Abu Hurayra Abdurrahmon ibn Saxr ad-Davsiy

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْجَرَسُ مَزَامِيرُ الشَّيْطَانِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qoʻngʻiroq — shaytonning nayidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қўнғироқ — шайтоннинг найидир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا قَالَ سَعِّرْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّمَا يَرْفَعُ اللَّهُ وَيَخْفِضُ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ أَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَلَيْسَ لِأَحَدٍ عِنْدِي مَظْلَمَةٌ قَالَ آخَرُ سَعِّرْ فَقَالَ ادْعُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, narx belgilang», dedi. U zot: «Albatta, Alloh koʻtaradi va tushiradi. Men Alloh azza va jallaga hech kimning mendan zulm daʼvosi boʻlmagan holda roʻbaroʻ boʻlishni umid qilaman», dedilar. Boshqa biri: «Narx belgilang», dedi. Shunda u zot: «Alloh azza va jallaga duo qilinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, нарх белгиланг», деди. У зот: «Албатта, Аллоҳ кўтаради ва туширади. Мен Аллоҳ азза ва жаллага ҳеч кимнинг мендан зулм даъвоси бўлмаган ҳолда рўбарў бўлишни умид қиламан», дедилар. Бошқа бири: «Нарх белгиланг», деди. Шунда у зот: «Аллоҳ азза ва жаллага дуо қилинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اتَّقُوا اللَّعَّانَيْنِ قَالُوا وَمَا اللَّعَّانَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الَّذِي يَتَخَلَّى فِي طَرِيقِ النَّاسِ أَوْ فِي ظِلِّهِمْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ikki laʼnatlovchidan saqlaninglar!» dedilar. Ular: «Ikki laʼnatlovchi nima, ey Allohning Rasuli?» dedilar. U zot: «Odamlarning yoʻliga yoki ularning soyasiga qazoyi hojat qiladigan kishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Икки лаънатловчидан сақланинглар!» дедилар. Улар: «Икки лаънатловчи нима, эй Аллоҳнинг Расули?» дедилар. У зот: «Одамларнинг йўлига ёки уларнинг соясига қазойи ҳожат қиладиган кишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى عَلَيَّ وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn marta salavot aytadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта салавот айтади», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَخْبَرَنِي إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ لَا يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَائِقَهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qoʻshnisi uning yomonliklaridan omon boʻlmagan kishi jannatga kirmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қўшниси унинг ёмонликларидан омон бўлмаган киши жаннатга кирмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو يَعْنِي ابْنَ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُبَّ صَائِمٍ حَظُّهُ مِنْ صِيَامِهِ الْجُوعُ وَالْعَطَشُ وَرُبَّ قَائِمٍ حَظُّهُ مِنْ قِيَامِهِ السَّهَرُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ: «Qancha roʻzadorlar borki, roʻzasidan nasibasi ochlik va chanqoqlikdir. Va qancha tunda ibodat qiluvchilar borki, qiyomidan nasibasi uyqusizlikdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қанча рўзадорлар борки, рўзасидан насибаси очлик ва чанқоқликдир. Ва қанча тунда ибодат қилувчилар борки, қиёмидан насибаси уйқусизликдир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بُعِثْتُ مِنْ خَيْرِ قُرُونِ بَنِي آدَمَ قَرْنًا فَقَرْنًا حَتَّى بُعِثْتُ مِنْ الْقَرْنِ الَّذِي كُنْتُ فِيهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Men Odam bolalari avlodlarining eng yaxshisidan, avloddan avlodga oʻtib, toki oʻzim boʻlgan avloddan yuborildim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мен Одам болалари авлодларининг энг яхшисидан, авлоддан авлодга ўтиб, токи ўзим бўлган авлоддан юборилдим», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَسْعَدُ النَّاسِ بِشَفَاعَتِكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ ظَنَنْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ أَلَّا يَسْأَلَنِي عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ أَحَدٌ أَوَّلَ مِنْكَ لِمَا رَأَيْتُ مِنْ حِرْصِكَ عَلَى الْحَدِيثِ أَسْعَدُ النَّاسِ بِشَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ خَالِصَةً مِنْ قِبَلِ نَفْسِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺga: «Qiyomat kuni shafoatingizga erishadigan eng baxtli kishi kim?» dedim. Nabiy ﷺ: «Ey Abu Hurayra, sening hadisga boʻlgan harisligingni koʻrganim uchun, bu hadis haqida sendan oldin mendan hech kim soʻramaydi, deb oʻylagan edim. Qiyomat kuni mening shafoatimga erishadigan eng baxtli kishi — chin qalbidan ixlos bilan ‹Lo ilaha illalloh› degan kishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺга: «Қиёмат куни шафоатингизга эришадиган энг бахтли киши ким?» дедим. Набий ﷺ: «Эй Абу Ҳурайра, сенинг ҳадисга бўлган ҳарислигингни кўрганим учун, бу ҳадис ҳақида сендан олдин мендан ҳеч ким сўрамайди, деб ўйлаган эдим. Қиёмат куни менинг шафоатимга эришадиган энг бахтли киши — чин қалбидан ихлос билан ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деган кишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَدْرَكَ شَيْخًا يَمْشِي بَيْنَ ابْنَيْهِ مُتَوَكِّئًا عَلَيْهِمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُ هَذَا الشَّيْخِ قَالَ ابْنَاهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ عَلَيْهِ نَذْرٌ فَقَالَ لَهُ ارْكَبْ أَيُّهَا الشَّيْخُ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ غَنِيٌّ عَنْكَ وَعَنْ نَذْرِكَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikki oʻgʻliga suyanib, ular orasida yurib borayotgan bir cholga duch keldilar. Nabiy ﷺ: «Bu cholga nima boʻlgan?» dedilar. Uning ikki oʻgʻli: «Yo Rasululloh, uning zimmasida nazr bor edi», deyishdi. Shunda u zot unga: «Minib ol, ey chol, chunki Alloh azza va jalla sendan ham, nazringdan ham beniyozdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ икки ўғлига суяниб, улар орасида юриб бораётган бир чолга дуч келдилар. Набий ﷺ: «Бу чолга нима бўлган?» дедилар. Унинг икки ўғли: «Ё Расулуллоҳ, унинг зиммасида назр бор эди», дейишди. Шунда у зот унга: «Миниб ол, эй чол, чунки Аллоҳ азза ва жалла сендан ҳам, назрингдан ҳам бениёздир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ النَّذْرَ لَا يُقَرِّبُ مِنْ ابْنِ آدَمَ شَيْئًا لَمْ يَكُنْ اللَّهُ قَدَّرَهُ لَهُ وَلَكِنَّ النَّذْرَ مُوَافِقٌ الْقَدَرَ فَيُخْرَجُ بِذَلِكَ مِنْ الْبَخِيلِ مَا لَمْ يَكُنْ الْبَخِيلُ يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, nazr Odam bolasiga Alloh unga taqdir qilmagan biror narsani yaqinlashtirmaydi, lekin nazr taqdirga muvofiq kelib, shu sabab baxil chiqarishni istamagan narsa baxildan chiqariladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, назр Одам боласига Аллоҳ унга тақдир қилмаган бирор нарсани яқинлаштирмайди, лекин назр тақдирга мувофиқ келиб, шу сабаб бахил чиқаришни истамаган нарса бахилдан чиқарилади», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَعَا اللَّهُ جِبْرِيلَ فَأَرْسَلَهُ إِلَى الْجَنَّةِ فَقَالَ انْظُرْ إِلَيْهَا وَمَا أَعْدَدْتُ لِأَهْلِهَا فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ وَعِزَّتِكَ لَا يَسْمَعُ بِهَا أَحَدٌ إِلَّا دَخَلَهَا فَحُجِبَتْ بِالْمَكَارِهِ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَيْهَا فَانْظُرْ إِلَيْهَا فَرَجَعَ إِلَيْهَا فَقَالَ وَعِزَّتِكَ لَقَدْ خَشِيتُ أَلَّا يَدْخُلَهَا أَحَدٌ ثُمَّ أَرْسَلَهُ إِلَى النَّارِ فَقَالَ اذْهَبْ فَانْظُرْ إِلَيْهَا وَمَا أَعْدَدْتُ لِأَهْلِهَا فِيهَا فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ وَعِزَّتِكَ لَا يَدْخُلُهَا أَحَدٌ يَسْمَعُ بِهَا فَحُجِبَتْ بِالشَّهَوَاتِ ثُمَّ قَالَ عُدْ إِلَيْهَا فَانْظُرْ إِلَيْهَا فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ وَعِزَّتِكَ لَقَدْ خَشِيتُ أَنْ لَا يَبْقَى أَحَدٌ إِلَّا دَخَلَهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh Jibrilni chaqirib, uni jannatga yubordi va: ‹Unga hamda Men uning ahli uchun tayyorlab qoʻygan narsalarga qara›, dedi. U qaytib kelib: ‹Izzatingga qasamki, uni eshitgan har bir kishi albatta unga kiradi›, dedi. Soʻng u mashaqqatlar bilan oʻrab qoʻyildi. ‹Unga qaytib bor va unga qara›, dedi. U qaytib bordi va: ‹Izzatingga qasamki, unga hech kim kirmasa kerak, deb qoʻrqdim›, dedi. Soʻng uni doʻzaxga yubordi va: ‹Bor, unga hamda Men uning ahli uchun unda tayyorlab qoʻygan narsalarga qara›, dedi. U qaytib kelib: ‹Izzatingga qasamki, uni eshitgan hech kim unga kirmaydi›, dedi. Soʻng u shahvatlar bilan oʻrab qoʻyildi. Keyin: ‹Unga qaytib bor va unga qara›, dedi. U qaytib kelib: ‹Izzatingga qasamki, unga kirmagan biror kishi qolmasa kerak, deb qoʻrqdim›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ Жибрилни чақириб, уни жаннатга юборди ва: ‹Унга ҳамда Мен унинг аҳли учун тайёрлаб қўйган нарсаларга қара›, деди. У қайтиб келиб: ‹Иззатингга қасамки, уни эшитган ҳар бир киши албатта унга киради›, деди. Сўнг у машаққатлар билан ўраб қўйилди. ‹Унга қайтиб бор ва унга қара›, деди. У қайтиб борди ва: ‹Иззатингга қасамки, унга ҳеч ким кирмаса керак, деб қўрқдим›, деди. Сўнг уни дўзахга юборди ва: ‹Бор, унга ҳамда Мен унинг аҳли учун унда тайёрлаб қўйган нарсаларга қара›, деди. У қайтиб келиб: ‹Иззатингга қасамки, уни эшитган ҳеч ким унга кирмайди›, деди. Сўнг у шаҳватлар билан ўраб қўйилди. Кейин: ‹Унга қайтиб бор ва унга қара›, деди. У қайтиб келиб: ‹Иззатингга қасамки, унга кирмаган бирор киши қолмаса керак, деб қўрқдим›, деди», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو يَعْنِي ابْنَ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ الصُّبْحِ يَوْمًا فَأَتَى النِّسَاءَ فِي الْمَسْجِدِ فَوَقَفَ عَلَيْهِنَّ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ مَا رَأَيْتُ مِنْ نَوَاقِصِ عُقُولٍ وَدِينٍ أَذْهَبَ لِقُلُوبِ ذَوِي الْأَلْبَابِ مِنْكُنَّ فَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُكُنَّ أَكْثَرَ أَهْلِ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَتَقَرَّبْنَ إِلَى اللَّهِ مَا اسْتَطَعْتُنَّ وَكَانَ فِي النِّسَاءِ امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَأَتَتْ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَأَخْبَرَتْهُ بِمَا سَمِعَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَخَذَتْ حُلِيًّا لَهَا فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَيْنَ تَذْهَبِينَ بِهَذَا الْحُلِيِّ فَقَالَتْ أَتَقَرَّبُ بِهِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ لَا