أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ سَلَفٍ وَبَيْعٍ وَعَنْ شَرْطَيْنِ فِي بَيْعٍ وَاحِدٍ وَعَنْ بَيْعِ مَا لَيْسَ عِنْدَكَ وَعَنْ رِبْحِ مَا لَمْ يُضْمَنْ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qarz bilan birga savdo qilishni, ikkovini bir savdoda shart qilishni, oʻzingda boʻlmagan narsani sotishni va zominingda boʻlmagan narsadan foyda olishni taqiqladilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қарз билан бирга савдо қилишни, икковини бир савдода шарт қилишни, ўзингда бўлмаган нарсани сотишни ва зоминингда бўлмаган нарсадан фойда олишни тақиқладилар.
أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا ضَمْرَةُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَيَّاشٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَقْلُ الْمَرْأَةِ مِثْلُ عَقْلِ الرَّجُلِ حَتَّى يَبْلُغَ الثُّلُثَ مِنْ دِيَتِهَا " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayolning diyati diyatning uchdan biriga yetguncha erkakning diyatiga oʻxshashdir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёлнинг дияти диятнинг учдан бирига етгунча эркакнинг диятига ўхшашдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ رَاشِدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، وَذَكَرَ، كَلِمَةً مَعْنَاهَا عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَقْلُ أَهْلِ الذِّمَّةِ نِصْفُ عَقْلِ الْمُسْلِمِينَ " . وَهُمُ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zimmiylarning diyati musulmonlar diyatining yarmidir», dedilar. Ular yahudiylar va nasroniylardir.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Зиммийларнинг дияти мусулмонлар диятининг ярмидир», дедилар. Улар яҳудийлар ва насронийлардир.
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ مَطَرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الأَسْنَانُ سَوَاءٌ خَمْسًا خَمْسًا " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tishlar (diyatda) baravardir, har biriga beshtadan (tuya)», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тишлар (диятда) баравардир, ҳар бирига бештадан (туя)», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ لَمَّا افْتَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ قَالَ فِي خُطْبَتِهِ " وَفِي الْمَوَاضِحِ خَمْسٌ خَمْسٌ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Makkani fath qilganlarida xutbalarida: «Suyakni ochib yuboradigan yaralarda beshtadan (tuya diyat bor)», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Маккани фатҳ қилганларида хутбаларида: «Суякни очиб юборадиган яраларда бештадан (туя дият бор)», дедилар.
أَخْبَرَنَا خَلاَّدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِدْرِيسَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ كَانَ ثَمَنُ الْمِجَنِّ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشْرَةَ دَرَاهِمَ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ zamonlarida qalqonning narxi oʻn dirham edi».Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ замонларида қалқоннинг нархи ўн дирҳам эди».
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الأَخْنَسِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي كَمْ تُقْطَعُ الْيَدُ قَالَ " لاَ تُقْطَعُ الْيَدُ فِي ثَمَرٍ مُعَلَّقٍ فَإِذَا ضَمَّهُ الْجَرِينُ قُطِعَتْ فِي ثَمَنِ الْمِجَنِّ وَلاَ تُقْطَعُ فِي حَرِيسَةِ الْجَبَلِ فَإِذَا آوَى الْمُرَاحَ قُطِعَتْ فِي ثَمَنِ الْمِجَنِّ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasulullohdan ﷺ: «Qoʻl qancha (mol oʻgʻirlangani) uchun kesiladi?» deb soʻralgan edi, u zot: «Daraxtdagi (osilib turgan) meva uchun qoʻl kesilmaydi. Ammo (meva) xirmonga yigʻilgach, qalqon narxicha (oʻgʻirlangani) uchun kesiladi. Togʻda (yaylovda) yurgan qoʻy uchun qoʻl kesilmaydi. Ammo u qoʻraga kiritilgach, qalqon narxicha (oʻgʻirlangani) uchun kesiladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳдан ﷺ: «Қўл қанча (мол ўғирлангани) учун кесилади?» деб сўралган эди, у зот: «Дарахтдаги (осилиб турган) мева учун қўл кесилмайди. Аммо (мева) хирмонга йиғилгач, қалқон нархича (ўғирлангани) учун кесилади. Тоғда (яйловда) юрган қўй учун қўл кесилмайди. Аммо у қўрага киритилгач, қалқон нархича (ўғирлангани) учун кесилади», дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الثَّمَرِ الْمُعَلَّقِ فَقَالَ " مَا أَصَابَ مِنْ ذِي حَاجَةٍ غَيْرِ مُتَّخِذٍ خُبْنَةً فَلاَ شَىْءَ عَلَيْهِ وَمَنْ خَرَجَ بِشَىْءٍ مِنْهُ فَعَلَيْهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَالْعُقُوبَةُ وَمَنْ سَرَقَ شَيْئًا مِنْهُ بَعْدَ أَنْ يُئْوِيَهُ الْجَرِينُ فَبَلَغَ ثَمَنَ الْمِجَنِّ فَعَلَيْهِ الْقَطْعُ وَمَنْ سَرَقَ دُونَ ذَلِكَ فَعَلَيْهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَالْعُقُوبَةُ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasulullohdan ﷺ daraxtdagi (osilib turgan) meva haqida soʻralgan edi, u zot: «Muhtoj kishi (yeb) olsa-yu, etagiga solib (olib ketmasa), unga hech narsa yoʻq. Kim undan bir narsani (olib) chiqib ketsa, unga uning ikki barobari tovon toʻlash va jazo bordir. Kim uni xirmonga yigʻilganidan soʻng oʻgʻirlab, qalqon narxiga yetsa, unga qoʻl kesish bordir. Kim undan kamrogʻini oʻgʻirlasa, unga uning ikki barobari tovon toʻlash va jazo bordir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳдан ﷺ дарахтдаги (осилиб турган) мева ҳақида сўралган эди, у зот: «Муҳтож киши (еб) олса-ю, этагига солиб (олиб кетмаса), унга ҳеч нарса йўқ. Ким ундан бир нарсани (олиб) чиқиб кетса, унга унинг икки баробари товон тўлаш ва жазо бордир. Ким уни хирмонга йиғилганидан сўнг ўғирлаб, қалқон нархига етса, унга қўл кесиш бордир. Ким ундан камроғини ўғирласа, унга унинг икки баробари товон тўлаш ва жазо бордир», дедилар.
قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، وَهِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ مُزَيْنَةَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَرَى فِي حَرِيسَةِ الْجَبَلِ فَقَالَ " هِيَ وَمِثْلُهَا وَالنَّكَالُ وَلَيْسَ فِي شَىْءٍ مِنَ الْمَاشِيَةِ قَطْعٌ إِلاَّ فِيمَا آوَاهُ الْمُرَاحُ فَبَلَغَ ثَمَنَ الْمِجَنِّ فَفِيهِ قَطْعُ الْيَدِ وَمَا لَمْ يَبْلُغْ ثَمَنَ الْمِجَنِّ فَفِيهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَجَلَدَاتُ نَكَالٍ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَرَى فِي الثَّمَرِ الْمُعَلَّقِ قَالَ " هُوَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ وَالنَّكَالُ وَلَيْسَ فِي شَىْءٍ مِنَ الثَّمَرِ الْمُعَلَّقِ قَطْعٌ إِلاَّ فِيمَا آوَاهُ الْجَرِينُ فَمَا أُخِذَ مِنَ الْجَرِينِ فَبَلَغَ ثَمَنَ الْمِجَنِّ فَفِيهِ الْقَطْعُ وَمَا لَمْ يَبْلُغْ ثَمَنَ الْمِجَنِّ فَفِيهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَجَلَدَاتُ نَكَالٍ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Muzayna qabilasidan bir kishi Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Yo Rasululloh, togʻda (yaylovda) yurgan qoʻy haqida nima deysiz?» dedi. U zot: «U va uning misli (tovon), yana jazo bordir. Chorva hayvonlarining hech biri uchun qoʻl kesilmaydi, faqat qoʻraga kiritilib, qalqon narxiga yetgani uchungina qoʻl kesiladi. Qalqon narxiga yetmagani uchun uning ikki barobari tovon toʻlash va jazo darralari bordir», dedilar. U: «Yo Rasululloh, daraxtdagi (osilib turgan) meva haqida nima deysiz?» dedi. U zot: «U va uning misli (tovon), yana jazo bordir. Daraxtdagi mevaning hech biri uchun qoʻl kesilmaydi, faqat xirmonga yigʻilgani uchungina kesiladi. Xirmondan olinib, qalqon narxiga yetgani uchun qoʻl kesiladi, qalqon narxiga yetmagani uchun uning ikki barobari tovon toʻlash va jazo darralari bordir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Музайна қабиласидан бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Ё Расулуллоҳ, тоғда (яйловда) юрган қўй ҳақида нима дейсиз?» деди. У зот: «У ва унинг мисли (товон), яна жазо бордир. Чорва ҳайвонларининг ҳеч бири учун қўл кесилмайди, фақат қўрага киритилиб, қалқон нархига етгани учунгина қўл кесилади. Қалқон нархига етмагани учун унинг икки баробари товон тўлаш ва жазо дарралари бордир», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, дарахтдаги (осилиб турган) мева ҳақида нима дейсиз?» деди. У зот: «У ва унинг мисли (товон), яна жазо бордир. Дарахтдаги меванинг ҳеч бири учун қўл кесилмайди, фақат хирмонга йиғилгани учунгина кесилади. Хирмондан олиниб, қалқон нархига етгани учун қўл кесилади, қалқон нархига етмагани учун унинг икки баробари товон тўлаш ва жазо дарралари бордир», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَغْرَمِ وَالْمَأْثَمِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ النَّارِ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma inniy aʼuzu bika minal-kasali val-harami val-magʻrami val-maʼsami, va aʼuzu bika min sharril-masihid-dajjol, va aʼuzu bika min azobil-qabri, va aʼuzu bika min azobin-nor (Ey Alloh, men Sendan dangasalikdan, keksalikdan, qarzdorlikdan va gunohdan panoh soʻrayman; Sendan Masih Dajjolning yomonligidan panoh soʻrayman; Sendan qabr azobidan panoh soʻrayman; Sendan doʻzax azobidan panoh soʻrayman)», deganlarini eshitdim.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-касали вал-ҳарами вал-мағрами вал-маъсами, ва аъузу бика мин шаррил-масиҳид-дажжол, ва аъузу бика мин азобил-қабри, ва аъузу бика мин азобин-нор (Эй Аллоҳ, мен Сендан дангасаликдан, кексаликдан, қарздорликдан ва гуноҳдан паноҳ сўрайман; Сендан Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман; Сендан қабр азобидан паноҳ сўрайман; Сендан дўзах азобидан паноҳ сўрайман)», деганларини эшитдим.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا أَسْكَرَ كَثِيرُهُ فَقَلِيلُهُ حَرَامٌ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Koʻpi mast qiladigan narsaning ozi ham haromdir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кўпи маст қиладиган нарсанинг ози ҳам ҳаромдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ كَانَتْ حَبِيبَةُ بِنْتُ سَهْلٍ تَحْتَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ وَكَانَ رَجُلاً دَمِيمًا . فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَوْلاَ مَخَافَةُ اللَّهِ إِذَا دَخَلَ عَلَىَّ لَبَصَقْتُ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَتَرُدِّينَ عَلَيْهِ حَدِيقَتَهُ " . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ فَرَدَّتْ عَلَيْهِ حَدِيقَتَهُ . قَالَ فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Sahl qizi Habiba, xunuk bir kishi boʻlgan Sobit ibn Qays ibn Shammosning nikohida edi. U: «Ey Rasululloh, Alloh haqqi, agar Allohdan qoʻrqmaganimda, u huzurimga kirganida yuziga tupurgan boʻlar edim», dedi. Rasululloh ﷺ: «Uning bogʻini oʻziga qaytarib berasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. Shunda u ayol uning bogʻini qaytarib berdi. Soʻng Rasululloh ﷺ ularni ajratib qoʻydilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Саҳл қизи Ҳабиба, хунук бир киши бўлган Собит ибн Қайс ибн Шаммоснинг никоҳида эди. У: «Эй Расулуллоҳ, Аллоҳ ҳаққи, агар Аллоҳдан қўрқмаганимда, у ҳузуримга кирганида юзига тупурган бўлар эдим», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг боғини ўзига қайтариб берасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. Шунда у аёл унинг боғини қайтариб берди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уларни ажратиб қўйдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمُؤْمِنِ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا عَوْنُ بْنُ عُمَارَةَ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، . أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَتْرُكْهَا فَإِنَّ تَرْكَهَا كَفَّارَتُهَا " .
