حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَبَّلَ بَعْضَ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ . قُلْتُ مَا هِيَ إِلاَّ أَنْتِ . فَضَحِكَتْ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ayollaridan birini oʻpdilar, soʻng taharat qilmagan holda namozga chiqdilar. Men (Urva): «U sizdan boshqa hech kim emas», dedim. Shunda u kishi kulib qoʻydilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аёлларидан бирини ўпдилар, сўнг таҳарат қилмаган ҳолда намозга чиқдилар. Мен (Урва): «У сиздан бошқа ҳеч ким эмас», дедим. Шунда у киши кулиб қўйдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ زَيْنَبَ السَّهْمِيَّةِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَتَوَضَّأُ ثُمَّ يُقَبِّلُ وَيُصَلِّي وَلاَ يَتَوَضَّأُ وَرُبَّمَا فَعَلَهُ بِي .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ taharat qilar, soʻng oʻpar va yangidan taharat qilmagan holda namoz oʻqir edilar. Baʼzan buni menga ham qilardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ таҳарат қилар, сўнг ўпар ва янгидан таҳарат қилмаган ҳолда намоз ўқир эдилар. Баъзан буни менга ҳам қилардилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أُتِيَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِصَبِيٍّ فَبَالَ عَلَيْهِ فَأَتْبَعَهُ الْمَاءَ وَلَمْ يَغْسِلْهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga bir chaqaloq keltirildi, u zotning ustiga siydik chiqardi. U zot uning ustiga suv sepdilar, ammo uni yuvmadilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга бир чақалоқ келтирилди, у зотнинг устига сийдик чиқарди. У зот унинг устига сув сепдилар, аммо уни ювмадилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ سَأَلْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ عَنِ الثَّوْبِ، يُصِيبُهُ الْمَنِيُّ أَنَغْسِلُهُ أَوْ نَغْسِلُ الثَّوْبَ كُلَّهُ قَالَ سُلَيْمَانُ قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصِيبُ ثَوْبَهُ فَيَغْسِلُهُ مِنْ ثَوْبِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ فِي ثَوْبِهِ إِلَى الصَّلاَةِ وَأَنَا أَرَى أَثَرَ الْغُسْلِ فِيهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺning kiyimlariga (manniy) tegar edi, u zot uni kiyimlaridan yuvar, soʻng oʻsha kiyimlarida namozga chiqar edilar, men esa unda yuvilgan izni koʻrib turardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺнинг кийимларига (манний) тегар эди, у зот уни кийимларидан ювар, сўнг ўша кийимларида намозга чиқар эдилар, мен эса унда ювилган изни кўриб турардим.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، جَمِيعًا عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ رُبَّمَا فَرَكْتُهُ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِيَدِي .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Baʼzan men uni (manniyni) Rasululloh ﷺning kiyimlaridan qoʻlim bilan ishqalab tozalardim.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Баъзан мен уни (маннийни) Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларидан қўлим билан ишқалаб тозалардим.»
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ نَزَلَ بِعَائِشَةَ ضَيْفٌ فَأَمَرَتْ لَهُ بِمِلْحَفَةٍ لَهَا صَفْرَاءَ فَاحْتَلَمَ فِيهَا فَاسْتَحْيَى أَنْ يُرْسِلَ بِهَا وَفِيهَا أَثَرُ الاِحْتِلاَمِ فَغَمَسَهَا فِي الْمَاءِ ثُمَّ أَرْسَلَ بِهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ لِمَ أَفْسَدْتَ عَلَيْنَا ثَوْبَنَا إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَفْرُكَهُ بِإِصْبَعِكَ رُبَّمَا فَرَكْتُهُ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِإِصْبَعِي .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Uning oldiga bir mehmon tushdi, u kishi unga oʻzining sargʻish choyshabini berishni buyurdi. Mehmon unda ehtilom boʻlib qoldi. U choyshabda ehtilom izi boʻlgani uchun uni qaytarib yuborishga uyaldi, shuning uchun uni suvga botirib, soʻng qaytarib yubordi. Oisha: «Nima uchun kiyimimizni buzding? Uni barmogʻing bilan ishqalab tozalaganing kifoya qilardi. Baʼzan men uni Rasululloh ﷺning kiyimlaridan barmogʻim bilan ishqalab tozalardim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унинг олдига бир меҳмон тушди, у киши унга ўзининг сарғиш чойшабини беришни буюрди. Меҳмон унда эҳтилом бўлиб қолди. У чойшабда эҳтилом изи бўлгани учун уни қайтариб юборишга уялди, шунинг учун уни сувга ботириб, сўнг қайтариб юборди. Оиша: «Нима учун кийимимизни буздинг? Уни бармоғинг билан ишқалаб тозалаганинг кифоя қиларди. Баъзан мен уни Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларидан бармоғим билан ишқалаб тозалардим», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ رَأَيْتُنِي أَجِدُهُ فِي ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَحُتُّهُ عَنْهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men uni (manniyni) Rasululloh ﷺning kiyimlarida topib, uni qirib tozalaganimni eslayman.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен уни (маннийни) Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларида топиб, уни қириб тозалаганимни эслайман.»
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا اسْتَعَارَتْ مِنْ أَسْمَاءَ قِلاَدَةً فَهَلَكَتْ فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أُنَاسًا فِي طَلَبِهَا فَأَدْرَكَتْهُمُ الصَّلاَةُ فَصَلَّوْا بِغَيْرِ وُضُوءٍ فَلَمَّا أَتَوُا النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ شَكَوْا ذَلِكَ إِلَيْهِ فَنَزَلَتْ آيَةُ التَّيَمُّمِ فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ جَزَاكِ اللَّهُ خَيْرًا فَوَاللَّهِ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ قَطُّ إِلاَّ جَعَلَ اللَّهُ لَكِ مِنْهُ مَخْرَجًا وَجَعَلَ لِلْمُسْلِمِينَ فِيهِ بَرَكَةً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Asmodan bir marjon ariyat (qarzga) olgan edi, u yoʻqolib qoldi. Shunda Nabiy ﷺ uni qidirish uchun bir necha kishini yubordilar. Ularga namoz vaqti yetdi va ular taharatsiz namoz oʻqidilar. Nabiy ﷺning huzurlariga kelganlarida buni u zotga shikoyat qildilar. Shunda tayammum oyati nozil boʻldi. Usayd ibn Huzayr: «Alloh senga yaxshi mukofot bersin! Ollohga qasamki, senga qanday ish tushmasin, Alloh sen uchun undan chiqish yoʻlini qilib berdi va musulmonlar uchun unda baraka qildi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Асмодан бир маржон арият (қарзга) олган эди, у йўқолиб қолди. Шунда Набий ﷺ уни қидириш учун бир неча кишини юбордилар. Уларга намоз вақти етди ва улар таҳаратсиз намоз ўқидилар. Набий ﷺнинг ҳузурларига келганларида буни у зотга шикоят қилдилар. Шунда таяммум ояти нозил бўлди. Усайд ибн Ҳузайр: «Аллоҳ сенга яхши мукофот берсин! Оллоҳга қасамки, сенга қандай иш тушмасин, Аллоҳ сен учун ундан чиқиш йўлини қилиб берди ва мусулмонлар учун унда барака қилди», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ سَعِيدٍ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا جُمَيْعُ بْنُ عُمَيْرٍ التَّيْمِيُّ، قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَ عَمَّتِي وَخَالَتِي فَدَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ فَسَأَلْنَاهَا كَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عِنْدَ غُسْلِهِ مِنَ الْجَنَابَةِ قَالَتْ كَانَ يُفِيضُ عَلَى كَفَّيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ يُدْخِلُهَا فِي الإِنَاءِ ثُمَّ يَغْسِلُ رَأْسَهُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى جَسَدِهِ ثُمَّ يَقُومُ إِلَى الصَّلاَةِ وَأَمَّا نَحْنُ فَإِنَّا نَغْسِلُ رُءُوسَنَا خَمْسَ مِرَارٍ مِنْ أَجْلِ الضَّفْرِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Rasululloh ﷺ janobatdan gʻusl qilganlarida qanday qilar edilar?» deb soʻralganda, u dedi: «U zot kaftlariga uch marta suv quyardilar, soʻng ularni idishga kiritardilar, soʻng boshlariga uch marta suv quyardilar, soʻng badanlariga suv quyib, namozga turardilar. Bizga kelsak, biz soch oʻrimimiz sababli boshimizni besh marta yuvamiz».