Rivoyatlari 5 325 ta, 12 toʻplamda.Ривоятлари 5 325 та, 12 тўпламда. Hadislarda 695 marta tilga olingan.Ҳадисларда 695 марта тилга олинган.
قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلُّوا فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ وَلَا تُصَلُّوا فِي أَعْطَانِ الْإِبِلِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Qoʻylarning qoʻrasida namoz oʻqinglar, tuyalarning qoʻrasida esa namoz oʻqimanglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қўйларнинг қўрасида намоз ўқинглар, туяларнинг қўрасида эса намоз ўқиманглар», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ جَاءَ مَسْجِدي هَذَا لم يَأْته إِلَّا لِخَيْرٍ يَتَعَلَّمُهُ أَوْ يُعَلِّمُهُ فَهُوَ بِمَنْزِلَةِ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَنْ جَاءَ لِغَيْرِ ذَلِكَ فَهُوَ بِمَنْزِلَةِ الرَّجُلِ يَنْظُرُ إِلَى مَتَاعِ غَيْرِهِ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim mana shu masjidimga faqat yaxshilik uchun, ilm oʻrganish yoki oʻrgatish uchun kelsa, u Alloh yoʻlida jihod qilayotgan mujohid maqomidadir. Kim undan boshqa maqsadda kelsa, u boshqaning moliga qarab turgan kishi maqomidadir», deyayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким мана шу масжидимга фақат яхшилик учун, илм ўрганиш ёки ўргатиш учун келса, у Аллоҳ йўлида жиҳод қилаётган мужоҳид мақомидадир. Ким ундан бошқа мақсадда келса, у бошқанинг молига қараб турган киши мақомидадир», деяётганларини эшитдим.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «لَا يصلين أحدكُم فِي الثَّوْب الْوَاحِد لَيْسَ على عَاتِقيهِ مِنْهُ شَيْء»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz hech qismi yelkasida boʻlmagan bitta kiyimda namoz oʻqimasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ҳеч қисми елкасида бўлмаган битта кийимда намоз ўқимасин», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: بَيْنَمَا رَجُلٌ يُصَلِّي مسبلا إِزَارِهِ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اذْهَبْ فَتَوَضَّأ» فَذهب وَتَوَضَّأ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ أَمَرْتَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ؟ قَالَ: «إِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ مُسْبِلٌ إِزَارَهُ وَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَا يَقْبَلُ صَلَاةَ رَجُلٍ مُسْبِلٍ إِزَارَهُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Bir kishi izorini (tovonidan pastga) shilpillatib qoʻygan holda namoz oʻqiyotgan edi, shunda Rasululloh ﷺ unga: «Borib, taharat ol», dedilar. U borib taharat oldi, soʻng keldi. Yana: «Borib, taharat ol», dedilar. U yana borib taharat oldi, soʻng keldi. Shunda bir kishi u zotga: «Ey Allohning Rasuli, unga taharat olishni buyurganingiz nimasi?» dedi. U zot: «U izorini (tovonidan pastga) shilpillatib qoʻygan holda namoz oʻqirdi, Alloh taolo esa izorini shilpillatib qoʻygan kishining namozini qabul qilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Бир киши изорини (товонидан пастга) шилпиллатиб қўйган ҳолда намоз ўқиётган эди, шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Бориб, таҳарат ол», дедилар. У бориб таҳарат олди, сўнг келди. Яна: «Бориб, таҳарат ол», дедилар. У яна бориб таҳарат олди, сўнг келди. Шунда бир киши у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, унга таҳарат олишни буюрганингиз нимаси?» деди. У зот: «У изорини (товонидан пастга) шилпиллатиб қўйган ҳолда намоз ўқирди, Аллоҳ таоло эса изорини шилпиллатиб қўйган кишининг намозини қабул қилмайди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: نَهَى عَنِ السَّدْلِ فِي الصَّلَاةِ وَأَنْ يُغَطِّيَ الرَّجُلُ فَاهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda kiyimni (yerga tegadigan qilib) osiltirib qoʻyishdan va kishi ogʻzini berkitib olishidan nahy qildilar. Abu Dovud aytdi: Buni Isl Atodan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib: «Nabiy ﷺ namozda kiyimni osiltirib qoʻyishdan nahy qildilar», degan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда кийимни (ерга тегадиган қилиб) осилтириб қўйишдан ва киши оғзини беркитиб олишидан наҳй қилдилар. Абу Довуд айтди: Буни Исл Атодан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб: «Набий ﷺ намозда кийимни осилтириб қўйишдан наҳй қилдилар», деган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَا يَضَعْ نَعْلَيْهِ عَنْ يَمِينِهِ وَلَا عَنْ يَسَارِهِ فَتَكُونَ عَنْ يَمِينِ غَيْرِهِ إِلَّا أَنْ لَا يَكُونَ عَنْ يسَاره أحد وليضعهما بَيْنَ رِجْلَيْهِ» . وَفَّى رِوَايَةٍ: «أَوْ لِيُصَلِّ فِيهِمَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى ابْنُ مَاجَهْ مَعْنَاهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Biringiz namoz oʻqiganida kovushlarini oʻng tomoniga ham, chap tomoniga ham qoʻymasin, chunki u boshqaning oʻng tomonida boʻlib qolishi mumkin; faqat chap tomonida hech kim boʻlmasagina (qoʻysa boʻladi). Aks holda, ularni ikki oyogʻining orasiga qoʻysin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бирингиз намоз ўқиганида ковушларини ўнг томонига ҳам, чап томонига ҳам қўймасин, чунки у бошқанинг ўнг томонида бўлиб қолиши мумкин; фақат чап томонида ҳеч ким бўлмасагина (қўйса бўлади). Акс ҳолда, уларни икки оёғининг орасига қўйсин», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَقْطَعُ الصَّلَاةَ الْمَرْأَةُ وَالْحِمَارُ وَالْكَلْبُ. وَيَقِي ذَلِك مثل مؤخرة الرحل» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayol, eshak va it namozni uzadi. Egarning orqa qoshidek narsa esa bundan saqlaydi», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёл, эшак ва ит намозни узади. Эгарнинг орқа қошидек нарса эса бундан сақлайди», дедилар. Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ شَيْئًا فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَنْصِبْ عَصَاهُ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ عَصَى فَلْيَخْطُطْ خَطًّا ثُمَّ لَا يَضُرُّهُ مَا مَرَّ أَمَامه» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
