حَدَّثَنَا عِصْمَةُ بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ بْنِ أَبِي حَفْصَةَ، حَدَّثَنَا حَرِيشُ بْنُ خِرِّيتٍ، أَنْبَأَنَا ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَصْنَعُ لِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثَلاَثَةَ آنِيَةٍ مِنَ اللَّيْلِ مُخَمَّرَةً إِنَاءً لِطَهُورِهِ وَإِنَاءً لِسِوَاكِهِ وَإِنَاءً لِشَرَابِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ uchun kechasi yopilgan uchta idish tayyorlar edim: taharatlari uchun bir idish, misvoklari uchun bir idish va ichimliklari uchun bir idish.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ учун кечаси ёпилган учта идиш тайёрлар эдим: таҳаратлари учун бир идиш, мисвоклари учун бир идиш ва ичимликлари учун бир идиш.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ امْرَأَةِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَنْ شَرِبَ فِي إِنَاءِ فِضَّةٍ فَكَأَنَّمَا يُجَرْجِرُ فِي بَطْنِهِ نَارَ جَهَنَّمَ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim kumush idishda ichsa, goʻyo qorniga jahannam olovini quyayotgan boʻladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким кумуш идишда ичса, гўё қорнига жаҳаннам оловини қуяётган бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ السَّائِبِ بْنِ بَرَكَةَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا أَخَذَ أَهْلَهُ الْوَعْكُ أَمَرَ بِالْحَسَاءِ . قَالَتْ وَكَانَ يَقُولُ " إِنَّهُ لَيَرْتُو فُؤَادَ الْحَزِينِ وَيَسْرُو عَنْ فُؤَادِ السَّقِيمِ كَمَا تَسْرُو إِحْدَاكُنَّ الْوَسَخَ عَنْ وَجْهِهَا بِالْمَاءِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning ahllaridan birortasini isitma tutsa, u zot shoʻrva tayyorlashga buyurar edilar. U zot: «U gʻamgin qalbni mustahkamlaydi va xuddi biringiz suv bilan yuzidan kirni ketkazgani kabi, kasal qalbdan gʻam-alamni ketkazadi», deb aytar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг аҳлларидан бирортасини иситма тутса, у зот шўрва тайёрлашга буюрар эдилар. У зот: «У ғамгин қалбни мустаҳкамлайди ва худди бирингиз сув билан юзидан кирни кетказгани каби, касал қалбдан ғам-аламни кетказади», деб айтар эдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أَيْمَنَ بْنِ نَابِلٍ، عَنِ امْرَأَةٍ، مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالَ لَهَا كَلْثَمُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " عَلَيْكُمْ بِالْبَغِيضِ النَّافِعِ التَّلْبِينَةِ " . يَعْنِي الْحَسَاءَ . قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا اشْتَكَى أَحَدٌ مِنْ أَهْلِهِ لَمْ تَزَلِ الْبُرْمَةُ عَلَى النَّارِ حَتَّى يَنْتَهِيَ أَحَدُ طَرَفَيْهِ . يَعْنِي يَبْرَأُ أَوْ يَمُوتُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yoqmasa-da, foydali boʻlgan talbinani, yaʼni shoʻrvani yeyishni oʻzingizga lozim tuting», dedilar. Rasululloh ﷺning ahllaridan birortasi kasal boʻlsa, ikki holatning biri, yaʼni tuzalishi yoki vafot etishi yuz bermaguncha, qozon oʻchoqdan tushmas edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ёқмаса-да, фойдали бўлган талбинани, яъни шўрвани ейишни ўзингизга лозим тутинг», дедилар. Расулуллоҳ ﷺнинг аҳлларидан бирортаси касал бўлса, икки ҳолатнинг бири, яъни тузалиши ёки вафот этиши юз бермагунча, қозон ўчоқдан тушмас эди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ خَرَجْنَا وَمَعَنَا غَالِبُ بْنُ أَبْجَرَ فَمَرِضَ فِي الطَّرِيقِ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَهُوَ مَرِيضٌ فَعَادَهُ ابْنُ أَبِي عَتِيقٍ وَقَالَ لَنَا عَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ فَخُذُوا مِنْهَا خَمْسًا أَوْ سَبْعًا فَاسْحَقُوهَا ثُمَّ اقْطُرُوهَا فِي أَنْفِهِ بِقَطَرَاتِ زَيْتٍ فِي هَذَا الْجَانِبِ وَفِي هَذَا الْجَانِبِ فَإِنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهُمْ أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " إِنَّ هَذِهِ الْحَبَّةَ السَّوْدَاءَ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ السَّامُ " . قُلْتُ وَمَا السَّامُ قَالَ " الْمَوْتُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Albatta, mana