حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى أَبُو مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، وَأَبُو أَحْمَدَ عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَطُوفُ عَلَى نِسَائِهِ فِي غُسْلٍ وَاحِدٍ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir gʻusl bilan barcha ayollarini aylanib chiqar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир ғусл билан барча аёлларини айланиб чиқар эдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ صَالِحِ بْنِ أَبِي الأَخْضَرِ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ وَضَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ غُسْلاً فَاغْتَسَلَ مِنْ جَمِيعِ نِسَائِهِ فِي لَيْلَةٍ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ uchun gʻusl suvini tayyorlab qoʻydim. U zot bir kechada barcha ayollarining yoniga kirib, gʻusl qildilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ учун ғусл сувини тайёрлаб қўйдим. У зот бир кечада барча аёлларининг ёнига кириб, ғусл қилдилар».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، وَعَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ، سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الْمَرْأَةِ تَرَى فِي مَنَامِهَا مَا يَرَى الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِذَا رَأَتْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَتْ فَعَلَيْهَا الْغُسْلُ " . فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَكُونُ هَذَا قَالَ " نَعَمْ مَاءُ الرَّجُلِ غَلِيظٌ أَبْيَضُ وَمَاءُ الْمَرْأَةِ رَقِيقٌ أَصْفَرُ فَأَيُّهُمَا سَبَقَ أَوْ عَلاَ أَشْبَهَهُ الْوَلَدُ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umm Sulaym Rasululloh ﷺdan tushida erkak koʻradigan narsani koʻradigan ayol haqida soʻradi. Rasululloh ﷺ: «Agar u shuni koʻrsa va (suv) chiqarsa, unga gʻusl (vojib) boʻladi», dedilar. Shunda Umm Salama: «Yo Rasululloh, bunday ham boʻladimi?» dedi. U zot: «Ha, erkakning suvi quyuq va oq, ayolning suvi esa suyuq va sariqdir. Bas, ularning qaysi biri (ikkinchisidan) oldin oʻtsa yoki ustun kelsa, farzand oʻshanga oʻxshaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умм Сулайм Расулуллоҳ ﷺдан тушида эркак кўрадиган нарсани кўрадиган аёл ҳақида сўради. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар у шуни кўрса ва (сув) чиқарса, унга ғусл (вожиб) бўлади», дедилар. Шунда Умм Салама: «Ё Расулуллоҳ, бундай ҳам бўладими?» деди. У зот: «Ҳа, эркакнинг суви қуюқ ва оқ, аёлнинг суви эса суюқ ва сариқдир. Бас, уларнинг қайси бири (иккинчисидан) олдин ўтса ёки устун келса, фарзанд ўшанга ўхшайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ الْيَهُودَ، كَانُوا لاَ يَجْلِسُونَ مَعَ الْحَائِضِ فِي بَيْتٍ وَلاَ يَأْكُلُونَ وَلاَ يَشْرَبُونَ . قَالَ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ} فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " اصْنَعُوا كُلَّ شَىْءٍ إِلاَّ الْجِمَاعَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yahudiylar hayzli ayol bilan bir uyda oʻtirmas, u bilan birga yeb-ichmas edilar. Bu Nabiy ﷺga aytilganda, Alloh: {Sendan hayz haqida soʻraydilar. Ayt: U bir aziyatdir, bas, hayz paytida ayollardan chetlaninglar} oyatini nozil qildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Jimoʻdan boshqa hamma narsani qilaveringlar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яҳудийлар ҳайзли аёл билан бир уйда ўтирмас, у билан бирга еб-ичмас эдилар. Бу Набий ﷺга айтилганда, Аллоҳ: {Сендан ҳайз ҳақида сўрайдилар. Айт: У бир азиятдир, бас, ҳайз пайтида аёллардан четланинглар} оятини нозил қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Жимўдан бошқа ҳамма нарсани қилаверинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ، عَنْ سَلاَّمِ بْنِ سُلَيْمٍ، - أَوْ سَلْمٍ شَكَّ أَبُو الْحَسَنِ وَأَظُنُّهُ هُوَ أَبُو الأَحْوَصِ - عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَّتَ لِلنُّفَسَاءِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا إِلاَّ أَنْ تَرَى الطُّهْرَ قَبْلَ ذَلِكَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ nifosli ayol uchun qirq kunni belgilab qoʻygan edilar, agar undan avval poklikni koʻrmasa.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нифосли аёл учун қирқ кунни белгилаб қўйган эдилар, агар ундан аввал покликни кўрмаса.
