عَن أبي الدرداد قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَرَغَ إِلَى كُلِّ عَبْدٍ مِنْ خَلْقِهِ مِنْ خَمْسٍ: مِنْ أَجَلِهِ وَعَمَلِهِ وَمَضْجَعِهِ وَأَثَرِهِ وَرِزْقِهِ ". رَوَاهُ أَحْمَدُ
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla Oʻzi yaratgan har bir banda uchun beshtasini belgilab qoʻygan: ajalini, amalini, yotar joyini, (yurar) izini va rizqini», dedilar. «Ahmad rivoyat qilgan».Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла Ўзи яратган ҳар бир банда учун бештасини белгилаб қўйган: ажалини, амалини, ётар жойини, (юрар) изини ва ризқини», дедилар. «Аҳмад ривоят қилган».
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ حِينَ خَلَقَهُ فَضَرَبَ كَتِفَهُ الْيُمْنَى فَأَخْرَجَ ذُرِّيَّةً بَيْضَاءَ كَأَنَّهُمُ الذَّرُّ وَضَرَبَ كَتِفَهُ الْيُسْرَى فَأَخْرَجَ ذُرِّيَّةً سَوْدَاءَ كَأَنَّهُمُ الْحُمَمُ فَقَالَ لِلَّذِي فِي يَمِينِهِ إِلَى الْجَنَّةِ وَلَا أُبَالِي وَقَالَ للَّذي فِي كَفه الْيُسْرَى إِلَى النَّارِ وَلَا أُبَالِي» . رَوَاهُ أَحْمَدُ
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh Odamni yaratganida uning oʻng yelkasiga urib, mayda chumolilardek oppoq zurriyotni chiqardi; chap yelkasiga urib, koʻmirdek qora zurriyotni chiqardi. Soʻng oʻng (tomon)idagilarga: ‹Jannatga, parvo qilmayman›, dedi; chap kaftidagilarga: ‹Doʻzaxga, parvo qilmayman›, dedi», dedilar. «Ahmad rivoyat qilgan».Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ Одамни яратганида унинг ўнг елкасига уриб, майда чумолилардек оппоқ зурриётни чиқарди; чап елкасига уриб, кўмирдек қора зурриётни чиқарди. Сўнг ўнг (томон)идагиларга: ‹Жаннатга, парво қилмайман›, деди; чап кафтидагиларга: ‹Дўзахга, парво қилмайман›, деди», дедилар. «Аҳмад ривоят қилган».
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَتَذَاكَرُ مَا يَكُونُ إِذْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
إِذَا سَمِعْتُمْ بِجَبَلٍ زَالَ عَن مَكَانَهُ فصدقوا وَإِذَا سَمِعْتُمْ بِرَجُلٍ تَغَيَّرَ عَنْ خُلُقِهِ فَلَا تصدقوا بِهِ وَإنَّهُ يَصِيرُ إِلَى مَا جُبِلَ عَلَيْهِ ". رَوَاهُ أَحْمَدُ
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ huzurida boʻlajak narsalarni oʻzaro muhokama qilib oʻtirgan edik, shu payt Rasululloh ﷺ: «Bir togʻ oʻz joyidan siljibdi, deb eshitsangiz, tasdiqlanglar; ammo bir kishi oʻz xulqidan oʻzgaribdi, deb eshitsangiz, unga ishonmanglar, chunki u albatta oʻzi yaratilgan (tabiati) tomon qaytadi», dedilar. «Ahmad rivoyat qilgan».Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурида бўлажак нарсаларни ўзаро муҳокама қилиб ўтирган эдик, шу пайт Расулуллоҳ ﷺ: «Бир тоғ ўз жойидан силжибди, деб эшитсангиз, тасдиқланглар; аммо бир киши ўз хулқидан ўзгарибди, деб эшитсангиз, унга ишонманглар, чунки у албатта ўзи яратилган (табиати) томон қайтади», дедилар. «Аҳмад ривоят қилган».
عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: مَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِامْرَأَةٍ مُجِحٍّ فَسَأَلَ عَنْهَا فَقَالُوا: أَمَةٌ لِفُلَانٍ قَالَ: «أَيُلِمُّ بِهَا؟» قَالُوا: نَعَمْ. قَالَ: «لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَلْعَنَهُ لَعْنًا يَدْخُلُ مَعَهُ فِي قَبْرِهِ كَيْفَ يَسْتَخْدِمُهُ وَهُوَ لَا يَحِلُّ لَهُ؟ أَمْ كَيْفَ يُوَرِّثُهُ وَهُوَ لَا يحلُّ لَهُ؟» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tugʻish arafasidagi homilador bir ayolning yonidan oʻtib, u haqda soʻradilar. «Bu falonchining choʻrisi», deyishdi. U zot: «U bilan yaqinlik qiladimi?», deb soʻradilar. «Ha», deyishdi. Shunda u zot: «Men uni shunday laʼnat bilan laʼnatlashni koʻnglimga tugdimki, u laʼnat qabriga u bilan birga kiradi. U (bolani) qanday xizmatga soladi, holbuki u oʻziga halol emas? Yoki uni qanday meros oldiradi, holbuki u oʻziga halol emas?», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ туғиш арафасидаги ҳомиладор бир аёлнинг ёнидан ўтиб, у ҳақда сўрадилар. «Бу фалончининг чўриси», дейишди. У зот: «У билан яқинлик қиладими?», деб сўрадилар. «Ҳа», дейишди. Шунда у зот: «Мен уни шундай лаънат билан лаънатлашни кўнглимга тугдимки, у лаънат қабрига у билан бирга киради. У (болани) қандай хизматга солади, ҳолбуки у ўзига ҳалол эмас? Ёки уни қандай мерос олдиради, ҳолбуки у ўзига ҳалол эмас?», дедилар. Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَزَالُ الْمُؤْمِنُ مُعْنِقًا صَالِحًا مَا لَمْ يُصِبْ دَمًا حَرَامًا فَإِذَا أَصَابَ دَمًا حَرَامًا بَلَّحَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Muammal ibn al-Fazl al-Harroniy bizga Muhammad ibn Shuaybdan, u Xolid ibn Dihqondan rivoyat qildi. U aytdi: «Biz Konstantiniyya gʻazotida Zuluqyada edik. Shunda Falastin ahlidan — ularning ashroflari va eng yaxshilaridan biri boʻlmish, buni ular ham eʼtirof etadigan, Honi ibn Kulsum ibn Sharik al-Kinoniy deb ataladigan bir kishi keldi-da, Abdulloh ibn Abu Zakariyyoga salom berdi. U esa uning haqqini taniydigan kishi edi». Xolid bizga aytdi: Abdulloh ibn Abu Zakariyyo bizga rivoyat qilib aytdi: Men Ummud-Dardoning shunday deganini eshitdim: Men Abud-Dardo (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Men Rasululloh ﷺning: «Allohning shirk keltirgan holda oʻlgan kishi yoki bir moʻminni qasddan oʻldirgan moʻmindan boshqa har bir gunohni magʻfirat qilishi umid qilinadi», deganlarini eshitdim. Shunda Honi ibn Kulsum: Men Mahmud ibn ar-Rabiʼning Uboda ibn as-Somit (roziyallohu anhu)dan, u esa Rasululloh ﷺdan rivoyat qilib aytganini eshitdim: U zot ﷺ: «Kim bir moʻminni oʻldirib, uning qonidan rohatlansa, Alloh undan na tavbasini, na fidyasini qabul qiladi», dedilar, dedi. Xolid bizga aytdi: Soʻngra ibn Abu Zakariyyo menga Ummud-Dardodan, u Abud-Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytdi: Rasululloh ﷺ: «Moʻmin haromni — qonni toʻkmaguncha, doimo yengil va solih boʻlib turaveradi. Qachon harom qonni toʻksa, (yaxshilikdan) toʻxtab qoladi», dedilar. Honi ibn Kulsum ham Mahmud ibn ar-Rabiʼdan, u Uboda ibn as-Somit (roziyallohu anhu)dan, u Rasululloh ﷺdan xuddi shunga oʻxshash rivoyat qildi.