shu sedana oʻlimdan boshqa har bir dardga shifodir», deganlarini eshitdim. Bir kishi: «Som nima?» deb soʻraganda, u zot: «Oʻlim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Албатта, мана шу седана ўлимдан бошқа ҳар бир дардга шифодир», деганларини эшитдим. Бир киши: «Сом нима?» деб сўраганда, у зот: «Ўлим», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِنَّ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, isitma jahannamning qizigʻidandir, bas, uni suv bilan sovuting», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, иситма жаҳаннамнинг қизиғидандир, бас, уни сув билан совутинг», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَبِي وَاقِدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ فَإِنَّ الْعَيْنَ حَقٌّ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohdan panoh soʻranglar, chunki koʻz tegishi haqdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳдан паноҳ сўранглар, чунки кўз тегиши ҳақдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، وَمِسْعَرٍ، عَنْ مَعْبَدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَمَرَهَا أَنْ تَسْتَرْقِيَ مِنَ الْعَيْنِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ unga koʻz tegishidan ruqya qildirishni buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ унга кўз тегишидан руқя қилдиришни буюрдилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الرُّقْيَةِ مِنَ الْحَيَّةِ وَالْعَقْرَبِ .
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Rasululloh ﷺ ilon va chayon chaqishidan ruqya qilishga ruxsat berdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ илон ва чаён чақишидан руқя қилишга рухсат бердилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا أَتَى الْمَرِيضَ فَدَعَا لَهُ قَالَ " أَذْهِبِ الْبَاسْ رَبَّ النَّاسْ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kasal odamning oldiga kelib, unga duo qilar edilar va: «Ey odamlarning Robbi, dardni ketkaz, shifo ber. Shifo beruvchi Senman. Sening shifoingdan boshqa shifo yoʻq. Hech qanday xastalik qoldirmaydigan shifo ber», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ касал одамнинг олдига келиб, унга дуо қилар эдилар ва: «Эй одамларнинг Робби, дардни кетказ, шифо бер. Шифо берувчи Сенман. Сенинг шифоингдан бошқа шифо йўқ. Ҳеч қандай хасталик қолдирмайдиган шифо бер», дер эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ مِمَّا يَقُولُ لِلْمَرِيضِ بِبُزَاقِهِ بِإِصْبَعِهِ " بِسْمِ اللَّهِ بِتُرْبَةِ أَرْضِنَا بِرِيقَةِ بَعْضِنَا لِيُشْفَى سَقِيمُنَا بِإِذْنِ رَبِّنَا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ kasal odamga barmoqlariga tuprisini olib: «Bismillah. Robbimizning izni bilan kasalimiz shifo topsin deb, yerimizning tuprogʻi baʼzimizning tuprigimiz bilan», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ касал одамга бармоқларига туприсини олиб: «Бисмиллаҳ. Роббимизнинг изни билан касалимиз шифо топсин деб, еримизнинг тупроғи баъзимизнинг тупригимиз билан», дер эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ، وَسَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَنْفِثُ فِي الرُّقْيَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ruqya qilganlarida puflar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ руқя қилганларида пуфлар эдилар.
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا اشْتَكَى يَقْرَأُ عَلَى نَفْسِهِ الْمُعَوِّذَاتِ وَيَنْفِثُ فَلَمَّا اشْتَدَّ وَجَعُهُ كُنْتُ أَقْرَأُ عَلَيْهِ وَأَمْسَحُ بِيَدِهِ رَجَاءَ بَرَكَتِهَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ kasal boʻlganlarida oʻzlariga muʼavvizatlarni (panoh soʻralgan suralarni) oʻqib puflar edilar. Ogʻriqlari kuchayganda esa men u zotga oʻqib, barakasidan umid qilib, qoʻllari bilan siypardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ касал бўлганларида ўзларига муъаввизатларни (паноҳ сўралган сураларни) ўқиб пуфлар эдилар. Оғриқлари кучайганда эса мен у зотга ўқиб, баракасидан умид қилиб, қўллари билан сийпардим.