أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ، قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ ذَرِيحٍ، عَنْ أَبِي عَوْنٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ قَلِيلُهَا وَكَثِيرُهَا وَمَا أَسْكَرَ مِنْ كُلِّ شَرَابٍ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَهَذَا أَوْلَى بِالصَّوَابِ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ شُبْرُمَةَ وَهُشَيْمُ بْنُ بَشِيرٍ كَانَ يُدَلِّسُ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِ ذِكْرُ السَّمَاعِ مِنِ ابْنِ شُبْرُمَةَ وَرِوَايَةُ أَبِي عَوْنٍ أَشْبَهُ بِمَا رَوَاهُ الثِّقَاتُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Xamr ozi ham, koʻpi ham harom qilindi, har qanday ichimlikning mast qiluvchisi ham harom qilindi», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Хамр ози ҳам, кўпи ҳам ҳаром қилинди, ҳар қандай ичимликнинг маст қилувчиси ҳам ҳаром қилинди», деди.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو عَامِرٍ، وَالنَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَكَمِ، يُحَدِّثُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يُحَرِّمَ، - إِنْ كَانَ مُحَرِّمًا مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ - فَلْيُحَرِّمِ النَّبِيذَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Kimki Alloh va Uning Rasuli harom qilgan narsani harom deyishni istasa, naviz(mast qiluvchi ichimlik)ni harom desin», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Кимки Аллоҳ ва Унинг Расули ҳаром қилган нарсани ҳаром дейишни истаса, навиз(маст қилувчи ичимлик)ни ҳаром десин», деди.
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْقَوَارِيرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ نَبِيذُ الْبُسْرِ بَحْتًا لاَ يَحِلُّ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Sof busr (xom xurmo)dan tayyorlangan naviz halol emas», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Соф буср (хом хурмо)дан тайёрланган навиз ҳалол эмас», деди.
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُطِيعٌ، عَنْ أَبِي عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ يُنْبَذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَشْرَبُهُ مِنَ الْغَدِ وَمِنْ بَعْدِ الْغَدِ فَإِذَا كَانَ مَسَاءُ الثَّالِثَةِ فَإِنْ بَقِيَ فِي الإِنَاءِ شَىْءٌ لَمْ يَشْرَبُوهُ أُهْرِيقَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uchun nabiz tayyorlanardi va u zot uni ertasi kuni hamda undan keyingi kuni ichardilar. Uchinchi kunning kechasi kelganda, agar idishda biror narsa qolgan boʻlsa, uni ichmasdilar, u toʻkib tashlanardi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ учун набиз тайёрланарди ва у зот уни эртаси куни ҳамда ундан кейинги куни ичардилар. Учинчи куннинг кечаси келганда, агар идишда бирор нарса қолган бўлса, уни ичмасдилар, у тўкиб ташланарди.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ الْبَهْرَانِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُنْقَعُ لَهُ الزَّبِيبُ فَيَشْرَبُهُ يَوْمَهُ وَالْغَدَ وَبَعْدَ الْغَدِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uchun mayiz ivitilar edi va u zot uni oʻsha kuni, ertasi kuni hamda undan keyingi kuni ichardilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ учун майиз ивитилар эди ва у зот уни ўша куни, эртаси куни ҳамда ундан кейинги куни ичардилар.
أَخْبَرَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنِ ابْنِ فُضَيْلٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْبَذُ لَهُ نَبِيذُ الزَّبِيبِ مِنَ اللَّيْلِ فَيَجْعَلُهُ فِي سِقَاءٍ فَيَشْرَبُهُ يَوْمَهُ ذَلِكَ وَالْغَدَ وَبَعْدَ الْغَدِ فَإِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ الثَّالِثَةِ سَقَاهُ أَوْ شَرِبَهُ فَإِنْ أَصْبَحَ مِنْهُ شَىْءٌ أَهْرَاقَهُ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uchun kechasi mayiz nabizi tayyorlanardi, u zot uni bir meshga solib, oʻsha kuni, ertasi kuni hamda undan keyingi kuni ichardilar. Uchinchi kunning oxiri kelganda, uni boshqalarga ichirardilar yoki oʻzlari ichardilar, agar ertalab undan biror narsa qolgan boʻlsa, uni toʻkib tashlardilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ учун кечаси майиз набизи тайёрланарди, у зот уни бир мешга солиб, ўша куни, эртаси куни ҳамда ундан кейинги куни ичардилар. Учинчи куннинг охири келганда, уни бошқаларга ичирардилар ёки ўзлари ичардилар, агар эрталаб ундан бирор нарса қолган бўлса, уни тўкиб ташлардилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ الْمَكِّيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، وَعَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَخَّرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْعِشَاءَ ذَاتَ لَيْلَةٍ حَتَّى ذَهَبَ مِنَ اللَّيْلِ فَقَامَ عُمَرُ - رضى الله عنه - فَنَادَى الصَّلاَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَقَدَ النِّسَاءُ وَالْوِلْدَانُ . فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمَاءُ يَقْطُرُ مِنْ رَأْسِهِ وَهُوَ يَقُولُ " إِنَّهُ الْوَقْتُ لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ bir kecha xuftonni kechadan bir qism oʻtguncha kechiktirdilar. Shunda Umar (roziyallohu anhu) turib: ‹Namoz, ey Rasululloh! Ayollar va bolalar uxlab qolishdi›, deb nido qildi. Rasululloh ﷺ boshlaridan suv tomib turgan holda chiqib keldilaru: ‹Agar ummatimga ogʻirlik qilmasligini bilganimda, haqiqatan uning vaqti mana shudir›, dedilar».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ бир кеча хуфтонни кечадан бир қисм ўтгунча кечиктирдилар. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу) туриб: ‹Намоз, эй Расулуллоҳ! Аёллар ва болалар ухлаб қолишди›, деб нидо қилди. Расулуллоҳ ﷺ бошларидан сув томиб турган ҳолда чиқиб келдилару: ‹Агар умматимга оғирлик қилмаслигини билганимда, ҳақиқатан унинг вақти мана шудир›, дедилар».
