al-Mug'ira ibn Shu'ba

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَأَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَاجَتَهُ فَأَبْعَدَ فِي الْمَذْهَبِ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي قُرَادٍ وَأَبِي قَتَادَةَ وَجَابِرٍ وَيَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَبِلاَلِ بْنِ الْحَارِثِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَيُرْوَى عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَرْتَادُ لِبَوْلِهِ مَكَانًا كَمَا يَرْتَادُ مَنْزِلاً ‏.‏ وَأَبُو سَلَمَةَ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الزُّهْرِيُّ ‏.‏

Al-Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu) aytadi: Men bir safarda Paygʻambar ﷺ bilan birga edim. Paygʻambar ﷺ hojatga borib, (qazoi hojat uchun) uzoqqa ketdilar. (Rovi) aytdi: Bu bobda Abdurrahmon ibn Abu Qurod, Abu Qatoda, Jobir, Yahyo ibn Ubayd(ning) otasidan, Abu Muso, Ibn Abbos va Bilol ibn al-Horisdan ham (rivoyatlar bor). Abu Iso aytdi: Bu hasan sahih hadisdir. Paygʻambar ﷺ dan rivoyat qilinishicha, u zot, xuddi qoʻnadigan joy izlagandek, bavl qilish uchun (munosib) joy izlar edilar. Abu Salamaning ismi Abdulloh ibn Abdurrahmon ibn Avf az-Zuhriydir.Ал-Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен бир сафарда Пайғамбар ﷺ билан бирга эдим. Пайғамбар ﷺ ҳожатга бориб, (қазои ҳожат учун) узоққа кетдилар. (Рови) айтди: Бу бобда Абдурраҳмон ибн Абу Қурод, Абу Қатода, Жобир, Яҳё ибн Убайд(нинг) отасидан, Абу Мусо, Ибн Аббос ва Билол ибн ал-Ҳорисдан ҳам (ривоятлар бор). Абу Исо айтди: Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Пайғамбар ﷺ дан ривоят қилинишича, у зот, худди қўнадиган жой излагандек, бавл қилиш учун (муносиб) жой излар эдилар. Абу Саламанинг исми Абдуллоҳ ибн Абдурраҳмон ибн Авф аз-Зуҳрийдир.

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي قَيْسٍ، عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ تَوَضَّأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَسَحَ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَالنَّعْلَيْنِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ قَالُوا يَمْسَحُ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَإِنْ لَمْ تَكُنْ نَعْلَيْنِ إِذَا كَانَا ثَخِينَيْنِ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي مُوسَى ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْتُ صَالِحَ بْنَ مُحَمَّدٍ التِّرْمِذِيَّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مُقَاتِلٍ السَّمَرْقَنْدِيَّ يَقُولُ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي حَنِيفَةَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ وَعَلَيْهِ جَوْرَبَانِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَا ثُمَّ قَالَ فَعَلْتُ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ أَكُنْ أَفْعَلُهُ مَسَحْتُ عَلَى الْجَوْرَبَيْنِ وَهُمَا غَيْرُ مُنَعَّلَيْنِ ‏.‏

Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: Nabiy ﷺ tahorat oldilar va ikki paypoq hamda ikki kavush ustiga mash tortdilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Bu koʻplab ilm ahlining soʻzidir, Sufyon Savriy, Ibnul Muborak, Shofiʼiy, Ahmad va Ishoq ham shuni aytadilar — ular: Agar paypoqlar qalin boʻlsa, kavush boʻlmasa ham, ular ustiga mash tortiladi, dedilar. (Roviy) aytdi: Bu bobda Abu Muso (roziyallohu anhu)dan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Men Solih ibn Muhammad Termiziydan eshitdim, u aytdi: Men Abu Muqotil Samarqandiydan eshitdim, u aytdi: Men Abu Hanifaning huzuriga u vafot etgan kasalligida kirdim. U suv talab qilib, tahorat oldi, ustida ikki paypoq bor edi, ularning ustiga mash tortdi, soʻng: «Bugun men ilgari qilmagan bir ishni qildim — kavushli boʻlmagan ikki paypoq ustiga mash tortdim», dedi.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у айтди: Набий ﷺ таҳорат олдилар ва икки пайпоқ ҳамда икки кавуш устига маш тортдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу кўплаб илм аҳлининг сўзидир, Суфён Саврий, Ибнул Муборак, Шофиъий, Аҳмад ва Ишоқ ҳам шуни айтадилар — улар: Агар пайпоқлар қалин бўлса, кавуш бўлмаса ҳам, улар устига маш тортилади, дедилар. (Ровий) айтди: Бу бобда Абу Мусо (розияллоҳу анҳу)дан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Мен Солиҳ ибн Муҳаммад Термизийдан эшитдим, у айтди: Мен Абу Муқотил Самарқандийдан эшитдим, у айтди: Мен Абу Ҳанифанинг ҳузурига у вафот этган касаллигида кирдим. У сув талаб қилиб, таҳорат олди, устида икки пайпоқ бор эди, уларнинг устига маш тортди, сўнг: «Бугун мен илгари қилмаган бир ишни қилдим — кавушли бўлмаган икки пайпоқ устига маш тортдим», деди.

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ آدَمَ ابْنُ بِنْتِ أَزْهَرَ السَّمَّانِ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ زِيَادِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ حَيَّةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الرَّاكِبُ خَلْفَ الْجَنَازَةِ وَالْمَاشِي حَيْثُ شَاءَ مِنْهَا وَالطِّفْلُ يُصَلَّى عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ رَوَاهُ إِسْرَائِيلُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ قَالُوا يُصَلَّى عَلَى الطِّفْلِ وَإِنْ لَمْ يَسْتَهِلَّ بَعْدَ أَنْ يُعْلَمَ أَنَّهُ خُلِقَ ‏.‏ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ ‏.‏

Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Otliq janozaning orqasida (yuradi), piyoda esa undan xohlagan tomonida (yuradi), goʻdak (bola) ustida ham namoz oʻqiladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Uni Isroil va bir nechalari Saʼid ibn Ubaydullohdan rivoyat qilishgan. Nabiy ﷺ ashoblari va boshqalardan boʻlgan baʼzi ahli ilm shu (hadis) asosida amal qilib: «Goʻdak yaratilgani maʼlum boʻlgach, tovush chiqarmagan (yaʼni tirik tugʻilmagan) boʻlsa ham, uning ustida namoz oʻqiladi», dedilar. Bu Ahmad va Ishoqning soʻzidir.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Отлиқ жанозанинг орқасида (юради), пиёда эса ундан хоҳлаган томонида (юради), гўдак (бола) устида ҳам намоз ўқилади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Уни Исроил ва бир нечалари Саъид ибн Убайдуллоҳдан ривоят қилишган. Набий ﷺ ашоблари ва бошқалардан бўлган баъзи аҳли илм шу (ҳадис) асосида амал қилиб: «Гўдак яратилгани маълум бўлгач, товуш чиқармаган (яъни тирик туғилмаган) бўлса ҳам, унинг устида намоз ўқилади», дедилар. Бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نَضْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، كَانَتَا ضَرَّتَيْنِ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ أَوْ عَمُودِ فُسْطَاطٍ فَأَلْقَتْ جَنِينَهَا فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْجَنِينِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ وَجَعَلَهُ عَلَى عَصَبَةِ الْمَرْأَةِ ‏.‏ قَالَ الْحَسَنُ وَأَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَهُ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, ikki ayol kundosh edilar. Ulardan biri ikkinchisini tosh yoki chodir ustuni bilan urib yubordi, natijada (haligi ayol) jaynini (homilasini) tashlab yubordi. Shunda Rasululloh ﷺ janin toʻgʻrisida gʻurra — qul yoki choʻri (toʻlash) hukmini qildilar va uni (toʻlovni urgan) ayolning asabasi (erkak qarindoshlari) zimmasiga yukladilar. Al-Hasan aytdi: Bizga Zayd ibn Hubob ham Sufyondan, u Mansurdan shu hadisni shunga oʻxshash xabar berdi. Bu hasan sahih hadisdir.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, икки аёл кундош эдилар. Улардан бири иккинчисини тош ёки чодир устуни билан уриб юборди, натижада (ҳалиги аёл) жайнини (ҳомиласини) ташлаб юборди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ жанин тўғрисида ғурра — қул ёки чўри (тўлаш) ҳукмини қилдилар ва уни (тўловни урган) аёлнинг асабаси (эркак қариндошлари) зиммасига юкладилар. Ал-Ҳасан айтди: Бизга Зайд ибн Ҳубоб ҳам Суфёндан, у Мансурдан шу ҳадисни шунга ўхшаш хабар берди. Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَبِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَقَدِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى انْتَفَخَتْ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ أَتَتَكَلَّفُ هَذَا وَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ ‏"‏ أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَائِشَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oyoqlari shishib ketguncha namoz oʻqirdilar. Shunda u zotga: «Avvalgi va keyingi gunohlaringiz magʻfirat qilingan boʻla turib, oʻzingizni shunchalik mashaqqatga solasizmi?» deyildi. U zot: «Shukr qiluvchi banda boʻlmayinmi?» dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Abu Hurayra va Oishadan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Mugʻiyra ibn Shuʼbaning hadisi hasan sahih hadisdir.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ оёқлари шишиб кетгунча намоз ўқирдилар. Шунда у зотга: «Аввалги ва кейинги гуноҳларингиз мағфират қилинган бўла туриб, ўзингизни шунчалик машаққатга соласизми?» дейилди. У зот: «Шукр қилувчи банда бўлмайинми?» дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Абу Ҳурайра ва Оишадан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Муғийра ибн Шуъбанинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَسُبُّوا الأَمْوَاتَ فَتُؤْذُوا الأَحْيَاءَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدِ اخْتَلَفَ أَصْحَابُ سُفْيَانَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَرَوَى بَعْضُهُمْ مِثْلَ رِوَايَةِ الْحَفَرِيِّ وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلاً يُحَدِّثُ عِنْدَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ ‏.‏

Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Oʻliklarni soʻkmanglar, (shu bilan) tiriklarga ozor bermanglar», dedilar. Abu Iso aytdi: Sufyonning shogirdlari bu hadisda ixtilof qilganlar. Ularning baʼzilari al-Hafariyning rivoyati kabi rivoyat qilganlar, baʼzilari esa Sufyondan, u Ziyod ibn Iloqadan rivoyat qilib: «Mugʻiyra ibn Shuʼbaning oldida bir kishi Paygʻambar ﷺdan shu kabi (hadis) aytayotganini eshitdim», deganlar.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ўликларни сўкманглар, (шу билан) тирикларга озор берманглар», дедилар. Абу Исо айтди: Суфённинг шогирдлари бу ҳадисда ихтилоф қилганлар. Уларнинг баъзилари ал-Ҳафарийнинг ривояти каби ривоят қилганлар, баъзилари эса Суфёндан, у Зиёд ибн Илоқадан ривоят қилиб: «Муғийра ибн Шуъбанинг олдида бир киши Пайғамбар ﷺдан шу каби (ҳадис) айтаётганини эшитдим», деганлар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَعْدٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ شِعَارُ الْمُؤْمِنِ عَلَى الصِّرَاطِ رَبِّ سَلِّمْ سَلِّمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ‏.‏

Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sirot ustida moʼminning shiori: ‹Robbi, sallim, sallim (Ey Robbim, omon saqla, omon saqla)›dir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis Mugʻiyra ibn Shuʼbaning hadisi sifatida gʻaribdir, biz uni faqat Abdurrahmon ibn Ishoqning hadisidan bilamiz. Bu bobda Abu Hurayradan ham (rivoyat) bor.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сирот устида мўминнинг шиори: ‹Робби, саллим, саллим (Эй Роббим, омон сақла, омон сақла)›дир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис Муғийра ибн Шуъбанинг ҳадиси сифатида ғарибдир, биз уни фақат Абдурраҳмон ибн Ишоқнинг ҳадисидан биламиз. Бу бобда Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоят) бор.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ مَيْمُونِ بْنِ أَبِي شَبِيبٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ حَدَّثَ عَنِّي حَدِيثًا وَهُوَ يَرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبِينَ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَسَمُرَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَرَوَى شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ سَمُرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَذَا الْحَدِيثَ وَرَوَى الأَعْمَشُ وَابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنِ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَلِيٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَأَنَّ حَدِيثَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ سَمُرَةَ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ أَصَحُّ ‏.‏ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا مُحَمَّدٍ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَدِيثِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَدَّثَ عَنِّي حَدِيثًا وَهُوَ يَرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبِينَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ لَهُ مَنْ رَوَى حَدِيثًا وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّ إِسْنَادَهُ خَطَأٌ أَيَخَافُ أَنْ يَكُونَ قَدْ دَخَلَ فِي حَدِيثِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَوْ إِذَا رَوَى النَّاسُ حَدِيثًا مُرْسَلاً فَأَسْنَدَهُ بَعْضُهُمْ أَوْ قَلَبَ إِسْنَادَهُ يَكُونُ قَدْ دَخَلَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ ‏.‏ فَقَالَ لاَ إِنَّمَا مَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ إِذَا رَوَى الرَّجُلُ حَدِيثًا وَلاَ يُعْرَفُ لِذَلِكَ الْحَدِيثِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَصْلٌ فَحَدَّثَ بِهِ فَأَخَافُ أَنْ يَكُونَ قَدْ دَخَلَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ ‏.‏

Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Kim mendan biror hadisni yolgʻon deb bila turib (boshqalarga) aytsa, u ham yolgʻonchilardan biridir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Ким мендан бирор ҳадисни ёлғон деб била туриб (бошқаларга) айтса, у ҳам ёлғончилардан биридир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، وَأَبُو مُوسَى مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى نَجْرَانَ فَقَالُوا لِي أَلَسْتُمْ تَقْرَءُونَ ‏:‏ ‏(‏ يَا أُخْتَ هَارُونَ ‏)‏ وَقَدْ كَانَ بَيْنَ عِيسَى وَمُوسَى مَا كَانَ فَلَمْ أَدْرِ مَا أُجِيبُهُمْ ‏.‏ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ ‏"‏ أَلاَّ أَخْبَرْتَهُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا يُسَمُّونَ بِأَنْبِيَائِهِمْ وَالصَّالِحِينَ قَبْلَهُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ إِدْرِيسَ ‏.‏

Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ meni Najronga yubordilar. Ular menga: «Sizlar {Ey Horunning singlisi} (Maryam 28) deb oʻqimaysizlarmi? Holbuki Iso bilan Muso orasida (qancha vaqt) boʻlgan boʻlsa boʻlgan (yaʼni katta masofa bor)», dedilar. Men ularga nima deb javob berishni bilmadim. Soʻng Rasululloh ﷺning oldiga qaytib, u zotga (buni) xabar berdim. U zot: «Ularga, ular (bani isroil) oʻzlaridan oldingi paygʻambarlari va solih kishilarning ismi bilan nomlanar edilar, deb aytmadingmi?» dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir, biz uni faqat Ibn Idrisning hadisidan bilamiz.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ мени Нажронга юбордилар. Улар менга: «Сизлар {Эй Ҳоруннинг синглиси} (Марям 28) деб ўқимайсизларми? Ҳолбуки Исо билан Мусо орасида (қанча вақт) бўлган бўлса бўлган (яъни катта масофа бор)», дедилар. Мен уларга нима деб жавоб беришни билмадим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺнинг олдига қайтиб, у зотга (буни) хабар бердим. У зот: «Уларга, улар (бани исроил) ўзларидан олдинги пайғамбарлари ва солиҳ кишиларнинг исми билан номланар эдилар, деб айтмадингми?» дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир, биз уни фақат Ибн Идриснинг ҳадисидан биламиз.