حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ كَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ مَاتَ إِبْرَاهِيمُ، فَقَالَ النَّاسُ كَسَفَتِ الشَّمْسُ لِمَوْتِ إِبْرَاهِيمَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ، فَإِذَا رَأَيْتُمْ فَصَلُّوا وَادْعُوا اللَّهَ ".
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ hayotlik paytlarida — (u zotning oʻgʻli) Ibrohim vafot etgan kuni — quyosh tutildi. Bas, odamlar quyosh Ibrohimning oʻlishi sababli tutildi, dedi. Rasululloh ﷺ: ‹Quyosh va oy biror kishining oʻlishi yoki tirilishi (tugʻilishi) sababli tutilmaydi. Tutilishni koʻrganingizda, namoz oʻqinglar va Allohga duo qilinglar›, — dedilar».Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ҳаётлик пайтларида — (у зотнинг ўғли) Иброҳим вафот этган куни — қуёш тутилди. Бас, одамлар қуёш Иброҳимнинг ўлиши сабабли тутилди, деди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Қуёш ва ой бирор кишининг ўлиши ёки тирилиши (туғилиши) сабабли тутилмайди. Тутилишни кўрганингизда, намоз ўқинглар ва Аллоҳга дуо қилинглар›, — дедилар».
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عِلاَقَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، يَقُولُ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ يَوْمَ مَاتَ إِبْرَاهِيمُ، فَقَالَ النَّاسُ انْكَسَفَتْ لِمَوْتِ إِبْرَاهِيمَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ، لاَ يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ، فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُمَا فَادْعُوا اللَّهَ وَصَلُّوا حَتَّى يَنْجَلِيَ ".
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ibrohim vafot etgan kuni quyosh tutildi va odamlar tutilish Ibrohim (Paygʻambar ﷺ ning oʻgʻli)ning oʻlishi sababli boʻldi, dedi. Rasululloh ﷺ: «Quyosh va oy — Allohning belgilaridan ikki belgi. Ular birortasining oʻlishi yoki tirilishi sababli tutilmaydi. Bas, ularni koʻrganingizda, Allohga duo qilinglar va tutilish ochilguncha namoz oʻqinglar», — dedilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Иброҳим вафот этган куни қуёш тутилди ва одамлар тутилиш Иброҳим (Пайғамбар ﷺ нинг ўғли)нинг ўлиши сабабли бўлди, деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Қуёш ва ой — Аллоҳнинг белгиларидан икки белги. Улар бирортасининг ўлиши ёки тирилиши сабабли тутилмайди. Бас, уларни кўрганингизда, Аллоҳга дуо қилинглар ва тутилиш очилгунча намоз ўқинглар», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ زِيَادٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ إِنْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لَيَقُومُ لِيُصَلِّيَ حَتَّى تَرِمُ قَدَمَاهُ أَوْ سَاقَاهُ، فَيُقَالُ لَهُ فَيَقُولُ " أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا ".
Mugʻira (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ (namozda) — ikki oyoqlari yoki boldirlari shishib ketguncha — qoyim turar yoki namoz oʻqir edilar. U zotga: «Nega (bunchalik ogʻir namoz oʻqiysiz)?» — deb soʻraldi. U zot: «Men shukr qiluvchi banda boʻlmaymanmi?» — dedilar.Муғира (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ (намозда) — икки оёқлари ёки болдирлари шишиб кетгунча — қойим турар ёки намоз ўқир эдилар. У зотга: «Нега (бунчалик оғир намоз ўқийсиз)?» — деб сўралди. У зот: «Мен шукр қилувчи банда бўлмайманми?» — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ كَذِبًا عَلَىَّ لَيْسَ كَكَذِبٍ عَلَى أَحَدٍ، مَنْ كَذَبَ عَلَىَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ ". سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ نِيحَ عَلَيْهِ يُعَذَّبُ بِمَا نِيحَ عَلَيْهِ ".
