حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَجُلٌ فَكَلَّمَهُ فَجَعَلَ تُرْعَدُ فَرَائِصُهُ فَقَالَ لَهُ " هَوِّنْ عَلَيْكَ فَإِنِّي لَسْتُ بِمَلِكٍ إِنَّمَا أَنَا ابْنُ امْرَأَةٍ تَأْكُلُ الْقَدِيدَ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ إِسْمَاعِيلُ وَحْدَهُ وَصَلَهُ .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga keldi va u zot bilan gaplashayotib qoʻrqqanidan aʼzolari titray boshladi. Shunda u zot unga: «Oʻzingizni bosing, men podshoh emasman. Men faqat quritilgan goʻsht yeydigan bir ayolning oʻgʻlidirman», dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келди ва у зот билан гаплашаётиб қўрққанидан аъзолари титрай бошлади. Шунда у зот унга: «Ўзингизни босинг, мен подшоҳ эмасман. Мен фақат қуритилган гўшт ейдиган бир аёлнинг ўғлидирман», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " الْمُسْتَشَارُ مُؤْتَمَنٌ " .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Maslahat soʻralgan kishi omonatdordir», dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Маслаҳат сўралган киши омонатдордир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي قَيْسٍ الأَوْدِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " اللَّهُ أَحَدٌ الْوَاحِدُ الصَّمَدُ تَعْدِلُ ثُلُثَ الْقُرْآنِ " .
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «‹Allohu ahadun, al-Vohidus-samad› (Alloh yagona, birdir, Beoziqdir) surasi Qurʼonning uchdan biriga tengdir», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «‹Аллоҳу аҳадун, ал-Воҳидус-самад› (Аллоҳ ягона, бирдир, Беозиқдир) сураси Қуръоннинг учдан бирига тенгдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَأْمُرُ بِالصَّدَقَةِ فَيَنْطَلِقُ أَحَدُنَا يَتَحَامَلُ حَتَّى يَجِيءَ بِالْمُدِّ وَإِنَّ لأَحَدِهِمُ الْيَوْمَ مِائَةَ أَلْفٍ . قَالَ شَقِيقٌ كَأَنَّهُ يُعَرِّضُ بِنَفْسِهِ .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ sadaqa berishga buyurardilar. Bas, birimiz borib zoʻrgʻa yuk tashib, bir mudd topib kelardi. Bugun esa ulardan birortasining yuz ming boyligi bordir», dedilar. Shaqiq: «Goʻyoki u oʻzini nazarda tutayotgan edi», dedi.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ садақа беришга буюрардилар. Бас, биримиз бориб зўрға юк ташиб, бир мудд топиб келарди. Бугун эса улардан бирортасининг юз минг бойлиги бордир», дедилар. Шақиқ: «Гўёки у ўзини назарда тутаётган эди», деди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَعَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ تُجْزِئُ صَلاَةٌ لاَ يُقِيمُ الرَّجُلُ فِيهَا صُلْبَهُ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ " .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi rukuʼ va sajdada belini rostlamaydigan namoz kifoya qilmaydi», dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши рукуъ ва саждада белини ростламайдиган намоз кифоя қилмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَمْسَحُ مَنَاكِبَنَا فِي الصَّلاَةِ وَيَقُولُ " لاَ تَخْتَلِفُوا، فَتَخْتَلِفَ قُلُوبُكُمْ، لِيَلِيَنِي مِنْكُمْ أُولُو الأَحْلاَمِ وَالنُّهَى، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ " .
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda yelkalarimizni silar va: «Ixtilof qilmanglar, aks holda qalblaringiz ixtilofga tushadi. Menga aql-idrok va farosat egalari yaqin tursin, soʻng ulardan keyingilar, soʻng ulardan keyingilar», der edilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда елкаларимизни силар ва: «Ихтилоф қилманглар, акс ҳолда қалбларингиз ихтилофга тушади. Менга ақл-идрок ва фаросат эгалари яқин турсин, сўнг улардан кейингилар, сўнг улардан кейингилар», дер эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَوْسَ بْنَ ضَمْعَجٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مَسْعُودٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ، فَإِنْ كَانَتْ قِرَاءَتُهُمْ سَوَاءً، فَلْيَؤُمَّهُمْ أَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً، فَإِنْ كَانَتِ الْهِجْرَةُ سَوَاءً، فَلْيَؤُمَّهُمْ أَكْبَرُهُمْ سِنًّا، وَلاَ يُؤَمَّ الرَّجُلُ فِي أَهْلِهِ وَلاَ فِي سُلْطَانِهِ، وَلاَ يُجْلَسْ عَلَى تَكْرِمَتِهِ فِي بَيْتِهِ، إِلاَّ بِإِذْنٍ، أَوْ بِإِذْنِهِ " .