Муаммал ибн ал-Фазл ал-Ҳарроний бизга Муҳаммад ибн Шуайбдан, у Холид ибн Диҳқондан ривоят қилди. У айтди: «Биз Константинийя ғазотида Зулуқяда эдик. Шунда Фаластин аҳлидан — уларнинг ашрофлари ва энг яхшиларидан бири бўлмиш, буни улар ҳам эътироф этадиган, Ҳони ибн Кулсум ибн Шарик ал-Киноний деб аталадиган бир киши келди-да, Абдуллоҳ ибн Абу Закарийёга салом берди. У эса унинг ҳаққини танийдиган киши эди». Холид бизга айтди: Абдуллоҳ ибн Абу Закарийё бизга ривоят қилиб айтди: Мен Уммуд-Дардонинг шундай деганини эшитдим: Мен Абуд-Дардо (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Аллоҳнинг ширк келтирган ҳолда ўлган киши ёки бир мўминни қасддан ўлдирган мўминдан бошқа ҳар бир гуноҳни мағфират қилиши умид қилинади», деганларини эшитдим. Шунда Ҳони ибн Кулсум: Мен Маҳмуд ибн ар-Рабиънинг Убода ибн ас-Сомит (розияллоҳу анҳу)дан, у эса Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилиб айтганини эшитдим: У зот ﷺ: «Ким бир мўминни ўлдириб, унинг қонидан роҳатланса, Аллоҳ ундан на тавбасини, на фидясини қабул қилади», дедилар, деди. Холид бизга айтди: Сўнгра ибн Абу Закарийё менга Уммуд-Дардодан, у Абуд-Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўмин ҳаромни — қонни тўкмагунча, доимо енгил ва солиҳ бўлиб тураверади. Қачон ҳаром қонни тўкса, (яхшиликдан) тўхтаб қолади», дедилар. Ҳони ибн Кулсум ҳам Маҳмуд ибн ар-Рабиъдан, у Убода ибн ас-Сомит (розияллоҳу анҳу)дан, у Расулуллоҳ ﷺдан худди шунга ўхшаш ривоят қилди.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَا مِنْ رَجُلٍ يُصَابُ بِشَيْءٍ فِي جَسَدِهِ فَتَصَدَّقَ بِهِ إِلَّا رَفَعَهُ اللَّهُ بِهِ دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ خَطِيئَة» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه
Abu Safardan rivoyat qilinadi: Quraishdan bir kishi ansorlardan bir kishining tishini sindirib qoʻydi. U (ansoriy) uning ustidan Muoviyaga shikoyat qildi va Muoviyaga: «Ey amiral-moʻminin, bu kishi tishimni sindirdi», dedi. Muoviya: «Biz seni rozi qilamiz», dedi. Ammo boshqasi (ansoriy) Muoviyaga qistab, uni zeriktirdi, lekin (Muoviya) uni rozi qila olmadi. Shunda Muoviya unga: «Oʻz sheriging bilan oʻzing bilganingni qil», dedi. Uning yonida Abu Dardo (roziyallohu anhu) oʻtirgan edi. Abu Dardo dedi: Men Rasululloh ﷺning: «Tanasiga biror narsa yetkazilgan biror kishi uni sadaqa qilsa (kechirsa), Alloh albatta uning darajasini bir pogʻona koʻtaradi va u sabab undan bir xatosini tushiradi», deyayotganlarini eshitganman. Ansoriy: «Sen buni Rasululloh ﷺdan eshitdingmi?» dedi. U: «Buni quloqlarim eshitdi va qalbim yodladi», dedi. (Ansoriy): «Men buni unga (kechirib) tark qilaman», dedi. Muoviya: «Shubhasiz, men ham seni mahrum qoldirmayman», dedi va unga mol berishni buyurdi. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻl bilangina bilamiz. Men Abu Safarning Abu Dardodan (bevosita) eshitganini bilmayman. Abu Safarning ismi Said ibn Ahmad boʻlib, ibn Yuhmid Savriy ham deyiladi.Абу Сафардан ривоят қилинади: Қураишдан бир киши ансорлардан бир кишининг тишини синдириб қўйди. У (ансорий) унинг устидан Муовияга шикоят қилди ва Муовияга: «Эй амирал-мўминин, бу киши тишимни синдирди», деди. Муовия: «Биз сени рози қиламиз», деди. Аммо бошқаси (ансорий) Муовияга қистаб, уни зериктирди, лекин (Муовия) уни рози қила олмади. Шунда Муовия унга: «Ўз шеригинг билан ўзинг билганингни қил», деди. Унинг ёнида Абу Дардо (розияллоҳу анҳу) ўтирган эди. Абу Дардо деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Танасига бирор нарса етказилган бирор киши уни садақа қилса (кечирса), Аллоҳ албатта унинг даражасини бир поғона кўтаради ва у сабаб ундан бир хатосини туширади», деяётганларини эшитганман. Ансорий: «Сен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитдингми?» деди. У: «Буни қулоқларим эшитди ва қалбим ёдлади», деди. (Ансорий): «Мен буни унга (кечириб) тарк қиламан», деди. Муовия: «Шубҳасиз, мен ҳам сени маҳрум қолдирмайман», деди ва унга мол беришни буюрди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўл билангина биламиз. Мен Абу Сафарнинг Абу Дардодан (бевосита) эшитганини билмайман. Абу Сафарнинг исми Саид ибн Аҳмад бўлиб, ибн Юҳмид Саврий ҳам дейилади.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ أَخَذَ أَرْضًا بِجِزْيَتِهَا فَقَدِ اسْتَقَالَ هِجْرَتَهُ وَمَنْ نَزَعَ صَغَارَ كَافِرٍ مِنْ عُنُقِهِ فَجَعَلَهُ فِي عُنُقِهِ فَقَدْ وَلّى الإِسلامَ ظهرَه» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abud-Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim bir yerni uning jizyasi(ni toʻlash) sharti bilan olsa, oʻz hijratidan voz kechibdi. Kim bir kofirning boʻynidan xorlik (belgisi)ni yechib olib, uni oʻz boʻyniga osib qoʻysa, Islomga ortini oʻgiribdi». (Yazid ibn Xumayr) dedi: Soʻng Xolid ibn Maʼdon mendan bu hadisni eshitib qoldi va menga: ‹Buni senga Shabib aytib berdimi?› dedi. Men: ‹Ha›, dedim. U: ‹U yerga borganingda undan soʻragin, bu hadisni menga yozib yuborsin›, dedi. (U roviy) dedi: Shunda u (Shabib) buni unga yozib berdi. Men kelganimda Xolid ibn Maʼdon mendan u qogʻozni soʻradi, men esa unga berdim. U buni oʻqigach, eshitgan narsasi sababli qoʻlidagi yerlarni tark etdi. Abu Dovud dedi: Bu Yazid ibn Xumayr al-Yazaniydir, u Shuʼbaning sherigi (boʻlgan kishi) emas.Абуд-Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким бир ерни унинг жизяси(ни тўлаш) шарти билан олса, ўз ҳижратидан воз кечибди. Ким бир кофирнинг бўйнидан хорлик (белгиси)ни ечиб олиб, уни ўз бўйнига осиб қўйса, Исломга ортини ўгирибди». (Язид ибн Хумайр) деди: Сўнг Холид ибн Маъдон мендан бу ҳадисни эшитиб қолди ва менга: ‹Буни сенга Шабиб айтиб бердими?