Abdulloh ibn Umar ibn al-Xattob

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهْوَ الْقَطَّانُ - ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي الثَّقَفِيَّ - كُلُّهُمْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، وَأَبُو أُسَامَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ يُقِيمُ الرَّجُلُ الرَّجُلَ مِنْ مَقْعَدِهِ ثُمَّ يَجْلِسُ فِيهِ وَلَكِنْ تَفَسَّحُوا وَتَوَسَّعُوا ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kishi boshqa kishini oʻz oʻrnidan turgizib, soʻng oʻzi oʻsha yerga oʻtirib olmasin, balki ‹Joy oching, kengashinglar› (desin)», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Киши бошқа кишини ўз ўрнидан тургизиб, сўнг ўзи ўша ерга ўтириб олмасин, балки ‹Жой очинг, кенгашинглар› (десин)», дедилар.

وَحَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، وَأَبُو كَامِلٍ قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، ح وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، بْنُ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ، جُرَيْجٍ ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ - كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ بِمِثْلِ حَدِيثِ اللَّيْثِ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِي الْحَدِيثِ ‏"‏ وَلَكِنْ تَفَسَّحُوا وَتَوَسَّعُوا ‏"‏ ‏.‏ وَزَادَ فِي حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ قُلْتُ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ قَالَ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَغَيْرِهَا ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺ dan Laysning hadisiga oʻxshash rivoyat qilinadi. Lekin ular hadisda «balki joy oching, kengashinglar» (degan soʻzni) zikr qilmadilar. Ibn Jurayjning hadisida ziyoda boʻldi: «Men: ‹Juma kunidami?› dedim. U: ‹Juma kunida ham, boshqa kunda ham›, dedi».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺ дан Лайснинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилинади. Лекин улар ҳадисда «балки жой очинг, кенгашинглар» (деган сўзни) зикр қилмадилар. Ибн Журайжнинг ҳадисида зиёда бўлди: «Мен: ‹Жума кунидами?› дедим. У: ‹Жума кунида ҳам, бошқа кунда ҳам›, деди».

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ يُقِيمَنَّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ ثُمَّ يَجْلِسُ فِي مَجْلِسِهِ ‏"‏ ‏.‏ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا قَامَ لَهُ رَجُلٌ عَنْ مَجْلِسِهِ لَمْ يَجْلِسْ فِيهِ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sizlardan biringiz oʻz birodarini oʻrnidan turgizib, soʻng oʻzi uning oʻrniga oʻtirib olmasin», dedilar. Ibn Umar bir kishi unga (joy berib) oʻz oʻrnidan tursa, oʻsha yerga oʻtirmas edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сизлардан бирингиз ўз биродарини ўрнидан тургизиб, сўнг ўзи унинг ўрнига ўтириб олмасин», дедилар. Ибн Умар бир киши унга (жой бериб) ўз ўрнидан турса, ўша ерга ўтирмас эди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا كَانَ ثَلاَثَةٌ فَلاَ يَتَنَاجَى اثْنَانِ دُونَ وَاحِدٍ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (kishi) boʻlsa, ikkitasi birovini (chetda) qoldirib, pichirlashib gaplashmasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (киши) бўлса, иккитаси бировини (четда) қолдириб, пичирлашиб гаплашмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Isitma jahannamning qaynashidandir. Bas, uni suv bilan sovuting», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Иситма жаҳаннамнинг қайнашидандир. Бас, уни сув билан совутинг», дедилар.

وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ شِدَّةَ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, isitmaning kuchayishi jahannamning qaynashidandir. Bas, uni suv bilan sovuting», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, иситманинг кучайиши жаҳаннамнинг қайнашидандир. Бас, уни сув билан совутинг», дедилар.

وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ - كِلاَهُمَا عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَأَطْفِئُوهَا بِالْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Isitma jahannamning qaynashidandir. Bas, uni suv bilan oʻchiring».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Иситма жаҳаннамнинг қайнашидандир. Бас, уни сув билан ўчиринг».

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَكَمِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَأَطْفِئُوهَا بِالْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Isitma jahannamning qaynashidandir. Bas, uni suv bilan oʻchiring».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Иситма жаҳаннамнинг қайнашидандир. Бас, уни сув билан ўчиринг».

وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى، بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حَمْزَةَ، وَسَالِمٍ، ابْنَىْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الشُّؤْمُ فِي الدَّارِ وَالْمَرْأَةِ وَالْفَرَسِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shumlik (boʻladigan boʻlsa) uyda, ayolda va otdadir», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шумлик (бўладиган бўлса) уйда, аёлда ва отдадир», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حَمْزَةَ، وَسَالِمٍ، ابْنَىْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ وَإِنَّمَا الشُّؤْمُ فِي ثَلاَثَةٍ الْمَرْأَةِ وَالْفَرَسِ وَالدَّارِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yuqumli kasallik (oʻz-oʻzidan oʻtishi) yoʻq, badgumonlik yoʻq; shumlik faqat uch narsada — ayolda, otda va uydadir», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Юқумли касаллик (ўз-ўзидан ўтиши) йўқ, бадгумонлик йўқ; шумлик фақат уч нарсада — аёлда, отда ва уйдадир», — дедилар.

وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، حَدَّثَنِي عُتْبَةُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنْ كَانَ الشُّؤْمُ فِي شَىْءٍ فَفِي الْفَرَسِ وَالْمَسْكَنِ وَالْمَرْأَةِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar shumlik biror narsada boʻlsa, u otda, makonda (uyda) va ayoldadir», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар шумлик бирор нарсада бўлса, у отда, маконда (уйда) ва аёлдадир», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا حَاجِبُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ بِقَتْلِ الْكِلاَبِ يَقُولُ ‏\"‏ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ وَالْكِلاَبَ وَاقْتُلُوا ذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يَلْتَمِسَانِ الْبَصَرَ وَيَسْتَسْقِطَانِ الْحَبَالَى ‏\"‏ ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَنُرَى ذَلِكَ مِنْ سُمَّيْهِمَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ ‏.‏ قَالَ سَالِمٌ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَلَبِثْتُ لاَ أَتْرُكُ حَيَّةً أَرَاهَا إِلاَّ قَتَلْتُهَا فَبَيْنَا أَنَا أُطَارِدُ حَيَّةً يَوْمًا مِنْ ذَوَاتِ الْبُيُوتِ مَرَّ بِي زَيْدُ بْنُ الْخَطَّابِ أَوْ أَبُو لُبَابَةَ وَأَنَا أُطَارِدُهَا فَقَالَ مَهْلاً يَا عَبْدَ اللَّهِ ‏.‏ فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِقَتْلِهِنَّ ‏.‏ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ نَهَى عَنْ ذَوَاتِ الْبُيُوتِ ‏.‏ وَحَدَّثَنِيهِ حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ، حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، ح وَحَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، كُلُّهُمْ عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّ صَالِحًا، قَالَ حَتَّى رَآنِي أَبُو لُبَابَةَ بْنُ عَبْدِ الْمُنْذِرِ وَزَيْدُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالاَ إِنَّهُ قَدْ نَهَى عَنْ ذَوَاتِ الْبُيُوتِ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ يُونُسَ ‏\"‏ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ ‏\"‏ ‏.‏ وَلَمْ يَقُلْ ‏\"‏ ذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالأَبْتَرَ ‏\"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ itlarni oʻldirishga buyurib, ‹Ilonlarni va itlarni oʻldiringlar, orqasida ikki oq chiziq bor (ilon)ni va dumi kalta (ilon)ni oʻldiringlar, chunki bu ikkovi koʻzni (koʻrlikka) uchratadi va homilalarni tushiradi›, — deyayotganlarini eshitdim». Zuhriy dedi: «Biz buni shu ikkovining zaharidan deb bilamiz. Eng yaxshi biluvchi Allohdir». Solim dedi: «Abdulloh ibn Umar shunday dedi: ‹Soʻng men koʻrgan birorta ilonni oʻldirmasdan qoʻymas edim. Bir kuni men uy ilonlaridan birini quvayotganimda Zayd ibn al-Xattob yoki Abu Luboba yonimdan oʻtib qoldi — men esa uni quvardim — va: ‹Sekinroq, ey Abdulloh!› — dedi. Men: ‹Rasululloh ﷺ ularni oʻldirishga buyurganlar›, — dedim. U: ‹Rasululloh ﷺ uy (ilon)laridan qaytarganlar›, — dedi».Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ итларни ўлдиришга буюриб, ‹Илонларни ва итларни ўлдиринглар, орқасида икки оқ чизиқ бор (илон)ни ва думи калта (илон)ни ўлдиринглар, чунки бу иккови кўзни (кўрликка) учратади ва ҳомилаларни туширади›, — деяётганларини эшитдим». Зуҳрий деди: «Биз буни шу икковининг заҳаридан деб биламиз. Энг яхши билувчи Аллоҳдир». Солим деди: «Абдуллоҳ ибн Умар шундай деди: ‹Сўнг мен кўрган бирорта илонни ўлдирмасдан қўймас эдим. Бир куни мен уй илонларидан бирини қуваётганимда Зайд ибн ал-Хаттоб ёки Абу Лубоба ёнимдан ўтиб қолди — мен эса уни қувардим — ва: ‹Секинроқ, эй Абдуллоҳ!› — деди. Мен: ‹Расулуллоҳ ﷺ уларни ўлдиришга буюрганлар›, — дедим. У: ‹Расулуллоҳ ﷺ уй (илон)ларидан қайтарганлар›, — деди».

