Tarjimai holТаржимаи ҳолAbu Nuʼaym aytdi: oltmish ikkinchi yilda vafot etgan. Abu Bakr, Umar, Abdulloh ibn Masʼud, Ali va Zayd ibn Sobitni koʻrgan. Undan Ibrohim va ash-Shaʼbiy rivoyat qilgan. Muso ibn Ismoil aytdi: Abu Avonadan, u al-Mugʻiyradan, u ash-Shaʼbiydan (rivoyat qilishicha), bir kishi Masruqning huzurida oʻtirar, yuzidan tanilar, lekin ismi aytilmas edi.Абу Нуъайм айтди: олтмиш иккинчи йилда вафот этган. Абу Бакр, Умар, Абдуллоҳ ибн Масъуд, Али ва Зайд ибн Собитни кўрган. Ундан Иброҳим ва аш-Шаъбий ривоят қилган. Мусо ибн Исмоил айтди: Абу Авонадан, у ал-Муғийрадан, у аш-Шаъбийдан (ривоят қилишича), бир киши Масруқнинг ҳузурида ўтирар, юзидан танилар, лекин исми айтилмас эди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ ، عَنْ إِسْمَاعِيل بْنِ أَبِي خَالِدٍ ، عَنْ الشَّعْبِيِّ ، عَنْ مَسْرُوقٍ ، أَنَّهُ قَالَ : " إِنِّي أَخَافُ، أَوْ أَخْشَى أَنْ أَقِيسَ، فَتَزِلَّ قَدَمِي "
Masruq aytdi: «Men qiyos qilib, oyogʻim toyib ketishidan qoʻrqaman — yoki xavfsirayman».Масруқ айтди: «Мен қиёс қилиб, оёғим тойиб кетишидан қўрқаман — ёки хавфсирайман».
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ ، عَنْ الْأَعْمَشِ ، عَنْ مُسْلِمٍ ، عَنْ مَسْرُوقٍ ، قَالَ : " كَفَى بِالْمَرْءِ عِلْمًا أَنْ يَخْشَى اللَّهَ، وَكَفَى بِالْمَرْءِ جَهْلًا أَنْ يُعْجَبَ بِعِلْمِهِ "، قَالَ : وقَالَ مَسْرُوقٌ : " الْمَرْءُ حَقِيقٌ أَنْ يَكُونَ لَهُ مَجَالِسُ يَخْلُو فِيهَا، فَيَذْكُرُ ذُنُوبَهُ، فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ تَعَالَى مِنْهَا "
Masruq aytdi: «Kishiga Allohdan qoʻrqishining oʻzi ilm sifatida kifoya qiladi, kishiga oʻz ilmi bilan magʻrurlanishi esa johillik sifatida kifoya qiladi». Yana Masruq aytdi: «Kishi uchun oʻzi yolgʻiz qoladigan majlislari boʻlishi haqdir: u yerda gunohlarini eslab, ular uchun Alloh taolodan istigʻfor aytadi».Масруқ айтди: «Кишига Аллоҳдан қўрқишининг ўзи илм сифатида кифоя қилади, кишига ўз илми билан мағрурланиши эса жоҳиллик сифатида кифоя қилади». Яна Масруқ айтди: «Киши учун ўзи ёлғиз қоладиган мажлислари бўлиши ҳақдир: у ерда гуноҳларини эслаб, улар учун Аллоҳ таолодан истиғфор айтади».
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ ، عَنْ الْأَعْمَشِ ، عَنْ مُسْلِمٍ ، عَنْ مَسْرُوقٍ ، قَالَ : " كَفَى بِالْمَرْءِ عِلْمًا أَنْ يَخْشَى اللَّهَ، وَكَفَى بِالْمَرْءِ جَهْلًا أَنْ يُعْجَبَ بِعِلْمِهِ "
Masruq aytdi: «Kishiga Allohdan qoʻrqishining oʻzi ilm sifatida kifoya qiladi, kishiga oʻz ilmi bilan magʻrurlanishi esa johillik sifatida kifoya qiladi».Масруқ айтди: «Кишига Аллоҳдан қўрқишининг ўзи илм сифатида кифоя қилади, кишига ўз илми билан мағрурланиши эса жоҳиллик сифатида кифоя қилади».
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ دَاوُدَ ، عَنْ الشَّعْبِيِّ ، عَنْ مَسْرُوقٍ ، قَالَ : " كَانَ مُعَاوِيَةُ يُوَرِّثُ الْمُسْلِمَ مِنْ الْكَافِرِ، وَلَا يُوَرِّثُ الْكَافِرَ مِنْ الْمُسْلِمِ ، قَالَ : قَالَ مَسْرُوقٌ : وَمَا حَدَثَ فِي الْإِسْلَامِ قَضَاءٌ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْهُ، قِيلَ لِأَبِي مُحَمَّدٍ : تَقُولُ بِهَذَا؟ قَالَ : لا
Masruq aytdi: Muoviya musulmonni kofirga voris qilar, kofirni esa musulmonga voris qilmas edi. Masruq dedi: Islomda menga undan koʻra sevimliroq boʻlgan hukm chiqmagan. Abu Muhammadga: «Siz ham shunday deysizmi?» deyildi. U: «Yoʻq», dedi.Масруқ айтди: Муовия мусулмонни кофирга ворис қилар, кофирни эса мусулмонга ворис қилмас эди. Масруқ деди: Исломда менга ундан кўра севимлироқ бўлган ҳукм чиқмаган. Абу Муҳаммадга: «Сиз ҳам шундай дейсизми?» дейилди. У: «Йўқ», деди.