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ تَوَضَّأَ وَتَرَكَ مَوْضِعَ الظُّفْرِ لَمْ يُصِبْهُ الْمَاءُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " ارْجِعْ فَأَحْسِنْ وُضُوءَكَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi taharat olib, oyogʻida tirnoq oʻrni chamasi suv tegmagan joyni qoldirgan holda Paygʻambar ﷺ huzurlariga keldi. Shunda Paygʻambar ﷺ unga: «Qaytib borib, taharatingni chiroyli qilib ol», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши таҳарат олиб, оёғида тирноқ ўрни чамаси сув тегмаган жойни қолдирган ҳолда Пайғамбар ﷺ ҳузурларига келди. Шунда Пайғамбар ﷺ унга: «Қайтиб бориб, таҳаратингни чиройли қилиб ол», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ حَيَّةٌ فَيَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى الْعَوَالِي وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini quyosh hali baland va yorqin turganida oʻqir edilar. Soʻng biror kishi Madinaning chekka mahallalariga borsa ham, quyosh hali baland turgan boʻlardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини қуёш ҳали баланд ва ёрқин турганида ўқир эдилар. Сўнг бирор киши Мадинанинг чекка маҳаллаларига борса ҳам, қуёш ҳали баланд турган бўларди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ سُئِلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ هَلِ اتَّخَذَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ خَاتَمًا قَالَ نَعَمْ أَخَّرَ لَيْلَةً الْعِشَاءَ الآخِرَةَ إِلَى قَرِيبٍ مِنْ شَطْرِ اللَّيْلِ فَلَمَّا صَلَّى أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ " إِنَّ النَّاسَ قَدْ صَلَّوْا وَنَامُوا وَإِنَّكُمْ لَنْ تَزَالُوا فِي صَلاَةٍ مَا انْتَظَرْتُمُ الصَّلاَةَ " . قَالَ أَنَسٌ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ خَاتَمِهِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bir kecha xufton namozini kechaning yarmiga yaqin vaqtgacha kechiktirdilar. Namozni oʻqib boʻlgach, bizga yuzlarini oʻgirib: «Odamlar allaqachon namoz oʻqib, uxlab qolishdi. Sizlar esa namozni kutib turgan ekansizlar, hamon namozda boʻlaverasizlar», dedilar. Anas aytdi: «Goʻyo u zotning uzugining yaltirashini hozir ham koʻrib turgandekman.»Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У бир кеча хуфтон намозини кечанинг ярмига яқин вақтгача кечиктирдилар. Намозни ўқиб бўлгач, бизга юзларини ўгириб: «Одамлар аллақачон намоз ўқиб, ухлаб қолишди. Сизлар эса намозни кутиб турган экансизлар, ҳамон намозда бўлаверасизлар», дедилар. Анас айтди: «Гўё у зотнинг узугининг ялтирашини ҳозир ҳам кўриб тургандекман.»
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سُئِلَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الرَّجُلِ يَغْفُلُ عَنِ الصَّلاَةِ أَوْ يَرْقُدُ عَنْهَا قَالَ " يُصَلِّيهَا إِذَا ذَكَرَهَا " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺdan namozdan gʻofil boʻlib qolgan yoki uni uxlab oʻtkazib yuborgan kishi haqida soʻralganda, u zot: «Uni eslagan vaqtida oʻqiydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺдан намоздан ғофил бўлиб қолган ёки уни ухлаб ўтказиб юборган киши ҳақида сўралганда, у зот: «Уни эслаган вақтида ўқийди», дедилар.
