وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ الْعَلاَءَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنِ النَّذْرِ وَقَالَ " إِنَّهُ لاَ يَرُدُّ مِنَ الْقَدَرِ وَإِنَّمَا يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنَ الْبَخِيلِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ nazrdan qaytarib: «Albatta, u (nazr) taqdirdan biror narsani qaytarmaydi, faqat u bilan baxildan (mol) chiqariladi, xolos», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ назрдан қайтариб: «Албатта, у (назр) тақдирдан бирор нарсани қайтармайди, фақат у билан бахилдан (мол) чиқарилади, холос», — дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ عَمْرٍو، - وَهْوَ ابْنُ أَبِي عَمْرٍو - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ النَّذْرَ لاَ يُقَرِّبُ مِنِ ابْنِ آدَمَ شَيْئًا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ قَدَّرَهُ لَهُ وَلَكِنِ النَّذْرُ يُوَافِقُ الْقَدَرَ فَيُخْرَجُ بِذَلِكَ مِنَ الْبَخِيلِ مَا لَمْ يَكُنِ الْبَخِيلُ يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, nazr Odam bolasiga Alloh unga taqdir qilmagan biror narsani yaqinlashtirmaydi, lekin nazr taqdirga muvofiq kelib, shu sabab baxil chiqarishni istamagan narsa baxildan chiqariladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, назр Одам боласига Аллоҳ унга тақдир қилмаган бирор нарсани яқинлаштирмайди, лекин назр тақдирга мувофиқ келиб, шу сабаб бахил чиқаришни истамаган нарса бахилдан чиқарилади», — дедилар.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ عَمْرٍو، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي عَمْرٍو - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَدْرَكَ شَيْخًا يَمْشِي بَيْنَ ابْنَيْهِ يَتَوَكَّأُ عَلَيْهِمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا شَأْنُ هَذَا " . قَالَ ابْنَاهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ عَلَيْهِ نَذْرٌ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ارْكَبْ أَيُّهَا الشَّيْخُ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكَ وَعَنْ نَذْرِكَ " . وَاللَّفْظُ لِقُتَيْبَةَ وَابْنِ حُجْرٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikki oʻgʻliga suyanib, ular orasida yurib kelayotgan bir cholni koʻrib qoldilar. Nabiy ﷺ: «Bunga nima boʻlgan?» — dedilar. Uning ikki oʻgʻli: «Yo Rasululloh, uning zimmasida nazr bor edi», — deyishdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Minib ol, ey chol, chunki Alloh sendan ham, nazringdan ham beniyozdir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ икки ўғлига суяниб, улар орасида юриб келаётган бир чолни кўриб қолдилар. Набий ﷺ: «Бунга нима бўлган?» — дедилар. Унинг икки ўғли: «Ё Расулуллоҳ, унинг зиммасида назр бор эди», — дейишди. Шунда Набий ﷺ: «Миниб ол, эй чол, чунки Аллоҳ сендан ҳам, назрингдан ҳам бениёздир», — дедилар.
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، ح وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ مِنْكُمْ فَقَالَ فِي حَلِفِهِ بِاللاَّتِ . فَلْيَقُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ . وَمَنْ قَالَ لِصَاحِبِهِ تَعَالَ أُقَامِرْكَ . فَلْيَتَصَدَّقْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan kim qasam ichib, qasamida ‹Lot bilan› desa, ‹Lo ilaha illalloh› (Allohdan boshqa iloh yoʻq) desin. Kim oʻrtogʻiga: ‹Kel, sen bilan qimor oʻynayman› desa, sadaqa bersin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан ким қасам ичиб, қасамида ‹Лот билан› деса, ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› (Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ) десин. Ким ўртоғига: ‹Кел, сен билан қимор ўйнайман› деса, садақа берсин», — дедилар.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَعْتَمَ رَجُلٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ فَوَجَدَ الصِّبْيَةَ قَدْ نَامُوا فَأَتَاهُ أَهْلُهُ بِطَعَامِهِ فَحَلَفَ لاَ يَأْكُلُ مِنْ أَجْلِ صِبْيَتِهِ ثُمَّ بَدَا لَهُ فَأَكَلَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَأْتِهَا وَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ ning huzurida kechqurun (ovqatlanmasdan) kech qoldi, soʻng ahliga qaytib bordi va bolalari uxlab qolganini koʻrdi. Ahli unga ovqatini keltirdi, lekin u bolalari (och uxlab qolgani) sababli yemaslikka qasam ichdi. Soʻng unga (boshqasi maʼqul) koʻrindi va yedi. Soʻng Rasululloh ﷺ ning oldiga keldi va buni u zotga aytdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kim bir qasam ichib, soʻng undan boshqasini yaxshiroq deb koʻrsa, oʻshani qilsin va qasami uchun kafforat bersin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ нинг ҳузурида кечқурун (овқатланмасдан) кеч қолди, сўнг аҳлига қайтиб борди ва болалари ухлаб қолганини кўрди. Аҳли унга овқатини келтирди, лекин у болалари (оч ухлаб қолгани) сабабли емасликка қасам ичди. Сўнг унга (бошқаси маъқул) кўринди ва еди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига келди ва буни у зотга айтди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир қасам ичиб, сўнг ундан бошқасини яхшироқ деб кўрса, ўшани қилсин ва қасами учун каффорат берсин», дедилар.