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَمَرَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِقَتْلِ ذِي الطُّفْيَتَيْنِ فَإِنَّهُ يَلْتَمِسُ الْبَصَرَ وَيُصِيبُ الْحَبَلَ . يَعْنِي حَيَّةً خَبِيثَةً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ zut-tufyatayn (orqasida ikki oq chiziq boʻlgan ilon)ni oʻldirishga buyurdilar. Chunki u koʻzning nurini ketkazadi va homilani tushiradi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ зут-туфятайн (орқасида икки оқ чизиқ бўлган илон)ни ўлдиришга буюрдилар. Чунки у кўзнинг нурини кетказади ва ҳомилани туширади.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَحَرَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ حَتَّى كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّىْءَ وَلاَ يَفْعَلُهُ . قَالَتْ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ كَانَ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلاَنِ فَجَلَسَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلِي فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلِي أَوِ الَّذِي عِنْدَ رِجْلِي لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ . قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ . قَالَ فِي أَىِّ شَىْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ وَجُفِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ . قَالَ وَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ " . قَالَتْ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ " وَاللَّهِ يَا عَائِشَةُ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ " . قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أَحْرَقْتَهُ قَالَ " لاَ أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِيَ اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ مِنْهُ شَرًّا " . فَأَمَرَ بِهَا فَدُفِنَتْ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺni Banu Zurayq yahudiylaridan Labid ibn al-Aʼsam ismli bir yahudiy sehrladi, hattoki Nabiy ﷺga oʻzlari bir ishni qilgandek koʻrinar, holbuki uni qilmagan boʻlar edilar. (Oisha) dedi: Nihoyat, bir kuni yoki bir kechasi Rasululloh ﷺ (Allohga) duo qildilar, soʻng duo qildilar, soʻng duo qildilar, keyin: «Ey Oisha, bilasanmi, Alloh men Undan soʻragan narsa haqida menga javob berdi. Menga ikki kishi keldi, biri boshim tomonda, ikkinchisi oyogʻim tomonda oʻtirdi. Boshim tomondagisi oyogʻim tomondagiga, yoki oyogʻim tomondagisi boshim tomondagiga: ‹Bu kishining dardi nima?› dedi. U: ‹Sehrlangan›, dedi. U: ‹Uni kim sehrlagan?› dedi. U: ‹Labid ibn al-Aʼsam›, dedi. U: ‹Nima bilan?› dedi. U: ‹Taroq, taroqqa ilashgan soch va erkak xurmoning changdoni bilan›, dedi. U: ‹U qayerda?› dedi. U: ‹Zu Arvon qudugʻida›, dedi», dedilar. (Oisha) dedi: Shunda Nabiy ﷺ sahobalaridan bir necha kishi bilan oʻsha (quduq)ga bordilar, soʻng qaytib kelib: «Allohga qasamki, ey Oisha, uning suvi goʻyo xina eritilgan suvdek, xurmolari esa goʻyo shaytonlarning boshlaridek edi», dedilar. (Oisha) dedi: Men: «Ey Allohning Rasuli, uni yoqib yuborsangiz boʻlmasmidi?» dedim. U zot: «Yoʻq, Alloh menga shifo berdi, men esa odamlar orasida undan yomonlik tarqalishini yoqtirmadim», dedilar. Soʻng buyurdilar-da, u (quduq) koʻmib tashlandi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺни Бану Зурайқ яҳудийларидан Лабид ибн ал-Аъсам исмли бир яҳудий сеҳрлади, ҳаттоки Набий ﷺга ўзлари бир ишни қилгандек кўринар, ҳолбуки уни қилмаган бўлар эдилар. (Оиша) деди: Ниҳоят, бир куни ёки бир кечаси Расулуллоҳ ﷺ (Аллоҳга) дуо қилдилар, сўнг дуо қилдилар, сўнг дуо қилдилар, кейин: «Эй Оиша, биласанми, Аллоҳ мен Ундан сўраган нарса ҳақида менга жавоб берди. Менга икки киши келди, бири бошим томонда, иккинчиси оёғим томонда ўтирди. Бошим томондагиси оёғим томондагига, ёки оёғим томондагиси бошим томондагига: ‹Бу кишининг дарди нима?› деди. У: ‹Сеҳрланган›, деди. У: ‹Уни ким сеҳрлаган?› деди. У: ‹Лабид ибн ал-Аъсам›, деди. У: ‹Нима билан?› деди. У: ‹Тароқ, тароққа илашган соч ва эркак хурмонинг чангдони билан›, деди. У: ‹У қаерда?