يَجْعَلَنِي مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَقَالَ وَيْلَكِ هَلُمِّي فَتَصَدَّقِي بِهِ عَلَيَّ وَعَلَى وَلَدِي فَإِنَّا لَهُ مَوْضِعٌ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ حَتَّى أَذْهَبَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَتْ تَسْتَأْذِنُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ زَيْنَبُ تَسْتَأْذِنُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ أَيُّ الزَّيَانِبِ هِيَ فَقَالُوا امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَقَالَ ائْذَنُوا لَهَا فَدَخَلَتْ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي سَمِعْتُ مِنْكَ مَقَالَةً فَرَجَعْتُ إِلَى ابْنِ مَسْعُودٍ فَحَدَّثْتُهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir kuni bomdoddan qaytdilar-da, masjiddagi ayollarning oldiga kelib, ularning yonida toʻxtadilar va: «Ey ayollar jamoasi! Men aqli va dini noqis boʻla turib, aqlli kishilarning qalbini sizlardan koʻra koʻproq oladiganini koʻrmadim. Men sizlar qiyomat kuni doʻzax ahlining koʻpchiligi ekaningizni koʻrdim. Bas, qoʻlingizdan kelgancha Allohga yaqinlashinglar», dedilar. Ayollar orasida Abdulloh ibn Masʼudning xotini ham bor edi. U Abdulloh ibn Masʼudning oldiga kelib, Rasululloh ﷺdan eshitganini unga aytdi va oʻz zeb-ziynatini oldi. Ibn Masʼud: «Bu ziynatni qayerga olib ketyapsan?» dedi. U: «Buning bilan Alloh azza va jalla hamda Uning Rasuliga yaqinlashaman, shoyad Alloh meni doʻzax ahlidan qilmasa», dedi. U: «Voy senga, bu yoqqa kel, uni menga va bolamga sadaqa qil, chunki biz unga oʻrinmiz», dedi. U: «Yoʻq, Allohga qasamki, uni Nabiy ﷺ huzurlariga olib bormagunimcha boʻlmaydi», dedi. Bas, u borib Nabiy ﷺdan izn soʻradi. Ular Nabiy ﷺga: «Yo Rasululloh, mana bu Zaynab izn soʻrayapti», deyishdi. U zot: «U qaysi Zaynablardan?» dedilar. Ular: «Abdulloh ibn Masʼudning xotini», deyishdi. U zot: «Unga izn beringlar», dedilar. U Nabiy ﷺ huzurlariga kirib: «Yo Rasululloh, men sizdan bir gapni eshitdim, soʻng Ibn Masʼudning oldiga qaytib, unga aytib berdim», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир куни бомдоддан қайтдилар-да, масжиддаги аёлларнинг олдига келиб, уларнинг ёнида тўхтадилар ва: «Эй аёллар жамоаси! Мен ақли ва дини ноқис бўла туриб, ақлли кишиларнинг қалбини сизлардан кўра кўпроқ оладиганини кўрмадим. Мен сизлар қиёмат куни дўзах аҳлининг кўпчилиги эканингизни кўрдим. Бас, қўлингиздан келганча Аллоҳга яқинлашинглар», дедилар. Аёллар орасида Абдуллоҳ ибн Масъуднинг хотини ҳам бор эди. У Абдуллоҳ ибн Масъуднинг олдига келиб, Расулуллоҳ ﷺдан эшитганини унга айтди ва ўз зеб-зийнатини олди. Ибн Масъуд: «Бу зийнатни қаерга олиб кетяпсан?» деди. У: «Бунинг билан Аллоҳ азза ва жалла ҳамда Унинг Расулига яқинлашаман, шояд Аллоҳ мени дўзах аҳлидан қилмаса», деди. У: «Вой сенга, бу ёққа кел, уни менга ва боламга садақа қил, чунки биз унга ўринмиз», деди. У: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, уни Набий ﷺ ҳузурларига олиб бормагунимча бўлмайди», деди. Бас, у бориб Набий ﷺдан изн сўради. Улар Набий ﷺга: «Ё Расулуллоҳ, мана бу Зайнаб изн сўраяпти», дейишди. У зот: «У қайси Зайнаблардан?» дедилар. Улар: «Абдуллоҳ ибн Масъуднинг хотини», дейишди. У зот: «Унга изн беринглар», дедилар. У Набий ﷺ ҳузурларига кириб: «Ё Расулуллоҳ, мен сиздан бир гапни эшитдим, сўнг Ибн Масъуднинг олдига қайтиб, унга айтиб бердим», деди.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقْبِضُ اللَّهُ الْأَرْضَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَطْوِي السَّمَاءَ بِيَمِينِهِ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا الْمَلِكُ أَيْنَ مُلُوكُ الْأَرْضِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Alloh qiyomat kuni yerni qabzasiga oladi va osmonni Oʻz oʻng qoʻli bilan oʻraydi, soʻng: ‹Men — Podshohman! Yer podshohlari qani?› deydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Аллоҳ қиёмат куни ерни қабзасига олади ва осмонни Ўз ўнг қўли билан ўрайди, сўнг: ‹Мен — Подшоҳман! Ер подшоҳлари қани?› дейди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي السَّمْحِ عَنِ ابْنِ حُجَيْرَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْحَمِيمَ لَيُصَبُّ عَلَى رُءُوسِهِمْ فَيَنْفُذُ الْجُمْجُمَةَ حَتَّى يَخْلُصَ إِلَى جَوْفِهِ فَيَسْلُتَ مَا فِي جَوْفِهِ حَتَّى يَمْرُقَ مِنْ قَدَمَيْهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, qaynoq suv ularning boshlariga quyiladi, soʻng u bosh suyagini teshib oʻtib, qorniga yetadi va qornidagi narsalarni shilib, oyoqlaridan chiqib ketadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, қайноқ сув уларнинг бошларига қуйилади, сўнг у бош суягини тешиб ўтиб, қорнига етади ва қорнидаги нарсаларни шилиб, оёқларидан чиқиб кетади», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ وُهَيْبٍ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ نَفْسَهُ بِغَزْوٍ مَاتَ عَلَى شُعْبَةِ نِفَاقٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim gʻazot qilmay va koʻnglidan gʻazot qilishni oʻtkazmay vafot etsa, u nifoqning bir shoxobchasi ustida vafot etibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким ғазот қилмай ва кўнглидан ғазот қилишни ўтказмай вафот этса, у нифоқнинг бир