وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَشَارَ إِلَى أَخِيهِ بِحَدِيدَةٍ فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ تَلْعَنُهُ حَتَّى يَضَعَهَا وَإِنْ كَانَ أخاهُ لأبيهِ وَأمه» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abul-Qosim ﷺ: «Kim oʻz birodariga temir (qurol) bilan ishora qilsa, albatta, farishtalar uni laʼnatlaydilar — garchi u (ishora qilingan kishi) ota-onasidan boʻlgan tugʻishgan birodari boʻlsa ham», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абул-Қосим ﷺ: «Ким ўз биродарига темир (қурол) билан ишора қилса, албатта, фаришталар уни лаънатлайдилар — гарчи у (ишора қилинган киши) ота-онасидан бўлган туғишган биродари бўлса ҳам», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يُوشِكُ إِنْ طَالَتْ بك مُدَّة أَن ترى أَقْوَامًا فِي أَيْدِيهِمْ مِثْلُ أَذْنَابِ الْبَقَرِ يَغْدُونَ فِي غَضَبِ اللَّهِ وَيَرُوحُونَ فِي سَخَطِ اللَّهِ» . وَفِي رِوَايَةٍ: «وَيَرُوحُونَ فِي لَعْنَةِ اللَّهِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar umring uzoq boʻlsa, qoʻllarida hoʻkiz dumiga oʻxshash (qamchilar) boʻlgan, Allohning gʻazabida ertalab chiqib, Allohning gʻazabida kechqurun qaytadigan bir qavmni koʻrishing yaqindir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар умринг узоқ бўлса, қўлларида ҳўкиз думига ўхшаш (қамчилар) бўлган, Аллоҳнинг ғазабида эрталаб чиқиб, Аллоҳнинг ғазабида кечқурун қайтадиган бир қавмни кўришинг яқиндир», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا: قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلَاتٌ مَائِلَاتٌ رؤوسهم كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا وَإِنَّ رِيحَهَا لَتُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا ". رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzax ahlidan ikki toifa borki, men ularni (hali) koʻrmaganman: bir qavm — qoʻllarida hoʻkiz dumiga oʻxshash qamchilar boʻlib, ular bilan odamlarni uradilar; va kiyingan, ammo yalangʻoch, (oʻzgalarni gunohga) ogʻdiruvchi, oʻzlari ham (haqdan) ogʻgan ayollar — boshlari egilgan tuya oʻrkachiga oʻxshaydi. Ular jannatga kirmaydilar va uning hidini ham topmaydilar; holbuki uning hidi shuncha-shuncha (uzoq) masofadan ham sezilib turadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзах аҳлидан икки тоифа борки, мен уларни (ҳали) кўрмаганман: бир қавм — қўлларида ҳўкиз думига ўхшаш қамчилар бўлиб, улар билан одамларни урадилар; ва кийинган, аммо яланғоч, (ўзгаларни гуноҳга) оғдирувчи, ўзлари ҳам (ҳақдан) оғган аёллар — бошлари эгилган туя ўркачига ўхшайди. Улар жаннатга кирмайдилар ва унинг ҳидини ҳам топмайдилар; ҳолбуки унинг ҳиди шунча-шунча (узоқ) масофадан ҳам сезилиб туради», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا قَاتَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْتَنِبِ الْوَجْهَ فَإِنَّ اللَّهَ خَلَقَ آدَمَ عَلَى صُورَتِهِ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz birodari bilan jang qilsa, yuzdan saqlansin (yuzga urmasin)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз биродари билан жанг қилса, юздан сақлансин (юзга урмасин)», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ: إِنِّي زَنَيْتُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا شَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «أَبِكَ جُنُونٌ؟» قَالَ: لَا فَقَالَ: «أُحْصِنْتَ؟» قَالَ: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ» قَالَ ابْنُ شِهَابٍ: فَأَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ: فَرَجَمْنَاهُ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ هَرَبَ حَتَّى أَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ فرجمناه حَتَّى مَاتَ
وَفِي رِوَايَةٍ لِلْبُخَارِيِّ: عَنْ جَابِرٍ بَعْدَ قَوْلِهِ: قَالَ: نَعَمْ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ بِالْمُصَلَّى فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ فَرَّ فَأُدْرِكَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ. فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خيرا وَصلى عَلَيْهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjidda oʻtirganlarida bir kishi kelib, u zotni chaqirdi: «Ey Allohning Rasuli, men zino qildim», dedi. Nabiy ﷺ undan yuz oʻgirdilar. Shunda u u zotning yuz oʻgirgan tomonlariga oʻtib: «Men zino qildim», dedi. Nabiy ﷺ yana undan yuz oʻgirdilar. U toʻrt marta guvohlik bergach, Nabiy ﷺ uni chaqirib: «Senda jinnilik bormi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Uylanganmisan?» dedilar. U: «Ha, ey Allohning Rasuli», dedi. U zot: «Uni olib borib, toshboʻron qilinglar», dedilar. Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytadi: Biz uni Madinada toshboʻron qildik. Toshlar unga tegib ogʻritgach, u qochdi, biz uni Harrada quvib yetib, oʻlguncha toshboʻron qildik. Buxoriyning Jobirdan boʻlgan rivoyatida uning «Ha» deganidan keyin: Nabiy ﷺ buyurdilar, u namozgohda toshboʻron qilindi. Toshlar unga tegib ogʻritgach qochdi, quvib yetildi va oʻlguncha toshboʻron qilindi. Soʻng Nabiy ﷺ uni haqida yaxshi soʻz aytdilar va uning (janozasini) oʻqidilar, deb qoʻshimcha qilingan. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ масжидда ўтирганларида бир киши келиб, у зотни чақирди: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен зино қилдим», деди. Набий ﷺ ундан юз ўгирдилар. Шунда у у зотнинг юз ўгирган томонларига ўтиб: «Мен зино қилдим», деди. Набий ﷺ яна ундан юз ўгирдилар. У тўрт марта гувоҳлик бергач, Набий ﷺ уни чақириб: «Сенда жиннилик борми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Уйланганмисан?» дедилар. У: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», деди. У зот: «Уни олиб бориб, тошбўрон қилинглар», дедилар. Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтади: Биз уни Мадинада тошбўрон қилдик. Тошлар унга тегиб оғритгач, у қочди, биз уни Ҳаррада қувиб етиб, ўлгунча тошбўрон қилдик. Бухорийнинг Жобирдан бўлган ривоятида унинг «Ҳа» деганидан кейин: Набий ﷺ буюрдилар, у намозгоҳда тошбўрон қилинди. Тошлар унга тегиб оғритгач қочди, қувиб етилди ва ўлгунча тошбўрон қилинди. Сўнг Набий ﷺ уни ҳақида яхши сўз айтдилар ва унинг (жанозасини) ўқидилар, деб қўшимча қилинган. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِذَا زَنَتْ أَمَةُ أَحَدِكُمْ فَتَبَيَّنَ زِنَاهَا فَلْيَجْلِدْهَا الحدَّ وَلَا يُثَرِّبْ عَلَيْهَا ثمَّ إِنْ زنَتْ فلْيجلدْها الحدَّ وَلَا يُثَرِّبْ ثُمَّ إِنْ زَنَتِ الثَّالِثَةَ فَتَبَيَّنَ زِنَاهَا فَلْيَبِعْهَا ولوْ بحبْلٍ منْ شعرٍ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ning shunday deganini eshitdim: «Agar sizlarning choriya (kaniz)laringizdan biri zino qilsa va uning zinosi isbotlansa, u darra (kaltak) bilan urilsin; soʻng hech kim uni malomat qilmasin. Agar u ikkinchi marta zino qilsa, u (yana) darra bilan urilsin va shundan keyin hech kim uni malomat qilmasin. Agar u uchinchi marta (zino) qilsa va uning zinosi isbotlansa, u — bir tutam (soch) arqonga boʻlsa ham — sotilsin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ нинг шундай деганини эшитдим: «Агар сизларнинг чория (каниз)ларингиздан бири зино қилса ва унинг зиноси исботланса, у дарра (калтак) билан урилсин; сўнг ҳеч ким уни маломат қилмасин. Агар у иккинчи марта зино қилса, у (яна) дарра билан урилсин ва шундан кейин ҳеч ким уни маломат қилмасин. Агар у учинчи марта (зино) қилса ва унинг зиноси исботланса, у — бир тутам (соч) арқонга бўлса ҳам — сотилсин», — дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: جَاءَ مَاعِزٌ الْأَسْلَمِيُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنَّه قدْ زَنى فأعرضَ عَنهُ ثمَّ جَاءَ مِنْ شِقِّهِ الْآخَرِ فَقَالَ: إِنَّهُ قَدْ زنى فَأَعْرض عَنهُ ثمَّ جَاءَ من شقَّه الْآخَرِ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ زَنى فَأَمَرَ بِهِ فِي الرَّابِعَةِ فَأُخْرِجَ إِلَى الْحَرَّةِ فَرُجِمَ بِالْحِجَارَةِ فَلَمَّا وَجَدَ مَسَّ الْحِجَارَةِ فَرَّ يَشْتَدُّ حَتَّى مَرَّ بِرَجُلٍ مَعَهُ لَحْيُ جَمَلٍ فَضَرَبَهُ بِهِ وَضَرَبَهُ النَّاسُ حَتَّى مَاتَ. فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنه فرحين وَجَدَ مَسَّ الْحِجَارَةِ وَمَسَّ الْمَوْتِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلَّا تَرَكْتُمُوهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَفِي رِوَايَةٍ: «هَلَّا تَرَكْتُمُوهُ لَعَلَّه أَن يَتُوب الله عَلَيْهِ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Moiz al-Aslamiy Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Albatta u (yaʼni oʻzim) zino qildi», dedi. Shunda (u zot) undan yuz oʻgirdilar. Soʻng u boshqa tomonidan kelib: «Yo Rasululloh, albatta u zino qildi», dedi. (U zot) yana undan yuz oʻgirdilar. Soʻng u yana boshqa tomonidan kelib: «Yo Rasululloh, albatta u zino qildi», dedi. Toʻrtinchi marotabada (u zot) uning (toshboʻron qilinishiga) buyurdilar, shunda u Harra (degan joy)ga olib chiqildi va toshlar bilan toshboʻron qilindi. U toshlarning tegishini his qilgach, tez yugurib qochdi, hatto qoʻlida tuya jagʻ suyagi boʻlgan bir kishining oldidan oʻtdi, u kishi uni oʻsha (suyak) bilan urdi, odamlar ham uni urdilar, hatto u oʻldi. Soʻng ular toshlarning tegishini va oʻlim (alami)ni his qilgach uning qochib ketganini Rasululloh ﷺga aytib berishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni qoʻyib yuborsangiz boʻlmasmidi?» dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. (Bu hadis) Abu Hurayradan boshqa yoʻnalishlar bilan ham rivoyat qilingan. Bu hadis az-Zuhriydan, u Abu Salamadan, u Jobir ibn Abdullohdan, u Nabiy ﷺdan ham shunga oʻxshash rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Моиз ал-Асламий Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Албатта у (яъни ўзим) зино қилди», деди. Шунда (у зот) ундан юз ўгирдилар. Сўнг у бошқа томонидан келиб: «Ё Расулуллоҳ, албатта у зино қилди», деди. (У зот) яна ундан юз ўгирдилар. Сўнг у яна бошқа томонидан келиб: «Ё Расулуллоҳ, албатта у зино қилди», деди. Тўртинчи маротабада (у зот) унинг (тошбўрон қилинишига) буюрдилар, шунда у Ҳарра (деган жой)га олиб чиқилди ва тошлар билан тошбўрон қилинди. У тошларнинг тегишини ҳис қилгач, тез югуриб қочди, ҳатто қўлида туя жағ суяги бўлган бир кишининг олдидан ўтди, у киши уни ўша (суяк) билан урди, одамлар ҳам уни урдилар, ҳатто у ўлди. Сўнг улар тошларнинг тегишини ва ўлим (алами)ни ҳис қилгач унинг қочиб кетганини Расулуллоҳ ﷺга айтиб беришди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни қўйиб юборсангиз бўлмасмиди?» дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. (Бу ҳадис) Абу Ҳурайрадан бошқа йўналишлар билан ҳам ривоят қилинган. Бу ҳадис аз-Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Жобир ибн Абдуллоҳдан, у Набий ﷺдан ҳам шунга ўхшаш ривоят қилинган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَعَنَ اللَّهُ السارِقَ يسرقُ البيضةَ فتُقطعُ يَده وَيسْرق الْحَبل فتقطع يَده»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi:) U zot: «Alloh oʻgʻrini laʼnatladi: u tuxumni oʻgʻirlaydi-yu, qoʻli kesiladi; arqonni oʻgʻirlaydi-yu, qoʻli kesiladi», dedilar. (Aʼmash aytdi: Ular ‹bayza› deganda temir dubulgʻa, ‹arqon› deganda esa bir necha dirhamga teng (qimmatli) narsani nazarda tutar edilar.)(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади:) У зот: «Аллоҳ ўғрини лаънатлади: у тухумни ўғирлайди-ю, қўли кесилади; арқонни ўғирлайди-ю, қўли кесилади», дедилар. (Аъмаш айтди: Улар ‹байза› деганда темир дубулға, ‹арқон› деганда эса бир неча дирҳамга тенг (қимматли) нарсани назарда тутар эдилар.)
وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ فِي السَّارِقِ: «إِنْ سَرَقَ فَاقْطَعُوا يَدَهُ ثُمَّ إِنْ سَرَقَ فَاقْطَعُوا رِجْلَهُ ثُمَّ إِنْ سَرَقَ فَاقْطَعُوا يَدَهُ ثُمَّ إِنْ سَرَقَ فَاقْطَعُوا رِجْلَهُ» . رَوَاهُ فِي شرح السّنة
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻgʻri haqida: «Agar u oʻgʻirlik qilsa, qoʻlini kesinglar, soʻng yana oʻgʻirlik qilsa, oyogʻini kesinglar, soʻng yana oʻgʻirlik qilsa, qoʻlini kesinglar, soʻng yana oʻgʻirlik qilsa, oyogʻini kesinglar», dedilar. Sharh us-sunnada rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўғри ҳақида: «Агар у ўғирлик қилса, қўлини кесинглар, сўнг яна ўғирлик қилса, оёғини кесинглар, сўнг яна ўғирлик қилса, қўлини кесинглар, сўнг яна ўғирлик қилса, оёғини кесинглар», дедилар. Шарҳ ус-суннада ривоят қилинган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا سَرَقَ الْمَمْلُوكُ فَبِعْهُ وَلَوْ بِنَشٍّ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْن مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Gʻulom oʻgʻirlik qilsa, uni nash (yarim uqiyaga) boʻlsa-da, sotib yuboringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ғулом ўғирлик қилса, уни наш (ярим уқияга) бўлса-да, сотиб юборинглар», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ شربَ الخمرَ فَقَالَ: «اضْرِبُوهُ» فَمِنَّا الضَّارِبُ بِيَدِهِ وَالضَّارِبُ بِثَوْبِهِ وَالضَّارِبُ بِنَعْلِهِ ثُمَّ قَالَ: «بَكِّتُوهُ» فَأَقْبَلُوا عَلَيْهِ يَقُولُونَ: مَا اتَّقَيْتَ اللَّهَ مَا خَشِيتَ اللَّهَ وَمَا اسْتَحْيَيْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ: أَخْزَاكَ اللَّهُ. قَالَ: " لَا تَقُولُوا هَكَذَا لَا تُعِينُوا عَلَيْهِ الشَّيْطَانَ وَلَكِنْ قُولُوا: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzurlariga xamr ichgan bir kishi keltirildi. U zot: «Uni uringlar», dedilar. Bizdan kimdir uni qoʻli bilan, kimdir kiyimi bilan, kimdir kavushi bilan urardi. Soʻng u zot: «Uni koyinglar», dedilar. Shunda ular unga yuzlanib: «Allohdan qoʻrqmadingmi, Allohdan hazar qilmadingmi, Rasululloh ﷺdan uyalmadingmi?», dedilar. Qavmdan baʼzilari: «Alloh seni rasvo qilsin!», dedilar. U zot: «Bunday demanglar, unga qarshi shaytonga yordam bermanglar. Balki: ‹Ey Alloh, uni magʻfirat qilgin. Ey Alloh, unga rahm qilgin›, denglar», dedilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига хамр ичган бир киши келтирилди. У зот: «Уни уринглар», дедилар. Биздан кимдир уни қўли билан, кимдир кийими билан, кимдир кавуши билан урарди. Сўнг у зот: «Уни койинглар», дедилар. Шунда улар унга юзланиб: «Аллоҳдан қўрқмадингми, Аллоҳдан ҳазар қилмадингми, Расулуллоҳ ﷺдан уялмадингми?», дедилар. Қавмдан баъзилари: «Аллоҳ сени расво қилсин!», дедилар. У зот: «Бундай деманглар, унга қарши шайтонга ёрдам берманглар. Балки: ‹Эй Аллоҳ, уни мағфират қилгин. Эй Аллоҳ, унга раҳм қилгин›, денглар», дедилар. Абу Довуд ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَقَالَ: «اضْرِبُوهُ» فَمِنَّا الضَّارِبُ بِيَدِهِ وَالضَّارِبُ بِنَعْلِهِ وَالضَّارِبُ بِثَوْبِهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ: أَخْزَاكَ اللَّهُ قَالَ: «لَا تَقُولُوا هَكَذَا لَا تُعِينُوا عَلَيْهِ الشَّيْطَانَ» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlariga xamr ichgan bir kishi keltirildi. U zot: «Uni uringlar», dedilar. Bizdan kimdir uni qoʻli bilan, kimdir kavushi bilan, kimdir kiyimi bilan urardi. U kishi ketganda, qavmdan baʼzilari: «Alloh seni rasvo qilsin!», dedilar. U zot: «Bunday demanglar, unga qarshi shaytonga yordam bermanglar», dedilar. Buxoriy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларига хамр ичган бир киши келтирилди. У зот: «Уни уринглар», дедилар. Биздан кимдир уни қўли билан, кимдир кавуши билан, кимдир кийими билан урарди. У киши кетганда, қавмдан баъзилари: «Аллоҳ сени расво қилсин!», дедилар. У зот: «Бундай деманглар, унга қарши шайтонга ёрдам берманглар», дедилар. Бухорий ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: جَاءَ الْأَسْلَمِيُّ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَنَّهُ أَصَابَ امْرَأَةً حَرَامًا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ كُلَّ ذَلِكَ يُعْرِضُ عَنْهُ فَأَقْبَلَ فِي الْخَامِسَةِ فَقَالَ: «أَنِكْتَهَا؟» قَالَ: نَعَمْ قَالَ: «حَتَّى غَابَ ذَلِكَ مِنْكَ فِي ذَلِكَ مِنْهَا» قَالَ: نَعَمْ قَالَ: «كَمَا يَغِيبُ الْمِرْوَدُ فِي الْمُكْحُلَةِ وَالرِّشَاءُ فِي الْبِئْرِ؟» قَالَ: نَعَمْ قَالَ: «هَلْ تَدْرِي مَا الزِّنَا؟» قَالَ: نَعَمْ أَتَيْتُ مِنْهَا حَرَامًا مَا يَأْتِي الرَّجُلُ مِنْ أَهْلِهِ حَلَالًا قَالَ: «فَمَا تُرِيدُ بِهَذَا الْقَوْلِ؟» قَالَ: أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَسَمِعَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِهِ يَقُولُ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ: انْظُرْ إِلَى هَذَا الَّذِي سَتَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَلَمْ تَدَعْهُ نَفْسُهُ حَتَّى رُجِمَ رَجْمَ الْكَلْبِ فَسَكَتَ عَنْهُمَا ثُمَّ سَارَ سَاعَةً حَتَّى مَرَّ بِجِيفَةِ حِمَارٍ شَائِلٍ برجلِهِ فَقَالَ: «أينَ فلانٌ وفلانٌ؟» فَقَالَا: نَحْنُ ذَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ: «انْزِلَا فَكُلَا مِنْ جِيفَةِ هَذَا الْحِمَارِ» فَقَالَا: يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَنْ يَأْكُلُ مِنْ هَذَا؟ قَالَ: «فَمَا نِلْتُمَا مِنْ عَرْضِ أَخِيكُمَا آنِفًا أَشَدُّ مِنْ أَكْلٍ مِنْهُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ الْآنَ لَفِي أنهارِ الجنَّةِ ينغمسُ فِيهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Aslam qabilasidan bir kishi Allohning Nabiysi ﷺ huzurlariga kelib, oʻzining bir ayolga harom yoʻl bilan yaqinlik qilganini oʻziga qarshi toʻrt marta iqror berdi. Bularning hammasida Nabiy ﷺ undan yuz oʻgirar edilar. Soʻng beshinchi marta u zot unga yuzlanib: «Sen u bilan jimoʼ qildingmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Sening (aʼzoing) uning (aʼzosida) gʻoyib boʻlguncha (kirdimi)?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Surma mili surmadonda, arqon quduqda gʻoyib boʻlganidek (gʻoyib boʻldimi)?