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ الْمُسْلِمُونَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يَجْتَمِعُونَ فَيَتَحَيَّنُونَ الصَّلَوَاتِ وَلَيْسَ يُنَادِي بِهَا أَحَدٌ فَتَكَلَّمُوا يَوْمًا فِي ذَلِكَ فَقَالَ بَعْضُهُمُ اتَّخِذُوا نَاقُوسًا مِثْلَ نَاقُوسِ النَّصَارَى وَقَالَ بَعْضُهُمْ قَرْنًا مِثْلَ قَرْنِ الْيَهُودِ فَقَالَ عُمَرُ أَوَلاَ تَبْعَثُونَ رَجُلاً يُنَادِي بِالصَّلاَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَا بِلاَلُ قُمْ فَنَادِ بِالصَّلاَةِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Musulmonlar Madinaga kelgan paytlarida toʻplanib, namozlar vaqtini chamalab kutar edilar, ammo unga (namozga) hech kim chaqirmas edi. Bir kuni shu haqda gaplashishdi. Baʼzilari: «Nasoroning qoʻngʻirogʻiga oʻxshash qoʻngʻiroq oling», dedi. Baʼzilari esa: «Yahudlarning shoxidek shox (karnay) (oling)», dedi. Umar esa: «Bir kishini namozga chaqirish uchun yuborsangiz boʻlmaydimi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Yo Bilol, tur, namozga chaqir!» — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мусулмонлар Мадинага келган пайтларида тўпланиб, намозлар вақтини чамалаб кутар эдилар, аммо унга (намозга) ҳеч ким чақирмас эди. Бир куни шу ҳақда гаплашишди. Баъзилари: «Насоронинг қўнғироғига ўхшаш қўнғироқ олинг», деди. Баъзилари эса: «Яҳудларнинг шохидек шох (карнай) (олинг)», деди. Умар эса: «Бир кишини намозга чақириш учун юборсангиз бўлмайдими?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ё Билол, тур, намозга чақир!» — дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُؤَذِّنَانِ بِلاَلٌ وَابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الأَعْمَى ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning ikki muazzini bor edi — Bilol va koʻzi ojiz Ibn Ummi Maktum.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг икки муаззини бор эди — Билол ва кўзи ожиз Ибн Умми Мактум.

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ لِلصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى تَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ كَبَّرَ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَلاَ يَفْعَلُهُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozga turganlarida ikki qoʻllarini yelkalari barobariga boʻlguncha koʻtarib, soʻng takbir aytar edilar. Rukuʼga egilmoqchi boʻlganlarida ham shunday qilar, rukuʼdan koʻtarilganlarida ham shunday qilar edilar. Boshlarini sajdadan koʻtarganlarida esa buni qilmas edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозга турганларида икки қўлларини елкалари баробарига бўлгунча кўтариб, сўнг такбир айтар эдилар. Рукуъга эгилмоқчи бўлганларида ҳам шундай қилар, рукуъдан кўтарилганларида ҳам шундай қилар эдилар. Бошларини саждадан кўтарганларида эса буни қилмас эдилар.

حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ تَمْنَعُوا نِسَاءَكُمُ الْمَسَاجِدَ إِذَا اسْتَأْذَنَّكُمْ إِلَيْهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ بِلاَلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَاللَّهِ لَنَمْنَعُهُنَّ ‏.‏ قَالَ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ فَسَبَّهُ سَبًّا سَيِّئًا مَا سَمِعْتُهُ سَبَّهُ مِثْلَهُ قَطُّ وَقَالَ أُخْبِرُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَقُولُ وَاللَّهِ لَنَمْنَعُهُنَّ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ni: «Ayollaringiz masjidlarga (borishga) sizdan izn soʻrashsa, ularni masjidlardan toʻsmanglar», — deb aytayotganlarini eshitdim. Shunda Bilol ibn Abdulloh: «Vallohi, biz ularni albatta toʻsamiz», dedi. Bunda Abdulloh unga yuzlanib, uni shunday yomon soʻkdiki, men uni hech qachon bunday soʻkkanini eshitmagan edim, va: «Men senga Rasululloh ﷺ dan (hadis) aytsam-u, sen ‹Vallohi, biz ularni albatta toʻsamiz› deysanmi?!» dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ни: «Аёлларингиз масжидларга (боришга) сиздан изн сўрашса, уларни масжидлардан тўсманглар», — деб айтаётганларини эшитдим. Шунда Билол ибн Абдуллоҳ: «Валлоҳи, биз уларни албатта тўсамиз», деди. Бунда Абдуллоҳ унга юзланиб, уни шундай ёмон сўкдики, мен уни ҳеч қачон бундай сўкканини эшитмаган эдим, ва: «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺ дан (ҳадис) айтсам-у, сен ‹Валлоҳи, биз уларни албатта тўсамиз› дейсанми?!» деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي وَابْنُ، إِدْرِيسَ قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ مَسَاجِدَ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohning chorilarini (ayol bandalarini) Allohning masjidlaridan toʻsmanglar», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг чориларини (аёл бандаларини) Аллоҳнинг масжидларидан тўсманглар», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَمْنَعُوا النِّسَاءَ مِنَ الْخُرُوجِ إِلَى الْمَسَاجِدِ بِاللَّيْلِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ ابْنٌ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ لاَ نَدَعُهُنَّ يَخْرُجْنَ فَيَتَّخِذْنَهُ دَغَلاً ‏.‏ قَالَ فَزَبَرَهُ ابْنُ عُمَرَ وَقَالَ أَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَقُولُ لاَ نَدَعُهُنَّ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayollarni kechasi masjidlarga chiqishdan toʻsmanglar», — dedilar. Shunda Abdulloh ibn Umarning oʻgʻillaridan biri: «Biz ularni chiqishlariga qoʻymaymiz, (chunki) ular buni yomonlikka (vosita) qilib olishadi», dedi. Bunda Ibn Umar uni jerkib: «Men ‹Rasululloh ﷺ shunday dedilar› desam-u, sen ‹Biz ularni qoʻymaymiz› deysanmi?!» dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёлларни кечаси масжидларга чиқишдан тўсманглар», — дедилар. Шунда Абдуллоҳ ибн Умарнинг ўғилларидан бири: «Биз уларни чиқишларига қўймаймиз, (чунки) улар буни ёмонликка (восита) қилиб олишади», деди. Бунда Ибн Умар уни жеркиб: «Мен ‹Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар› десам-у, сен ‹Биз уларни қўймаймиз› дейсанми?!» деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَابْنُ، رَافِعٍ قَالاَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنِي وَرْقَاءُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ائْذَنُوا لِلنِّسَاءِ بِاللَّيْلِ إِلَى الْمَسَاجِدِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ ابْنٌ لَهُ يُقَالُ لَهُ وَاقِدٌ إِذًا يَتَّخِذْنَهُ دَغَلاً ‏.‏ قَالَ فَضَرَبَ فِي صَدْرِهِ وَقَالَ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَقُولُ لاَ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayollarga kechasi masjidlarga (borishga) izn beringlar», — dedilar. Shunda uning Voqid deb atalgan bir oʻgʻli: «U holda ular buni yomonlikka (vosita) qilib olishadi», dedi. Bunda (Ibn Umar) uning koʻksiga (urib): «Men senga Rasululloh ﷺ dan (hadis) aytsam-u, sen ‹Yoʻq› deysanmi?!» dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёлларга кечаси масжидларга (боришга) изн беринглар», — дедилар. Шунда унинг Воқид деб аталган бир ўғли: «У ҳолда улар буни ёмонликка (восита) қилиб олишади», деди. Бунда (Ибн Умар) унинг кўксига (уриб): «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺ дан (ҳадис) айтсам-у, сен ‹Йўқ› дейсанми?!» деди.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ - حَدَّثَنَا كَعْبُ بْنُ عَلْقَمَةَ، عَنْ بِلاَلِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَمْنَعُوا النِّسَاءَ حُظُوظَهُنَّ مِنَ الْمَسَاجِدِ إِذَا اسْتَأْذَنُوكُمْ ‏"‏ فَقَالَ بِلاَلٌ وَاللَّهِ لَنَمْنَعُهُنَّ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَقُولُ أَنْتَ لَنَمْنَعُهُنَّ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayollar sizdan izn soʻrashsa, ularni masjidlardagi haqlaridan (nasibalaridan) toʻsmanglar», — dedilar. Shunda Bilol: «Vallohi, biz ularni albatta toʻsamiz», dedi. Bunda Abdulloh unga: «Men ‹Rasululloh ﷺ shunday dedilar› desam-u, sen ‹Biz ularni albatta toʻsamiz› deysanmi?!» dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёллар сиздан изн сўрашса, уларни масжидлардаги ҳақларидан (насибаларидан) тўсманглар», — дедилар. Шунда Билол: «Валлоҳи, биз уларни албатта тўсамиз», деди. Бунда Абдуллоҳ унга: «Мен ‹Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар› десам-у, сен ‹Биз уларни албатта тўсамиз› дейсанми?!» деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ يَوْمَ الْعِيدِ أَمَرَ بِالْحَرْبَةِ فَتُوضَعُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَيُصَلِّي إِلَيْهَا وَالنَّاسُ وَرَاءَهُ وَكَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السَّفَرِ فَمِنْ ثَمَّ اتَّخَذَهَا الأُمَرَاءُ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ iyd kuni (musallaga) chiqqanlarida nayza (olib chiqishga) buyurar, u u zotning oldiga sanchib qoʻyilar, u zot unga qarab namoz oʻqir, odamlar esa u zotning ortlarida (boʻlar) edi. U zot buni safarda ham qilar edilar. Mana shundan amirlar buni (odat) qilib oldilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ийд куни (мусаллага) чиққанларида найза (олиб чиқишга) буюрар, у у зотнинг олдига санчиб қўйилар, у зот унга қараб намоз ўқир, одамлар эса у зотнинг ортларида (бўлар) эди. У зот буни сафарда ҳам қилар эдилар. Мана шундан амирлар буни (одат) қилиб олдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَرْكُزُ - وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَغْرِزُ - الْعَنَزَةَ وَيُصَلِّي إِلَيْهَا ‏.‏ زَادَ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ وَهْىَ الْحَرْبَةُ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kichik nayzani (yerga) tikar — Abu Bakr esa: «Sanchar», dedi — va unga qarab namoz oʻqir edilar. Ibn Abu Shayba ziyoda qilib: «Ubaydulloh: ‹U harbadir (nayzadir)›, dedi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кичик найзани (ерга) тикар — Абу Бакр эса: «Санчар», деди — ва унга қараб намоз ўқир эдилар. Ибн Абу Шайба зиёда қилиб: «Убайдуллоҳ: ‹У ҳарбадир (найзадир)›, деди», деди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَعْرِضُ رَاحِلَتَهُ وَهُوَ يُصَلِّي إِلَيْهَا ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ulovlarini (oʻzlariga) koʻndalang qilib qoʻyib, unga qarab namoz oʻqir edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ уловларини (ўзларига) кўндаланг қилиб қўйиб, унга қараб намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي إِلَى رَاحِلَتِهِ ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى إِلَى بَعِيرٍ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ulovlariga qarab namoz oʻqir edilar. Ibn Numayr esa: «Nabiy ﷺ tuyaga qarab namoz oʻqidilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ уловларига қараб намоз ўқир эдилар. Ибн Нумайр эса: «Набий ﷺ туяга қараб намоз ўқидилар», деди.

حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنِ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ صَدَقَةَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ يُصَلِّي فَلاَ يَدَعْ أَحَدًا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّ مَعَهُ الْقَرِينَ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namoz oʻqiyotgan boʻlsa, oldidan birovning oʻtishiga yoʻl qoʻymasin. Agar (u) koʻnmasa, u bilan kurashsin, chunki u bilan birga qarin (sherik shayton) bordir», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намоз ўқиётган бўлса, олдидан бировнинг ўтишига йўл қўймасин. Агар (у) кўнмаса, у билан курашсин, чунки у билан бирга қарин (шерик шайтон) бордир», — дедилар.

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ يَسَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏.‏ بِمِثْلِهِ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (yuqoridagi hadisning) oʻxshashini (aytdilar).Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (юқоридаги ҳадиснинг) ўхшашини (айтдилар).

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، قَالاَ جَمِيعًا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yaxshi tush paygʻambarlikning yetmishdan bir boʻlagidir», — dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Яхши туш пайғамбарликнинг етмишдан бир бўлагидир», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، أَخْبَرَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا صَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ أَرَانِي فِي الْمَنَامِ أَتَسَوَّكُ بِسِوَاكٍ فَجَذَبَنِي رَجُلاَنِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنَ الآخَرِ فَنَاوَلْتُ السِّوَاكَ الأَصْغَرَ مِنْهُمَا فَقِيلَ لِي كَبِّرْ ‏.‏ فَدَفَعْتُهُ إِلَى الأَكْبَرِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (shunday) dedilar: «Men tushimda misvok bilan tish tozalayotganimni koʻrdim. Shunda ikki kishi meni (misvok uchun) tortqiladi — biri ikkinchisidan kattaroq edi. Men misvokni ulardan kichigiga berdim. Menga: ‹Kattaga ber› deyildi. Shunda men uni kattasiga berdim.»Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (шундай) дедилар: «Мен тушимда мисвок билан тиш тозалаётганимни кўрдим. Шунда икки киши мени (мисвок учун) тортқилади — бири иккинчисидан каттароқ эди. Мен мисвокни улардан кичигига бердим. Менга: ‹Каттага бер› дейилди. Шунда мен уни каттасига бердим.»

حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ - حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ أَمَامَكُمْ حَوْضًا مَا بَيْنَ نَاحِيَتَيْهِ كَمَا بَيْنَ جَرْبَا وَأَذْرُحَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, oldingizda bir hovz bordir, uning ikki cheti orasi Jarbo bilan Azruh orasichalikdir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, олдингизда бир ҳовз бордир, унинг икки чети ораси Жарбо билан Азруҳ орасичаликдир», дедилар.

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ أَمَامَكُمْ حَوْضًا كَمَا بَيْنَ جَرْبَا وَأَذْرُحَ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ الْمُثَنَّى ‏"‏ حَوْضِي ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, oldingizda bir hovz bordir, (uning kengligi) Jarbo bilan Azruh orasichalikdir», dedilar. Ibn al-Musannoning rivoyatida esa «(mening) hovzim» (deyilgan).Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, олдингизда бир ҳовз бордир, (унинг кенглиги) Жарбо билан Азруҳ орасичаликдир», дедилар. Ибн ал-Мусаннонинг ривоятида эса «(менинг) ҳовзим» (дейилган).

وَحَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺ dan Ubaydullohning hadisidek rivoyat qilinadi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺ дан Убайдуллоҳнинг ҳадисидек ривоят қилинади.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ سَالِمٍ، عَنْ سَالِمِ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ أُرِيتُ كَأَنِّي أَنْزِعُ بِدَلْوِ بَكْرَةٍ عَلَى قَلِيبٍ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَنَزَعَ ذَنُوبًا أَوْ ذَنُوبَيْنِ فَنَزَعَ نَزْعًا ضَعِيفًا وَاللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَغْفِرُ لَهُ ثُمَّ جَاءَ عُمَرُ فَاسْتَقَى فَاسْتَحَالَتْ غَرْبًا فَلَمْ أَرَ عَبْقَرِيًّا مِنَ النَّاسِ يَفْرِي فَرْيَهُ حَتَّى رَوِيَ النَّاسُ وَضَرَبُوا الْعَطَنَ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Menga (tushimda) goʻyo men bir quduq ustida gʻaltakli paqir bilan (suv) tortayotgandek koʻrsatildi. Shunda Abu Bakr keldi va bir yoki ikki paqir tortdi, u zaif tortish bilan tortdi — Alloh tabaroka va taolo uni magʻfirat qilsin. Soʻngra Umar keldi va (suv) tortdi, (paqir) katta paqirga aylandi. Men odamlardan biror ulkan kishini uning tortgani kabi tortayotganini koʻrmadim, toki odamlar (tuyalarini) sugʻorib qondirdilar va suvloqqa yotqizdilar».Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Менга (тушимда) гўё мен бир қудуқ устида ғалтакли пақир билан (сув) тортаётгандек кўрсатилди. Шунда Абу Бакр келди ва бир ёки икки пақир тортди, у заиф тортиш билан тортди — Аллоҳ табарока ва таоло уни мағфират қилсин. Сўнгра Умар келди ва (сув) тортди, (пақир) катта пақирга айланди. Мен одамлардан бирор улкан кишини унинг тортгани каби тортаётганини кўрмадим, токи одамлар (туяларини) суғориб қондирдилар ва сувлоққа ётқиздилар».

حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الْعَمِّيُّ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ، قَالَ جُوَيْرِيَةُ بْنُ أَسْمَاءَ أَخْبَرَنَا عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ عُمَرُ وَافَقْتُ رَبِّي فِي ثَلاَثٍ فِي مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ وَفِي الْحِجَابِ وَفِي أُسَارَى بَدْرٍ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar dedi: «Men uchta narsada Robbimga muvofiq keldim: Ibrohim maqomida, hijob (pardalanish) haqida va Badr asirlari haqida».Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар деди: «Мен учта нарсада Роббимга мувофиқ келдим: Иброҳим мақомида, ҳижоб (пардаланиш) ҳақида ва Бадр асирлари ҳақида».