Mugʻira (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ning shunday deganini eshitdim: «Menga nisbatan yolgʻon (gap) toʻqish — boshqa birovga nisbatan yolgʻon (gap) toʻqishdek emas. Kim menga nisbatan ataylab yolgʻon (gap) toʻqisa, doʻzaxdan oʻz joyini egallab olsin». Men Paygʻambar ﷺ ning yana shunday deganini eshitdim: «Uning ortidan yigʻi (nola) qilingan mayyit oʻsha yigʻi (nola) sababli azoblanadi».Муғира (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ нинг шундай деганини эшитдим: «Менга нисбатан ёлғон (гап) тўқиш — бошқа бировга нисбатан ёлғон (гап) тўқишдек эмас. Ким менга нисбатан атайлаб ёлғон (гап) тўқиса, дўзахдан ўз жойини эгаллаб олсин». Мен Пайғамбар ﷺ нинг яна шундай деганини эшитдим: «Унинг ортидан йиғи (нола) қилинган маййит ўша йиғи (нола) сабабли азобланади».
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، يُحَدِّثُ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، وَأَنَّهُ ذَهَبَ لِحَاجَةٍ لَهُ، وَأَنَّ مُغِيرَةَ جَعَلَ يَصُبُّ الْمَاءَ عَلَيْهِ، وَهُوَ يَتَوَضَّأُ، فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ.
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men safarlarning birida Rasululloh ﷺ bilan birga edim. U zot hojat chiqargani chiqdilar; (tugatgach,) men suv quydim, u zot tahorat oldilar: yuzini, qoʻllarini yuvdilar, boshiga va ikki maxsi ustiga masʼh tortdilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен сафарларнинг бирида Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдим. У зот ҳожат чиқаргани чиқдилар; (тугатгач,) мен сув қуйдим, у зот таҳорат олдилар: юзини, қўлларини ювдилар, бошига ва икки махси устига масъҳ тортдилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ خَرَجَ لِحَاجَتِهِ فَاتَّبَعَهُ الْمُغِيرَةُ بِإِدَاوَةٍ فِيهَا مَاءٌ، فَصَبَّ عَلَيْهِ حِينَ فَرَغَ مِنْ حَاجَتِهِ، فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ.
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ hojat chiqargani chiqdilar, men suvli idish bilan orqalaridan bordim. U zot tugatgach, men suv quydim, u zot tahorat oldilar va maxsilari ustiga masʼh tortdilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ ҳожат чиқаргани чиқдилар, мен сувли идиш билан орқаларидан бордим. У зот тугатгач, мен сув қуйдим, у зот таҳорат олдилар ва махсилари устига масъҳ тортдилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ وَرَّادٍ، مَوْلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَيْكُمْ عُقُوقَ الأُمَّهَاتِ، وَوَأْدَ الْبَنَاتِ، وَمَنَعَ وَهَاتِ، وَكَرِهَ لَكُمْ قِيلَ وَقَالَ، وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ، وَإِضَاعَةَ الْمَالِ ".
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Alloh sizlarga (mana bular)ni harom qildi: (1) onalaringizga oqlik (itoatsizlik) qilish; (2) qizlaringizni tiriklay koʻmish; (3) boshqalarning haqlarini (masalan, zakot va boshqani) toʻlamaslik; va (4) odamlardan (tilan)ib soʻrash. Va Alloh sizlar uchun (mana bular)ni yomon koʻrdi: (1) behuda, foydasiz gap, yoki boshqalar haqida koʻp gapirish; (2) (bahsli diniy masalalarda) koʻp savol berish; va (3) molni (isrofgarlik bilan) zoye qilish», — dedilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ сизларга (мана булар)ни ҳаром қилди: (1) оналарингизга оқлик (итоацизлик) қилиш; (2) қизларингизни тириклай кўмиш; (3) бошқаларнинг ҳақларини (масалан, закот ва бошқани) тўламаслик; ва (4) одамлардан (тилан)иб сўраш. Ва Аллоҳ сизлар учун (мана булар)ни ёмон кўрди: (1) беҳуда, фойдасиз гап, ёки бошқалар ҳақида кўп гапириш; (2) (баҳсли диний масалаларда) кўп савол бериш; ва (3) молни (исрофгарлик билан) зое қилиш», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، مُسْلِمٍ ـ هُوَ ابْنُ صُبَيْحٍ ـ عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ، قَالَ انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ، فَلَقِيتُهُ بِمَاءٍ، وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَأْمِيَّةٌ، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ، فَذَهَبَ يُخْرِجُ يَدَيْهِ مِنْ كُمَّيْهِ فَكَانَا ضَيِّقَيْنِ، فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتُ، فَغَسَلَهُمَا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَعَلَى خُفَّيْهِ.