Amr ibn Shuʼayb otasidan, u bobosi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim bir narsaga qasam ichib, soʻng undan boshqasini yaxshiroq deb bilsa, uni tark etsin. Zero, uni tark etish oʻsha qasamning kafforatidir», dedilar.Амр ибн Шуъайб отасидан, у бобоси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким бир нарсага қасам ичиб, сўнг ундан бошқасини яхшироқ деб билса, уни тарк этсин. Зеро, уни тарк этиш ўша қасамнинг каффоратидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ مَرْوَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ يَحِلُّ بَيْعُ مَا لَيْسَ عِنْدَكَ وَلاَ رِبْحُ مَا لَمْ يُضْمَنْ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yoningda boʻlmagan narsani sotish ham, kafolatingda boʻlmagan narsadan foyda olish ham halol emas», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ёнингда бўлмаган нарсани сотиш ҳам, кафолатингда бўлмаган нарсадан фойда олиш ҳам ҳалол эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، وَيَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا حَجَّاجٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ إِنَّ أَبِي اجْتَاحَ مَالِي . فَقَالَ " أَنْتَ وَمَالُكَ لأَبِيكَ " . وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ أَوْلاَدَكُمْ مِنْ أَطْيَبِ كَسْبِكُمْ فَكُلُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Otam molimni butunlay olib qoʻydi», dedi. Shunda u zot ﷺ: «Sen ham, moling ham otangnikidir», dedilar. Rasululloh ﷺ yana: «Albatta farzandlaringiz eng pok kasbingizdandir, bas, ularning mollaridan yeb-ichinglar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Отам молимни бутунлай олиб қўйди», деди. Шунда у зот ﷺ: «Сен ҳам, молинг ҳам отангникидир», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ яна: «Албатта фарзандларингиз энг пок касбингиздандир, бас, уларнинг молларидан еб-ичинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي أَعْطَيْتُ أُمِّي حَدِيقَةً لِي وَإِنَّهَا مَاتَتْ وَلَمْ تَتْرُكْ وَارِثًا غَيْرِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَجَبَتْ صَدَقَتُكَ وَرَجَعَتْ إِلَيْكَ حَدِيقَتُكَ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Men onamga oʻzimning bir bogʻimni bergan edim, u vafot etdi va mendan boshqa vorisi qolmadi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sadaqang oʻrniga oʻtdi va bogʻing oʻzingga qaytdi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Мен онамга ўзимнинг бир боғимни берган эдим, у вафот этди ва мендан бошқа вориси қолмади», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Садақанг ўрнига ўтди ва боғинг ўзингга қайтди», дедилар.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَهْمِ الأَنْمَاطِيُّ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ سُوَيْدٍ، عَنِ الْمُثَنَّى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أُودِعَ وَدِيعَةً فَلاَ ضَمَانَ عَلَيْهِ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimga bir narsa omonat qoʻyilsa, unga (agar ehtiyotsizlik qilmasa) javobgarlik yoʻqdir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимга бир нарса омонат қўйилса, унга (агар эҳтиётсизлик қилмаса) жавобгарлик йўқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، أَنَّهُ سَمِعَ عَمْرَو بْنَ شُعَيْبٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ جَلْدِ الْحَدِّ فِي الْمَسَاجِدِ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidlarda had uchun qamchilashdan qaytardilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидларда ҳад учун қамчилашдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَيَّاشٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، . أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى أَنَّ عَقْلَ أَهْلِ الْكِتَابَيْنِ نِصْفُ عَقْلِ الْمُسْلِمِينَ وَهُمُ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ikki kitob ahlining diyasi musulmonlar diyasining yarmi ekaniga hukm qildilar. Ular yahudiylar va nasoralardir.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ икки китоб аҳлининг дияси мусулмонлар диясининг ярми эканига ҳукм қилдилар. Улар яҳудийлар ва насоралардир.