Musaddad bizga aytdi: Bishr ibn Mufazzal bizga aytdi: Ismoil ibn Umayya bizga aytdi: Abu Amr ibn Muhammad ibn Hurays menga aytib berdiki, u bobosi Huraysning Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytayotganini eshitgan: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringiz namoz oʻqisa, yuzi roʻparasiga bir narsa qoʻyib olsin. Agar (biror narsa) topmasa, hassa tiklab qoʻysin. Agar uning yonida hassa boʻlmasa, bir chiziq tortsin. Soʻng oldidan oʻtgan narsa unga zarar qilmaydi».Мусаддад бизга айтди: Бишр ибн Муфаззал бизга айтди: Исмоил ибн Умайя бизга айтди: Абу Амр ибн Муҳаммад ибн Ҳурайс менга айтиб бердики, у бобоси Ҳурайснинг Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтаётганини эшитган: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингиз намоз ўқиса, юзи рўпарасига бир нарса қўйиб олсин. Агар (бирор нарса) топмаса, ҳасса тиклаб қўйсин. Агар унинг ёнида ҳасса бўлмаса, бир чизиқ тортсин. Сўнг олдидан ўтган нарса унга зарар қилмайди».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُكُمْ مَا لَهُ فِي أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْ أَخِيهِ مُعْتَرِضًا فِي الصَّلَاةِ كَانَ لَأَنْ يُقِيمَ مِائَةَ عَامٍ خَيْرٌ لَهُ مِنَ الْخُطْوَةِ الَّتِي خَطَا» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Biringiz namoz oʻqiyotgan birodarining roʻparasidan koʻndalang oʻtishida qanchalik (gunoh) borligini bilganida, yuz yil turib turishi u tashlagan qadamidan koʻra yaxshiroq boʻlar edi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бирингиз намоз ўқиётган биродарининг рўпарасидан кўндаланг ўтишида қанчалик (гуноҳ) борлигини билганида, юз йил туриб туриши у ташлаган қадамидан кўра яхшироқ бўлар эди», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «وَعَلَيْك السَّلَام ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ» . فَرَجَعَ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ فَقَالَ: «وَعَلَيْكَ السَّلَامُ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ» فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوْ فِي الَّتِي بَعْدَهَا عَلِّمْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ: «إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَأَسْبِغِ الْوُضُوءَ ثُمَّ اسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ بِمَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَسْتَوِّيَ قَائِمًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا» . وَفِي رِوَايَةٍ: «ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَسْتَوِيَ قَائِمًا ثمَّ افْعَل ذَلِك فِي صَلَاتك كلهَا»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qilishicha,) bir kishi masjidga kirdi, Rasululloh ﷺ esa masjidning bir burchagida oʻtirgan edilar; (u kishi) namoz oʻqidi, soʻng kelib, u zotga salom berdi. Rasululloh ﷺ unga: «Va alaykas-salom. Qaytib (namoz) oʻqi; chunki sen namoz oʻqimading» dedilar. (U) qaytib namoz oʻqidi, soʻng kelib salom berdi. (U zot:) «Va alaykas-salom; qaytib namoz oʻqi; chunki sen namoz oʻqimading» dedilar. (U) ikkinchi marta — yoki undan keyingisida —: «Menga (namozni) oʻrgating, yo Rasululloh» dedi. (U zot:) «Namozga turganingda, tahoratni mukammal (toʻkis) qil; soʻng qiblaga yuzlanib, takbir ayt; soʻng Qurʼondan oʻzingga oson boʻlganini oʻqi; soʻng rukuga bor — toki rukuda qaror topguningcha (xotirjam boʻlguningcha); soʻng (boshingni) koʻtarib, tik turguningcha (rost) tur; soʻng sajdaga bor — toki sajdada qaror topguningcha; soʻng (boshingni) koʻtarib, oʻtirgan holda qaror topguningcha (oʻtir); soʻng sajda qil — toki sajdada qaror topguningcha; soʻng (boshingni) koʻtarib, oʻtirgan holda qaror topguningcha (oʻtir); soʻng buni butun namozingda (shunday) qil» dedilar. Abu Usoma oxirgisida: «toki tik turguningcha» dedi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилишича,) бир киши масжидга кирди, Расулуллоҳ ﷺ эса масжиднинг бир бурчагида ўтирган эдилар; (у киши) намоз ўқиди, сўнг келиб, у зотга салом берди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Ва алайкас-салом. Қайтиб (намоз) ўқи; чунки сен намоз ўқимадинг» дедилар. (У) қайтиб намоз ўқиди, сўнг келиб салом берди. (У зот:) «Ва алайкас-салом; қайтиб намоз ўқи; чунки сен намоз ўқимадинг» дедилар. (У) иккинчи марта — ёки ундан кейингисида —: «Менга (намозни) ўргатинг, ё Расулуллоҳ» деди. (У зот:) «Намозга турганингда, таҳоратни мукаммал (тўкис) қил; сўнг қиблага юзланиб, такбир айт; сўнг Қуръондан ўзингга осон бўлганини ўқи; сўнг рукуга бор — токи рукуда қарор топгунингча (хотиржам бўлгунингча); сўнг (бошингни) кўтариб, тик тургунингча (рост) тур; сўнг саждага бор — токи саждада қарор топгунингча; сўнг (бошингни) кўтариб, ўтирган ҳолда қарор топгунингча (ўтир); сўнг сажда қил — токи саждада қарор топгунингча; сўнг (бошингни) кўтариб, ўтирган ҳолда қарор топгунингча (ўтир); сўнг буни бутун намозингда (шундай) қил» дедилар. Абу Усома охиргисида: «токи тик тургунингча» деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُولُ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ: «رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ» ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يسْجد ثمَّ يكبر حِين يرفع رَأسه يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي الصَّلَاةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الثِّنْتَيْنِ بَعْدَ الْجُلُوسِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ namozga turganlarida, turayotganlarida takbir aytardilar, soʻng rukuʼ qilayotganlarida takbir aytardilar, soʻng belni rukuʼdan koʻtarayotganlarida: ‹Samiʼallohu liman hamidah›, derdilar, soʻng tik turgan holda: ‹Robbano lakal-hamd›, derdilar. Soʻng sajdaga egilayotganlarida takbir aytardilar, soʻng boshlarini koʻtarayotganlarida takbir aytardilar, soʻng sajda qilayotganlarida takbir aytardilar, soʻng boshlarini koʻtarayotganlarida takbir aytardilar. Namozni tugatgunlaricha butun namozda shunday qilardilar. Oʻtirgandan soʻng ikki rakaatdan turayotganlarida ham takbir aytardilar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ намозга турганларида, тураётганларида такбир айтардилар, сўнг рукуъ қилаётганларида такбир айтардилар, сўнг белни рукуъдан кўтараётганларида: ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ›, дердилар, сўнг тик турган ҳолда: ‹Роббано лакал-ҳамд›, дердилар. Сўнг саждага эгилаётганларида такбир айтардилар, сўнг бошларини кўтараётганларида такбир айтардилар, сўнг сажда қилаётганларида такбир айтардилар, сўнг бошларини кўтараётганларида такбир айтардилар. Намозни тугатгунларича бутун намозда шундай қилардилар. Ўтиргандан сўнг икки ракаатдан тураётганларида ҳам такбир айтардилар.»