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ hojat chiqarish (tahorat sindirish) uchun (tashqariga) chiqdi va qaytganida, men u zotga biroz suv keltirdim. U zot — Shomiy jubba (chopon) kiygan holda — tahorat qildi. U zot ogʻzini chaydi, burnini (suv tortib, soʻng puflab) yuvdi va yuzini yuvdi. Soʻng u zot qoʻllarini yeng(lar)idan chiqarmoqchi boʻldi, lekin ular tor edi; shuning uchun u zot ularni (jubbaning) ostidan chiqarib, yuvdi va boshini mash qilib, maʼsilarini (xufaynlarini) mash qildi.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ ҳожат чиқариш (таҳорат синдириш) учун (ташқарига) чиқди ва қайтганида, мен у зотга бироз сув келтирдим. У зот — Шомий жубба (чопон) кийган ҳолда — таҳорат қилди. У зот оғзини чайди, бурнини (сув тортиб, сўнг пуфлаб) ювди ва юзини ювди. Сўнг у зот қўлларини енг(лар)идан чиқармоқчи бўлди, лекин улар тор эди; шунинг учун у зот уларни (жуббанинг) остидан чиқариб, ювди ва бошини маш қилиб, маъсиларини (хуфайнларини) маш қилди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا قَيْسٌ، سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَزَالُ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ حَتَّى يَأْتِيَهُمْ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ ظَاهِرُونَ ".
Paygʻambar ﷺ: «Ummatimdan bir toifa odamlar Allohning amri (qiyomat) kelguncha gʻolib boʻlib turaveradi, ular gʻolib turgan holatlarida (qiyomat keladi)», dedilar.Пайғамбар ﷺ: «Умматимдан бир тоифа одамлар Аллоҳнинг амри (қиёмат) келгунча ғолиб бўлиб тураверади, улар ғолиб турган ҳолатларида (қиёмат келади)», дедилар.
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا زِيَادٌ، أَنَّهُ سَمِعَ الْمُغِيرَةَ، يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تَوَرَّمَتْ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ " أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا ".
(Mugʻira (ibn Shuʼba) (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ — oyoqlari shishib ketguncha — (namozda) turdilar. Unga: «Alloh sizning avvalgi va keyingi gunohlaringizni magʻ firat qilgan-ku (nega oʻ zingizni shuncha qiynaysiz)?» deyildi. U zot: «Men shukr qiluvchi banda boʻ lmayinmi?» dedilar.(Муғира (ибн Шуъба) (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ — оёқлари шишиб кетгунча — (намозда) турдилар. Унга: «Аллоҳ сизнинг аввалги ва кейинги гуноҳларингизни мағ фират қилган-ку (нега ў зингизни шунча қийнайсиз)?» дейилди. У зот: «Мен шукр қилувчи банда бў лмайинми?» дедилар.
حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الضُّحَى، قَالَ حَدَّثَنِي مَسْرُوقٌ، قَالَ حَدَّثَنِي الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ، قَالَ انْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ، فَتَلَقَّيْتُهُ بِمَاءٍ، فَتَوَضَّأَ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَأْمِيَّةٌ، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ، فَذَهَبَ يُخْرِجُ يَدَيْهِ مِنْ كُمَّيْهِ فَكَانَا ضَيِّقَيْنِ، فَأَخْرَجَ يَدَيْهِ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ، فَغَسَلَهُمَا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَعَلَى خُفَّيْهِ.
(Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ hojatlari uchun (chetga) bordilar, soʻng (qaytib) keldilar. Men u zotni suv bilan kutib oldim, (u zot) tahorat qildilar; egnilarida Shom jubbasi bor edi. (U zot) ogʻiz va burunlariga suv olib (chayqab), yuzlarini yuvdilar, soʻng qoʻllarini yenglaridan chiqarmoqchi boʻldilar, ammo (yenglar) tor edi; shuning uchun qoʻllarini jubbaning ostidan chiqarib yuvdilar, boshlariga va mahsilari (xufflari) ustiga mash tortdilar.(Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ ҳожатлари учун (четга) бордилар, сўнг (қайтиб) келдилар. Мен у зотни сув билан кутиб олдим, (у зот) таҳорат қилдилар; эгниларида Шом жуббаси бор эди. (У зот) оғиз ва бурунларига сув олиб (чайқаб), юзларини ювдилар, сўнг қўлларини енгларидан чиқармоқчи бўлдилар, аммо (енглар) тор эди; шунинг учун қўлларини жуббанинг остидан чиқариб ювдилар, бошларига ва маҳсилари (хуффлари) устига маш тортдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فِي سَفَرٍ فَقَالَ " أَمَعَكَ مَاءٌ ". قُلْتُ نَعَمْ. فَنَزَلَ عَنْ رَاحِلَتِهِ، فَمَشَى حَتَّى تَوَارَى عَنِّي فِي سَوَادِ اللَّيْلِ، ثُمَّ جَاءَ فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ الإِدَاوَةَ، فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ، وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ، فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعَيْهِ مِنْهَا حَتَّى أَخْرَجَهُمَا مِنْ أَسْفَلِ الْجُبَّةِ، فَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ أَهْوَيْتُ لأَنْزِعَ خُفَّيْهِ فَقَالَ " دَعْهُمَا، فَإِنِّي أَدْخَلْتُهُمَا طَاهِرَتَيْنِ، فَمَسَحَ عَلَيْهِمَا ".
(Mugʻiyra (roziyallohu anhu) aytdi:) Bir kechasi men safarda Paygʻambar ﷺ bilan birga edim. (U zot:) «Yoningda suv bormi?» dedilar. Men: «Ha» dedim. (U zot) ulovlaridan tushib, mendan (uzoqlashib) tun qorongʻusida koʻzdan gʻoyib boʻlguncha yurdilar, soʻng (qaytib) keldilar; men u zotga idishdan (suv) quydim. (U zot) yuzlari va qoʻllarini yuvdilar; egnilarida jundan (jun) jubba bor edi, (yenglaridan) bilaklarini chiqara olmadilar, shuning uchun ularni jubbaning ostidan chiqarib, bilaklarini yuvdilar, soʻng boshlariga mash tortdilar. Soʻng men u zotning mahsilarini yechmoqchi boʻldim, (u zot:) «Ularni qoʻy, chunki men ularni (oyoqlarim) pok holida kiyganman» dedilar va ular ustiga mash tortdilar.(Муғийра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Бир кечаси мен сафарда Пайғамбар ﷺ билан бирга эдим. (У зот:) «Ёнингда сув борми?» дедилар. Мен: «Ҳа» дедим. (У зот) уловларидан тушиб, мендан (узоқлашиб) тун қоронғусида кўздан ғойиб бўлгунча юрдилар, сўнг (қайтиб) келдилар; мен у зотга идишдан (сув) қуйдим. (У зот) юзлари ва қўлларини ювдилар; эгниларида жундан (жун) жубба бор эди, (енгларидан) билакларини чиқара олмадилар, шунинг учун уларни жуббанинг остидан чиқариб, билакларини ювдилар, сўнг бошларига маш тортдилар. Сўнг мен у зотнинг маҳсиларини ечмоқчи бўлдим, (у зот:) «Уларни қўй, чунки мен уларни (оёқларим) пок ҳолида кийганман» дедилар ва улар устига маш тортдилар.
حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ وَرَّادٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَيْكُمْ عُقُوقَ الأُمَّهَاتِ، وَمَنْعَ وَهَاتِ، وَوَأْدَ الْبَنَاتِ، وَكَرِهَ لَكُمْ قِيلَ وَقَالَ، وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ، وَإِضَاعَةَ الْمَالِ ".
(Mugʻiyra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ: «Albatta, Alloh sizlarga onalarga oqibatsizlik qilishni, (haq berishdan) bosh tortib (oʻzganing haqini) talab qilishni va qizlarni tiriklayin koʻmishni harom qildi; sizlar uchun ‹dedi-dedi› (behuda gap), koʻp (savol) soʻrash va molni zoye qilishni makruh qildi» dedilar.(Муғийра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Пайғамбар ﷺ: «Албатта, Аллоҳ сизларга оналарга оқибацизлик қилишни, (ҳақ беришдан) бош тортиб (ўзганинг ҳақини) талаб қилишни ва қизларни тириклайин кўмишни ҳаром қилди; сизлар учун ‹деди-деди› (беҳуда гап), кўп (савол) сўраш ва молни зое қилишни макруҳ қилди» дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عِلاَقَةَ، سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، قَالَ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ يَوْمَ مَاتَ إِبْرَاهِيمُ. رَوَاهُ أَبُو بَكْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
(Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu) aytdi:) Ibrohim vafot etgan kuni quyosh tutildi. (Buni Abu Bakra (ham) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi.)(Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу) айтди:) Иброҳим вафот этган куни қуёш тутилди. (Буни Абу Бакра (ҳам) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди.)
حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ مُغِيرَةَ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَقَالَ " يَا مُغِيرَةُ، خُذِ الإِدَاوَةَ ". فَأَخَذْتُهَا فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تَوَارَى عَنِّي فَقَضَى حَاجَتَهُ، وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَأْمِيَّةٌ، فَذَهَبَ لِيُخْرِجَ يَدَهُ مِنْ كُمِّهَا فَضَاقَتْ، فَأَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ أَسْفَلِهَا، فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَتَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ، وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ، ثُمَّ صَلَّى.
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni men Paygʻambar ﷺ bilan safarda edim. U zot: «Ey Mugʻira, shu suv idishini ol», — dedilar. Men uni oldim, Rasululloh ﷺ esa koʻzdan gʻoyib boʻlguncha uzoqlashdilar. U zot hojat chiqardilar; egnilarida shom (rumiy) jubbasi bor edi. U zot qoʻllarini uning yengidan chiqarmoqchi boʻldilar, lekin u juda tor edi, shuning uchun qoʻllarini (jubba) ostidan chiqardilar. Men suv quydim, u zot namoz tahoratidek tahorat oldilar va ikki maxsi ustiga masʼh tortib, soʻng namoz oʻqidilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни мен Пайғамбар ﷺ билан сафарда эдим. У зот: «Эй Муғира, шу сув идишини ол», — дедилар. Мен уни олдим, Расулуллоҳ ﷺ эса кўздан ғойиб бўлгунча узоқлашдилар. У зот ҳожат чиқардилар; эгниларида шом (румий) жуббаси бор эди. У зот қўлларини унинг енгидан чиқармоқчи бўлдилар, лекин у жуда тор эди, шунинг учун қўлларини (жубба) остидан чиқардилар. Мен сув қуйдим, у зот намоз таҳоратидек таҳорат олдилар ва икки махси устига масъҳ тортиб, сўнг намоз ўқидилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ وَضَّأْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ وَصَلَّى.
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ga tahorat olishda yordam berdim; u zot (hoʻl) qoʻllarini maxsilari ustiga surdilar va namoz oʻqidilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ га таҳорат олишда ёрдам бердим; у зот (ҳўл) қўлларини махсилари устига сурдилар ва намоз ўқидилар.
حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عِلاَقَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي حَتَّى تَرِمَ ـ أَوْ تَنْتَفِخَ ـ قَدَمَاهُ فَيُقَالُ لَهُ، فَيَقُولُ " أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا ".
(Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ oyoqlari shishib (varam boʻlib) ketgancha namoz oʻqirdilar. U zotga (nega bunchalik?) deyilsa, u zot: «(Shunday) shukr qiluvchi banda boʻlmaymi?» der edilar.(Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ оёқлари шишиб (варам бўлиб) кетганча намоз ўқирдилар. У зотга (нега бунчалик?) дейилса, у зот: «(Шундай) шукр қилувчи банда бўлмайми?» дер эдилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ وَرَّادٍ، كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ عَنِ الْمُغِيرَةِ، قَالَ قَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ لَوْ رَأَيْتُ رَجُلاً مَعَ امْرَأَتِي لَضَرَبْتُهُ بِالسَّيْفِ غَيْرَ مُصْفَحٍ. فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَتَعْجَبُونَ مِنْ غَيْرَةِ سَعْدٍ، لأَنَا أَغْيَرُ مِنْهُ، وَاللَّهُ أَغْيَرُ مِنِّي ".
(Mugʻira (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Saʼd ibn Uboda: «Agar men xotinim bilan (begona) bir erkakni koʻrsam, uni qilichning teskari (yassi) tomoni bilan emas, (oʻtkir dami bilan) urgan boʻlardim», dedi. Bu (gap) Paygʻambar ﷺga yetdi va U zot: «Saʼdning gʻayratidan (rashkidan) hayron boʻlyapsizlarmi? Vallohi, men undan gʻayratliroqman, Alloh esa mendan gʻayratliroqdir», dedilar.(Муғира (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Саъд ибн Убода: «Агар мен хотиним билан (бегона) бир эркакни кўрсам, уни қиличнинг тескари (ясси) томони билан эмас, (ўткир дами билан) урган бўлардим», деди. Бу (гап) Пайғамбар ﷺга етди ва У зот: «Саъднинг ғайратидан (рашкидан) ҳайрон бўляпсизларми? Валлоҳи, мен ундан ғайратлироқман, Аллоҳ эса мендан ғайратлироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي قَيْسٌ، قَالَ قَالَ لِي الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ مَا سَأَلَ أَحَدٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الدَّجَّالِ مَا سَأَلْتُهُ وَإِنَّهُ قَالَ لِي " مَا يَضُرُّكَ مِنْهُ ". قُلْتُ لأَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّ مَعَهُ جَبَلَ خُبْزٍ وَنَهَرَ مَاءٍ. قَالَ " هُوَ أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ ذَلِكَ ".
(Qays aytdi: Menga al-Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu) dedi:) Hech kim Paygʻambar ﷺdan Dajjol haqida men soʻraganchalik soʻramagan. U zot menga: «Undan senga zarar yetmaydi (u senga ziyon qila olmaydi)», dedilar. Men: «Chunki ular: ‹Uning yonida non togʻi va suv daryosi bor›, deyishadi-ku», dedim. U zot: «U — Allohga shundan ham (koʻra) xorroq (osonroq)dir», dedilar.(Қайс айтди: Менга ал-Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу) деди:) Ҳеч ким Пайғамбар ﷺдан Дажжол ҳақида мен сўраганчалик сўрамаган. У зот менга: «Ундан сенга зарар етмайди (у сенга зиён қила олмайди)», дедилар. Мен: «Чунки улар: ‹Унинг ёнида нон тоғи ва сув дарёси бор›, дейишади-ку», дедим. У зот: «У — Аллоҳга шундан ҳам (кўра) хорроқ (осонроқ)дир», дедилар.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ حَتَّى يَأْتِيَهُمْ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ ظَاهِرُونَ ".
