حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا عَمَّارُ بْنُ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَطَاعَ الْعَبْدُ رَبَّهُ وَسَيِّدَهُ فَلَهُ أَجْرَانِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Banda oʻz Robbiga va xoʻjayiniga itoat qilsa, unga ikki ajr bordir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Банда ўз Роббига ва хўжайинига итоат қилса, унга икки ажр бордир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا عَمَّارُ بْنُ أَبِي عَمَّارٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا جَاءَ خَادِمُ أَحَدِكُمْ بِطَعَامِهِ قَدْ كَفَاهُ حَرَّهُ وَعَمَلَهُ فَإِنْ لَمْ يُقْعِدْهُ مَعَهُ لِيَأْكُلَ فَلْيُنَاوِلْهُ أُكْلَةً مِنْ طَعَامِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Biringizning xizmatkori taomini keltirsa — uning issigʻi va mashaqqatini oʻz zimmasiga olgan boʻlsa — agar uni oʻzi bilan (birga) yeyish uchun oʻtqazmasa, unga taomidan bir luqma bersin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингизнинг хизматкори таомини келтирса — унинг иссиғи ва машаққатини ўз зиммасига олган бўлса — агар уни ўзи билан (бирга) ейиш учун ўтқазмаса, унга таомидан бир луқма берсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ آدَمَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَنْبِيَاءُ إِخْوَةٌ لِعَلَّاتٍ أُمَّهَاتُهُمْ شَتَّى وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ وَأَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ لِأَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَيْنِي وَبَيْنَهُ نَبِيٌّ وَإِنَّهُ نَازِلٌ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَاعْرِفُوهُ رَجُلًا مَرْبُوعًا إِلَى الْحُمْرَةِ وَالْبَيَاضِ عَلَيْهِ ثَوْبَانِ مُمَصَّرَانِ كَأَنَّ رَأْسَهُ يَقْطُرُ وَإِنْ لَمْ يُصِبْهُ بَلَلٌ فَيَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَقْتُلُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَدْعُو النَّاسَ إِلَى الْإِسْلَامِ فَيُهْلِكُ اللَّهُ فِي زَمَانِهِ الْمِلَلَ كُلَّهَا إِلَّا الْإِسْلَامَ وَيُهْلِكُ اللَّهُ فِي زَمَانِهِ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ وَتَقَعُ الْأَمَنَةُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى تَرْتَعَ الْأُسُودُ مَعَ الْإِبِلِ وَالنِّمَارُ مَعَ الْبَقَرِ وَالذِّئَابُ مَعَ الْغَنَمِ وَيَلْعَبَ الصِّبْيَانُ بِالْحَيَّاتِ لَا تَضُرُّهُمْ فَيَمْكُثُ أَرْبَعِينَ سَنَةً ثُمَّ يُتَوَفَّى وَيُصَلِّي عَلَيْهِ الْمُسْلِمُونَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ shunday dedilar: «Paygʻambarlar — otalari bir, onalari turlicha boʻlgan ogʻa-inilardir; dinlari esa bittadir. Men Iso ibn Maryamga odamlarning eng haqlirogʻiman, chunki men bilan uning orasida (boshqa) paygʻambar boʻlmagan. Albatta, u (yerga) tushuvchidir. Uni koʻrsangiz, tanib olinglar: u oʻrta boʻyli, qizgʻish-oq rangli, egnida sargʻish boʻyalgan ikki libos boʻlgan, boshi hoʻl boʻlmasa ham, undan tomchi tomayotgandek koʻringan kishidir. U xochni sindiradi, choʻchqani oʻldiradi, jizyani bekor qiladi va odamlarni Islomga chaqiradi. Alloh uning zamonida Islomdan boshqa barcha dinlarni halok qiladi. Alloh uning zamonida Masihu Dajjolni halok qiladi. Yer yuzida shunday omonlik yuzaga keladiki, hatto arslonlar tuyalar bilan, yoʻlbarslar sigirlar bilan, boʻrilar qoʻylar bilan (birga) oʻtlaydi va bolalar ilonlar bilan oʻynaydi, (ilonlar) ularga zarar bermaydi. U qirq yil turadi, soʻng vafot etadi va musulmonlar unga janoza oʻqiydilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ шундай дедилар: «Пайғамбарлар — оталари бир, оналари турлича бўлган оға-инилардир; динлари эса биттадир. Мен Исо ибн Марямга одамларнинг энг ҳақлироғиман, чунки мен билан унинг орасида (бошқа) пайғамбар бўлмаган. Албатта, у (ерга) тушувчидир. Уни кўрсангиз, таниб олинглар: у ўрта бўйли, қизғиш-оқ рангли, эгнида сарғиш бўялган икки либос бўлган, боши ҳўл бўлмаса ҳам, ундан томчи томаётгандек кўринган кишидир. У хочни синдиради, чўчқани ўлдиради, жизяни бекор қилади ва одамларни Исломга чақиради. Аллоҳ унинг замонида Исломдан бошқа барча динларни ҳалок қилади. Аллоҳ унинг замонида Масиҳу Дажжолни ҳалок қилади. Ер юзида шундай омонлик юзага келадики, ҳатто арслонлар туялар билан, йўлбарслар сигирлар билан, бўрилар қўйлар билан (бирга) ўтлайди ва болалар илонлар билан ўйнайди, (илонлар) уларга зарар бермайди. У қирқ йил туради, сўнг вафот этади ва мусулмонлар унга жаноза ўқийдилар».