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي، صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَفْعَلْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir qasam ichib, soʻng undan boshqasini yaxshiroq deb koʻrsa, qasami uchun kafforat bersin va (yaxshiroq boʻlganini) qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир қасам ичиб, сўнг ундан бошқасини яхшироқ деб кўрса, қасами учун каффорат берсин ва (яхшироқ бўлганини) қилсин», дедилар.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُطَّلِبِ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir qasam ichib, soʻng undan boshqasini yaxshiroq deb koʻrsa, yaxshiroq boʻlganini qilsin va qasami uchun kafforat bersin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир қасам ичиб, сўнг ундан бошқасини яхшироқ деб кўрса, яхшироқ бўлганини қилсин ва қасами учун каффорат берсин», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا هُشَيْمُ بْنُ بَشِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، وَقَالَ، عَمْرٌو حَدَّثَنَا هُشَيْمُ بْنُ بَشِيرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي صَالِحٍ، - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَمِينُكَ عَلَى مَا يُصَدِّقُكَ عَلَيْهِ صَاحِبُكَ " . وَقَالَ عَمْرٌو " يُصَدِّقُكَ بِهِ صَاحِبُكَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qasaming sherigʻing (raqibing) seni tasdiqlaydigan narsa ustiga (boʻlmogʻi lozim)», dedilar. Amr esa: «Sherigʻing u bilan seni tasdiqlaydigan (narsa ustiga)», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қасаминг шериғинг (рақибинг) сени тасдиқлайдиган нарса устига (бўлмоғи лозим)», дедилар. Амр эса: «Шериғинг у билан сени тасдиқлайдиган (нарса устига)», деди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ هُشَيْمٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ، أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْيَمِينُ عَلَى نِيَّةِ الْمُسْتَحْلِفِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qasam, qasam ichirayotgan kishining niyatiga koʻra (eʼtiborga olinadi)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қасам, қасам ичираётган кишининг ниятига кўра (эътиборга олинади)», дедилар.
حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي الرَّبِيعِ - قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ - حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ لِسُلَيْمَانَ سِتُّونَ امْرَأَةً فَقَالَ لأَطُوفَنَّ عَلَيْهِنَّ اللَّيْلَةَ فَتَحْمِلُ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ فَتَلِدُ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ غُلاَمًا فَارِسًا يُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَمْ تَحْمِلْ مِنْهُنَّ إِلاَّ وَاحِدَةٌ فَوَلَدَتْ نِصْفَ إِنْسَانٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ كَانَ اسْتَثْنَى لَوَلَدَتْ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ غُلاَمًا فَارِسًا يُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Sulaymonning oltmishta xotini bor edi. U: «Bu kecha barchasini aylanib chiqaman (yaqinlik qilaman), shunda ularning har biri homilador boʻlib, har biri Olloh yoʻlida jang qiladigan otliq oʻgʻil tugʻadi», dedi. Biroq ulardan faqat bittasi homilador boʻldi-yu, u ham yarim odam tugʻdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar u istisno qilganida (inshaalloh deganida), ularning har biri Olloh yoʻlida jang qiladigan otliq oʻgʻil tugʻgan boʻlardi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сулаймоннинг олтмишта хотини бор эди. У: «Бу кеча барчасини айланиб чиқаман (яқинлик қиламан), шунда уларнинг ҳар бири ҳомиладор бўлиб, ҳар бири Оллоҳ йўлида жанг қиладиган отлиқ ўғил туғади», деди. Бироқ улардан фақат биттаси ҳомиладор бўлди-ю, у ҳам ярим одам туғди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар у истисно қилганида (иншааллоҳ деганида), уларнинг ҳар бири Оллоҳ йўлида жанг қиладиган отлиқ ўғил туғган бўларди», дедилар.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبِي عُمَرَ - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حُجَيْرٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ نَبِيُّ اللَّهِ لأَطُوفَنَّ اللَّيْلَةَ عَلَى سَبْعِينَ امْرَأَةً كُلُّهُنَّ تَأْتِي بِغُلاَمٍ يُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ . فَقَالَ لَهُ صَاحِبُهُ أَوِ الْمَلَكُ قُلْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . فَلَمْ يَقُلْ وَنَسِيَ . فَلَمْ تَأْتِ وَاحِدَةٌ مِنْ نِسَائِهِ إِلاَّ وَاحِدَةٌ جَاءَتْ بِشِقِّ غُلاَمٍ " . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَلَوْ قَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . لَمْ يَحْنَثْ وَكَانَ دَرَكًا لَهُ فِي حَاجَتِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: «Ollohning paygʻambari Sulaymon ibn Dovud: ‹Bu kecha yetmishta xotinni aylanib chiqaman (yaqinlik qilaman), ularning har biri Olloh yoʻlida jang qiladigan oʻgʻil keltiradi›, dedi. Sherigʻi yoki farishta unga: ‹Inshaalloh, degin›, dedi. Biroq u aytmadi va unutib qoʻydi. Shunda uning xotinlaridan biridan boshqa hech biri (bola) keltirmadi, u (bitta xotin) esa chala oʻgʻil keltirdi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Agar u inshaalloh deganida, qasami buzilmas va murodiga yetishida (bu unga) erishuv boʻlardi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилинади: «Оллоҳнинг пайғамбари Сулаймон ибн Довуд: ‹Бу кеча етмишта хотинни айланиб чиқаман (яқинлик қиламан), уларнинг ҳар бири Оллоҳ йўлида жанг қиладиган ўғил келтиради›, деди. Шериғи ёки фаришта унга: ‹Иншааллоҳ, дегин›, деди. Бироқ у айтмади ва унутиб қўйди. Шунда унинг хотинларидан биридан бошқа ҳеч бири (бола) келтирмади, у (битта хотин) эса чала ўғил келтирди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Агар у иншааллоҳ деганида, қасами бузилмас ва муродига етишида (бу унга) эришув бўларди», дедилар.
وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ أَوْ نَحْوَهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashini yoki yaqinini (rivoyat qildi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан шунга ўхшашини ёки яқинини (ривоят қилди).
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ بْنُ هَمَّامٍ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ لأُطِيفَنَّ اللَّيْلَةَ عَلَى سَبْعِينَ امْرَأَةً تَلِدُ كُلُّ امْرَأَةٍ مِنْهُنَّ غُلاَمًا يُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ . فَقِيلَ لَهُ قُلْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . فَلَمْ يَقُلْ . فَأَطَافَ بِهِنَّ فَلَمْ تَلِدْ مِنْهُنَّ إِلاَّ امْرَأَةٌ وَاحِدَةٌ نِصْفَ إِنْسَانٍ . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ قَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . لَمْ يَحْنَثْ وَكَانَ دَرَكًا لِحَاجَتِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Sulaymon ibn Dovud: «Bu kecha albatta yetmishta xotinni aylanib chiqaman (yaqinlik qilaman), ulardan har bir ayol Olloh yoʻlida jang qiladigan oʻgʻil tugʻadi», dedi. Unga: «Inshaalloh, degin», deyildi. Biroq u aytmadi. Soʻng ularni aylanib chiqdi, biroq ulardan faqat bitta ayol yarim odam tugʻdi, xolos. (Abu Hurayra) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar u inshaalloh deganida, qasami buzilmas va murodiga yetishida (bu unga) erishuv boʻlardi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сулаймон ибн Довуд: «Бу кеча албатта етмишта хотинни айланиб чиқаман (яқинлик қиламан), улардан ҳар бир аёл Оллоҳ йўлида жанг қиладиган ўғил туғади», деди. Унга: «Иншааллоҳ, дегин», дейилди. Бироқ у айтмади. Сўнг уларни айланиб чиқди, бироқ улардан фақат битта аёл ярим одам туғди, холос. (Абу Ҳурайра) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар у иншааллоҳ деганида, қасами бузилмас ва муродига етишида (бу унга) эришув бўларди», дедилар.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنِي وَرْقَاءُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ لأَطُوفَنَّ اللَّيْلَةَ عَلَى تِسْعِينَ امْرَأَةً كُلُّهَا تَأْتِي بِفَارِسٍ يُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ . فَقَالَ لَهُ صَاحِبُهُ قُلْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . فَلَمْ يَقُلْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . فَطَافَ عَلَيْهِنَّ جَمِيعًا فَلَمْ تَحْمِلْ مِنْهُنَّ إِلاَّ امْرَأَةٌ وَاحِدَةٌ فَجَاءَتْ بِشِقِّ رَجُلٍ وَايْمُ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ قَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . لَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فُرْسَانًا أَجْمَعُونَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: «Sulaymon ibn Dovud: ‹Bu kecha albatta toʻqsonta xotinni aylanib chiqaman (yaqinlik qilaman), ularning har biri Olloh yoʻlida jang qiladigan otliq keltiradi›, dedi. Sherigʻi unga: ‹Inshaalloh, degin›, dedi. Biroq u inshaalloh demadi. Soʻng ularning hammasini aylanib chiqdi, biroq ulardan faqat bitta ayol homilador boʻldi-yu, u ham yarim odam keltirdi. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar u inshaalloh deganida, (ularning bari) Olloh yoʻlida otliq holda jihod qilgan boʻlardi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилинади: «Сулаймон ибн Довуд: ‹Бу кеча албатта тўқсонта хотинни айланиб чиқаман (яқинлик қиламан), уларнинг ҳар бири Оллоҳ йўлида жанг қиладиган отлиқ келтиради›, деди. Шериғи унга: ‹Иншааллоҳ, дегин›, деди. Бироқ у иншааллоҳ демади. Сўнг уларнинг ҳаммасини айланиб чиқди, бироқ улардан фақат битта аёл ҳомиладор бўлди-ю, у ҳам ярим одам келтирди. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар у иншааллоҳ деганида, (уларнинг бари) Оллоҳ йўлида отлиқ ҳолда жиҳод қилган бўларди», дедилар.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي نُعْمٍ، حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَذَفَ مَمْلُوكَهُ بِالزِّنَا يُقَامُ عَلَيْهِ الْحَدُّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ كَمَا قَالَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abul-Qosim ﷺ: «Kim oʻz qulini zino bilan ayblasa (boʻhton qilsa), uning aytgani haqiqat boʻlmasa, qiyomat kuni unga had (jazosi) tatbiq qilinadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абул-Қосим ﷺ: «Ким ўз қулини зино билан айбласа (бўҳтон қилса), унинг айтгани ҳақиқат бўлмаса, қиёмат куни унга ҳад (жазоси) татбиқ қилинади», — дедилар.
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو، بْنُ الْحَارِثِ أَنَّ بُكَيْرَ بْنَ الأَشَجِّ، حَدَّثَهُ عَنِ الْعَجْلاَنِ، مَوْلَى فَاطِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " لِلْمَمْلُوكِ طَعَامُهُ وَكِسْوَتُهُ وَلاَ يُكَلَّفُ مِنَ الْعَمَلِ إِلاَّ مَا يُطِيقُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Qul uchun (egasi zimmasida) uning taomi va kiyimi (vojib) boʻladi, unga qurbi yetadigan ishdan boshqasi yuklanmaydi.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Қул учун (эгаси зиммасида) унинг таоми ва кийими (вожиб) бўлади, унга қурби етадиган ишдан бошқаси юкланмайди.»
وَحَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا صَنَعَ لأَحَدِكُمْ خَادِمُهُ طَعَامَهُ ثُمَّ جَاءَهُ بِهِ وَقَدْ وَلِيَ حَرَّهُ وَدُخَانَهُ فَلْيُقْعِدْهُ مَعَهُ فَلْيَأْكُلْ فَإِنْ كَانَ الطَّعَامُ مَشْفُوهًا قَلِيلاً فَلْيَضَعْ فِي يَدِهِ مِنْهُ أُكْلَةً أَوْ أُكْلَتَيْنِ " . قَالَ دَاوُدُ يَعْنِي لُقْمَةً أَوْ لُقْمَتَيْنِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Birortangizning xizmatkori unga taom tayyorlab, soʻng uning issighi va tutuniga toqat qilgan holda olib kelsa, uni oʻzi bilan birga oʻtkazib (taomga sherik) qilsin va u ham yesin. Agar taom oz va kam boʻlsa, undan bir yoki ikki luqma uning qoʻliga qoʻyib bersin», — dedilar. Dovud: «Yaʼni bir luqma yoki ikki luqma demoqchi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангизнинг хизматкори унга таом тайёрлаб, сўнг унинг иссигҳи ва тутунига тоқат қилган ҳолда олиб келса, уни ўзи билан бирга ўтказиб (таомга шерик) қилсин ва у ҳам есин. Агар таом оз ва кам бўлса, ундан бир ёки икки луқма унинг қўлига қўйиб берсин», — дедилар. Довуд: «Яъни бир луқма ёки икки луқма демоқчи», — деди.
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِلْعَبْدِ الْمَمْلُوكِ الْمُصْلِحِ أَجْرَانِ " . وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ لَوْلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْحَجُّ وَبِرُّ أُمِّي لأَحْبَبْتُ أَنْ أَمُوتَ وَأَنَا مَمْلُوكٌ . قَالَ وَبَلَغَنَا أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ لَمْ يَكُنْ يَحُجُّ حَتَّى مَاتَتْ أُمُّهُ لِصُحْبَتِهَا . قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ فِي حَدِيثِهِ " لِلْعَبْدِ الْمُصْلِحِ " . وَلَمْ يَذْكُرِ الْمَمْلُوكَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Solih (oʻz vazifasini yaxshi ado etadigan) qul uchun ikki ajr bordir», — dedilar. Abu Hurayraning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar Alloh yoʻlidagi jihod, haj va onamga qilingan yaxshilik boʻlmaganida edi, qul holimda oʻlishni yaxshi koʻrgan boʻlardim. (Rovi) dedi: bizga shu xabar yetdiki, Abu Hurayra onasi vafot etgunga qadar, unga hamrohlik qilish (xizmatida boʻlish) uchun haj qilmas edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Солиҳ (ўз вазифасини яхши адо этадиган) қул учун икки ажр бордир», — дедилар. Абу Ҳурайранинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар Аллоҳ йўлидаги жиҳод, ҳаж ва онамга қилинган яхшилик бўлмаганида эди, қул ҳолимда ўлишни яхши кўрган бўлардим. (Рови) деди: бизга шу хабар етдики, Абу Ҳурайра онаси вафот этгунга қадар, унга ҳамроҳлик қилиш (хизматида бўлиш) учун ҳаж қилмас эди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَدَّى الْعَبْدُ حَقَّ اللَّهِ وَحَقَّ مَوَالِيهِ كَانَ لَهُ أَجْرَانِ " . قَالَ فَحَدَّثْتُهَا كَعْبًا فَقَالَ كَعْبٌ لَيْسَ عَلَيْهِ حِسَابٌ وَلاَ عَلَى مُؤْمِنٍ مُزْهِدٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qul Allohning haqqini va xojalarining haqqini ado etsa, unga ikki ajr boʻladi», — dedilar. (Abu Hurayra) dedi: men buni Kaʼbga aytib berdim. Shunda Kaʼb: «Uning zimmasida (qiyomatda) hisob-kitob yoʻq, dunyodan voz kechgan moʻmin (kishi)ning zimmasida ham yoʻq», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қул Аллоҳнинг ҳаққини ва хожаларининг ҳаққини адо этса, унга икки ажр бўлади», — дедилар. (Абу Ҳурайра) деди: мен буни Каъбга айтиб бердим. Шунда Каъб: «Унинг зиммасида (қиёматда) ҳисоб-китоб йўқ, дунёдан воз кечган мўмин (киши)нинг