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ جَاءَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ أَنْ يُعْطِيَهُ قَمِيصَهُ أَنْ يُكَفِّنَ فِيهِ أَبَاهُ فَأَعْطَاهُ ثُمَّ سَأَلَهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَامَ عُمَرُ فَأَخَذَ بِثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُصَلِّي عَلَيْهِ وَقَدْ نَهَاكَ اللَّهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّمَا خَيَّرَنِيَ اللَّهُ فَقَالَ ‏{‏ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً‏}‏ وَسَأَزِيدُ عَلَى سَبْعِينَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ إِنَّهُ مُنَافِقٌ ‏.‏ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ‏}‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Ubay ibn Salul vafot etganda, uning oʻgʻli Abdulloh ibn Abdulloh Rasululloh ﷺ huzuriga kelib, otasini kafanlash uchun u zotdan koʻylagini berishini soʻradi, u zot uni berdi. Soʻng (otasiga) janoza oʻqib berishini soʻradi. Rasululloh ﷺ unga janoza oʻqish uchun turdilar. Shunda Umar turib, Rasululloh ﷺ ning kiyimidan ushlab: «Yo Rasululloh, unga janoza oʻqiysizmi, holbuki Alloh Sizni unga janoza oʻqishdan qaytargan-ku?!» — dedi. Rasululloh ﷺ: «Alloh meni ixtiyorli qilib: {Ular uchun magʻfirat soʻrasang ham, soʻramasang ham (barobardir). Agar ular uchun yetmish marta magʻfirat soʻrasang ham (Alloh ularni magʻfirat qilmas)} (Tavba 80), — dedi. Men yetmishdan ham ortiqroq (magʻfirat) soʻrayman», — dedilar. (Umar:) «U munofiq-ku!» — dedi. Rasululloh ﷺ unga janoza oʻqidilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Ulardan oʻlgan birortasiga hech qachon janoza oʻqima va qabri ustida turma} (Tavba 84), — degan oyatni nozil qildi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Убай ибн Салул вафот этганда, унинг ўғли Абдуллоҳ ибн Абдуллоҳ Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб, отасини кафанлаш учун у зотдан кўйлагини беришини сўради, у зот уни берди. Сўнг (отасига) жаноза ўқиб беришини сўради. Расулуллоҳ ﷺ унга жаноза ўқиш учун турдилар. Шунда Умар туриб, Расулуллоҳ ﷺ нинг кийимидан ушлаб: «Ё Расулуллоҳ, унга жаноза ўқийсизми, ҳолбуки Аллоҳ Сизни унга жаноза ўқишдан қайтарган-ку?!» — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ мени ихтиёрли қилиб: {Улар учун мағфират сўрасанг ҳам, сўрамасанг ҳам (баробардир). Агар улар учун етмиш марта мағфират сўрасанг ҳам (Аллоҳ уларни мағфират қилмас)} (Тавба 80), — деди. Мен етмишдан ҳам ортиқроқ (мағфират) сўрайман», — дедилар. (Умар:) «У мунофиқ-ку!» — деди. Расулуллоҳ ﷺ унга жаноза ўқидилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Улардан ўлган бирортасига ҳеч қачон жаноза ўқима ва қабри устида турма} (Тавба 84), — деган оятни нозил қилди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَيَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالَ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا - إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنُونَ ابْنَ جَعْفَرٍ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْثًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَطَعَنَ النَّاسُ فِي إِمْرَتِهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ إِنْ تَطْعَنُوا فِي إِمْرَتِهِ فَقَدْ كُنْتُمْ تَطْعَنُونَ فِي إِمْرَةِ أَبِيهِ مِنْ قَبْلُ وَايْمُ اللَّهِ إِنْ كَانَ لَخَلِيقًا لِلإِمْرَةِ وَإِنْ كَانَ لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَىَّ وَإِنَّ هَذَا لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَىَّ بَعْدَهُ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir qoʻshin joʻnatdilar va ularga Usoma ibn Zaydni amir qildilar. Shunda odamlar uning amirligiga eʼtiroz bildirishdi. Bas, Rasululloh ﷺ oʻrinlaridan turib: «Agar uning amirligiga eʼtiroz bilsangiz, bundan oldin uning otasining amirligiga ham eʼtiroz bilgan edingiz. Alloh bilan qasamki, u amirlikka loyiq edi va u menga eng suyukli odamlardan biri edi. Albatta, bu (Usoma) ham undan keyin menga eng suyukli odamlardan biridir», — dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир қўшин жўнатдилар ва уларга Усома ибн Зайдни амир қилдилар. Шунда одамлар унинг амирлигига эътироз билдиришди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ ўринларидан туриб: «Агар унинг амирлигига эътироз билсангиз, бундан олдин унинг отасининг амирлигига ҳам эътироз билган эдингиз. Аллоҳ билан қасамки, у амирликка лойиқ эди ва у менга энг суюкли одамлардан бири эди. Албатта, бу (Усома) ҳам ундан кейин менга энг суюкли одамлардан биридир», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، وَخَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ كُلُّهُمْ عَنْ حَمَّادِ، بْنِ زَيْدٍ - قَالَ أَبُو الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، - حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ فِي يَدِي قِطْعَةَ إِسْتَبْرَقٍ وَلَيْسَ مَكَانٌ أُرِيدُ مِنَ الْجَنَّةِ إِلاَّ طَارَتْ إِلَيْهِ - قَالَ - فَقَصَصْتُهُ عَلَى حَفْصَةَ فَقَصَّتْهُ حَفْصَةُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَرَى عَبْدَ اللَّهِ رَجُلاً صَالِحًا ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Men tushimda qoʻlimda bir parcha istabraq (qalin shoyi) bordek koʻrdim. Jannatda men istagan joy boʻlmasin, oʻsha (parcha) menga uchib kelar edi. (Ibn Umar) dedi: Men buni Hafsaga aytib berdim. Hafsa esa uni Nabiy ﷺ ga aytib berdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Men Abdullohni solih kishi deb bilaman», — dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У деди: Мен тушимда қўлимда бир парча истабрақ (қалин шойи) бордек кўрдим. Жаннатда мен истаган жой бўлмасин, ўша (парча) менга учиб келар