шохобчаси устида вафот этибди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ سَمِعْتُ سَعِيدًا الْمَقْبُرِيَّ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ احْتَبَسَ فَرَسًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِيمَانًا بِاللَّهِ وَتَصْدِيقًا لِمَوْعُودِهِ كَانَ شِبَعُهُ وَرِيُّهُ وَبَوْلُهُ وَرَوْثُهُ حَسَنَاتٍ فِي مِيزَانِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohga iymon keltirib va Uning vaʼdasini tasdiqlab, Alloh yoʻlida bir ot saqlasa, oʻsha otning toʻygani, suv ichgani, siydigi va tezagi qiyomat kuni uning tarozusida yaxshiliklar boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳга иймон келтириб ва Унинг ваъдасини тасдиқлаб, Аллоҳ йўлида бир от сақласа, ўша отнинг тўйгани, сув ичгани, сийдиги ва тезаги қиёмат куни унинг тарозусида яхшиликлар бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ الْآيَةَ {يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا} قَالَ أَتَدْرُونَ مَا أَخْبَارُهَا قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ أَخْبَارَهَا أَنْ تَشْهَدَ عَلَى كُلِّ عَبْدٍ وَأَمَةٍ بِمَا عَمِلَ عَلَى ظَهْرِهَا أَنْ تَقُولَ عَمِلْتَ عَلَيَّ كَذَا وَكَذَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَهُوَ أَخْبَارُهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ ushbu oyatni: {Oʻsha kuni u oʻz xabarlarini soʻzlab beradi}, deb oʻqidilar-da: «Uning xabarlari nima ekanini bilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Alloh va Uning Rasuli yaxshiroq biladi», dedilar. U zot: «Uning xabarlari shuki, u har bir erkak va ayol banda uning ustida qilgan ishi haqida guvohlik beradi. U: ‹Sen menda falon kuni shunday-shunday ish qilding›, deydi. Mana shu uning xabarlaridir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ ушбу оятни: {Ўша куни у ўз хабарларини сўзлаб беради}, деб ўқидилар-да: «Унинг хабарлари нима эканини биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллоҳ ва Унинг Расули яхшироқ билади», дедилар. У зот: «Унинг хабарлари шуки, у ҳар бир эркак ва аёл банда унинг устида қилган иши ҳақида гувоҳлик беради. У: ‹Сен менда фалон куни шундай-шундай иш қилдинг›, дейди. Мана шу унинг хабарларидир», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عِيسَى الثَّقَفِيِّ عَنْ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَعَلَّمُوا مِنْ أَنْسَابِكُمْ مَا تَصِلُونَ بِهِ أَرْحَامَكُمْ فَإِنَّ صِلَةَ الرَّحِمِ مَحَبَّةٌ فِي الْأَهْلِ مَثْرَاةٌ فِي الْمَالِ مَنْسَأَةٌ فِي أَثَرِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Nasab-shajaralaringizdan qarindoshlik aloqalarini ulashga yetadigan miqdorini oʻrganinglar. Zero, sila-rahm qarindoshlar orasida muhabbatga, molda barakaga, umrda uzunlikka sababdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Насаб-шажараларингиздан қариндошлик алоқаларини улашга етадиган миқдорини ўрганинглар. Зеро, сила-раҳм қариндошлар орасида муҳаббатга, молда баракага, умрда узунликка сабабдир», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ عَنِ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْكَلِمَةُ الطَّيِّبَةُ صَدَقَةٌ وَكُلُّ خُطْوَةٍ يَخْطُوهَا إِلَى الصَّلَاةِ صَدَقَةٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Yaxshi soʻz — sadaqadir; namoz sari qoʻyilgan har bir qadam ham sadaqadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Яхши сўз — садақадир; намоз сари қўйилган ҳар бир қадам ҳам садақадир», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ زَيْدٍ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ تَمِيمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَظَلَّكُمْ شَهْرُكُمْ هَذَا لَمَحْلُوفُ رَسُولِ اللَّهِ مَا مَرَّ بِالْمُؤْمِنِينَ شَهْرٌ خَيْرٌ لَهُمْ مِنْهُ وَلَا بِالْمُنَافِقِينَ شَهْرٌ شَرٌّ لَهُمْ مِنْهُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَكْتُبُ أَجْرَهُ وَنَوَافِلَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُدْخِلَهُ وَيَكْتُبُ إِصْرَهُ وَشَقَاءَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُدْخِلَهُ وَذَلِكَ أَنَّ الْمُؤْمِنَ يُعِدُّ فِيهِ الْقُوَّةَ لِلْعِبَادَةِ مِنْ النَّفَقَةِ وَيُعِدُّ الْمُنَافِقُ اتِّبَاعَ غَفْلَةِ النَّاسِ وَاتِّبَاعَ عَوْرَاتِهِمْ فَهُوَ غُنْمٌ لِلْمُؤْمِنِ يَغْتَنِمُهُ الْفَاجِرُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mana bu oyingiz sizlarga soya soldi. Rasulullohning qasami bilan (aytamanki), moʻminlar ustidan bundan koʻra ular uchun yaxshiroq oy oʻtmagan va munofiqlar ustidan bundan koʻra ular uchun yomonroq oy oʻtmagan. Albatta, Alloh azza va jalla u kirmasidan oldin uning ajri va nafl amallarini yozadi, yana u kirmasidan oldin uning ogʻir yuki va badbaxtligini yozadi. Bu shuning uchunki, moʻmin unda sarf-xarajatdan ibodat uchun quvvat tayyorlaydi, munofiq esa odamlarning gʻaflatini poylash va ularning ayblarini kuzatishni tayyorlaydi. Bas, u moʻmin uchun gʻanimatdir, fojir esa uni oʻzicha gʻanimat biladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мана бу ойингиз сизларга соя солди. Расулуллоҳнинг қасами билан (айтаманки), мўминлар устидан бундан кўра улар учун яхшироқ ой ўтмаган ва мунофиқлар устидан бундан кўра улар учун ёмонроқ ой ўтмаган. Албатта, Аллоҳ азза ва жалла у кирмасидан олдин унинг ажри ва нафл амалларини ёзади, яна у кирмасидан олдин унинг оғир юки ва бадбахтлигини ёзади. Бу шунинг учунки, мўмин унда сарф-харажатдан ибодат учун қувват тайёрлайди, мунофиқ эса одамларнинг ғафлатини пойлаш ва уларнинг айбларини кузатишни тайёрлайди. Бас, у мўмин учун ғаниматдир, фожир эса уни ўзича ғанимат билади», дедилар.