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظّهْر وَفِي مُؤخر الصُّفُوف رجل فَأَسَاءَ الصَّلَاةَ فَلَمَّا سَلَّمَ نَادَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا فُلَانُ أَلَا تَتَّقِي اللَّهَ؟ أَلَا تَرَى كَيْفَ تُصَلِّي؟ إِنَّكُمْ تُرَوْنَ أَنَّهُ يَخْفَى عَلَيَّ شَيْءٌ مِمَّا تَصْنَعُونَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَى مِنْ خَلْفِي كَمَا أَرَى من بَين يَدي» رَوَاهُ أَحْمد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga peshin namozini oʻqib berdilar, saflarning orqasida esa bir kishi bor edi, u namozni yomon oʻqidi. U zot salom berganlaridan soʻng uni chaqirib: «Ey falonchi, Allohdan qoʻrqmaysanmi? Qanday namoz oʻqiyotganingni koʻrmayapsanmi? Sizlar qilayotgan ishlaringizdan biror narsa menga maxfiy qoladi deb oʻylaysizlarmi? Allohga qasamki, men orqamdagini xuddi oldimdagini koʻrgandek koʻraman», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга пешин намозини ўқиб бердилар, сафларнинг орқасида эса бир киши бор эди, у намозни ёмон ўқиди. У зот салом берганларидан сўнг уни чақириб: «Эй фалончи, Аллоҳдан қўрқмайсанми? Қандай намоз ўқиётганингни кўрмаяпсанми? Сизлар қилаётган ишларингиздан бирор нарса менга махфий қолади деб ўйлайсизларми? Аллоҳга қасамки, мен орқамдагини худди олдимдагини кўргандек кўраман», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يسكت بَين التَّكْبِير وَبَين الْقِرَاءَة إسكاتة قَالَ أَحْسبهُ قَالَ هنيَّة فَقلت بِأبي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ إِسْكَاتُكَ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَة مَا تَقُولُ قَالَ: «أَقُولُ اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الْأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَايَ بِالْمَاءِ والثلج وَالْبرد»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ takbir bilan (Qurʼon) tilovati orasida jim turar, va bu jimlik qisqa boʻlar edi. Men Paygʻambar ﷺ ga: «Ota-onam sizga fido boʻlsin, takbir bilan tilovat orasidagi sukutda nima deysiz?» — dedim. Paygʻambar ﷺ: «Men: ‹Allohumma, baaʼid baynii va bayna xatoyaaya kamaa baaʼadta baynal-mashriqi val-magʻrib. Allohumma, naqqinii min xatoyaaya kamaa yunaqqas-savbul-abyazu minad-danas. Allohumma, igʻsil xatoyaaya bil-maaʼi vas-salji val-barad (Allohim! Sharq bilan Gʻarbni bir-biridan uzoqlashtirganing kabi, meni xatolarimdan uzoqlashtir. Allohim! Oq kiyim kirdan tozalanganidek, meni xatolarimdan tozala. Allohim! Xatolarimni suv, qor va doʻl bilan yuv)› — deyman», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ такбир билан (Қуръон) тиловати орасида жим турар, ва бу жимлик қисқа бўлар эди. Мен Пайғамбар ﷺ га: «Ота-онам сизга фидо бўлсин, такбир билан тиловат орасидаги сукутда нима дейсиз?» — дедим. Пайғамбар ﷺ: «Мен: ‹Аллоҳумма, бааъид байнии ва байна хатояая камаа бааъадта байнал-машриқи вал-мағриб. Аллоҳумма, наққинии мин хатояая камаа юнаққас-савбул-абязу минад-данас. Аллоҳумма, иғсил хатояая бил-мааъи вас-салжи вал-барад (Аллоҳим! Шарқ билан Ғарбни бир-биридан узоқлаштирганинг каби, мени хатоларимдан узоқлаштир. Аллоҳим! Оқ кийим кирдан тозаланганидек, мени хатоларимдан тозала. Аллоҳим! Хатоларимни сув, қор ва дўл билан юв)› — дейман», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَهَضَ مِنَ الرَّكْعَة الثَّانِيَة استفتح الْقِرَاءَة ب «الْحَمد لله رب الْعَالمين» وَلَمْ يَسْكُتْ. هَكَذَا فِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ. وَذَكَرَهُ الْحُمَيْدِيُّ فِي أَفْرَادِهِ وَكَذَا صَاحِبُ الْجَامِعِ عَنْ مُسلم وَحده
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ikkinchi rakaatdan turganlarida, qiroatni {Alhamdu lillahi robbil-aalamin} (Hamd olamlar Robbi boʻlgan Allohga xosdir) (Fotiha 2) bilan boshlar va jim turmas edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ иккинчи ракаатдан турганларида, қироатни {Алҳамду лиллаҳи роббил-ааламин} (Ҳамд оламлар Робби бўлган Аллоҳга хосдир) (Фотиҳа 2) билан бошлар ва жим турмас эдилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى صَلَاةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ ثَلَاثًا غَيْرُ تَمَامٍ» فَقِيلَ لِأَبِي هُرَيْرَةَ: إِنَّا نَكُون وَرَاء الإِمَام فَقَالَ اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «قَالَ اللَّهُ تَعَالَى قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ فَإِذَا قَالَ الْعَبْدُ (الْحَمد لله رب الْعَالمين) قَالَ اللَّهُ تَعَالَى حَمِدَنِي عَبْدِي وَإِذَا قَالَ (الرَّحْمَن الرَّحِيم) قَالَ اللَّهُ تَعَالَى أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي وَإِذَا قَالَ (مَالك يَوْم الدّين) قَالَ مجدني عَبدِي وَقَالَ مرّة فوض إِلَيّ عَبدِي فَإِذا قَالَ (إياك نعْبد وَإِيَّاك نستعين) قَالَ هَذَا بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ فَإِذَا قَالَ (اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالّين) قَالَ هَذَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kimki bir namoz oʻqib, unda Qurʼonning onasini (Fotiha surasini) oʻqimasa, u (namoz) noqisdir — uch marta (dedilar) — toʻliq emasdir», dedilar. Abu Hurayraga: «Biz imomning orqasida boʻlamiz (qanday qilaylik)?» deyildi. U: «Uni ichingda oʻqi, chunki men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitganman: ‹Alloh taolo dedi: Men namozni Oʻzim bilan bandam oʻrtasida ikkiga boʻldim va bandamga soʻraganini beraman. Banda {Olamlar Robbi Allohga hamd boʻlsin} deganida, Alloh taolo: ‹Bandam Menga hamd aytdi›, deydi. Banda {U Rahmon va Rahimdir} deganida, Alloh taolo: ‹Bandam Meni ulugʻladi›, deydi. Banda {Jazo (qiyomat) kunining egasidir} deganida, (Alloh): ‹Bandam Meni ulugʻladi›, deydi — baʼzan: ‹Bandam (ishni) Menga topshirdi›, dedi. Banda {Faqat Sengagina ibodat qilamiz va faqat Sendangina yordam soʻraymiz} deganida, (Alloh): ‹Bu Mening bilan bandam oʻrtasidadir va bandamga soʻraganini beraman›, deydi. Banda {Bizni toʻgʻri yoʻlga hidoyat qil — oʻzing nemat bergan zotlarning yoʻliga, gʻazabga uchraganlarning va adashganlarning (yoʻliga) emas} deganida, (Alloh): ‹Bu bandamniki va bandamga soʻraganini beraman›, deydi.