зиммасида ҳам йўқ», — деди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نِعِمَّا لِلْمَمْلُوكِ أَنْ يُتَوَفَّى يُحْسِنُ عِبَادَةَ اللَّهِ وَصَحَابَةَ سَيِّدِهِ نِعِمَّا لَهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u bir necha hadislarni zikr qildi, ulardan biri shuki, Rasululloh ﷺ: «Qul Allohga chiroyli ibodat qilib va xoʻjayiniga chiroyli xizmat qilib vafot etishi naqadar yaxshi! Bu unga naqadar yaxshi!» — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у бир неча ҳадисларни зикр қилди, улардан бири шуки, Расулуллоҳ ﷺ: «Қул Аллоҳга чиройли ибодат қилиб ва хўжайинига чиройли хизмат қилиб вафот этиши нақадар яхши! Бу унга нақадар яхши!» — дедилар.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي، هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي الْمَمْلُوكِ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ فَيُعْتِقُ أَحَدُهُمَا قَالَ " يَضْمَنُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikki kishi oʻrtasida (sherik boʻlgan) qul haqida — biri uni ozod qilsa — «(Ozod qilgan kishi qolganini) kafolatlaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ икки киши ўртасида (шерик бўлган) қул ҳақида — бири уни озод қилса — «(Озод қилган киши қолганини) кафолатлайди», — дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَعْتَقَ شَقِيصًا لَهُ فِي عَبْدٍ فَخَلاَصُهُ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ اسْتُسْعِيَ الْعَبْدُ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim bir quldagi oʻz hissasini ozod qilsa, agar moli boʻlsa, uning (toʻliq) ozodligi oʻz molidan (taʼminlanadi). Agar moli boʻlmasa, qul (qolgan bahoni toʻlash uchun) — unga ogʻirlik qilinmagan holda — ishlatiladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким бир қулдаги ўз ҳиссасини озод қилса, агар моли бўлса, унинг (тўлиқ) озодлиги ўз молидан (таъминланади). Агар моли бўлмаса, қул (қолган баҳони тўлаш учун) — унга оғирлик қилинмаган ҳолда — ишлатилади», — дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، مِنْ هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا فَقَضَى فِيهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Huzayl (qabilasi)dan boʻlgan ikki ayolning biri ikkinchisini (toshboʻron qilib) urgan, natijada (oʻsha ayol) homilasini (boʻlajak bolasini) tashlab yuborgan edi. Shunda Nabiy ﷺ uning (homilaning) haqida bir qul yoki choʻri (berilishi) bilan hukm qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳузайл (қабиласи)дан бўлган икки аёлнинг бири иккинчисини (тошбўрон қилиб) урган, натижада (ўша аёл) ҳомиласини (бўлажак боласини) ташлаб юборган эди. Шунда Набий ﷺ унинг (ҳомиланинг) ҳақида бир қул ёки чўри (берилиши) билан ҳукм қилдилар.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي، هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي جَنِينِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي لِحْيَانَ سَقَطَ مَيِّتًا بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ ثُمَّ إِنَّ الْمَرْأَةَ الَّتِي قُضِيَ عَلَيْهَا بِالْغُرَّةِ تُوُفِّيَتْ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأَنَّ مِيرَاثَهَا لِبَنِيهَا وَزَوْجِهَا وَأَنَّ الْعَقْلَ عَلَى عَصَبَتِهَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Banu Lihyondan boʻlgan bir ayolning oʻlik tushgan homilasi haqida bir qul yoki choʻri (berilishi) bilan hukm qildilar. Soʻng oʻsha ayol — kim haqida gʻurra (qul yoki choʻri) berilishi hukm qilingan boʻlsa, oʻsha — vafot etdi. Shunda Rasululloh ﷺ uning merosi oʻgʻillariga va eriga (tegishli) ekani, diyat esa uning asaba (otatomondan qarindosh)lari zimmasiga boʻlishi bilan hukm qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Бану Лиҳёндан бўлган бир аёлнинг ўлик тушган ҳомиласи ҳақида бир қул ёки чўри (берилиши) билан ҳукм қилдилар. Сўнг ўша аёл — ким ҳақида ғурра (қул ёки чўри) берилиши ҳукм қилинган бўлса, ўша — вафот этди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг мероси ўғилларига ва эрига (тегишли) экани, дият эса унинг асаба (отатомондан қариндош)лари зиммасига бўлиши билан ҳукм қилдилар.
