Oysha bint Abu Bakr as-Siddiq (Ummul-mu'minin)

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُوتِرُ بِخَمْسِ رَكَعَاتٍ لَا يَجْلِسُ إِلَّا فِي آخِرِهِنَّ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ besh rakat vitr oʻqir va faqat oxirgisidagina oʻtirar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ беш ракат витр ўқир ва фақат охиргисидагина ўтирар эдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَيَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاخْتَرْنَاهُ فَهَلْ كَانَ طَلَاقًا

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizni ixtiyor qilishga qoʻydilar va biz u zotni ixtiyor qildik. Bu taloq boʻldimi?» dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ бизни ихтиёр қилишга қўйдилар ва биз у зотни ихтиёр қилдик. Бу талоқ бўлдими?» деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَبْغَضَ الرِّجَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ الْأَلَدُّ الْخَصِمُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla huzurida kishilarning eng yomon koʻriladigani — qattiq oʻjar janjalkashdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла ҳузурида кишиларнинг энг ёмон кўриладигани — қаттиқ ўжар жанжалкашдир», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ وَهْبٍ الْهَمْدَانِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ {الَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا أَتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ} أَهُوَ الرَّجُلُ يَزْنِي وَيَسْرِقُ وَيَشْرَبُ الْخَمْرَ قَالَ لَا يَا بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ أَوْ لَا يَا بِنْتَ الصِّدِّيقِ وَلَكِنَّهُ الرَّجُلُ يَصُومُ وَيُصَلِّي وَيَتَصَدَّقُ وَهُوَ يَخَافُ أَنْ لَا يُقْبَلَ مِنْهُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, {Ular bergan narsalarini yuraklari qoʻrqib turgan holda beradilar} — bu zino qiladigan, oʻgʻirlik qiladigan va aroq ichadigan kishimi?» dedim. U zot: «Yoʻq, ey Abu Bakrning qizi», yoki: «Yoʻq, ey Siddiqning qizi. Balki u — roʻza tutadigan, namoz oʻqiydigan va sadaqa beradigan, ammo bular oʻzidan qabul qilinmasligidan qoʻrqadigan kishidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, {Улар берган нарсаларини юраклари қўрқиб турган ҳолда берадилар} — бу зино қиладиган, ўғирлик қиладиган ва ароқ ичадиган кишими?» дедим. У зот: «Йўқ, эй Абу Бакрнинг қизи», ёки: «Йўқ, эй Сиддиқнинг қизи. Балки у — рўза тутадиган, намоз ўқийдиган ва садақа берадиган, аммо булар ўзидан қабул қилинмаслигидан қўрқадиган кишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَتْ عَلَيَّ يَهُودِيَّةٌ فَذَكَرَتْ عَذَابَ الْقَبْرِ فَكَذَّبْتُهَا فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ صَدَقَتْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُمْ لَيُعَذَّبُونَ فِي قُبُورِهِمْ حَتَّى تَسْمَعَ أَصْوَاتَهُمْ الْبَهَائِمُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Huzurimga bir yahudiy ayol kirib, qabr azobini zikr qildi, men esa uni yolgʻonga chiqardim. Soʻng huzurimga Rasululloh ﷺ kirdilar, men u zotdan soʻradim. U zot: «U toʻgʻri aytibdi. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, ular qabrlarida shunday azoblanadilarki, hatto ularning ovozlarini hayvonlar eshitadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳузуримга бир яҳудий аёл кириб, қабр азобини зикр қилди, мен эса уни ёлғонга чиқардим. Сўнг ҳузуримга Расулуллоҳ ﷺ кирдилар, мен у зотдан сўрадим. У зот: «У тўғри айтибди. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, улар қабрларида шундай азобланадиларки, ҳатто уларнинг овозларини ҳайвонлар эшитади», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ وَرْدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حُوسِبَ هَلَكَ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَيْسَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا} قَالَ يَا عَائِشَةُ ذَاكَ الْعَرْضُ مَنْ نُوقِشَ الْحِسَابَ فَقَدْ هَلَكَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim hisob-kitob qilinsa, halok boʻladi», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, Alloh azza va jalla: {Tezda undan oson hisob-kitob qilinur} demaydimi?» dedim. U zot: «Ey Oisha, u — arz (amallarning koʻrsatilishi)dir. Kim hisob-kitobda sinchiklab surishtirilsa, albatta halok boʻladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ҳисоб-китоб қилинса, ҳалок бўлади», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳ азза ва жалла: {Тезда ундан осон ҳисоб-китоб қилинур} демайдими?» дедим. У зот: «Эй Оиша, у — арз (амалларнинг кўрсатилиши)дир. Ким ҳисоб-китобда синчиклаб суриштирилса, албатта ҳалок бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْأَقْمَرِ عَنْ أَبِي حُذَيْفَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَاذَكَرَتْ امْرَأَةً وَقَالَتْ مَرَّةً حَكَتْ امْرَأَةً وَقَالَتْ إِنَّهَا قَصِيرَةٌ فَقَالَ اغْتَبْتِهَا مَا أُحِبُّ أَنِّي حَكَيْتُ أَحَدًا وَأَنَّ لِي كَذَا وَكَذَا