› деди. У: ‹Зу Арвон қудуғида›, деди», дедилар. (Оиша) деди: Шунда Набий ﷺ саҳобаларидан бир неча киши билан ўша (қудуқ)га бордилар, сўнг қайтиб келиб: «Аллоҳга қасамки, эй Оиша, унинг суви гўё хина эритилган сувдек, хурмолари эса гўё шайтонларнинг бошларидек эди», дедилар. (Оиша) деди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, уни ёқиб юборсангиз бўлмасмиди?» дедим. У зот: «Йўқ, Аллоҳ менга шифо берди, мен эса одамлар орасида ундан ёмонлик тарқалишини ёқтирмадим», дедилар. Сўнг буюрдилар-да, у (қудуқ) кўмиб ташланди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي خَمِيصَةٍ لَهَا أَعْلاَمٌ فَقَالَ " شَغَلَنِي أَعْلاَمُ هَذِهِ اذْهَبُوا بِهَا إِلَى أَبِي جَهْمٍ وَائْتُونِي بِأَنْبِجَانِيَّتِهِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻzida naqshlari boʻlgan bir xamisada namoz oʻqidilar. Soʻng: «Bu narsaning naqshlari meni mashgʻul qilib qoʻydi. Uni Abu Jahmga olib boringlar va menga uning anbijoniyyasini olib kelinglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўзида нақшлари бўлган бир хамисада намоз ўқидилар. Сўнг: «Бу нарсанинг нақшлари мени машғул қилиб қўйди. Уни Абу Жаҳмга олиб боринглар ва менга унинг анбижонийясини олиб келинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَسْوَدِ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَسُبُّ أَحَدًا وَلاَ يُطْوَى لَهُ ثَوْبٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning birovni soʻkkanlarini ham, u zot uchun biror kiyim buklab qoʻyilganini ham koʻrmadim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг бировни сўкканларини ҳам, у зот учун бирор кийим буклаб қўйилганини ҳам кўрмадим.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنْ لِبْسَتَيْنِ اشْتِمَالِ الصَّمَّاءِ وَالاِحْتِبَاءِ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَأَنْتَ مُفْضٍ فَرْجَكَ إِلَى السَّمَاءِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ikki xil kiyinishdan — ishtimolus-sammadan va avratingni osmonga ochib qoʻygan holda bitta kiyimda ihtibo qilishdan qaytardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ икки хил кийинишдан — иштимолус-саммадан ва авратингни осмонга очиб қўйган ҳолда битта кийимда иҳтибо қилишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا حَبِيبٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ أَبِي الْمُهَزِّمِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ فِي ذُيُولِ النِّسَاءِ " شِبْرًا " . فَقَالَتْ عَائِشَةُ إِذًا تَخْرُجَ سُوقُهُنَّ . قَالَ " فَذِرَاعٌ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ayollarning etaklari haqida: «Bir qarich», dedilar. Oisha: ‹Unda boldirlari ochilib qoladi-ku›, dedi. U zot: «Unda bir gaz», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ аёлларнинг этаклари ҳақида: «Бир қарич», дедилар. Оиша: ‹Унда болдирлари очилиб қолади-ку›, деди. У зот: «Унда бир газ», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ يُسْتَمْتَعَ بِجُلُودِ الْمَيْتَةِ إِذَا دُبِغَتْ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻlaksa terilari oshlangan boʻlsa, ulardan foydalanishga buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўлакса терилари ошланган бўлса, улардан фойдаланишга буюрдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَفْرِقُ خَلْفَ يَافُوخِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثُمَّ أَسْدِلُ نَاصِيَتَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning boshlari tepasining orqasidan sochlarini ikkiga ajratar, soʻng peshona sochlarini tushirib qoʻyar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг бошлари тепасининг орқасидан сочларини иккига ажратар, сўнг пешона сочларини тушириб қўяр эдим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ شَعَرٌ دُونَ الْجُمَّةِ وَفَوْقَ الْوَفْرَةِ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning sochlari jummadan qisqaroq, vafradan uzunroq edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг сочлари жуммадан қисқароқ, вафрадан узунроқ эди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، قَالَتْ أَهْدَى النَّجَاشِيُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَلْقَةً فِيهَا خَاتَمُ ذَهَبٍ فِيهِ فَصٌّ حَبَشِيٌّ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِعُودٍ وَإِنَّهُ لَمُعْرِضٌ عَنْهُ أَوْ بِبَعْضِ أَصَابِعِهِ ثُمَّ دَعَا ابْنَةَ ابْنَتِهِ أُمَامَةَ بِنْتَ أَبِي الْعَاصِ فَقَالَ " تَحَلَّىْ بِهَذَا يَا بُنَيَّةُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Najoshiy Rasululloh ﷺga habashiy koʻzli oltin uzuk boʻlgan halqa hadya qildi. Rasululloh ﷺ undan yuz oʻgirgan holda uni bir tayoqcha bilan yoki barmoqlaridan biri bilan oldilar. Soʻng nabira qizlari Umoma bint Abul-Osni chaqirib: «Ey qizginam, buni sen taqib ol», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Нажоший Расулуллоҳ ﷺга ҳабаший кўзли олтин узук бўлган ҳалқа ҳадя қилди. Расулуллоҳ ﷺ ундан юз ўгирган ҳолда уни бир таёқча билан ёки бармоқларидан бири билан олдилар. Сўнг набира қизлари Умома бинт Абул-Осни чақириб: «Эй қизгинам, буни сен тақиб ол», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ وَاعَدَ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي سَاعَةٍ يَأْتِيهِ فِيهَا فَرَاثَ عَلَيْهِ فَخَرَجَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَإِذَا هُوَ بِجِبْرِيلَ قَائِمٌ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ " مَا مَنَعَكَ أَنْ تَدْخُلَ " . قَالَ إِنَّ فِي الْبَيْتِ كَلْبًا وَإِنَّا لاَ نَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ صُورَةٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Jibril alayhissalom Rasululloh ﷺga muayyan bir vaqtda kelishga vaʼda bergan edi. Ammo u kechikdi. Shunda Nabiy ﷺ tashqariga chiqib, Jibrilning eshik oldida turganini koʻrdilar-da: «Kirishingdan seni nima toʻsdi?» dedilar. U: «Uyingizda it bor, biz esa ichida it yoki surat boʻlgan uyga kirmaymiz», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Жибрил алайҳиссалом Расулуллоҳ ﷺга муайян бир вақтда келишга ваъда берган эди. Аммо у кечикди. Шунда Набий ﷺ ташқарига чиқиб, Жибрилнинг эшик олдида турганини кўрдилар-да: «Киришингдан сени нима тўсди?» дедилар. У: «Уйингизда ит бор, биз эса ичида ит ёки сурат бўлган уйга кирмаймиз», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَتَرْتُ سَهْوَةً لِي - تَعْنِي الدَّاخِلَ - بِسِتْرٍ فِيهِ تَصَاوِيرُ فَلَمَّا قَدِمَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ هَتَكَهُ فَجَعَلْتُ مِنْهُ مَنْبُوذَتَيْنِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مُتَّكِئًا عَلَى إِحْدَاهُمَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men oʻzimning bir xonachamni, yaʼni ichkarisini, suratlar tushirilgan parda bilan toʻsib qoʻygan edim. Nabiy ﷺ kelganlarida uni yulib tashladilar. Shunda men undan ikkita yostiq yasadim va Nabiy ﷺni ularning biriga suyanib oʻtirgan holda koʻrdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ўзимнинг бир хоначамни, яъни ичкарисини, суратлар туширилган парда билан тўсиб қўйган эдим. Набий ﷺ келганларида уни юлиб ташладилар. Шунда мен ундан иккита ёстиқ ясадим ва Набий ﷺни уларнинг бирига суяниб ўтирган ҳолда кўрдим.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَدِمَ نَاسٌ مِنَ الأَعْرَابِ عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالُوا أَتُقَبِّلُونَ صِبْيَانَكُمْ قَالُوا نَعَمْ . فَقَالُوا لَكِنَّا وَاللَّهِ مَا نُقَبِّلُ . فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " وَأَمْلِكُ أَنْ كَانَ اللَّهُ قَدْ نَزَعَ مِنْكُمُ الرَّحْمَةَ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Aʼrobiylardan bir necha kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Sizlar bolalaringizni oʻpasizlarmi?» deyishdi. Sahobalar: «Ha», deyishdi. Ular: «Lekin biz, Allohga qasamki, oʻpmaymiz», deyishdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Alloh sizlarning qalbingizdan rahmni tortib olgan boʻlsa, men qoʻlimdan nima kelardi?» dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аъробийлардан бир неча киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Сизлар