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qavmga Allohning Kitobini eng koʻp yod olgani imomlik qilsin. Agar qiroatda teng boʻlsalar, hijratda eng oldingisi imomlik qilsin. Agar hijratda teng boʻlsalar, yoshi eng kattasi imomlik qilsin. Kishi oʻz uyida yoki oʻz hukmi joyida imomlik qilinmasin va uning uyidagi izzat oʻrniga uning izni bilangina oʻtirilsin», dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қавмга Аллоҳнинг Китобини энг кўп ёд олгани имомлик қилсин. Агар қироатда тенг бўлсалар, ҳижратда энг олдингиси имомлик қилсин. Агар ҳижратда тенг бўлсалар, ёши энг каттаси имомлик қилсин. Киши ўз уйида ёки ўз ҳукми жойида имомлик қилинмасин ва унинг уйидаги иззат ўрнига унинг изни билангина ўтирилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لأَتَأَخَّرُ فِي صَلاَةِ الْغَدَاةِ مِنْ أَجْلِ فُلاَنٍ لِمَا يُطِيلُ بِنَا فِيهَا . قَالَ فَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَطُّ فِي مَوْعِظَةٍ أَشَدَّ غَضَبًا مِنْهُ يَوْمَئِذٍ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ مِنْكُمْ مُنَفِّرِينَ فَأَيُّكُمْ مَا صَلَّى بِالنَّاسِ فَلْيُجَوِّزْ فَإِنَّ فِيهِمُ الضَّعِيفَ وَالْكَبِيرَ وَذَا الْحَاجَةِ " .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlariga bir kishi kelib: «Ey Allohning Rasuli! Men bomdod namozida falon kishi sababli orqada qolaman, chunki u bizga namozni juda uzun oʻqiydi», dedi. (Rovoiy aytadi:) Men Rasululloh ﷺni oʻsha kungidek biror vaʼzda qattiq gʻazablangan holda hech koʻrmaganman. U zot: «Ey odamlar! Sizlarning orangizda (kishilarni namozdan) bezdiradiganlar bor. Qaysi biringiz odamlarga imomlik qilsa, yengil oʻqisin, chunki ular orasida zaif, keksa va hojati bor kishilar boʻladi», dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларига бир киши келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули! Мен бомдод намозида фалон киши сабабли орқада қоламан, чунки у бизга намозни жуда узун ўқийди», деди. (Ровоий айтади:) Мен Расулуллоҳ ﷺни ўша кунгидек бирор ваъзда қаттиқ ғазабланган ҳолда ҳеч кўрмаганман. У зот: «Эй одамлар! Сизларнинг орангизда (кишиларни намоздан) бездирадиганлар бор. Қайси бирингиз одамларга имомлик қилса, енгил ўқисин, чунки улар орасида заиф, кекса ва ҳожати бор кишилар бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ. فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَقُومُوا فَصَلُّوا " .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, quyosh va oy odamlardan birortasining oʻlimi uchun tutilmaydi. Bas, uni koʻrsangiz, turib namoz oʻqinglar», dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, қуёш ва ой одамлардан бирортасининг ўлими учун тутилмайди. Бас, уни кўрсангиз, туриб намоз ўқинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، وَأَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " الآيَتَانِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ مَنْ قَرَأَهُمَا فِي لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ " .
قَالَ حَفْصٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَلَقِيتُ أَبَا مَسْعُودٍ وَهُوَ يَطُوفُ فَحَدَّثَنِي بِهِ .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Baqara surasining oxiridagi ikki oyat bor, kim ularni kechasi oʻqisa, unga kifoya qiladi», dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бақара сурасининг охиридаги икки оят бор, ким уларни кечаси ўқиса, унга кифоя қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَنْ قَرَأَ الآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ " .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Baqara surasining oxiridagi ikki oyatni kechasi oʻqisa, unga kifoya qiladi», dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Бақара сурасининг охиридаги икки оятни кечаси ўқиса, унга кифоя қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لِلْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ أَرْبَعُ خِلاَلٍ يُشَمِّتُهُ إِذَا عَطَسَ وَيُجِيبُهُ إِذَا دَعَاهُ وَيَشْهَدُهُ إِذَا مَاتَ وَيَعُودُهُ إِذَا مَرِضَ " .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Musulmonning musulmon ustidagi toʻrtta haqqi bor: aksa urib Allohga hamd aytsa unga tashmit qiladi, uni chaqirsa ijobat qiladi, vafot etsa janozasida hozir boʻladi va kasal boʻlsa uni yoʻqlab boradi», dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мусулмоннинг мусулмон устидаги тўртта ҳаққи бор: акса уриб Аллоҳга ҳамд айтса унга ташмит қилади, уни чақирса ижобат қилади, вафот этса жанозасида ҳозир бўлади ва касал бўлса уни йўқлаб боради», дедилар.
- وعن أبي مسعود رضي الله عنه قال: جار رجل إلى النبي صلى الله عليه وسلم بناقة مخطومة فقال: هذه في سبيل الله، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "لك بها يوم القيامة سبعمائة ناقة كلها مخطومة" ((رواه مسلم)).
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi jilovlangan tuyani keltirib: «Bu Allohning yoʻlida (sadaqa)», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Buning evaziga senga qiyomat kuni yetti yuzta tuya boʻladi, ularning hammasi jilovlangan boʻladi», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши жиловланган туяни келтириб: «Бу Аллоҳнинг йўлида (садақа)», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бунинг эвазига сенга қиёмат куни етти юзта туя бўлади, уларнинг ҳаммаси жиловланган бўлади», дедилар.
- وعن أبي مسعود البدري رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "حوسب رجل ممن كان قبلكم فلم يوجد له من الخير شيء إلا أنه كان يخالط الناس، وكان موسرًا وكان يأمر غلمانه أن يتجاوزوا عن المعسر قال الله عز وجل: "نحن أحق بذلك منه، تجاوزوا عنه" ((رواه مسلم)).
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan oldin (yashab) oʻtganlardan bir kishi hisob-kitob qilindi, unda yaxshilikdan hech narsa topilmadi, faqat u odamlar bilan muomala qilar va toʻlovga qodir (boy) kishi edi, xizmatkorlariga qiynalgandan oʻtib yuborishni buyurar edi. (U zot) dedilar: ‹Alloh azza va jalla: ‹Biz bunga undan koʻra haqliroqmiz. Undan oʻtib yuboringlar›, — dedi›», — dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан олдин (яшаб) ўтганлардан бир киши ҳисоб-китоб қилинди, унда яхшиликдан ҳеч нарса топилмади, фақат у одамлар билан муомала қилар ва тўловга қодир (бой) киши эди, хизматкорларига қийналгандан ўтиб юборишни буюрар эди. (У зот) дедилар: ‹Аллоҳ азза ва жалла: ‹Биз бунга ундан кўра ҳақлироқмиз. Ундан ўтиб юборинглар›, — деди›», — дедилар.
- وعن أبي مسعود بن عبادة البدري، رضي الله عنه، قال: أتانا رسول الله صلى الله عليه وسلم، ونحن في مجلس سعد بن عبادة رضي الله عنه، فقال له بشير بن سعد: أمرنا الله تعالى أن نصلي عليك يا رسول الله، فكيف نصلي عليك؟ فسكت رسول الله صلى الله عليه وسلم، حتى تمنينا أنه لم يسأله، ثم قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "قولوا اللهم صلِ على محمد وعلى آل محمد كما صليت على آل إبراهيم وبارك على محمد وعلى آل محمد كما باركت على آل إبراهيم إنك حميد مجيد، والسلام كما قد علمتم" ((رواه مسلم)).
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Saʼd ibn Ubodaning majlisida edik, Rasululloh ﷺ bizning oldimizga keldilar. Shunda Bashir ibn Saʼd u zotga: ‹Yo Rasululloh! Alloh taolo bizni sizga salavot aytishimizga buyurdi, sizga qanday salavot aytamiz?› dedi. Rasululloh ﷺ shunchalik jim turdilarki, hatto biz uni (Bashir) soʻramagan boʻlsa edi, deb orzu qildik. Soʻng Rasululloh ﷺ: ‹Shunday deng: Allohumma solli alo Muhammadin va alo oli Muhammadin kamo sollayta alo oli Ibrohima, va borik alo Muhammadin va alo oli Muhammadin kamo borakta alo oli Ibrohima fil-olamina, innaka hamidun majid. Salom esa siz bilganingizdek (bersangiz boʻladi)›, dedilar».Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Саъд ибн Убоданинг мажлисида эдик, Расулуллоҳ ﷺ бизнинг олдимизга келдилар. Шунда Башир ибн Саъд у зотга: ‹Ё Расулуллоҳ! Аллоҳ таоло бизни сизга салавот айтишимизга буюрди, сизга қандай салавот айтамиз?› деди. Расулуллоҳ ﷺ шунчалик жим турдиларки, ҳатто биз уни (Башир) сўрамаган бўлса эди, деб орзу қилдик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: ‹Шундай денг: Аллоҳумма солли ало Муҳаммадин ва ало оли Муҳаммадин камо соллайта ало оли Иброҳима, ва борик ало Муҳаммадин ва ало оли Муҳаммадин камо боракта ало оли Иброҳима фил-оламина, иннака ҳамидун мажид. Салом эса сиз билганингиздек (берсангиз бўлади)›, дедилар».
- وعن أبي مسعود البدري رضي الله عنه قال: "كنتُ أضرب غلامًا لي بالوسط، فسمعت صوتًا من خلفي: "اعلم أبا مسعود" فلم أفهم الصوت من الغضب، فلما دنا مني إذا هو رسول الله صلى الله عليه وسلم فإذا هو يقول: "اعلم أبا مسعود أن الله أقدرُ عليك منك على هذا الغلام" فقلت: لا أضرب مملوكًا بعده أبدًا.
((وفي رواية: فسقط السوط من يدي من هيبته))
((وفي رواية: فقلت: يارسول الله هو حر لوجه الله تعالى، فقال: "أما لو لم تفعل، للفحتك النار، أو لمستك النار" ((رواه مسلم بهذه الروايات)).