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَبِي الْمُهَزِّمِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ فَاسْتَقْبَلَنَا رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ فَجَعَلْنَا نَضْرِبُهُنَّ بِسِيَاطِنَا وَعِصِيِّنَا فَنَقْتُلُهُنَّ فَسُقِطَ فِي أَيْدِينَا فَقُلْنَا مَا نَصْنَعُ وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ فَسَأَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَا بَأْسَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga haj yoki umrada edik. Bizni bir toʻda chigirtka qarshi oldi, biz ularni qamchilarimiz va tayoqlarimiz bilan ura boshladik va ularni oʻldirdik. Soʻng qilganimizdan pushaymon boʻlib: «Biz ihromda tursak, endi nima qilamiz?» dedik. Bas, Rasululloh ﷺdan soʻradik. U zot: «Zarari yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳаж ёки умрада эдик. Бизни бир тўда чигиртка қарши олди, биз уларни қамчиларимиз ва таёқларимиз билан ура бошладик ва уларни ўлдирдик. Сўнг қилганимиздан пушаймон бўлиб: «Биз иҳромда турсак, энди нима қиламиз?» дедик. Бас, Расулуллоҳ ﷺдан сўрадик. У зот: «Зарари йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الْأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلَّا أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لَاسْتَهَمُوا عَلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لَاسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar odamlar azon aytish va birinchi safda turishda qanday savob borligini bilsalar, soʻng unga faqat qurʼa tashlab erishadigan boʻlsalar, albatta qurʼa tashlagan boʻlardilar. Agar namozga erta kelishda qanday savob borligini bilsalar, unga bir-birlaridan oʻzib intilardilar. Agar xufton va bomdod namozlarida qanday savob borligini bilsalar, hatto emaklab boʻlsa ham ularga kelardilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар одамлар азон айтиш ва биринчи сафда туришда қандай савоб борлигини билсалар, сўнг унга фақат қуръа ташлаб эришадиган бўлсалар, албатта қуръа ташлаган бўлардилар. Агар намозга эрта келишда қандай савоб борлигини билсалар, унга бир-бирларидан ўзиб интилардилар. Агар хуфтон ва бомдод намозларида қандай савоб борлигини билсалар, ҳатто эмаклаб бўлса ҳам уларга келардилар», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشَرَةِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنْ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ أَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا امْرُؤٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ وَمَنْ قَالَ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim yuz marta: ‹Lo ilaha illalloh, vahdahu lo sharika lah, lahul-mulku va lahul-hamdu va huva alo kulli shayʼin qodir›, desa, bu unga oʻnta qul ozod qilganga teng boʻladi, unga yuzta yaxshilik yoziladi, undan yuzta yomonlik oʻchiriladi va bu oʻsha kuni kechgacha unga shaytondan saqlovchi boʻladi. Hech kim u keltirgan narsadan afzalroq narsa keltira olmaydi, magar bundan koʻproq amal qilgan kishigina afzalroq keltiradi. Kim bir kunda yuz marta: ‹Subhanallohi va bihamdihi›, desa, gunohlari hatto dengiz koʻpigicha boʻlsa ham, oʻchirilib tashlanadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким юз марта: ‹Ло илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду ва ҳува ало кулли шайъин қодир›, деса, бу унга ўнта қул озод қилганга тенг бўлади, унга юзта яхшилик ёзилади, ундан юзта ёмонлик ўчирилади ва бу ўша куни кечгача унга шайтондан сақловчи бўлади. Ҳеч ким у келтирган нарсадан афзалроқ нарса келтира олмайди, магар бундан кўпроқ амал қилган кишигина афзалроқ келтиради. Ким бир кунда юз марта: ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи›, деса, гуноҳлари ҳатто денгиз кўпигича бўлса ҳам, ўчирилиб ташланади», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي وَهُوَ بِطَرِيقٍ إِذْ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ ثُمَّ خَرَجَ فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَى مِنْ الْعَطَشِ فَقَالَ لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنْ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي بَلَغَنِي فَنَزَلَ الْبِئْرَ فَمَلَأَ خُفَّهُ مَاءً ثُمَّ أَمْسَكَهُ بِفِيهِ حَتَّى رَقِيَ بِهِ فَسَقَى الْكَلْبَ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ لَأَجْرًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كُلِّ ذَاتِ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi yoʻlda ketayotganida unga chanqoq qattiq ogʻirlik qildi. U bir quduqni topib, unga tushdi va suv ichdi. Soʻng chiqsa, bir it chanqoqdan tilini osiltirib hansirab, hoʻl tuproqni yeb turgan ekan. Shunda u: ‹Bu itga chanqoq xuddi menga yetgani kabi yetibdi›, dedi-da, quduqqa tushib, maxsisini suvga toʻldirdi, soʻng uni ogʻzi bilan tishlab, yuqoriga chiqquncha ushlab turdi va itga suv ichirdi. Bas, Alloh uning shu amalini