› деди. Мен: ‹Ҳа›, дедим. У: ‹У ерга борганингда ундан сўрагин, бу ҳадисни менга ёзиб юборсин›, деди. (У ровий) деди: Шунда у (Шабиб) буни унга ёзиб берди. Мен келганимда Холид ибн Маъдон мендан у қоғозни сўради, мен эса унга бердим. У буни ўқигач, эшитган нарсаси сабабли қўлидаги ерларни тарк этди. Абу Довуд деди: Бу Язид ибн Хумайр ал-Язанийдир, у Шуъбанинг шериги (бўлган киши) эмас.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ: أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا مَالِكُ الْمُلُوكِ وَمَلِكُ الْمُلُوكِ قُلُوبُ الْمُلُوكِ فِي يَدِي وَإِنَّ الْعِبَادَ إِذَا أَطَاعُونِي حَوَّلْتُ قُلُوبَ مُلُوكِهِمْ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ وَالرَّأْفَةِ وَإِنَّ الْعِبَادَ إِذَا عَصَوْنِي حَوَّلْتُ قُلُوبَهُمْ بِالسُّخْطَةِ وَالنِّقْمَةِ فَسَامُوهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ فَلَا تَشْغَلُوا أَنْفُسَكُمْ بِالدُّعَاءِ عَلَى الْمُلُوكِ وَلَكِنِ اشْغَلُوا أَنْفُسَكُمْ بِالذِّكْرِ وَالتَّضَرُّعِ كَيْ أَكْفِيَكُمْ ملوكَكم «. رَوَاهُ أَبُو نُعَيْمٍ فِي» الْحِلْيَةِ "
Abud Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh taolo aytadi: ‹Men Allohman, Mendan boshqa iloh yoʻq, podshohlarning egasi va podshohlar podshohiman. Podshohlarning qalblari Mening qoʻlimdadir. Bandalar Menga itoat qilsalar, ularning podshohlari qalbini ularga rahmat va mehribonlik bilan qarataman; bandalar Menga isyon qilsalar, qalblarini gʻazab va qahr bilan qarataman, shunda ular ularga yomon azob yetkazadilar. Bas, oʻzlaringizni podshohlarga qargʻish aytish bilan mashgʻul qilmang, balki oʻzlaringizni zikr va tazarru bilan mashgʻul qiling, toki Men sizlarni podshohlaringiz (yomonligidan) kifoya qilay›», dedilar. Abu Nuaym «al-Hilya»da rivoyat qilgan.Абуд Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ таоло айтади: ‹Мен Аллоҳман, Мендан бошқа илоҳ йўқ, подшоҳларнинг эгаси ва подшоҳлар подшоҳиман. Подшоҳларнинг қалблари Менинг қўлимдадир. Бандалар Менга итоат қилсалар, уларнинг подшоҳлари қалбини уларга раҳмат ва меҳрибонлик билан қаратаман; бандалар Менга исён қилсалар, қалбларини ғазаб ва қаҳр билан қаратаман, шунда улар уларга ёмон азоб етказадилар. Бас, ўзларингизни подшоҳларга қарғиш айтиш билан машғул қилманг, балки ўзларингизни зикр ва тазарру билан машғул қилинг, токи Мен сизларни подшоҳларингиз (ёмонлигидан) кифоя қилай›», дедилар. Абу Нуайм «ал-Ҳиля»да ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَخَصَ بِبَصَرِهِ إِلَى السَّمَاءِ ثُمَّ قَالَ: «هَذَا أَوَانٌ يُخْتَلَسُ فِيهِ الْعِلْمُ مِنَ النَّاسِ حَتَّى لَا يَقْدِرُوا مِنْهُ على شَيْء» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga edik. U zot koʻzlarini osmonga tikdilar, soʻng: «Mana shu ilm odamlardan tortib olinadigan, hatto undan biron narsaga ham qodir boʻlolmaydigan paytdir», dedilar. Shunda Ziyod ibn Labid al-Ansoriy: «Biz Qurʼonni oʻqib turibmiz, qanday qilib bizdan tortib olinadi? Allohga qasamki, biz uni albatta oʻqiymiz va uni xotinlarimizga hamda farzandlarimizga ham albatta oʻqitamiz», dedi. Shunda u zot: «Onang seni yoʻqotsin, ey Ziyod! Men seni Madina ahlining faqihlaridan deb hisoblar edim. Mana, Tavrot va Injil yahudiy va nasorolar qoʻlida-ku, ammo ular ulardan nimani befoyda qildi (yaʼni foyda bermadi)?» dedilar. Jubayr aytdi: Soʻng men Uboda ibn Somitni uchratib: «Birodaring Abu Dardoning aytayotgan (gapi)ni eshitmaysanmi?» dedim va Abu Dardo aytgan narsani unga xabar qildim. U: «Abu Dardo rost aytibdi. Xohlasang, odamlardan birinchi boʻlib koʻtariladigan ilm haqida senga aytib beray: u xushuʼdir. Yaqinda jamoat masjidiga kirasan-u, unda biron xushuʼ qiluvchi kishini koʻrmaysan», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Muoviya ibn Solih hadis ahli nazdida ishonchli (siqa)dir; uning haqida Yahyo ibn Said al-Qattondan boshqa biror kishi (tanqid bilan) gapirganini bilmaymiz. Muoviya ibn Solihdan shunga oʻxshash (rivoyat) ham qilingan. Baʼzilar bu hadisni Abdurrahmon ibn Jubayr ibn Nufayrdan, u otasidan, u Avf ibn Molikdan, u Nabiy ﷺdan (degan tariqada) rivoyat qilganlar.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдик. У зот кўзларини осмонга тикдилар, сўнг: «Мана шу илм одамлардан тортиб олинадиган, ҳатто ундан бирон нарсага ҳам қодир бўлолмайдиган пайтдир», дедилар. Шунда Зиёд ибн Лабид ал-Ансорий: «Биз Қуръонни ўқиб турибмиз, қандай қилиб биздан тортиб олинади? Аллоҳга қасамки, биз уни албатта ўқиймиз ва уни хотинларимизга ҳамда фарзандларимизга ҳам албатта ўқитамиз», деди. Шунда у зот: «Онанг сени йўқотсин, эй Зиёд! Мен сени Мадина аҳлининг фақиҳларидан деб ҳисоблар эдим. Мана, Таврот ва Инжил яҳудий ва насоролар қўлида-ку, аммо улар улардан нимани бефойда қилди (яъни фойда бермади)?» дедилар. Жубайр айтди: Сўнг мен Убода ибн Сомитни учратиб: «Биродаринг Абу Дардонинг айтаётган (гапи)ни эшитмайсанми?» дедим ва Абу Дардо айтган нарсани унга хабар қилдим. У: «Абу Дардо рост айтибди. Хоҳласанг, одамлардан биринчи бўлиб кўтариладиган илм ҳақида сенга айтиб берай: у хушуъдир. Яқинда жамоат масжидига кирасан-у, унда бирон хушуъ қилувчи кишини кўрмайсан», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Муовия ибн Солиҳ ҳадис аҳли наздида ишончли (сиқа)дир; унинг ҳақида Яҳё ибн Саид ал-Қаттондан бошқа бирор киши (танқид билан) гапирганини билмаймиз. Муовия ибн Солиҳдан шунга ўхшаш (ривоят) ҳам қилинган. Баъзилар бу ҳадисни Абдурраҳмон ибн Жубайр ибн Нуфайрдан, у отасидан, у Авф ибн Моликдан, у Набий ﷺдан (деган тариқада) ривоят қилганлар.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَا حَدُّ الْعِلْمِ الَّذِي إِذَا بَلَغَهُ الرَّجُلُ كَانَ فَقِيهًا؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «من حَفِظَ عَلَى أُمَّتِي أَرْبَعِينَ حَدِيثًا فِي أَمْرِ دِينِهَا بَعَثَهُ اللَّهُ فَقِيهًا وَكُنْتُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَة شافعا وشهيدا»