эди. (Ибн Умар) деди: Мен буни Ҳафсага айтиб бердим. Ҳафса эса уни Набий ﷺ га айтиб берди. Шунда Набий ﷺ: «Мен Абдуллоҳни солиҳ киши деб биламан», — дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لِعَبْدٍ - قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ، الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ الرَّجُلُ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَأَى رُؤْيَا قَصَّهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَمَنَّيْتُ أَنْ أَرَى رُؤْيَا أَقُصُّهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَكُنْتُ غُلاَمًا شَابًّا عَزَبًا وَكُنْتُ أَنَامُ فِي الْمَسْجِدِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَأَيْتُ فِي النَّوْمِ كَأَنَّ مَلَكَيْنِ أَخَذَانِي فَذَهَبَا بِي إِلَى النَّارِ فَإِذَا هِيَ مَطْوِيَّةٌ كَطَىِّ الْبِئْرِ وَإِذَا لَهَا قَرْنَانِ كَقَرْنَىِ الْبِئْرِ وَإِذَا فِيهَا نَاسٌ قَدْ عَرَفْتُهُمْ فَجَعَلْتُ أَقُولُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ - قَالَ - فَلَقِيَهُمَا مَلَكٌ فَقَالَ لِي لَمْ تُرَعْ ‏.‏ فَقَصَصْتُهَا عَلَى حَفْصَةَ فَقَصَّتْهَا حَفْصَةُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ نِعْمَ الرَّجُلُ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ كَانَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ سَالِمٌ فَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بَعْدَ ذَلِكَ لاَ يَنَامُ مِنَ اللَّيْلِ إِلاَّ قَلِيلاً ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ hayotliklarida kishi bir tush koʻrsa, uni Rasululloh ﷺ ga aytib berar edi. Men ham bir tush koʻrib, uni Nabiy ﷺ ga aytib berishni orzu qildim. (Ibn Umar) dedi: Men oʻsha vaqtda yosh, uylanmagan yigit edim va Rasululloh ﷺ zamonida masjidda uxlardim. Bir kuni tushimda ikki farishta meni ushlab, doʻzaxga olib borganini koʻrdim. Quduq oʻralganidek (gʻishtlangan) ekan, quduqning ikki yon ustuni kabi ikkita ustuni bor ekan. Unda men tanigan kishilar bor ekan. Shunda men: «Doʻzaxdan Allohdan panoh soʻrayman, doʻzaxdan Allohdan panoh soʻrayman, doʻzaxdan Allohdan panoh soʻrayman», — dedim. (Ibn Umar) dedi: Soʻng ularni (yana) bir farishta uchratdi va menga: «Qoʻrqma», — dedi. Men buni Hafsaga aytib berdim. Hafsa esa uni Rasululloh ﷺ ga aytib berdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Abdulloh qanday yaxshi kishi! Kechasi (turib) namoz oʻqiganida edi», — dedilar. Solim dedi: Shundan keyin Abdulloh kechasi juda oz uxlaydigan boʻldi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ ҳаётликларида киши бир туш кўрса, уни Расулуллоҳ ﷺ га айтиб берар эди. Мен ҳам бир туш кўриб, уни Набий ﷺ га айтиб беришни орзу қилдим. (Ибн Умар) деди: Мен ўша вақтда ёш, уйланмаган йигит эдим ва Расулуллоҳ ﷺ замонида масжидда ухлардим. Бир куни тушимда икки фаришта мени ушлаб, дўзахга олиб борганини кўрдим. Қудуқ ўралганидек (ғиштланган) экан, қудуқнинг икки ён устуни каби иккита устуни бор экан. Унда мен таниган кишилар бор экан. Шунда мен: «Дўзахдан Аллоҳдан паноҳ сўрайман, дўзахдан Аллоҳдан паноҳ сўрайман, дўзахдан Аллоҳдан паноҳ сўрайман», — дедим. (Ибн Умар) деди: Сўнг уларни (яна) бир фаришта учратди ва менга: «Қўрқма», — деди. Мен буни Ҳафсага айтиб бердим. Ҳафса эса уни Расулуллоҳ ﷺ га айтиб берди. Шунда Набий ﷺ: «Абдуллоҳ қандай яхши киши! Кечаси (туриб) намоз ўқиганида эди», — дедилар. Солим деди: Шундан кейин Абдуллоҳ кечаси жуда оз ухлайдиган бўлди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ خَالِدٍ، خَتَنُ الْفِرْيَابِيِّ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الْفَزَارِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كُنْتُ أَبِيتُ فِي الْمَسْجِدِ وَلَمْ يَكُنْ لِي أَهْلٌ فَرَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّمَا انْطُلِقَ بِي إِلَى بِئْرٍ ‏.‏ فَذَكَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَى حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Men masjidda tunardim, oilam (xotinim) yoʻq edi. Bir kuni tushimda meni quduq tomon olib ketilayotgandek koʻrdim. Soʻng (roviy) Nabiy ﷺ dan az-Zuhriyning Solimdan, u otasidan (rivoyat qilgan) hadisi maʼnosida (hadisni) zikr qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У деди: Мен масжидда тунардим, оилам (хотиним) йўқ эди. Бир куни тушимда мени қудуқ томон олиб кетилаётгандек кўрдим. Сўнг (ровий) Набий ﷺ дан аз-Зуҳрийнинг Солимдан, у отасидан (ривоят қилган) ҳадиси маъносида (ҳадисни) зикр қилди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَيَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالَ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ، عُمَرَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَعُصَيَّةُ عَصَتِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Gʻifor — Alloh uni magʻfirat qildi, Aslam — Alloh unga salomatlik berdi, Usayya esa Alloh va Uning Rasuliga osiy boʻldi», — dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ғифор — Аллоҳ уни мағфират қилди, Аслам — Аллоҳ унга саломатлик берди, Усайя эса Аллоҳ ва Унинг Расулига осий бўлди», — дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَالْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ بِمِثْلِهِ وَفِي حَدِيثِ صَالِحٍ وَأُسَامَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ذَلِكَ عَلَى الْمِنْبَرِ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan Nabiy ﷺ dan shuning oʻxshashi rivoyat qilingan. Solih va Usomaning hadisida esa: Rasululloh ﷺ buni minbar ustida turib aytganlari zikr qilingan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан Набий ﷺ дан шунинг ўхшаши ривоят қилинган. Солиҳ ва Усоманинг ҳадисида эса: Расулуллоҳ ﷺ буни минбар устида туриб айтганлари зикр қилинган.