qadrladi va uni magʻfirat qildi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, bizga chorva hayvonlarida ham ajr bormi?» dedilar. Rasululloh ﷺ: «Har bir hoʻl jigarda ajr bordir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши йўлда кетаётганида унга чанқоқ қаттиқ оғирлик қилди. У бир қудуқни топиб, унга тушди ва сув ичди. Сўнг чиқса, бир ит чанқоқдан тилини осилтириб ҳансираб, ҳўл тупроқни еб турган экан. Шунда у: ‹Бу итга чанқоқ худди менга етгани каби етибди›, деди-да, қудуққа тушиб, махсисини сувга тўлдирди, сўнг уни оғзи билан тишлаб, юқорига чиққунча ушлаб турди ва итга сув ичирди. Бас, Аллоҳ унинг шу амалини қадрлади ва уни мағфират қилди», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, бизга чорва ҳайвонларида ҳам ажр борми?» дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир ҳўл жигарда ажр бордир», дедилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ رَفَعَ يَدَيْهِ مَدًّا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ namozga turganlarida qoʻllarini yozgan holda koʻtarar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ намозга турганларида қўлларини ёзган ҳолда кўтарар эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَنْقَابِ الْمَدِينَةِ مَلَائِكَةٌ لَا يَدْخُلُهَا الدَّجَّالُ وَلَا الطَّاعُونُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Madinaning kirish yoʻllarida farishtalar bordir; unga Dajjol ham, taun ham kira olmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мадинанинг кириш йўлларида фаришталар бордир; унга Дажжол ҳам, таун ҳам кира олмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَلْ تَرَوْنَ قِبْلَتِي هَاهُنَا فَوَاللَّهِ مَا يَخْفَى عَلَيَّ خُشُوعُكُمْ وَلَا رُكُوعُكُمْ إِنِّي لَأَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiblam mana shu tomonda deb oʻylayapsizlarmi? Allohga qasamki, sizlarning xushuʼingiz ham, rukuʼingiz ham mendan yashirin emas; men sizlarni orqamdan ham koʻraman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиблам мана шу томонда деб ўйлаяпсизларми? Аллоҳга қасамки, сизларнинг хушуъингиз ҳам, рукуъингиз ҳам мендан яширин эмас; мен сизларни орқамдан ҳам кўраман», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْمَقَابِرِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَكُمْ لَاحِقُونَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qabristonga chiqib: «Assalomu alaykum, ey moʻmin qavmning diyori! Albatta biz ham, Alloh xohlasa, sizlarga qoʻshilamiz», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қабристонга чиқиб: «Ассалому алайкум, эй мўмин қавмнинг диёри! Албатта биз ҳам, Аллоҳ хоҳласа, сизларга қўшиламиз», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَافَهُ ضَيْفٌ وَهُوَ كَافِرٌ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ فَحُلِبَتْ فَشَرِبَ الْكَافِرُ حِلَابَهَا ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ حَتَّى شَرِبَ حِلَابَ سَبْعِ شِيَاهٍ ثُمَّ إِنَّهُ أَصْبَحَ فَأَسْلَمَ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ فَشَرِبَ حِلَابَهَا ثُمَّ أَمَرَ بِأُخْرَى فَلَمْ يَسْتَتِمَّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤْمِنُ يَأْكُلُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga bir mehmon keldi, u kofir edi. Rasululloh ﷺ bir qoʻyni sogʻishga buyurdilar, u sogʻildi va u kishi uning sutini ichdi. Soʻng yana biri sogʻildi, uni ham ichdi. Soʻng yana biri sogʻildi, uni ham ichdi. Hatto u yetti qoʻyning sutini ichdi. Soʻng tongda u musulmon boʻldi. Rasululloh ﷺ uning uchun bir qoʻyni sogʻishga buyurdilar, u uning sutini ichdi. Soʻng yana birini buyurdilar, ammo u uni tugata olmadi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Moʻmin bitta ichakka ichadi, kofir esa yetti ichakka ichadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга бир меҳмон келди, у кофир эди. Расулуллоҳ ﷺ бир қўйни соғишга буюрдилар, у соғилди ва у киши унинг сутини ичди. Сўнг яна бири соғилди, уни ҳам ичди. Сўнг яна бири соғилди, уни ҳам ичди. Ҳатто у етти қўйнинг сутини ичди. Сўнг тонгда у мусулмон бўлди. Расулуллоҳ ﷺ унинг учун бир қўйни соғишга буюрдилар, у унинг сутини ичди. Сўнг яна бирини буюрдилар, аммо у уни тугата олмади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мўмин битта ичакка ичади, кофир эса етти ичакка ичади», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَسْلَمَ قَالَ لَمَّا نِمْتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ لَدَغَتْنِي عَقْرَبٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا لَوْ قُلْتَ حِينَ أَمْسَيْتَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ يَضُرَّكَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Aslam qabilasidan bir kishi: «Bu kecha uxlaganimda meni chayon chaqdi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar sen kechqurun: ‹Aʼuzu bikalimatillahit-tommati min sharri ma xalaq›, deganingda edi, u senga zarar yetkazmasdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аслам қабиласидан бир киши: «Бу кеча ухлаганимда мени чаён чақди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар сен кечқурун: ‹Аъузу бикалиматиллаҳит-томмати мин шарри ма халақ›, деганингда эди, у сенга зарар етказмасди», дедилар.