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَجِبَ رَبُّنَا عَزَّ وَجَلَّ مِنْ رِجَالٍ يُقَادُونَ إِلَى الْجَنَّةِ فِي السَّلَاسِلِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Men Rasululloh ﷺning: «Robbimiz azza va jalla zanjirlar bilan jannatga (bogʻlab) yetaklab boriladigan kishilardan ajablandi», deyayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Роббимиз азза ва жалла занжирлар билан жаннатга (боғлаб) етаклаб бориладиган кишилардан ажабланди», деяётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى عَلَى قَبْرٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir qabr ustida (janoza) namozi oʻqidilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир қабр устида (жаноза) намози ўқидилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ كَعْبٍ الْقُرَظِيَّ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الرَّحِمَ شُجْنَةٌ مِنْ الرَّحْمَنِ تَقُولُ يَا رَبِّ إِنِّي قُطِعْتُ يَا رَبِّ إِنِّي أُسِيءَ إِلَيَّ يَا رَبِّ إِنِّي ظُلِمْتُ يَا رَبِّ قَالَ فَيُجِيبُهَا أَمَا تَرْضَيْنَ أَنْ أَصِلَ مَنْ وَصَلَكِ وَأَقْطَعَ مَنْ قَطَعَكِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ning: «Albatta, rahm (qarindoshlik) Rahmondan (olingan) bir shoxobchadir. U: ‹Ey Robbim, men uzildim! Ey Robbim, menga yomonlik qilindi! Ey Robbim, menga zulm qilindi! Ey Robbim!› deydi. (Alloh) unga javob berib: ‹Seni ulaganni Men ham ulashimga, seni uzganni Men ham uzishimga rozi boʻlmaysanmi?› deydi», deyayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Албатта, раҳм (қариндошлик) Раҳмондан (олинган) бир шохобчадир. У: ‹Эй Роббим, мен узилдим! Эй Роббим, менга ёмонлик қилинди! Эй Роббим, менга зулм қилинди! Эй Роббим!› дейди. (Аллоҳ) унга жавоб бериб: ‹Сени улаганни Мен ҳам улашимга, сени узганни Мен ҳам узишимга рози бўлмайсанми?› дейди», деяётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ قَوْمٍ يَجْتَمِعُونَ فِي بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يَقْرَءُونَ وَيَتَعَلَّمُونَ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يَتَدَارَسُونَهُ بَيْنَهُمْ إِلَّا حَفَّتْ بِهِمْ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمْ الرَّحْمَةُ وَذَكَرَهُمْ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ وَمَا مِنْ رَجُلٍ يَسْلُكُ طَرِيقًا يَلْتَمِسُ بِهِ الْعِلْمَ إِلَّا سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ بِهِ طَرِيقًا إِلَى الْجَنَّةِ وَمَنْ يُبْطِئُ بِهِ عَمَلُهُ لَا يُسْرِعُ بِهِ نَسَبُهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: «Qaysi bir qavm Alloh azza va jallaning uylaridan bir uyda toʻplanib, Alloh azza va jallaning Kitobini oʻqisalar, oʻrgansalar va uni oʻzaro mutolaa qilsalar, albatta farishtalar ularni oʻrab oladi, rahmat ularni qoplaydi va Alloh ularni Oʻz huzuridagilar orasida zikr qiladi. Qaysi bir kishi ilm izlab bir yoʻldan yursa, albatta Alloh unga shu sabab jannatga (eltuvchi) yoʻlni oson qiladi. Kimni oʻz amali sekinlashtirsa, uni nasabi tezlashtirmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинади: «Қайси бир қавм Аллоҳ азза ва жалланинг уйларидан бир уйда тўпланиб, Аллоҳ азза ва жалланинг Китобини ўқисалар, ўргансалар ва уни ўзаро мутолаа қилсалар, албатта фаришталар уларни ўраб олади, раҳмат уларни қоплайди ва Аллоҳ уларни Ўз ҳузуридагилар орасида зикр қилади. Қайси бир киши илм излаб бир йўлдан юрса, албатта Аллоҳ унга шу сабаб жаннатга (элтувчи) йўлни осон қилади. Кимни ўз амали секинлаштирса, уни насаби тезлаштирмайди».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا سَلِيمٌ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Roʻzadorning ogʻiz hidi qiyomat kuni Alloh huzurida mushk hididan koʻra yoqimliroqdir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Рўзадорнинг оғиз ҳиди қиёмат куни Аллоҳ ҳузурида мушк ҳидидан кўра ёқимлироқдир», — дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو الْمُهَزِّمِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ فَاسْتَقْبَلَتْنَا رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ فَجَعَلْنَا نَضْرِبُهُنَّ بِسِيَاطِنَا وَعِصِيِّنَا نَقْتُلُهُنَّ فَسُقِطَ فِي أَيْدِينَا فَقُلْنَا مَا صَنَعْنَا وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ فَسَأَلْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَا بَأْسَ صَيْدُ الْبَحْرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan haj yoki umrada edik. Bizga bir toʻda chigirtka roʻpara boʻldi. Biz ularni qamchilarimiz va tayoqlarimiz bilan urib oʻldira boshladik. Soʻng (qilganimizdan) pushaymon boʻlib: «Biz nima qilib qoʻydik, holbuki ehromdamiz-ku!» dedik. Bas, Nabiy ﷺ dan soʻradik. U zot: «Zarari yoʻq, u dengiz ovidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан ҳаж ёки умрада эдик. Бизга бир тўда чигиртка рўпара бўлди. Биз уларни қамчиларимиз ва таёқларимиз билан уриб ўлдира бошладик. Сўнг (қилганимиздан) пушаймон бўлиб: «Биз нима қилиб қўйдик, ҳолбуки эҳромдамиз-ку!» дедик. Бас, Набий ﷺ дан сўрадик. У зот: «Зарари йўқ, у денгиз овидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَمَّنْ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ طَعَامُ الْوَاحِدِ يَكْفِي الِاثْنَيْنِ وَطَعَامُ الِاثْنَيْنِ يَكْفِي الْأَرْبَعَةَ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi)ki, Rasululloh ﷺ: «Bir (kishi)ning taomi — ikki (kishi)ga kifoya (yetarli); ikki (kishi)ning taomi — toʻrt (kishi)ga kifoya» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади)ки, Расулуллоҳ ﷺ: «Бир (киши)нинг таоми — икки (киши)га кифоя (етарли); икки (киши)нинг таоми — тўрт (киши)га кифоя» дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ زِيَادِ بْنِ رِيَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَادِرُوا بِالْأَعْمَالِ سِتًّا طُلُوعَ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَالدَّجَّالَ وَالدُّخَانَ وَدَابَّةَ الْأَرْضِ وَخُوَيْصَّةَ أَحَدِكُمْ وَأَمْرَ الْعَامَّةِوَكَانَ قَتَادَةُ يَقُولُ إِذَا قَالَ وَأَمْرَ الْعَامَّةِ قَالَ أَيْ أَمْرُ السَّاعَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Olti narsadan oldin (yaxshi) amallarni qilishga shoshilinglar: quyoshning gʻarbdan chiqishi, Dajjol, tutun, Yer jonzoti (dobba), birortangizning xususiy (oʻlim) ishi va umumiy ish», — dedilar. Qatoda «va umumiy ish» deganida: «Yaʼni qiyomat ishi», der edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Олти нарсадан олдин (яхши) амалларни қилишга шошилинглар: қуёшнинг ғарбдан чиқиши, Дажжол, тутун, Ер жонзоти (добба), бирортангизнинг хусусий (ўлим) иши ва умумий иш», — дедилар. Қатода «ва умумий иш» деганида: «Яъни қиёмат иши», дер эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا يَحْسِبُ حَمَّادٌ قَالَ إِنَّهُ مَنْ يَدْخُلْ الْجَنَّةَ يَنْعَمْ وَلَا يَبْأَسْ لَا تَبْلَى ثِيَابُهُ وَلَا يَفْنَى شَبَابُهُ فِي الْجَنَّةِ مَا لَا عَيْنٌ رَأَتْ وَلَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ dan — Hammodning gumoniga koʻra — rivoyat qilinadi: «Albatta, kim jannatga kirsa, u neʼmatda boʻladi, mashaqqat koʻrmaydi: kiyimi eskirmaydi, yoshligi tugamaydi. Jannatda hech bir koʻz koʻrmagan, hech bir quloq eshitmagan va hech bir insonning xayoliga kelmagan (neʼmatlar) bor».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ дан — Ҳаммоднинг гумонига кўра — ривоят қилинади: «Албатта, ким жаннатга кирса, у неъматда бўлади, машаққат кўрмайди: кийими эскирмайди, ёшлиги тугамайди. Жаннатда ҳеч бир кўз кўрмаган, ҳеч бир қулоқ эшитмаган ва ҳеч бир инсоннинг хаёлига келмаган (неъматлар) бор».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ وَاسِعٍ عَنْ شُتَيْرِ بْنِ نَهَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حُسْنُ الظَّنِّ مِنْ حُسْنِ الْعِبَادَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Yaxshi gumon qilish chiroyli ibodatdandir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Яхши гумон қилиш чиройли ибодатдандир».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا خُثَيْمُ بْنُ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ فِي عَبْدِ الرَّجُلِ وَلَا فِي فَرَسِهِ صَدَقَةٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kishining quliga ham, otiga ham zakot yoʻq», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кишининг қулига ҳам, отига ҳам закот йўқ», — дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا يَحْسِبُ حَمَّادٌ أَنَّ رَجُلًا كَانَ يَبِيعُ الْخَمْرَ فِي سَفِينَةٍ وَمَعَهُ فِي السَّفِينَةِ قِرْدٌ فَكَانَ يَشُوبُ الْخَمْرَ بِالْمَاءِ قَالَ فَأَخَذَ الْقِرْدُ الْكِيسَ ثُمَّ صَعِدَ بِهِ فَوْقَ الدُّورِ وَفَتَحَ الْكِيسَ فَجَعَلَ يَأْخُذُ دِينَارًا فَيُلْقِهِ فِي السَّفِينَةِ وَدِينَارًا فِي الْبَحْرِ حَتَّى جَعَلَهُ نِصْفَيْنِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ dan — Hammodning gumoniga koʻra — rivoyat qilinadi: Bir kishi kemada xamr sotar, kemada u bilan birga bir maymun ham bor edi. U xamrga suv aralashtirar edi. Shunda maymun hamyonni olib, u bilan yuqoriga chiqdi va hamyonni ochdi-da, bir dinorni olib kemaga, bir dinorni dengizga tashlay boshladi — toki uni ikki boʻlak qilguncha.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ дан — Ҳаммоднинг гумонига кўра — ривоят қилинади: Бир киши кемада хамр сотар, кемада у билан бирга бир маймун ҳам бор эди. У хамрга сув аралаштирар эди. Шунда маймун ҳамённи олиб, у билан юқорига чиқди ва ҳамённи очди-да, бир динорни олиб кемага, бир динорни денгизга ташлай бошлади — токи уни икки бўлак қилгунча.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَرَأَى رَجُلًا مُبَقَّعَ الرِّجْلَيْنِ فَقَالَ أَحْسِنُوا الْوُضُوءَ فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ وَيْلٌ لِلْعَقِبِ مِنْ النَّارِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U oyoqlari (yuvilmaganidan) dogʻ-dogʻ boʻlib qolgan bir kishini koʻrdi-da: «Tahoratni chiroyli (mukammal) qilinglar; chunki men Abul-Qosim ﷺ ning: ‹Doʻzaxdan (boʻladigan azob) tovonlar uchun voy boʻlsin!› deyayotganlarini eshitganman», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У оёқлари (ювилмаганидан) доғ-доғ бўлиб қолган бир кишини кўрди-да: «Таҳоратни чиройли (мукаммал) қилинглар; чунки мен Абул-Қосим ﷺ нинг: ‹Дўзахдан (бўладиган азоб) товонлар учун вой бўлсин!› деяётганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ حَدَّثَنَا صَاحِبٌ لَنَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ صَوْمِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ إِلَّا صَوْمًا مُتَتَابِعًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: U zot juma kuni roʻza tutishdan qaytardilar — magar (boshqa kunlarga) ulangan roʻza boʻlsa (mustasno).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинади: У зот жума куни рўза тутишдан қайтардилар — магар (бошқа кунларга) уланган рўза бўлса (мустасно).