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ундан: «Расулуллоҳ ﷺ жанобатдан ғусл қилганларида қандай қилар эдилар?» деб сўралганда, у деди: «У зот кафтларига уч марта сув қуярдилар, сўнг уларни идишга киритардилар, сўнг бошларига уч марта сув қуярдилар, сўнг баданларига сув қуйиб, намозга турардилар. Бизга келсак, биз соч ўримимиз сабабли бошимизни беш марта ювамиз».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى السُّدِّيُّ، قَالُوا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لاَ يَتَوَضَّأُ بَعْدَ الْغُسْلِ مِنَ الْجَنَابَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junublikdan gʻusl qilganlaridan keyin taharat qilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунубликдан ғусл қилганларидан кейин таҳарат қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ حُرَيْثٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ ثُمَّ يَسْتَدْفِئُ بِي قَبْلَ أَنْ أَغْتَسِلَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junublikdan gʻusl qilar, soʻng men gʻusl qilishimdan oldin men bilan isinar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунубликдан ғусл қилар, сўнг мен ғусл қилишимдан олдин мен билан исинар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُجْنِبُ ثُمَّ يَنَامُ وَلاَ يَمَسُّ مَاءً حَتَّى يَقُومَ بَعْدَ ذَلِكَ فَيَغْتَسِلَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub boʻlar, soʻng suvga tegmasdan uxlar, keyinroq turib gʻusl qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлар, сўнг сувга тегмасдан ухлар, кейинроқ туриб ғусл қилар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِنْ كَانَتْ لَهُ إِلَى أَهْلِهِ حَاجَةٌ قَضَاهَا ثُمَّ يَنَامُ كَهَيْئَتِهِ لاَ يَمَسُّ مَاءً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning ayollariga hojatlari boʻlsa, uni ado etardilar, soʻng suvga tegmasdan oʻsha holicha uxlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг аёлларига ҳожатлари бўлса, уни адо этардилар, сўнг сувга тегмасдан ўша ҳолича ухлар эдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يُجْنِبُ ثُمَّ يَنَامُ كَهَيْئَتِهِ لاَ يَمَسُّ مَاءً . قَالَ سُفْيَانُ فَذَكَرْتُ الْحَدِيثَ يَوْمًا فَقَالَ لِي إِسْمَاعِيلُ يَا فَتًى يُشَدُّ هَذَا الْحَدِيثُ بِشَىْءٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub boʻlar, soʻng suvga tegmasdan oʻsha holicha uxlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлар, сўнг сувга тегмасдан ўша ҳолича ухлар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ وَهُوَ جُنُبٌ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub holatlarida uxlamoqchi boʻlsalar, namozga taharat qilgandek taharat qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолатларида ухламоқчи бўлсалар, намозга таҳарат қилгандек таҳарат қилар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، وَغُنْدَرٌ، وَوَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ وَهُوَ جُنُبٌ تَوَضَّأَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ junub holatida boʻlib, biror narsa yemoqchi boʻlsalar, taharat qilar edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолатида бўлиб, бирор нарса емоқчи бўлсалар, таҳарат қилар эдилар».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ وَهُوَ جُنُبٌ غَسَلَ يَدَيْهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ junub holatida boʻlib, biror narsa yemoqchi boʻlsalar, qoʻllarini yuvar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ жунуб ҳолатида бўлиб, бирор нарса емоқчи бўлсалар, қўлларини ювар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ بَلَغَ عَائِشَةَ أَنَّ عَبْدَ، اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو يَأْمُرُ نِسَاءَهُ إِذَا اغْتَسَلْنَ أَنْ يَنْقُضْنَ رُءُوسَهُنَّ فَقَالَتْ يَا عَجَبًا لاِبْنِ عَمْرٍو هَذَا أَفَلاَ يَأْمُرُهُنَّ أَنَّ يَحْلِقْنَ رُءُوسَهُنَّ لَقَدْ كُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَغْتَسِلُ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ فَلاَ أَزِيدُ عَلَى أَنْ أُفْرِغَ عَلَى رَأْسِي ثَلاَثَ إِفْرَاغَاتٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Unga Abdulloh ibn Amr ayollariga gʻusl qilganlarida boshlarini yechishni buyurayotgani xabari yetdi. Shunda u: «Ibn Amrning bu ishidan hayronman! Nega ularga boshlarini qirib tashlashni ham buyurmaydi? Men Allohning Rasuli ﷺ bilan bitta idishdan gʻusl qilar edim, boshimga uch marta suv quyishdan ortiq qilmas edim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унга Абдуллоҳ ибн Амр аёлларига ғусл қилганларида бошларини ечишни буюраётгани хабари етди. Шунда у: «Ибн Амрнинг бу ишидан ҳайронман! Нега уларга бошларини қириб ташлашни ҳам буюрмайди? Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ билан битта идишдан ғусл қилар эдим, бошимга уч марта сув қуйишдан ортиқ қилмас эдим», деди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ، أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَتْ إِذَا الْتَقَى الْخِتَانَانِ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ فَعَلْتُهُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَاغْتَسَلْنَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U — Nabiy ﷺning ayollari — dedi: «Ikki xatna joyi oʻzaro toʻqnashsa, gʻusl vojib boʻladi. Buni men va Allohning Rasuli ﷺ qildik, soʻng gʻusl qildik», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У — Набий ﷺнинг аёллари — деди: «Икки хатна жойи ўзаро тўқнашса, ғусл вожиб бўлади. Буни мен ва Аллоҳнинг Расули ﷺ қилдик, сўнг ғусл қилдик», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ الْعُمَرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَرَأَى بَلَلاً وَلَمْ يَرَ أَنَّهُ احْتَلَمَ اغْتَسَلَ وَإِذَا رَأَى أَنَّهُ قَدِ احْتَلَمَ وَلَمْ يَرَ بَلَلاً فَلاَ غُسْلَ عَلَيْهِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Biringiz uyqusidan uygʻonib, hoʻllik koʻrsa-yu, ehtilom boʻlganini bilmasa, gʻusl qilsin. Agar ehtilom boʻlganini koʻrsa-yu, hoʻllik koʻrmasa, unga gʻusl vojib boʻlmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бирингиз уйқусидан уйғониб, ҳўллик кўрса-ю, эҳтилом бўлганини билмаса, ғусл қилсин. Агар эҳтилом бўлганини кўрса-ю, ҳўллик кўрмаса, унга ғусл вожиб бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلاَ أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ قَالَ " لاَ إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ وَلَيْسَ بِالْحَيْضَةِ فَإِذَا أَقْبَلَتِ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلاَةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَصَلِّي " . هَذَا حَدِيثُ وَكِيعٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Fotima bint Abu Hubaysh Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men istihoza koʻradigan ayolman, poklanmayman. Namozni tark etaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, bu faqat bir tomirdir, hayz emas. Hayz kelsa, namozni tark et, ketsa oʻzingdan qonni yuv va namoz oʻqi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Фотима бинт Абу Ҳубайш Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен истиҳоза кўрадиган аёлман, покланмайман. Намозни тарк этайми?» деди. У зот: «Йўқ, бу фақат бир томирдир, ҳайз эмас. Ҳайз келса, намозни тарк эт, кетса ўзингдан қонни юв ва намоз ўқи», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلاَ أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ قَالَ " لاَ إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ وَلَيْسَ بِالْحَيْضَةِ اجْتَنِبِي الصَّلاَةَ أَيَّامَ مَحِيضِكِ ثُمَّ اغْتَسِلِي وَتَوَضَّئِي لِكُلِّ صَلاَةٍ وَإِنْ قَطَرَ الدَّمُ عَلَى الْحَصِيرِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Fotima bint Abu Hubaysh Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men istihoza koʻradigan ayolman, poklanmayman. Namozni tark etaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, bu faqat bir tomirdir, hayz emas. Hayz