حَدَّثَنَا جُبَارَةُ بْنُ الْمُغَلِّسِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ نَسِيَ صَلاَةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim biror namozni unutsa, uni eslagan vaqtida oʻqisin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бирор намозни унутса, уни эслаган вақтида ўқисин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ الْتَمَسُوا شَيْئًا يُؤْذِنُونَ بِهِ عِلْمًا لِلصَّلاَةِ فَأُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ الأَذَانَ وَيُوتِرَ الإِقَامَةَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ular namoz vaqtini bildiradigan biror narsa qidirdilar. Shunda Bilolga azonni juft, iqomani toq aytish buyurildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Улар намоз вақтини билдирадиган бирор нарса қидирдилар. Шунда Билолга азонни жуфт, иқомани тоқ айтиш буюрилди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ، الأَذَانَ وَيُوتِرَ الإِقَامَةَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bilolga azonni juft, iqomani toq aytish buyurildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Билолга азонни жуфт, иқомани тоқ айтиш буюрилди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَتَبَاهَى النَّاسُ فِي الْمَسَاجِدِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlar masjidlar qurishda bir-birlari bilan faxrlanib maqtanmagunlaricha qiyomat qoim boʻlmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар масжидлар қуришда бир-бирлари билан фахрланиб мақтанмагунларича қиёмат қоим бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ الضُّبَعِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ مَوْضِعُ مَسْجِدِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِبَنِي النَّجَّارِ وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ وَمَقَابِرُ لِلْمُشْرِكِينَ فَقَالَ لَهُمُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " ثَامِنُونِي بِهِ " . قَالُوا لاَ نَأْخُذُ لَهُ ثَمَنًا أَبَدًا . قَالَ فَكَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَبْنِيهِ وَهُمْ يُنَاوِلُونَهُ وَالنَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " أَلاَ إِنَّ الْعَيْشَ عَيْشُ الآخِرَةِ فَاغْفِرْ لِلأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَةِ " . قَالَ وَكَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي قَبْلَ أَنْ يَبْنِيَ الْمَسْجِدَ حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning masjidlari qurilgan joy Bani Najjorga tegishli boʻlib, unda xurmo daraxtlari va mushriklarning qabrlari bor edi. Nabiy ﷺ ularga: «Uning bahosini menga aytinglar», dedilar. Ular: «Biz uning uchun hech qachon baho olmaymiz», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ uni qura boshladilar, ular esa Nabiy ﷺga narsalarni uzatib turishardi va Nabiy ﷺ: «Ogoh boʻlingki, haqiqiy hayot oxirat hayotidir. Bas, ansorlar va muhojirlarni magʻfirat qilgin», deb aytardilar. Masjid qurilishidan avval Nabiy ﷺ namoz vaqti qayerda kirsa, oʻsha yerda namoz oʻqirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг масжидлари қурилган жой Бани Нажжорга тегишли бўлиб, унда хурмо дарахтлари ва мушрикларнинг қабрлари бор эди. Набий ﷺ уларга: «Унинг баҳосини менга айтинглар», дедилар. Улар: «Биз унинг учун ҳеч қачон баҳо олмаймиз», дедилар. Сўнг Набий ﷺ уни қура бошладилар, улар эса Набий ﷺга нарсаларни узатиб туришарди ва Набий ﷺ: «Огоҳ бўлингки, ҳақиқий ҳаёт охират ҳаётидир. Бас, ансорлар ва муҳожирларни мағфират қилгин», деб айтардилар. Масжид қурилишидан аввал Набий ﷺ намоз вақти қаерда кирса, ўша ерда намоз ўқирдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ الْمُنْذِرِ بْنِ الْجَارُودِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ صَنَعَ بَعْضُ عُمُومَتِي لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ طَعَامًا فَقَالَ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْكُلَ فِي بَيْتِي وَتُصَلِّيَ فِيهِ . قَالَ فَأَتَاهُ وَفِي الْبَيْتِ فَحْلٌ مِنْ هَذِهِ الْفُحُولِ فَأَمَرَ بِنَاحِيَةٍ مِنْهُ فَكُنِسَ وَرُشَّ فَصَلَّى وَصَلَّيْنَا مَعَهُ . قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ بْنُ مَاجَهْ الْفَحْلُ هُوَ الْحَصِيرُ الَّذِي قَدِ اسْوَدَّ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Amakilarimdan biri Nabiy ﷺ uchun taom tayyorladi va Nabiy ﷺga: «Uyimda taom yeyishingizni va namoz oʻqishingizni xohlayman», dedi. U zot uning huzuriga bordilar. Uyda esa mana shu boʻyralardan biri — qorayib ketgan boʻyra bor edi. U zot uning bir chekkasini supurishga va suv sepishga amr qildilar, soʻng namoz oʻqidilar, biz ham u zot bilan birga oʻqidik.