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْقُرَشِيِّ أَوْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْقُرَشِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَدْعُو فِي دُبُرِ صَلَاةِ الظُّهْرِ اللَّهُمَّ خَلِّصْ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَضَعَفَةَ الْمُسْلِمِينَ مِنْ أَيْدِي الْمُشْرِكِينَ الَّذِينَ لَا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلَا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ peshin namozining ortidan: «Allohim, Valid ibn Validni, Salama ibn Hishomni, Ayyosh ibn Abu Rabiani va (biror) chora topa olmayotgan hamda (najot) yoʻlini bilmayotgan zaif musulmonlarni mushriklar qoʻlidan xalos et», deb duo qilar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ пешин намозининг ортидан: «Аллоҳим, Валид ибн Валидни, Салама ибн Ҳишомни, Айёш ибн Абу Рабиани ва (бирор) чора топа олмаётган ҳамда (нажот) йўлини билмаётган заиф мусулмонларни мушриклар қўлидан халос эт», деб дуо қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِينَةُ فِي أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِي الْفَدَّادِينَ يَأْتِي الْمَسِيحُ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ وَهِمَّتُهُ الْمَدِينَةَ حَتَّى إِذَا جَاءَ دُبُرَ أُحُدٍ ضَرَبَتْ الْمَلَائِكَةُ وَجْهَهُ قِبَلَ الشَّامِ هُنَالِكَ يَهْلِكُ وَقَالَ مَرَّةً صَرَفَتْ الْمَلَائِكَةُ وَجْهَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Iymon yamanlik(niki)dir, kufr esa mashriq tomondadir; sokinlik qoʻy-echki ahlidadir; faxr va riyo esa baqirib-chaqiruvchilardadir. Masih mashriq tomondan keladi, uning maqsadi Madinadir; toki Uhudning orqasiga kelganida, farishtalar uning yuzini Shom tomonga uradilar (buradilar) — oʻsha yerda u halok boʻladi», dedilar. (Rovi) bir marta: «Farishtalar uning yuzini burib yubordilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Иймон яманлик(ники)дир, куфр эса машриқ томондадир; сокинлик қўй-эчки аҳлидадир; фахр ва риё эса бақириб-чақирувчилардадир. Масиҳ машриқ томондан келади, унинг мақсади Мадинадир; токи Уҳуднинг орқасига келганида, фаришталар унинг юзини Шом томонга урадилар (бурадилар) — ўша ерда у ҳалок бўлади», дедилар. (Рови) бир марта: «Фаришталар унинг юзини буриб юбордилар», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقَدَّمُوا بَيْنَ يَدَيْ رَمَضَانَ بِصَوْمِ يَوْمٍ وَلَا يَوْمَيْنِ إِلَّا رَجُلٌ كَانَ صِيَامَهُ فَلْيَصُمْهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Ramazonni bir yoki ikki kunlik roʻza bilan ilgarilab ketmanglar; magar (odatda oʻsha kuni) roʻza tutib yuradigan kishi boʻlsa, u (oʻsha kuni) roʻza tutaversin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Рамазонни бир ёки икки кунлик рўза билан илгарилаб кетманглар; магар (одатда ўша куни) рўза тутиб юрадиган киши бўлса, у (ўша куни) рўза тутаверсин», — дедилар.
قَالَوَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا فَإِنَّهُ يُغْفَرُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim iymon bilan va savobni umid qilib Ramazonda qiyom qilsa, oldin oʻtgan gunohlari kechiriladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким иймон билан ва савобни умид қилиб Рамазонда қиём қилса, олдин ўтган гуноҳлари кечирилади», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَامَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا فَإِنَّهُ يُغْفَرُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِقَالَ عَفَّانُ وَحَدَّثَنَا أَبَانُ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ
Rasululloh ﷺ: «Kim iymon bilan va savobni umid qilib Laylatul Qadr kechasi qiyom qilsa, oldin oʻtgan gunohlari kechiriladi», dedilar. Affon aytdi: Bizga Abon ham shu isnod bilan xuddi shuningdek rivoyat qildi.