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Zino nima ekanini bilasanmi?» dedilar. U: «Ha, men undan haromni — erkak oʻz xotinidan halol yoʻl bilan oladigan narsani (harom yoʻl bilan) oldim», dedi. U zot: «Bu soʻzing bilan nimani istaysan?» dedilar. U: «Meni pok qilishingizni istayman», dedi. Shunda u zot uning haqida buyruq berdilar va u toshboʻron qilindi. Soʻng Nabiy ﷺ oʻz sahobalaridan ikki kishini eshitdilarki, biri ikkinchisiga: «Mana shu kishiga qara, Alloh uning aybini yashirgan edi, lekin uning nafsi uni tinch qoʻymadi, oxir-oqibat u it kabi toshboʻron qilindi», deyardi. U zot ularga hech narsa demadilar, soʻng bir muddat yurib, oyoqlarini koʻtarib yotgan eshakning oʻligi yoniga yetib keldilar. U zot: «Falonchi billan falonchi qayerda?» dedilar. Ular: «Biz mana shu yerdamiz, ey Allohning Rasuli!» dedilar. U zot: «Tushib, mana shu eshakning oʻligidan yenglar», dedilar. Ular: «Ey Allohning Nabiysi! Buni kim ham yerdi?» dedilar. U zot: «Hozirgina birodaringizning obroʻyiga tegib aytgan gapingiz, undan yeyishdan ham qattiqroqdir. Jonim qoʻlida boʻlgan zot bilan qasamki, u hozir jannat anhorlarida, ularning ichida choʻmilib yuribdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Аслам қабиласидан бир киши Аллоҳнинг Набийси ﷺ ҳузурларига келиб, ўзининг бир аёлга ҳаром йўл билан яқинлик қилганини ўзига қарши тўрт марта иқрор берди. Буларнинг ҳаммасида Набий ﷺ ундан юз ўгирар эдилар. Сўнг бешинчи марта у зот унга юзланиб: «Сен у билан жимў қилдингми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Сенинг (аъзоинг) унинг (аъзосида) ғойиб бўлгунча (кирдими)?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Сурма мили сурмадонда, арқон қудуқда ғойиб бўлганидек (ғойиб бўлдими)?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Зино нима эканини биласанми?» дедилар. У: «Ҳа, мен ундан ҳаромни — эркак ўз хотинидан ҳалол йўл билан оладиган нарсани (ҳаром йўл билан) олдим», деди. У зот: «Бу сўзинг билан нимани истайсан?» дедилар. У: «Мени пок қилишингизни истайман», деди. Шунда у зот унинг ҳақида буйруқ бердилар ва у тошбўрон қилинди. Сўнг Набий ﷺ ўз саҳобаларидан икки кишини эшитдиларки, бири иккинчисига: «Мана шу кишига қара, Аллоҳ унинг айбини яширган эди, лекин унинг нафси уни тинч қўймади, охир-оқибат у ит каби тошбўрон қилинди», деярди. У зот уларга ҳеч нарса демадилар, сўнг бир муддат юриб, оёқларини кўтариб ётган эшакнинг ўлиги ёнига етиб келдилар. У зот: «Фалончи биллан фалончи қаерда?» дедилар. Улар: «Биз мана шу ердамиз, эй Аллоҳнинг Расули!» дедилар. У зот: «Тушиб, мана шу эшакнинг ўлигидан енглар», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Набийси! Буни ким ҳам ерди?» дедилар. У зот: «Ҳозиргина биродарингизнинг обрўйига тегиб айтган гапингиз, ундан ейишдан ҳам қаттиқроқдир. Жоним қўлида бўлган зот билан қасамки, у ҳозир жаннат анҳорларида, уларнинг ичида чўмилиб юрибди», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " الْخَمْرُ مِنْ هَاتَيْنِ الشَّجرتينِ: النخلةِ والعِنَبَةِ ". رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Xamr mana bu ikki daraxtdan — xurmo va uzumdan (boʻladi)». Abu Dovud aytdi: Abu Kasir al-Gʻubariyning ismi Yazid ibn Abdurrahmon ibn Gʻufayla as-Sahmiydir. Baʼzilar «Uzayna» dedilar, ammo toʻgʻrisi «Gʻufayla»dir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Хамр мана бу икки дарахтдан — хурмо ва узумдан (бўлади)». Абу Довуд айтди: Абу Касир ал-Ғубарийнинг исми Язид ибн Абдурраҳмон ибн Ғуфайла ас-Саҳмийдир. Баъзилар «Узайна» дедилар, аммо тўғриси «Ғуфайла»дир.
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مُدْمِنُ الْخَمْرِ إِنْ مَاتَ لقيَ اللَّهَ كعابِدِ وثن» . رَوَاهُ أَحْمد
وروى ابْن مَاجَه عَن أبي هُرَيْرَة
وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عبيد الله عَن أَبِيه. قَالَ: ذَكَرَ الْبُخَارِيُّ فِي التَّارِيخِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عبد الله عَن أَبِيه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Xamrga berilib ketgan kishi butga sigʻinuvchi kabidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Хамрга берилиб кетган киши бутга сиғинувчи кабидир», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَمَنْ يُطِعِ الْأَمِيرَ فَقَدْ أَطَاعَنِي وَمَنْ يَعْصِ الْأَمِيرَ فَقَدْ عَصَانِي وَإِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ فَإِنْ أَمَرَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَعَدَلَ فَإِنَّ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرًا وَإِنْ قالَ بغَيرِه فَإِن عَلَيْهِ مِنْهُ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Rasuli ﷺ ning shunday deganini eshitdim: «Biz (dunyoga kelishda) oxirgimiz, lekin (jannatga kirishda) eng oldingimiz (boʻlamiz)». Paygʻambar ﷺ yana: «Kim menga itoat qilsa, Allohga itoat qiladi; kim menga osiylik qilsa, Allohga osiylik qiladi. Kim rahbarga (amirga) itoat qilsa, menga itoat qiladi; kim rahbarga osiylik qilsa, menga osiylik qiladi. Imom (rahbar) — bir qalqon (panoh)dek(dir): uning (himoyasi) ostida jang qilinadi va u orqali (dushmandan) saqlaniladi. Agar imom odamlarni taqvoga buyursa va adolat bilan hukm qilsa, u shuning uchun mukofotlanadi; agar buning aksini qilsa, u shuning (gunohi) uchun javobgar boʻladi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг шундай деганини эшитдим: «Биз (дунёга келишда) охиргимиз, лекин (жаннатга киришда) энг олдингимиз (бўламиз)». Пайғамбар ﷺ яна: «Ким менга итоат қилса, Аллоҳга итоат қилади; ким менга осийлик қилса, Аллоҳга осийлик қилади. Ким раҳбарга (амирга) итоат қилса, менга итоат қилади; ким раҳбарга осийлик қилса, менга осийлик қилади. Имом (раҳбар) — бир қалқон (паноҳ)дек(дир): унинг (ҳимояси) остида жанг қилинади ва у орқали (душмандан) сақланилади. Агар имом одамларни тақвога буюрса ва адолат билан ҳукм қилса, у шунинг учун мукофотланади; агар бунинг аксини қилса, у шунинг (гуноҳи) учун жавобгар бўлади», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ وَفَارَقَ الْجَمَاعَةَ فَمَاتَ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً وَمَنْ قَاتَلَ تَحْتَ رَايَةٍ عِمِّيَّةٍ يَغْضَبُ لِعَصَبِيَّةٍ أَوْ يَدْعُو لِعَصَبِيَّةٍ أَوْ يَنْصُرُ عَصَبِيَّةً فَقُتِلَ فَقِتْلَةٌ جَاهِلِيَّةٌ وَمَنْ خَرَجَ عَلَى أُمَّتِي بِسَيْفِهِ يَضْرِبُ بَرَّهَا وَفَاجِرَهَا وَلَا يَتَحَاشَى مِنْ مُؤْمِنِهَا وَلَا يَفِي لِذِي عَهْدٍ عَهْدَهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَلَسْتُ مِنْهُ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Kim