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Амакиларимдан бири Набий ﷺ учун таом тайёрлади ва Набий ﷺга: «Уйимда таом ейишингизни ва намоз ўқишингизни хоҳлайман», деди. У зот унинг ҳузурига бордилар. Уйда эса мана шу бўйралардан бири — қорайиб кетган бўйра бор эди. У зот унинг бир чеккасини супуришга ва сув сепишга амр қилдилар, сўнг намоз ўқидилар, биз ҳам у зот билан бирга ўқидик.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ، حَدَّثَنَا عَائِذُ بْنُ حَبِيبٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَغَضِبَ حَتَّى احْمَرَّ وَجْهُهُ فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَحَكَّتْهَا وَجَعَلَتْ مَكَانَهَا خَلُوقًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَا أَحْسَنَ هَذَا " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ masjidning qibla tomonida bir tupuk koʻrib qoldilar-da, gʻazablanib, yuzlari qizarib ketdi. Shunda ansorlardan bir ayol kelib, uni qirib tashladi va oʻrniga xaluq (xushboʻylik) surtib qoʻydi. Rasululloh ﷺ: «Bu qanchalar yaxshi!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ масжиднинг қибла томонида бир тупук кўриб қолдилар-да, ғазабланиб, юзлари қизариб кетди. Шунда ансорлардан бир аёл келиб, уни қириб ташлади ва ўрнига халуқ (хушбўйлик) суртиб қўйди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу қанчалар яхши!» дедилар.
حَدَّثَنَا مَجْزَأَةُ بْنُ سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدٍ، مَوْلَى ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الصَّائِغُ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " بَشِّرِ الْمَشَّائِينَ فِي الظُّلَمِ إِلَى الْمَسَاجِدِ بِالنُّورِ التَّامِّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zulmatlarda masjidlarga yuruvchilarni qiyomat kunidagi toʻliq nur bilan xushxabarla», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Зулматларда масжидларга юрувчиларни қиёмат кунидаги тўлиқ нур билан хушхабарла», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَرَادَتْ بَنُو سَلِمَةَ أَنْ يَتَحَوَّلُوا، مِنْ دِيَارِهِمْ إِلَى قُرْبِ الْمَسْجِدِ فَكَرِهَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ يُعْرُوا الْمَدِينَةَ فَقَالَ " يَا بَنِي سَلِمَةَ أَلاَ تَحْتَسِبُونَ آثَارَكُمْ " . فَأَقَامُوا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Banu Salima (qabilasi) oʻz uylaridan masjidga yaqin joyga koʻchib oʻtmoqchi boʻldilar. Nabiy ﷺ Madinaning chetlari boʻshab qolishini yoqtirmadilar va: «Ey Banu Salima, izlaringiz (qadamlaringiz) uchun ajr umid qilmaysizmi?» dedilar. Shunda ular (oʻz joylarida) qolib ketdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бану Салима (қабиласи) ўз уйларидан масжидга яқин жойга кўчиб ўтмоқчи бўлдилар. Набий ﷺ Мадинанинг четлари бўшаб қолишини ёқтирмадилар ва: «Эй Бану Салима, изларингиз (қадамларингиз) учун ажр умид қилмайсизми?» дедилар. Шунда улар (ўз жойларида) қолиб кетдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، ح وَحَدَّثَنَا جُبَارَةُ بْنُ الْمُغَلِّسِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَفْتَتِحُونَ الْقِرَاءَةَ بِـ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ, Abu Bakr va Umar qiroatni {Alhamdu lillahi robbil-olamiyn} (Butun olamlar Robbi Allohga hamd boʻlsin) bilan boshlardilar. (Foteha 2)Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ, Абу Бакр ва Умар қироатни {Алҳамду лиллаҳи роббил-оламийн} (Бутун оламлар Робби Аллоҳга ҳамд бўлсин) билан бошлардилар. (Фотеҳа 