болаларингизни ўпасизларми?» дейишди. Саҳобалар: «Ҳа», дейишди. Улар: «Лекин биз, Аллоҳга қасамки, ўпмаймиз», дейишди. Шунда Набий ﷺ: «Аллоҳ сизларнинг қалбингиздан раҳмни тортиб олган бўлса, мен қўлимдан нима келарди?» дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ مِسْعَرٍ، أَخْبَرَنِي سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ صَعْصَعَةَ، عَمِّ الأَحْنَفِ قَالَ دَخَلَتْ عَلَى عَائِشَةَ امْرَأَةٌ مَعَهَا ابْنَتَانِ لَهَا فَأَعْطَتْهَا ثَلاَثَ تَمَرَاتٍ فَأَعْطَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا تَمْرَةً ثُمَّ صَدَعَتِ الْبَاقِيَةَ بَيْنَهُمَا . قَالَتْ فَأَتَى النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ " مَا عَجَبُكِ لَقَدْ دَخَلَتْ بِهِ الْجَنَّةَ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol yonida ikki qizi bilan Oisha huzuriga kirdi. Oisha unga uchta xurmo berdi. Ayol qizlarining har biriga bittadan xurmo berib, oxirgisini ular ikkovi orasida boʻlib berdi. Oisha aytdi: «Soʻng Nabiy ﷺ keldilar. Men bu haqda ularga soʻzlab berdim. U zot: ‹Nimadan hayron boʻlyapsan? Albatta, u shu sabab jannatga kirdi›, dedilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аёл ёнида икки қизи билан Оиша ҳузурига кирди. Оиша унга учта хурмо берди. Аёл қизларининг ҳар бирига биттадан хурмо бериб, охиргисини улар иккови орасида бўлиб берди. Оиша айтди: «Сўнг Набий ﷺ келдилар. Мен бу ҳақда уларга сўзлаб бердим. У зот: ‹Нимадан ҳайрон бўляпсан? Албатта, у шу сабаб жаннатга кирди›, дедилар».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، وَعَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، جَمِيعًا عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَا زَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jibril menga qoʻshni haqida shu qadar tayinlayverdiki, hatto uni meros oluvchi qilib qoʻyadi, deb oʻyladim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жибрил менга қўшни ҳақида шу қадар тайинлайвердики, ҳатто уни мерос олувчи қилиб қўяди, деб ўйладим», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ رَفِيقٌ يُحِبُّ الرِّفْقَ فِي الأَمْرِ كُلِّهِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Albatta, Alloh yumshoqdir, har bir ishda yumshoqlikni sevadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Албатта, Аллоҳ юмшоқдир, ҳар бир ишда юмшоқликни севади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ زَكَرِيَّا، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، حَدَّثَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ لَهَا " إِنَّ جِبْرَائِيلَ يَقْرَأُ عَلَيْكِ السَّلاَمَ " . قَالَتْ وَعَلَيْهِ السَّلاَمُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ unga: «Albatta, Jibril senga salom aytmoqda», dedilar. U (Oisha): «Va alayhis-salomu va rahmatulloh», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унга: «Албатта, Жибрил сенга салом айтмоқда», дедилар. У (Оиша): «Ва алайҳис-салому ва раҳматуллоҳ», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَاسٌ مِنَ الْيَهُودِ فَقَالُوا السَّامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ . فَقَالَ " وَعَلَيْكُمْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺning huzurlariga yahudiylardan bir necha kishi kelib: «As-somu alayka, ey Abul-Qosim!» deyishdi. Shunda u zot: «Va alaykum», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига яҳудийлардан бир неча киши келиб: «Ас-сому алайка, эй Абул-Қосим!» дейишди. Шунда у зот: «Ва алайкум», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ مَوْلًى، لِلزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ، . أَنَّهَا قَالَتْ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كُلُّ أَزْوَاجِكَ كَنَّيْتَهُ غَيْرِي . قَالَ " فَأَنْتِ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺga: «Mendan boshqa hamma xotinlaringizga kunya qoʻygansiz», dedi. U zot: «Sen esa Ummu Abdullohsan», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺга: «Мендан бошқа ҳамма хотинларингизга куня қўйгансиз», деди. У зот: «Сен эса Умму