حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَابَاهُ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ قُلْتُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِنَّمَا قَالَ اللَّهُ : ( أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاَةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ) وَقَدْ أَمِنَ النَّاسُ . فَقَالَ عُمَرُ عَجِبْتُ مِمَّا عَجِبْتَ مِنْهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " صَدَقَةٌ تَصَدَّقَ اللَّهُ بِهَا عَلَيْكُمْ فَاقْبَلُوا صَدَقَتَهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Umar ibn al-Xattobga: «Alloh: {Agar kofir boʻlganlar sizni fitnaga solishidan qoʻrqsangiz, namozni qasr qilib oʻqishingizda gunoh yoʻq} degan-ku, holbuki odamlar (endi) tinchlikka erishdilar», dedim. Shunda Umar: «Men ham sen taajjublangan narsadan taajjublangandim, soʻng buni Rasululloh ﷺga aytsam, u zot: ‹Bu Alloh sizlarga ehson qilgan sadaqadir, bas, Uning sadaqasini qabul qilinglar›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Умар ибн ал-Хаттобга: «Аллоҳ: {Агар кофир бўлганлар сизни фитнага солишидан қўрқсангиз, намозни қаср қилиб ўқишингизда гуноҳ йўқ} деган-ку, ҳолбуки одамлар (энди) тинчликка эришдилар», дедим. Шунда Умар: «Мен ҳам сен таажжубланган нарсадан таажжублангандим, сўнг буни Расулуллоҳ ﷺга айтсам, у зот: ‹Бу Аллоҳ сизларга эҳсон қилган садақадир, бас, Унинг садақасини қабул қилинглар›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ رَأَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَعْرَابِيًّا قَدْ أَحْرَمَ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ فَأَمَرَهُ أَنْ يَنْزِعَهَا .
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ihrom bogʻlagan, ustida jubbasi boʻlgan bir aʼrobiyni koʻrdilar va unga jubbani yechishni buyurdilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ иҳром боғлаган, устида жуббаси бўлган бир аъробийни кўрдилар ва унга жуббани ечишни буюрдилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . وَهَذَا أَصَحُّ وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَكَذَا رَوَاهُ قَتَادَةُ وَالْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ . وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ وَابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan Paygʻambar ﷺdan oldingi (835-) hadisga oʻxshash maʼnoda rivoyat qilinadi. Bu (rivoyat) yanada sahihdir va hadisda bir voqea bor. Abu Iso aytdi: Buni Qatoda, Hajjoj ibn Artot va boshqa koʻplab kishilar shu tarzda Atodan, u Yaʼlo ibn Umayyadan rivoyat qilganlar. Toʻgʻrisi esa Amr ibn Dinor va Ibn Jurayj Atodan, u Safvon ibn Yaʼlodan, u otasidan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilgan (rivoyat)dir.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан Пайғамбар ﷺдан олдинги (835-) ҳадисга ўхшаш маънода ривоят қилинади. Бу (ривоят) янада саҳиҳдир ва ҳадисда бир воқеа бор. Абу Исо айтди: Буни Қатода, Ҳажжож ибн Артот ва бошқа кўплаб кишилар шу тарзда Атодан, у Яъло ибн Умайядан ривоят қилганлар. Тўғриси эса Амр ибн Динор ва Ибн Журайж Атодан, у Сафвон ибн Яълодан, у отасидан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилган (ривоят)дир.