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan: «Ilmning qaysi darajasiga yetganda kishi faqih boʻladi?» deb soʻraldi. Rasululloh ﷺ: «Kim ummatim uchun uning dini ishida qirqta hadisni yod olib saqlasa, Alloh uni faqih qilib tiriltiradi va men qiyomat kuni unga shafoatchi va guvoh boʻlaman», dedilar.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан: «Илмнинг қайси даражасига етганда киши фақиҳ бўлади?» деб сўралди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ким умматим учун унинг дини ишида қирқта ҳадисни ёд олиб сақласа, Аллоҳ уни фақиҳ қилиб тирилтиради ва мен қиёмат куни унга шафоатчи ва гувоҳ бўламан», дедилар.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: " إِنَّ مِنْ أَشَرِّ النَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ مَنْزِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ: عَالِمٌ لَا ينْتَفع بِعِلْمِهِ ". رَوَاهُ الدَّارمِيّ
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Qiyomat kuni Alloh huzurida odamlarning martaba jihatidan eng yomoni — ilmidan foydalanmagan olimdir», dedi. Dorimiy rivoyat qilgan.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Қиёмат куни Аллоҳ ҳузурида одамларнинг мартаба жиҳатидан энг ёмони — илмидан фойдаланмаган олимдир», деди. Доримий ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَكْلِ الْمُجَثَّمَةِ وهيَ الَّتِي تُصْبَرُ بالنَّبلِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ mujassama (oʻq bilan otib oʻldirilgan jonivor) yeyishdan qaytardilar — u oʻq bilan bogʻlab otib oʻldirilgan (jonivor)dir», dedi. Bu bobda Irbod ibn Soriya, Anas, Ibn Umar, Ibn Abbos, Jobir va Abu Hurayra (roziyallohu anhum)dan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Abu Dardoning hadisi gʻaribdir.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ мужассама (ўқ билан отиб ўлдирилган жонивор) ейишдан қайтардилар — у ўқ билан боғлаб отиб ўлдирилган (жонивор)дир», деди. Бу бобда Ирбод ибн Сория, Анас, Ибн Умар, Ибн Аббос, Жобир ва Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳум)дан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Абу Дардонинг ҳадиси ғарибдир.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ أَحْسَنَ مَا زُرْتُمُ اللَّهَ فِي قُبُورِكُمْ وَمَسَاجِدِكُمُ الْبَيَاضُ» . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qabrlaringizda va masjidlaringizda Allohga eng chiroyli ziyorat qiladigan narsangiz — oq kiyimdir», dedilar.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қабрларингизда ва масжидларингизда Аллоҳга энг чиройли зиёрат қиладиган нарсангиз — оқ кийимдир», дедилар.
وشطره الأول (صَحِيحٌ)
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ الدَّاءَ وَالدَّوَاءَ وَجَعَلَ لِكُلِّ دَاءٍ دَوَاءً فَتَدَاوُوا وَلَا تداوَوْا بحرامٍ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh dardni ham, davoni ham nozil qildi va har bir dardga davo qildi. Bas, davolaning, lekin harom (narsa) bilan davolanmang».Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ дардни ҳам, давони ҳам нозил қилди ва ҳар бир дардга даво қилди. Бас, даволанинг, лекин ҳаром (нарса) билан даволанманг».
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " يُلْقَى عَلَى أَهْلِ النَّارِ الْجُوعُ فَيَعْدِلُ مَا هُمْ فِيهِ مِنَ الْعَذَابِ فَيَسْتَغِيثُونَ فَيُغَاثُونَ بِطَعَامٍ مِنْ ضَرِيعٍ لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ فَيَسْتَغِيثُونَ بِالطَّعَامِ فَيُغَاثُونَ بِطَعَامٍ ذِي غُصَّةٍ فَيَذْكُرُونَ أَنَّهُمْ كَانُوا يُجِيزُونَ الْغُصَصَ فِي الدُّنْيَا بِالشَّرَابِ فَيَسْتَغِيثُونَ بِالشَّرَابِ فَيُرْفَعُ إِلَيْهِمُ الْحَمِيمُ بِكَلَالِيبِ الْحَدِيدِ فَإِذَا دَنَتْ مِنْ وُجُوهِهِمْ شَوَتْ وُجُوهَهُمْ فَإِذَا دَخَلَتْ بُطُونَهُمْ قطعتْ مَا فِي بطونِهم فيقولونَ: ادْعوا خَزَنَةَ جهنمَ فيقولونَ: أَلمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّنَاتِ؟ قَالُوا: بَلَى. قَالُوا: فَادْعُوا وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ " قَالَ: " فيقولونَ: ادْعوا مَالِكًا فيقولونَ: يَا مالكُ ليَقْضِ علَينا ربُّكَ " قَالَ: «فيُجيبُهم إِنَّكم ماكِثونَ» . قَالَ الْأَعْمَشُ: نُبِّئْتُ أَنَّ بَيْنَ دُعَائِهِمْ وَإِجَابَةِ مَالِكٍ إِيَّاهُمْ أَلْفَ عَامٍ. قَالَ: " فَيَقُولُونَ: ادْعُوا رَبَّكُمْ فَلَا أَحَدَ خَيْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَيَقُولُونَ: رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ " قَالَ: " فيُجيبُهم: اخْسَؤوا فِيهَا وَلَا تُكلمونِ " قَالَ: «فَعِنْدَ ذَلِكَ يَئِسُوا مِنْ كُلِّ خَيْرٍ وَعِنْدَ ذَلِكَ يَأْخُذُونَ فِي الزَّفِيرِ وَالْحَسْرَةِ وَالْوَيْلِ» . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ: وَالنَّاسُ لَا يرفعونَ هَذَا الحديثَ. رَوَاهُ الترمذيُّ
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzax ahliga shunday ochlik soladiladiki, u oʻzlari boshidan kechirayotgan azobga teng keladi. Shunda ular najot soʻraydilar va ularga ‹zariʼ›dan boʻlgan, na semirtiradigan va na ochlikdan asqotadigan taom beriladi. Soʻng ular yana taom soʻrab madad istaydilar va ularga (tomoqqa) tiqilib qoladigan taom beriladi. Shunda ular dunyoda tiqilishlarni ichimlik bilan oʻtkazib yuborar ekanliklarini eslaydilar va ichimlik soʻrab madad istaydilar. Bas, ularga temir ilmoqlar bilan qaynoq suv koʻtarib keltiriladi. U yuzlariga yaqinlashganda yuzlarini kuydiradi, qorinlariga kirganda qorinlaridagi narsalarni parcha-parcha qiladi. Shunda ular: ‹Jahannam qorovullarini chaqiringlar›, deydilar. Ular (qorovullar): {Sizlarga paygʻambarlaringiz ochiq-oydin hujjatlar bilan kelmaganmidilar?