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ، - رَجُلٌ مِنْ بَنِي مُدْلِجٍ - قَتَلَ ابْنَهُ فَأَخَذَ مِنْهُ عُمَرُ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ ثَلاَثِينَ حِقَّةً وَثَلاَثِينَ جَذَعَةً وَأَرْبَعِينَ خَلِفَةً . فَقَالَ أَيْنَ أَخُو الْمَقْتُولِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَيْسَ لِقَاتِلٍ مِيرَاثٌ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Banu Mudlijdan boʻlgan Abu Qatoda oʻz oʻgʻlini oʻldirdi. Shunda Umar undan yuzta tuya, oʻttizta hiqqa, oʻttizta jazaa va qirqta homilador tuya oldi va: «Oʻldirilganning ukasi qani?» dedi. «Men Rasululloh ﷺning: ‹Qotilga meros yoʻq›, deganlarini eshitganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Бану Мудлиждан бўлган Абу Қатода ўз ўғлини ўлдирди. Шунда Умар ундан юзта туя, ўттизта ҳиққа, ўттизта жазаа ва қирқта ҳомиладор туя олди ва: «Ўлдирилганнинг укаси қани?» деди. «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Қотилга мерос йўқ›, деганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَنْبَأَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَعْقِلَ الْمَرْأَةَ عَصَبَتُهَا مَنْ كَانُوا وَلاَ يَرِثُوا مِنْهَا شَيْئًا إِلاَّ مَا فَضَلَ عَنْ وَرَثَتِهَا وَإِنْ قُتِلَتْ فَعَقْلُهَا بَيْنَ وَرَثَتِهَا فَهُمْ يَقْتُلُونَ قَاتِلَهَا " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ayolning diyasini uning otasi tarafidagi erkak qarindoshlari — kim boʻlishidan qatʼi nazar — toʻlashiga va ular undan hech narsa meros olmasliklariga hukm qildilar, faqat uning vorislaridan ortib qolgan narsagina bundan mustasno. Agar u oʻldirilsa, uning diyasi vorislari orasida boʻlinadi va uni oʻldirganni oʻshalar oʻldiradilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аёлнинг диясини унинг отаси тарафидаги эркак қариндошлари — ким бўлишидан қатъи назар — тўлашига ва улар ундан ҳеч нарса мерос олмасликларига ҳукм қилдилар, фақат унинг ворисларидан ортиб қолган нарсагина бундан мустасно. Агар у ўлдирилса, унинг дияси ворислари орасида бўлинади ва уни ўлдирганни ўшалар ўлдирадилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا ابْنُ الطَّبَّاعِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ، وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ عَبْدَهُ عَمْدًا مُتَعَمِّدًا فَجَلَدَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِائَةً وَنَفَاهُ سَنَةً وَمَحَا سَهْمَهُ مِنَ الْمُسْلِمِينَ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi oʻz qulini qasddan, ataylab oʻldirdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga yuz darra urdilar, bir yilga surgun qildilar va uning ismini musulmonlar (roʻyxati) orasidan oʻchirdilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши ўз қулини қасддан, атайлаб ўлдирди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга юз дарра урдилар, бир йилга сургун қилдилар ва унинг исмини мусулмонлар (рўйхати) орасидан ўчирдилар.
حَدَّثَنَا رَجَاءُ بْنُ الْمُرَجَّى السَّمَرْقَنْدِيُّ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو حَمْزَةَ الصَّيْرَفِيُّ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم صَارِخًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ " . قَالَ سَيِّدِي رَآنِي أُقَبِّلُ جَارِيَةً لَهُ فَجَبَّ مَذَاكِيرِي . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " عَلَىَّ بِالرَّجُلِ " . فَطُلِبَ فَلَمْ يُقْدَرْ عَلَيْهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبْ فَأَنْتَ حُرٌّ " . قَالَ عَلَى مَنْ نُصْرَتِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ يَقُولُ أَرَأَيْتَ إِنِ اسْتَرَقَّنِي مَوْلاَىَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ أَوْ مُسْلِمٍ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga faryod qilib keldi. Rasululloh ﷺ unga: ‹Senga nima boʻldi?› dedilar. U: ‹Xoʻjayinim uning bir choʻrisini oʻpayotganimni koʻrib qoldi-da, aʼzoyi tanosilimni kesib tashladi›, dedi. Nabiy ﷺ: ‹Menga u kishini keltiringlar›, dedilar. Uni qidirishdi, ammo unga kuchlari yetmadi (topa olmadilar). Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Bor, sen ozodsan›, dedilar. U: ‹Ey Allohning Rasuli, meni kim himoya qiladi?› dedi. Yaʼni: ‹Agar xoʻjayinim meni yana qul qilib olsa, aytingchi (nima boʻladi)?› demoqchi edi. Rasululloh ﷺ: ‹(Seni himoya qilish) har bir moʻmin yoki musulmon zimmasida›, dedilar».Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига фарёд қилиб келди. Расулуллоҳ ﷺ унга: ‹Сенга нима бўлди?› дедилар. У: ‹Хўжайиним унинг бир чўрисини ўпаётганимни кўриб қолди-да, аъзойи таносилимни кесиб ташлади›, деди. Набий ﷺ: ‹Менга у кишини келтиринглар›, дедилар. Уни қидиришди, аммо унга кучлари етмади (топа олмадилар). Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Бор, сен озодсан›, дедилар. У: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, мени ким ҳимоя қилади?› деди. Яъни: ‹Агар хўжайиним мени яна қул қилиб олса, айтингчи (нима бўлади)?› демоқчи эди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹(Сени ҳимоя қилиш) ҳар бир мўмин ёки мусулмон зиммасида›, дедилар».