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u bir ayolni zikr qildi — roviy bir marta: «Bir ayolga taqlid qilib koʻrsatdi», dedi — va: «U pastak boʻyli», dedi. Shunda u zot: «Sen uni gʻiybat qilding. Menga shuncha-shuncha (mol) berilsa ham, birovga taqlid qilib koʻrsatishimni yoqtirmayman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у бир аёлни зикр қилди — ровий бир марта: «Бир аёлга тақлид қилиб кўрсатди», деди — ва: «У пастак бўйли», деди. Шунда у зот: «Сен уни ғийбат қилдинг. Менга шунча-шунча (мол) берилса ҳам, бировга тақлид қилиб кўрсатишимни ёқтирмайман», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ وَشَرِيكٌ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا كَانَ الرِّفْقُ فِي شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا زَانَهُ وَلَا عُزِلَ عَنْ شَيْءٍ إِلَّا شَانَهُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Muloyimlik qaysi narsada boʻlsa, albatta uni bezaydi; qaysi narsadan olib qoʻyilsa, albatta uni xunuk qiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Мулойимлик қайси нарсада бўлса, албатта уни безайди; қайси нарсадан олиб қўйилса, албатта уни хунук қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَمُحَمَّدُ بنُ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ قَالَتْ كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ فَإِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ خَرَجَ فَصَلَّى

Asvad (rahimahulloh) aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Nabiy ﷺ uylariga kirganlarida nima qilar edilar?» dedim. U: «U zot ahli oilasining xizmatida boʻlar edilar, namoz vaqti kirganida esa chiqib namoz oʻqirdilar», dedi.Асвад (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Набий ﷺ уйларига кирганларида нима қилар эдилар?» дедим. У: «У зот аҳли оиласининг хизматида бўлар эдилар, намоз вақти кирганида эса чиқиб намоз ўқирдилар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ خَالِهِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِي فَنَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ تَعَوَّذِي بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ هَذَا غَاسِقٌ إِذَا وَقَبَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qoʻlimdan ushlab, oyga qaradilar va: «Ey Oisha, qorongʻulik choʻkkanidagi yomonlikdan Allohga panoh tila; mana shu — ‹gʻosiqin izo vaqab›dir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қўлимдан ушлаб, ойга қарадилар ва: «Эй Оиша, қоронғулик чўкканидаги ёмонликдан Аллоҳга паноҳ тила; мана шу — ‹ғосиқин изо вақаб›дир», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَبَّلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ وَقَالَ وَكِيعٌ قَالَتْ قَبَّلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُثْمَانَ بْنَ مَظْعُونٍ وَهُوَ مَيِّتٌ قَالَتْ فَرَأَيْتُ دُمُوعَهُ تَسِيلُ عَلَى خَدَّيْهِ يَعْنِي عُثْمَانَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَعَيْنَاهُ تُهْرَاقَانِ أَوْ قَالَ وَهُوَ يَبْكِي

