وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ «الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُ» هَذَا لَفْظُ الْبُخَارِيِّ وَلِمُسْلِمٍ قَالَ: " إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَيُّ الْمُسْلِمِينَ خَيْرٌ؟ قَالَ: مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ من لِسَانه وَيَده "
(Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «(Haqiqiy) musulmon — musulmonlar uning tili va qoʻlidan salomat (omon) boʻlgan kishidir; muhojir esa — Alloh man qilgan narsalarni tark etgan kishidir», dedilar.(Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «(Ҳақиқий) мусулмон — мусулмонлар унинг тили ва қўлидан саломат (омон) бўлган кишидир; муҳожир эса — Аллоҳ ман қилган нарсаларни тарк этган кишидир», дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْكَبَائِرُ الْإِشْرَاكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَالْيَمِين الْغمُوس» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
وَفِي رِوَايَةِ أَنَسٍ: «وَشَهَادَةُ الزُّورِ» بَدَلُ: «الْيَمِينُ الْغمُوس»
(Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qiladi):) U zot: «Kabiralar (katta gunohlar) — Allohga shirk keltirish, ota-onaga oqlik qilish, (nohaq) jon oʻldirish va yamin gʻamus (yolgʻon qasam)dir», dedilar.(Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилади):) У зот: «Кабиралар (катта гуноҳлар) — Аллоҳга ширк келтириш, ота-онага оқлик қилиш, (ноҳақ) жон ўлдириш ва ямин ғамус (ёлғон қасам)дир», дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ وَإِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذا خَاصم فجر»
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kimda toʻrt (xislat) boʻlsa, u xolis munofiq boʻladi; kimda ulardan biri boʻlsa, uni tark etmaguncha unda nifoqning bir xislati boʻladi: ishonib topshirilsa, xiyonat qiladi; gapirsa, yolgʻon gapiradi; ahd qilsa, ahdiga xilof qiladi; janjallashsa, soʻkinib (haddan oshib) ketadi», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Кимда тўрт (хислат) бўлса, у холис мунофиқ бўлади; кимда улардан бири бўлса, уни тарк этмагунча унда нифоқнинг бир хислати бўлади: ишониб топширилса, хиёнат қилади; гапирса, ёлғон гапиради; аҳд қилса, аҳдига хилоф қилади; жанжаллашса, сўкиниб (ҳаддан ошиб) кетади», — дедилар.
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كَتَبَ اللَّهُ مقادير الْخَلَائق قبل أَن يخلق السَّمَوَات وَالْأَرْضَ بِخَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ» قَالَ: «وَكَانَ عَرْشُهُ على المَاء» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Alloh osmonlar va yerni yaratishidan ellik ming yil avval xaloyiqning taqdirlarini yozib qoʻygan», — soʻng (roviy) dedi: — «va Uning Arshi suv ustida edi», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Аллоҳ осмонлар ва ерни яратишидан эллик минг йил аввал халойиқнинг тақдирларини ёзиб қўйган», — сўнг (ровий) деди: — «ва Унинг Арши сув устида эди», — дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَقُول إِنَّ قُلُوبَ بَنِي آدَمَ كُلِّهَا بَيْنَ أُصْبُعَيْنِ من أَصَابِع الرَّحْمَن كقلب وَاحِد يصرفهُ حَيْثُ يَشَاءُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الله مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitibdi: «Albatta, Odam bolalarining barcha qalblari Rahmonning barmoqlaridan ikki barmogʻi orasida xuddi bitta qalbdek (turibdi), U uni xohlagan tomonga buradi». Soʻng Rasululloh ﷺ: «Yo Alloh, ey qalblarni buruvchi Zot! Qalblarimizni Oʻzingga itoat etishga burgin», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитибди: «Албатта, Одам болаларининг барча қалблари Раҳмоннинг бармоқларидан икки бармоғи орасида худди битта қалбдек (турибди), У уни хоҳлаган томонга буради». Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Ё Аллоҳ, эй қалбларни бурувчи Зот! Қалбларимизни Ўзингга итоат этишга бургин», — дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي يَده كِتَابَانِ فَقَالَ: «أَتَدْرُونَ مَا هَذَانِ الكتابان فَقُلْنَا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلَّا أَنْ تُخْبِرَنَا فَقَالَ لِلَّذِي فِي يَدِهِ الْيُمْنَى هَذَا كِتَابٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ فِيهِ أَسْمَاءُ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَأَسْمَاء آبَائِهِم وقبائلهم ثمَّ أجمل على آخِرهم فَلَا يُزَادُ فِيهِمْ وَلَا يُنْقَصُ مِنْهُمْ أَبَدًا ثُمَّ قَالَ لِلَّذِي فِي شِمَالِهِ هَذَا كِتَابٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ فِيهِ أَسْمَاءُ أَهْلِ النَّارِ وَأَسْمَاء آبَائِهِم وقبائلهم ثمَّ أجمل على آخِرهم فَلَا يُزَادُ فِيهِمْ وَلَا يُنْقَصُ مِنْهُمْ أَبَدًا فَقَالَ أَصْحَابُهُ فَفِيمَ الْعَمَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ كَانَ أَمْرٌ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ فَقَالَ سَدِّدُوا وَقَارِبُوا فَإِنَّ صَاحِبَ الْجَنَّةِ يُخْتَمُ لَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنْ عَمِلَ أَيَّ عَمَلٍ وَإِنَّ صَاحِبَ النَّارِ يُخْتَمُ لَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ وَإِنْ عَمِلَ أَيَّ عَمَلٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيْهِ فَنَبَذَهُمَا ثُمَّ قَالَ فَرَغَ رَبُّكُمْ مِنَ الْعِبَادِ فريق فِي الْجنَّة وفريق فِي السعير» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيح
