أَخْبَرَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا حَضَرَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot: «Kechki ovqat tortilib, namozga ham iqomat aytilsa, avval kechki ovqatdan boshlanglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот: «Кечки овқат тортилиб, намозга ҳам иқомат айтилса, аввал кечки овқатдан бошланглар», дедилар.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قُرِّبَ الْعَشَاءُ وَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَابْدَءُوا بِهِ قَبْلَ أَنْ تُصَلُّوا صَلاَةَ الْمَغْرِبِ وَلاَ تَعْجَلُوا عَنْ عَشَائِكُمْ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kechki ovqat yaqin keltirilib, namoz vaqti ham kirib qolsa, shom namozini oʻqishdan oldin undan (ovqatdan) boshlanglar va kechki ovqatingizni qoldirib shoshilmanglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кечки овқат яқин келтирилиб, намоз вақти ҳам кириб қолса, шом намозини ўқишдан олдин ундан (овқатдан) бошланглар ва кечки овқатингизни қолдириб шошилманглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، وَحَفْصٌ، وَوَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُيَيْنَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: yuqoridagi hadis kabi (rivoyat qilingan).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: юқоридаги ҳадис каби (ривоят қилинган).
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ، وَثَابِتٌ، وَحُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ فَدَخَلَ الصَّفَّ وَقَدْ حَفَزَهُ النَّفَسُ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ . فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَتَهُ قَالَ " أَيُّكُمُ الْمُتَكَلِّمُ بِالْكَلِمَاتِ " . فَأَرَمَّ الْقَوْمُ فَقَالَ " أَيُّكُمُ الْمُتَكَلِّمُ بِهَا فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا " . فَقَالَ رَجُلٌ جِئْتُ وَقَدْ حَفَزَنِي النَّفَسُ فَقُلْتُهَا . فَقَالَ " لَقَدْ رَأَيْتُ اثْنَىْ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَرْفَعُهَا " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi (masjidga) kelib, safga kirdi, nafasi siqib qolgan edi. U: «Alhamdu lillahi hamdan kasiran toyyiban muborakan fih» (Hamd Allohga xosdir, koʻp, pok va barakali hamd bilan), dedi. Rasululloh ﷺ namozlarini tugatgach: «Qaysingiz bu kalimalarni aytdingiz?» dedilar. Jamoat jim qoldi. (Rasululloh ﷺ) yana: «Ularni qaysingiz aytdingiz? Zero u yomon narsa aytgani yoʻq», dedilar. Shunda bir kishi: «Men kelganimda nafasim siqilgan edi, shuning uchun uni aytdim», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Men oʻn ikki farishtani koʻrdim, ular uni qaysi biri (Allohga) koʻtarib chiqishini deb (bir-birlari bilan) shoshilishardi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши (масжидга) келиб, сафга кирди, нафаси сиқиб қолган эди. У: «Алҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳ» (Ҳамд Аллоҳга хосдир, кўп, пок ва баракали ҳамд билан), деди. Расулуллоҳ ﷺ намозларини тугатгач: «Қайсингиз бу калималарни айтдингиз?» дедилар. Жамоат жим қолди. (Расулуллоҳ ﷺ) яна: «Уларни қайсингиз айтдингиз? Зеро у ёмон нарса айтгани йўқ», дедилар. Шунда бир киши: «Мен келганимда нафасим сиқилган эди, шунинг учун уни айтдим», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Мен ўн икки фариштани кўрдим, улар уни қайси бири (Аллоҳга) кўтариб чиқишини деб (бир-бирлари билан) шошилишарди», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ غَالِبٍ الْقَطَّانِ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِدَّةِ الْحَرِّ فَإِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ أَحَدُنَا أَنْ يُمَكِّنَ جَبْهَتَهُ مِنَ الأَرْضِ بَسَطَ ثَوْبَهُ فَسَجَدَ عَلَيْهِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz qattiq jazirama issiqda Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqirdik. Birortamiz peshonasini yerga qoʻyishga qodir boʻlmasa, kiyimini yozib, uning ustiga sajda qilar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз қаттиқ жазирама иссиқда Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқирдик. Бирортамиз пешонасини ерга қўйишга қодир бўлмаса, кийимини ёзиб, унинг устига сажда қилар эди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ حَيَّةٌ فَيَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى الْعَوَالِي فَيَأْتِي الْعَوَالِيَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ . وَلَمْ يَذْكُرْ قُتَيْبَةُ فَيَأْتِي الْعَوَالِيَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini quyosh hali baland va tiniq turganida oʻqir edilar. Soʻng (kishi) Avoliyga borardi va Avoliyga yetib kelganida quyosh hamon baland turardi. Qutayba «Avoliyga borardi» (degan jumlani) zikr qilmadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини қуёш ҳали баланд ва тиниқ турганида ўқир эдилар. Сўнг (киши) Аволийга борарди ва Аволийга етиб келганида қуёш ҳамон баланд турарди. Қутайба «Аволийга борарди» (деган жумлани) зикр қилмади.