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻpdilar — Abdurahmon: «Men Rasululloh ﷺ ni oʻpayotganlarini koʻrdim», dedi; Vakiʼ esa: «U dedi: Rasululloh ﷺ Usmon ibn Mazʼunni vafot etgan holida oʻpdilar», dedi. U dedi: Men u zotning koʻz yoshlari yuzlaridan oqib tushayotganini koʻrdim — yaʼni Usmon (uchun). Abdurahmon: «Koʻzlaridan yosh quyilardi», yoki: «U zot yigʻlar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўпдилар — Абдураҳмон: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни ўпаётганларини кўрдим», деди; Вакиъ эса: «У деди: Расулуллоҳ ﷺ Усмон ибн Мазъунни вафот этган ҳолида ўпдилар», деди. У деди: Мен у зотнинг кўз ёшлари юзларидан оқиб тушаётганини кўрдим — яъни Усмон (учун). Абдураҳмон: «Кўзларидан ёш қуйиларди», ёки: «У зот йиғлар эдилар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَتْ هِنْدٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ وَلَيْسَ يُعْطِينِي وَوَلَدِي مَا يَكْفِينِي إِلَّا مَا أَخَذْتُ مِنْ مَالِهِ وَهُوَ لَا يَعْلَمُ قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Hind Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, Abu Sufyon xasis kishi boʻlib, menga va bolamga yetadigan narsani bermaydi, faqat men uning molidan u bilmagan holda olganimgina yetadi», dedi. Shunda u zot: «Oʻzingga va bolangga yetadigan narsani maʼruf yoʻsinda ol», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳинд Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Абу Суфён хасис киши бўлиб, менга ва боламга етадиган нарсани бермайди, фақат мен унинг молидан у билмаган ҳолда олганимгина етади», деди. Шунда у зот: «Ўзингга ва болангга етадиган нарсани маъруф йўсинда ол», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبَاشِرُنِي وَأَنَا حَائِضٌ وَكَانَ أَمْلَكَكُمْ لِإِرْبِهِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ men hayzli holimda menga badanlarini tegizar edilar va u zot sizlarning ehtiyojiga (nafsiga) eng koʻp egalik qiluvchingiz edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ мен ҳайзли ҳолимда менга баданларини тегизар эдилар ва у зот сизларнинг эҳтиёжига (нафсига) энг кўп эгалик қилувчингиз эдилар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَادِمًا قَطُّ وَلَا امْرَأَةً وَلَا ضَرَبَ بِيَدِهِ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يُجَاهِدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hech qachon na xizmatkorni, na ayolni urganlar; Alloh yoʻlida jihod qilishdan boshqa hech qachon qoʻllari bilan biror narsani urmaganlar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳеч қачон на хизматкорни, на аёлни урганлар; Аллоҳ йўлида жиҳод қилишдан бошқа ҳеч қачон қўллари билан бирор нарсани урмаганлар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْتَزَوَّجَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَوَّالٍ وَبَنَى بِي فِي شَوَّالٍ فَأَيُّ نِسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ أَحْظَى عِنْدَهُ مِنِّيوَكَانَتْ عَائِشَةُ تَسْتَحِبُّ أَنْ تُدْخِلَ نِسَاءَهَا فِي شَوَّالٍ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ men bilan Shavvol oyida nikohlandilar va men bilan Shavvol oyida qoʻshildilar (zifofda boʻldilar). Rasululloh ﷺ ning ayollaridan qaysi biri huzurlarida mendan koʻra suyukliroq edi?» Roviy aytdi: Oisha (oilasidagi) ayollarini Shavvol oyida (kuyov huzuriga) kiritishni mustahab koʻrar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ мен билан Шаввол ойида никоҳландилар ва мен билан Шаввол ойида қўшилдилар (зифофда бўлдилар). Расулуллоҳ ﷺ нинг аёлларидан қайси бири ҳузурларида мендан кўра суюклироқ эди?» Ровий айтди: Оиша (оиласидаги) аёлларини Шаввол ойида (куёв ҳузурига) киритишни мустаҳаб кўрар эди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كَانَ مِنْ شَرْطٍ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَهُوَ بَاطِلٌ وَإِنْ كَانَ مِائَةَ شَرْطٍ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohning Kitobida boʻlmagan har qanday shart botildir, garchi yuzta shart boʻlsa ham», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг Китобида бўлмаган ҳар қандай шарт ботилдир, гарчи юзта шарт бўлса ҳам», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ عَنْ أُمِّهِ مُسَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نَبْنِي لَكَ بَيْتًا بِمِنًى يُظِلُّكَ قَالَ لَا مِنًى مُنَاخُ مَنْ سَبَقَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Biz: «Ey Allohning Rasuli, Minoda Sizga soya soladigan bir uy qurib bermaylikmi?» dedik. U zot: «Yoʻq, Mino — (avval) yetib kelgan kishining tushadigan joyidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биз: «Эй Аллоҳнинг Расули, Минода Сизга соя соладиган бир уй қуриб бермайликми?» дедик. У зот: «Йўқ, Мино — (аввал) етиб келган кишининг тушадиган жойидир», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَيْسَ نُزُولُ الْمُحَصَّبِ بِالسُّنَّةِ إِنَّمَا نَزَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَكُونَ أَسْمَحَ لِخُرُوجِهِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Muhassabga tushish sunnat emas. Rasululloh ﷺ u yerga faqat chiqib ketishlari qulayroq boʻlishi uchun tushdilar, xolos.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Муҳассабга тушиш суннат эмас. Расулуллоҳ ﷺ у ерга фақат чиқиб кетишлари қулайроқ бўлиши учун тушдилар, холос.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ وَأَفْلَحُ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَ عَنْ صَفِيَّةَ فَقَالَ أَحَابِسَتُنَا هِيَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ كَانَتْ أَفَاضَتْ قَالَ فَلَا إِذًا