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ qoʻllarida ikki kitob bilan huzurimizga chiqdilar-da: «Bu ikki kitob nimaligini bilasizlarmi?» dedilar. Biz: «Yoʻq, ey Rasululloh, faqat siz xabar bersangizgina (bilamiz)», dedik. Shunda u zot oʻng qoʻllaridagi (kitob) haqida: «Bu olamlar Rabbi tomonidan (yuborilgan) kitob boʻlib, unda jannat ahlining ismlari, ularning otalarining ismlari va qabilalari (yozilgan). Soʻng oxirigacha (yozilib) yakunlangan, ularga abadiy biror (kishi) qoʻshilmaydi va ulardan biror (kishi) kamaytirilmaydi», dedilar. Soʻng chap qoʻllaridagi (kitob) haqida: «Bu (ham) olamlar Rabbi tomonidan (yuborilgan) kitob boʻlib, unda doʻzax ahlining ismlari, ularning otalarining ismlari va qabilalari (yozilgan). Soʻng oxirigacha (yozilib) yakunlangan, ularga abadiy biror (kishi) qoʻshilmaydi va ulardan biror (kishi) kamaytirilmaydi», dedilar. Sahobalari: «Ey Rasululloh, ish allaqachon hal qilinib boʻlgan boʻlsa, amal nima uchun (kerak)?» dedilar. U zot: «(Toʻgʻri yoʻlda) sobit boʻlinglar va (toʻgʻrilikka) yaqinlashinglar, chunki jannat egasi qanday amal qilmasin, oxir-oqibat jannat ahlining amali bilan xotima topadi, doʻzax egasi esa qanday amal qilmasin, oxir-oqibat doʻzax ahlining amali bilan xotima topadi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ qoʻllari bilan (ishora qilib), ularni (yiqitib) tashladilar-da: «Rabbingiz bandalardan (taqdirini bitirib) hal qilib boʻldi, bir guruh jannatda, bir guruh doʻzaxda», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Ibn Umardan ham (rivoyat) bor. Bu hadis hasan gʻarib sahihdir. Abu Qabilning ismi Huyay ibn Honiʼdir.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ қўлларида икки китоб билан ҳузуримизга чиқдилар-да: «Бу икки китоб нималигини биласизларми?» дедилар. Биз: «Йўқ, эй Расулуллоҳ, фақат сиз хабар берсангизгина (биламиз)», дедик. Шунда у зот ўнг қўлларидаги (китоб) ҳақида: «Бу оламлар Рабби томонидан (юборилган) китоб бўлиб, унда жаннат аҳлининг исмлари, уларнинг оталарининг исмлари ва қабилалари (ёзилган). Сўнг охиригача (ёзилиб) якунланган, уларга абадий бирор (киши) қўшилмайди ва улардан бирор (киши) камайтирилмайди», дедилар. Сўнг чап қўлларидаги (китоб) ҳақида: «Бу (ҳам) оламлар Рабби томонидан (юборилган) китоб бўлиб, унда дўзах аҳлининг исмлари, уларнинг оталарининг исмлари ва қабилалари (ёзилган). Сўнг охиригача (ёзилиб) якунланган, уларга абадий бирор (киши) қўшилмайди ва улардан бирор (киши) камайтирилмайди», дедилар. Саҳобалари: «Эй Расулуллоҳ, иш аллақачон ҳал қилиниб бўлган бўлса, амал нима учун (керак)?» дедилар. У зот: «(Тўғри йўлда) собит бўлинглар ва (тўғриликка) яқинлашинглар, чунки жаннат эгаси қандай амал қилмасин, охир-оқибат жаннат аҳлининг амали билан хотима топади, дўзах эгаси эса қандай амал қилмасин, охир-оқибат дўзах аҳлининг амали билан хотима топади», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ қўллари билан (ишора қилиб), уларни (йиқитиб) ташладилар-да: «Раббингиз бандалардан (тақдирини битириб) ҳал қилиб бўлди, бир гуруҳ жаннатда, бир гуруҳ дўзахда», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Ибн Умардан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан ғариб саҳиҳдир. Абу Қабилнинг исми Ҳуяй ибн Ҳониъдир.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٌو قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ خَلْقَهُ فِي ظُلْمَةٍ فَأَلْقَى عَلَيْهِمْ مِنْ نُورِهِ فَمَنْ أَصَابَهُ مِنْ ذَلِكَ النُّورِ اهْتَدَى وَمَنْ أَخْطَأَهُ ضَلَّ فَلذَلِك أَقُول: جف الْقلب على علم الله ". رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni: «Albatta Alloh azza va jalla oʻz xalqini zulmatda yaratdi, soʻng ularga oʻz nuridan tashladi. Kimga oʻsha nurdan yetgan boʻlsa, u hidoyat topdi, kimdan u (nur) chetlab oʻtgan boʻlsa, u adashdi. Shuning uchun men: ‹Qalam Allohning ilmi ustiga quridi›, deyman», deyotganlarini eshitdim. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни: «Албатта Аллоҳ азза ва жалла ўз халқини зулматда яратди, сўнг уларга ўз нуридан ташлади. Кимга ўша нурдан етган бўлса, у ҳидоят топди, кимдан у (нур) четлаб ўтган бўлса, у адашди. Шунинг учун мен: ‹Қалам Аллоҳнинг илми устига қуриди›, дейман», деётганларини эшитдим. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир.
وَعَن عبد الله بن عَمْرو قَالَ: هَجَّرْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا قَالَ: فَسَمِعَ أَصْوَاتَ رَجُلَيْنِ اخْتَلَفَا فِي آيَةٍ فَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْرَفُ فِي وَجْهِهِ الْغَضَبُ فَقَالَ: «إِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ باختلافهم فِي الْكتاب» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni men Rasululloh ﷺ huzurlariga erta (saharlab) bordim. (Roviy) dedi: (Shunda u zot) bir oyat haqida ixtilof qilgan ikki kishining ovozini eshitdilar. Bas, Rasululloh ﷺ yuzlarida gʻazab alomati bilinib, oldimizga chiqdilar va: «Sizlardan oldingilar (faqat) Kitob haqidagi ixtiloflari sababli halok boʻlganlar», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир куни мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига эрта (саҳарлаб) бордим. (Ровий) деди: (Шунда у зот) бир оят ҳақида ихтилоф қилган икки кишининг овозини эшитдилар. Бас, Расулуллоҳ ﷺ юзларида ғазаб аломати билиниб, олдимизга чиқдилар ва: «Сизлардан олдингилар (фақат) Китоб ҳақидаги ихтилофлари сабабли ҳалок бўлганлар», — дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يَكُونَ هَوَاهُ تَبَعًا لِمَا جِئْتُ بِهِ» رَوَاهُ فِي شَرْحِ السُّنَّةَ وَقَالَ النَّوَوِيُّ فِي أَرْبَعِينِهِ: هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ رَوَيْنَاهُ فِي كتاب الْحجَّة بِإِسْنَاد صَحِيح
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz men unga oʻz bolasi, otasi va barcha odamlardan koʻra mahbubroq boʻlmagunimcha, iymon keltirmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз мен унга ўз боласи, отаси ва барча одамлардан кўра маҳбуброқ бўлмагунимча, иймон келтирмайди», дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيَأْتِيَنَّ عَلَى أُمَّتِي مَا أَتَى عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ حَذْوَ النَّعْلِ بِالنَّعْلِ حَتَّى إِنَّ كَانَ مِنْهُمْ مَنْ أَتَى أُمَّهُ عَلَانِيَةً لَكَانَ فِي أُمَّتِي مَنْ يَصْنَعُ ذَلِكَ وَإِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ تَفَرَّقَتْ عَلَى ثِنْتَيْنِ وَسَبْعِينَ مِلَّةً وَتَفْتَرِقُ أُمَّتِي عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ مِلَّةً كُلُّهُمْ فِي النَّارِ إِلَّا مِلَّةً وَاحِدَةً قَالُوا وَمن هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا أَنَا عَلَيْهِ وأصحابي» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