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْغَيْثِ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَافِلُ الْيَتِيمِ لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ أَنَا وَهُوَ كَهَاتَيْنِ فِي الْجَنَّةِ إِذَا اتَّقَى اللَّهَوَأَشَارَ مَالِكٌ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻzining yoki boshqaning yetimiga kafillik qiluvchi — agar u Allohdan qoʻrqsa — men bilan jannatda mana shunday boʻladi», dedilar. Molik koʻrsatkich barmogʻi bilan oʻrta barmogʻiga ishora qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўзининг ёки бошқанинг етимига кафиллик қилувчи — агар у Аллоҳдан қўрқса — мен билан жаннатда мана шундай бўлади», дедилар. Молик кўрсаткич бармоғи билан ўрта бармоғига ишора қилди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ صَلَّى عَلَيَّ وَاحِدَةً يُصَلِّي اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرَةً

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kim menga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn marta salavot aytadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта салавот айтади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَدْرَكَ مِنْ الصَّلَاةِ رَكْعَةً فَقَدْ أَدْرَكَهَا كُلَّهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim namozdan bir rakatga yetishsa, uning hammasiga yetishibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким намоздан бир ракатга етишса, унинг ҳаммасига етишибди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الْغَرَرِ وَعَنْ بَيْعِ الْحَصَاةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ gʻarar savdosidan va tosh otish savdosidan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ғарар савдосидан ва тош отиш савдосидан қайтардилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ خُبَيْبٍ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ وَمِنْبَرِي عَلَى حَوْضِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Mening uyim bilan minbarim orasi jannat bogʻlaridan bir bogʻdir, minbarim esa hovuzim ustidadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг уйим билан минбарим ораси жаннат боғларидан бир боғдир, минбарим эса ҳовузим устидадир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا زَنَتْ أَمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيَجْلِدْهَا وَلَا يُعَيِّرْهَا فَإِنْ عَادَتْ فَلْيَجْلِدْهَا وَلَا يُعَيِّرْهَا فَإِنْ عَادَتْ فَلْيَجْلِدْهَا وَلَا يُعَيِّرْهَا فَإِنْ عَادَتْ فِي الرَّابِعَةِ فَلْيَبِعْهَا وَلَوْ بِحَبْلٍ مِنْ شَعَرٍ أَوْ ضَفِيرٍ مِنْ شَعَرٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Birortangizning choʻrisi zino qilsa, uni qamchilasin va uni malomat qilmasin. Yana qaytarsa, uni qamchilasin va malomat qilmasin. Yana qaytarsa, uni qamchilasin va malomat qilmasin. Toʻrtinchisida yana qaytarsa, uni jun arqonga yoki jundan eshilgan arqonga boʻlsa ham sotib yuborsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангизнинг чўриси зино қилса, уни қамчиласин ва уни маломат қилмасин. Яна қайтарса, уни қамчиласин ва маломат қилмасин. Яна қайтарса, уни қамчиласин ва маломат қилмасин. Тўртинчисида яна қайтарса, уни жун арқонга ёки жундан эшилган арқонга бўлса ҳам сотиб юборсин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَ عَلَى لِسَانِي مَا بَيْنَ لَابَتَيْ الْمَدِينَةِ ثُمَّ جَاءَ بَنُو فُلَانٍ فَقَالَ مَا أَرَاكُمْ إِلَّا قَدْ خَرَجْتُمْ مِنْ الْحَرَمِ ثُمَّ نَظَرَ فَقَالَ بَلْ أَنْتُمْ فِيهِ بَلْ أَنْتُمْ فِيهِقَالَ أَبِي قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ ثُمَّ جَاءَ بَنُو جَارِيَةَ وَإِنَّمَا هُمْ بَنُو حَارِثَةَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla mening tilim bilan Madinaning ikki toshlogʻi orasini harom qildi», dedilar. Soʻng falonchining oʻgʻillari kelishdi, u zot: «Sizlarni haramdan chiqib qolgan deb koʻryapman», dedilar. Soʻng nazar solib: «Yoʻq, sizlar uning ichidasizlar, balki sizlar uning ichidasizlar», dedilar. Otam aytdi: Muhammad ibn Ubayd: «Soʻng Banu Joriya kelishdi», dedi, holbuki ular Banu Horisadir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла менинг тилим билан Мадинанинг икки тошлоғи орасини ҳаром қилди», дедилар. Сўнг фалончининг ўғиллари келишди, у зот: «Сизларни ҳарамдан чиқиб қолган деб кўряпман», дедилар. Сўнг назар солиб: «Йўқ, сизлар унинг ичидасизлар, балки сизлар унинг ичидасизлар», дедилар. Отам айтди: Муҳаммад ибн Убайд: «Сўнг Бану Жория келишди», деди, ҳолбуки улар Бану Ҳорисадир.