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Safiyya haqida soʻrab: «U bizni ushlab qoladiganmi?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, u ifoza (tavofi)ni qilib boʻlgan», dedilar. U zot: «Unday boʻlsa, yoʻq», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Сафийя ҳақида сўраб: «У бизни ушлаб қоладиганми?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, у ифоза (тавофи)ни қилиб бўлган», дедилар. У зот: «Ундай бўлса, йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga hajga niyat qilib ihromga kirgan holda chiqdik.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳажга ният қилиб иҳромга кирган ҳолда чиқдик.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ فِي مَفَارِقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُلَبِّي

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ talbiya aytayotganlarida, men u zotning sochlari ajralgan joyidagi xushboʻylik yaltirashiga hozir ham qarab turgandekman».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ талбия айтаётганларида, мен у зотнинг сочлари ажралган жойидаги хушбўйлик ялтирашига ҳозир ҳам қараб тургандекман».

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْطَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيَّ هَاتَيْنِ عِنْدَ الْإِحْرَامِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ga ihromga kirish paytida mana shu ikki qoʻlim bilan xushboʻylik surtdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ га иҳромга кириш пайтида мана шу икки қўлим билан хушбўйлик суртдим.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْطَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَطْيَبِ مَا أَجِدُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ga oʻzim topgan eng xushboʻy narsa bilan atir surtdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ га ўзим топган энг хушбўй нарса билан атир суртдим.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ تَعْنِي بَرِيرَةَ وَلَنَا هَدِيَّةٌ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «U unga — yaʼni Bariraga sadaqa, bizga esa hadyadir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «У унга — яъни Барирага садақа, бизга эса ҳадядир», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَفِتْنَةِ النَّارِ وَفِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَشَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى وَشَرِّ فِتْنَةِ الْفَقْرِ وَشَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَايَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَنَقِّ قَلْبِي مِنْ الْخَطَايَا كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الْأَبْيَضُ مِنْ الدَّنَسِ وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَغْرَمِ وَالْمَأْثَمِ

(Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki,) Paygʻambar ﷺ shunday der edilar: «Allohumma inniy aʼuzu bika minal-kasali val-harami val-magʻrami val-maʼsam. Allohumma inniy aʼuzu bika min azabin-nari va fitnatin-nari va azabil-qabr, va sharri fitnatil-gʻina, va sharri fitnatil-faqr, va min sharri fitnatil-Masiyhid-Dajjol. Allohummagʻsil xatoyaya bimaʼis-salji val-barad, va naqqi qalbiy minal-xatoya kama yunaqqas-savbal-abyazu minad-danas, va baid bayniy va bayna xatoyaya kama baadta baynal-mashriqi val-magʻrib» (Allohim, men dangasalik, qarilik, qarz va gunohdan Senga panoh tilayman. Allohim, doʻzax azobi, doʻzax fitnasi va qabr azobidan, boylik fitnasining yomonligidan, kambagʻallik fitnasining yomonligidan, Masih Dajjol fitnasining yomonligidan Senga panoh tilayman. Allohim, gunohlarimni qor va doʻl suvi bilan yuv, qalbimni gunohlardan — oq kiyim kirdan tozalangani kabi — tozala; men bilan gunohlarim orasini mashriq va magʻribni uzoqlashtirganing kabi uzoqlashtir).(Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики,) Пайғамбар ﷺ шундай дер эдилар: «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-касали вал-ҳарами вал-мағрами вал-маъсам. Аллоҳумма инний аъузу бика мин азабин-нари ва фитнатин-нари ва азабил-қабр, ва шарри фитнатил-ғина, ва шарри фитнатил-фақр, ва мин шарри фитнатил-Масийҳид-Дажжол. Аллоҳуммағсил хатояя бимаъис-салжи вал-барад, ва наққи қалбий минал-хатоя кама юнаққас-савбал-абязу минад-данас, ва баид байний ва байна хатояя кама баадта байнал-машриқи вал-мағриб» (Аллоҳим, мен дангасалик, қарилик, қарз ва гуноҳдан Сенга паноҳ тилайман. Аллоҳим, дўзах азоби, дўзах фитнаси ва қабр азобидан, бойлик фитнасининг ёмонлигидан, камбағаллик фитнасининг ёмонлигидан, Масиҳ Дажжол фитнасининг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман. Аллоҳим, гуноҳларимни қор ва дўл суви билан юв, қалбимни гуноҳлардан — оқ кийим кирдан тозалангани каби — тозала; мен билан гуноҳларим орасини машриқ ва мағрибни узоқлаштирганинг каби узоқлаштир).

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا عَنْ عَامِرٍ عَنْ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَالْمَوْتُ قَبْلَ لِقَاءِ اللَّهِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohga roʻbaroʻ boʻlishni yoqtirsa, Alloh ham unga roʻbaroʻ boʻlishni yoqtiradi. Kim Allohga roʻbaroʻ boʻlishni yomon koʻrsa, Alloh ham unga roʻbaroʻ boʻlishni yomon koʻradi. Oʻlim esa Allohga roʻbaroʻ boʻlishdan oldindir», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳга рўбарў бўлишни ёқтирса, Аллоҳ ҳам унга рўбарў бўлишни ёқтиради. Ким Аллоҳга рўбарў бўлишни ёмон кўрса, Аллоҳ ҳам унга рўбарў бўлишни ёмон кўради. Ўлим эса Аллоҳга рўбарў бўлишдан олдиндир», — дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ ضِجَاعُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَدَمٍ مَحْشُوًّا لِيفًا

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning toʻshaklari xurmo tolasi bilan toʻldirilgan charmdan edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг тўшаклари хурмо толаси билан тўлдирилган чармдан эди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِنَّ حَمْزَةَ الْأَسْلَمِيَّ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الصَّوْمِ فِي السَّفَرِ وَكَانَ رَجُلًا يَسْرُدُ الصَّوْمَ فَقَالَ أَنْتَ بِالْخِيَارِ إِنْ شِئْتَ فَصُمْ وَإِنْ شِئْتَ فَأَفْطِرْ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Hamza al-Aslamiy Rasululloh ﷺ dan safarda roʻza tutish haqida soʻradi va u roʻzani ketma-ket tutadigan kishi edi. U zot: «Sen ixtiyorlisan: xohlasang roʻza tut, xohlasang tutma», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Ҳамза ал-Асламий Расулуллоҳ ﷺ дан сафарда рўза тутиш ҳақида сўради ва у рўзани кетма-кет тутадиган киши эди. У зот: «Сен ихтиёрлисан: хоҳласанг рўза тут, хоҳласанг тутма», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى عَنْ عَمَّتِهِ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ طَلْحَةَ قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ بِنْتُ طَلْحَةَ الْمَعْنَى عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ هَلْ عِنْدَكُمْ شَيْءٌ قُلْنَا لَا قَالَ فَإِنِّي إِذًا صَائِمٌ ثُمَّ جَاءَ يَوْمًا آخَرَ فَقَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ بَعْدَ ذَلِكَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أُهْدِيَ لَنَا حَيْسٌ فَأَخْبَأْنَا لَكَ مِنْهُ فَقَالَ أَدْنِيهِ فَقَدْ أَصْبَحْتُ صَائِمًا فَأَكَلَ