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، ح وَحَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ اقْتَتَلَتِ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ فَقَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ وَقَضَى بِدِيَةِ الْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا وَوَرَّثَهَا وَلَدَهَا وَمَنْ مَعَهُمْ فَقَالَ حَمَلُ بْنُ النَّابِغَةِ الْهُذَلِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَغْرَمُ مَنْ لاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلَ وَلاَ نَطَقَ وَلاَ اسْتَهَلَّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلُّ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا هَذَا مِنْ إِخْوَانِ الْكُهَّانِ " . مِنْ أَجْلِ سَجْعِهِ الَّذِي سَجَعَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Huzayl (qabilasi)dan boʻlgan ikki ayol bir-biri bilan urishib qoldi va ulardan biri ikkinchisini tosh bilan urdi-da, uni va uning qornidagi (homila)ni oʻldirib qoʻydi. Shunda ular daʼvolarini Rasululloh ﷺ huzuriga olib keldilar. Rasululloh ﷺ uning homilasi diyati bir qul yoki choʻri ekani bilan hukm qildilar, ayolning diyatini esa uning oqilasi (aqrabolari) zimmasiga (boʻlishini) hukm qildilar va uni (uning merosini) bolasi va ular bilan birga boʻlgan (boshqa vorislar)ga meros qilib berdilar. Shunda Hamal ibn Nobigʻa al-Huzaliy: «Yo Rasululloh! Na ichgan, na yegan, na soʻzlagan va na qichqirgan (homila uchun) men qanday diyat toʻlay? Bunaqasi behuda (qonsiz) ketadi-ku», dedi. Rasululloh ﷺ: «Bu (kishi) ana shu saje qilgan qofiyali soʻzi sababli kohinlar (folbinlar)ning birodarlaridandir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳузайл (қабиласи)дан бўлган икки аёл бир-бири билан уришиб қолди ва улардан бири иккинчисини тош билан урди-да, уни ва унинг қорнидаги (ҳомила)ни ўлдириб қўйди. Шунда улар даъволарини Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига олиб келдилар. Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳомиласи дияти бир қул ёки чўри экани билан ҳукм қилдилар, аёлнинг диятини эса унинг оқиласи (ақраболари) зиммасига (бўлишини) ҳукм қилдилар ва уни (унинг меросини) боласи ва улар билан бирга бўлган (бошқа ворислар)га мерос қилиб бердилар. Шунда Ҳамал ибн Нобиға ал-Ҳузалий: «Ё Расулуллоҳ! На ичган, на еган, на сўзлаган ва на қичқирган (ҳомила учун) мен қандай дият тўлай? Бунақаси беҳуда (қонсиз) кетади-ку», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу (киши) ана шу саже қилган қофияли сўзи сабабли коҳинлар (фолбинлар)нинг биродарларидандир», — дедилар.
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي، سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ اقْتَتَلَتِ امْرَأَتَانِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ وَلَمْ يَذْكُرْ وَوَرَّثَهَا وَلَدَهَا وَمَنْ مَعَهُمْ . وَقَالَ فَقَالَ قَائِلٌ كَيْفَ نَعْقِلُ وَلَمْ يُسَمِّ حَمَلَ بْنَ مَالِكٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ikki ayol urishib qoldi. Va u hadisni oʻz qissasi bilan keltirdi, biroq «uni bolasi va ular bilan birga boʻlganlarga meros qilib berdi»ni zikr qilmadi. Va u: «Bir kishi: ‹Biz qanday diyat toʻlaymiz?› dedi», deb keltirdi va Hamal ibn Molik(ning ismi)ni aytmadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Икки аёл уришиб қолди. Ва у ҳадисни ўз қиссаси билан келтирди, бироқ «уни боласи ва улар билан бирга бўлганларга мерос қилиб берди»ни зикр қилмади. Ва у: «Бир киши: ‹Биз қандай дият тўлаймиз?› деди», деб келтирди ва Ҳамал ибн Молик(нинг исми)ни айтмади.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَعَنَ اللَّهُ السَّارِقَ يَسْرِقُ الْبَيْضَةَ فَتُقْطَعُ يَدُهُ وَيَسْرِقُ الْحَبْلَ فَتُقْطَعُ يَدُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh tuxum oʻgʻirlab, qoʻli kesiladigan va arqon oʻgʻirlab, qoʻli kesiladigan oʻgʻrini laʼnatlasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ тухум ўғирлаб, қўли кесиладиган ва арқон ўғирлаб, қўли кесиладиган ўғрини лаънатласин», — дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ أَتَى رَجُلٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ . فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى تِلْقَاءَ وَجْهِهِ فَقَالَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ . فَأَعْرَضَ عَنْهُ حَتَّى ثَنَى ذَلِكَ عَلَيْهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَبِكَ جُنُونٌ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَهَلْ أَحْصَنْتَ " . قَالَ نَعَمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Musulmonlardan bir kishi Rasululloh ﷺ huzuriga keldi, u zot masjidda edilar. (U) u zotni chaqirib: «Yo Rasululloh! Men zino qildim», — dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar. Shunda (u) u zotning yuzlari roʻparasiga oʻtib: «Yo Rasululloh! Men zino qildim», — dedi. U zot yana undan yuz oʻgirdilar. Toki (u) buni oʻziga qarshi toʻrt marta takrorladi. U oʻz nafsiga qarshi toʻrt marta guvohlik bergach, Rasululloh ﷺ uni chaqirib: «Senda jinnilik bormi?» — dedilar. (U:) «Yoʻq», — dedi. (U zot:) «Sen turmush qurganmisan?» — dedilar. (U:) «Ha», — dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni olib boringlar va toshboʻron qilinglar», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мусулмонлардан бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келди, у зот масжидда эдилар. (У) у зотни чақириб: «Ё Расулуллоҳ! Мен зино қилдим», — деди. У зот ундан юз ўгирдилар. Шунда (у) у зотнинг юзлари рўпарасига ўтиб: «Ё Расулуллоҳ! Мен зино қилдим», — деди. У зот яна ундан юз ўгирдилар. Токи (у) буни ўзига қарши тўрт марта такрорлади. У ўз нафсига қарши тўрт марта гувоҳлик бергач, Расулуллоҳ ﷺ уни чақириб: «Сенда жиннилик борми?» — дедилар. (У:) «Йўқ», — деди. (У зот:) «Сен турмуш қурганмисан?» — дедилар. (У:) «Ҳа», — деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни олиб боринглар ва тошбўрон қилинглар», — дедилар.