Abu Masʼud al-Badriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men oʻz xizmatkorimni qamchi bilan urayotgan edim, shunda orqamdan: «Bilib qoʻy, Abu Masʼud!» degan ovozni eshitdim. Lekin gʻazabdan ovozni anglamadim. (Abu Masʼud) dedi: U menga yaqinlashganda, qarasam, u Rasululloh ﷺ ekanlar. U zot: «Bilib qoʻy, Abu Masʼud! Bilib qoʻy, Abu Masʼud!» deyayotgan edilar. (Abu Masʼud) dedi: Men qamchini qoʻlimdan tashlab yubordim. Shunda (u zot): «Bilib qoʻy, Abu Masʼud, Alloh senga shu xizmatkordan ustun qudrat egasidir», dedilar. (Abu Masʼud) dedi: Men: «Bundan keyin hech qachon bir qulni urmayman», dedim.Абу Масъуд ал-Бадрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ўз хизматкоримни қамчи билан ураётган эдим, шунда орқамдан: «Билиб қўй, Абу Масъуд!» деган овозни эшитдим. Лекин ғазабдан овозни англамадим. (Абу Масъуд) деди: У менга яқинлашганда, қарасам, у Расулуллоҳ ﷺ эканлар. У зот: «Билиб қўй, Абу Масъуд! Билиб қўй, Абу Масъуд!» деяётган эдилар. (Абу Масъуд) деди: Мен қамчини қўлимдан ташлаб юбордим. Шунда (у зот): «Билиб қўй, Абу Масъуд, Аллоҳ сенга шу хизматкордан устун қудрат эгасидир», дедилар. (Абу Масъуд) деди: Мен: «Бундан кейин ҳеч қачон бир қулни урмайман», дедим.
- وعن أبي مسعود البدري رضي الله عنه قال: إن رسول الله صلى الله عليه وسلم "نهى عن ثمن الكلب، ومهر البغي وحُلوان الكاهن" ((متفق عليه)).
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ it (sotishning) puli, zino (fohishalik) bilan topilgan pul va folbinning (kohinning) daromadini olishdan qaytardi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ ит (сотишнинг) пули, зино (фоҳишалик) билан топилган пул ва фолбиннинг (коҳиннинг) даромадини олишдан қайтарди.
- وعن أبي مسعود الأنصاري رضي الله عنه قال: قال النبي صلى الله عليه وسلم : "إن مما أدرك الناس من كلام النبوة الأولى: إذا لم تستحي فاصنع ما شئت" ((رواه البخاري)).
(Abu Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Albatta, odamlar avvalgi paygʻambarlik (paygʻambarlar) soʻzidan idrok etgan (saqlanib qolgan) narsalardan (biri): ‹Agar hayo (uyat) qilmasang, xohlaganingni qil› (degani)dir» dedilar.(Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Албатта, одамлар аввалги пайғамбарлик (пайғамбарлар) сўзидан идрок этган (сақланиб қолган) нарсалардан (бири): ‹Агар ҳаё (уят) қилмасанг, хоҳлаганингни қил› (дегани)дир» дедилар.
- عن أبى مسعود البدرى رضى الله عنه قال: دعا رجل النبي صلى الله عليه وسلم لطعام صنعه له خامس خمسة، فتبعهم رجل، فلما بلغ الباب، قال النبي صلى الله عليه وسلم: "إن هذا تبعنا؛ فإن شئت أن تأذن له، وإن شئت رجع" قال: بل آذن له يا رسول الله .((متفق عليه))
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Ansorlardan Abu Shuʼayb deb ataluvchi bir kishi bor edi. Uning qassob xizmatkori bor edi. U Rasululloh ﷺ ni koʻrib, yuzlarida ochlik alomatini bildi va xizmatkoriga: «Voy senga, bizga besh kishiga yetadigan taom tayyorla, men Nabiy ﷺ ni beshovning beshinchisi qilib (chaqirib) taklif etmoqchiman», dedi. (Roviy) dedi: U taom tayyorladi, soʻng Nabiy ﷺ ning oldilariga keldi va u zotni beshovning beshinchisi qilib taklif etdi. Ularga bir kishi ergashib keldi. Eshikka yetganlarida Nabiy ﷺ: «Bu kishi bizga ergashib keldi. Xohlasang unga ruxsat berasan, xohlasang qaytib ketadi», dedilar. U: «Yoʻq, balki men unga ruxsat beraman, yo Rasululloh!» dedi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Ансорлардан Абу Шуъайб деб аталувчи бир киши бор эди. Унинг қассоб хизматкори бор эди. У Расулуллоҳ ﷺ ни кўриб, юзларида очлик аломатини билди ва хизматкорига: «Вой сенга, бизга беш кишига етадиган таом тайёрла, мен Набий ﷺ ни бешовнинг бешинчиси қилиб (чақириб) таклиф этмоқчиман», деди. (Ровий) деди: У таом тайёрлади, сўнг Набий ﷺ нинг олдиларига келди ва у зотни бешовнинг бешинчиси қилиб таклиф этди. Уларга бир киши эргашиб келди. Эшикка етганларида Набий ﷺ: «Бу киши бизга эргашиб келди. Хоҳласанг унга рухсат берасан, хоҳласанг қайтиб кетади», дедилар. У: «Йўқ, балки мен унга рухсат бераман, ё Расулуллоҳ!» деди.