itoatdan chiqib, jamoadan ajralsa-yu, soʻng oʻlsa, johiliyat oʻlimi bilan oʻlibdi. Kim koʻrlik (asossiz) bayrogʻi ostida — biror qabilachilik (asabiyat) uchun gʻazablanib yoki qabilachilikka chaqirib yoxud qabilasiga yordam berib — jang qilsa va oʻldirilsa, bu johiliyat oʻlimidir. Kim mening ummatimga qarshi chiqib, ularning yaxshisini ham, fojirini (yomonini) ham ursa (oʻldirsa), moʻminidan ham qaytmasa va ahdli (omonlik berilgan) kishining ahdiga vafo qilmasa, u mendan emas, men ham undan emasman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Ким итоатдан чиқиб, жамоадан ажралса-ю, сўнг ўлса, жоҳилият ўлими билан ўлибди. Ким кўрлик (асоссиз) байроғи остида — бирор қабилачилик (асабият) учун ғазабланиб ёки қабилачиликка чақириб ёхуд қабиласига ёрдам бериб — жанг қилса ва ўлдирилса, бу жоҳилият ўлимидир. Ким менинг умматимга қарши чиқиб, уларнинг яхшисини ҳам, фожирини (ёмонини) ҳам урса (ўлдирса), мўминидан ҳам қайтмаса ва аҳдли (омонлик берилган) кишининг аҳдига вафо қилмаса, у мендан эмас, мен ҳам ундан эмасман», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ تَسُوسُهُمُ الْأَنْبِيَاءُ كُلَّمَا هَلَكَ نَبِيُّ خَلَفَهُ نبيٌّ وإِنَّه لَا نبيَّ بعدِي وسيكون حلفاء فَيَكْثُرُونَ» قَالُوا: فَمَا تَأْمُرُنَا؟ قَالَ: «فُوا بَيْعَةَ الْأَوَّلِ فَالْأَوَّلِ أَعْطُوهُمْ حَقَّهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ سَائِلُهُمْ عَمَّا استرعاهم»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bani Isroil — paygʻambarlar tomonidan boshqarilar va hidoyat qilinardi: qachon bir paygʻambar vafot etsa, boshqasi uning oʻrnini egallardi. Mendan keyin paygʻambar boʻlmaydi, lekin — soni koʻpayib boradigan — xalifalar boʻladi», — dedi. Odamlar: «Yo Rasululloh! Bizga nima qilishni buyurasiz?» — dedi. U zot: «Birinchi boʻlib bayʼat berilgan (xalifa)ga itoat qilinglar. Ularning (yaʼni xalifalarning) haqqini ado etinglar — chunki Alloh ulardan — Oʻzi ularning qoʻliga (qaramogʻiga) bergan (kishilarni) boshqarish haqida — soʻraydi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бани Исроил — пайғамбарлар томонидан бошқарилар ва ҳидоят қилинарди: қачон бир пайғамбар вафот эца, бошқаси унинг ўрнини эгалларди. Мендан кейин пайғамбар бўлмайди, лекин — сони кўпайиб борадиган — халифалар бўлади», — деди. Одамлар: «Ё Расулуллоҳ! Бизга нима қилишни буюрасиз?» — деди. У зот: «Биринчи бўлиб байъат берилган (халифа)га итоат қилинглар. Уларнинг (яъни халифаларнинг) ҳаққини адо этинглар — чунки Аллоҳ улардан — Ўзи уларнинг қўлига (қарамоғига) берган (кишиларни) бошқариш ҳақида — сўрайди», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّكُمْ سَتَحْرِصُونَ عَلَى الْإِمَارَةِ وَسَتَكُونُ نَدَامَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَنِعْمَ الْمُرْضِعَةُ وَبِئْسَتِ الفاطمةُ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi:) U zot: «Albatta, sizlar imoratga (hokimlikka) ochkoʻzlik (hirs) qilasizlar; (lekin) u Qiyomat kuni nadomat (pushaymonlik) boʻladi. (U) — naqadar yaxshi emizuvchi (boshlanishi shirin), naqadar yomon koʻkrakdan ajratuvchi (oqibati achchiq)dir!», dedilar. (Muhammad ibn Bashshor aytdi: Bizga Abdulloh ibn Humron, (unga) Abdulhamid, (u) Said al-Maqburiydan, (u) Umar ibn Hakamdan, (u) Abu Hurayradan uning (oʻz) soʻzini (mavquf) rivoyat qildi.)(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади:) У зот: «Албатта, сизлар иморатга (ҳокимликка) очкўзлик (ҳирс) қиласизлар; (лекин) у Қиёмат куни надомат (пушаймонлик) бўлади. (У) — нақадар яхши эмизувчи (бошланиши ширин), нақадар ёмон кўкракдан ажратувчи (оқибати аччиқ)дир!», дедилар. (Муҳаммад ибн Башшор айтди: Бизга Абдуллоҳ ибн Ҳумрон, (унга) Абдулҳамид, (у) Саид ал-Мақбурийдан, (у) Умар ибн Ҳакамдан, (у) Абу Ҳурайрадан унинг (ўз) сўзини (мавқуф) ривоят қилди.)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَجِدُونَ مِنْ خَيْرِ النَّاسِ أَشَدَّهُمْ كَرَاهِيَةً لِهَذَا الْأَمْرِ حَتَّى يقَعَ فِيهِ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Odamlarning eng yomoni sifatida ikkiyuzlamachi kishini topasizlar; u bularning oldiga bir yuz bilan, ularning oldiga boshqa yuz bilan keladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Одамларнинг энг ёмони сифатида иккиюзламачи кишини топасизлар; у буларнинг олдига бир юз билан, уларнинг олдига бошқа юз билан келади».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ أَمِيرِ عَشرَةٍ إِلا يُؤتى بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَغْلُولًا حَتَّى يُفَكَّ عَنْهُ الْعَدْلُ أَو يوبقه الْجور» . رَوَاهُ الدَّارمِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻn kishiga amir boʻlgan har bir kishi qiyomat kuni kishanlangan holda keltiriladi, toki adolati uni ozod qiladi yoki zulmi uni halok qiladi», dedilar. Dorimiy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўн кишига амир бўлган ҳар бир киши қиёмат куни кишанланган ҳолда келтирилади, токи адолати уни озод қилади ёки зулми уни ҳалок қилади», дедилар. Доримий ривоят қилган.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَيْلٌ لِلْأُمَرَاءِ وَيْلٌ لِلْعُرَفَاءِ وَيْلٌ لِلْأُمَنَاءِ لَيَتَمَنَّيَنَّ أَقْوَامٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنَّ نَوَاصِيَهُمْ مُعَلَّقَةٌ بِالثُّرَيَّا يَتَجَلْجَلُونَ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَأَنَّهُمْ لَمْ يَلُوا عَمَلًا» . رَوَاهُ فِي «شَرْحِ السُّنَّةِ» وَرَوَاهُ أَحْمد وَفِي رِوَايَته: «أنَّ ذوائِبَهُم كَانَتْ مُعَلَّقَةً بِالثُّرَيَّا يَتَذَبْذَبُونَ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ولَمْ يَكُونُوا عُمِّلوا على شَيْء»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Amirlarga vayl boʻlsin, boshliqlarga (oriflarga) vayl boʻlsin, aminlarga (ishonchli xodimlarga) vayl boʻlsin! Qiyomat kuni ayrim qavmlar oʻzlarining kokillari Surayyoga osilgan holda osmon bilan yer orasida chayqalib turishlarini va hech qanday ishga (amaldorlikka) tayinlanmagan boʻlishlarini orzu qiladilar», dedilar. Sharhus-sunnada rivoyat qilingan. Ahmad ham rivoyat qilgan, uning rivoyatida: ‹Kokillari Surayyoga osilgan holda osmon bilan yer orasida tebranib turadilar va biror narsaga amaldor qilinmagan boʻladilar› deyilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Амирларга