وَفِي رِوَايَةِ أَحْمَدَ وَأَبِي دَاوُدَ عَنْ مُعَاوِيَةَ: «ثِنْتَانِ وَسَبْعُونَ فِي النَّارِ وَوَاحِدَةٌ فِي الْجَنَّةِ وَهِيَ الْجَمَاعَةُ وَإِنَّهُ سَيَخْرُجُ فِي أُمَّتِي أَقْوَامٌ تَتَجَارَى بِهِمْ تِلْكَ الْأَهْوَاءُ كَمَا يَتَجَارَى الْكَلْبُ بِصَاحِبِهِ لَا يَبْقَى مِنْهُ عِرْقٌ وَلَا مَفْصِلٌ إِلَّا دخله»
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bani Isroilga yetgan narsa, xuddi kavush kavushga oʻxshagani kabi, albatta mening ummatimga ham yetadi. Hatto ulardan onasi bilan oshkora zino qilgan kishi boʻlgan boʻlsa, mening ummatimda ham buni qiladigan kishi boʻladi. Bani Isroil yetmish ikki millatga boʻlinib ketdi, mening ummatim esa yetmish uch millatga boʻlinadi; ularning hammasi doʻzaxda, faqat bir millatdan boshqasi (najot topadi)», dedilar. Ular: «U kim, ey Rasululloh?» dedilar. U zot: «Men va mening ashobim ustida turgan (yoʻl)dir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis mufassar (tafsiri bilan keladigan) hasan gʻaribdir; biz buni faqat shu yoʻldan boshqacha tarzda bilmaymiz.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бани Исроилга етган нарса, худди кавуш кавушга ўхшагани каби, албатта менинг умматимга ҳам етади. Ҳатто улардан онаси билан ошкора зино қилган киши бўлган бўлса, менинг умматимда ҳам буни қиладиган киши бўлади. Бани Исроил етмиш икки миллатга бўлиниб кетди, менинг умматим эса етмиш уч миллатга бўлинади; уларнинг ҳаммаси дўзахда, фақат бир миллатдан бошқаси (нажот топади)», дедилар. Улар: «У ким, эй Расулуллоҳ?» дедилар. У зот: «Мен ва менинг ашобим устида турган (йўл)дир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис муфассар (тафсири билан келадиган) ҳасан ғарибдир; биз буни фақат шу йўлдан бошқача тарзда билмаймиз.
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ بِمِنًى لِلنَّاسِ يَسْأَلُونَهُ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ: لَمْ أَشْعُرْ فَحَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ. فَقَالَ: «اذْبَحْ وَلَا حَرَجَ» فَجَاءَ آخَرُ فَقَالَ: لَمْ أَشْعُرْ فَنَحَرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ. فَقَالَ: «ارْمِ وَلَا حَرَجَ» . فَمَا سُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَيْءٍ قُدِّمَ وَلَا أُخِّرَ إِلَّا قَالَ: «افْعَلْ وَلَا حرج»
وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ: أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ: حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ. قَالَ: «ارْمِ وَلَا حَرَجَ» وأتاهُ آخرُ فَقَالَ: أفَضتُ إِلى البيتِ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ. قَالَ: «ارْمِ وَلَا حَرَجَ»
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (soʻnggi) Hajlarida Minoda odamlar uchun (bir oz) toʻxtadilar va ular u zotdan (savollar) soʻrayotgan edi. Bir kishi kelib: «Men unutib, Hadiyni (qurbonlikni) soʻyishdan oldin sochimni oldirib qoʻydim», — dedi. U zot: «Zarari yoʻq, endi soʻyaver», — dedilar. Soʻng boshqasi kelib: «Men unutib, jamratga tosh otishdan (Ramyidan) oldin (qurbonlikni) soʻyib qoʻydim», — dedi. U zot: «Endi tosh ot, zarari yoʻq», — dedilar. Roviy qoʻshimcha qildi: Oʻsha kuni u zotdan (Haj amallaridan) oldin yoki keyin qilingan biror narsa haqida soʻralsa, u zot: «Qilaver, zarari yoʻq», — der edilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (сўнгги) Ҳажларида Минода одамлар учун (бир оз) тўхтадилар ва улар у зотдан (саволлар) сўраётган эди. Бир киши келиб: «Мен унутиб, Ҳадийни (қурбонликни) сўйишдан олдин сочимни олдириб қўйдим», — деди. У зот: «Зарари йўқ, энди сўявер», — дедилар. Сўнг бошқаси келиб: «Мен унутиб, жамратга тош отишдан (Рамйидан) олдин (қурбонликни) сўйиб қўйдим», — деди. У зот: «Энди тош от, зарари йўқ», — дедилар. Ровий қўшимча қилди: Ўша куни у зотдан (Ҳаж амалларидан) олдин ёки кейин қилинган бирор нарса ҳақида сўралса, у зот: «Қилавер, зарари йўқ», — дер эдилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُ أَن يُجهِّزَ جَيْشًا فنفدتِ الإِبلُ فأمرَهُ أَن يَأْخُذَ عَلَى قَلَائِصِ الصَّدَقَةِ فَكَانَ يَأْخُذُ الْبَعِيرَ بِالْبَعِيرَيْنِ إِلَى إِبِلِ الصَّدَقَةِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ unga bir qoʻshinni jihozlashni buyurdilar. Tuyalar yetmay qoldi. Shunda u zot unga zakot (sadaqa) tuyalarining yoshlaridan olishni buyurdilar. U bir tuyani sadaqa tuyalari kelguniga qadar ikki tuya evaziga olar edi.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унга бир қўшинни жиҳозлашни буюрдилар. Туялар етмай қолди. Шунда у зот унга закот (садақа) туяларининг ёшларидан олишни буюрдилар. У бир туяни садақа туялари келгунига қадар икки туя эвазига олар эди.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يُغْفَرُ لِلشَّهِيدِ كل ذَنْب إِلَّا الدّين» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr ibn Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shahidning har bir gunohi kechiriladi, faqat qarz bundan mustasno», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шаҳиднинг ҳар бир гуноҳи кечирилади, фақат қарз бундан мустасно», — дедилар.
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَرْجِعُ أَحَدٌ فِي هِبَتِهِ إِلَّا الْوَالِدُ مِنْ وَلَده» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hech kim bergan hadyasini qaytarib olmasin, faqat ota oʻz farzandidan qaytarib olishi mumkin. Bergan hadyasini qaytarib oluvchi qusugʻiga qaytuvchi kabidir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч ким берган ҳадясини қайтариб олмасин, фақат ота ўз фарзандидан қайтариб олиши мумкин. Берган ҳадясини қайтариб олувчи қусуғига қайтувчи кабидир», дедилар.