Абдуллоҳсан», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَدَّادٍ، عَنْ أَبِي عُذْرَةَ، - قَالَ وَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ - عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَهَى الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ مِنَ الْحَمَّامَاتِ ثُمَّ رَخَّصَ لِلرِّجَالِ أَنْ يَدْخُلُوهَا فِي الْمَيَازِرِ وَلَمْ يُرَخِّصْ لِلنِّسَاءِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ erkaklar va ayollarni hammomlarga kirishdan qaytardilar. Soʻng erkaklarga izor (belni oʻrovchi mato) bilan kirishga ruxsat berdilar, ayollarga esa ruxsat bermadilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ эркаклар ва аёлларни ҳаммомларга киришдан қайтардилар. Сўнг эркакларга изор (белни ўровчи мато) билан киришга рухсат бердилар, аёлларга эса рухсат бермадилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ الْهُذَلِيِّ، أَنَّ نِسْوَةً، مِنْ أَهْلِ حِمْصَ اسْتَأْذَنَّ عَلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ لَعَلَّكُنَّ مِنَ اللَّوَاتِي يَدْخُلْنَ الْحَمَّامَاتِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " أَيُّمَا امْرَأَةٍ وَضَعَتْ ثِيَابَهَا فِي غَيْرِ بَيْتِ زَوْجِهَا فَقَدْ هَتَكَتْ سِتْرَ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Hims ahlidan boʻlgan bir necha ayol uning huzuriga kirishga izn soʻradi. Shunda u: «Balki sizlar hammomlarga kiradigan (ayollar)dandirsizlar? Men Rasululloh ﷺning: ‹Qaysi bir ayol erining uyidan boshqa joyda kiyimini yechsa, u oʻzi bilan Alloh oʻrtasidagi pardani yirtibdi›, deganlarini eshitganman», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳимс аҳлидан бўлган бир неча аёл унинг ҳузурига киришга изн сўради. Шунда у: «Балки сизлар ҳаммомларга кирадиган (аёллар)дандирсизлар? Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Қайси бир аёл эрининг уйидан бошқа жойда кийимини ечса, у ўзи билан Аллоҳ ўртасидаги пардани йиртибди›, деганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ شَيْبَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ أَعْظَمَ النَّاسِ فِرْيَةً لَرَجُلٌ هَاجَى رَجُلاً فَهَجَا الْقَبِيلَةَ بِأَسْرِهَا وَرَجُلٌ انْتَفَى مِنْ أَبِيهِ وَزَنَّى أُمَّهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlarning eng katta yolgʻonchisi bir kishini haqorat qilib, uning butun qabilasini haqoratlagan kishi va otasidan tonib, onasini zinoda ayblagan kishidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамларнинг энг катта ёлғончиси бир кишини ҳақорат қилиб, унинг бутун қабиласини ҳақоратлаган киши ва отасидан тониб, онасини зинода айблаган кишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَظَرَ إِلَى إِنْسَانٍ يَتْبَعُ طَائِرًا فَقَالَ " شَيْطَانٌ يَتْبَعُ شَيْطَانًا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ qushning ketidan quvib borayotgan bir insonga qarab: «Shayton shaytonning ketidan quvmoqda», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ қушнинг кетидан қувиб бораётган бир инсонга қараб: «Шайтон шайтоннинг кетидан қувмоқда», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " الْمَاهِرُ بِالْقُرْآنِ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ وَالَّذِي يَقْرَؤُهُ يَتَتَعْتَعُ فِيهِ وَهُوَ عَلَيْهِ شَاقٌّ لَهُ أَجْرَانِ اثْنَانِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼonni mohirona oʻqiydigan kishi ulugʻ, itoatgoʻy elchilar (farishtalar) bilan birga boʻladi. Uni duduqlanib, qiynalib oʻqiydigan kishiga esa ikki ajr bordir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръонни моҳирона ўқийдиган киши улуғ, итоатгўй элчилар (фаришталар) билан бирга бўлади. Уни дудуқланиб, қийналиб ўқийдиган кишига эса икки ажр бордир», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ خَالِدٍ الأَزْرَقُ أَبُو مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أُمِّهِ، صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا رَأَى مَا يُحِبُّ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي بِنِعْمَتِهِ تَتِمُّ الصَّالِحَاتُ " . وَإِذَا رَأَى مَا