kunlaringda namozni tark et, soʻng gʻusl qil va har namoz uchun tahorat ol, garchi boʻyraga qon tomsa ham», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Фотима бинт Абу Ҳубайш Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен истиҳоза кўрадиган аёлман, покланмайман. Намозни тарк этайми?» деди. У зот: «Йўқ, бу фақат бир томирдир, ҳайз эмас. Ҳайз кунларингда намозни тарк эт, сўнг ғусл қил ва ҳар намоз учун таҳорат ол, гарчи бўйрага қон томса ҳам», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَتِ اسْتُحِيضَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ وَهِيَ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ سَبْعَ سِنِينَ فَشَكَتْ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ هَذِهِ لَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ وَإِنَّمَا هُوَ عِرْقٌ فَإِذَا أَقْبَلَتِ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلاَةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْتَسِلِي وَصَلِّي " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ ثُمَّ تُصَلِّي وَكَانَتْ تَقْعُدُ فِي مِرْكَنٍ لأُخْتِهَا زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ حَتَّى إِنَّ حُمْرَةَ الدَّمِ لَتَعْلُو الْمَاءَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Umm Habiba bint Jahsh Abdurrahmon ibn Avfning nikohida ekan, yetti yil istihoza koʻrdi. U buni Nabiy ﷺga shikoyat qildi. Nabiy ﷺ: «Bu hayz emas, balki bir tomirdir. Hayz kelsa, namozni tark et, ketsa gʻusl qil va namoz oʻqi», dedilar. Oisha aytadi: U har namoz uchun gʻusl qilib, soʻng namoz oʻqirdi. U opasi Zaynab bint Jahshning togʻorasida oʻtirar, hatto qonning qizilligi suv yuzasiga chiqib turardi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Умм Ҳабиба бинт Жаҳш Абдурраҳмон ибн Авфнинг никоҳида экан, етти йил истиҳоза кўрди. У буни Набий ﷺга шикоят қилди. Набий ﷺ: «Бу ҳайз эмас, балки бир томирдир. Ҳайз келса, намозни тарк эт, кетса ғусл қил ва намоз ўқи», дедилар. Оиша айтади: У ҳар намоз учун ғусл қилиб, сўнг намоз ўқирди. У опаси Зайнаб бинт Жаҳшнинг тоғорасида ўтирар, ҳатто қоннинг қизиллиги сув юзасига чиқиб турарди.
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهَا قَالَتْ إِنْ كَانَتْ إِحْدَانَا لَتَحِيضُ ثُمَّ تَقْتَنِصُ الدَّمَ مِنْ ثَوْبِهَا عِنْدَ طُهْرِهَا فَتَغْسِلُهُ وَتَنْضِحُ عَلَى سَائِرِهِ ثُمَّ تُصَلِّي فِيهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bizdan biri hayz koʻrardi, soʻng poklanganida kiyimidan qonni tirnab tozalar, uni yuvar va kiyimning qolgan qismiga suv separ, soʻng oʻsha kiyimda namoz oʻqirdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биздан бири ҳайз кўрарди, сўнг покланганида кийимидан қонни тирнаб тозалар, уни ювар ва кийимнинг қолган қисмига сув сепар, сўнг ўша кийимда намоз ўқирди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مُعَاذَةَ الْعَدَوِيَّةِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، سَأَلَتْهَا أَتَقْضِي الْحَائِضُ الصَّلاَةَ قَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ قَدْ كُنَّا نَحِيضُ عِنْدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثُمَّ نَطْهُرُ وَلَمْ يَأْمُرْنَا بِقَضَاءِ الصَّلاَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol undan: «Hayzli ayol qazoga qolgan namozlarni qazo qilib oʻqiydimi?» deb soʻradi. Oisha unga: «Sen haruriyamisan? Biz Nabiy ﷺ davrida hayz koʻrar, soʻng poklanar edik, u zot esa bizni namozlarni qazo qilib oʻqishga buyurmagan edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аёл ундан: «Ҳайзли аёл қазога қолган намозларни қазо қилиб ўқийдими?» деб сўради. Оиша унга: «Сен ҳаруриямисан? Биз Набий ﷺ даврида ҳайз кўрар, сўнг покланар эдик, у зот эса бизни намозларни қазо қилиб ўқишга буюрмаган эдилар», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَهِيِّ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " نَاوِلِينِي الْخُمْرَةَ مِنَ الْمَسْجِدِ " . فَقُلْتُ إِنِّي حَائِضٌ . فَقَالَ " لَيْسَتْ حَيْضَتُكِ فِي يَدِكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Masjiddan namoz joynamozini menga uzatib ber», dedilar. Men: «Men hayzdaman», dedim. Shunda u zot: «Sening hayzing qoʻlingda emas-ku», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Масжиддан намоз жойнамозини менга узатиб бер», дедилар. Мен: «Мен ҳайздаман», дедим. Шунда у зот: «Сенинг ҳайзинг қўлингда эмас-ку», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُدْنِي رَأْسَهُ إِلَىَّ وَأَنَا حَائِضٌ وَهُوَ مُجَاوِرٌ - تَعْنِي مُعْتَكِفًا - فَأَغْسِلُهُ وَأُرَجِّلُهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ men hayzli boʻlgan holimda boshlarini menga yaqinlashtirardilar, u zot esa masjidda ediklar — yaʼni iʼtikofda edilar — men esa boshlarini yuvib, sochlarini tarab qoʻyardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ мен ҳайзли бўлган ҳолимда бошларини менга яқинлаштирардилар, у зот эса масжидда эдиклар — яъни иътикофда эдилар — мен эса бошларини ювиб, сочларини тараб қўярдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورِ ابْنِ صَفِيَّةَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَضَعُ رَأْسَهُ فِي حِجْرِي وَأَنَا حَائِضٌ وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ men hayzli boʻlgan holimda boshlarini bagʻrimga qoʻyib, Qurʼon oʻqirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мен ҳайзли бўлган ҳолимда бошларини бағримга қўйиб, Қуръон ўқирдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتْ إِحْدَانَا إِذَا كَانَتْ حَائِضًا أَمَرَهَا النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ تَأْتَزِرَ فِي فَوْرِ حَيْضَتِهَا ثُمَّ يُبَاشِرُهَا وَأَيُّكُمْ يَمْلِكُ إِرْبَهُ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَمْلِكُ إِرْبَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bizdan birimiz hayzli boʻlsa, Nabiy ﷺ hayzi qattiq boʻlgan paytda unga izor (belbogʻ) bogʻlab olishni buyurar, soʻng uni bagʻirlariga bosardilar. Rasululloh ﷺ oʻz nafslarini tiya olganlaridek, sizlardan qaysingiz oʻz nafsini tiya oladi?Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биздан биримиз ҳайзли бўлса, Набий ﷺ ҳайзи қаттиқ бўлган пайтда унга изор (белбоғ) боғлаб олишни буюрар, сўнг уни бағирларига босардилар. Расулуллоҳ ﷺ ўз нафсларини тия олганларидек, сизлардан қайсингиз ўз нафсини тия олади?
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتْ إِحْدَانَا إِذَا حَاضَتْ أَمَرَهَا النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ تَأْتَزِرَ بِإِزَارٍ ثُمَّ يُبَاشِرُهَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bizdan birimiz hayzli boʻlsa, Nabiy ﷺ unga izor bogʻlab olishni buyurar, soʻng uni bagʻirlariga bosardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биздан биримиз ҳайзли бўлса, Набий ﷺ унга изор боғлаб олишни буюрар, сўнг уни бағирларига босардилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ لَهَا وَكَانَتْ حَائِضًا " انْقُضِي شَعْرَكِ وَاغْتَسِلِي " . قَالَ عَلِيٌّ فِي حَدِيثِهِ " انَقُضِي رَأْسَكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ unga, u hayzli boʻlgan paytda: «Sochingni yozib, gʻusl qil», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ унга, у ҳайзли бўлган пайтда: «Сочингни ёзиб, ғусл қил», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ صَفِيَّةَ، تُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَسْمَاءَ، سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الْغُسْلِ مِنَ الْمَحِيضِ فَقَالَ " تَأْخُذُ إِحْدَاكُنَّ مَاءَهَا وَسِدْرَهَا فَتَطْهُرُ فَتُحْسِنُ الطُّهُورَ أَوْ تَبْلُغُ فِي الطُّهُورِ ثُمَّ تَصُبُّ عَلَى رَأْسِهَا فَتَدْلُكُهُ دَلْكًا شَدِيدًا حَتَّى تَبْلُغَ شُئُونَ رَأْسِهَا ثُمَّ تَصُبُّ عَلَيْهَا الْمَاءَ ثُمَّ تَأْخُذُ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً فَتَطْهُرُ بِهَا " . قَالَتْ أَسْمَاءُ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ تَطَهَّرِي بِهَا " . قَالَتْ عَائِشَةُ - كَأَنَّهَا تُخْفِي ذَلِكَ - تَتَبَّعِي بِهَا أَثَرَ الدَّمِ . قَالَتْ وَسَأَلَتْهُ عَنِ الْغُسْلِ مِنَ الْجَنَابَةِ . فَقَالَ " تَأْخُذُ إِحْدَاكُنَّ مَاءَهَا فَتَطْهُرُ فَتُحْسِنُ الطُّهُورَ أَوْ تَبْلُغُ فِي الطُّهُورِ حَتَّى تَصُبَّ الْمَاءَ عَلَى رَأْسِهَا فَتَدْلُكُهُ حَتَّى تَبْلُغَ شُئُونَ رَأْسِهَا ثُمَّ تُفِيضُ الْمَاءَ عَلَى جَسَدِهَا . فَقَالَتْ عَائِشَةُ نِعْمَ النِّسَاءُ نِسَاءُ الأَنْصَارِ لَمْ يَمْنَعْهُنَّ الْحَيَاءُ أَنْ يَتَفَقَّهْنَ فِي الدِّينِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Asmo Rasululloh ﷺdan hayzdan gʻusl qilish haqida soʻradi. U zot: «Sizlardan biringiz suvi va sidr bargini olib, poklansin va poklanishni chiroyli, yaxshilab qilsin, soʻng boshiga suv quyib, sochining tublariga yetguncha uni qattiq ishqalasin, soʻng ustidan suv quysin. Keyin misk surtilgan bir parcha paxta olib, u bilan poklansin», dedilar. Asmo: «Men u bilan qanday poklanay?» dedi. U zot: «Subhanalloh, u bilan poklan!» dedilar. Oisha, xuddi buni yashirgandek: «U bilan qon izlarini kuzatib toza qil», dedi. Asmo: «Yana men u zotdan janobatdan gʻusl qilish haqida soʻradim», dedi. U zot: «Sizlardan biringiz suvini olib poklansin va poklanishni chiroyli, yaxshilab qilsin, hatto boshiga suv quyib, sochining tublariga yetguncha ishqalasin, soʻng badaniga suv quysin», dedilar. Oisha: «Ansor ayollari qanday yaxshi ayollar! Ularni hayo dinni chuqur oʻrganishdan toʻsmagan», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Асмо Расулуллоҳ ﷺдан ҳайздан ғусл қилиш ҳақида сўради. У зот: «Сизлардан бирингиз суви ва сидр баргини олиб, поклансин ва покланишни чиройли, яхшилаб қилсин, сўнг бошига сув қуйиб, сочининг тубларига етгунча уни қаттиқ ишқаласин, сўнг устидан сув қуйсин. Кейин миск суртилган бир парча пахта олиб, у билан поклансин», дедилар. Асмо: «Мен у билан қандай покланай?» деди. У зот: «Субҳаналлоҳ, у билан поклан!» дедилар. Оиша, худди буни яширгандек: «У билан қон изларини кузатиб тоза қил», деди. Асмо: «Яна мен у зотдан жанобатдан ғусл қилиш ҳақида сўрадим», деди. У зот: «Сизлардан бирингиз сувини олиб поклансин ва покланишни чиройли, яхшилаб қилсин, ҳатто бошига сув қуйиб, сочининг тубларига етгунча ишқаласин, сўнг баданига сув қуйсин», дедилар. Оиша: «Ансор аёллари қандай яхши аёллар! Уларни ҳаё динни чуқур ўрганишдан тўсмаган», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَتَعَرَّقُ الْعَظْمَ وَأَنَا حَائِضٌ، فَيَأْخُذُهُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَيَضَعُ فَمَهُ حَيْثُ كَانَ فَمِي وَأَشْرَبُ مِنَ الإِنَاءِ فَيَأْخُذُهُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَيَضَعُ فَمَهُ حَيْثُ كَانَ فَمِي وَأَنَا حَائِضٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men hayzli boʻlgan holimda suyakdan goʻsht kemirib yer edim, Rasululloh ﷺ uni olib, ogʻzimni qoʻygan joyga ogʻizlarini qoʻyardilar. Idishdan ichardim, Rasululloh ﷺ uni olib, men hayzli boʻlsam ham, ogʻzimni qoʻygan joyga ogʻizlarini qoʻyardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ҳайзли бўлган ҳолимда суякдан гўшт кемириб ер эдим, Расулуллоҳ ﷺ уни олиб, оғзимни қўйган жойга оғизларини қўярдилар. Идишдан ичардим, Расулуллоҳ ﷺ уни олиб, мен ҳайзли бўлсам ҳам, оғзимни қўйган жойга оғизларини қўярдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ شَيْبَانَ النَّحْوِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ بَكْرٍ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الْمَرْأَةِ تَرَى مَا يَرِيبُهَا بَعْدَ الطُّهْرِ قَالَ " إِنَّمَا هِيَ عِرْقٌ أَوْ عُرُوقٌ " . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى يُرِيدُ بَعْدَ الطُّهْرِ بَعْدَ الْغُسْلِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ poklangandan soʻng oʻzida shubha uygʻotadigan narsani koʻrgan ayol haqida: «Bu faqat bir tomir yoki tomirlardir», dedilar. Muhammad ibn Yahyo aytdi: «Poklangandan soʻng» degani gʻusldan keyin degan maʼnodadir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ поклангандан сўнг ўзида шубҳа уйғотадиган нарсани кўрган аёл ҳақида: «Бу фақат бир томир ёки томирлардир», дедилар. Муҳаммад ибн Яҳё айтди: «Поклангандан сўнг» дегани ғуслдан кейин деган маънодадир.