› (Sura Fotiha 2-7)»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кимки бир намоз ўқиб, унда Қуръоннинг онасини (Фотиҳа сурасини) ўқимаса, у (намоз) ноқисдир — уч марта (дедилар) — тўлиқ эмасдир», дедилар. Абу Ҳурайрага: «Биз имомнинг орқасида бўламиз (қандай қилайлик)?» дейилди. У: «Уни ичингда ўқи, чунки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитганман: ‹Аллоҳ таоло деди: Мен намозни Ўзим билан бандам ўртасида иккига бўлдим ва бандамга сўраганини бераман. Банда {Оламлар Робби Аллоҳга ҳамд бўлсин} деганида, Аллоҳ таоло: ‹Бандам Менга ҳамд айтди›, дейди. Банда {У Раҳмон ва Раҳимдир} деганида, Аллоҳ таоло: ‹Бандам Мени улуғлади›, дейди. Банда {Жазо (қиёмат) кунининг эгасидир} деганида, (Аллоҳ): ‹Бандам Мени улуғлади›, дейди — баъзан: ‹Бандам (ишни) Менга топширди›, деди. Банда {Фақат Сенгагина ибодат қиламиз ва фақат Сендангина ёрдам сўраймиз} деганида, (Аллоҳ): ‹Бу Менинг билан бандам ўртасидадир ва бандамга сўраганини бераман›, дейди. Банда {Бизни тўғри йўлга ҳидоят қил — ўзинг немат берган зотларнинг йўлига, ғазабга учраганларнинг ва адашганларнинг (йўлига) эмас} деганида, (Аллоҳ): ‹Бу бандамники ва бандамга сўраганини бераман›, дейди.› (Сура Фотиҳа 2-7)»
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا أَمَّنَ الْإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تقدم من ذَنبه) وَفِي رِوَايَةٍ قَالَ: " إِذَا قَالَ الْإِمَامُ: (غَيْرِ المغضوب عَلَيْهِم وَلَا الضَّالّين) فَقُولُوا: آمِينَ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ". هَذَا لَفْظُ الْبُخَارِيِّ وَلِمُسْلِمٍ نَحْوُهُ وَفِي أُخْرَى لِلْبُخَارِيِّ قَالَ: «إِذَا أَمَّنَ الْقَارِئُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ تُؤَمِّنُ فَمَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلَائِكَةِ غفر لَهُ مَا تقدم من ذَنبه»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom ‹Gʻayril-magʻzubi alayhim valaz-zoolliyn (Gʻazabga uchraganlar va adashganlar (yoʻli) emas)› deganda, (siz ham) Amin denglar; kimning (Amin) aytishi farishtalarning (Amini)ga toʻgʻri kelsa, uning oʻtgan barcha gunohlari kechiriladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом ‹Ғайрил-мағзуби алайҳим валаз-зооллийн (Ғазабга учраганлар ва адашганлар (йўли) эмас)› деганда, (сиз ҳам) Амин денглар; кимнинг (Амин) айтиши фаришталарнинг (Амини)га тўғри келса, унинг ўтган барча гуноҳлари кечирилади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يقْرَأ فِي الْفجْر يَوْم الْجُمُعَة ب (الم تَنْزِيلُ) فِي الرَّكْعَةِ الْأُولَى وَفِي الثَّانِيَةِ (هَل أَتَى على الْإِنْسَان)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ juma kuni bomdodda birinchi rakaatda {Alif, Lom, Mim. (Bu Kitobning) nozil qilinishi} (Sajda surasi) ni, ikkinchisida esa {Inson uchun shunday bir vaqt boʻldiki, u (vaqtda) u tilga olinadigan biror narsa emas edi} (Inson surasi) ni oʻqir edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ жума куни бомдодда биринчи ракаатда {Алиф, Лом, Мим. (Бу Китобнинг) нозил қилиниши} (Сажда сураси) ни, иккинчисида эса {Инсон учун шундай бир вақт бўлдики, у (вақтда) у тилга олинадиган бирор нарса эмас эди} (Инсон сураси) ни ўқир эдилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ فِي رَكْعَتَيِ الْفَجْرِ: (قُلْ يَا أَيهَا الْكَافِرُونَ) و (قل هُوَ الله أحد) رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdodning ikki rakaatida {Qul yo ayyuhal-kofirun} (Ayting: «Ey kofirlar!») va {Qul huvallohu ahad} (Ayting: «U — Alloh — birdir») (suralarini) oʻqidilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдоднинг икки ракаатида {Қул ё айюҳал-кофирун} (Айтинг: «Эй кофирлар!») ва {Қул ҳуваллоҳу аҳад} (Айтинг: «У — Аллоҳ — бирдир») (сураларини) ўқидилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةٍ جَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ: «هَلْ قَرَأَ مَعِي أَحَدٌ مِنْكُمْ آنِفًا؟» فَقَالَ رَجُلٌ: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: " إِنِّي أَقُولُ: مَا لِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ؟ «. قَالَ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنِ الْقِرَاءَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ بِالْقِرَاءَةِ مِنَ الصَّلَوَاتِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ» . رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَرَوَى ابْنُ مَاجَهْ نَحْوَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qiroatni ovoz chiqarib oʻqilgan bir namozdan chiqib (qaytib): «Hozirgina sizlardan biror kishi men bilan birga (Qurʼon) oʻqidimi?» deb soʻradilar. Bir kishi: «Ha, ey Rasululloh», dedi. U zot: «Men: ‹Nima boʻldiki, Qurʼon (oʻqishda) menga qarshilik qilinmoqda?› deb qoʻyibman», dedilar. (Roviy) dedi: Odamlar buni Rasululloh ﷺdan eshitganlaridan soʻng, Paygʻambar ﷺ ovoz chiqarib oʻqiydigan namozlarda Rasululloh ﷺ bilan birga (Qurʼon) oʻqishni toʻxtatdilar. Abu Dovud aytdi: Ibn Ukaymaning bu hadisini Maʼmar, Yunus va Usoma ibn Zayd az-Zuhriydan Molik (rivoyat qilgani) maʼnosida rivoyat qilganlar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қироатни овоз чиқариб ўқилган бир намоздан чиқиб (қайтиб): «Ҳозиргина сизлардан бирор киши мен билан бирга (Қуръон) ўқидими?» деб сўрадилар. Бир киши: «Ҳа, эй Расулуллоҳ», деди. У зот: «Мен: ‹Нима бўлдики, Қуръон (ўқишда) менга қаршилик қилинмоқда?