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سَمِعْتُ غَيْرَ، وَاحِدٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ عُمَرُ - وَكَانَ مِنْ أَحَبِّهِمْ إِلَىَّ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الصَّلاَةِ بَعْدَ الْفَجْرِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَعَنِ الصَّلاَةِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men Paygʻambar ﷺ ning sahobalaridan bir nechtasidan eshitdim, ular orasida Umar ham bor edi ki, u menga ularning eng sevimlilaridan biri edi, Rasululloh ﷺ bomdoddan keyin toki quyosh chiqquncha namoz oʻqishdan va asrdan keyin toki quyosh botguncha namoz oʻqishdan qaytarganlar», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен Пайғамбар ﷺ нинг саҳобаларидан бир нечтасидан эшитдим, улар орасида Умар ҳам бор эди ки, у менга уларнинг энг севимлиларидан бири эди, Расулуллоҳ ﷺ бомдоддан кейин токи қуёш чиққунча намоз ўқишдан ва асрдан кейин токи қуёш ботгунча намоз ўқишдан қайтарганлар», деди.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حُجَيْرٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الصَّلاَةِ بَعْدَ الْعَصْرِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ asrdan keyin namoz oʻqishdan qaytardilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ асрдан кейин намоз ўқишдан қайтардилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ ثَمَانِيًا جَمِيعًا وَسَبْعًا جَمِيعًا أَخَّرَ الظُّهْرَ وَعَجَّلَ الْعَصْرَ وَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ وَعَجَّلَ الْعِشَاءَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men Nabiy ﷺ bilan birga Madinada sakkiztani birga va yettitani birga oʻqidim. U zot peshinni kechiktirib, asrni oldinga surdilar, shomni kechiktirib, xuftonni oldinga surdilar.»Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен Набий ﷺ билан бирга Мадинада саккизтани бирга ва еттитани бирга ўқидим. У зот пешинни кечиктириб, асрни олдинга сурдилар, шомни кечиктириб, хуфтонни олдинга сурдилар.»
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ، خُشَيْشُ بْنُ أَصْرَمَ قَالَ حَدَّثَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبٌ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي حَبِيبٍ - عَنْ عَمْرِو بْنِ هَرِمٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ صَلَّى بِالْبَصْرَةِ الأُولَى وَالْعَصْرَ لَيْسَ بَيْنَهُمَا شَىْءٌ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ لَيْسَ بَيْنَهُمَا شَىْءٌ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْ شُغْلٍ وَزَعَمَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ الأُولَى وَالْعَصْرَ ثَمَانِ سَجَدَاتٍ لَيْسَ بَيْنَهُمَا شَىْءٌ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U Basrada peshin bilan asrni orasida hech narsa boʻlmasdan, shom bilan xuftonni ham orasida hech narsa boʻlmasdan oʻqidi. U buni biror ish bilan band boʻlgani uchun qildi. Ibn Abbos: «Men Rasululloh ﷺ bilan birga Madinada peshin bilan asrni sakkiz rakaat, orasida hech narsa boʻlmasdan oʻqiganman», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У Басрада пешин билан асрни орасида ҳеч нарса бўлмасдан, шом билан хуфтонни ҳам орасида ҳеч нарса бўлмасдан ўқиди. У буни бирор иш билан банд бўлгани учун қилди. Ибн Аббос: «Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Мадинада пешин билан асрни саккиз ракаат, орасида ҳеч нарса бўлмасдан ўқиганман», деди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا مِنْ غَيْرِ خَوْفٍ وَلاَ سَفَرٍ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ qoʻrquv ham, safar ham boʻlmagan holda peshin bilan asrni birga, shom bilan xuftonni birga oʻqidilar».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ қўрқув ҳам, сафар ҳам бўлмаган ҳолда пешин билан асрни бирга, шом билан хуфтонни бирга ўқидилар».