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَتَوَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَيْنِ شَتَّى» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْن مَاجَه
وَرَوَاهُ التِّرْمِذِيّ عَن جَابر
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Bir-biridan farqli ikki din ahli oʻzaro voris boʻlmaydi».Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бир-биридан фарқли икки дин аҳли ўзаро ворис бўлмайди».
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الدُّنْيَا كُلُّهَا مَتَاعٌ وَخَيْرُ مَتَاعِ الدُّنْيَا الْمَرْأَة الصَّالِحَة» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Butun dunyo matoʻdir, dunyo matoʻining eng yaxshisi esa solih ayoldir», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бутун дунё матўдир, дунё матўининг энг яхшиси эса солиҳ аёлдир», дедилар. Муслим ривоят қилган.
وَعَن عبد الله بن عَمْرو جَاءَهُ قَهْرَمَانٌ لَهُ فَقَالَ لَهُ: أَعْطَيْتَ الرَّقِيقَ قُوتَهُمْ؟ قَالَ: لَا قَالَ: فَانْطَلِقْ فَأَعْطِهِمْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «كَفَى بِالرَّجُلِ إِثْمًا أَنْ يَحْبِسَ عَمَّنْ يَمْلِكُ قُوتَهُ» . وَفِي رِوَايَةٍ: «كَفَى بِالْمَرْءِ إِثْمًا أَنْ يُضَيِّعَ مَنْ يَقُوتُ» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Uning oldiga xizmatkori kelgan edi, u undan: «Qullarga ovqatlarini berdingmi?», deb soʻradi. U: «Yoʻq», dedi. Shunda (Abdulloh): «Bor, ularga ber. Chunki Rasululloh ﷺ: ‹Kishiga gunoh boʻlishi uchun oʻzi egalik qilgan kishining ovqatini bermay ushlab turishining oʻzi kifoya›, deganlar», dedi. Boshqa rivoyatda: «Kishiga gunoh boʻlishi uchun boqishi lozim boʻlgan kishini zoe qilishining oʻzi kifoya», deyilgan. Muslim rivoyat qilgan.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Унинг олдига хизматкори келган эди, у ундан: «Қулларга овқатларини бердингми?», деб сўради. У: «Йўқ», деди. Шунда (Абдуллоҳ): «Бор, уларга бер. Чунки Расулуллоҳ ﷺ: ‹Кишига гуноҳ бўлиши учун ўзи эгалик қилган кишининг овқатини бермай ушлаб туришининг ўзи кифоя›, деганлар», деди. Бошқа ривоятда: «Кишига гуноҳ бўлиши учун боқиши лозим бўлган кишини зоэ қилишининг ўзи кифоя», дейилган. Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَتَلَ مُعَاهِدًا لَمْ يَرَحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ وَإِنَّ رِيحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ أربعينَ خَرِيفًا» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir muohidni (zimmiyni) oʻldirsa, jannat hidini his qilmaydi. Holbuki, uning hidi qirq yillik yoʻldan sezilib turadi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир муоҳидни (зиммийни) ўлдирса, жаннат ҳидини ҳис қилмайди. Ҳолбуки, унинг ҳиди қирқ йиллик йўлдан сезилиб туради», дедилар.
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَزَوَالُ الدُّنْيَا أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ قَتْلِ رَجُلٍ مُسْلِمٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ ووقفَه بعضُهم وَهُوَ الْأَصَح
وَرَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dunyoning yoʻq boʻlib ketishi Alloh nazdida bir moʻminni nohaq oʻldirishdan koʻra yengilroqdir», dedilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дунёнинг йўқ бўлиб кетиши Аллоҳ наздида бир мўминни ноҳақ ўлдиришдан кўра енгилроқдир», дедилар.
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " أَلَا إِنَّ دِيَةَ الْخَطَأِ شِبْهِ الْعَمْدِ مَا كَانَ بِالسَّوْطِ وَالْعَصَا مِائَةٌ مِنَ الإِبلِ: مِنْهَا أربعونَ فِي بطونِها أولادُها ". رَوَاهُ النسائيُّ وَابْن مَاجَه والدارمي
وَرَوَاهُ أَبُو دَاوُد عَنهُ وَابْن مَاجَه وَعَن ابْن عمر. وَفِي «شَرْحِ السُّنَّةِ» لَفْظُ «الْمَصَابِيحِ» عَنِ ابْنِ عمر
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Makka fathi kuni xutba qilib, uch marta takbir aytdilar. Soʻng: «Lo ilaha illalloh, U yolgʻizdir, vaʼdasini rost qildi, bandasiga nusrat berdi va guruhlarni yolgʻiz oʻzi tor-mor qildi», dedilar. (Roviy aytadi:) Mana shu yergacha Musaddaddan eslab qoldim. Soʻng (ikki rivoyat) bir xil davom etadi: «Ogoh boʻlinglar! Johiliyatda zikr etilib, daʼvo qilingan har bir faxr-imtiyoz, qon yoki mol (haqidagi daʼvolar) qadamlarim ostidadir, faqat hojilarga suv berish va Kaʼbani parvarish qilishdan boshqasi (qoladi)». Soʻng: «Ogoh boʻlinglar! Qasdga oʻxshash xato qotillik diyati, yaʼni qamchi va tayoq bilan boʻlgani — yuztta tuyadir, ulardan qirqtasi qornida bolasi bor (homilador tuya)dir», dedilar. Musaddadning hadisi toʻliqroqdir.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Макка фатҳи куни хутба қилиб, уч марта такбир айтдилар. Сўнг: «Ло илаҳа иллаллоҳ, У ёлғиздир, ваъдасини рост қилди, бандасига нусрат берди ва гуруҳларни ёлғиз ўзи тор-мор қилди», дедилар. (Ровий айтади:) Мана шу ергача Мусаддаддан эслаб қолдим. Сўнг (икки ривоят) бир хил давом этади: «Огоҳ бўлинглар! Жоҳилиятда зикр этилиб, даъво қилинган ҳар бир фахр-имтиёз, қон ёки мол (ҳақидаги даъволар) қадамларим остидадир, фақат ҳожиларга сув бериш ва Каъбани парвариш қилишдан бошқаси (қолади)». Сўнг: «Огоҳ бўлинглар! Қасдга ўхшаш хато қотиллик дияти, яъни қамчи ва таёқ билан бўлгани — юзтта туядир, улардан қирқтаси қорнида боласи бор (ҳомиладор туя)дир», дедилар. Мусаддаднинг ҳадиси тўлиқроқдир.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شهيدٌ»