Расулуллоҳ ﷺ: «Ким иймон билан ва савобни умид қилиб Лайлатул Қадр кечаси қиём қилса, олдин ўтган гуноҳлари кечирилади», дедилар. Аффон айтди: Бизга Абон ҳам шу иснод билан худди шунингдек ривоят қилди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا حَكِيمٌ الْأَثْرَمُ عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ الْهُجَيْمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَتَى حَائِضًا أَوْ امْرَأَةً فِي دُبُرِهَا أَوْ كَاهِنًا فَصَدَّقَهُ فَقَدْ بَرِئَ مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim hayzli ayolga, yoki ayolning orqa (yoʻli)ga yaqinlik qilsa, yoki kohinga borib uning aytganini tasdiqlasa, bas, u Muhammadga — unga salavot va salom boʻlsin — nozil qilingan narsadan voz kechibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ҳайзли аёлга, ёки аёлнинг орқа (йўли)га яқинлик қилса, ёки коҳинга бориб унинг айтганини тасдиқласа, бас, у Муҳаммадга — унга салавот ва салом бўлсин — нозил қилинган нарсадан воз кечибди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ حَمَّادٌ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا رَفَعَهُ ثُمَّ قَالَ حَمَّادٌ أُرَاهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا زَارَ أَخًا لَهُ فِي قَرْيَةٍ أُخْرَى فَأَرْصَدَ اللَّهُ عَلَى مَدْرَجَتِهِ مَلَكًا فَلَمَّا أَتَى عَلَيْهِ قَالَ الْمَلَكُ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ أَزُورُ أَخًا لِي فِي هَذِهِ الْقَرْيَةِ قَالَ هَلْ لَهُ عَلَيْكَ مِنْ نِعْمَةٍ تَرُبُّهَا قَالَ لَا إِلَّا أَنِّي أَحْبَبْتُهُ فِي اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَإِنِّي يَعْنِي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَحَبَّكَ كَمَا أَحْبَبْتَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi: «Bir kishi boshqa bir qishloqdagi birodarini ziyorat qildi. Shunda Alloh uning yoʻlida unga (kuzatuvchi qilib) bir farishtani tayinladi. Farishta uning oldiga kelganida: ‹Qayerga bormoqchisan?› dedi. (U): ‹Shu qishloqdagi bir birodarimni (ziyorat qilmoqchiman)›, dedi. (Farishta): ‹Uning sendagi (qaytarishni istagan) biror neʼmati bormi?› dedi. (U): ‹Yoʻq, faqat men uni aziz va jalil Alloh (yoʻli) uchun sevaman›, dedi. (Farishta): ‹Men sening oldingga Allohdan elchiman: Alloh sen uni sevganing kabi seni ham sevdi›, dedi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади: «Бир киши бошқа бир қишлоқдаги биродарини зиёрат қилди. Шунда Аллоҳ унинг йўлида унга (кузатувчи қилиб) бир фариштани тайинлади. Фаришта унинг олдига келганида: ‹Қаерга бормоқчисан?› деди. (У): ‹Шу қишлоқдаги бир биродаримни (зиёрат қилмоқчиман)›, деди. (Фаришта): ‹Унинг сендаги (қайтаришни истаган) бирор неъмати борми?› деди. (У): ‹Йўқ, фақат мен уни азиз ва жалил Аллоҳ (йўли) учун севаман›, деди. (Фаришта): ‹Мен сенинг олдингга Аллоҳдан элчиман: Аллоҳ сен уни севганинг каби сени ҳам севди›, деди».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَقْبَرَةِ فَسَلَّمَ عَلَى أَهْلِهَا قَالَ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ وَدِدْتُ أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا قَالُوا أَوَلَسْنَا إِخْوَانَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانِي الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ وَأَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ قَالُوا وَكَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ لَمْ يَأْتِ بَعْدُ مِنْ أُمَّتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا لَهُ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ بَيْنَ ظَهْرَيْ خَيْلٍ دُهْمٍ بُهْمٍ أَلَا يَعْرِفُ خَيْلَهُ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ الْوُضُوءِ يَقُولُهَا ثَلَاثًا وَأَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ أَلَا لَيُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ أُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمَّ أَلَا هَلُمَّ فَيُقَالُ إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ سُحْقًا سُحْقًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qabristonga chiqib, uning ahliga salom berdilar-da: «Assalomu alaykum, ey moʻmin qavmning diyori! Albatta biz ham — Alloh xohlasa — sizlarga qoʻshiluvchilarmiz. Birodarlarimizni koʻrishni juda istardim», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, biz Sizning birodarlaringiz emasmizmi?» dedilar. U zot: «Yoʻq, sizlar mening ashobimsizlar; birodarlarim esa — hali (dunyoga) kelmagan (kishilar)dir. Men esa havz (boʻyi)da sizlarning (oldin yetib boradigan) faratingizman», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, ummatingizdan hali kelmaganlarni qanday taniysiz?» dedilar. U zot: «Aytginchi, agar bir kishining peshonasi va oyoqlari oq (qashqa) otlari qop-qora otlar orasida boʻlsa, u oʻz otlarini tanimaydimi?» dedilar. Ular: «Ha (taniydi), ey Allohning Rasuli» dedilar. U zot: «Bas, albatta ular tahoratdan (sababli) gʻurra-muhajjal holda keladilar. Men esa havz (boʻyi)da sizlarning faratingizman», — buni uch marta aytdilar —. «Ogohki, albatta (baʼzi) kishilar mening havzimdan toʻsiladi — xuddi adashgan tuya toʻsilgani kabi —. Men ularni: ‹Ogoh boʻlinglar, beri kelinglar! Ogoh boʻlinglar, beri kelinglar!› deb chaqiraman. Shunda: ‹Ular sendan keyin (dinni) oʻzgartirdilar› deyiladi. Bas, men: ‹Yiroq boʻlsin, yiroq boʻlsin!