} deydilar. Ular: ‹Ha (kelganlar)›, deydilar. Ular (qorovullar): {Bas, oʻzlaringiz chaqiraveringlar! Kofirlarning duosi faqat behuda ketishidadir} deydilar. Soʻng ular: ‹Molikni chaqiringlar›, deydilar va: {Ey Molik! Robbing bizning (jonimizni) olib qoʻyaqolsin} (Zuxruf 77) deydilar. U zot: ‹U esa ularga: {Albatta sizlar (shu yerda) qoluvchilarsiz} (Zuxruf 77) deb javob beradi›, dedilar». Aʼmash aytdi: Menga xabar berildiki, ularning duolari bilan Molikning ularga javob berishi orasida ming yil (vaqt oʻtar) ekan. (Rasululloh ﷺ): «Soʻng ular: ‹Robbingizni chaqiringlar, Robbingizdan koʻra yaxshiroq biror kishi yoʻq›, deydilar va: {Ey Robbimiz, badbaxtligimiz bizdan gʻolib keldi va biz adashgan qavm boʻldik. Ey Robbimiz, bizni undan chiqargin. Agar (gunohga) qaytsak, biz haqiqatan zolimlarmiz} (Muʼminun 106-107) deydilar. U zot: ‹U ularga: {Unda joʻnab yoʻqolinglar va Menga gapirmanglar!} (Muʼminun 108) deb javob beradi›, dedilar. (Rasululloh ﷺ): ‹Ana oʻshanda ular har qanday yaxshilikdan umidlarini uzadilar va oʻshanda nola, hasrat va voy-voylashga tushadilar›, dedilar». Abdulloh ibn Abdurahmon aytdi: Odamlar bu hadisni marfuʼ qilmaydilar. Abu Iso aytdi: Biz bu hadisni faqat Aʼmashdan, u Shimr ibn Atiyyadan, u Shahr ibn Havshabdan, u Ummu Dardodan, u Abu Dardodan uning oʻz soʻzi sifatida bilamiz, u marfuʼ emas. Qutba ibn Abdulaziz esa hadis ahli nazdida ishonchli (siqa)dir.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзах аҳлига шундай очлик соладиладики, у ўзлари бошидан кечираётган азобга тенг келади. Шунда улар нажот сўрайдилар ва уларга ‹зариъ›дан бўлган, на семиртирадиган ва на очликдан асқотадиган таом берилади. Сўнг улар яна таом сўраб мадад истайдилар ва уларга (томоққа) тиқилиб қоладиган таом берилади. Шунда улар дунёда тиқилишларни ичимлик билан ўтказиб юборар эканликларини эслайдилар ва ичимлик сўраб мадад истайдилар. Бас, уларга темир илмоқлар билан қайноқ сув кўтариб келтирилади. У юзларига яқинлашганда юзларини куйдиради, қоринларига кирганда қоринларидаги нарсаларни парча-парча қилади. Шунда улар: ‹Жаҳаннам қоровулларини чақиринглар›, дейдилар. Улар (қоровуллар): {Сизларга пайғамбарларингиз очиқ-ойдин ҳужжатлар билан келмаганмидилар?} дейдилар. Улар: ‹Ҳа (келганлар)›, дейдилар. Улар (қоровуллар): {Бас, ўзларингиз чақираверинглар! Кофирларнинг дуоси фақат беҳуда кетишидадир} дейдилар. Сўнг улар: ‹Моликни чақиринглар›, дейдилар ва: {Эй Молик! Роббинг бизнинг (жонимизни) олиб қўяқолсин} (Зухруф 77) дейдилар. У зот: ‹У эса уларга: {Албатта сизлар (шу ерда) қолувчиларсиз} (Зухруф 77) деб жавоб беради›, дедилар». Аъмаш айтди: Менга хабар берилдики, уларнинг дуолари билан Моликнинг уларга жавоб бериши орасида минг йил (вақт ўтар) экан. (Расулуллоҳ ﷺ): «Сўнг улар: ‹Роббингизни чақиринглар, Роббингиздан кўра яхшироқ бирор киши йўқ›, дейдилар ва: {Эй Роббимиз, бадбахтлигимиз биздан ғолиб келди ва биз адашган қавм бўлдик. Эй Роббимиз, бизни ундан чиқаргин. Агар (гуноҳга) қайтсак, биз ҳақиқатан золимлармиз} (Муъминун 106-107) дейдилар. У зот: ‹У уларга: {Унда жўнаб йўқолинглар ва Менга гапирманглар!} (Муъминун 108) деб жавоб беради›, дедилар. (Расулуллоҳ ﷺ): ‹Ана ўшанда улар ҳар қандай яхшиликдан умидларини узадилар ва ўшанда нола, ҳасрат ва вой-войлашга тушадилар›, дедилар». Абдуллоҳ ибн Абдураҳмон айтди: Одамлар бу ҳадисни марфуъ қилмайдилар. Абу Исо айтди: Биз бу ҳадисни фақат Аъмашдан, у Шимр ибн Атийядан, у Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Умму Дардодан, у Абу Дардодан унинг ўз сўзи сифатида биламиз, у марфуъ эмас. Қутба ибн Абдулазиз эса ҳадис аҳли наздида ишончли (сиқа)дир.
عَن أبي الدَّرْدَاء قَالَ: قَالَ رَسُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: (أَنَا أَوَّلُ مَنْ يُؤْذَنُ لَهُ بِالسُّجُودِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يُؤْذَنُ لَهُ أَنْ يرفع رَأسه فَأنْظر إِلَى بَيْنَ يَدِي فَأَعْرِفُ أُمَّتِي مِنْ بَيْنِ الْأُمَمِ وَمِنْ خَلْفِي مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَمِينِي مِثْلُ ذَلِك وَعَن شمَالي مثل ذَلِك ". فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ أُمَّتَكَ مِنْ بَيْنِ الْأُمَمِ فِيمَا بَيْنَ نُوحٍ إِلَى أُمَّتِكَ؟ قَالَ: «هُمْ غُرٌّ مُحَجَّلُونَ مِنْ أَثَرِ الْوُضُوءِ لَيْسَ أَحَدٌ كَذَلِكَ غَيْرَهُمْ وَأَعْرِفُهُمْ أَنَّهُمْ يُؤْتونَ كتبهمْ بأيمانهم وأعرفهم يسْعَى بَين أَيْديهم ذُرِّيتهمْ» . رَوَاهُ أَحْمد
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni sajda qilishga birinchi boʻlib menga izn beriladi va boshimni koʻtarishga ham birinchi boʻlib menga izn beriladi. Shunda oldimga qarayman-da, ummatlar orasidan oʻz ummatimni tanib olaman; orqamda ham xuddi shunday, oʻng tomonimda ham shunday va chap tomonimda ham shunday», dedilar. Bir kishi u zotga: ‹Yo Rasululloh, Nuhdan boshlab to oʻz ummatingizgacha boʻlgan ummatlar orasidan ummatingizni qanday tanib olasiz?› dedi. U zot: «Ular tahorat izidan yuzlari va qoʻl-oyoqlari nurli boʻladilar, ulardan boshqa hech kim bunday emas. Yana ularni kitoblari oʻng qoʻllariga berilishidan taniyman, hamda oldilarida yugurib yurgan zurriyotlaridan taniyman», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни сажда қилишга биринчи бўлиб менга изн берилади ва бошимни кўтаришга ҳам биринчи бўлиб менга изн берилади. Шунда олдимга қарайман-да, умматлар орасидан ўз умматимни таниб оламан; орқамда ҳам худди шундай, ўнг томонимда ҳам шундай ва чап томонимда ҳам шундай», дедилар. Бир киши у зотга: ‹Ё Расулуллоҳ, Нуҳдан бошлаб то ўз умматингизгача бўлган умматлар орасидан умматингизни қандай таниб оласиз?› деди. У зот: «Улар таҳорат изидан юзлари ва қўл-оёқлари нурли бўладилар, улардан бошқа ҳеч ким бундай эмас. Яна уларни китоблари ўнг қўлларига берилишидан танийман, ҳамда олдиларида югуриб юрган зурриётларидан танийман», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.