Said ibn Zayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim oʻz moli (yoʻlida) oʻldirilsa, u shahiddir, kim oʻz dini (yoʻlida) oʻldirilsa, u shahiddir, kim oʻz qoni (jonini himoya qilib) oʻldirilsa, u shahiddir, kim oʻz ahli (oilasi yoʻlida) oʻldirilsa, u shahiddir», deyayotganlarini eshitdim. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasandir. Shuningdek, bir necha (roviy) Ibrohim ibn Saʼddan shunga oʻxshash rivoyat qilganlar. Yaʼqub — u Ibrohim ibn Saʼd ibn Ibrohim ibn Abdurrahmon ibn Avf az-Zuhriyning oʻgʻlidir.Саид ибн Зайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким ўз моли (йўлида) ўлдирилса, у шаҳиддир, ким ўз дини (йўлида) ўлдирилса, у шаҳиддир, ким ўз қони (жонини ҳимоя қилиб) ўлдирилса, у шаҳиддир, ким ўз аҳли (оиласи йўлида) ўлдирилса, у шаҳиддир», деяётганларини эшитдим. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Шунингдек, бир неча (ровий) Иброҳим ибн Саъддан шунга ўхшаш ривоят қилганлар. Яъқуб — у Иброҳим ибн Саъд ибн Иброҳим ибн Абдурраҳмон ибн Авф аз-Зуҳрийнинг ўғлидир.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو: أَنَّ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَالْكُوبَةِ وَالْغُبَيْرَاءِ وَقَالَ: «كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Nabiysi ﷺ xamr (may)dan, maysir (qimor)dan, kuba (nogʻora)dan va gʻubayro (joʻxoridan tayyorlangan ichimlik)dan qaytardilar va: «Har bir mast qiluvchi narsa haromdir», dedilar. Abu Dovud aytadi: Ibn Salom Abu Ubayd shunday dedi: Gʻubayro joʻxoridan tayyorlanadigan sukurka boʻlib, uni habashlar tayyorlaydigan bir ichimlikdir.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Набийси ﷺ хамр (май)дан, майсир (қимор)дан, куба (ноғора)дан ва ғубайро (жўхоридан тайёрланган ичимлик)дан қайтардилар ва: «Ҳар бир маст қилувчи нарса ҳаромдир», дедилар. Абу Довуд айтади: Ибн Салом Абу Убайд шундай деди: Ғубайро жўхоридан тайёрланадиган сукурка бўлиб, уни ҳабашлар тайёрлайдиган бир ичимликдир.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «من بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فاضربوا عنق الآخر» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Biz bir safarda Rasululloh ﷺ bilan birga edik. Bir manzilga tushdik. Bizdan baʼzimiz chodirini tuzatardi, baʼzimiz ot otib (mergonlik) musobaqasi qilardi, baʼzimiz chorvasi bilan mashgʻul edi. Shu payt Rasulullohning ﷺ jarchisi: ‹Namozga jamoa boʻlinglar!› — deb chaqirdi. Shunda biz Rasulullohning ﷺ huzuriga toʻplandik. U zot dedilar: «Mendan oldin oʻtgan har bir paygʻambarning zimmasida ummatini ular uchun oʻzi bilgan eng yaxshi narsaga yoʻllash va ular uchun oʻzi bilgan eng yomon narsadan ogohlantirish (vazifasi) bor edi. Albatta, sizlarning bu ummatingizning ofiyati (salomatligi) uning avvaliga qoʻyilgan, oxiriga esa balo va sizlar inkor qiladigan ishlar yetadi. (Bir) fitna keladi, uning baʼzisi baʼzisini yengillashtiradi; (yana) fitna keladi, moʻmin: ‹Bu meni halok qiladi›, — deydi. Soʻng u (fitna) koʻtariladi, (yana) fitna keladi, moʻmin: ‹Mana shu, mana shu (meni halok qiladi)!› — deydi. Kim doʻzaxdan uzoqlashtirilishni va jannatga kirishni xohlasa, ajali Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan holida kelsin va odamlarga oʻziga muomala qilinishini istagan narsasi bilan muomala qilsin. Kim bir imomga bayʼat qilib, unga qoʻlini berib, qalbi mevasini (samimiyatini) bersa, kuchi yetguncha unga itoat qilsin. Agar boshqa bir kishi (xalifalikni) talashib kelsa, u boshqasining boʻynini uringlar!» Men unga yaqinlashib: «Senga Alloh haqqi (qasam), buni Rasulullohdan ﷺ oʻzing eshitdingmi?» — dedim. Shunda u ikki qoʻli bilan ikki qulogʻiga va qalbiga ishora qilib: «Uni ikki qulogʻim eshitdi va qalbim yodlab oldi», — dedi. Men unga: «Mana shu amakingning oʻgʻli Muoviya bizni mol-mulkimizni oʻzaro nohaq yeyishimizga va oʻzimizni oʻldirishimizga buyuryapti. Holbuki Alloh: {Ey iymon keltirganlar! Bir-biringizning mol-mulkingizni oʻzaro nohaq yemanglar, magar oʻzaro rozilik bilan boʻlgan savdo-sotiq boʻlsa (mustasno). Va oʻzlaringizni (bir-biringizni) oʻldirmanglar. Albatta Alloh sizlarga rahmlidir} (Niso 29), — deyapti-ku», — dedim. U bir muddat jim qoldi, soʻng: «Allohga itoatda unga itoat qil, Allohga maʼsiyatda esa unga (boʻysunmay) osiy boʻl», — dedi.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Биз бир сафарда Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдик. Бир манзилга тушдик. Биздан баъзимиз чодирини тузатарди, баъзимиз от отиб (мергонлик) мусобақаси қиларди, баъзимиз чорваси билан машғул эди. Шу пайт Расулуллоҳнинг ﷺ жарчиси: ‹Намозга жамоа бўлинглар!› — деб чақирди. Шунда биз Расулуллоҳнинг ﷺ ҳузурига тўпландик. У зот дедилар: «Мендан олдин ўтган ҳар бир пайғамбарнинг зиммасида умматини улар учун ўзи билган энг яхши нарсага йўллаш ва улар учун ўзи билган энг ёмон нарсадан огоҳлантириш (вазифаси) бор эди. Албатта, сизларнинг бу умматингизнинг офияти (саломатлиги) унинг аввалига қўйилган, охирига эса бало ва сизлар инкор қиладиган ишлар етади. (Бир) фитна келади, унинг баъзиси баъзисини енгиллаштиради; (яна) фитна келади, мўмин: ‹Бу мени ҳалок қилади›, — дейди. Сўнг у (фитна) кўтарилади, (яна) фитна келади, мўмин: ‹Мана шу, мана шу (мени ҳалок қилади)!› — дейди. Ким дўзахдан узоқлаштирилишни ва жаннатга киришни хоҳласа, ажали Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган ҳолида келсин ва одамларга ўзига муомала қилинишини истаган нарсаси билан муомала қилсин. Ким бир имомга байъат қилиб, унга қўлини бериб, қалби мевасини (самимиятини) берса, кучи етгунча унга итоат қилсин. Агар бошқа бир киши (халифаликни) талашиб келса, у бошқасининг бўйнини уринглар!» Мен унга яқинлашиб: «Сенга Аллоҳ ҳаққи (қасам), буни Расулуллоҳдан ﷺ ўзинг эшитдингми?» — дедим. Шунда у икки қўли билан икки қулоғига ва қалбига ишора қилиб: «Уни икки қулоғим эшитди ва қалбим ёдлаб олди», — деди. Мен унга: «Мана шу амакингнинг ўғли Муовия бизни мол-мулкимизни ўзаро ноҳақ ейишимизга ва ўзимизни ўлдиришимизга буюряпти. Ҳолбуки Аллоҳ: {Эй иймон келтирганлар! Бир-бирингизнинг мол-мулкингизни ўзаро ноҳақ еманглар, магар ўзаро розилик билан бўлган савдо-сотиқ бўлса (мустасно). Ва ўзларингизни (бир-бирингизни) ўлдирманглар. Албатта Аллоҳ сизларга раҳмлидир} (Нисо 29), — деяпти-ку», — дедим. У бир муддат жим қолди, сўнг: «Аллоҳга итоатда унга итоат қил, Аллоҳга маъсиятда эса унга (бўйсунмай) осий бўл», — деди.