- وعن أبي مسعود البدري رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال :" من قرأ بالآيتين من آخر سورة البقرة في ليلة كفتاه " ((متفق عليه)).
(Abu Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Kim bir kechada Baqara surasining oxiridan (oʻ sha) ikki oyatni oʻqisa, ular unga yetadi (kifoya qiladi)», dedilar.(Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Ким бир кечада Бақара сурасининг охиридан (ў ша) икки оятни ўқиса, улар унга етади (кифоя қилади)», дедилар.
- وعن أبي مسعود رضي الله عنه قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يمسح مناكبنا في الصلاة، ويقول: "استووا ولا تختلفوا فتختلف قلوبكم، ليلني منكم أولو الأحلام والنهى، ثم الذين يلونهم ثم الذين يلونهم". ((رواه مسلم)).
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda yelkalarimizni silab: «Tekis turingiz, turlicha boʻlmangiz, aks holda dillaringiz ham turlicha boʻlib qoladi. Mendan keyin sizlarning aql va zakovat egalaringiz tursin, soʻng ulardan keyingilari, soʻng ulardan keyingilari (tursin)», — der edilar. Abu Masʼud: «Bugun esa sizlar koʻproq turlichasiz», — dedi.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда елкаларимизни силаб: «Текис турингиз, турлича бўлмангиз, акс ҳолда дилларингиз ҳам турлича бўлиб қолади. Мендан кейин сизларнинг ақл ва заковат эгаларингиз турсин, сўнг улардан кейингилари, сўнг улардан кейингилари (турсин)», — дер эдилар. Абу Масъуд: «Бугун эса сизлар кўпроқ турличасиз», — деди.
- وعن أبي مسعود البدري رضي الله عنه، عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: " إذا أنفق الرجل على أهله نفقة يحتسبها فهي له صدقة" ((متفق عليه)).
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kishi oilasiga Alloh (rizosi) uchun, savob umidida (mol) sarflasa, bu unga sadaqa boʻladi», — dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Киши оиласига Аллоҳ (ризоси) учун, савоб умидида (мол) сарфласа, бу унга садақа бўлади», — дедилар.
- وعنه قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يمسح مناكبنا في الصلاة ويقول: "استووا ولا تختلفوا، فتختلف قلوبكم، ليلني منكم أولو الأحلام والنهى، ثم الذين يلونهم" ((رواه مسلم)).
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda yelkalarimizni silab: «Tekis turingiz, turlicha boʻlmangiz, aks holda dillaringiz ham turlicha boʻlib qoladi. Mendan keyin sizlarning aql va zakovat egalaringiz tursin, soʻng ulardan keyingilari, soʻng ulardan keyingilari (tursin)», — der edilar. Abu Masʼud: «Bugun esa sizlar koʻproq turlichasiz», — dedi.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда елкаларимизни силаб: «Текис турингиз, турлича бўлмангиз, акс ҳолда дилларингиз ҳам турлича бўлиб қолади. Мендан кейин сизларнинг ақл ва заковат эгаларингиз турсин, сўнг улардан кейингилари, сўнг улардан кейингилари (турсин)», — дер эдилар. Абу Масъуд: «Бугун эса сизлар кўпроқ турличасиз», — деди.
وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ وَمَهْرِ الْبَغِيِّ وَحُلْوَانِ الْكَاهِنِ
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ it bahosini, fohisha haqini va kohinning toʻlovini (olishni) qaytardilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ит баҳосини, фоҳиша ҳақини ва коҳиннинг тўловини (олишни) қайтардилар.
وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: كَانَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ يُكْنَى أَبَا شُعَيْبٍ كَانَ لَهُ غُلَامٌ لَحَّامٌ فَقَالَ: اصْنَعْ لِي طَعَامًا يَكْفِي خَمْسَةً لَعَلِّي أَدْعُو النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَامِسَ خَمْسَةٍ فَصَنَعَ لَهُ طعيما ثمَّ أتها فَدَعَاهُ فَتَبِعَهُمْ رَجُلٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَبَا شُعَيْبٍ إِنَّ رَجُلًا تَبِعَنَا فَإِنْ شِئْتَ أَذِنْتَ لَهُ وَإِنْ شِئْتَ تركته» . قَالَ: لَا بل أَذِنت لَهُ
(Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi:) Ansorlardan Abu Shuayb deb kunya (laqab) qoʻ yilgan bir kishi bor edi; uning qassob (goʻshtfurush) bir xizmatkori bor edi. U Paygʻambar ﷺ(ning oldiga) keldi — u zot ashobi orasida edilar; u Paygʻambar ﷺning yuzlarida ochlikni (tanib) bildi. U oʻ z qassob xizmatkorining oldiga borib: «Menga beshga yetadigan taom tayyorla — men Paygʻambar ﷺni beshning beshinchisi (qilib, besh kishi) chaqirsam kerak» dedi. (Xizmatkor) unga oz (kamtarona) taom tayyorladi; soʻng u (Abu Shuayb) u zotning oldiga kelib, uni chaqirdi. Ularga bir kishi ergashdi. Paygʻambar ﷺ: «Ey Abu Shuayb, bir kishi bizga ergashdi; agar xohlasang, unga izn ber; agar xohlasang, uni qoldir (qaytar)» dedilar. U: «Yoʻq, balki men unga izn berdim» dedi.(Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди:) Ансорлардан Абу Шуайб деб куня (лақаб) қў йилган бир киши бор эди; унинг қассоб (гўштфуруш) бир хизматкори бор эди. У Пайғамбар ﷺ(нинг олдига) келди — у зот ашоби орасида эдилар; у Пайғамбар ﷺнинг юзларида очликни (таниб) билди. У ў з қассоб хизматкорининг олдига бориб: «Менга бешга етадиган таом тайёрла — мен Пайғамбар ﷺни бешнинг бешинчиси (қилиб, беш киши) чақирсам керак» деди. (Хизматкор) унга оз (камтарона) таом тайёрлади; сўнг у (Абу Шуайб) у зотнинг олдига келиб, уни чақирди. Уларга бир киши эргашди. Пайғамбар ﷺ: «Эй Абу Шуайб, бир киши бизга эргашди; агар хоҳласанг, унга изн бер; агар хоҳласанг, уни қолдир (қайтар)» дедилар. У: «Йўқ, балки мен унга изн бердим» деди.
وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: كُنْتُ أَضْرِبُ غُلَامًا لِي فَسَمِعْتُ مِنْ خَلْفِي صَوْتًا: «اعْلَمْ أَبَا مَسْعُودٍ لَلَّهُ أَقْدَرُ عَلَيْكَ مِنْكَ عَلَيْهِ» فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ حُرٌّ لِوَجْهِ اللَّهِ فَقَالَ: «أَمَا لَوْ لَمْ تَفْعَلْ لَلَفَحَتْكَ النَّارُ أَوْ لَمَسَّتْكَ النَّارُ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men oʻz xizmatkorimni urayotgan edim, shunda orqamdan: «Bilib qoʻy, Abu Masʼud, Alloh senga undan ustun qudrat egasidir», degan ovozni eshitdim. Men oʻgirilib qarasam, u Rasululloh ﷺ ekanlar. Men: «Yo Rasululloh! U Alloh yuzi uchun ozoddir», dedim. Shunda (u zot): «Agar shunday qilmaganingda, oʻt seni kuydirgan boʻlardi yoki oʻt senga tegishi muqarrar edi», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ўз хизматкоримни ураётган эдим, шунда орқамдан: «Билиб қўй, Абу Масъуд, Аллоҳ сенга ундан устун қудрат эгасидир», деган овозни эшитдим. Мен ўгирилиб қарасам, у Расулуллоҳ ﷺ эканлар. Мен: «Ё Расулуллоҳ! У Аллоҳ юзи учун озоддир», дедим. Шунда (у зот): «Агар шундай қилмаганингда, ўт сени куйдирган бўларди ёки ўт сенга тегиши муқаррар эди», дедилар.
وَعَن أبي مَسْعُود الْأنْصَارِيّ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ بِنَاقَةٍ مَخْطُومَةٍ فَقَالَ: هَذِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ سَبْعمِائة نَاقَة كلهَا مخطومة» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi jilovlangan tuyani keltirib: «Bu Allohning yoʻlida (sadaqa)», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Buning evaziga senga qiyomat kuni yetti yuzta tuya boʻladi, ularning hammasi jilovlangan boʻladi», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши жиловланган туяни келтириб: «Бу Аллоҳнинг йўлида (садақа)», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бунинг эвазига сенга қиёмат куни етти юзта туя бўлади, уларнинг ҳаммаси жиловланган бўлади», дедилар.
عَن أبي مَسْعُود الْأَنْصَارِيِّ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي أُبْدِعَ بِي فَاحْمِلْنِي فَقَالَ مَا عِنْدِي فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَدُلُّهُ عَلَى مَنْ يَحْمِلُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ دَلَّ عَلَى خَيْرٍ فَلَهُ مثل أجر فَاعله» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Mening ulovim halok boʻldi, meni (ulovga) mindiring», dedi. (Nabiy ﷺ): «Menda (ulov) yoʻq», dedilar. Shunda bir kishi: «Yo Rasululloh! Men uni ulov beradigan (kimsa)ga yoʻllab qoʻyaman», dedi. Rasululloh ﷺ: «Kim biror yaxshilikka yoʻllasa, unga uni qilgan kishining ajriga oʻxshash (ajr) boʻladi», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Менинг уловим ҳалок бўлди, мени (уловга) миндиринг», деди. (Набий ﷺ): «Менда (улов) йўқ», дедилар. Шунда бир киши: «Ё Расулуллоҳ! Мен уни улов берадиган (кимса)га йўллаб қўяман», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бирор яхшиликка йўлласа, унга уни қилган кишининг ажрига ўхшаш (ажр) бўлади», дедилар.