2)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ، وَإِذَا رَكَعَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozga kirganlarida va rukuʼga borganlarida qoʻllarini koʻtarar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозга кирганларида ва рукуъга борганларида қўлларини кўтарар эдилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، . أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا قَالَ الإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ . فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom ‹Samiʼallohu liman hamidah (Alloh Oʻziga hamd aytganlarni eshitadi)› desa, siz ‹Rabbanaa va lakal hamd (Ey Robbimiz, hamd Sengadir)› deb ayting», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ (Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганларни эшитади)› деса, сиз ‹Раббанаа ва лакал ҳамд (Эй Роббимиз, ҳамд Сенгадир)› деб айтинг», дедилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " اعْتَدِلُوا فِي السُّجُودِ، وَلاَ يَسْجُدْ أَحَدُكُمْ وَهُوَ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ كَالْكَلْبِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sajdada muʼtadil boʻlinglar. Biringiz itga oʻxshab bilaklarini yozgan holda sajda qilmasin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Саждада муътадил бўлинглар. Бирингиз итга ўхшаб билакларини ёзган ҳолда сажда қилмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا الْعَلاَءُ أَبُو مُحَمَّدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ لِي النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِذَا رَفَعْتَ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ فَلاَ تُقْعِ كَمَا يُقْعِي الْكَلْبُ ضَعْ أَلْيَتَيْكَ بَيْنَ قَدَمَيْكَ، وَأَلْزِقْ ظَاهِرَ قَدَمَيْكَ بِالأَرْضِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdiki, Nabiy ﷺ menga: «Sajdadan boshingni koʻtarganingda, itga oʻxshab chalpayib oʻtirma. Dumbalaringni ikki oyogʻing orasiga qoʻy va oyoqlaringning ustki tomonini yerga yopishtir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтдики, Набий ﷺ менга: «Саждадан бошингни кўтарганингда, итга ўхшаб чалпайиб ўтирма. Думбаларингни икки оёғинг орасига қўй ва оёқларингнинг устки томонини ерга ёпиштир», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ، فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kechki taom qoʻyilib, namozga iqoma aytilsa, avval taomdan boshlanglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кечки таом қўйилиб, намозга иқома айтилса, аввал таомдан бошланглар», дедилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُخْتَارِ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِامْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ، وَبِي، فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ وَصَلَّتِ الْمَرْأَةُ خَلْفَنَا .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻz ahllaridan boʻlgan bir ayolga va menga imomlik qilib namoz oʻqidilar. U zot meni oʻng tomonlariga oʻtkazdilar, ayol esa orqamizda namoz oʻqidi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўз аҳлларидан бўлган бир аёлга ва менга имомлик қилиб намоз ўқидилар. У зот мени ўнг томонларига ўтказдилар, аёл эса орқамизда намоз ўқиди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ يُحِبُّ أَنْ يَلِيَهُ الْمُهَاجِرُونَ وَالأَنْصَارُ، لِيَأْخُذُوا عَنْهُ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ muhojir va ansorlarning oʻzlaridan (ilm) olishlari uchun oʻzlariga yaqin turishlarini yoqtirar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ муҳожир ва ансорларнинг ўзларидан (илм) олишлари учун ўзларига яқин туришларини ёқтирар эдилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، وَحُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُوجِزُ وَيُتِمُّ الصَّلاَةَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ namozni qisqa, ammo mukammal oʻqir edilar.»Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ намозни қисқа, аммо мукаммал ўқир эдилар.»