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، وَابْنُ، جُرَيْجٍ كُلُّهُمْ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . نَحْوَ رِوَايَةِ عُقَيْلٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan ushbu hadis Nabiy ﷺ dan boshqa isnodlar bilan ham, Uqaylning rivoyatiga oʻxshash tarzda rivoyat qilinadi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ушбу ҳадис Набий ﷺ дан бошқа иснодлар билан ҳам, Уқайлнинг ривоятига ўхшаш тарзда ривоят қилинади.
وَحَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ الْمِصْرِيُّ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا زَنَتْ أَمَةُ أَحَدِكُمْ فَتَبَيَّنَ زِنَاهَا فَلْيَجْلِدْهَا الْحَدَّ وَلاَ يُثَرِّبْ عَلَيْهَا ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَلْيَجْلِدْهَا الْحَدَّ وَلاَ يُثَرِّبْ عَلَيْهَا ثُمَّ إِنْ زَنَتِ الثَّالِثَةَ فَتَبَيَّنَ زِنَاهَا فَلْيَبِعْهَا وَلَوْ بِحَبْلٍ مِنْ شَعَرٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ ni shunday deyayotganlarini eshitgan: «Qachon birortangizning choʻrisi zino qilsa va uning zinosi maʼlum boʻlsa, unga had (qamchi) ursin va uni koyimasin. Soʻng yana zino qilsa, unga had ursin va uni koyimasin. Soʻng uchinchi marta zino qilib, zinosi maʼlum boʻlsa, uni — garchi bir tutam soch arqonga boʻlsa ham — sotib yuborsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺ ни шундай деяётганларини эшитган: «Қачон бирортангизнинг чўриси зино қилса ва унинг зиноси маълум бўлса, унга ҳад (қамчи) урсин ва уни койимасин. Сўнг яна зино қилса, унга ҳад урсин ва уни койимасин. Сўнг учинчи марта зино қилиб, зиноси маълум бўлса, уни — гарчи бир тутам соч арқонга бўлса ҳам — сотиб юборсин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، كِلاَهُمَا عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، ح وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي أُسَامَةُ، بْنُ زَيْدٍ ح وَحَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ أَنَّ ابْنَ إِسْحَاقَ قَالَ فِي حَدِيثِهِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي جَلْدِ الأَمَةِ إِذَا زَنَتْ ثَلاَثًا " ثُمَّ لْيَبِعْهَا فِي الرَّابِعَةِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: choʻri uch marta zino qilsa qamchilash haqida: «Soʻng toʻrtinchisida uni sotib yuborsin», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: чўри уч марта зино қилса қамчилаш ҳақида: «Сўнг тўртинчисида уни сотиб юборсин», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنِ الأَمَةِ إِذَا زَنَتْ وَلَمْ تُحْصِنْ قَالَ " إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا ثُمَّ بِيعُوهَا وَلَوْ بِضَفِيرٍ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ لاَ أَدْرِي أَبَعْدَ الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ . وَقَالَ الْقَعْنَبِيُّ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَالضَّفِيرُ الْحَبْلُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dan turmush qurmagan choʻri zino qilsa (nima qilish) haqida soʻralganda, u zot: «Agar u zino qilsa, qamchilanglar, soʻng yana zino qilsa, qamchilanglar, soʻng yana zino qilsa, qamchilanglar, soʻng uni — garchi bir oʻrim sochga boʻlsa ham — sotib yuboringlar», dedilar. Ibn Shihob: «Bilmayman, (uni sotish haqidagi soʻzni) uchinchisidan keyinmi yoki toʻrtinchisidan keyinmi (aytdilar)», dedi. Qaʼnabiy oʻz rivoyatida: Ibn Shihob «zafir — bu arqon (degani)» dedi, deb (qoʻshimcha) qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дан турмуш қурмаган чўри зино қилса (нима қилиш) ҳақида сўралганда, у зот: «Агар у зино қилса, қамчиланглар, сўнг яна зино қилса, қамчиланглар, сўнг яна зино қилса, қамчиланглар, сўнг уни — гарчи бир ўрим сочга бўлса ҳам — сотиб юборинглар», дедилар. Ибн Шиҳоб: «Билмайман, (уни сотиш ҳақидаги сўзни) учинчисидан кейинми ёки тўртинчисидан кейинми (айтдилар)», деди. Қаънабий ўз ривоятида: Ибн Шиҳоб «зафир — бу арқон (дегани)» деди, деб (қўшимча) қилди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكًا، يَقُولُ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنِ الأَمَةِ . بِمِثْلِ حَدِيثِهِمَا وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ ابْنِ شِهَابٍ وَالضَّفِيرُ الْحَبْلُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dan choʻri haqida soʻralgan edi — ularning ikkovi (rivoyat qilgan) hadisning xuddi oʻzidek. U Ibn Shihobning «zafir — bu arqon (degani)» degan soʻzini zikr qilmadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дан чўри ҳақида сўралган эди — уларнинг иккови (ривоят қилган) ҳадиснинг худди ўзидек. У Ибн Шиҳобнинг «зафир — бу арқон (дегани)» деган сўзини зикр қилмади.