Oisha — moʻminlarning onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Nabiy ﷺ huzurimga kirib: «Sizlarda biror narsa (yegulik) bormi?» dedilar. Biz: «Yoʻq», dedik. U zot: «Unday boʻlsa, men roʻzadorman», dedilar. Soʻng boshqa bir kuni keldilar — Ibn Numayr: «Shundan keyin», dedi — biz: «Yo Rasululloh, bizga hays hadya qilindi, biz undan Sizga saqlab qoʻydik», dedik. Shunda u zot: «Uni menga yaqinlashtir, men roʻzador holda tong ottirgan edim», dedilar va yedilar.Оиша — мўминларнинг онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир куни Набий ﷺ ҳузуримга кириб: «Сизларда бирор нарса (егулик) борми?» дедилар. Биз: «Йўқ», дедик. У зот: «Ундай бўлса, мен рўзадорман», дедилар. Сўнг бошқа бир куни келдилар — Ибн Нумайр: «Шундан кейин», деди — биз: «Ё Расулуллоҳ, бизга ҳайс ҳадя қилинди, биз ундан Сизга сақлаб қўйдик», дедик. Шунда у зот: «Уни менга яқинлаштир, мен рўзадор ҳолда тонг оттирган эдим», дедилар ва едилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِ وَهُوَ صَائِمٌ ثُمَّ ضَحِكَتْ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ roʻzador holda ayollaridan birini oʻpdilar. Soʻng u kulib qoʻydi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ рўзадор ҳолда аёлларидан бирини ўпдилар. Сўнг у кулиб қўйди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ صَاحِبُ الدَّسْتُوَائِيِّ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ امْرَأَةٍ يُقَالُ لَهَا أُمُّ كُلْثُومٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ طَعَامًا فَلْيَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ فَإِنْ نَسِيَ فِي أَوَّلِهِ فَلْيَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ فِي أَوَّلِهِ وَآخِرِهِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz taom yesa, ‹Bismilloh› desin. Agar uning boshida (aytishni) unutsa, ‹Bismillohi fi avvalihi va oxirihi (Uning boshi va oxirida Allohning nomi bilan)› desin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз таом еса, ‹Бисмиллоҳ› десин. Агар унинг бошида (айтишни) унутса, ‹Бисмиллоҳи фи аввалиҳи ва охириҳи (Унинг боши ва охирида Аллоҳнинг номи билан)› десин», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتْ لَهُ خَمِيصَةٌ مُعَلَّمَةٌ وَكَانَ يَعْرِضُ لَهُ عَلَمُهَا فِي الصَّلَاةِ فَأَعْطَاهَا أَبَا جَهْمٍ وَأَخَذَ كِسَاءً لَهُ أَنْبِجَانِيًّا

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning naqshi bor bir xamisalari (jun choponlari) bor edi, namozda u (choponning naqshi) u zotni mashgʻul qilib qoʻyar edi. Shu sababli uni Abu Jahmga berib, oʻzlariga anbijoniy (naqshsiz) bir kisoni (yopinchiqni) oldilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг нақши бор бир хамисалари (жун чопонлари) бор эди, намозда у (чопоннинг нақши) у зотни машғул қилиб қўяр эди. Шу сабабли уни Абу Жаҳмга бериб, ўзларига анбижоний (нақшсиз) бир кисони (ёпинчиқни) олдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا كَانَتْ تُرَجِّلُ شَعَرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ حَائِضٌ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u hayzli holida Rasululloh ﷺ ning sochlarini tarar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у ҳайзли ҳолида Расулуллоҳ ﷺ нинг сочларини тарар эди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَفْتِلُ قَلَائِدَ هَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُقَلِّدُهَا ثُمَّ يَبْعَثُ بِهَا

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning hadiylarining qiladalarini (boʻyin iplarini) eshar edim, soʻng u zot ularga qiloda taqib, ularni joʻnatar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳадийларининг қиладаларини (бўйин ипларини) эшар эдим, сўнг у зот уларга қилода тақиб, уларни жўнатар эдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْدَى مَرَّةً غَنَمًا مُقَلَّدَةً