вайл бўлсин, бошлиқларга (орифларга) вайл бўлсин, аминларга (ишончли ходимларга) вайл бўлсин! Қиёмат куни айрим қавмлар ўзларининг кокиллари Сурайёга осилган ҳолда осмон билан ер орасида чайқалиб туришларини ва ҳеч қандай ишга (амалдорликка) тайинланмаган бўлишларини орзу қиладилар», дедилар. Шарҳус-суннада ривоят қилинган. Аҳмад ҳам ривоят қилган, унинг ривоятида: ‹Кокиллари Сурайёга осилган ҳолда осмон билан ер орасида тебраниб турадилар ва бирор нарсага амалдор қилинмаган бўладилар› дейилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ رَأْسِ السَّبْعِينَ وَإِمَارَةِ الصِّبْيَانِ» . رَوَى الْأَحَادِيثَ السِّتَّةَ أَحْمَدُ وَرَوَى الْبَيْهَقِيُّ حَدِيثَ مُعَاوِيَةَ فِي «دَلَائِلِ النُّبُوَّة»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yetmishinchi yilning boshidan va bolalarning amirligidan Allohdan panoh soʻranglar», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Етмишинчи йилнинг бошидан ва болаларнинг амирлигидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مِنْ جُعِلَ قَاضِيًا بَيْنَ النَّاسِ فَقَدْ ذُبِحَ بِغَيْرِ سِكِّينٍ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim odamlar orasida qozi qilib tayinlansa, u pichoqsiz soʻyilibdi», dedilar. Ahmad, Termiziy, Abu Dovud va Ibn Moja rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким одамлар орасида қози қилиб тайинланса, у пичоқсиз сўйилибди», дедилар. Аҳмад, Термизий, Абу Довуд ва Ибн Можа ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ طَلَبَ قَضَاءَ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى يَنَالَهُ ثُمَّ غَلَبَ عَدْلُهُ جَوْرَهُ فَلَهُ الْجَنَّةُ وَمَنْ غَلَبَ جَوْرُهُ عَدْلَهُ فَلَهُ النَّار» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u kishi Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kim musulmonlar oʻrtasida qozilik mansabini istab, unga erishsa, soʻng uning adolati zulmidan ustun kelsa, unga jannat boʻladi. Kimning zulmi adolatidan ustun kelsa, unga doʻzax boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у киши Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Ким мусулмонлар ўртасида қозилик мансабини истаб, унга эришса, сўнг унинг адолати зулмидан устун келса, унга жаннат бўлади. Кимнинг зулми адолатидан устун келса, унга дўзах бўлади», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أُعْطِيكُمْ وَلَا أَمْنَعُكُمْ أَنَا قَاسِمٌ أَضَعُ حَيْثُ أُمِرْتُ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men sizlarga beradigan yoki sizlardan man qiladigan narsa (aslida meniki emas); men faqat taqsimlovchiman, buyurilgan joyga qoʻyaman, xolos», dedilar. Buxoriy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сизларга берадиган ёки сизлардан ман қиладиган нарса (аслида меники эмас); мен фақат тақсимловчиман, буюрилган жойга қўяман, холос», дедилар. Бухорий ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَضَ عَلَى قَوْمٍ الْيَمِينَ فَأَسْرَعُوا فَأَمْرَ أَنْ يُسْهَمَ بَيْنَهُمْ فِي اليَمينِ أيُّهُمْ يحْلِفُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ baʼzi odamlarga — qasam ichishni (buyurdi) va ular bunga shoshildi. Paygʻambar ﷺ — kim avval qasam ichishi haqida — ular orasida qurʼa (chek) tashlashni buyurdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ баъзи одамларга — қасам ичишни (буюрди) ва улар бунга шошилди. Пайғамбар ﷺ — ким аввал қасам ичиши ҳақида — улар орасида қуръа (чек) ташлашни буюрди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا تَجُوزُ شَهَادَةُ بَدَوِيٍّ عَلَى صَاحِبِ قَرْيَةٍ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Badaviy (koʻchmanchi arab)ning qishloq ahliga qarshi guvohligi joiz emas», dedilar. Abu Dovud va Ibn Moja rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бадавий (кўчманчи араб)нинг қишлоқ аҳлига қарши гувоҳлиги жоиз эмас», дедилар. Абу Довуд ва Ибн Можа ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَصَامَ رَمَضَانَ كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ جَاهَدَ فِي سهل اللَّهِ أَوْ جَلَسَ فِي أَرْضِهِ الَّتِي وُلِدَ فِيهَا» . قَالُوا: أفَلا نُبشِّرُ النَّاسَ؟ قَالَ: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ مِائَةَ دَرَجَةٍ أَعَدَّهَا اللَّهُ لِلْمُجَاهِدِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَا بَيْنَ الدَّرَجَتَيْنِ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَإِذَا سَأَلْتُمُ اللَّهَ فَاسْأَلُوهُ الْفِرْدَوْسَ فَإِنَّهُ أَوْسَطُ الْجَنَّةِ وَأَعْلَى الْجَنَّةِ وَفَوْقَهُ عَرْشُ الرَّحْمَنِ وَمِنْهُ تُفَجَّرُ أنهارُ الجنَّةِ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim Allohga va Uning Rasuliga iymon keltirsa, namozni mukammal oʻqisa va Ramazon oyida roʻza tutsa — u Alloh yoʻlida jang qilsa ham, yoki oʻzi tugʻilgan yerda qolsa ham — Alloh uni haqli ravishda jannatga kiritadi», — dedi. Odamlar: «Yo Rasululloh! Biz odamlarga shu xushxabarni yetkazaylikmi?» — dedi. U zot: «Jannatning yuzta darajasi bor — Alloh ularni oʻz yoʻlida jang qiladigan mujohidlar uchun (atab) qoʻygan; har ikki daraja orasidagi masofa — osmon bilan yer orasidagi masofadek(dir). Bas, sizlar Allohdan (biror narsa) soʻraganingizda, Firdavsni soʻranglar — u — jannatning eng yaxshi va eng yuqori qismi(dir)», — dedi (Rivoyatchi qoʻshdi: «Menimcha, Paygʻambar ﷺ: ‹Uning (Firdavsning) ustida — Rahmonning (Allohning) Arshi(dir) va undan jannat daryolari oqib chiqadi›, — (ham) dedi»).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким Аллоҳга ва Унинг Расулига иймон келтирса, намозни мукаммал ўқиса ва Рамазон ойида рўза туца — у Аллоҳ йўлида жанг қилса ҳам, ёки ўзи туғилган ерда қолса ҳам — Аллоҳ уни ҳақли равишда жаннатга киритади», — деди. Одамлар: «Ё Расулуллоҳ! Биз одамларга шу хушхабарни етказайликми?» — деди. У зот: «Жаннатнинг юзта даражаси бор — Аллоҳ уларни ўз йўлида жанг қиладиган мужоҳидлар учун (атаб) қўйган; ҳар икки даража орасидаги масофа — осмон билан ер орасидаги масофадек(дир). Бас, сизлар Аллоҳдан (бирор нарса) сўраганингизда, Фирдавсни сўранглар — у — жаннатнинг энг яхши ва энг юқори қисми(дир)», — деди (Ривоятчи қўшди: «Менимча, Пайғамбар ﷺ: ‹Унинг (Фирдавснинг) устида — Раҳмоннинг (Аллоҳнинг) Арши(дир) ва ундан жаннат дарёлари оқиб чиқади›, — (ҳам) деди»).