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْمُقْسِطِينَ عِنْدَ اللَّهِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ عَنْ يَمِينِ الرَّحْمَنِ وَكِلْتَا يَدَيْهِ يمينٌ الذينَ يعدِلُونَ فِي حُكمِهم وأهليهم وَمَا ولُوا» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, odil hukm qiluvchilar Alloh huzurida nurdan minbarlar ustida, Rahmon azza va jalla ning oʻng tomonida boʻlurlar — Uning ikkala qoʻli ham oʻngdir; (ular) oʻz hukmlarida, ahllari (oilalari)da va qoʻl ostidagi narsalarda adolat qilganlardir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, одил ҳукм қилувчилар Аллоҳ ҳузурида нурдан минбарлар устида, Раҳмон азза ва жалла нинг ўнг томонида бўлурлар — Унинг иккала қўли ҳам ўнгдир; (улар) ўз ҳукмларида, аҳллари (оилалари)да ва қўл остидаги нарсаларда адолат қилганлардир», дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «من نَظَرَ إِلَى أَخِيهِ نَظْرَةً يُخِيفُهُ أَخَافَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . رَوَى الْأَحَادِيثَ الْأَرْبَعَةَ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» وَقَالَ فِي حَدِيثِ يَحْيَى هَذَا: مُنْقَطع وَرِوَايَته ضَعِيف
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim oʻz birodariga uni qoʻrqitadigan nazar bilan qarasa, Alloh qiyomat kuni uni qoʻrqitadi», dedilar. Bayhaqiy «Shuab al-iymon»da rivoyat qilgan.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ўз биродарига уни қўрқитадиган назар билан қараса, Аллоҳ қиёмат куни уни қўрқитади», дедилар. Байҳақий «Шуаб ал-иймон»да ривоят қилган.
وَعَن عبد الله بن عَمْرو قَالَ: لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم الرَّاشِيَ وَالْمُرْتَشِيَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
وَرَوَاهُ التِّرْمِذِيّ عَنهُ وَعَن أبي هُرَيْرَة
وَرَوَاهُ أَحْمَدُ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» عَنِ ثَوْبَانَ وَزَادَ: «وَالرَّائِشَ» يَعْنِي الَّذِي يَمْشِي بَيْنَهُمَا
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ pora beruvchini ham, pora oluvchini ham laʼnatladilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ пора берувчини ҳам, пора олувчини ҳам лаънатладилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْقَتْلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُكَفِّرُ كُلَّ شَيْءٍ إِلَّا الدّين» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr ibn Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh yoʻlida oʻldirilish har bir narsani (gunohni) kechirtiradi, faqat qarz bundan mustasno», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ йўлида ўлдирилиш ҳар бир нарсани (гуноҳни) кечиртиради, фақат қарз бундан мустасно», — дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ غَازِيَة أَو سَرِيَّة تغزو فتغتنم وَتَسْلَمُ إِلَّا كَانُوا قَدْ تَعَجَّلُوا ثُلُثَيْ أُجُورِهِمْ وَمَا مِنْ غَازِيَةٍ أَوْ سَرِيَّةٍ تَخْفُقُ وَتُصَابُ إِلَّا تمّ أُجُورهم» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Jang qiladigan har qanday gʻoziy qoʻshin yoki sariya (kichik otryad) gʻanimat olib, sogʻ-salomat qaytsa, albatta ular ajrlarining uchdan ikkisini oldindan olib boʻladilar. Va har qanday gʻoziy qoʻshin yoki sariya (gʻanimatdan) quruq qolib, musibatga uchrasa, albatta ularning ajrlari toʻla (saqlanib) qoladi».Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Жанг қиладиган ҳар қандай ғозий қўшин ёки сария (кичик отряд) ғанимат олиб, соғ-саломат қайтса, албатта улар ажрларининг учдан иккисини олдиндан олиб бўладилар. Ва ҳар қандай ғозий қўшин ёки сария (ғаниматдан) қуруқ қолиб, мусибатга учраса, албатта уларнинг ажрлари тўла (сақланиб) қолади».
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنَهُ فِي الْجِهَادِ فَقَالَ: «أَحَي والدك؟» قَالَ: نَعَمْ قَالَ: «فَفِيهِمَا فَجَاهِدْ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ. وَفِي رِوَايَةٍ: «فَارْجِعْ إِلَى وَالِدَيْكَ فَأَحْسِنْ صُحْبَتَهُمَا»
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺning oldilariga kelib: «Men sizga hijrat ustiga bayʼat qilgani keldim, ota-onamni esa yigʻlagan holda tashlab keldim», dedi. Shunda u zot: «Ularning oldiga qaytib bor va ularni yigʻlatganingdek, ularni kuldirgin», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб: «Мен сизга ҳижрат устига байъат қилгани келдим, ота-онамни эса йиғлаган ҳолда ташлаб келдим», деди. Шунда у зот: «Уларнинг олдига қайтиб бор ва уларни йиғлатганингдек, уларни кулдиргин», дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَرْكَبِ الْبَحْرَ إِلَّا حَاجًّا أَوْ مُعْتَمِرًا أَوْ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنَّ تَحْتَ الْبَحْرِ نَارًا وَتَحْتَ النَّارِ بَحْرًا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Dengizga faqat haj qiluvchi, yoki umra qiluvchi, yoxud Alloh yoʻlida jang qiluvchi gʻoziygina chiqsin, chunki dengiz ostida olov bor va olov ostida dengiz bor», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Денгизга фақат ҳаж қилувчи, ёки умра қилувчи, ёхуд Аллоҳ йўлида жанг қилувчи ғозийгина чиқсин, чунки денгиз остида олов бор ва олов остида денгиз бор», дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «قَفْلَةٌ كغزوة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «(Gʻazotdan) qaytish gʻazot kabidir», dedilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «(Ғазотдан) қайтиш ғазот кабидир», дедилар. Абу Довуд ривоят қилган.