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir marta qiloda taqilgan qoʻylarni hadiy qilib joʻnatdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир марта қилода тақилган қўйларни ҳадий қилиб жўнатдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُبَارَكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ نَذَرَ أَنْ يَعْصِيَ اللَّهَ فَلَا يَعْصِهِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohga osiy boʻlishni nazr qilsa, Unga osiy boʻlmasin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳга осий бўлишни назр қилса, Унга осий бўлмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرُّقْيَةِ مِنْ كُلِّ ذِي حُمَةٍ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ har qanday zaharli (jonzot chaqishi)dan ruqya qilishga ruxsat berdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳар қандай заҳарли (жонзот чақиши)дан руқя қилишга рухсат бердилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ امْسَحْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ بِيَدِكِ الشِّفَاءُ لَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا أَنْتَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ozorni ketkaz, ey odamlarning Rabbi! Shifo Sening qoʻlingdadir, uni Oʻzingdan oʻzga ketkazuvchi yoʻq», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Озорни кетказ, эй одамларнинг Рабби! Шифо Сенинг қўлингдадир, уни Ўзингдан ўзга кетказувчи йўқ», дер эдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْيَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ وَافَقْتُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ بِمَ أَدْعُو قَالَ تَقُولِينَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّي

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u: «Yo Rasululloh, agar Laylatul-qadrga muvofiq kelsam, nima deb duo qilishimni maslahat berasiz?» dedi. U: «‹Allohumma, Sen avf etuvchisan, avfni yaxshi koʻrasan, bas meni avf et›, deysan», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у: «Ё Расулуллоҳ, агар Лайлатул-қадрга мувофиқ келсам, нима деб дуо қилишимни маслаҳат берасиз?» деди. У: «‹Аллоҳумма, Сен авф этувчисан, авфни яхши кўрасан, бас мени авф эт›, дейсан», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنِي طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَمَّتِهِ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْدُعِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى جَنَازَةِ غُلَامٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ طُوبَى لِهَذَا عُصْفُورٌ مِنْ عَصَافِيرِ الْجَنَّةِ لَمْ يُدْرِكْ الشَّرَّ وَلَمْ يَعْمَلْهُ قَالَ أَوَ غَيْرُ ذَلِكَ يَا عَائِشَةُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ خَلَقَ لِلْجَنَّةِ أَهْلًا خَلَقَهَا لَهُمْ وَهُمْ فِي أَصْلَابِ آبَائِهِمْ وَخَلَقَ لِلنَّارِ أَهْلًا خَلَقَهَا لَهُمْ وَهُمْ فِي أَصْلَابِ آبَائِهِمْ

Moʻminlar onasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ ansorlardan boʻlgan bir bolaning janozasiga chaqirildilar. Men: ‹Yo Rasululloh, bunga xush boʻlsin, u jannat qushchalaridan bir qushcha; u yomonlik qilmadi va (yomonlik qiladigan yoshga) yetmadi ham›, dedim. U zot: ‹Yoxud undan boshqacha boʻlsa-chi, ey Oisha? Albatta, Alloh jannat uchun bir ahlni yaratgan, ular otalarining pushtida ekan, ularni oʻsha (jannat) uchun yaratgan. Va doʻzax uchun bir ahlni yaratgan, ular otalarining pushtida ekan, ularni oʻsha (doʻzax) uchun yaratgan›, dedilar».Мўминлар онаси Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ансорлардан бўлган бир боланинг жанозасига чақирилдилар. Мен: ‹Ё Расулуллоҳ, бунга хуш бўлсин, у жаннат қушчаларидан бир қушча; у ёмонлик қилмади ва (ёмонлик қиладиган ёшга) етмади ҳам›, дедим. У зот: ‹Ёхуд ундан бошқача бўлса-чи, эй Оиша? Албатта, Аллоҳ жаннат учун бир аҳлни яратган, улар оталарининг пуштида экан, уларни ўша (жаннат) учун яратган. Ва дўзах учун бир аҳлни яратган, улар оталарининг пуштида экан, уларни ўша (дўзах) учун яратган›, дедилар».