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ، - وَاسْمُهُ غَزْوَانُ - قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي بِالْمَدِينَةِ يَجْمَعُ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ مِنْ غَيْرِ خَوْفٍ وَلاَ مَطَرٍ . قِيلَ لَهُ لِمَ قَالَ لِئَلاَّ يَكُونَ عَلَى أُمَّتِهِ حَرَجٌ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Madinada qoʻrquv ham, yomgʻir ham boʻlmagan holda ikki namozni birlashtirib, peshin bilan asrni, shom bilan xuftonni birga oʻqir edilar. U zotga: «Nega bunday qildingiz?» deyilganida: «Ummatimga qiyinchilik boʻlmasligi uchun», deb javob berdilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Мадинада қўрқув ҳам, ёмғир ҳам бўлмаган ҳолда икки намозни бирлаштириб, пешин билан асрни, шом билан хуфтонни бирга ўқир эдилар. У зотга: «Нега бундай қилдингиз?» дейилганида: «Умматимга қийинчилик бўлмаслиги учун», деб жавоб бердилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ صَلَّيْتُ وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَمَانِيًا جَمِيعًا وَسَبْعًا جَمِيعًا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ ortlarida sakkiz rakatni birga va yetti rakatni birga oʻqidim».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ортларида саккиз ракатни бирга ва етти ракатни бирга ўқидим».
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ هَرِمٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَدْلَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ عَرَّسَ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ حَتَّى طَلَعَتِ الشَّمْسُ أَوْ بَعْضُهَا فَلَمْ يُصَلِّ حَتَّى ارْتَفَعَتِ الشَّمْسُ فَصَلَّى وَهِيَ صَلاَةُ الْوُسْطَى .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechasi yoʻlga chiqib, soʻng tunning oxirida qoʻnib tunadilar va quyosh chiqmaguncha yoki uning bir qismi chiqmaguncha uygʻonmadilar. Quyosh koʻtarilmaguncha namoz oʻqimadilar, soʻng oʻqidilar. Bu esa oʻrtadagi namoz (salotul-vusto) edi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечаси йўлга чиқиб, сўнг туннинг охирида қўниб тунадилар ва қуёш чиқмагунча ёки унинг бир қисми чиқмагунча уйғонмадилар. Қуёш кўтарилмагунча намоз ўқимадилар, сўнг ўқидилар. Бу эса ўртадаги намоз (салотул-вусто) эди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ مَيْمُونَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ مَنْ صَلَّى فِي مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الصَّلاَةُ فِيهِ أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ صَلاَةٍ فِيمَا سِوَاهُ إِلاَّ مَسْجِدَ الْكَعْبَةِ " .
Maymuna (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺning zavjalaridan rivoyat qilinadi: «Kimki Rasululloh ﷺning masjidida namoz oʻqisa, — men Rasululloh ﷺning: ‹U yerdagi namoz Kaʼba masjididan boshqa har qanday joydagi ming namozdan afzaldir› deganlarini eshitganman».Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺнинг завжаларидан ривоят қилинади: «Кимки Расулуллоҳ ﷺнинг масжидида намоз ўқиса, — мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹У ердаги намоз Каъба масжидидан бошқа ҳар қандай жойдаги минг намоздан афзалдир› деганларини эшитганман».
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَافَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ عَلَى بَعِيرٍ يَسْتَلِمُ الرُّكْنَ بِمِحْجَنٍ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Vidoʻ hajida tuya ustida tavof qildilar, uchi egik tayoq bilan Ruknga ishora qilib turdilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Видў ҳажида туя устида тавоф қилдилар, учи эгик таёқ билан Рукнга ишора қилиб турдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جِئْتُ أَنَا وَالْفَضْلُ، عَلَى أَتَانٍ لَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِالنَّاسِ بِعَرَفَةَ ثُمَّ ذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا فَمَرَرْنَا عَلَى بَعْضِ الصَّفِّ فَنَزَلْنَا وَتَرَكْنَاهَا تَرْتَعُ فَلَمْ يَقُلْ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men va Fazl oʻz eshagimizga minib keldik, Rasululloh ﷺ Arafotda odamlarga namoz oʻqitayotgan edilar. Biz safning bir qismidan oʻtib, tushdik va eshakni oʻt ilkillab yursin deb qoʻyib yubordik. Rasululloh ﷺ bizga hech narsa demadilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен ва Фазл ўз эшагимизга миниб келдик, Расулуллоҳ ﷺ Арафотда одамларга намоз ўқитаётган эдилар. Биз сафнинг бир қисмидан ўтиб, тушдик ва эшакни ўт илкиллаб юрсин деб қўйиб юбордик. Расулуллоҳ ﷺ бизга ҳеч нарса демадилар.