عَنْ أَبِي مَسْعُودِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُجْزِئُ صَلَاةُ الرَّجُلِ حَتَّى يُقِيمَ ظَهْرَهُ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Abu Masʼud al-Badriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kishi rukuʼ va sajdada belini tik tutmaguncha (rostlamaguncha), uning namozi kifoya qilmaydi (sahih boʻlmaydi)».Абу Масъуд ал-Бадрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Киши рукуъ ва саждада белини тик тутмагунча (ростламагунча), унинг намози кифоя қилмайди (саҳиҳ бўлмайди)».
وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ مَنَاكِبَنَا فِي الصَّلَاةِ وَيَقُولُ: «اسْتَوُوا وَلَا تَخْتَلِفُوا فَتَخْتَلِفَ قُلُوبكُمْ ليليني مِنْكُم أولُوا الْأَحْلَامِ وَالنُّهَى ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ» . قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ: فَأَنْتُمُ الْيَوْمَ أَشَدُّ اخْتِلَافا. رَوَاهُ مُسلم
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda yelkalarimizni silab: «Tekis turingiz, turlicha boʻlmangiz, aks holda dillaringiz ham turlicha boʻlib qoladi. Mendan keyin sizlarning aql va zakovat egalaringiz tursin, soʻng ulardan keyingilari, soʻng ulardan keyingilari (tursin)», — der edilar. Abu Masʼud: «Bugun esa sizlar koʻproq turlichasiz», — dedi.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда елкаларимизни силаб: «Текис турингиз, турлича бўлмангиз, акс ҳолда дилларингиз ҳам турлича бўлиб қолади. Мендан кейин сизларнинг ақл ва заковат эгаларингиз турсин, сўнг улардан кейингилари, сўнг улардан кейингилари (турсин)», — дер эдилар. Абу Масъуд: «Бугун эса сизлар кўпроқ турличасиз», — деди.
عَن أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ كَانُوا فِي الْقِرَاءَةِ سَوَاءً فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ فَإِنْ كَانُوا فِي السُّنَّةِ سَوَاءً فَأَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً فَإِنْ كَانُوا فِي الْهِجْرَةِ سَوَاءً فَأَقْدَمُهُمْ سِنًّا وَلَا يَؤُمَّنَّ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فِي سُلْطَانِهِ وَلَا يَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ عَلَى تَكْرِمَتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: «وَلَا يَؤُمَّنَّ الرجل الرجل فِي أَهله»
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qavmga Allohning Kitobini eng yaxshi oʻquvchisi imomlik qiladi; agar oʻqishda teng boʻlsalar, sunnatni eng bilguchisi; agar sunnatda teng boʻlsalar, hijratda eng oldin boʻlgani; agar hijratda teng boʻlsalar, Islomni eng oldin qabul qilgani. Kishi oʻzga kishiga uning hokimiyati joyida imomlik qilmasin va uning uyida, uning hurmat oʻrnida, uning iznisiz oʻtirmasin», dedilar. al-Ashajj oʻz rivoyatida «Islomni» soʻzi oʻrniga «yoshi (ulugʻrogʻi)» deb keltirdi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қавмга Аллоҳнинг Китобини энг яхши ўқувчиси имомлик қилади; агар ўқишда тенг бўлсалар, суннатни энг билгучиси; агар суннатда тенг бўлсалар, ҳижратда энг олдин бўлгани; агар ҳижратда тенг бўлсалар, Исломни энг олдин қабул қилгани. Киши ўзга кишига унинг ҳокимияти жойида имомлик қилмасин ва унинг уйида, унинг ҳурмат ўрнида, унинг изнисиз ўтирмасин», дедилар. ал-Ашажж ўз ривоятида «Исломни» сўзи ўрнига «ёши (улуғроғи)» деб келтирди.
وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقُومَ الْإِمَامُ فَوْقَ شَيْءٍ وَالنَّاسُ خَلْفَهُ يَعْنِي أَسْفَلَ مِنْهُ. رَوَاهُ الدراقطني وَأَبُو دَاوُد
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdilar: Rasululloh ﷺ itning bahosidan, fohisha ayolning mahridan va kohinning haqqidan (toʻlovidan) qaytardilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Rofiʼ ibn Xadij, Abu Juhayfa, Abu Hurayra va Ibn Abbosdan ham (hadis) rivoyat qilingan. Abu Iso aytdi: Abu Masʼudning hadisi hasan sahih hadisdir.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтдилар: Расулуллоҳ ﷺ итнинг баҳосидан, фоҳиша аёлнинг маҳридан ва коҳиннинг ҳаққидан (тўловидан) қайтардилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Рофиъ ибн Хадиж, Абу Жуҳайфа, Абу Ҳурайра ва Ибн Аббосдан ҳам (ҳадис) ривоят қилинган. Абу Исо айтди: Абу Масъуднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.
وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِذا أَنْفَقَ الْمُسْلِمُ نَفَقَةً عَلَى أَهْلِهِ وَهُوَ يَحْتَسِبُهَا كَانَت لَهُ صَدَقَة»
(Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «Musulmon kishi oʻ z ahliga — savobini Allohdan kutgan holda — bir nafaqa sarflasa, u unga sadaqa boʻ ladi» dedilar.(Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди)ки, у зот: «Мусулмон киши ў з аҳлига — савобини Аллоҳдан кутган ҳолда — бир нафақа сарфласа, у унга садақа бў лади» дедилар.
وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْآيَتَانِ مِنْ آخَرِ سُورَة الْبَقَرَة من قَرَأَ بهما فِي لَيْلَة كفتاه»
(Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Baqara surasining oxiridagi ikki oyat — kim ularni bir kechada oʻqisa, ular unga yetadi (kifoya qiladi)», dedilar.(Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Бақара сурасининг охиридаги икки оят — ким уларни бир кечада ўқиса, улар унга етади (кифоя қилади)», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: إِنِّي أُبْدِعَ بِي فَاحْمِلْنِي، قَالَ: لاَ أَجِدُ، وَلَكِنِ ائْتِ فُلاَنًا، فَلَعَلَّهُ أَنْ يَحْمِلَكَ، فَأَتَاهُ فَحَمَلَهُ، فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ، فَقَالَ: مَنْ دَلَّ عَلَى خَيْرٍ فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ فَاعِلِهِ.
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Mening ulovim halok boʻldi, meni (ulovga) mindiring», dedi. (Nabiy ﷺ): «Menda (ulov) yoʻq», dedilar. Shunda bir kishi: «Yo Rasululloh! Men uni ulov beradigan (kimsa)ga yoʻllab qoʻyaman», dedi. Rasululloh ﷺ: «Kim biror yaxshilikka yoʻllasa, unga uni qilgan kishining ajriga oʻxshash (ajr) boʻladi», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Менинг уловим ҳалок бўлди, мени (уловга) миндиринг», деди. (Набий ﷺ): «Менда (улов) йўқ», дедилар. Шунда бир киши: «Ё Расулуллоҳ! Мен уни улов берадиган (кимса)га йўллаб қўяман», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бирор яхшиликка йўлласа, унга уни қилган кишининг ажрига ўхшаш (ажр) бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ: أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ قَالَ: سَمِعْتُ عَبْدَ اللهِ بْنَ يَزِيدَ يُحَدِّثُ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْبَدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: مَنْ أَنْفَقَ نَفَقَةً عَلَى أَهْلِهِ، وَهُوَ يَحْتَسِبُهَا، كَانَتْ لَهُ صَدَقَةً.
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kishi oilasiga Alloh (rizosi) uchun, savob umidida (mol) sarflasa, bu unga sadaqa boʻladi», — dedilar.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Киши оиласига Аллоҳ (ризоси) учун, савоб умидида (мол) сарфласа, бу унга садақа бўлади», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ: كُنْتُ أَضْرِبُ غُلاَمًا لِي، فَسَمِعْتُ مِنْ خَلْفِي صَوْتًا: اعْلَمْ أَبَا مَسْعُودٍ، لَلَّهُ أَقْدَرُ عَلَيْكَ مِنْكَ عَلَيْهِ، فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَهُوَ حُرٌّ لِوَجْهِ اللهِ، فَقَالَ: أَمَا لَوْ لَمْ تَفْعَلْ لَمَسَّتْكَ النَّارُ أَوْ لَلَفَحَتْكَ النَّارُ.
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men oʻz xizmatkorimni urayotgan edim, shunda orqamdan: «Bilib qoʻy, Abu Masʼud, Alloh senga undan ustun qudrat egasidir», degan ovozni eshitdim. Men oʻgirilib qarasam, u Rasululloh ﷺ ekanlar. Men: «Yo Rasululloh! U Alloh yuzi uchun ozoddir», dedim. Shunda (u zot): «Agar shunday qilmaganingda, oʻt seni kuydirgan boʻlardi yoki oʻt senga tegishi muqarrar edi», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ўз хизматкоримни ураётган эдим, шунда орқамдан: «Билиб қўй, Абу Масъуд, Аллоҳ сенга ундан устун қудрат эгасидир», деган овозни эшитдим. Мен ўгирилиб қарасам, у Расулуллоҳ ﷺ эканлар. Мен: «Ё Расулуллоҳ! У Аллоҳ юзи учун озоддир», дедим. Шунда (у зот): «Агар шундай қилмаганингда, ўт сени куйдирган бўларди ёки ўт сенга тегиши муқаррар эди», дедилар.