وَعَن عبد الله بن عَمْرو أَنَّهُ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنِ الْجِهَادِ فَقَالَ: «يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو إِنْ قَاتَلْتَ صَابِرًا مُحْتَسِبًا بَعَثَكَ اللَّهُ صَابِرًا مُحْتَسِبًا وَإِنْ قَاتَلْتَ مُرَائِيًا مُكَاثِرًا بَعَثَكَ اللَّهُ مُرَائِيًا مُكَاثِرًا يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو عَلَى أَيِّ حَالٍ قَاتَلْتَ أَوْ قُتِلْتَ بَعَثَكَ اللَّهُ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Amr: «Yo Rasululloh, menga jihod va gʻazot haqida xabar bering», dedi. Shunda u zot ﷺ: «Ey Abdulloh ibn Amr, agar sen sabr qilib, (ajrini) Allohdan umid qilgan holda jang qilsang, Alloh seni sabr qiluvchi va (ajrini) umid qiluvchi holda tiriltiradi. Agar sen riyo qilib, (oʻzgalardan) koʻp boʻlishni istab jang qilsang, Alloh seni riyokor va koʻplikni istovchi holda tiriltiradi. Ey Abdulloh ibn Amr, qaysi holatda jang qilsang yoki oʻldirilsang, Alloh seni oʻsha holatda tiriltiradi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Амр: «Ё Расулуллоҳ, менга жиҳод ва ғазот ҳақида хабар беринг», деди. Шунда у зот ﷺ: «Эй Абдуллоҳ ибн Амр, агар сен сабр қилиб, (ажрини) Аллоҳдан умид қилган ҳолда жанг қилсанг, Аллоҳ сени сабр қилувчи ва (ажрини) умид қилувчи ҳолда тирилтиради. Агар сен риё қилиб, (ўзгалардан) кўп бўлишни истаб жанг қилсанг, Аллоҳ сени риёкор ва кўпликни истовчи ҳолда тирилтиради. Эй Абдуллоҳ ибн Амр, қайси ҳолатда жанг қилсанг ёки ўлдирилсанг, Аллоҳ сени ўша ҳолатда тирилтиради», дедилар.
وَعَن عبدِ الله بنِ عَمْروٍ قَالَ: كَانَ عَلَى ثَقَلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ كَرْكَرَةُ فَمَاتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هُوَ فِي النَّارِ» فَذَهَبُوا يَنْظُرُونَ فَوَجَدُوا عَبَاءَةً قد غلها. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ning oilasi va narsalariga qaraydigan, Karkara deb ataladigan bir kishi bor edi. U kishi vafot etdi va Allohning Rasuli ﷺ: «U — doʻzaxda», — dedi. Soʻng odamlar uni koʻrish uchun borib, uning joyida — u oʻljadan oʻgʻirlagan bir choponni — topdi.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ нинг оиласи ва нарсаларига қарайдиган, Каркара деб аталадиган бир киши бор эди. У киши вафот этди ва Аллоҳнинг Расули ﷺ: «У — дўзахда», — деди. Сўнг одамлар уни кўриш учун бориб, унинг жойида — у ўлжадан ўғирлаган бир чопонни — топди.
وَعَن عبدِ الله بنِ عَمْروٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَصَابَ غَنِيمَةً أَمَرَ بِلَالًا فَنَادَى فِي النَّاسِ فَيَجِيئُونَ بِغَنَائِمِهِمْ فَيُخَمِّسُهُ وَيُقَسِّمُهُ فَجَاءَ رَجُلٌ يَوْمًا بَعْدَ ذَلِكَ بِزِمَامٍ مِنْ شَعَرٍ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا فِيمَا كُنَّا أَصَبْنَاهُ مِنَ الْغَنِيمَةِ قَالَ: «أَسْمَعْتَ بِلَالًا نَادَى ثَلَاثًا؟» قَالَ: نَعَمْ قَالَ: «فَمَا مَنَعَكَ أَنْ تَجِيءَ بِهِ؟» فَاعْتَذَرَ قَالَ: «كُنْ أَنْتَ تَجِيءُ بِهِ يومَ القيامةِ فلنْ أقبلَه عَنْك» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Solih Mahbub ibn Muso bizga aytib berdi: Abu Ishoq al-Fazoriy bizga xabar berib, u Abdulloh ibn Shavzabdan rivoyat qilib aytdi: Omir — yaʼni ibn Abdulvohid — menga, u Ibn Burayda orqali Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qildi. U aytdi: Rasululloh ﷺ biror gʻanimatga erishganlarida, Bilolga buyurar, u esa odamlar orasida nido qilardi. Shunda ular gʻanimatlarini olib kelishar, u zot esa undan beshdan bir ulush ajratib, qolganini taqsimlardilar. Shundan keyin bir kishi qildan toʻqilgan bir noxta (yular) olib kelib: «Ey Allohning Rasuli, bu biz olgan gʻanimatdan edi», dedi. U zot: «Bilolning uch marta nido qilganini eshitganmiding?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Unda buni (oʻz vaqtida) olib kelishingga nima monelik qildi?» dedilar. U esa uzr aytdi. Shunda u zot: «Sen buni qiyomat kuni oʻzing olib kelaversang, men uni sendan hargiz qabul qilmayman», dedilar.Абу Солиҳ Маҳбуб ибн Мусо бизга айтиб берди: Абу Ишоқ ал-Фазорий бизга хабар бериб, у Абдуллоҳ ибн Шавзабдан ривоят қилиб айтди: Омир — яъни ибн Абдулвоҳид — менга, у Ибн Бурайда орқали Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ бирор ғаниматга эришганларида, Билолга буюрар, у эса одамлар орасида нидо қиларди. Шунда улар ғаниматларини олиб келишар, у зот эса ундан бешдан бир улуш ажратиб, қолганини тақсимлардилар. Шундан кейин бир киши қилдан тўқилган бир нохта (юлар) олиб келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу биз олган ғаниматдан эди», деди. У зот: «Билолнинг уч марта нидо қилганини эшитганмидинг?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Унда буни (ўз вақтида) олиб келишингга нима монелик қилди?» дедилар. У эса узр айтди. Шунда у зот: «Сен буни қиёмат куни ўзинг олиб келаверсанг, мен уни сендан ҳаргиз қабул қилмайман», дедилар.