وَعَن أبي الدَّرْدَاء قَالَ: أَوْصَانِي خَلِيلِي أَنْ لَا تُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَإِنْ قُطِّعْتَ وَحُرِّقْتَ وَلَا تَتْرُكْ صَلَاةً مَكْتُوبَة مُتَعَمدا فَمن تَركهَا مُتَعَمدا فقد بَرِئت مِنْهُ الذِّمَّةُ وَلَا تَشْرَبِ الْخَمْرَ فَإِنَّهَا مِفْتَاحُ كل شَرّ. رَوَاهُ ابْن مَاجَه
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Doʻstim ﷺ menga shunday vasiyat qildilar: ‹Agar boʻlaklarga kesilsang ham, yoqib yuborilsang ham, Allohga hech narsani sherik qilma. Farz namozni qasddan tark etma, kim uni qasddan tark etsa, undan Allohning zimmasi (himoyasi) uziladi. Xamr ichma, chunki u har bir yomonlikning kalitidir.›»Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Дўстим ﷺ менга шундай васият қилдилар: ‹Агар бўлакларга кесилсанг ҳам, ёқиб юборилсанг ҳам, Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилма. Фарз намозни қасддан тарк этма, ким уни қасддан тарк этса, ундан Аллоҳнинг зиммаси (ҳимояси) узилади. Хамр ичма, чунки у ҳар бир ёмонликнинг калитидир.›»
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْنَاهُ يَقُولُ: «أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ» ثُمَّ قَالَ: «أَلْعَنُكَ بِلَعْنَةِ اللَّهِ» ثَلَاثًا وَبَسَطَ يَدَهُ كَأَنَّهُ يَتَنَاوَلُ شَيْئًا فَلَمَّا فَرَغَ مِنَ الصَّلَاةِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ سَمِعْنَاكَ تَقُولُ فِي الصَّلَاةِ شَيْئًا لَمْ نَسْمَعْكَ تَقُولُهُ قَبْلَ ذَلِكَ وَرَأَيْنَاكَ بَسَطْتَ يَدَكَ قَالَ: " إِنَّ عَدُوَّ اللَّهِ إِبْلِيسَ جَاءَ بِشِهَابٍ مِنْ نَارٍ لِيَجْعَلَهُ فِي وَجْهِي فَقُلْتُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. ثُمَّ قُلْتُ: أَلْعَنُكَ بِلَعْنَةِ اللَّهِ التَّامَّةِ فَلَمْ يَسْتَأْخِرْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَرَدْتُ أَخْذَهُ وَاللَّهِ لَوْلَا دَعْوَةُ أَخِينَا سُلَيْمَانَ لَأَصْبَحَ مُوثَقًا يَلْعَبُ بِهِ وِلْدَانُ أَهْلِ الْمَدِينَة. رَوَاهُ مُسلم
Abud-Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (namozga) turdilar, biz u zotning: «Sendan Allohga panoh tilayman», — deganlarini eshitdik. Soʻng: «Seni Allohning laʼnati bilan laʼnatlayman», — deb uch marta aytdilar va goʻyo bir narsani ushlayotgandek qoʻllarini choʻzdilar. Namozdan boʻshaganlarida biz: «Yo Rasululloh! Biz Sizning namozda bundan oldin aytayotganingizni eshitmagan bir narsani aytayotganingizni eshitdik va qoʻlingizni choʻzganingizni koʻrdik», — dedik. U zot: «Allohning dushmani Iblis menga yuzimga otmoqchi boʻlib bir uchqun olovni keltirdi. Men: ‹Sendan Allohga panoh tilayman›, — deb uch marta aytdim, soʻng: ‹Seni Allohning toʻla laʼnati bilan laʼnatlayman›, — dedim, lekin u uch marotabada ham orqaga chekinmadi. Soʻng uni ushlamoqchi boʻldim. Allohga qasamki, agar birodarim Sulaymonning duosi boʻlmaganida edi, u bogʻlangan holda qolib, Madina ahli bolalari u bilan oʻynagan boʻlardi», — dedilar.Абуд-Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (намозга) турдилар, биз у зотнинг: «Сендан Аллоҳга паноҳ тилайман», — деганларини эшитдик. Сўнг: «Сени Аллоҳнинг лаънати билан лаънатлайман», — деб уч марта айтдилар ва гўё бир нарсани ушлаётгандек қўлларини чўздилар. Намоздан бўшаганларида биз: «Ё Расулуллоҳ! Биз Сизнинг намозда бундан олдин айтаётганингизни эшитмаган бир нарсани айтаётганингизни эшитдик ва қўлингизни чўзганингизни кўрдик», — дедик. У зот: «Аллоҳнинг душмани Иблис менга юзимга отмоқчи бўлиб бир учқун оловни келтирди. Мен: ‹Сендан Аллоҳга паноҳ тилайман›, — деб уч марта айтдим, сўнг: ‹Сени Аллоҳнинг тўла лаънати билан лаънатлайман›, — дедим, лекин у уч маротабада ҳам орқага чекинмади. Сўнг уни ушламоқчи бўлдим. Аллоҳга қасамки, агар биродарим Сулаймоннинг дуоси бўлмаганида эди, у боғланган ҳолда қолиб, Мадина аҳли болалари у билан ўйнаган бўларди», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ ثَلَاثَةٍ فِي قَرْيَةٍ وَلَا بَدْوٍ لَا تُقَامُ فِيهِمُ الصَّلَاةُ إِلَّا قَدِ اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَعَلَيْكَ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّمَا يَأْكُلُ الذِّئْبُ الْقَاصِيَةَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abud-Dardo (roziyallohu anhu) aytadilar: Men Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Qishloqda yoki sahroda uch kishi boʻlib, ular orasida namoz jamoat bilan oʻqilmasa, albatta shayton ularni egallab oladi. Bas, jamoat bilan boʻlishni lozim tut. Zero, boʻri faqat (suruvdan) ajralib qolganni yeydi». (Roviy) Zoida aytadi: Soib ‹jamoat› deganda jamoat bilan namoz oʻqishni nazarda tutadi, dedi.