esa barmogʻini tortib olganida, tishlaganning oldingi tishi qoʻzgʻalib, tushib ketdi. Soʻng u Paygʻambar ﷺ huzurlariga bordi. U zot ﷺ tish uchun tovonni botil qildilar va: «U qoʻlini sening ogʻzingga qoʻyib, sen uni tishlashing uchun tashlab qoʻyadimi?» dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Усра (машаққат) қўшинида ғазотга чиқдим — бу мен учун ўзимнинг назаримда энг ишончли амал эди. Менинг бир ишчим бор эди, у бир киши билан уришиб қолди. Улардан бири иккинчисининг бармоғини тишлаб олди, у эса бармоғини тортиб олганида, тишлаганнинг олдинги тиши қўзғалиб, тушиб кетди. Сўнг у Пайғамбар ﷺ ҳузурларига борди. У зот ﷺ тиш учун товонни ботил қилдилар ва: «У қўлини сенинг оғзингга қўйиб, сен уни тишлашинг учун ташлаб қўядими?» дедилар.