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَثَلُ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ الصَّائِمِ الْقَائِمِ الْقَانِتِ بِآيَاتِ اللَّهِ لَا يَفْتُرُ مِنْ صِيَامٍ وَلَا صَلَاةٍ حَتَّى يَرْجِعَ الْمُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dan: «Aziz va jalil Alloh yoʻlidagi jihodga nima teng keladi?» — deb soʻrandi. (U zot): «Sizlar unga kuchingiz yetmaydi», — dedilar. (Abu Hurayra) dedi: Soʻng ular bu (savol)ni ikki yoki uch marta takrorladilar, har safar (u zot): «Sizlar unga kuchingiz yetmaydi», — derdilar. Uchinchisida esa: «Alloh yoʻlidagi mujohidning misoli xuddi roʻza tutuvchi, (namozda) tik turuvchi, Allohning oyatlariga itoat qiluvchi kishiga oʻxshaydi: Alloh taolo yoʻlidagi mujohid (jihoddan) qaytguncha roʻzasidan ham, namozidan ham toʻxtamaydi (sustlik qilmaydi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дан: «Азиз ва жалил Аллоҳ йўлидаги жиҳодга нима тенг келади?» — деб сўранди. (У зот): «Сизлар унга кучингиз етмайди», — дедилар. (Абу Ҳурайра) деди: Сўнг улар бу (савол)ни икки ёки уч марта такрорладилар, ҳар сафар (у зот): «Сизлар унга кучингиз етмайди», — дердилар. Учинчисида эса: «Аллоҳ йўлидаги мужоҳиднинг мисоли худди рўза тутувчи, (намозда) тик турувчи, Аллоҳнинг оятларига итоат қилувчи кишига ўхшайди: Аллоҳ таоло йўлидаги мужоҳид (жиҳоддан) қайтгунча рўзасидан ҳам, намозидан ҳам тўхтамайди (сустлик қилмайди)», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «انْتَدَبَ اللَّهُ لِمَنْ خَرَجَ فِي سَبِيلِهِ لَا يُخْرِجُهُ إِلَّا إِيمَانٌ بِي وَتَصْدِيقٌ بِرُسُلِي أَنْ أَرْجِعَهُ بِمَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ وَغَنِيمَةٍ أَوْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Alloh yoʻlida — uni faqat Allohga va Uning paygʻambarlariga iymon undagan, boshqa hech narsa undamagan holda — (jangga) chiqqan kishini Alloh, agar tirik qaytsa, savob yoki oʻlja bilan (mukofotlaydi); agar (shahid boʻlib) oʻlsa, jannatga kiritadi. Agar ummatimga ogʻir boʻlmaganida, men (jihodga ketayotgan) hech bir saryadan (qoʻshindan) orqada qolmasdim. Men Alloh yoʻlida shahid boʻlishni, soʻng tiriltirilishni, yana shahid boʻlishni, yana tiriltirilishni, yana shahid boʻlishni juda istar edim», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ йўлида — уни фақат Аллоҳга ва Унинг пайғамбарларига иймон ундаган, бошқа ҳеч нарса ундамаган ҳолда — (жангга) чиққан кишини Аллоҳ, агар тирик қайца, савоб ёки ўлжа билан (мукофотлайди); агар (шаҳид бўлиб) ўлса, жаннатга киритади. Агар умматимга оғир бўлмаганида, мен (жиҳодга кетаётган) ҳеч бир сарядан (қўшиндан) орқада қолмасдим. Мен Аллоҳ йўлида шаҳид бўлишни, сўнг тирилтирилишни, яна шаҳид бўлишни, яна тирилтирилишни, яна шаҳид бўлишни жуда истар эдим», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْلَا أَنَّ رِجَالًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ لَا تَطِيبُ أَنْفُسُهُمْ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنِّي وَلَا أَجِدُ مَا أَحْمِلُهُمْ عَلَيْهِ مَا تَخَلَّفْتُ عَنْ سَرِيَّةٍ تَغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوَدِدْتُ أنْ أُقتَلَ فِي سَبِيل الله ثمَّ أُحْيى ثمَّ أُقتَلُ ثمَّ أُحْيى ثمَّ أُقتَلُ ثمَّ أُحْيى ثمَّ أقتل»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasam! Agar moʻminlar ichida — mendan orqada qolishni yoqtirmaydigan, lekin men ularni ulov (transport) bilan taʼminlay olmaydigan — baʼzi kishilar boʻlmaganida, men, albatta, Alloh yoʻlida (jangga) chiqadigan hech bir sariyya (qoʻshin boʻlinmasi)dan orqada qolmas edim. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasam! Men — Alloh yoʻlida shahid boʻlishni, soʻng tiriltirilishni, soʻng (yana) shahid boʻlishni, soʻng tiriltirilishni, soʻng (yana) shahid boʻlishni, soʻng tiriltirilishni, soʻng (yana) shahid boʻlishni — yaxshi koʻraman», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасам! Агар мўминлар ичида — мендан орқада қолишни ёқтирмайдиган, лекин мен уларни улов (транспорт) билан таъминлай олмайдиган — баъзи кишилар бўлмаганида, мен, албатта, Аллоҳ йўлида (жангга) чиқадиган ҳеч бир сарийя (қўшин бўлинмаси)дан орқада қолмас эдим. Жоним қўлида бўлган Зотга қасам! Мен — Аллоҳ йўлида шаҳид бўлишни, сўнг тирилтирилишни, сўнг (яна) шаҳид бўлишни, сўнг тирилтирилишни, сўнг (яна) шаҳид бўлишни, сўнг тирилтирилишни, сўнг (яна) шаҳид бўлишни — яхши кўраман», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَجْتَمِعُ كَافِرٌ وَقَاتِلُهُ فِي النَّارِ أبدا» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Kofir va uni oʻldirgan (moʻmin) hech qachon doʻzaxda jamlanmaydilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Кофир ва уни ўлдирган (мўмин) ҳеч қачон дўзахда жамланмайдилар».