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى قُبَاءٍ فَيَأْتِيهِمْ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz asr namozini oʻqir edik, soʻng (kishi) Quboga borardi va ularning oldiga yetib kelganida quyosh hamon baland turardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз аср намозини ўқир эдик, сўнг (киши) Қубога борарди ва уларнинг олдига етиб келганида қуёш ҳамон баланд турарди.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَخْرُجُ الإِنْسَانُ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَيَجِدُهُمْ يُصَلُّونَ الْعَصْرَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz asr namozini oʻqir edik, soʻng kishi Banu Amr ibn Avf (qabilasi)ga chiqib borardi va ularni asr namozini oʻqiyotgan holda topardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз аср намозини ўқир эдик, сўнг киши Бану Амр ибн Авф (қабиласи)га чиқиб борарди ва уларни аср намозини ўқиётган ҳолда топарди.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ الْعَامِرِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، - وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ - قَالَ عَمْرٌو أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، أَنَّ مُوسَى بْنَ سَعْدٍ الأَنْصَارِيَّ، حَدَّثَهُ عَنْ حَفْصِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ فَلَمَّا انْصَرَفَ أَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نُرِيدُ أَنْ نَنْحَرَ جَزُورًا لَنَا وَنَحْنُ نُحِبُّ أَنْ تَحْضُرَهَا . قَالَ " نَعَمْ " . فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْنَا مَعَهُ فَوَجَدْنَا الْجَزُورَ لَمْ تُنْحَرْ فَنُحِرَتْ ثُمَّ قُطِّعَتْ ثُمَّ طُبِخَ مِنْهَا ثُمَّ أَكَلْنَا قَبْلَ أَنْ تَغِيبَ الشَّمْسُ . وَقَالَ الْمُرَادِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ وَعَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga asr namozini oʻqib berdilar. Namozdan qaytganlarida Banu Salima (qabilasi)dan bir kishi u zotning oldiga kelib: «Yo Rasululloh! Biz oʻzimizning bir tuyamizni soʻymoqchimiz va siz unda hozir boʻlishingizni istaymiz», dedi. U (zot): «Xoʻp», dedilar. Soʻng u (kishi) ketdi, biz ham u bilan ketdik va tuyani hali soʻyilmagan holda topdik. Keyin u soʻyildi, soʻng boʻlaklarga ajratildi, soʻng undan (bir qismi) pishirildi, soʻng biz quyosh botishidan oldin (uni) yedik.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга аср намозини ўқиб бердилар. Намоздан қайтганларида Бану Салима (қабиласи)дан бир киши у зотнинг олдига келиб: «Ё Расулуллоҳ! Биз ўзимизнинг бир туямизни сўймоқчимиз ва сиз унда ҳозир бўлишингизни истаймиз», деди. У (зот): «Хўп», дедилар. Сўнг у (киши) кетди, биз ҳам у билан кетдик ва туяни ҳали сўйилмаган ҳолда топдик. Кейин у сўйилди, сўнг бўлакларга ажратилди, сўнг ундан (бир қисми) пиширилди, сўнг биз қуёш ботишидан олдин (уни) едик.
وَحَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ، سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ نَظَرْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً حَتَّى كَانَ قَرِيبٌ مِنْ نِصْفِ اللَّيْلِ ثُمَّ جَاءَ فَصَلَّى ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ خَاتَمِهِ فِي يَدِهِ مِنْ فِضَّةٍ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz bir tun Rasululloh ﷺ ni tun yarmiga yaqinlashguncha kutdik. Soʻng (u zot) kelib, namoz oʻqidilar, keyin yuzlarini bizga qaratdilar. Goʻyo men u zotning qoʻlidagi kumush uzugining yaltirashiga qarab turganday boʻlaman».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз бир тун Расулуллоҳ ﷺ ни тун ярмига яқинлашгунча кутдик. Сўнг (у зот) келиб, намоз ўқидилар, кейин юзларини бизга қаратдилар. Гўё мен у зотнинг қўлидаги кумуш узугининг ялтирашига қараб тургандай бўламан».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ جَدَّتَهُ، مُلَيْكَةَ دَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِطَعَامٍ صَنَعَتْهُ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ " قُومُوا فَأُصَلِّيَ لَكُمْ " . قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَقُمْتُ إِلَى حَصِيرٍ لَنَا قَدِ اسْوَدَّ مِنْ طُولِ مَا لُبِسَ فَنَضَحْتُهُ بِمَاءٍ فَقَامَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَفَفْتُ أَنَا وَالْيَتِيمُ وَرَاءَهُ وَالْعَجُوزُ مِنْ وَرَائِنَا فَصَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Anasning buvisi Mulayka Rasululloh ﷺ ni oʻzi tayyorlagan taomga taklif qildi. U zot undan yedilar, soʻng: «Turinglar, sizlarga (xosiyat boʻlishi uchun) namoz oʻqib beray», dedilar. Anas ibn Molik dedi: Men koʻp ishlatilganidan qoraygan boʻyramizning oldiga bordim va uni suv bilan namladim. Rasululloh ﷺ uning ustida turdilar, men bilan yetim (bola) u zotning orqalarida saf tortdik, kampir esa orqamizda (turdi). Rasululloh ﷺ bizga ikki rakaat namoz oʻqib berdilar, soʻng (namozdan) chiqdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Анаснинг бувиси Мулайка Расулуллоҳ ﷺ ни ўзи тайёрлаган таомга таклиф қилди. У зот ундан едилар, сўнг: «Туринглар, сизларга (хосият бўлиши учун) намоз ўқиб берай», дедилар. Анас ибн Молик деди: Мен кўп ишлатилганидан қорайган бўйрамизнинг олдига бордим ва уни сув билан намладим. Расулуллоҳ ﷺ унинг устида турдилар, мен билан етим (бола) у зотнинг орқаларида саф тортдик, кампир эса орқамизда (турди). Расулуллоҳ ﷺ бизга икки ракаат намоз ўқиб бердилар, сўнг (намоздан) чиқдилар.
وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، وَأَبُو الرَّبِيعِ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ، قَالَ شَيْبَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحْسَنَ النَّاسِ خُلُقًا فَرُبَّمَا تَحْضُرُ الصَّلاَةُ وَهْوَ فِي بَيْتِنَا فَيَأْمُرُ بِالْبِسَاطِ الَّذِي تَحْتَهُ فَيُكْنَسُ ثُمَّ يُنْضَحُ ثُمَّ يَؤُمُّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَقُومُ خَلْفَهُ فَيُصَلِّي بِنَا وَكَانَ بِسَاطُهُمْ مِنْ جَرِيدِ النَّخْلِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ odamlarning xulqi eng goʻzali edilar. Baʼzan u zot bizning uyimizda boʻlganlarida namoz vaqti kirar, shunda u zot ostlaridagi gilamni buyurar, u supurilib, soʻng (uning ustiga) suv sepilar edi. Keyin Rasululloh ﷺ imomlik qilar, biz orqalarida turardik, u zot bizga namoz oʻqib berardilar. Ularning gilami xurmo shoxlaridan (toʻqilgan) edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ одамларнинг хулқи энг гўзали эдилар. Баъзан у зот бизнинг уйимизда бўлганларида намоз вақти кирар, шунда у зот остларидаги гиламни буюрар, у супурилиб, сўнг (унинг устига) сув сепилар эди. Кейин Расулуллоҳ ﷺ имомлик қилар, биз орқаларида турардик, у зот бизга намоз ўқиб берардилар. Уларнинг гилами хурмо шохларидан (тўқилган) эди.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الَّذِينَ قَتَلُوا أَصْحَابَ بِئْرِ مَعُونَةَ ثَلاَثِينَ صَبَاحًا يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَلِحْيَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَتِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ . قَالَ أَنَسٌ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الَّذِينَ قُتِلُوا بِبِئْرِ مَعُونَةَ قُرْآنًا قَرَأْنَاهُ حَتَّى نُسِخَ بَعْدُ أَنْ بَلِّغُوا قَوْمَنَا أَنْ قَدْ لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَرَضِينَا عَنْهُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Biʼri Maʼuna ahlini (sahobalarni) oʻldirganlarga qarshi oʻttiz tong (duo) qildilar; Riʼl, Zakvon, Lihyon va Allohga hamda Rasuliga itoatsizlik qilgan Usayyaga qarshi duo qilar edilar. Anas dedi: Alloh azza va jalla Biʼri Maʼunada oʻldirilganlar haqida bir Qurʼon (oyat) nozil qildi, biz uni keyinroq mansux qilingungacha oʻqib yurdik: {Qavmimizga yetkazinglarki, biz Robbimizga roʻbaroʻ boʻldik, U bizdan rozi boʻldi va biz Undan rozi boʻldik}.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Биъри Маъуна аҳлини (саҳобаларни) ўлдирганларга қарши ўттиз тонг (дуо) қилдилар; Риъл, Заквон, Лиҳён ва Аллоҳга ҳамда Расулига итоатсизлик қилган Усайяга қарши дуо қилар эдилар. Анас деди: Аллоҳ азза ва жалла Биъри Маъунада ўлдирилганлар ҳақида бир Қуръон (оят) нозил қилди, биз уни кейинроқ мансух қилингунгача ўқиб юрдик: {Қавмимизга етказингларки, биз Роббимизга рўбарў бўлдик, У биздан рози бўлди ва биз Ундан рози бўлдик}.
وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ مُعَاذٍ - حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَيَقُولُ " عُصَيَّةُ عَصَتِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ subh namozida rukuʼdan soʻng bir oy qunut oʻqib, Riʼl va Zakvonga qarshi duo qildilar hamda: «Usayya Allohga va Rasuliga itoatsizlik qildi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ субҳ намозида рукуъдан сўнг бир ой қунут ўқиб, Риъл ва Заквонга қарши дуо қилдилар ҳамда: «Усайя Аллоҳга ва Расулига итоатсизлик қилди», дедилар.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، أَخْبَرَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ يَدْعُو عَلَى بَنِي عُصَيَّةَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ fajr namozida rukuʼdan soʻng bir oy qunut oʻqib, Bani Usayyaga qarshi duo qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ фажр намозида рукуъдан сўнг бир ой қунут ўқиб, Бани Усайяга қарши дуо қилдилар.
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، وَابْنُ، فُضَيْلٍ ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، كُلُّهُمْ عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ . يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u zotdan ushbu hadis (boshqa isnod bilan) Nabiy ﷺ dan rivoyat qilindi. Ularning baʼzilari boshqalaridan (rivoyatga) ziyoda qiladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у зотдан ушбу ҳадис (бошқа иснод билан) Набий ﷺ дан ривоят қилинди. Уларнинг баъзилари бошқаларидан (ривоятга) зиёда қилади.
وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ شَهْرًا يَلْعَنُ رِعْلاً وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوُا اللَّهَ وَرَسُولَهُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir oy qunut oʻqib, Allohga va Rasuliga itoatsizlik qilgan Riʼl, Zakvon va Usayyani laʼnatladilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир ой қунут ўқиб, Аллоҳга ва Расулига итоатсизлик қилган Риъл, Заквон ва Усайяни лаънатладилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ ثُمَّ تَرَكَهُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir oy qunut oʻqib, arab qabilalaridan baʼzi qabilalarga qarshi duo qildilar, soʻng uni tark etdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир ой қунут ўқиб, араб қабилаларидан баъзи қабилаларга қарши дуо қилдилар, сўнг уни тарк этдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا
عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، - وَهُوَ
عَمُّهُ - قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ حِينَ يَتُوبُ
إِلَيْهِ مِنْ أَحَدِكُمْ كَانَ عَلَى رَاحِلَتِهِ بِأَرْضِ فَلاَةٍ فَانْفَلَتَتْ مِنْهُ وَعَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَأَيِسَ
مِنْهَا فَأَتَى شَجَرَةً فَاضْطَجَعَ فِي ظِلِّهَا قَدْ أَيِسَ مِنْ رَاحِلَتِهِ فَبَيْنَا هُوَ كَذَلِكَ إِذَا هُوَ بِهَا
قَائِمَةً عِنْدَهُ فَأَخَذَ بِخِطَامِهَا ثُمَّ قَالَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ اللَّهُمَّ أَنْتَ عَبْدِي وَأَنَا رَبُّكَ . أَخْطَأَ
مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh bandasi Unga tavba qilgan paytida bandasining tavbasidan, sizlardan biringiz ovloq bir yerda tuyasi ustida boʻlib, tuya undan qochib ketib, tuya ustida uning yeguligi va ichkiligi boʻlib, undan umidini uzgan kishidan koʻra qattiqroq quvonadi. (U kishi) bir daraxt yoniga kelib, uning soyasida, tuyasidan umidini uzgan holda yotdi. Shu ahvolda turgan paytida, birdan tuya uning yonida turibdi. U tuyaning jilovidan ushladi, soʻng quvonchining zoʻridan: ‹Yo Alloh, Sen mening bandamsan, Men esa Sening Robbingman!› — dedi. U quvonchining zoʻridan xato qilib (shunday deb) yubordi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ бандаси Унга тавба қилган пайтида бандасининг тавбасидан, сизлардан бирингиз овлоқ бир ерда туяси устида бўлиб, туя ундан қочиб кетиб, туя устида унинг егулиги ва ичкилиги бўлиб, ундан умидини узган кишидан кўра қаттиқроқ қувонади. (У киши) бир дарахт ёнига келиб, унинг соясида, туясидан умидини узган ҳолда ётди. Шу аҳволда турган пайтида, бирдан туя унинг ёнида турибди. У туянинг жиловидан ушлади, сўнг қувончининг зўридан: ‹Ё Аллоҳ, Сен менинг бандамсан, Мен эса Сенинг Роббингман!› — деди. У қувончининг зўридан хато қилиб (шундай деб) юборди», — дедилар.
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ
اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنْ أَحَدِكُمْ إِذَا اسْتَيْقَظَ عَلَى
بَعِيرِهِ قَدْ أَضَلَّهُ بِأَرْضِ فَلاَةٍ " .
وَحَدَّثَنِيهِ أَحْمَدُ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ،
مَالِكٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh bandasining tavbasidan, sizlardan biringiz ovloq bir yerda tuyasini yoʻqotib, (soʻng uni topib) tuyasi ustida uygʻonganidan koʻra qattiqroq quvonadi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ бандасининг тавбасидан, сизлардан бирингиз овлоқ бир ерда туясини йўқотиб, (сўнг уни топиб) туяси устида уйғонганидан кўра қаттиқроқ қувонади», — дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ إِسْحَاقَ،
بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ
يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَىَّ - قَالَ - وَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَصَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ
صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْ فِيَّ
كِتَابَ اللَّهِ . قَالَ " هَلْ حَضَرْتَ الصَّلاَةَ مَعَنَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " قَدْ غُفِرَ لَكَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh! Men had (jazoga) sazovor bir (gunoh) qilib qoʻydim, uni menga joriy qiling», — dedi. (Roviy) dedi: Namoz (vaqti) keldi, bas u Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqidi. Namozni ado etgach: «Yo Rasululloh! Men had (jazoga) sazovor bir (gunoh) qilib qoʻydim, men haqimda Allohning Kitobini joriy qiling», — dedi. U zot: «Sen biz bilan namozda hozir boʻldingmi?» — dedilar. U: «Ha», — dedi. U zot: «Sen magʻfirat qilinding», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ! Мен ҳад (жазога) сазовор бир (гуноҳ) қилиб қўйдим, уни менга жорий қилинг», — деди. (Ровий) деди: Намоз (вақти) келди, бас у Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқиди. Намозни адо этгач: «Ё Расулуллоҳ! Мен ҳад (жазога) сазовор бир (гуноҳ) қилиб қўйдим, мен ҳақимда Аллоҳнинг Китобини жорий қилинг», — деди. У зот: «Сен биз билан намозда ҳозир бўлдингми?» — дедилар. У: «Ҳа», — деди. У зот: «Сен мағфират қилиндинг», — дедилар.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ
أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، كَانَ يُتَّهَمُ بِأُمِّ وَلَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى
الله عليه وسلم لِعَلِيٍّ " اذْهَبْ فَاضْرِبْ عُنُقَهُ " . فَأَتَاهُ عَلِيٌّ فَإِذَا هُوَ فِي رَكِيٍّ يَتَبَرَّدُ