› deyman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қабристонга чиқиб, унинг аҳлига салом бердилар-да: «Ассалому алайкум, эй мўмин қавмнинг диёри! Албатта биз ҳам — Аллоҳ хоҳласа — сизларга қўшилувчилармиз. Биродарларимизни кўришни жуда истардим», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз Сизнинг биродарларингиз эмасмизми?» дедилар. У зот: «Йўқ, сизлар менинг ашобимсизлар; биродарларим эса — ҳали (дунёга) келмаган (кишилар)дир. Мен эса ҳавз (бўйи)да сизларнинг (олдин етиб борадиган) фаратингизман», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, умматингиздан ҳали келмаганларни қандай танийсиз?» дедилар. У зот: «Айтгинчи, агар бир кишининг пешонаси ва оёқлари оқ (қашқа) отлари қоп-қора отлар орасида бўлса, у ўз отларини танимайдими?» дедилар. Улар: «Ҳа (танийди), эй Аллоҳнинг Расули» дедилар. У зот: «Бас, албатта улар таҳоратдан (сабабли) ғурра-муҳажжал ҳолда келадилар. Мен эса ҳавз (бўйи)да сизларнинг фаратингизман», — буни уч марта айтдилар —. «Огоҳки, албатта (баъзи) кишилар менинг ҳавзимдан тўсилади — худди адашган туя тўсилгани каби —. Мен уларни: ‹Огоҳ бўлинглар, бери келинглар! Огоҳ бўлинглар, бери келинглар!› деб чақираман. Шунда: ‹Улар сендан кейин (динни) ўзгартирдилар› дейилади. Бас, мен: ‹Йироқ бўлсин, йироқ бўлсин!› дейман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ الْعَطَّارُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو كَثِيرٍ الْعَنْبَرِيُّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ الْخَمْرُ مِنْ هَاتَيْنِ الشَّجَرَتَيْنِ مِنْ النَّخْلَةِ وَالْعِنَبَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Nabiysi ﷺ: «Xamr mana shu ikki daraxtdan boʻladi: xurmo va uzumdan», deb aytar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Хамр мана шу икки дарахтдан бўлади: хурмо ва узумдан», деб айтар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ صَاحِبُ الزِّيَادِيِّ عَنْ شَيْخٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَمُوتُ فَيَشْهَدُ لَهُ ثَلَاثَةُ أَهْلِ أَبْيَاتٍ مِنْ جِيرَانِهِ الْأَدْنَيْنَ بِخَيْرٍ إِلَّا قَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَدْ قَبِلْتُ شَهَادَةَ عِبَادِي عَلَى مَا عَلِمُوا وَغَفَرْتُ لَهُ مَا أَعْلَمُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Qaysi bir musulmon vafot etsa-yu, unga eng yaqin qoʻshnilaridan uch xonadon ahli yaxshilik bilan guvohlik bersa, albatta Alloh tabaraka va taolo: ‹Bandalarimning oʻzlari bilgan narsa haqidagi guvohligini qabul qildim va uning Men biladigan (gunohlarini) magʻfirat qildim›, deydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Қайси бир мусулмон вафот этса-ю, унга энг яқин қўшниларидан уч хонадон аҳли яхшилик билан гувоҳлик берса, албатта Аллоҳ табарака ва таоло: ‹Бандаларимнинг ўзлари билган нарса ҳақидаги гувоҳлигини қабул қилдим ва унинг Мен биладиган (гуноҳларини) мағфират қилдим›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ قَالَ مَعْمَرٌ وَزَادَنِي غَيْرُ هَمَّامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكْذَبُ النَّاسِ الصُّنَّاعُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: «Odamlarning eng yolgʻonchisi — hunarmandlardir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинади: «Одамларнинг энг ёлғончиси — ҳунармандлардир».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ أَبِي كَثِيرٍ الْغُبَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخَمْرُ مِنْ هَاتَيْنِ الشَّجَرَتَيْنِ النَّخْلَةِ وَالْعِنَبَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Xamr mana shu ikki daraxtdan boʻladi: xurmo va uzumdan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Хамр мана шу икки дарахтдан бўлади: хурмо ва узумдан», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ امْرَأَتِي وَلَدَتْ غُلَامًا أَسْوَدَ فَقَالَ هَلْ لَكَ مِنْ إِبِلٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا أَلْوَانُهَا قَالَ رُمْكٌ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرُبَّمَا لَيْسَ جَاءَتْ بِالْبَعِيرِ الْأَوْرَقِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَعَمْ قَالَ فَأَنَّى تَرَى ذَلِكَ قَالَ أُرَاهُ نَزَعَهُ عِرْقٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذَا نَزَعَهُ عِرْقٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Ey Allohning Rasuli! Xotinim qora oʻgʻil tugʻdi», dedi. Nabiy ﷺ: «Tuyalaring bormi?», dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Ularning ranglari qanday?», dedilar. U: «Kulrang», dedi. Nabiy ﷺ: «Ular orasidan xira tusli (avraq) tuya chiqqan boʻlishi mumkin emasmi?», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, ha», dedi. U zot: «Buni qayerdan (kelgan) deb bilasan?», dedilar. U: «Menimcha, uni biror tomir (nasl-irq) tortgan», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Mana buniki ham, uni biror tomir tortgandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули! Хотиним қора ўғил туғди», деди. Набий ﷺ: «Туяларинг борми?», дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Уларнинг