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ، اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكٍ وَالشَّكُّ فِي حَدِيثِهِمَا جَمِيعًا فِي بَيْعِهَا فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — Molikning hadisi kabi. Ularning ikkovining ham hadisida uni (choʻrini) uchinchisida sotish yoki toʻrtinchisida sotish haqida shubha bor.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — Моликнинг ҳадиси каби. Уларнинг икковининг ҳам ҳадисида уни (чўрини) учинчисида сотиш ёки тўртинчисида сотиш ҳақида шубҳа бор.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ، سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " الْعَجْمَاءُ جَرْحُهَا جُبَارٌ وَالْبِئْرُ جُبَارٌ وَالْمَعْدِنُ جُبَارٌ وَفِي الرِّكَازِ الْخُمْسُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Hayvonning (yetkazgan) jarohati behuda (bekor, diyatsiz)dir, quduq (sababli halokat) behudadir, kon (sababli halokat) behudadir, koʻmilgan xazinada esa beshdan bir (zakot bor)dir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ҳайвоннинг (етказган) жароҳати беҳуда (бекор, диятсиз)дир, қудуқ (сабабли ҳалокат) беҳудадир, кон (сабабли ҳалокат) беҳудадир, кўмилган хазинада эса бешдан бир (закот бор)дир».
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ، شِهَابٍ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ dan xuddi shunga oʻxshashini rivoyat qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺ дан худди шунга ўхшашини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنِ الأَسْوَدِ، بْنِ الْعَلاَءِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " الْبِئْرُ جَرْحُهَا جُبَارٌ وَالْمَعْدِنُ جَرْحُهُ جُبَارٌ وَالْعَجْمَاءُ جَرْحُهَا جُبَارٌ وَفِي الرِّكَازِ الْخُمْسُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Quduq (sabab boʻlgan) jarohat behuda (uchun toʻlov yoʻq), kon (sabab boʻlgan) jarohat behuda va hayvon (yetkazgan) jarohat behuda (uchun ham toʻlov yoʻq). Yer ostidan topilgan xazinada esa beshdan bir (ulush davlatga olinadi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қудуқ (сабаб бўлган) жароҳат беҳуда (учун тўлов йўқ), кон (сабаб бўлган) жароҳат беҳуда ва ҳайвон (етказган) жароҳат беҳуда (учун ҳам тўлов йўқ). Ер остидан топилган хазинада эса бешдан бир (улуш давлатга олинади)», — дедилар.
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَلاَّمٍ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كِلاَهُمَا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashini rivoyat qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан шунга ўхшашини ривоят қилди.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَبُو كَامِلٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ كُلُّهُمْ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، - قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ نَاوِلِينِي الثَّوْبَ " . فَقَالَتْ إِنِّي حَائِضٌ . فَقَالَ " إِنَّ حَيْضَتَكِ لَيْسَتْ فِي يَدِكِ " فَنَاوَلَتْهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir payt Rasululloh ﷺ masjidda (boʻlgan) ekan, U Zot: «Ey Oisha, menga (oʻsha) kiyimni uzatib ber», dedilar. (Oisha): «Men hayzli edim» dedi. Shunda U Zot: «Albatta sening hayzing qoʻlingda emas», dedilar. Bas, u (Oisha) uni Unga uzatdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир пайт Расулуллоҳ ﷺ масжидда (бўлган) экан, У Зот: «Эй Оиша, менга (ўша) кийимни узатиб бер», дедилар. (Оиша): «Мен ҳайзли эдим» деди. Шунда У Зот: «Албатта сенинг ҳайзинг қўлингда эмас», дедилар. Бас, у (Оиша) уни Унга узатди.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ ح وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، وَمَطَرٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا جَلَسَ بَيْنَ شُعَبِهَا الأَرْبَعِ ثُمَّ جَهَدَهَا فَقَدْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْغُسْلُ " . وَفِي حَدِيثِ مَطَرٍ " وَإِنْ لَمْ يُنْزِلْ " . قَالَ زُهَيْرٌ مِنْ بَيْنِهِمْ " بَيْنَ أَشْعُبِهَا الأَرْبَعِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Qachon (er) ayolining toʻrt boʻlagi orasida oʻtirsa, soʻng unga (qoʻshilib) urinsa, unga gʻusl vojib boʻladi», dedilar. Matarning hadisida: «Garchi maniy chiqmasa ham», (degan ziyoda bor). Zuhayr ular orasidan: «Uning toʻrt boʻlagi orasida», deb (rivoyat qildi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Қачон (эр) аёлининг тўрт бўлаги орасида ўтирса, сўнг унга (қўшилиб) уринса, унга ғусл вожиб бўлади», дедилар. Матарнинг ҳадисида: «Гарчи маний чиқмаса ҳам», (деган зиёда бор). Зуҳайр улар орасидан: «Унинг тўрт бўлаги орасида», деб (ривоят қилди).