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بَلِّغُوا عَنِّي وَلَوْ آيَةً وَحَدِّثُوا عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَا حَرَجَ وَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mendan, garchi bir oyat boʻlsa ham, yetkazinglar; Bani Isroildan (rivoyatlar) aytinglar, bunda zarar yoʻq. Kim atayin mening nomimdan yolgʻon (gap) toʻqisa, doʻzaxdan oʻziga joy hozirlasin», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мендан, гарчи бир оят бўлса ҳам, етказинглар; Бани Исроилдан (ривоятлар) айтинглар, бунда зарар йўқ. Ким атайин менинг номимдан ёлғон (гап) тўқиса, дўзахдан ўзига жой ҳозирласин», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ لَا يَقْبِضُ الْعِلْمَ انْتِزَاعًا يَنْتَزِعُهُ مِنَ الْعِبَادِ وَلَكِنْ يَقْبِضُ الْعِلْمَ بِقَبْضِ الْعُلَمَاءِ حَتَّى إِذَا لَمْ يُبْقِ عَالِمًا اتَّخَذَ النَّاسُ رُءُوسًا جُهَّالًا فَسُئِلُوا فَأَفْتَوْا بِغَيْرِ عِلْمٍ فضلوا وأضلوا»
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Alloh ilmni odamlarning (qalbidan) tortib olish bilan emas, balki olimlarni vafot ettirish bilan koʻtaradi. Nihoyat, biror olim qolmaganda, odamlar johil kishilarni rahbar qilib oladilar; ulardan (masala) soʻralsa, ilmsiz fatvo beradilar — shu bilan oʻzlari ham adashadilar, odamlarni ham adashtiradilar», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Аллоҳ илмни одамларнинг (қалбидан) тортиб олиш билан эмас, балки олимларни вафот эттириш билан кўтаради. Ниҳоят, бирор олим қолмаганда, одамлар жоҳил кишиларни раҳбар қилиб оладилар; улардан (масала) сўралса, илмсиз фатво берадилар — шу билан ўзлари ҳам адашадилар, одамларни ҳам адаштирадилар», — дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " الْعِلْمُ ثَلَاثَةٌ: آيَةٌ مُحْكَمَةٌ أَوْ سُنَّةٌ قَائِمَةٌ أَوْ فَرِيضَةٌ عَادِلَةٌ وَمَا كَانَ سِوَى ذَلِكَ فَهُوَ فضل ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ilm uchtadir, undan boshqasi esa ortiqchadir: muhkam oyat, yoki amal qilinadigan sunnat, yoki adolatli farz», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Илм учтадир, ундан бошқаси эса ортиқчадир: муҳкам оят, ёки амал қилинадиган суннат, ёки адолатли фарз», дедилар.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِمَجْلِسَيْنِ فِي مَسْجِدِهِ فَقَالَ: «كِلَاهُمَا عَلَى خَيْرٍ وَأَحَدُهُمَا أَفْضَلُ مِنْ صَاحِبِهِ أَمَّا هَؤُلَاءِ فَيَدْعُونَ اللَّهَ وَيَرْغَبُونَ إِلَيْهِ فَإِنْ شَاءَ أَعْطَاهُمْ وَإِنْ شَاءَ مَنَعَهُمْ. وَأَمَّا هَؤُلَاءِ فَيَتَعَلَّمُونَ الْفِقْهَ أَوِ الْعِلْمَ وَيُعَلِّمُونَ الْجَاهِلَ فَهُمْ أَفْضَلُ وَإِنَّمَا بُعِثْتُ مُعَلِّمًا» ثمَّ جلس فيهم. رَوَاهُ الدَّارمِيّ
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidlarida ikki majlisning yonidan oʻtib: «Ikkovi ham yaxshilik ustidadir, biroq biri ikkinchisidan afzalroqdir. Mana bular Allohga duo qilib, Unga ragʻbat qilmoqdalar; xohlasa, ularga beradi, xohlasa, bermaydi. Mana bular esa fiqh yoxud ilm oʻrganmoqda va johilga oʻrgatmoqdalar; shu bois ular afzalroqdir. Men faqat muallim qilib yuborilganman», dedilar. Soʻng ular orasiga oʻtirdilar. Doramiy rivoyat qilgan.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидларида икки мажлиснинг ёнидан ўтиб: «Иккови ҳам яхшилик устидадир, бироқ бири иккинчисидан афзалроқдир. Мана булар Аллоҳга дуо қилиб, Унга рағбат қилмоқдалар; хоҳласа, уларга беради, хоҳласа, бермайди. Мана булар эса фиқҳ ёхуд илм ўрганмоқда ва жоҳилга ўргатмоқдалар; шу боис улар афзалроқдир. Мен фақат муаллим қилиб юборилганман», дедилар. Сўнг улар орасига ўтирдилар. Дорамий ривоят қилган.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ قَتَلَ عُصْفُورًا فَمَا فَوْقَهَا بِغَيْرِ حَقِّهَا سَأَلَهُ اللَّهُ عَنْ قَتْلِهِ» قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا حَقُّهَا؟ قَالَ: «أَنْ يَذْبَحَهَا فَيَأْكُلَهَا وَلَا يَقْطَعَ رَأْسَهَا فَيَرْمِيَ بِهَا» . رَوَاهُ أَحْمد وَالنَّسَائِيّ والدرامي
Abdulloh ibn Amr ibn Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir chumchuqni yoki undan kattaroq jonivorni nohaq oʻldirsa, Alloh undan uni oʻldirgani haqida soʻraydi», dedilar. «Yo Rasululloh, uning haqi nima?» deyildi. U zot: «Uni soʻyib yeyishi, boshini kesib olib uloqtirmasligidir», dedilar. Ahmad, Nasoiy va Dorimiy rivoyat qilgan.Абдуллоҳ ибн Амр ибн Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир чумчуқни ёки ундан каттароқ жониворни ноҳақ ўлдирса, Аллоҳ ундан уни ўлдиргани ҳақида сўрайди», дедилар. «Ё Расулуллоҳ, унинг ҳақи нима?» дейилди. У зот: «Уни сўйиб ейиши, бошини кесиб олиб улоқтирмаслигидир», дедилар. Аҳмад, Насоий ва Доримий ривоят қилган.
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: رَأَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ثَوْبَيْنِ مُعَصْفَرَيْنِ فَقَالَ: «إِنَّ هَذِهِ من ثِيَاب الْكفَّار فَلَا تلبسها»
وَفِي رِوَايَة: قلت: أغسلهما؟ قَالَ: «بل احرقها» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
وَسَنَذْكُرُ حَدِيثَ عَائِشَةَ: خَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ غَدَاةٍ فِي «بَابِ مَنَاقِبِ أَهْلِ بَيْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم»
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga ustimda usfur (zaʼfaron) bilan boʻyalgan ikki kiyimni koʻrib: «Bu — kofirlarning kiyimlaridan, uni kiyma», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга устимда усфур (заъфарон) билан бўялган икки кийимни кўриб: «Бу — кофирларнинг кийимларидан, уни кийма», — дедилар.