فِيهَا فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ اخْرُجْ . فَنَاوَلَهُ يَدَهُ فَأَخْرَجَهُ فَإِذَا هُوَ مَجْبُوبٌ لَيْسَ لَهُ ذَكَرٌ فَكَفَّ
عَلِيٌّ عَنْهُ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَمَجْبُوبٌ مَا لَهُ ذَكَرٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Rasululloh ﷺ ning umm valadlari (oʻgʻil tuqqan choʻrilari) bilan ayblanar edi. Shunda Rasululloh ﷺ Aliga: «Borib, uning boʻynini ur», — dedilar. Ali uning oldiga keldi, qarasa, u bir quduqda (suvda) salqinlanib oʻtiribdi. Ali unga: «Chiq!», — dedi va unga qoʻlini uzatib, uni (suvdan) chiqardi. Qarasa, u majbub (jinsiy aʼzosi kesilgan) ekan, jinsiy aʼzosi yoʻq edi. Shunda Ali undan (qoʻlini) tortdi (uni oʻldirishdan toʻxtadi), soʻng Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh, u majbub ekan, jinsiy aʼzosi yoʻq ekan», — dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Расулуллоҳ ﷺ нинг умм валадлари (ўғил туққан чўрилари) билан айбланар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Алига: «Бориб, унинг бўйнини ур», — дедилар. Али унинг олдига келди, қараса, у бир қудуқда (сувда) салқинланиб ўтирибди. Али унга: «Чиқ!», — деди ва унга қўлини узатиб, уни (сувдан) чиқарди. Қараса, у мажбуб (жинсий аъзоси кесилган) экан, жинсий аъзоси йўқ эди. Шунда Али ундан (қўлини) тортди (уни ўлдиришдан тўхтади), сўнг Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, у мажбуб экан, жинсий аъзоси йўқ экан», — деди.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُغِيرَةِ
- عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ مِنَّا رَجُلٌ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ قَدْ قَرَأَ الْبَقَرَةَ وَآلَ
عِمْرَانَ وَكَانَ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَانْطَلَقَ هَارِبًا حَتَّى لَحِقَ بِأَهْلِ الْكِتَابِ
- قَالَ - فَرَفَعُوهُ قَالُوا هَذَا قَدْ كَانَ يَكْتُبُ لِمُحَمَّدٍ فَأُعْجِبُوا بِهِ فَمَا لَبِثَ أَنْ قَصَمَ اللَّهُ
عُنُقَهُ فِيهِمْ فَحَفَرُوا لَهُ فَوَارَوْهُ فَأَصْبَحَتِ الأَرْضُ قَدْ نَبَذَتْهُ عَلَى وَجْهِهَا ثُمَّ عَادُوا فَحَفَرُوا
لَهُ فَوَارَوْهُ فَأَصْبَحَتِ الأَرْضُ قَدْ نَبَذَتْهُ عَلَى وَجْهِهَا ثُمَّ عَادُوا فَحَفَرُوا لَهُ فَوَارَوْهُ فَأَصْبَحَتِ
الأَرْضُ قَدْ نَبَذَتْهُ عَلَى وَجْهِهَا فَتَرَكُوهُ مَنْبُوذًا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Oramizda Bani Najjordan boʻlgan bir kishi bor edi. U Baqara va Oli Imron (suralari)ni oʻqigan va Rasululloh ﷺ uchun (vahiyni) yozib turardi. U (dindan) qochib ketib, ahli kitobga qoʻshildi. (Anas) dedi: Ular uni (oʻzlaricha) ulugʻlab: ‹Bu Muhammad uchun yozib turardi›, deyishdi va undan xursand boʻlishdi. Koʻp oʻtmay Alloh ularning orasida uning boʻynini sindirdi (joniga oldi). Ular unga (qabr) qazib, koʻmishdi, lekin yer uni yuzasiga otib chiqargan boʻlib tongni qarshiladi. Soʻng yana qaytib, unga (qabr) qazib koʻmishdi, lekin yer uni yana yuzasiga otib chiqargan boʻlib tongni qarshiladi. Soʻng yana qaytib, unga (qabr) qazib koʻmishdi, lekin yer uni yana yuzasiga otib chiqargan boʻlib tongni qarshiladi. Oxiri uni koʻmilmagan holda tashlab qoʻyishdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Орамизда Бани Нажжордан бўлган бир киши бор эди. У Бақара ва Оли Имрон (суралари)ни ўқиган ва Расулуллоҳ ﷺ учун (ваҳийни) ёзиб турарди. У (диндан) қочиб кетиб, аҳли китобга қўшилди. (Анас) деди: Улар уни (ўзларича) улуғлаб: ‹Бу Муҳаммад учун ёзиб турарди›, дейишди ва ундан хурсанд бўлишди. Кўп ўтмай Аллоҳ уларнинг орасида унинг бўйнини синдирди (жонига олди). Улар унга (қабр) қазиб, кўмишди, лекин ер уни юзасига отиб чиқарган бўлиб тонгни қаршилади. Сўнг яна қайтиб, унга (қабр) қазиб кўмишди, лекин ер уни яна юзасига отиб чиқарган бўлиб тонгни қаршилади. Сўнг яна қайтиб, унга (қабр) қазиб кўмишди, лекин ер уни яна юзасига отиб чиқарган бўлиб тонгни қаршилади. Охири уни кўмилмаган ҳолда ташлаб қўйишди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ الزِّيَادِيِّ،
أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ أَبُو جَهْلٍ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ
عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ . فَنَزَلَتْ { وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ
وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ * وَمَا لَهُمْ أَلاَّ يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ
الْحَرَامِ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Jahl: «Yo Alloh! Agar mana shu (din) Sening huzuringdan boʻlgan haq boʻlsa, ustimizga osmondan toshlar yogʻdir yoki bizga alamli azob keltir», dedi. Shunda «Sen ularning orasida ekansan, Alloh ularni azoblamas edi. Ular istigʻfor aytib turar ekanlar ham, Alloh ularni azoblovchi emas. Ular Masjidul-Haromdan (odamlarni) toʻsayotgan ekanlar, Alloh ularni nega azoblamasin?» — oyat oxirigacha (nozil boʻldi) (Anfol 33-34).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Жаҳл: «Ё Аллоҳ! Агар мана шу (дин) Сенинг ҳузурингдан бўлган ҳақ бўлса, устимизга осмондан тошлар ёғдир ёки бизга аламли азоб келтир», деди. Шунда «Сен уларнинг орасида экансан, Аллоҳ уларни азобламас эди. Улар истиғфор айтиб турар эканлар ҳам, Аллоҳ уларни азобловчи эмас. Улар Масжидул-Ҳаромдан (одамларни) тўсаётган эканлар, Аллоҳ уларни нега азобламасин?» — оят охиригача (нозил бўлди) (Анфол 33-34).