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ تَزَوَّجَ رِئَابُ بْنُ حُذَيْفَةَ بْنِ سُعَيْدِ بْنِ سَهْمٍ أُمَّ وَائِلٍ بِنْتَ مَعْمَرٍ الْجُمَحِيَّةَ فَوَلَدَتْ لَهُ ثَلاَثَةً فَتُوُفِّيَتْ أُمُّهُمْ فَوَرِثَهَا بَنُوهَا رِبَاعًا وَوَلاَءَ مَوَالِيهَا فَخَرَجَ بِهِمْ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ مَعَهُ إِلَى الشَّامِ فَمَاتُوا فِي طَاعُونِ عَمْوَاسَ فَوَرِثَهُمْ عَمْرٌو وَكَانَ عَصَبَتَهُمْ فَلَمَّا رَجَعَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ جَاءَ بَنُو مَعْمَرٍ يُخَاصِمُونَهُ فِي وَلاَءِ أُخْتِهِمْ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ عُمَرُ أَقْضِي بَيْنَكُمْ بِمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعْتُهُ يَقُولُ " مَا أَحْرَزَ الْوَلَدُ أَوِ الْوَالِدُ فَهُوَ لِعَصَبَتِهِ مَنْ كَانَ " . قَالَ فَقَضَى لَنَا بِهِ وَكَتَبَ لَنَا بِهِ كِتَابًا فِيهِ شَهَادَةُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَآخَرَ حَتَّى إِذَا اسْتُخْلِفَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ تُوُفِّيَ مَوْلًى لَهَا وَتَرَكَ أَلْفَىْ دِينَارٍ فَبَلَغَنِي أَنَّ ذَلِكَ الْقَضَاءَ قَدْ غُيِّرَ فَخَاصَمُوهُ إِلَى هِشَامِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ فَرَفَعَنَا إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ فَأَتَيْنَاهُ بِكِتَابِ عُمَرَ فَقَالَ إِنْ كُنْتُ لأَرَى أَنَّ هَذَا مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِي لاَ يُشَكُّ فِيهِ وَمَا كُنْتُ أَرَى أَنَّ أَمْرَ أَهْلِ الْمَدِينَةِ بَلَغَ هَذَا أَنْ يَشُكُّوا فِي هَذَا الْقَضَاءِ . فَقَضَى لَنَا بِهِ فَلَمْ نَزَلْ فِيهِ بَعْدُ .
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Riob ibn Huzayfa ibn Suʼayd ibn Sahm Umm Voil bint Maʼmar al-Jumahiyyaga uylandi. U kishiga uch oʻgʻil tugʻib berdi, soʻng ularning onasi vafot etdi. Uning oʻgʻillari uning hovlilariga va ozod qilgan qullarining valosiga voris boʻlishdi. Amr ibn al-Os ularni oʻzi bilan Shomga olib chiqdi, ular Amvos toʻunida vafot etishdi. Amr ularga voris boʻldi, chunki u ularning asabasi (ota tomonidan qarindoshi) edi. Amr ibn al-Os qaytib kelganida, Banu Maʼmar oʻz singillarining valosi masalasida u bilan tortishib, Umarning huzuriga kelishdi. Umar: «Men sizlarning oʻrtangizda Rasululloh ﷺ dan eshitgan narsam bilan hukm qilaman. Men u zotning: ‹Farzand yoki ota nimani (meros qilib) toʻplagan boʻlsa, u kim boʻlishidan qatʼi nazar, uning asabasiga tegishlidir›, deganlarini eshitganman», dedi. (Roviy) dedi: Shunday qilib u bizning foydamizga hukm qildi va bu haqda bizga bir hujjat yozib berdi, unda Abdurrahmon ibn Avf, Zayd ibn Sobit va yana bir kishining guvohligi bor edi. Nihoyat Abdulmalik ibn Marvon xalifa qilinganida, u (ayol)ning bir ozod qilgan quli ikki ming dinor qoldirib vafot etdi. Menga xabar yetdiki, oʻsha hukm oʻzgartirilgan ekan. Shunda ular Hishom ibn Ismoil huzurida u bilan tortishishdi. Biz ishni Abdulmalikka koʻtardik va unga Umarning hujjatini keltirdik. U: «Men bu shubha qilinmaydigan hukmlardan deb bilar edim va Madina ahlining ishi bu hukmda shubha qiladigan darajaga yetadi deb oʻylamagan edim», dedi. Soʻng u bizning foydamizga hukm qildi, undan keyin biz shu (hukm) ustida qoldik.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Риоб ибн Ҳузайфа ибн Суъайд ибн Саҳм Умм Воил бинт Маъмар ал-Жумаҳийяга уйланди. У кишига уч ўғил туғиб берди, сўнг уларнинг онаси вафот этди. Унинг ўғиллари унинг ҳовлиларига ва озод қилган қулларининг валосига ворис бўлишди. Амр ибн ал-Ос уларни ўзи билан Шомга олиб чиқди, улар Амвос тўунида вафот этишди. Амр уларга ворис бўлди, чунки у уларнинг асабаси (ота томонидан қариндоши) эди. Амр ибн ал-Ос қайтиб келганида, Бану Маъмар ўз сингилларининг валоси масаласида у билан тортишиб, Умарнинг ҳузурига келишди. Умар: «Мен сизларнинг ўртангизда Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган нарсам билан ҳукм қиламан. Мен у зотнинг: ‹Фарзанд ёки ота нимани (мерос қилиб) тўплаган бўлса, у ким бўлишидан қатъи назар, унинг асабасига тегишлидир›, деганларини эшитганман», деди. (Ровий) деди: Шундай қилиб у бизнинг фойдамизга ҳукм қилди ва бу ҳақда бизга бир ҳужжат ёзиб берди, унда Абдурраҳмон ибн Авф, Зайд ибн Собит ва яна бир кишининг гувоҳлиги бор эди. Ниҳоят Абдулмалик ибн Марвон халифа қилинганида, у (аёл)нинг бир озод қилган қули икки минг динор қолдириб вафот этди. Менга хабар етдики, ўша ҳукм ўзгартирилган экан. Шунда улар Ҳишом ибн Исмоил ҳузурида у билан тортишишди. Биз ишни Абдулмаликка кўтардик ва унга Умарнинг ҳужжатини келтирдик. У: «Мен бу шубҳа қилинмайдиган ҳукмлардан деб билар эдим ва Мадина аҳлининг иши бу ҳукмда шубҳа қиладиган даражага етади деб ўйламаган эдим», деди. Сўнг у бизнинг фойдамизга ҳукм қилди, ундан кейин биз шу (ҳукм) устида қолдик.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ، أَنْبَأَنَا رَجَاءُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ لاَ نَفَلَ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرُدُّ الْمُسْلِمُونَ قَوِيُّهُمْ عَلَى ضَعِيفِهِمْ .