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi. U zot: «Ummatimdan bir toifa Allohning amri (qiyomat) ularga kelguncha, gʻolib boʻlib qolaveradi — ular (ana shu paytda ham) gʻolibdirlar», dedilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади. У зот: «Умматимдан бир тоифа Аллоҳнинг амри (қиёмат) уларга келгунча, ғолиб бўлиб қолаверади — улар (ана шу пайтда ҳам) ғолибдирлар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ سَأَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَنْ إِمْلاَصِ الْمَرْأَةِ ـ هِيَ الَّتِي يُضْرَبُ بَطْنُهَا فَتُلْقِي جَنِينًا ـ فَقَالَ أَيُّكُمْ سَمِعَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيهِ شَيْئًا فَقُلْتُ أَنَا. فَقَالَ مَا هُوَ قُلْتُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ ". فَقَالَ لاَ تَبْرَحْ حَتَّى تَجِيئَنِي بِالْمَخْرَجِ فِيمَا قُلْتَ.فَخَرَجْتُ فَوَجَدْتُ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ فَجِئْتُ بِهِ، فَشَهِدَ مَعِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ " . تَابَعَهُ ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُرْوَةَ عَنِ الْمُغِيرَةِ.
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) imlosul-marʼa — yaʼni qorniga urilib, homilasini tashlab yuborgan ayol — toʻgʻrisida soʻrab: «Qaysingiz bu haqda Nabiy ﷺ dan biror narsa eshitgansiz?» dedi. Men: «Men eshitganman», dedim. U: «Nima eshitgansan?» dedi. Men: «Nabiy ﷺ ning: ‹Bunga bir gʻurra — qul yoxud choʻri (toʻlanadi)› deganlarini eshitganman», dedim. Shunda u: «Aytganingga dalil keltirmaguningcha qimirlama», dedi. Men chiqib, Muhammad ibn Maslamani topdim va uni olib keldim. U men bilan birga Nabiy ﷺ ning: «Bunga bir gʻurra — qul yoxud choʻri (toʻlanadi)» deganlarini eshitganiga guvohlik berdi. Ibn Abu Zinod ham otasidan, u Urvadan, u Mugʻiradan rivoyat qilib, unga mutobaʼat qildi.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) имлосул-маръа — яъни қорнига урилиб, ҳомиласини ташлаб юборган аёл — тўғрисида сўраб: «Қайсингиз бу ҳақда Набий ﷺ дан бирор нарса эшитгансиз?» деди. Мен: «Мен эшитганман», дедим. У: «Нима эшитгансан?» деди. Мен: «Набий ﷺ нинг: ‹Бунга бир ғурра — қул ёхуд чўри (тўланади)› деганларини эшитганман», дедим. Шунда у: «Айтганингга далил келтирмагунингча қимирлама», деди. Мен чиқиб, Муҳаммад ибн Масламани топдим ва уни олиб келдим. У мен билан бирга Набий ﷺ нинг: «Бунга бир ғурра — қул ёхуд чўри (тўланади)» деганларини эшитганига гувоҳлик берди. Ибн Абу Зинод ҳам отасидан, у Урвадан, у Муғирадан ривоят қилиб, унга мутобаъат қилди.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ وَرَّادٍ، كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ عَنِ الْمُغِيرَةِ، قَالَ قَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ لَوْ رَأَيْتُ رَجُلاً مَعَ امْرَأَتِي لَضَرَبْتُهُ بِالسَّيْفِ غَيْرَ مُصْفَحٍ. فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " تَعْجَبُونَ مِنْ غَيْرَةِ سَعْدٍ، وَاللَّهِ لأَنَا أَغْيَرُ مِنْهُ، وَاللَّهُ أَغْيَرُ مِنِّي، وَمِنْ أَجْلِ غَيْرَةِ اللَّهِ حَرَّمَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ، وَلاَ أَحَدَ أَحَبُّ إِلَيْهِ الْعُذْرُ مِنَ اللَّهِ، وَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ بَعَثَ الْمُبَشِّرِينَ وَالْمُنْذِرِينَ وَلاَ أَحَدَ أَحَبُّ إِلَيْهِ الْمِدْحَةُ مِنَ اللَّهِ وَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ وَعَدَ اللَّهُ الْجَنَّةَ ". وَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ " لاَ شَخْصَ أَغْيَرُ مِنَ اللَّهِ ".