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ،
حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ أَهْلَ، مَكَّةَ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرِيَهُمْ آيَةً
فَأَرَاهُمُ انْشِقَاقَ الْقَمَرِ مَرَّتَيْنِ .
وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ،
بِمَعْنَى حَدِيثِ شَيْبَانَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Makka ahli Rasululloh ﷺ dan oʻzlariga bir oyat (moʻjiza) koʻrsatishlarini soʻradilar. Shunda u zot ularga oyning ikki marta yorilishini koʻrsatdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Макка аҳли Расулуллоҳ ﷺ дан ўзларига бир оят (мўжиза) кўрсатишларини сўрадилар. Шунда у зот уларга ойнинг икки марта ёрилишини кўрсатдилар.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، وَأَبُو دَاوُدَ ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ،
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، وَأَبُو دَاوُدَ كُلُّهُمْ عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ،
قَالَ انْشَقَّ الْقَمَرُ فِرْقَتَيْنِ . وَفِي حَدِيثِ أَبِي دَاوُدَ انْشَقَّ الْقَمَرُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى
الله عليه وسلم .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Oy ikki boʻlakka boʻlindi. Boshqa rivoyatda esa: «Rasululloh ﷺ zamonida oy yorildi», — deyilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ой икки бўлакка бўлинди. Бошқа ривоятда эса: «Расулуллоҳ ﷺ замонида ой ёрилди», — дейилган.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ،
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لأَهْوَنِ
أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا لَوْ كَانَتْ لَكَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا أَكُنْتَ مُفْتَدِيًا بِهَا فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَقُولُ قَدْ أَرَدْتُ
مِنْكَ أَهْوَنَ مِنْ هَذَا وَأَنْتَ فِي صُلْبِ آدَمَ أَنْ لاَ تُشْرِكَ - أَحْسَبُهُ قَالَ - وَلاَ أُدْخِلَكَ النَّارَ
فَأَبَيْتَ إِلاَّ الشِّرْكَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dedilar: «Taborak va taolo boʻlgan Alloh doʻzax ahlining azobi eng yengiliga: ‹Agar dunyo va undagi narsalar seniki boʻlsa, uni (oʻzingni qutqarishga) fido qilarmiding?› — deydi. U: ‹Ha›, — deydi. Shunda (Alloh): ‹Sen Odamning pushtida ekaningda Mendan shundan ham yengilrogʻini — Menga shirk keltirmasligingni istagan edim›, — deydi». (Roviy:) Oʻylaymanki, u zot: «‹...va seni doʻzaxga kiritmaslikni (istagan edim), biroq sen shirkdan boshqasiga koʻnmading›», — deb (aytdilar).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дедилар: «Таборак ва таоло бўлган Аллоҳ дўзах аҳлининг азоби энг енгилига: ‹Агар дунё ва ундаги нарсалар сеники бўлса, уни (ўзингни қутқаришга) фидо қилармидинг?› — дейди. У: ‹Ҳа›, — дейди. Шунда (Аллоҳ): ‹Сен Одамнинг пуштида эканингда Мендан шундан ҳам енгилроғини — Менга ширк келтирмаслигингни истаган эдим›, — дейди». (Ровий:) Ўйлайманки, у зот: «‹...ва сени дўзахга киритмасликни (истаган эдим), бироқ сен ширкдан бошқасига кўнмадинг›», — деб (айтдилар).
حَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ
أَبِي عِمْرَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ إِلاَّ
قَوْلَهُ " وَلاَ أُدْخِلَكَ النَّارَ " . فَإِنَّهُ لَمْ يَذْكُرْهُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dan shuning misli (rivoyat qilinadi), faqat «...va seni doʻzaxga kiritmaslikni (istagan edim)» degan soʻz bundan mustasno, chunki uni zikr qilmadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дан шунинг мисли (ривоят қилинади), фақат «...ва сени дўзахга киритмасликни (истаган эдим)» деган сўз бундан мустасно, чунки уни зикр қилмади.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ،
بَشَّارٍ قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ،
حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يُقَالُ لِلْكَافِرِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَرَأَيْتَ
لَوْ كَانَ لَكَ مِلْءُ الأَرْضِ ذَهَبًا أَكُنْتَ تَفْتَدِي بِهِ فَيَقُولُ نَعَمْ . فَيُقَالُ لَهُ قَدْ سُئِلْتَ أَيْسَرَ مِنْ
ذَلِكَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dedilar: «Qiyomat kuni kofirga: ‹Aytchi, agar yer toʻla oltin seniki boʻlsa, uni (oʻzingni qutqarishga) fido qilarmiding?› — deyiladi. U: ‹Ha›, — deydi. Shunda unga: ‹Sendan bundan ham yengilrogʻi soʻralgan edi (lekin uni qilmading)›, — deyiladi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дедилар: «Қиёмат куни кофирга: ‹Айтчи, агар ер тўла олтин сеники бўлса, уни (ўзингни қутқаришга) фидо қилармидинг?› — дейилади. У: ‹Ҳа›, — дейди. Шунда унга: ‹Сендан бундан ҳам енгилроғи сўралган эди (лекин уни қилмадинг)›, — дейилади».