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنِّي لأَدْخُلُ فِي الصَّلاَةِ وَأَنَا أُرِيدُ إِطَالَتَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلاَتِي مِمَّا أَعْلَمُ لِوَجْدِ أُمِّهِ بِبُكَائِهِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men namozni choʻzishni istagan holda unga kirsam, soʻng chaqaloqning yigʻisini eshitib qolsam, onasiga uning yigʻisi sababli qanchalik ogʻir botishini bilganim uchun namozimni qisqa qilaman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен намозни чўзишни истаган ҳолда унга кирсам, сўнг чақалоқнинг йиғисини эшитиб қолсам, онасига унинг йиғиси сабабли қанчалик оғир ботишини билганим учун намозимни қисқа қиламан», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبِي وَبِشْرُ بْنُ عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " سَوُّوا صُفُوفَكُمْ فَإِنَّ تَسْوِيَةَ الصُّفُوفِ مِنْ تَمَامِ الصَّلاَةِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Saflaringizni toʻgʻrilang, chunki saflarni toʻgʻrilash namozning mukammalligidandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сафларингизни тўғриланг, чунки сафларни тўғрилаш намознинг мукаммаллигидандир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ اتَّخَذْتَ مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى فَنَزَلَتْ {وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى} .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar aytdi: «Men: ‹Ey Allohning Rasuli, Maqomi Ibrohimdan namozgoh tutsangiz edi›, dedim. Shunda: {Ibrohim maqomidan namozgoh tutinglar} degan oyat nozil boʻldi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар айтди: «Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, Мақоми Иброҳимдан намозгоҳ тутсангиз эди›, дедим. Шунда: {Иброҳим мақомидан намозгоҳ тутинглар} деган оят нозил бўлди.
حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ، وَعَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بَزَقَ فِي ثَوْبِهِ وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ ثُمَّ دَلَكَهُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda ekan holatlarida koʻylaklariga tupurdilar, soʻng uni ishqaladilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда экан ҳолатларида кўйлакларига тупурдилар, сўнг уни ишқаладилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ غَالِبٍ الْقَطَّانِ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ فَإِذَا لَمْ يَقْدِرْ أَحَدُنَا أَنْ يُمَكِّنَ جَبْهَتَهُ بَسَطَ ثَوْبَهُ فَسَجَدَ عَلَيْهِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Paygʻambar ﷺ bilan qattiq issiqda namoz oʻqir edik. Birortamiz peshonasini yerga qoʻyishga qodir boʻlmasa, kiyimini yozib, uning ustiga sajda qilar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Пайғамбар ﷺ билан қаттиқ иссиқда намоз ўқир эдик. Бирортамиз пешонасини ерга қўйишга қодир бўлмаса, кийимини ёзиб, унинг устига сажда қилар эди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَوْمًا بِأَصْحَابِهِ فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ أَقْبَلَ عَلَى الْقَوْمِ بِوَجْهِهِ فَقَالَ " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ " . حَتَّى اشْتَدَّ قَوْلُهُ فِي ذَلِكَ " لَيَنْتَهُنَّ عَنْ ذَلِكَ أَوْ لَيَخْطَفَنَّ اللَّهُ أَبْصَارَهُمْ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kuni ashoblariga namoz oʻqib berdilar. Namozni tugatgach, jamoatga yuzlarini oʻgirib: «Baʼzi qavmlarga nima boʻldiki, koʻzlarini osmonga koʻtaradilar?» dedilar. Bu haqda soʻzlarini qattiq qilib: «Ular bundan albatta tiyilsinlar, aks holda Alloh koʻzlarini olib qoʻyadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир куни ашобларига намоз ўқиб бердилар. Намозни тугатгач, жамоатга юзларини ўгириб: «Баъзи қавмларга нима бўлдики, кўзларини осмонга кўтарадилар?» дедилар. Бу ҳақда сўзларини қаттиқ қилиб: «Улар бундан албатта тийилсинлар, акс ҳолда Аллоҳ кўзларини олиб қўяди», дедилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، وَعَبْدُ الأَعْلَى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسٍ قَالَ: خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنَ الْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ. فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ، حَتَّى رَجَعْنَا .