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَوَكَانَ نَازِلًا عَلَى أَبِي هُرَيْرَةَ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَرَأَيْتُهُ يُصَلِّي صَلَاةً لَيْسَتْ بِالْخَفِيفَةِ وَلَا بِالطَّوِيلَةِ قَالَ إِسْمَاعِيلُ نَحْوًا مِنْ صَلَاةِ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ قَالَ فَقُلْتُ لِأَبِي هُرَيْرَةَ أَهَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَالَ وَمَا أَنْكَرْتَ مِنْ صَلَاتِي قَالَ قُلْتُ خَيْرًا أَحْبَبْتُ أَنْ أَسْأَلَكَ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ أَوْ أَوْجَزَ

Ismoil ibn Abu Xolid otasidan rivoyat qiladi — u Madinada Abu Hurayraning huzurida turar edi —: Men uni yengil ham, uzun ham boʻlmagan bir namoz oʻqiyotganini koʻrdim. Ismoil: Qays ibn Abu Hozimning namoziga oʻxshash, dedi. Men Abu Hurayraga: «Rasululloh ﷺ shunday namoz oʻqir edilarmi?» dedim. U: «Namozimda nimani inkor qilding?» dedi. Men: «Yaxshilikni; faqat sendan soʻrashni istadim», dedim. U: «Ha, yoki bundan ham qisqaroq», dedi.Исмоил ибн Абу Холид отасидан ривоят қилади — у Мадинада Абу Ҳурайранинг ҳузурида турар эди —: Мен уни енгил ҳам, узун ҳам бўлмаган бир намоз ўқиётганини кўрдим. Исмоил: Қайс ибн Абу Ҳозимнинг намозига ўхшаш, деди. Мен Абу Ҳурайрага: «Расулуллоҳ ﷺ шундай намоз ўқир эдиларми?» дедим. У: «Намозимда нимани инкор қилдинг?» деди. Мен: «Яхшиликни; фақат сендан сўрашни истадим», дедим. У: «Ҳа, ёки бундан ҳам қисқароқ», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو سَعْدٍ الصَّاغَانِيُّ مُحَمَّدُ بْنُ مُيَسَّرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا وَإِذَا قَالَ {وَلَا الضَّالِّينَ} فَقُولُوا آمِينَ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Imom faqat unga ergashilishi uchundir. U takbir aytsa, sizlar ham takbir aytinglar; u qiroat qilsa, jim turinglar; u {valaz-zoolliyn} desa, ‹Omiyn› denglar; u rukuʼ qilsa, rukuʼ qilinglar; u ‹Samiallohu liman hamidah› desa, ‹Robbana va lakal-hamd› denglar; u oʻtirgan holda namoz oʻqisa, hammangiz oʻtirgan holda oʻqinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Имом фақат унга эргашилиши учундир. У такбир айтса, сизлар ҳам такбир айтинглар; у қироат қилса, жим туринглар; у {валаз-зооллийн} деса, ‹Омийн› денглар; у рукуъ қилса, рукуъ қилинглар; у ‹Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, ‹Роббана ва лакал-ҳамд› денглар; у ўтирган ҳолда намоз ўқиса, ҳаммангиз ўтирган ҳолда ўқинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو سَعْدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ فِتْيَانِي فَيَجْمَعُوا حَطَبًا ثُمَّ آمُرَ رَجُلًا يَؤُمُّ النَّاسَ ثُمَّ أُخَالِفُ إِلَى رِجَالٍ يَتَخَلَّفُونَ عَنْ الصَّلَاةِ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ وَايْمُ اللَّهِ لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُهُمْ أَنَّ لَهُ بِشُهُودِهَا عَرْقًا سَمِينًا أَوْ مِرْمَاتَيْنِ لَشَهِدَهَا وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِيهَا لَأَتَوْهَا وَلَوْ حَبْوًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yigitlarimga buyurib oʻtin toʻplatishni, soʻng bir kishiga odamlarga imomlik qilishni buyurishni, soʻngra namozdan qolayotgan kishilar tomon borib, ularning uylarini ustiga yoqib yuborishni qasd qildim. Allohga qasamki, agar ulardan biri unga hozir boʻlishi bilan oʻziga semiz bir suyakli goʻsht yoki ikki boʻlak goʻsht tegishini bilsa edi, albatta unga hozir boʻlar edi. Agar ular unda nima borligini bilsalar edi, emaklab boʻlsa-da, unga kelar edilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Йигитларимга буюриб ўтин тўплатишни, сўнг бир кишига одамларга имомлик қилишни буюришни, сўнгра намоздан қолаётган кишилар томон бориб, уларнинг уйларини устига ёқиб юборишни қасд қилдим. Аллоҳга қасамки, агар улардан бири унга ҳозир бўлиши билан ўзига семиз бир суякли гўшт ёки икки бўлак гўшт тегишини билса эди, албатта унга ҳозир бўлар эди. Агар улар унда нима борлигини билсалар эди, эмаклаб бўлса-да, унга келар эдилар», дедилар.