(Varrod — Mugʻiyraning kotibi — Mugʻiyradan (rivoyat qildiki,) Saʼd ibn Uboda: «Agar men oʻz xotinim bilan (boshqa) bir erkakni koʻrsam, uni qilich bilan — (qilichning) yon (yassi) tomoni bilan emas (balki tigʻi bilan) — urardim», dedi. Bu Rasululloh ﷺga yetib bordi. Shunda U zot: «Sizlar Saʼdning rashkidan taajjub qilyapsizmi? Vallohi, men undan rashkliroqman; Alloh esa mendan (ham) rashkliroqdir. Allohning rashki tufayli U fohisha (buzuq) ishlarni — oshkorasini ham, yashirinini ham — harom qildi. Allohdan koʻra — uzr (qabul qilish)ni sevadigan hech kim yoʻq; mana shuning uchun U xushxabar beruvchilar va ogohlantiruvchilarni yubordi. Allohdan koʻra — maqtovni sevadigan hech kim (ham) yoʻq; mana shuning uchun Alloh jannatni vaʼda qildi», dedilar.) (Ubaydulloh ibn Amr Abdulmalikdan: «Allohdan koʻra rashkliroq hech bir shaxs yoʻq», dedi.)(Варрод — Муғийранинг котиби — Муғийрадан (ривоят қилдики,) Саъд ибн Убода: «Агар мен ўз хотиним билан (бошқа) бир эркакни кўрсам, уни қилич билан — (қиличнинг) ён (ясси) томони билан эмас (балки тиғи билан) — урардим», деди. Бу Расулуллоҳ ﷺга етиб борди. Шунда У зот: «Сизлар Саъднинг рашкидан таажжуб қиляпсизми? Валлоҳи, мен ундан рашклироқман; Аллоҳ эса мендан (ҳам) рашклироқдир. Аллоҳнинг рашки туфайли У фоҳиша (бузуқ) ишларни — ошкорасини ҳам, яширинини ҳам — ҳаром қилди. Аллоҳдан кўра — узр (қабул қилиш)ни севадиган ҳеч ким йўқ; мана шунинг учун У хушхабар берувчилар ва огоҳлантирувчиларни юборди. Аллоҳдан кўра — мақтовни севадиган ҳеч ким (ҳам) йўқ; мана шунинг учун Аллоҳ жаннатни ваъда қилди», дедилар.) (Убайдуллоҳ ибн Амр Абдулмаликдан: «Аллоҳдан кўра рашклироқ ҳеч бир шахс йўқ», деди.)
حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَزَالُ مِنْ أُمَّتِي قَوْمٌ ظَاهِرِينَ عَلَى النَّاسِ، حَتَّى يَأْتِيَهُمْ أَمْرُ اللَّهِ ".
(al-Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Mening ummatimdan bir qavm — toki Allohning amri kelguncha — odamlar ustida gʻolib (zohir) boʻlib turaveradilar», dedilar.(ал-Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Пайғамбар ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Менинг умматимдан бир қавм — токи Аллоҳнинг амри келгунча — одамлар устида ғолиб (зоҳир) бўлиб тураверадилар», дедилар.
حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ، وَزِيَادُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ حَيَّةَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ حَيَّةَ، قَالَ الْمُغِيرَةُ أَخْبَرَنَا نَبِيُّنَا، صلى الله عليه وسلم عَنْ رِسَالَةِ، رَبِّنَا " أَنَّهُ مَنْ قُتِلَ مِنَّا صَارَ إِلَى الْجَنَّةِ ".
(al-Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu) aytdi:) Bizning Paygʻambarimiz ﷺ bizga Robbimizning risolatidan (xabar berib): «Bizdan kim oʻldirilsa, jannatga boradi», deb xabar berdilar.(ал-Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу) айтди:) Бизнинг Пайғамбаримиз ﷺ бизга Роббимизнинг рисолатидан (хабар бериб): «Биздан ким ўлдирилса, жаннатга боради», деб хабар бердилар.