ранглари қандай?», дедилар. У: «Кулранг», деди. Набий ﷺ: «Улар орасидан хира тусли (аврақ) туя чиққан бўлиши мумкин эмасми?», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, ҳа», деди. У зот: «Буни қаердан (келган) деб биласан?», дедилар. У: «Менимча, уни бирор томир (насл-ирқ) тортган», деди. Шунда Набий ﷺ: «Мана буники ҳам, уни бирор томир тортгандир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ ثَابِتٍ الزُّرَقِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكُنَّا مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِطَرِيقِ مَكَّةَ إِذْ هَاجَتْ رِيحٌ فَقَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ الرِّيحَ قَالَ فَلَمْ يَرُدُّوا عَلَيْهِ شَيْئًا قَالَ فَبَلَغَنِي الَّذِي سَأَلَ عَنْهُ مِنْ ذَلِكَ فَاسْتَحْثَثْتُ رَاحِلَتِي حَتَّى أَدْرَكْتُهُ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ بَلَغَنِي أَنَّكَ سَأَلْتَ عَنْ الرِّيحِ وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الرِّيحُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ فَلَا تَسُبُّوهَا وَسَلُوا خَيْرَهَا وَاسْتَعِيذُوا بِهِ مِنْ شَرِّهَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Makka yoʻlida Umar ibn Xattob bilan birga edik. Shunda shamol turdi. U atrofidagilarga: «Shamol (haqida nima bilasizlar)?» dedi. Ular unga hech narsa javob qaytarmadilar. Uning bu haqda soʻraganidan menga xabar yetdi. Bas, men ulovimni tezlatib, unga yetib oldim-da: «Ey moʻminlar amiri, menga sen shamol haqida soʻraganing xabari yetdi. Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Shamol Allohning rahmatidandir; uni soʻkmanglar, uning yaxshiligini soʻranglar va uning yomonligidan (Allohdan) panoh tilanglar›, deyayotganlarini eshitganman», dedim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Макка йўлида Умар ибн Хаттоб билан бирга эдик. Шунда шамол турди. У атрофидагиларга: «Шамол (ҳақида нима биласизлар)?» деди. Улар унга ҳеч нарса жавоб қайтармадилар. Унинг бу ҳақда сўраганидан менга хабар етди. Бас, мен уловимни тезлатиб, унга етиб олдим-да: «Эй мўминлар амири, менга сен шамол ҳақида сўраганинг хабари етди. Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Шамол Аллоҳнинг раҳматидандир; уни сўкманглар, унинг яхшилигини сўранглар ва унинг ёмонлигидан (Аллоҳдан) паноҳ тиланглар›, деяётганларини эшитганман», дедим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ الْفَرَعِ وَالْعَتِيرَةِقَالَ مُحَمَّدٌ وَقَدْ سَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ مَعْمَرٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: U zot faraʼ va atiyradan qaytardilar. Muhammad aytdi: Men buni Maʼmardan oʻzim eshitganman.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинади: У зот фараъ ва атийрадан қайтардилар. Муҳаммад айтди: Мен буни Маъмардан ўзим эшитганман.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْوَلَدُ لِصَاحِبِ الْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ning: «Bola toʻshak egasinikidir, zinokorga esa tosh (nasibadir)», deyayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Бола тўшак эгасиникидир, зинокорга эса тош (насибадир)», деяётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ دَعَا بِهَا فِي أُمَّتِهِ فَيُسْتَجَابُ لَهُ وَإِنِّي أُرِيدُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ أُؤَخِّرَ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Nabiysi ﷺ: «Har bir paygʻambar uchun bir duo borki, uni oʻz ummatida qildi-da, unga (duosi) qabul qilindi. Men esa — Alloh xohlasa — oʻz duoimni qiyomat kuni ummatim uchun shafoat (qilish maqsadida) keyinga qoldirishni istayman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Ҳар бир пайғамбар учун бир дуо борки, уни ўз умматида қилди-да, унга (дуоси) қабул қилинди. Мен эса — Аллоҳ хоҳласа — ўз дуоимни қиёмат куни умматим учун шафоат (қилиш мақсадида) кейинга қолдиришни истайман», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَحْفِهِمَا جَمِيعًا أَوْ أَنْعِلْهُمَا جَمِيعًا فَإِذَا لَبِسْتَ فَابْدَأْ بِالْيَمِينِ وَإِذَا خَلَعْتَ فَابْدَأْ بِالْيُسْرَى
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Yo ikkovini ham yechib (yalangoyoq) yur, yo ikkovini ham kiyib yur. Kiyganingda oʻngdan boshla, yechganingda chapdan boshla», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ё икковини ҳам ечиб (ялангоёқ) юр, ё икковини ҳам кийиб юр. Кийганингда ўнгдан бошла, ечганингда чапдан бошла», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاءَ أَحَدَكُمْ خَادِمُهُ بِطَعَامٍ فَإِنْ لَمْ يُجْلِسْهُ مَعَهُ فَلْيُنَاوِلْهُ أُكْلَةً أَوْ أُكْلَتَيْنِ أَوْ لُقْمَةً أَوْ لُقْمَتَيْنِ شُعْبَةُ شَكَّ فَإِنَّهُ وَلِيَ عِلَاجَهُ وَحَرَّهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Birortangizning xizmatkori unga taom keltirsa, agar uni oʻzi bilan (birga) oʻtqazmasa, unga bir-ikki tishlam yoki bir-ikki luqma bersin; chunki u (xizmatkor) uning (taomini) pishirish mashaqqatini va issigʻini oʻz zimmasiga olgan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангизнинг хизматкори унга таом келтирса, агар уни ўзи билан (бирга) ўтқазмаса, унга бир-икки тишлам ёки бир-икки луқма берсин; чунки у (хизматкор) унинг (таомини) пишириш машаққатини ва иссиғини ўз зиммасига олган», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ الْحَسَنَ أَخَذَ تَمْرَةً مِنْ تَمْرِ الصَّدَقَةِ فَجَعَلَهَا فِي فِيهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كِخْ كِخْ أَلْقِهَا أَمَا شَعَرْتَ أَنَّا أَهْلَ بَيْتٍ لَا نَأْكُلُ الصَّدَقَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hasan sadaqa (qilib berilgan) xurmolardan bir xurmoni olib, ogʻziga soldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kix, kix! Uni tashla. Biz — Ahli Bayt sadaqa yemasligimizni bilmaysanmi?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳасан садақа (қилиб берилган) хурмолардан бир хурмони олиб, оғзига солди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ких, ких! Уни ташла. Биз — Аҳли Байт садақа емаслигимизни билмайсанми?» дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ أَبُو الْقَاسِمِ لَوْ أَنَّ الْأَنْصَارَ سَلَكُوا وَادِيًا أَوْ شِعْبًا وَسَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا أَوْ شِعْبًا لَسَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِقَالَ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَقُولُ مَا ظَلَمَ بِأَبِي وَأُمِّي لَقَدْ آوَوْهُ وَنَصَرُوهُ وَكَلِمَةً أُخْرَى
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ — yoki Abul-Qosim ﷺ — dedilar: «Agar ansorlar bir vodiy yoki bir daradan yursalar, odamlar esa boshqa bir vodiy yoki daradan yursalar, men albatta ansorlarning vodiysidan yurardim. Agar hijrat boʻlmaganida, men ansorlardan bir kishi boʻlardim». (Rovi) dedi: Abu Hurayra: «U zot — otam-onam u zotga fido boʻlsin — zulm qilmadilar; ular u zotga panoh berishdi va u zotga yordam berishdi», der edi — va yana boshqa bir soʻz (aytar edi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ — ёки Абул-Қосим ﷺ — дедилар: «Агар ансорлар бир водий ёки бир дарадан юрсалар, одамлар эса бошқа бир водий ёки дарадан юрсалар, мен албатта ансорларнинг водийсидан юрардим. Агар ҳижрат бўлмаганида, мен ансорлардан бир киши бўлардим». (Рови) деди: Абу Ҳурайра: «У зот — отам-онам у зотга фидо бўлсин — зулм қилмадилар; улар у зотга паноҳ беришди ва у зотга ёрдам беришди», дер эди — ва яна бошқа бир сўз (айтар эди).
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا تُصَرُّوا الْإِبِلَ وَالْغَنَمَ فَمَنْ اشْتَرَى مُصَرَّاةً فَهُوَ بِأَحَدِ النَّظَرَيْنِ إِنْ شَاءَ رَدَّهَا وَرَدَّ مَعَهَا صَاعًا مِنْ تَمْرٍ قَالَ وَلَا يَبِيعُ الرَّجُلُ عَلَى بَيْعِ أَخِيهِ وَلَا تَسْأَلُ الْمَرْأَةُ طَلَاقَ أُخْتِهَا لِتَكْتَفِئَ مَا فِي صَحْفَتِهَا فَإِنَّ مَالَهَا مَا كُتِبَ لَهَا وَلَا تَنَاجَشُوا وَلَا تَلَقَّوْا الْأَجْلَابَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadiki, u zot shunday dedilar: «Tuya va qoʻylarning (sutini yigʻib) elinlarini shishirmanglar. Kim shunday (suti yigʻilgan) hayvonni sotib olsa, u ikki narsadan birini ixtiyor qiladi: xohlasa, uni qaytaradi va u bilan birga bir soʼ xurmo (ham) qaytaradi». Va dedilar: «Kishi birodarining savdosi ustiga savdo qilmasin; ayol oʻz idishidagini agʻdarib olish uchun (oʻz) singlisining taloq qilinishini soʻramasin — chunki unga faqat oʻziga yozilgan narsa (nasiba)dir. Bir-biringizni aldab narx oshirmanglar va (bozorga) keltirilayotgan mollarni (yoʻlda) qarshi olmanglar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинадики, у зот шундай дедилар: «Туя ва қўйларнинг (сутини йиғиб) элинларини шиширманглар. Ким шундай (сути йиғилган) ҳайвонни сотиб олса, у икки нарсадан бирини ихтиёр қилади: хоҳласа, уни қайтаради ва у билан бирга бир сў хурмо (ҳам) қайтаради». Ва дедилар: «Киши биродарининг савдоси устига савдо қилмасин; аёл ўз идишидагини ағдариб олиш учун (ўз) синглисининг талоқ қилинишини сўрамасин — чунки унга фақат ўзига ёзилган нарса (насиба)дир. Бир-бирингизни алдаб нарх оширманглар ва (бозорга) келтирилаётган молларни (йўлда) қарши олманглар».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَجَّ هَذَا الْبَيْتَ فَلَمْ يَرْفُثْ وَلَمْ يَفْسُقْ رَجَعَ كَمَا وَلَدَتْهُ أُمُّهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Kim bu Uyni (Kaʼbani) haj qilsa va (bu davomida) zavjasi bilan (yaqinlik) qilmasa hamda (hajda) gunoh qilmasa, u — goʻyo onasi endigina tugʻgan chaqaloqdek (barcha gunohlardan pok holda) — qaytadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Ким бу Уйни (Каъбани) ҳаж қилса ва (бу давомида) завжаси билан (яқинлик) қилмаса ҳамда (ҳажда) гуноҳ қилмаса, у — гўё онаси эндигина туғган чақалоқдек (барча гуноҳлардан пок ҳолда) — қайтади», — дедилар.