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، ح وَحَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا
عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ - كِلاَهُمَا عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ،
عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " فَيُقَالُ لَهُ كَذَبْتَ قَدْ سُئِلْتَ مَا هُوَ
أَيْسَرُ مِنْ ذَلِكَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan shuning mislini boshqa sanad bilan rivoyat qilinadi, faqat unda: «Shunda unga: ‹Yolgʻon aytding, sendan bundan ham yengilrogʻi soʻralgan edi›, — deyiladi», — deb keladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан шунинг мислини бошқа санад билан ривоят қилинади, фақат унда: «Шунда унга: ‹Ёлғон айтдинг, сендан бундан ҳам енгилроғи сўралган эди›, — дейилади», — деб келади.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا يُونُسُ،
بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ
يُحْشَرُ الْكَافِرُ عَلَى وَجْهِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ " أَلَيْسَ الَّذِي أَمْشَاهُ عَلَى رِجْلَيْهِ فِي الدُّنْيَا
قَادِرًا عَلَى أَنْ يُمْشِيَهُ عَلَى وَجْهِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . قَالَ قَتَادَةُ بَلَى وَعِزَّةِ رَبِّنَا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi: «Yo Rasululloh! Qiyomat kuni kofir yuzi bilan (sudralib) qanday toʻplanadi?» — dedi. U zot: «Dunyoda uni ikki oyogʻida yurgizgan (Zot) Qiyomat kuni uni yuzi bilan yurgizishga qodir emasmi?» — dedilar. Qatoda dedi: Albatta (qodir), Robbimizning izzati bilan qasamki!Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши: «Ё Расулуллоҳ! Қиёмат куни кофир юзи билан (судралиб) қандай тўпланади?» — деди. У зот: «Дунёда уни икки оёғида юргизган (Зот) Қиёмат куни уни юзи билан юргизишга қодир эмасми?» — дедилар. Қатода деди: Албатта (қодир), Роббимизнинг иззати билан қасамки!
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ،
الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُؤْتَى بِأَنْعَمِ أَهْلِ
الدُّنْيَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُصْبَغُ فِي النَّارِ صَبْغَةً ثُمَّ يُقَالُ يَا ابْنَ آدَمَ هَلْ رَأَيْتَ
خَيْرًا قَطُّ هَلْ مَرَّ بِكَ نَعِيمٌ قَطُّ فَيَقُولُ لاَ وَاللَّهِ يَا رَبِّ . وَيُؤْتَى بِأَشَدِّ النَّاسِ بُؤْسًا فِي الدُّنْيَا
مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيُصْبَغُ صَبْغَةً فِي الْجَنَّةِ فَيُقَالُ لَهُ يَا ابْنَ آدَمَ هَلْ رَأَيْتَ بُؤْسًا قَطُّ هَلْ مَرَّ
بِكَ شِدَّةٌ قَطُّ فَيَقُولُ لاَ وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا مَرَّ بِي بُؤُسٌ قَطُّ وَلاَ رَأَيْتُ شِدَّةً قَطُّ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni doʻzax ahlidan boʻlgan, dunyoda eng farovon yashagan kishi keltirilib, doʻzaxda bir marta botiriladi. Soʻng: ‹Ey Odam farzandi! Sen biror yaxshilik koʻrganmiding? Senga biror neʼmat oʻtganmidi?› — deyiladi. U: ‹Yoʻq, Allohga qasam, ey Robbim!› — deydi. Jannat ahlidan boʻlgan, dunyoda eng ogʻir hayot kechirgan kishi keltirilib, jannatda bir marta botiriladi. Soʻng unga: ‹Ey Odam farzandi! Sen biror musibat koʻrganmiding? Senga biror qiyinchilik oʻtganmidi?› — deyiladi. U: ‹Yoʻq, Allohga qasam, ey Robbim, menga biror musibat oʻtmagan va men biror qiyinchilik koʻrmaganman›, — deydi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни дўзах аҳлидан бўлган, дунёда энг фаровон яшаган киши келтирилиб, дўзахда бир марта ботирилади. Сўнг: ‹Эй Одам фарзанди! Сен бирор яхшилик кўрганмидинг? Сенга бирор неъмат ўтганмиди?› — дейилади. У: ‹Йўқ, Аллоҳга қасам, эй Роббим!› — дейди. Жаннат аҳлидан бўлган, дунёда энг оғир ҳаёт кечирган киши келтирилиб, жаннатда бир марта ботирилади. Сўнг унга: ‹Эй Одам фарзанди! Сен бирор мусибат кўрганмидинг? Сенга бирор қийинчилик ўтганмиди?› — дейилади. У: ‹Йўқ, Аллоҳга қасам, эй Роббим, менга бирор мусибат ўтмаган ва мен бирор қийинчилик кўрмаганман›, — дейди», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا
يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ
اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ لاَ يَظْلِمُ مُؤْمِنًا حَسَنَةً يُعْطَى بِهَا فِي الدُّنْيَا وَيُجْزَى بِهَا
فِي الآخِرَةِ وَأَمَّا الْكَافِرُ فَيُطْعَمُ بِحَسَنَاتِ مَا عَمِلَ بِهَا لِلَّهِ فِي الدُّنْيَا حَتَّى إِذَا أَفْضَى إِلَى
الآخِرَةِ لَمْ تَكُنْ لَهُ حَسَنَةٌ يُجْزَى بِهَا " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, Alloh moʻminga (qilgan) yaxshiligi sababli zulm qilmaydi: u (yaxshilik) sababli dunyoda (neʼmat) ato etiladi va oxiratda mukofotlanadi. Kofirga kelsak, u dunyoda Alloh uchun qilgan yaxshiliklari sababli (dunyoda neʼmat bilan) taomlantiriladi, hatto oxiratga yetib borganida unga (oʻsha) mukofotlanadigan birorta yaxshilik qolmaydi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, Аллоҳ мўминга (қилган) яхшилиги сабабли зулм қилмайди: у (яхшилик) сабабли дунёда (неъмат) ато этилади ва охиратда мукофотланади. Кофирга келсак, у дунёда Аллоҳ учун қилган яхшиликлари сабабли (дунёда неъмат билан) таомлантирилади, ҳатто охиратга етиб борганида унга (ўша) мукофотланадиган бирорта яхшилик қолмайди».
حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ
أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ حَدَّثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْكَافِرَ إِذَا عَمِلَ حَسَنَةً
أُطْعِمَ بِهَا طُعْمَةً مِنَ الدُّنْيَا وَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَإِنَّ اللَّهَ يَدَّخِرُ لَهُ حَسَنَاتِهِ فِي الآخِرَةِ وَيُعْقِبُهُ رِزْقًا
فِي الدُّنْيَا عَلَى طَاعَتِهِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, kofir bir yaxshilik qilsa, u sababli dunyodan biror taom (neʼmat) bilan taomlantiriladi. Moʻminga kelsak, albatta, Alloh uning yaxshiliklarini oxirat uchun zaxira qilib qoʻyadi va dunyoda taat-itoati sababli unga rizq berib turadi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, кофир бир яхшилик қилса, у сабабли дунёдан бирор таом (неъмат) билан таомлантирилади. Мўминга келсак, албатта, Аллоҳ унинг яхшиликларини охират учун захира қилиб қўяди ва дунёда таат-итоати сабабли унга ризқ бериб туради».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرُّزِّيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ
قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَى حَدِيثِهِمَا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan yuqoridagi ikkovining hadisi maʼnosida boshqa sanad bilan rivoyat qilinadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан юқоридаги икковининг ҳадиси маъносида бошқа санад билан ривоят қилинади.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، وَحُمَيْدٍ، عَنْ
أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " حُفَّتِ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ وَحُفَّتِ
النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat yoqimsiz narsalar bilan, doʻzax esa shahvatlar bilan oʻralgandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат ёқимсиз нарсалар билан, дўзах эса шаҳватлар билан ўралгандир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ،
الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ فِي الْجَنَّةِ لَسُوقًا
يَأْتُونَهَا كُلَّ جُمُعَةٍ فَتَهُبُّ رِيحُ الشَّمَالِ فَتَحْثُو فِي وُجُوهِهِمْ وَثِيَابِهِمْ فَيَزْدَادُونَ حُسْنًا وَجَمَالاً
فَيَرْجِعُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ وَقَدِ ازْدَادُوا حُسْنًا وَجَمَالاً فَيَقُولُ لَهُمْ أَهْلُوهُمْ وَاللَّهِ لَقَدِ ازْدَدْتُمْ
بَعْدَنَا حُسْنًا وَجَمَالاً . فَيَقُولُونَ وَأَنْتُمْ وَاللَّهِ لَقَدِ ازْدَدْتُمْ بَعْدَنَا حُسْنًا وَجَمَالاً " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Jannatda bir bozor bor, ular har juma kuni unga keladilar. Soʻng shimol shamoli esib, yuzlariga va kiyimlariga (mushk) sochadi, shu bilan ular husnu jamolda yanada ortadilar. Soʻng ular ahllariga husnu jamolda yana ortgan holda qaytadilar. Shunda ahllari ularga: ‹Vallohi, bizdan ketganingizdan keyin husnu jamolda yana ortibsiz›, deydilar. Ular esa: ‹Vallohi, sizlar ham bizdan keyin husnu jamolda yana ortibsiz›, deydilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Жаннатда бир бозор бор, улар ҳар жума куни унга келадилар. Сўнг шимол шамоли эсиб, юзларига ва кийимларига (мушк) сочади, шу билан улар ҳусну жамолда янада ортадилар. Сўнг улар аҳлларига ҳусну жамолда яна ортган ҳолда қайтадилар. Шунда аҳллари уларга: ‹Валлоҳи, биздан кетганингиздан кейин ҳусну жамолда яна ортибсиз›, дейдилар. Улар эса: ‹Валлоҳи, сизлар ҳам биздан кейин ҳусну жамолда яна ортибсиз›, дейдилар».
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا
أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَزَالُ جَهَنَّمُ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ
. حَتَّى يَضَعَ فِيهَا رَبُّ الْعِزَّةِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَدَمَهُ فَتَقُولُ قَطْ قَطْ وَعِزَّتِكَ . وَيُزْوَى بَعْضُهَا
إِلَى بَعْضٍ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Jahannam ‹Yana bormi?› deyaveradi, toki izzat Robbi — tabaroka va taolo — unga oyogʻini qoʻyguncha. Shunda u: ‹Boʻldi, boʻldi, izzatingga qasam!› — deydi va uning baʼzi qismi baʼzisiga (siqilib) yigʻiladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Жаҳаннам ‹Яна борми?› деяверади, токи иззат Робби — табарока ва таоло — унга оёғини қўйгунча. Шунда у: ‹Бўлди, бўлди, иззатингга қасам!› — дейди ва унинг баъзи қисми баъзисига (сиқилиб) йиғилади», — дедилар.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ،
الْعَطَّارِ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَى حَدِيثِ شَيْبَانَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan Shaybon hadisi maʼnosida rivoyat qilinadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан Шайбон ҳадиси маъносида ривоят қилинади.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - أَخْبَرَنَا
ثَابِتٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَنسًا، يَقُولُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَبْقَى مِنَ الْجَنَّةِ مَا
شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَبْقَى ثُمَّ يُنْشِئُ اللَّهُ تَعَالَى لَهَا خَلْقًا مِمَّا يَشَاءُ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot ﷺ: «Jannatdan Alloh qoldirishni xohlagancha (joy) qoladi, soʻng Alloh taolo unga xohlagan (zotlaridan) bir xalq paydo qiladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот ﷺ: «Жаннатдан Аллоҳ қолдиришни хоҳлаганча (жой) қолади, сўнг Аллоҳ таоло унга хоҳлаган (зотларидан) бир халқ пайдо қилади», — дедилар.