قُلْتُ: كَمْ أَقَامَ بِمَكَّةَ؟ قَالَ: عَشْرًا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan Madinadan Makkaga chiqdik. U zot biz qaytib kelgunimizga qadar ikki rakaatdan oʻqidilar. Men: «Makkada qancha turdilar?» deb soʻradim. U: «Oʻn kun», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Мадинадан Маккага чиқдик. У зот биз қайтиб келгунимизга қадар икки ракаатдан ўқидилар. Мен: «Маккада қанча турдилар?» деб сўрадим. У: «Ўн кун», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ الرَّقَاشِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لَيْسَ بَيْنَ الْعَبْدِ وَالشِّرْكِ إِلاَّ تَرْكُ الصَّلاَةِ، فَإِذَا تَرَكَهَا فَقَدْ أَشْرَكَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Banda bilan shirk orasida namozni tark qilishdan boshqa narsa yoʻq. Kim uni tark qilsa, mushrik boʻlibdi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Банда билан ширк орасида намозни тарк қилишдан бошқа нарса йўқ. Ким уни тарк қилса, мушрик бўлибди», дедилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ الْمَكِّيُّ، عَنْ يَزِيدَ الرَّقَاشِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَنْ تَوَضَّأَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَبِهَا وَنِعْمَتْ يُجْزِئُ عَنْهُ الْفَرِيضَةُ وَمَنِ اغْتَسَلَ فَالْغُسْلُ أَفْضَلُ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim juma kuni taharat qilsa, u ham yaxshi va goʻzaldir hamda farz uning uchun ado boʻladi. Kim gʻusl qilsa, gʻusl afzaldir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким жума куни таҳарат қилса, у ҳам яхши ва гўзалдир ҳамда фарз унинг учун адо бўлади. Ким ғусл қилса, ғусл афзалдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كُنَّا نُجَمِّعُ ثُمَّ نَرْجِعُ فَنَقِيلُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz juma namozini oʻqir, soʻng qaytib qaylula (tush uyqusi) qilar edik», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз жума намозини ўқир, сўнг қайтиб қайлула (туш уйқуси) қилар эдик», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يُكَلَّمُ فِي الْحَاجَةِ إِذَا نَزَلَ عَنِ الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ juma kuni minbardan tushganlarida u zotga hojatlar haqida gapirilar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ жума куни минбардан тушганларида у зотга ҳожатлар ҳақида гапирилар эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ إِنْ كَانَ الْمُؤَذِّنُ لَيُؤَذِّنُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَيُرَى أَنَّهَا الإِقَامَةُ مِنْ كَثْرَةِ مَنْ يَقُومُ فَيُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida muazzin azon aytar, shom namozidan oldin ikki rakaat oʻqishga turadiganlarning koʻpligidan uni iqoma deb oʻylab qolinardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида муаззин азон айтар, шом намозидан олдин икки ракаат ўқишга турадиганларнинг кўплигидан уни иқома деб ўйлаб қолинарди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلاَّ عِنْدَ الاِسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ istisqodan boshqa hech qanday duosida qoʻllarini koʻtarmas edilar. Istisqoda esa qoʻllarini qoʻltiqlarining oqi koʻringuncha koʻtarar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ истисқодан бошқа ҳеч қандай дуосида қўлларини кўтармас эдилар. Истисқода эса қўлларини қўлтиқларининг оқи кўрингунча кўтарар эдилар.