Абуд-Дардо (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Мен Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Қишлоқда ёки саҳрода уч киши бўлиб, улар орасида намоз жамоат билан ўқилмаса, албатта шайтон уларни эгаллаб олади. Бас, жамоат билан бўлишни лозим тут. Зеро, бўри фақат (сурувдан) ажралиб қолганни ейди». (Ровий) Зоида айтади: Соиб ‹жамоат› деганда жамоат билан намоз ўқишни назарда тутади, деди.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَكْثِرُوا الصَّلَاةَ عَلَيَّ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَإِنَّهُ مَشْهُودٌ تَشْهَدُهُ الْمَلَائِكَةُ وَإِنَّ أحدا لن يُصَلِّي عَلَيَّ إِلَّا عُرِضَتْ عَلَيَّ صَلَاتُهُ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْهَا» قَالَ: قُلْتُ: وَبَعْدَ الْمَوْتِ؟ قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَى الْأَرْضِ أَنْ تَأْكُلَ أَجْسَادَ الْأَنْبِيَاءِ فَنَبِيُّ اللَّهِ حَيٌّ يُرْزَقُ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَه
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Juma kuni menga koʻp salovot ayting, chunki u shohid boʻlinadigan kundir, unga farishtalar guvoh boʻladi. Menga salovot aytgan har bir kishining salovoti, uni tugatgunicha menga koʻrsatiladi», dedilar. Men: «Vafotdan keyin ham-a?» dedim. U zot: «Vafotdan keyin ham. Alloh yer yuziga paygʻambarlarning jasadlarini yeyishni harom qilgan», dedilar. Bas, Allohning paygʻambari tirik boʻlib, rizqlantiriladi.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жума куни менга кўп саловот айтинг, чунки у шоҳид бўлинадиган кундир, унга фаришталар гувоҳ бўлади. Менга саловот айтган ҳар бир кишининг саловоти, уни тугатгунича менга кўрсатилади», дедилар. Мен: «Вафотдан кейин ҳам-а?» дедим. У зот: «Вафотдан кейин ҳам. Аллоҳ ер юзига пайғамбарларнинг жасадларини ейишни ҳаром қилган», дедилар. Бас, Аллоҳнинг пайғамбари тирик бўлиб, ризқлантирилади.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " مَنِ اشْتَكَى مِنْكُمْ شَيْئًا أَوِ اشْتَكَاهُ أَخٌ لَهُ فَلْيَقُلْ: رَبُّنَا اللَّهُ الَّذِي فِي السَّمَاءِ تَقَدَّسَ اسْمُكَ أَمرك فِي السَّمَاء وَالْأَرْض كَمَا أَن رَحْمَتُكَ فِي السَّمَاءِ فَاجْعَلْ رَحْمَتَكَ فِي الْأَرْضِ اغْفِرْ لَنَا حُوبَنَا وَخَطَايَانَا أَنْتَ رَبُّ الطَّيِبِينَ أَنْزِلْ رَحْمَةً مِنْ رَحْمَتِكَ وَشِفَاءً مِنْ شِفَائِكَ عَلَى هَذَا الْوَجَعِ. فَيَبْرَأُ ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Abud-Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Rasululloh ﷺning: ‹Sizlardan biror kishi biror narsadan shikoyat qilsa yoki uning birodari shikoyat qilsa, u: Robbimiz osmondagi Allohdir, Sening isming muqaddasdir, Sening amring osmonda va yerda (oʻtadi), rahmating osmonda boʻlganidek, rahmatingni yerda ham qil, gunohlarimizni va xatolarimizni kechir, Sen yaxshilarning Robbisan, bu ogʻriqqa rahmatingdan bir rahmat va shifongdan bir shifo nozil qil, deb aytsin, shunda u sogʻayadi›, deganlarini eshitdim», dedi.Абуд-Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Сизлардан бирор киши бирор нарсадан шикоят қилса ёки унинг биродари шикоят қилса, у: Роббимиз осмондаги Аллоҳдир, Сенинг исминг муқаддасдир, Сенинг амринг осмонда ва ерда (ўтади), раҳматинг осмонда бўлганидек, раҳматингни ерда ҳам қил, гуноҳларимизни ва хатоларимизни кечир, Сен яхшиларнинг Роббисан, бу оғриққа раҳматингдан бир раҳмат ва шифонгдан бир шифо нозил қил, деб айтсин, шунда у соғаяди›, деганларини эшитдим», деди.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَثَلُ الَّذِي يَتَصَدَّقُ عِنْدَ مَوْتِهِ أَوْ يُعْتِقُ كَالَّذِي يُهْدِي إِذَا شَبِعَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالنَّسَائِيُّ والدارمي وَالتِّرْمِذِيّ وَصحح
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sadaqa qilib, soʻng sadaqasini qaytarib oladigan kishining misoli qusib, soʻng qaytib kelib qusgʻisini yeydigan itning misoliga oʻxshaydi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Садақа қилиб, сўнг садақасини қайтариб оладиган кишининг мисоли қусиб, сўнг қайтиб келиб қусғисини ейдиган итнинг мисолига ўхшайди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ حَفِظَ عشر آيَات من أول سُورَة الْكَهْف عصم من فتْنَة الدَّجَّال» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Dardo (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot shunday dedilar: «Kim Kahf surasining boshidan oʻn oyatni yod olsa, Dajjol fitnasidan saqlanadi». Abu Dovud aytdi: Hishom ad-Dastavoiy ham Qatodadan shunday rivoyat qildi, faqat u: «Kim Kahf surasining oxiridan (oyatlarni) yod olsa», dedi. Shuʼba esa Qatodadan: «Kahfning oxiridan», deb rivoyat qildi.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот шундай дедилар: «Ким Каҳф сурасининг бошидан ўн оятни ёд олса, Дажжол фитнасидан сақланади». Абу Довуд айтди: Ҳишом ад-Даставоий ҳам Қатодадан шундай ривоят қилди, фақат у: «Ким Каҳф сурасининг охиридан (оятларни) ёд олса», деди. Шуъба эса Қатодадан: «Каҳфнинг охиридан», деб ривоят қилди.