› деб қўйибман», дедилар. (Ровий) деди: Одамлар буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганларидан сўнг, Пайғамбар ﷺ овоз чиқариб ўқийдиган намозларда Расулуллоҳ ﷺ билан бирга (Қуръон) ўқишни тўхтатдилар. Абу Довуд айтди: Ибн Укайманинг бу ҳадисини Маъмар, Юнус ва Усома ибн Зайд аз-Зуҳрийдан Молик (ривоят қилгани) маъносида ривоят қилганлар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom ergashilishi uchun tayin qilingan. Bas, u takbir aytsa, siz ham takbir ayting; u qiroat qilsa, siz jim turing; u ‹Samiallohu liman hamidah› desa, siz ‹Allohumma robbano lakal-hamd› deb ayting», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом эргашилиши учун тайин қилинган. Бас, у такбир айтса, сиз ҳам такбир айтинг; у қироат қилса, сиз жим туринг; у ‹Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сиз ‹Аллоҳумма роббано лакал-ҳамд› деб айтинг», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " من قَرَأَ مِنْكُم ب (التِّين وَالزَّيْتُون) فَانْتهى إِلَى (أَلَيْسَ الله بِأَحْكَم الْحَاكِمين) فَلْيَقُلْ: بَلَى وَأَنَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الشَّاهِدِينَ. وَمن قَرَأَ: (لَا أقسم بِيَوْم الْقِيَامَة) فَانْتَهَى إِلَى (أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَن يحيي الْمَوْتَى) فَلْيَقُلْ بَلَى. وَمَنْ قَرَأَ (وَالْمُرْسَلَاتِ) فَبَلَغَ: (فَبِأَيِّ حَدِيث بعده يُؤمنُونَ) فَلْيَقُلْ: آمَنَّا بِاللَّهِ ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ إِلَى قَوْلِهِ: (وَأَنَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الشَّاهِدِينَ)
Abdulloh ibn Muhammad az-Zuhriy bizga Sufyondan, unga Ismoil ibn Umayya hadis aytdi. (Ismoil dedi:) Men bir aʼrobiyning shunday deganini eshitdim: Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Sizlardan kim {Vat-tini vaz-zaytun (Anjir va zaytun bilan qasam)}ni oʻqib, uning oxiri {Alloh hukm qiluvchilarning eng hakimi emasmi?!}ga yetsa, ‹Balo (albatta), men buning shohidlaridanman› desin. Kim {Lo uqsimu bi-yavmil qiyama (Qiyomat kuni bilan qasam ichaman)}ni oʻqib, {(Alloh) oʻliklarni tiriltirishga qodir emasmi?!}ga yetsa, ‹Balo (albatta)› desin. Kim {Val-mursalot}ni oʻqib, {Endi undan keyin qaysi soʻzga iymon keltirarlar?!}ga yetsa, ‹Allohga iymon keltirdik› desin». Ismoil dedi: Men u aʼrobiyga (hadisni) takror qildirmoqchi va (xotirasini) kuzatmoqchi boʻlib bordim, shunda u: «Ey jiyanim, men buni yodlamadim deb oʻylaysanmi? Men oltmish marta haj qildim, ularning hech bir hajida men minib haj qilgan tuyamni tanimaganim yoʻq», dedi.Абдуллоҳ ибн Муҳаммад аз-Зуҳрий бизга Суфёндан, унга Исмоил ибн Умайя ҳадис айтди. (Исмоил деди:) Мен бир аъробийнинг шундай деганини эшитдим: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Сизлардан ким {Ват-тини ваз-зайтун (Анжир ва зайтун билан қасам)}ни ўқиб, унинг охири {Аллоҳ ҳукм қилувчиларнинг энг ҳакими эмасми?!}га етса, ‹Бало (албатта), мен бунинг шоҳидлариданман› десин. Ким {Ло уқсиму би-явмил қияма (Қиёмат куни билан қасам ичаман)}ни ўқиб, {(Аллоҳ) ўликларни тирилтиришга қодир эмасми?!}га етса, ‹Бало (албатта)› десин. Ким {Вал-мурсалот}ни ўқиб, {Энди ундан кейин қайси сўзга иймон келтирарлар?!}га етса, ‹Аллоҳга иймон келтирдик› десин». Исмоил деди: Мен у аъробийга (ҳадисни) такрор қилдирмоқчи ва (хотирасини) кузатмоқчи бўлиб бордим, шунда у: «Эй жияним, мен буни ёдламадим деб ўйлайсанми? Мен олтмиш марта ҳаж қилдим, уларнинг ҳеч бир ҳажида мен миниб ҳаж қилган туямни танимаганим йўқ», деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا قَالَ الْإِمَامُ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا: اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تقدم من ذَنبه "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Imom namozda: ‹Samiallohu liman hamidah (Alloh Oʻziga hamd aytgan kishini eshitadi)›, — deganda, sizlar: ‹Allohumma Robbano lakal hamd (Allohim! Ey Robbimiz! Barcha hamdlar Senga xos)›, — denglar; chunki agar sizlardan birining aytishi farishtalarning aytishi bilan (bir vaqtga) toʻgʻri kelsa, uning oʻtgan gunohlari magʻfirat qilinadi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Имом намозда: ‹Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ (Аллоҳ Ўзига ҳамд айтган кишини эшитади)›, — деганда, сизлар: ‹Аллоҳумма Роббано лакал ҳамд (Аллоҳим! Эй Роббимиз! Барча ҳамдлар Сенга хос)›, — денглар; чунки агар сизлардан бирининг айтиши фаришталарнинг айтиши билан (бир вақтга) тўғри келса, унинг ўтган гуноҳлари мағфират қилинади», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ دِقَّهُ وَجِلَّهُ وَأَوَّلَهُ وَآخره وعلانيته وسره» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻz sajdalarida: «Allohim, gunohlarimning hammasini — kichigi-yu kattasini, avvali-yu oxirini, oshkorasi-yu yashirinini magʻfirat qil», derdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўз саждаларида: «Аллоҳим, гуноҳларимнинг ҳаммасини — кичиги-ю каттасини, аввали-ю охирини, ошкораси-ю яширинини мағфират қил», дердилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ ساجد فَأَكْثرُوا الدُّعَاء» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Banda Robbiga eng yaqin boʻladigan holati — uning sajda qilayotgan paytidir, shu boisdan (sajdada) duoni koʻp qilinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Банда Роббига энг яқин бўладиган ҳолати — унинг сажда қилаётган пайтидир, шу боисдан (саждада) дуони кўп қилинглар», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا سَجَدَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَبْرُكْ كَمَا يبرك الْبَعِير وليضع يَدَيْهِ قَبْلَ رُكْبَتَيْهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ. وَالدَّارِمِيُّ قَالَ أَبُو سُلَيْمَانَ الْخَطَّابِيُّ: حَدِيثُ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ أَثْبَتُ مِنْ هَذَا وَقِيلَ: هَذَا مَنْسُوخ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringiz sajda qilganda, tuya choʻkkanidek choʻkmasin, balki qoʻllarini tizzalaridan oldin qoʻysin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингиз сажда қилганда, туя чўкканидек чўкмасин, балки қўлларини тиззаларидан олдин қўйсин».