قَالَ رَجَاءٌ فَسَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ مُوسَى، يَقُولُ لَهُ حَدَّثَنِي مَكْحُولٌ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ مَسْلَمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَفَّلَ فِي الْبَدْأَةِ الرُّبُعَ وَحِينَ قَفَلَ الثُّلُثَ . فَقَالَ عَمْرٌو أُحَدِّثُكَ عَنْ أَبِي عَنْ جَدِّي وَتُحَدِّثُنِي عَنْ مَكْحُولٍ
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u: «Rasululloh ﷺdan keyin mukofot (nafl) yoʻq, musulmonlar oʻz kuchlilaridan ojizlariga (oʻljani baravar) qaytaradilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у: «Расулуллоҳ ﷺдан кейин мукофот (нафл) йўқ, мусулмонлар ўз кучлиларидан ожизларига (ўлжани баравар) қайтарадилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ سَمِعْتُ الْمُثَنَّى بْنَ الصَّبَّاحِ، يَقُولُ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ طُفْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فَلَمَّا فَرَغْنَا مِنَ السَّبْعِ رَكَعْنَا فِي دُبُرِ الْكَعْبَةِ فَقُلْتُ أَلاَ نَتَعَوَّذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ . قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ . قَالَ ثُمَّ مَضَى فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ قَامَ بَيْنَ الْحَجَرِ وَالْبَابِ فَأَلْصَقَ صَدْرَهُ وَيَدَيْهِ وَخَدَّهُ إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَفْعَلُ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Abdulloh ibn Amr bilan tavof qildim. Yetti aylanadan boʻshaganimizda Kaʼbaning orqasida ikki rakat namoz oʻqidik. Men: «Allohdan doʻzax olovidan panoh soʻramaymizmi?», dedim. U: «Allohdan doʻzax olovidan panoh soʻrayman», dedi. Soʻng u yurib Ruknni istilom qildi (silab oʻtdi), keyin Hajar bilan eshik orasida turib, koʻksini, ikki qoʻlini va yuzini unga tegizdi, soʻng: «Men Rasululloh ﷺ ana shunday qilganlarini koʻrganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Абдуллоҳ ибн Амр билан тавоф қилдим. Етти айланадан бўшаганимизда Каъбанинг орқасида икки ракат намоз ўқидик. Мен: «Аллоҳдан дўзах оловидан паноҳ сўрамаймизми?», дедим. У: «Аллоҳдан дўзах оловидан паноҳ сўрайман», деди. Сўнг у юриб Рукнни истилом қилди (силаб ўтди), кейин Ҳажар билан эшик орасида туриб, кўксини, икки қўлини ва юзини унга тегизди, сўнг: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ана шундай қилганларини кўрганман», деди.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، وَرَاشِدُ بْنُ سَعِيدٍ الرَّمْلِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ تَطَبَّبَ وَلَمْ يُعْلَمْ مِنْهُ طِبٌّ قَبْلَ ذَلِكَ فَهُوَ ضَامِنٌ " .
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki bundan avval unda tabiblik borligi bilinmagan holda tabiblik qilsa, u (yetkazgan zarariga) zomindir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки бундан аввал унда табиблик борлиги билинмаган ҳолда табиблик қилса, у (етказган зарарига) зоминдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ هِشَامِ بْنِ الْغَازِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنْ ثَنِيَّةِ أَذَاخِرَ فَالْتَفَتَ إِلَىَّ وَعَلَىَّ رَيْطَةٌ مُضَرَّجَةٌ بِالْعُصْفُرِ فَقَالَ " مَا هَذِهِ " . فَعَرَفْتُ مَا كَرِهَ فَأَتَيْتُ أَهْلِي وَهُمْ يَسْجُرُونَ تَنُّورَهُمْ فَقَذَفْتُهَا فِيهِ ثُمَّ أَتَيْتُهُ مِنَ الْغَدِ فَقَالَ " يَا عَبْدَ اللَّهِ مَا فَعَلَتِ الرَّيْطَةُ " . فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " أَلاَ كَسَوْتَهَا بَعْضَ أَهْلِكَ فَإِنَّهُ لاَ بَأْسَ بِذَلِكَ لِلنِّسَاءِ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan Azoxir dovonidan qaytib kelayotgan edik. U zot menga oʻgirildilar, egnimda esa safluk bilan boʻyalgan bir yopinchiq bor edi. U zot: ‹Bu nima?› dedilar. Men u zot yoqtirmagan narsani angladim. Soʻng oilamning oldiga keldim, ular tandirlarini yoqayotgan edilar, uni oʻsha tandirga tashladim. Ertasi kuni u zotning oldilariga keldim. U zot: ‹Ey Abdulloh, u yopinchiq nima boʻldi?› dedilar. Men xabar berdim. Shunda u zot: ‹Uni oilangdan biriga kiydirmaysanmi? Zero, u ayollar uchun zarar emas›, dedilar».Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Азохир довонидан қайтиб келаётган эдик. У зот менга ўгирилдилар, эгнимда эса сафлук билан бўялган бир ёпинчиқ бор эди. У зот: ‹Бу нима?› дедилар. Мен у зот ёқтирмаган нарсани англадим. Сўнг оиламнинг олдига келдим, улар тандирларини ёқаётган эдилар, уни ўша тандирга ташладим. Эртаси куни у зотнинг олдиларига келдим. У зот: ‹Эй Абдуллоҳ, у ёпинчиқ нима бўлди?› дедилар. Мен хабар бердим. Шунда у зот: ‹Уни оилангдан бирига кийдирмайсанми? Зеро, у аёллар учун зарар эмас›, дедилар».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " كُلُوا وَاشْرَبُوا وَتَصَدَّقُوا وَالْبَسُوا مَا لَمْ يُخَالِطْهُ إِسْرَافٌ أَوْ مَخِيلَةٌ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Isrof va manmanlik aralashmaganicha yenglar, ichinglar, sadaqa qilinglar va kiyininglar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Исроф ва манманлик аралашмаганича енглар, ичинглар, садақа қилинглар ва кийининглар», дедилар.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ الصَّوَّافُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَنْفَتِلُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ يَسَارِهِ فِي الصَّلاَةِ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men Nabiy ﷺni namozni tugatgach, oʻng tomonlariga ham, chap tomonlariga ham burilib qaytayotganlarini koʻrdim.»Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен Набий ﷺни намозни тугатгач, ўнг томонларига ҳам, чап томонларига ҳам бурилиб қайтаётганларини кўрдим.»