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي وَأَنَا إِلَى جَنْبِهِ وَأَنَا حَائِضٌ وَعَلَىَّ مِرْطٌ لِي وَعَلَيْهِ بَعْضُهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namoz oʻqiyotgan edilar, men esa u zotning yonlarida hayzli holimda turgan edim, ustimda oʻzimning junma choyshabim boʻlib, uning bir qismi u zotning ustlarida ham edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намоз ўқиётган эдилар, мен эса у зотнинг ёнларида ҳайзли ҳолимда турган эдим, устимда ўзимнинг жунма чойшабим бўлиб, унинг бир қисми у зотнинг устларида ҳам эди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ دَخَلَ عَلَيْهَا فَاخْتَبَأَتْ مَوْلاَةٌ لَهَا فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " حَاضَتْ " . فَقَالَتْ نَعَمْ . فَشَقَّ لَهَا مِنْ عِمَامَتِهِ فَقَالَ " اخْتَمِرِي بِهَذَا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ uning oldiga kirdilar, shunda uning bir choʻrisi bekinib oldi. Nabiy ﷺ: «Hayz koʻrdimi?» dedilar. U: «Ha», dedi. Shunda u zot sallalaridan bir parcha uzib berib: «Buni boshingga roʻmol qilib oʻra», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ унинг олдига кирдилар, шунда унинг бир чўриси бекиниб олди. Набий ﷺ: «Ҳайз кўрдими?» дедилар. У: «Ҳа», деди. Шунда у зот саллаларидан бир парча узиб бериб: «Буни бошингга рўмол қилиб ўра», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، وَأَبُو النُّعْمَانِ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ الْحَارِثِ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ صَلاَةَ حَائِضٍ إِلاَّ بِخِمَارٍ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh hayz koʻradigan ayolning namozini roʻmolsiz qabul qilmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ ҳайз кўрадиган аёлнинг намозини рўмолсиз қабул қилмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُعَاذَةَ، . أَنَّ امْرَأَةً، سَأَلَتْ عَائِشَةَ قَالَتْ تَخْتَضِبُ الْحَائِضُ فَقَالَتْ قَدْ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَنَحْنُ نَخْتَضِبُ فَلَمْ يَكُنْ يَنْهَانَا عَنْهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol undan: «Hayzli ayol xina qoʻysa boʻladimi?» deb soʻradi. Shunda u: «Biz Nabiy ﷺ huzurlarida xina qoʻyar edik, u zot bizni bundan qaytarmas edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аёл ундан: «Ҳайзли аёл хина қўйса бўладими?» деб сўради. Шунда у: «Биз Набий ﷺ ҳузурларида хина қўяр эдик, у зот бизни бундан қайтармас эдилар», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ مَوْلًى، لِعَائِشَةَ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا نَظَرْتُ - أَوْ مَا رَأَيْتُ - فَرْجَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَطُّ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ كَانَ أَبُو نُعَيْمٍ يَقُولُ عَنْ مَوْلاَةٍ لِعَائِشَةَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning avratlariga hech qachon qaramaganman — yoki koʻrmaganman.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг авратларига ҳеч қачон қарамаганман — ёки кўрмаганман.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنَّ نِسَاءُ الْمُؤْمِنَاتِ يُصَلِّينَ مَعَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ صَلاَةَ الصُّبْحِ ثُمَّ يَرْجِعْنَ إِلَى أَهْلِهِنَّ فَلاَ يَعْرِفُهُنَّ أَحَدٌ . تَعْنِي مِنَ الْغَلَسِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Muʼmina ayollar Nabiy ﷺ bilan bomdod namozini oʻqib, soʻngra oilalari huzuriga qaytishar edi, qorongʻilik sababli ularni hech kim tanimasdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Муъмина аёллар Набий ﷺ билан бомдод намозини ўқиб, сўнгра оилалари ҳузурига қайтишар эди, қоронғилик сабабли уларни ҳеч ким танимасди.