وَعَن أبي هُرَيْرَة قَالَ: إِنَّ رَجُلًا كَانَ يَدْعُو بِأُصْبُعَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَحِّدْ أَحِّدْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعَوَاتِ الْكَبِير
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi ikki barmogʻi bilan duo qilayotgan edi, shunda Rasululloh ﷺ: «Bittasini (koʻtar), bittasini (koʻtar)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir. Bu hadisning maʼnosi shuki, kishi duoda shahodat aytayotganda barmogʻi bilan ishora qilsa, faqat bitta barmoq bilangina ishora qiladi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши икки бармоғи билан дуо қилаётган эди, шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Биттасини (кўтар), биттасини (кўтар)», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Бу ҳадиснинг маъноси шуки, киши дуода шаҳодат айтаётганда бармоғи билан ишора қилса, фақат битта бармоқ билангина ишора қилади.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى عَلَيَّ وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عشرا» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn marta rahmat yogʻdiradi», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта раҳмат ёғдиради», дедилар. Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ أَحَدٍ يُسَلِّمُ عَلَيَّ إِلَّا رَدَّ اللَّهُ عَلَيَّ رُوحِي حَتَّى أَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعَوَاتِ الْكَبِيرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Menga salom beradigan hech bir kishi yoʻqki, Alloh menga ruhimni qaytarmasin, toki men unga salomini qaytarmagunimcha».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Менга салом берадиган ҳеч бир киши йўқки, Аллоҳ менга руҳимни қайтармасин, токи мен унга саломини қайтармагунимча».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَكْتَالَ بِالْمِكْيَالِ الْأَوْفَى إِذَا صَلَّى عَلَيْنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ صَلِّ على مُحَمَّد وَأَزْوَاجِهِ أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ وَذُرِّيَّتِهِ وَأَهْلِ بَيْتِهِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حُمَيْدٌ مَجِيدٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ dedilar: «Kim biz — ahli baytga salavot aytganda toʻla oʻlchov bilan oʻlchanishidan xursand boʻlsa, ‹Allohumma, solli alo Muhammadinin-nabiyyi va azvojihi ummahotil-muʼminiyna va zurriyyatihi va ahli baytihi, kamo sollayta alo oli Ibrohima, innaka hamiydun majiyd› (Ey Alloh, Ibrohimning oilasiga rahmat yogʻdirganing kabi Paygʻambar Muhammadga, uning ayollari — moʼminlarning onalariga, uning zurriyotiga va ahli baytiga rahmat yogʻdirgin, albatta Sen maqtovga loyiq, ulugʻsan) desin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ дедилар: «Ким биз — аҳли байтга салавот айтганда тўла ўлчов билан ўлчанишидан хурсанд бўлса, ‹Аллоҳумма, солли ало Муҳаммадинин-набиййи ва азвожиҳи уммаҳотил-муъминийна ва зуррийятиҳи ва аҳли байтиҳи, камо соллайта ало оли Иброҳима, иннака ҳамийдун мажийд› (Эй Аллоҳ, Иброҳимнинг оиласига раҳмат ёғдирганинг каби Пайғамбар Муҳаммадга, унинг аёллари — мўминларнинг оналарига, унинг зурриётига ва аҳли байтига раҳмат ёғдиргин, албатта Сен мақтовга лойиқ, улуғсан) десин».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى عَلَيَّ عِنْدَ قَبْرِي سَمِعْتُهُ وَمَنْ صَلَّى عَلَيَّ نَائِيًا أُبْلِغْتُهُ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي شعب الْإِيمَان
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim qabrim oldida menga salavot aytsa, uni eshitaman. Kim menga uzoqdan salavot aytsa, u menga yetkaziladi», dedilar. Bayhaqiy «Shuʼab al-iymon»da rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким қабрим олдида менга салавот айтса, уни эшитаман. Ким менга узоқдан салавот айтса, у менга етказилади», дедилар. Байҳақий «Шуъаб ал-иймон»да ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا فَرَغَ أَحَدُكُمْ مِنَ التَّشَهُّدِ الْآخِرِ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ أَرْبَعٍ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Birortangiz oxirgi tashahhuddan boʻshasa, Allohdan toʻrt narsadan — doʻzax azobidan, qabr azobidan, hayot va oʻlim fitnasidan hamda Masih Dajjolning yomonligidan panoh tilasin», dedilar. Boshqa rivoyatda u: «Birortangiz tashahhuddan boʻshasa», dedi va «oxirgi» (soʻzini) zikr qilmadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангиз охирги ташаҳҳуддан бўшаса, Аллоҳдан тўрт нарсадан — дўзах азобидан, қабр азобидан, ҳаёт ва ўлим фитнасидан ҳамда Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан паноҳ тиласин», дедилар. Бошқа ривоятда у: «Бирортангиз ташаҳҳуддан бўшаса», деди ва «охирги» (сўзини) зикр қилмади.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: (إِنَّ فُقَرَاءَ الْمُهَاجِرِينَ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا: قَدْ ذَهَبَ أَهْلُ الدُّثُورِ بِالدَّرَجَاتِ الْعُلَى وَالنَّعِيمِ الْمُقِيمِ فَقَالَ وَمَا ذَاكَ قَالُوا يُصَلُّونَ كَمَا نُصَلِّي وَيَصُومُونَ كَمَا نَصُومُ وَيَتَصَدَّقُونَ وَلَا نَتَصَدَّقُ وَيُعْتِقُونَ وَلَا نُعْتِقُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَفَلَا أُعَلِّمُكُمْ شَيْئًا تُدْرِكُونَ بِهِ مَنْ سَبَقَكُمْ وَتَسْبِقُونَ بِهِ مَنْ بَعْدَكُمْ وَلَا يَكُونُ أَحَدٌ أَفْضَلَ مِنْكُمْ إِلَّا مَنْ صَنَعَ مِثْلَ مَا صَنَعْتُمْ» قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «تُسَبِّحُونَ وَتُكَبِّرُونَ وَتَحْمَدُونَ دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ مَرَّةً» . قَالَ أَبُو صَالِحٍ: فَرَجَعَ فُقَرَاءُ الْمُهَاجِرِينَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا سَمِعَ إِخْوَانُنَا أَهْلُ الْأَمْوَالِ بِمَا فَعَلْنَا فَفَعَلُوا مِثْلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ذَلِك فضل الله يؤته من يَشَاء» . وَلَيْسَ قَوْلُ أَبِي صَالِحٍ إِلَى آخِرِهِ إِلَّا عِنْدَ مُسْلِمٍ وَفِي رِوَايَةٍ لِلْبُخَارِيِّ: «تُسَبِّحُونَ فِي دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ عَشْرًا وَتَحْمَدُونَ عَشْرًا وَتُكَبِّرُونَ عشرا» . بدل ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muhojirlarning kambagʻallari Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Boylik egalari yuksak darajalarni va abadiy neʼmatni olib ketdilar», dedilar. (Rasululloh ﷺ): «Bu qanday boʻldi?» dedilar. Ular: «Ular biz oʻqiganday namoz oʻqiydilar, biz tutganday roʻza tutadilar, ammo ular sadaqa beradilar, biz sadaqa bera olmaymiz; ular qul ozod qiladilar, biz qul ozod qila olmaymiz», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sizlarga shunday bir narsani oʻrgataymi, u bilan oʻzingizdan oʻtib ketganlarga yetib olasizlar va oʻzingizdan keyingilardan oʻzib ketasizlar, sizlar qilgan ishni qilganlardan boshqa hech kim sizlardan afzal boʻlmaydi?» dedilar. Ular: «Albatta, yo Rasululloh!» dedilar. (Rasululloh ﷺ): «Har bir namoz ortidan oʻttiz uch marta tasbeh (Subhanalloh), takbir (Allohu akbar) va tahmid (Alhamdulilloh) aytasizlar», dedilar. Abu Solih dedi: Soʻng muhojirlarning kambagʻallari yana Rasululloh ﷺ huzuriga qaytib kelib: «Boylik egasi boʻlgan birodarlarimiz biz qilgan ishni eshitib, ular ham xuddi shunday qilibdilar», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bu Allohning fazlidir, uni Oʻzi xohlagan kishiga beradi», dedilar. Sumay dedi: Men oilamdan baʼzilariga bu hadisni aytib berdim. Shunda u: «Sen adashibsan, balki u (Nabiy ﷺ): ‹Allohga oʻttiz uch marta tasbeh aytasan, Allohga oʻttiz uch marta tahmid aytasan, Allohga oʻttiz uch marta takbir aytasan› deganlar», dedi. Men Abu Solihning oldiga qaytib, unga buni aytdim. U qoʻlimdan ushlab: «Allohu akbar va subhanalloh va alhamdulilloh, va Allohu akbar va subhanalloh va alhamdulilloh — hammasidan oʻttiz uchtaga yetkazguningcha (shunday aytasan)», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муҳожирларнинг камбағаллари Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Бойлик эгалари юксак даражаларни ва абадий неъматни олиб кетдилар», дедилар. (Расулуллоҳ ﷺ): «Бу қандай бўлди?» дедилар. Улар: «Улар биз ўқигандай намоз ўқийдилар, биз тутгандай рўза тутадилар, аммо улар садақа берадилар, биз садақа бера олмаймиз; улар қул озод қиладилар, биз қул озод қила олмаймиз», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга шундай бир нарсани ўргатайми, у билан ўзингиздан ўтиб кетганларга етиб оласизлар ва ўзингиздан кейингилардан ўзиб кетасизлар, сизлар қилган ишни қилганлардан бошқа ҳеч ким сизлардан афзал бўлмайди?» дедилар. Улар: «Албатта, ё Расулуллоҳ!» дедилар. (Расулуллоҳ ﷺ): «Ҳар бир намоз ортидан ўттиз уч марта тасбеҳ (Субҳаналлоҳ), такбир (Аллоҳу акбар) ва таҳмид (Алҳамдулиллоҳ) айтасизлар», дедилар. Абу Солиҳ деди: Сўнг муҳожирларнинг камбағаллари яна Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига қайтиб келиб: «Бойлик эгаси бўлган биродарларимиз биз қилган ишни эшитиб, улар ҳам худди шундай қилибдилар», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бу Аллоҳнинг фазлидир, уни Ўзи хоҳлаган кишига беради», дедилар. Сумай деди: Мен оиламдан баъзиларига бу ҳадисни айтиб бердим. Шунда у: «Сен адашибсан, балки у (Набий ﷺ): ‹Аллоҳга ўттиз уч марта тасбеҳ айтасан, Аллоҳга ўттиз уч марта таҳмид айтасан, Аллоҳга ўттиз уч марта такбир айтасан› деганлар», деди. Мен Абу Солиҳнинг олдига қайтиб, унга буни айтдим. У қўлимдан ушлаб: «Аллоҳу акбар ва субҳаналлоҳ ва алҳамдулиллоҳ, ва Аллоҳу акбар ва субҳаналлоҳ ва алҳамдулиллоҳ — ҳаммасидан ўттиз учтага етказгунингча (шундай айтасан)», деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَنْ سَبَّحَ اللَّهَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَحَمَدَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبَّرَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ فَتِلْكَ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ وَقَالَ تَمَامَ الْمِائَةِ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ غُفِرَتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ ". رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim har bir namoz ortidan Allohga oʻttiz uch marta tasbeh aytsa, Allohga oʻttiz uch marta tahmid aytsa, Allohga oʻttiz uch marta takbir aytsa — bu toʻqson toʻqqizta boʻladi — va yuztani toʻldirib: ‹La ilaha illallohu vahdahu la sharika lah, lahul-mulku va lahul-hamdu va huva alaa kulli shayʼin qodir› (Yolgʻiz Allohdan boshqa iloh yoʻq, Uning sherigi yoʻq, mulk Uniki va hamd Unga xosdir, U har bir narsaga qodir) desa — gunohlari dengiz koʻpigicha boʻlsa-da, kechiriladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ҳар бир намоз ортидан Аллоҳга ўттиз уч марта тасбеҳ айтса, Аллоҳга ўттиз уч марта таҳмид айтса, Аллоҳга ўттиз уч марта такбир айтса — бу тўқсон тўққизта бўлади — ва юзтани тўлдириб: ‹Ла илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ла шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду ва ҳува алаа кулли шайъин қодир› (Ёлғиз Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, Унинг шериги йўқ, мулк Уники ва ҳамд Унга хосдир, У ҳар бир нарсага қодир) деса — гуноҳлари денгиз кўпигича бўлса-да, кечирилади», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَن الخصر فِي الصَّلَاة "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda qoʻlni belga qoʻyishdan qaytardilar. Muttafaqun alayh.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда қўлни белга қўйишдан қайтардилар. Муттафақун алайҳ.