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ الصَّوَّافُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي حَافِيًا وَمُنْتَعِلاً .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning yalangoyoq ham, kovush kiyib ham namoz oʻqiyotganlarini koʻrganman.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ялангоёқ ҳам, ковуш кийиб ҳам намоз ўқиётганларини кўрганман.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنْ الاِحْتِبَاءِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ - يَعْنِي - وَالإِمَامُ يَخْطُبُ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ juma kuni — imom xutba oʻqiyotgan paytda — ihtibo qilishdan (tizzalarni qorinaga tortib, qoʻl yoki kiyim bilan oʻrab oʻtirishdan) qaytardilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жума куни — имом хутба ўқиётган пайтда — иҳтибо қилишдан (тиззаларни қоринага тортиб, қўл ёки кийим билан ўраб ўтиришдан) қайтардилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَامَ مُعَاوِيَةُ خَطِيبًا فَقَالَ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ إِلاَّ وَطَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرُونَ عَلَى النَّاسِ لاَ يُبَالُونَ مَنْ خَذَلَهُمْ وَلاَ مَنْ نَصَرَهُمْ " .
Muoviya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U xutba oʻqish uchun turib: «Olimlaringiz qayerda? Olimlaringiz qayerda? Men Rasululloh ﷺning: ‹Ummatimdan bir toifa odamlar ustidan gʻolib boʻlmaguncha qiyomat qoyim boʻlmaydi, ularni tark etganlarga ham, yordam berganlarga ham parvo qilmaydilar›, deganlarini eshitdim», dedi.Муовия (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У хутба ўқиш учун туриб: «Олимларингиз қаерда? Олимларингиз қаерда? Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Умматимдан бир тоифа одамлар устидан ғолиб бўлмагунча қиёмат қойим бўлмайди, уларни тарк этганларга ҳам, ёрдам берганларга ҳам парво қилмайдилар›, деганларини эшитдим», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ فَلَمَّا رَجَعَ عَمْرٌو جَاءَ بَنُو مَعْمَرِ بْنِ حَبِيبٍ يُخَاصِمُونَهُ فِي وَلَاءِ أُخْتِهِمْ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ أَقْضِي بَيْنَكُمْ بِمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا أَحْرَزَ الْوَلَدُ أَوْ الْوَالِدُ فَهُوَ لِعَصَبَتِهِ مَنْ كَانَ فَقَضَى لَنَا بِهِ.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Maʼmar ibn Habib oʻgʻillari opalarining valosi (voris huquqi) borasida u bilan tortishib, ishni Umar ibn al-Xattobga olib kelishdi. Umar: «Oralaringizda men Rasululloh ﷺdan eshitgan narsa bilan hukm qilaman. U zot: ‹Farzand yoki ota nimani mulk qilib olsa, u kim boʻlishidan qatʼi nazar, uning asabalariga (erkak tarafdan qarindoshlariga) tegishlidir›, deganlar», dedi. Soʻng u foydamizga hukm qildi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Маъмар ибн Ҳабиб ўғиллари опаларининг валоси (ворис ҳуқуқи) борасида у билан тортишиб, ишни Умар ибн ал-Хаттобга олиб келишди. Умар: «Ораларингизда мен Расулуллоҳ ﷺдан эшитган нарса билан ҳукм қиламан. У зот: ‹Фарзанд ёки ота нимани мулк қилиб олса, у ким бўлишидан қатъи назар, унинг асабаларига (эркак тарафдан қариндошларига) тегишлидир›, деганлар», деди. Сўнг у фойдамизга ҳукм қилди.