يَكْرَهُ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻziga yoqadigan narsani koʻrsalar: «Alhamdulillahillazii bi niʼmatihi tatimmus-solihat» (Uning neʼmati ila yaxshi ishlar toʻliq boʻladigan Allohga hamdlar boʻlsin), derdilar. Yoqmaydigan narsani koʻrsalar esa: «Alhamdulillahi alaa kulli hol» (har qanday holatda Allohga hamdlar boʻlsin), derdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўзига ёқадиган нарсани кўрсалар: «Алҳамдулиллаҳиллазии би ниъматиҳи татиммус-солиҳат» (Унинг неъмати ила яхши ишлар тўлиқ бўладиган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин), дердилар. Ёқмайдиган нарсани кўрсалар эса: «Алҳамдулиллаҳи алаа кулли ҳол» (ҳар қандай ҳолатда Аллоҳга ҳамдлар бўлсин), дердилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَلَىِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنَ الَّذِينَ إِذَا أَحْسَنُوا اسْتَبْشَرُوا وَإِذَا أَسَاءُوا اسْتَغْفَرُوا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Allohumma-jʼalniy minallaziyna izo ahsanu-stabsharu va izo asau-stagʻfaru (Ey Alloh, meni yaxshilik qilsalar shodlanadigan, yomonlik qilsalar magʻfirat soʻraydigan kishilardan qilgin)», deb aytar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳумма-жъалний миналлазийна изо аҳсану-стабшару ва изо асау-стағфару (Эй Аллоҳ, мени яхшилик қилсалар шодланадиган, ёмонлик қилсалар мағфират сўрайдиган кишилардан қилгин)», деб айтар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، جَمِيعًا عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَدْعُو بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى وَشَرِّ فِتْنَةِ الْفَقْرِ وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَاىَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَاىَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ushbu kalimalar bilan duo qilar edilar: «Allohumma inniy aʼuuzu bika min fitnatin-naari va azaabin-naar, va min fitnatil-qobri va azaabil-qobr, va min sharri fitnatil-gʻinaa va sharri fitnatil-faqr, va min sharri fitnatil-masiihid-dajjaal. Allohummagʻsil xotoyaaya bimaaʼis-salji val-barod, va naqqi qolbiy minal-xotoyaa kamaa naqqoytas-savbal-abyaza minad-danas, va baaʼid bayniy va bayna xotoyaaya kamaa baaʼadta baynal-mashriqi val-magʻrib. Allohumma inniy aʼuuzu bika minal-kasali val-harami val-maʼsami val-magʻrom» (Ey Alloh, men Sendan doʻzax fitnasidan va doʻzax azobidan, qabr fitnasidan va qabr azobidan, boylik fitnasining yomonligidan va faqirlik fitnasining yomonligidan hamda Masih Dajjol fitnasining yomonligidan panoh soʻrayman. Ey Alloh, xatolarimni qor va doʻl suvi bilan yuvgin, oq kiyimni kirdan tozalaganingdek qalbimni xatolardan tozalagin, mashriq bilan magʻrib orasini uzoq qilganingdek men bilan xatolarim orasini uzoq qilgin. Ey Alloh, men Sendan dangasalikdan, keksalik (ojizligi)dan, gunohdan va qarzdan panoh soʻrayman), deb aytar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ушбу калималар билан дуо қилар эдилар: «Аллоҳумма инний аъуузу бика мин фитнатин-наари ва азаабин-наар, ва мин фитнатил-қобри ва азаабил-қобр, ва мин шарри фитнатил-ғинаа ва шарри фитнатил-фақр, ва мин шарри фитнатил-масииҳид-дажжаал. Аллоҳуммағсил хотояая бимааъис-салжи вал-барод, ва наққи қолбий минал-хотояа камаа наққойтас-савбал-абяза минад-данас, ва бааъид байний ва байна хотояая камаа бааъадта байнал-машриқи вал-мағриб. Аллоҳумма инний аъуузу бика минал-касали вал-ҳарами вал-маъсами вал-мағром» (Эй Аллоҳ, мен Сендан дўзах фитнасидан ва дўзах азобидан, қабр фитнасидан ва қабр азобидан, бойлик фитнасининг ёмонлигидан ва фақирлик фитнасининг ёмонлигидан ҳамда Масиҳ Дажжол фитнасининг ёмонлигидан паноҳ сўрайман. Эй Аллоҳ, хатоларимни қор ва дўл суви билан ювгин, оқ кийимни кирдан тозалаганингдек қалбимни хатолардан тозалагин, машриқ билан мағриб орасини узоқ қилганингдек мен билан хатоларим орасини узоқ қилгин. Эй Аллоҳ, мен Сендан дангасаликдан, кексалик (ожизлиги)дан, гуноҳдан ва қарздан паноҳ сўрайман), деб айтар эдилар.