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ عَنْ رَفْعِهِمْ أَبْصَارَهُمْ عِنْدَ الدُّعَاءِ فِي الصَّلَاةِ إِلَى السَّمَاءِ أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصَارهم» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qavmlar namozda duo paytida koʻzlarini osmonga koʻtarishdan tiyilsinlar, aks holda koʻzlari yulib olinar», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қавмлар намозда дуо пайтида кўзларини осмонга кўтаришдан тийилсинлар, акс ҳолда кўзлари юлиб олинар», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ تَفَلَّتَ الْبَارِحَةَ لِيَقْطَعَ عَلَيَّ صَلَاتِي فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ فَأَخَذْتُهُ فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبِطَهُ عَلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ حَتَّى تَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ فَذَكَرْتُ دَعْوَةَ أَخِي سُلَيْمَانَ: (رَبِّ هَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي) فَرَدَدْتُهُ خَاسِئًا "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kecha jinlardan kuchli bir shayton — namozimni buzish uchun — birdan oldimga keldi, lekin Alloh menga uni yengish (imkonini) berdi; bas, men uni ushladim va — sizlarning hammangiz uni koʻrishingiz uchun — uni masjid ustunlaridan biriga bogʻlamoqchi boʻldim; lekin men birodarim Sulaymonning duosini esladim: ‹Va menga — mendan keyin hech kimga (loyiq) boʻlmaydigan bir saltanat ato et› (Sod, 35); shu sabab men uni — laʼnatlangan holda — qoʻyib yubordim», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Кеча жинлардан кучли бир шайтон — намозимни бузиш учун — бирдан олдимга келди, лекин Аллоҳ менга уни енгиш (имконини) берди; бас, мен уни ушладим ва — сизларнинг ҳаммангиз уни кўришингиз учун — уни масжид устунларидан бирига боғламоқчи бўлдим; лекин мен биродарим Сулаймоннинг дуосини эсладим: ‹Ва менга — мендан кейин ҳеч кимга (лойиқ) бўлмайдиган бир салтанат ато эт› (Сод, 35); шу сабаб мен уни — лаънатланган ҳолда — қўйиб юбордим», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «التَّثَاؤُبُ فِي الصَّلَاةِ مِنَ الشَّيْطَانِ فَإِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَكْظِمْ مَا اسْتَطَاعَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَفِي أُخْرَى لَهُ وَلِابْنِ مَاجَهْ: «فَلْيَضَعْ يَدَهُ على فِيهِ»
Ali ibn Hujr bizga aytib berdi, Ismoil ibn Jaʼfar bizga xabar berdi, u al-Aloʼ ibn Abdurahmondan, u otasidan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ: «Namozda esnash shaytondandir. Bas, qachon biringiz esnasa, imkon qadar (uni) toʻxtatib tursin», dedilar. U (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Abu Said al-Xudriy va Adiy ibn Sobitning bobosidan (ham hadis) bor. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi hasan sahihdir. Ahli ilmdan bir qavm namozda esnashni makruh sanaganlar. Ibrohim: «Men esnashni tomoq qirish (tanahnuh) bilan qaytaraman», dedi.Али ибн Ҳужр бизга айтиб берди, Исмоил ибн Жаъфар бизга хабар берди, у ал-Алў ибн Абдураҳмондан, у отасидан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, Набий ﷺ: «Намозда эснаш шайтондандир. Бас, қачон бирингиз эснаса, имкон қадар (уни) тўхтатиб турсин», дедилар. У (Абу Исо) айтди: Бу бобда Абу Саид ал-Худрий ва Адий ибн Собитнинг бобосидан (ҳам ҳадис) бор. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Аҳли илмдан бир қавм намозда эснашни макруҳ санаганлар. Иброҳим: «Мен эснашни томоқ қириш (танаҳнуҳ) билан қайтараман», деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اقْتُلُوا الْأَسْوَدَيْنِ فِي الصَّلَاةِ الْحَيَّةَ وَالْعَقْرَبَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَلِلنَّسَائِيِّ مَعْنَاهُ
Muslim ibn Ibrohim bizga Ali ibn al-Muborakdan, u Yahyo ibn Abu Kasirdan, u Zamzam ibn Javsdan, u Abu Hurayradan (roziyallohu anhu) rivoyat qildi. U dedi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Namozda ikki qorani — ilon va chayonni — oʻldiringlar».Муслим ибн Иброҳим бизга Али ибн ал-Муборакдан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Замзам ибн Жавсдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Намозда икки қорани — илон ва чаённи — ўлдиринглар».
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَمَّا كَبَّرَ انْصَرَفَ وَأَوْمَأَ إِلَيْهِمْ أَنْ كَمَا كُنْتُمْ. ثُمَّ خَرَجَ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ جَاءَ وَرَأَسُهُ يَقْطُرُ فَصَلَّى بِهِمْ. فَلَمَّا صَلَّى قَالَ: «إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا فنسيت أَن أَغْتَسِل» . رَوَاهُ أَحْمد وروى مَالك عَن عَطاء بن يسَار نَحوه مُرْسلا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ namozga chiqdilar. Takbir aytganlaridan soʻng qaytib, ularga: ‹Joyingizda turaveringlar›, deb ishora qildilar. Soʻng chiqib gʻusl qildilar, keyin boshlaridan suv tomib turgan holda kelib, ularga namoz oʻqib berdilar. Namozni tugatgach: «Men junub edim, gʻusl qilishni unutibman», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan. Molik esa buni Atoʻ ibn Yasordan mursal tarzda shunga oʻxshash rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ намозга чиқдилар. Такбир айтганларидан сўнг қайтиб, уларга: ‹Жойингизда тураверинглар›, деб ишора қилдилар. Сўнг чиқиб ғусл қилдилар, кейин бошларидан сув томиб турган ҳолда келиб, уларга намоз ўқиб бердилар. Намозни тугатгач: «Мен жунуб эдим, ғусл қилишни унутибман», дедилар. Аҳмад ривоят қилган. Молик эса буни Атў ибн Ясордан мурсал тарзда шунга ўхшаш ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِن أحدكُم إِذا قَامَ يُصَلِّي جَاءَهُ الشَّيْطَان فَلبس عَلَيْهِ حَتَّى لايدري كَمْ صَلَّى؟ فَإِذَا وَجَدَ ذَلِكَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْجُدْ سجدين وَهُوَ جَالس»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ aytdilar: «Sizlardan biringiz namozga turganida, shayton kelib uni shubhaga soladi, hatto u qancha (rakaat) oʻqiganini bilmay qoladi. Bas, sizlardan biringiz buni sezsa, oʻtirgan holatda ikki sajda qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ айтдилар: «Сизлардан бирингиз намозга турганида, шайтон келиб уни шубҳага солади, ҳатто у қанча (ракаат) ўқиганини билмай қолади. Бас, сизлардан бирингиз буни сезса, ўтирган ҳолатда икки сажда қилсин», дедилар.