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مِنْ خَيْرِ مَعَاشِ النَّاسِ لَهُمْ رَجُلٌ مُمْسِكٌ عِنَانَ فَرَسِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَطِيرُ عَلَى مَتْنِهِ كُلَّمَا سَمِعَ هَيْعَةً أَوْ فَزْعَةً طَارَ عَلَيْهِ يَبْتَغِي الْقَتْلَ وَالْمَوْتَ مَظَانَّهُ أَوْ رَجُلٌ فِي غُنَيْمَةٍ فِي رَأْسِ شَعَفَةٍ مِنْ هَذِهِ الشَّعَفِ أَوْ بَطْنِ وَادٍ مِنْ هَذِهِ الْأَوْدِيَةِ يُقِيمُ الصَّلَاةَ وَيُؤْتِي الزَّكَاةَ وَيَعْبُدُ الله حَتَّى يَأْتِيَهُ الْيَقِينُ لَيْسَ مِنَ النَّاسِ إِلَّا فِي خير» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Odamlarning eng yaxshi tirikchilik qiladigani — Allohning yoʻlida otining jilovini ushlab turgan, (jangga shay) uning ustida uchib yuradigan, har qachon (dushman) haqida xavotirli xabar yoxud yordamga chaqiriqni eshitsa, oʻlim kutilayotgan joylarda qatl boʻlish va oʻlimni izlab unga otilib boradigan kishidir; yoxud bu togʻlardan birining choʻqqisida yoki bu vodiylardan birining ichida oʻz qoʻylari bilan boʻlib, namozni toʻkis ado etadigan, zakot beradigan va oʻlim (yaqin) kelmaguncha Robbiga ibodat qiladigan kishidir. Bu odamlar faqat yaxshilik ichida boʻladilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Одамларнинг энг яхши тирикчилик қиладигани — Аллоҳнинг йўлида отининг жиловини ушлаб турган, (жангга шай) унинг устида учиб юрадиган, ҳар қачон (душман) ҳақида хавотирли хабар ёхуд ёрдамга чақириқни эшитса, ўлим кутилаётган жойларда қатл бўлиш ва ўлимни излаб унга отилиб борадиган кишидир; ёхуд бу тоғлардан бирининг чўққисида ёки бу водийлардан бирининг ичида ўз қўйлари билан бўлиб, намозни тўкис адо этадиган, закот берадиган ва ўлим (яқин) келмагунча Роббига ибодат қиладиган кишидир. Бу одамлар фақат яхшилик ичида бўладилар».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُكَلَّمُ أَحَدٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَنْ يُكَلَّمُ فِي سَبِيلِهِ إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَجُرْحُهُ يَثْعَبُ دَمًا اللَّوْنُ لَوْنُ الدَّمِ والريحُ ريحُ المسكِ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh yoʻlida jarohatlangan har bir kishi — Alloh Oʻz yoʻlida kim jarohatlanganini yaxshi biluvchidir — qiyomat kuni kelganida, (jarohatining) rangi qon rangida, hidi esa miskning hidida boʻladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Bu (hadis) Abu Hurayradan Paygʻambar ﷺdan boshqa yoʻllar bilan ham rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ йўлида жароҳатланган ҳар бир киши — Аллоҳ Ўз йўлида ким жароҳатланганини яхши билувчидир — қиёмат куни келганида, (жароҳатининг) ранги қон рангида, ҳиди эса мискнинг ҳидида бўлади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу (ҳадис) Абу Ҳурайрадан Пайғамбар ﷺдан бошқа йўллар билан ҳам ривоят қилинган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " يَضْحَكُ اللَّهُ تَعَالَى إِلَى رَجُلَيْنِ يَقْتُلُ أَحَدُهُمَا الْآخَرَ يَدْخُلَانِ الْجَنَّةَ: يُقَاتِلُ هَذَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلُ ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ على الْقَاتِل فيستشهد "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Alloh ikki kishini — tabassum bilan — kutib oladi: ulardan biri boshqasini oʻldiradi va ikkalasi (ham) jannatga kiradi. Biri Alloh yoʻlida jang qilib, oʻldiriladi (shahid boʻladi). Keyinchalik Alloh oʻldirgan (kishi)ni magʻfirat qiladi va u (ham) — (Alloh yoʻlida) shahid boʻladi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Аллоҳ икки кишини — табассум билан — кутиб олади: улардан бири бошқасини ўлдиради ва иккаласи (ҳам) жаннатга киради. Бири Аллоҳ йўлида жанг қилиб, ўлдирилади (шаҳид бўлади). Кейинчалик Аллоҳ ўлдирган (киши)ни мағфират қилади ва у (ҳам) — (Аллоҳ йўлида) шаҳид бўлади», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا تَعُدُّونَ الشَّهِيدَ فِيكُمْ؟» قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ شَهِيدٌ قَالَ: " إِنَّ شُهَدَاءَ أُمَّتِي إِذًا لِقَلِيلٌ: مَنْ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ مَاتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ مَاتَ فِي الطَّاعُونِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ مَاتَ فِي الْبَطْنِ فهوَ شهيدٌ ". رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oranglarda kimni shahid deb hisoblaysizlar?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh! Alloh yoʻlida oʻldirilgan kishi shahiddir», dedilar. (U zot): «Unday boʻlsa, ummatimning shahidlari oz boʻlur ekan», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, unday boʻlsa ular kimlar?» dedilar. (U zot): «Alloh yoʻlida oʻldirilgan kishi shahiddir; Alloh yoʻlida (xizmatda) vafot etgan kishi shahiddir; vaboda vafot etgan kishi shahiddir; qorin (ich ketishi) (kasalligi)da vafot etgan kishi shahiddir», dedilar. Ibn Miqsam aytdi: men bu hadis xususida otang(Suhayl)ning: «Va gʻarq boʻlgan kishi shahiddir», deganiga guvohlik beraman.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Орангларда кимни шаҳид деб ҳисоблайсизлар?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ! Аллоҳ йўлида ўлдирилган киши шаҳиддир», дедилар. (У зот): «Ундай бўлса, умматимнинг шаҳидлари оз бўлур экан», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, ундай бўлса улар кимлар?» дедилар. (У зот): «Аллоҳ йўлида ўлдирилган киши шаҳиддир; Аллоҳ йўлида (хизматда) вафот этган киши шаҳиддир; вабода вафот этган киши шаҳиддир; қорин (ич кетиши) (касаллиги)да вафот этган киши шаҳиддир», дедилар. Ибн Миқсам айтди: мен бу ҳадис хусусида отанг(Суҳайл)нинг: «Ва ғарқ бўлган киши шаҳиддир», деганига гувоҳлик бераман.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُو وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ نفاق» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim gʻazot qilmay va koʻnglidan gʻazotni oʻtkazmay vafot etsa, u nifoqning bir turi ustida vafot etadi», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ғазот қилмай ва кўнглидан ғазотни ўтказмай вафот этса, у нифоқнинг бир тури устида вафот этади», дедилар. Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَفْشُوا السَّلَامَ وَأَطْعِمُوا الطَّعَامَ وَاضْرِبُوا الْهَامَ تُوَرَّثُوا الْجِنَانَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حديثٌ غَرِيب
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Salomni yoyinglar, taom yediringlar va (dushmanlarning) boshiga uringlar — jannatlarga voris qilinasizlar», dedilar. Termiziy rivoyat qilib: «Bu gʻarib hadis», degan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Саломни ёйинглар, таом едиринглар ва (душманларнинг) бошига уринглар — жаннатларга ворис қилинасизлар», дедилар. Термизий ривоят қилиб: «Бу ғариб ҳадис», деган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَلِجُ النَّارَ مَنْ بَكَى مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ حَتَّى يَعُودَ اللَّبَنُ فِي الضَّرْعِ وَلَا يَجْتَمِعَ عَلَى عَبْدٍ غُبَارٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَدُخَانُ جَهَنَّمَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَزَادَ النَّسَائِيُّ فِي أُخْرَى: «فِي مَنْخِرَيْ مُسْلِمٍ أَبَدًا» وَفِي أُخْرَى: «فِي جَوْفِ عَبْدٍ أَبَدًا وَلَا يَجْتَمِعُ الشُّحُّ وَالْإِيمَانُ فِي قَلْبِ عَبْدٍ أَبَدًا»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohdan qoʻrqib yigʻlagan kishi sut yelinga qaytmaguncha doʻzaxga kirmaydi. Alloh yoʻlidagi (gʻuborli) chang bilan jahannam tutuni bir joyda jam boʻlmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Abu Rayhona va Ibn Abbosdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Muhammad ibn Abdurrahmon — Tolha oilasining ozod qilgan qulidir, u madinalik, ishonchli kishidir. Undan Shuʼba va Sufyon as-Savriy rivoyat qilishgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳдан қўрқиб йиғлаган киши сут елинга қайтмагунча дўзахга кирмайди. Аллоҳ йўлидаги (ғуборли) чанг билан жаҳаннам тутуни бир жойда жам бўлмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Абу Райҳона ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Муҳаммад ибн Абдурраҳмон — Толҳа оиласининг озод қилган қулидир, у мадиналик, ишончли кишидир. Ундан Шуъба ва Суфён ас-Саврий ривоят қилишган.