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، وَيَزِيدُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْسَ لِقَاتِلٍ شَيْءٌ لَوَرَّثْتُكَ قَالَ وَدَعَا خَالَ الْمَقْتُولِ فَأَعْطَاهُ الْإِبِلَ
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي نَجِيحٍ وَعَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ مُجَاهِدِ بْنِ جَبْرٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ أَخَذَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْإِبِلِ ثَلَاثِينَ حِقَّةً وَثَلَاثِينَ جَذَعَةً وَأَرْبَعِينَ ثَنِيَّةً إِلَى بَازِلِ عَامِهَا كُلُّهَا خَلِفَةٌ قَالَ ثُمَّ دَعَا أَخَا الْمَقْتُولِ فَأَعْطَاهَا إِيَّاهُ دُونَ أَبِيهِ وَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْسَ لِقَاتِلٍ شَيْءٌ.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Agar men Rasululloh ﷺdan ‹Qotilga hech narsa yoʻq› deganlarini eshitmaganimda edi, seni meros oluvchi qilardim», dedilar. Soʻng u oʻldirilganning togʻasini chaqirib, unga tuyalarni berdi. Yana bir rivoyatda: Umar (roziyallohu anhu) tuyalardan oʻttizta uch yashar, oʻttizta toʻrt yashar va qirqta besh yoshdan sakkiz yoshgacha boʻlgan, hammasi boʻgʻoz urgʻochi tuyalarni oldi. Soʻng oʻldirilganning ukasini chaqirib, ularni otasidan boshqa unga berdi va: «Men Rasululloh ﷺning ‹Qotilga hech narsa yoʻq› deganlarini eshitganman», dedi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Агар мен Расулуллоҳ ﷺдан ‹Қотилга ҳеч нарса йўқ› деганларини эшитмаганимда эди, сени мерос олувчи қилардим», дедилар. Сўнг у ўлдирилганнинг тоғасини чақириб, унга туяларни берди. Яна бир ривоятда: Умар (розияллоҳу анҳу) туялардан ўттизта уч яшар, ўттизта тўрт яшар ва қирқта беш ёшдан саккиз ёшгача бўлган, ҳаммаси бўғоз урғочи туяларни олди. Сўнг ўлдирилганнинг укасини чақириб, уларни отасидан бошқа унга берди ва: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ‹Қотилга ҳеч нарса йўқ› деганларини эшитганман», деди.
- وعن عمر بن شعيب عن أبيه عن جده رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : “الراكب شيطان والراكبان شيطانان والثلاثة ركب" ((رواه أبو داود والترمذي والنسائي بأسانيد صحيحة، وقال الترمذي: حديث حسن))
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir otliq — bir shayton, ikki otliq — ikki shayton, uchovi esa (haqiqiy) yoʻlovchilar guruhidir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир отлиқ — бир шайтон, икки отлиқ — икки шайтон, учови эса (ҳақиқий) йўловчилар гуруҳидир», дедилар.
- وعن عمرو بن شعيب، عن أبيه، عن جده رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " مروا أولادكم بالصلاة وهم أبناء سبع سنين، واضربوهم عليها، وهم أبناء عشر، وفرقوا بينهم في المضاجع" ((حديث حسن رواه أبو داود بإسناد حسن)).
Muammal ibn Hishom — yaʼni al-Yashkuriy — bizga aytib berdi: Ismoil bizga Savvor Abu Hamzadan — Abu Dovud aytdi: U Savvor ibn Dovud Abu Hamza al-Muzaniy as-Sayrafiydir — u Amr ibn Shuaybdan, u otasidan, u bobosi (Abdulloh ibn Amr) (roziyallohu anhumo)dan aytib berdi. U: Rasululloh ﷺ: «Farzandlaringizga yetti yoshli boʻlganlarida namozni buyuringlar va oʻn yoshli boʻlganlarida uning uchun ularni uringlar hamda yotadigan joylarini ayri qilinglar», dedilar, dedi.Муаммал ибн Ҳишом — яъни ал-Яшкурий — бизга айтиб берди: Исмоил бизга Саввор Абу Ҳамзадан — Абу Довуд айтди: У Саввор ибн Довуд Абу Ҳамза ал-Музаний ас-Сайрафийдир — у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобоси (Абдуллоҳ ибн Амр) (розияллоҳу анҳумо)дан айтиб берди. У: Расулуллоҳ ﷺ: «Фарзандларингизга етти ёшли бўлганларида намозни буюринглар ва ўн ёшли бўлганларида унинг учун уларни уринглар ҳамда ётадиган жойларини айри қилинглар», дедилар, деди.
عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْبَيِّعَانِ بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا إِلَّا أَنْ يَكُونَ صَفْقَةَ خِيَارٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُ أَنْ يُفَارِقَ صَاحِبَهُ خَشْيَةَ أَنْ يَسْتَقِيلَهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ikki oldi-sotdi qiluvchi bir-biridan ajralmaguncha ixtiyorlidirlar, ixtiyor savdosini kelishib olsalar boshqa. Sherigining savdodan qaytishidan qoʻrqib undan ajralib ketishi unga halol emas», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Икки олди-сотди қилувчи бир-биридан ажралмагунча ихтиёрлидирлар, ихтиёр савдосини келишиб олсалар бошқа. Шеригининг савдодан қайтишидан қўрқиб ундан ажралиб кетиши унга ҳалол эмас», дедилар.
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعِ الْعُرْبَانِ. رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Xaybar kuni xonaki eshaklarning goʻshtidan va jalloladan (najosatxoʻr hayvondan) — uni minishdan hamda goʻshtini yeyishdan qaytardilar».Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Хайбар куни хонаки эшакларнинг гўштидан ва жаллоладан (нажосатхўр ҳайвондан) — уни минишдан ҳамда гўштини ейишдан қайтардилар».
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعَتَيْنِ فِي صَفْقَةٍ وَاحِدَةٍ. رَوَاهُ فِي شرح السّنة
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Xaybar kuni xonaki eshaklarning goʻshtidan va jalloladan (najosatxoʻr hayvondan) — uni minishdan hamda goʻshtini yeyishdan qaytardilar».Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Хайбар куни хонаки эшакларнинг гўштидан ва жаллоладан (нажосатхўр ҳайвондан) — уни минишдан ҳамда гўштини ейишдан қайтардилар».