وَعَن أبي الدَّرْدَاء قَالَ ك قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَرَأَ ثَلَاثَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ الْكَهْفِ عُصِمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Kim Kahf (surasi)ning boshidan uchta oyatni oʻqisa, Dajjol fitnasidan saqlanadi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Ким Каҳф (сураси)нинг бошидан учта оятни ўқиса, Дажжол фитнасидан сақланади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " دعوةُ الْمُسْلِمِ لِأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ مُسْتَجَابَةٌ عِنْدَ رَأْسِهِ مَلَكٌ مُوَكَّلٌ كُلَّمَا دَعَا لِأَخِيهِ بِخَيْرٍ قَالَ الْمَلَكُ الْمُوَكَّلُ بِهِ: آمِينَ وَلَكَ بِمِثْلٍ ". رَوَاهُ مُسلم
Safvon ibn Abdulloh ibn Safvondan rivoyat qilinadi: Shomga keldim va Abud-Dardoning manziliga uni izlab keldim, ammo uni topmadim, Ummud-Dardoni topdim. U: «Shu yili haj qilmoqchimisan?» dedi. Men: «Ha», dedim. U: «Unda biz uchun Allohga yaxshilik soʻrab duo qilgin, chunki Nabiy ﷺ shunday der edilar: ‹Kishining oʻz birodari uchun u yoʻgʻida (gʻoyibona) qilgan duosi mustajobdir; uning bosh tomonida vakil qilingan farishta turadi, har gal u oʻz birodari uchun yaxshilik soʻrab duo qilganida, unga vakil qilingan farishta: «Omin, senga ham xuddi shunday boʻlsin», deydi›», dedi. Soʻng bozorga chiqdim va Abud-Dardoni uchratdim, u ham menga xuddi shunga oʻxshashni Nabiy ﷺ dan rivoyat qilib aytdi.Сафвон ибн Абдуллоҳ ибн Сафвондан ривоят қилинади: Шомга келдим ва Абуд-Дардонинг манзилига уни излаб келдим, аммо уни топмадим, Уммуд-Дардони топдим. У: «Шу йили ҳаж қилмоқчимисан?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У: «Унда биз учун Аллоҳга яхшилик сўраб дуо қилгин, чунки Набий ﷺ шундай дер эдилар: ‹Кишининг ўз биродари учун у йўғида (ғойибона) қилган дуоси мустажобдир; унинг бош томонида вакил қилинган фаришта туради, ҳар гал у ўз биродари учун яхшилик сўраб дуо қилганида, унга вакил қилинган фаришта: «Омин, сенга ҳам худди шундай бўлсин», дейди›», деди. Сўнг бозорга чиқдим ва Абуд-Дардони учратдим, у ҳам менга худди шунга ўхшашни Набий ﷺ дан ривоят қилиб айтди.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ وَأَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ؟ وَأَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ؟ وَخَيْرٍ لَكُمْ مِنْ إِنْفَاقِ الذهبِ والوَرِقِ؟ وخيرٍ لكم مِنْ أَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ فَتَضْرِبُوا أَعْنَاقَهُمْ وَيَضْرِبُوا أَعْنَاقَكُمْ؟» قَالُوا: بَلَى قَالَ: «ذِكْرُ اللَّهِ» . رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ إِلَّا أَنَّ مَالِكًا وَقفه على أبي الدَّرْدَاء
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sizlarni amallaringizning eng yaxshisidan, Egangiz (Robbingiz) huzurida eng pokidan, darajalaringizda eng yuksagidan, oltin va kumush infoq qilishingizdan koʻra sizlar uchun yaxshiroq boʻlgan, dushmaningiz bilan toʻqnashib ularning boʻyinlarini chopishingizdan va ular sizlarning boʻyinlaringizni chopishidan koʻra sizlar uchun yaxshiroq boʻlgan narsadan xabardor qilaymi?», dedilar. Ular: «Albatta (qiling)», dedilar. U zot: «Alloh taoloning zikri», dedilar. Shunda Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu): «Allohning azobidan Allohning zikridan koʻra koʻproq qutqaruvchi narsa yoʻq», dedi. Abu Iso aytdi: Baʼzilar bu hadisni shu isnod bilan Abdulloh ibn Saiddan shunga oʻxshash rivoyat qilishgan, baʼzilar esa undan mursal qilib rivoyat qilishgan.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сизларни амалларингизнинг энг яхшисидан, Эгангиз (Роббингиз) ҳузурида энг покидан, даражаларингизда энг юксагидан, олтин ва кумуш инфоқ қилишингиздан кўра сизлар учун яхшироқ бўлган, душманингиз билан тўқнашиб уларнинг бўйинларини чопишингиздан ва улар сизларнинг бўйинларингизни чопишидан кўра сизлар учун яхшироқ бўлган нарсадан хабардор қилайми?», дедилар. Улар: «Албатта (қилинг)», дедилар. У зот: «Аллоҳ таолонинг зикри», дедилар. Шунда Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу): «Аллоҳнинг азобидан Аллоҳнинг зикридан кўра кўпроқ қутқарувчи нарса йўқ», деди. Абу Исо айтди: Баъзилар бу ҳадисни шу иснод билан Абдуллоҳ ибн Саиддан шунга ўхшаш ривоят қилишган, баъзилар эса ундан мурсал қилиб ривоят қилишган.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ: أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُصُّ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهُوَ يَقُول: (ولِمنْ خافَ مقامَ رَبِّهِ جنَّتانِ)
قُلْتُ: وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ؟ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ الثَّانِيَةَ: (وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جنَّتان)
فقلتُ الثانيةَ: وإِنْ زنى وسرق؟ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ الثَّالِثَةَ: (وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ)
فَقُلْتُ الثَّالِثَةَ: وَإِنْ زَنَى وسرق؟ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «وَإِنْ رَغِمَ أَنْفُ أبي الدَّرْدَاء» . رَوَاهُ أَحْمد
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺning minbarda vaʼz aytib turib: {Robbisining huzurida turishdan qoʻrqqan kishi uchun ikki jannat bordir} (Rahmon 46) deyayotganlarini eshitdi. (Abu Dardo): ‹Zino qilsa va oʻgʻirlik qilsa ham(mi), ey Allohning Rasuli?›, dedim. U zot ikkinchi marta: {Robbisining huzurida turishdan qoʻrqqan kishi uchun ikki jannat bordir}, dedilar. Men yana ikkinchi marta: ‹Zino qilsa va oʻgʻirlik qilsa ham(mi), ey Allohning Rasuli?›, dedim. U zot uchinchi marta: {Robbisining huzurida turishdan qoʻrqqan kishi uchun ikki jannat bordir}, dedilar. Men uchinchi marta: ‹Zino qilsa va oʻgʻirlik qilsa ham(mi), ey Allohning Rasuli?›, dedim. U zot: «Abu Dardoning burni yerga ishqalansa ham (yaʼni, u xohlamasa ham)», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺнинг минбарда ваъз айтиб туриб: {Роббисининг ҳузурида туришдан қўрққан киши учун икки жаннат бордир} (Раҳмон 46) деяётганларини эшитди. (Абу Дардо): ‹Зино қилса ва ўғирлик қилса ҳам(ми), эй Аллоҳнинг Расули?›, дедим. У зот иккинчи марта: {Роббисининг ҳузурида туришдан қўрққан киши учун икки жаннат бордир}, дедилар. Мен яна иккинчи марта: ‹Зино қилса ва ўғирлик қилса ҳам(ми), эй Аллоҳнинг Расули?›, дедим. У зот учинчи марта: {Роббисининг ҳузурида туришдан қўрққан киши учун икки жаннат бордир}, дедилар. Мен учинчи марта: ‹Зино қилса ва ўғирлик қилса ҳам(ми), эй Аллоҳнинг Расули?›, дедим. У зот: «Абу Дардонинг бурни ерга ишқаланса ҳам (яъни, у хоҳламаса ҳам)», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ مِنْ دُعَاءِ دَاوُدَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ حُبَّكَ وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَالْعَمَلَ الَّذِي يُبَلِّغُنِي حُبَّكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ حُبَّكَ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي وَمَالِي وَأَهْلِي وَمِنَ الْمَاءِ الْبَارِدِ» . قَالَ: وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ذَكَرَ دَاوُدَ يُحَدِّثُ عَنْهُ يَقُولُ: «كَانَ أَعْبَدَ الْبَشَرِ» رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dovudning duosidan biri (shu) edi: u: ‹Allohim, men Sendan Oʻzingning muhabbatingni, Seni sevadigan kishilarning muhabbatini va meni Sening muhabbatingga yetkazadigan amalni soʻrayman. Allohim, Oʻzingning muhabbatingni menga oʻzimdan, ahlimdan va sovuq suvdan koʻra suyukliroq qilgin› der edi», dedilar. (Rovi) aytdi: Rasululloh ﷺ Dovudni eslaganlarida, u haqida soʻzlab: «U insonlarning eng obidi edi», deydilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Довуднинг дуосидан бири (шу) эди: у: ‹Аллоҳим, мен Сендан Ўзингнинг муҳаббатингни, Сени севадиган кишиларнинг муҳаббатини ва мени Сенинг муҳаббатингга етказадиган амални сўрайман. Аллоҳим, Ўзингнинг муҳаббатингни менга ўзимдан, аҳлимдан ва совуқ сувдан кўра суюклироқ қилгин› дер эди», дедилар. (Рови) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Довудни эслаганларида, у ҳақида сўзлаб: «У инсонларнинг энг обиди эди», дейдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.