Anas ibn Molik al-Ansoriy

وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَنَمْ

Va Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozida mudrasa, qaytsin va uxlasin», dedilar.Ва Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозида мудраса, қайтсин ва ухласин», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ وَيَزِيدَ بْنِ هَارُونَ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ نَسِيَ صَلَاةً أَوْ نَامَ عَنْهَا فَإِنَّمَا كَفَّارَتُهَا أَنْ يُصَلِّيَهَا إِذَا ذَكَرَهَا قَالَ يَزِيدُ فَكَفَّارَتُهَا أَنْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir namozni unutsa yoki uxlab qolib (oʻtkazib yuborsa), uning kafforati uni eslagan vaqtida oʻqib olishidir», dedilar. Yazid (rivoyatida): «Bas, uning kafforati shuki...», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир намозни унутса ёки ухлаб қолиб (ўтказиб юборса), унинг каффорати уни эслаган вақтида ўқиб олишидир», дедилар. Язид (ривоятида): «Бас, унинг каффорати шуки...», деди.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَيَرْضَى عَنْ الْعَبْدِ أَنْ يَأْكُلَ الْأُكْلَةَ فَيَحْمَدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهَا أَوْ يَشْرَبَ الشَّرْبَةَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh tabaraka va taolo bandaning bir luqma taom yeb, uning uchun Alloh azza va jallaga hamd aytishidan yoki bir qultum (suv) ichib (hamd aytishidan) rozi boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ табарака ва таоло банданинг бир луқма таом еб, унинг учун Аллоҳ азза ва жаллага ҳамд айтишидан ёки бир қултум (сув) ичиб (ҳамд айтишидан) рози бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَخَدَمْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِسْعَ سِنِينَ فَمَا أَعْلَمُهُ قَالَ لِي قَطُّ هَلَّا فَعَلْتَ كَذَا وَكَذَا وَلَا عَابَ عَلَيَّ شَيْئًا قَطُّ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺga toʻqqiz yil xizmat qildim. Bilishimcha, u zot menga hech qachon: «Nega bundoq-bundoq qilmading?» demadilar va meni hech narsada aybga ham qoʻymadilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺга тўққиз йил хизмат қилдим. Билишимча, у зот менга ҳеч қачон: «Нега бундоқ-бундоқ қилмадинг?» демадилар ва мени ҳеч нарсада айбга ҳам қўймадилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قُلْتُأَخْبِرْنِي بِشَيْءٍ عَقِلْتَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ صَلَّى الظُّهْرَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ قَالَ بِمِنًى وَأَيْنَ صَلَّى الْعَصْرَ يَوْمَ النَّفْرِ قَالَ بِالْأَبْطَحِ قَالَ ثُمَّ قَالَ افْعَلْ كَمَا يَفْعَلُ أُمَرَاؤُكَ

Abdulaziz ibn Rufayʼ (rahimahulloh) aytadi: Men Anas ibn Molikdan soʻradim: «Menga Rasululloh ﷺdan yodlab olgan biror narsangizdan xabar bering: u zot Tarviya kuni peshinni qayerda oʻqidilar?» dedim. U: «Minoda», dedi. Men: «Nafr kuni asrni qayerda oʻqidilar?» dedim. U: «Abtahda», dedi. Soʻng: «Amirlaring qanday qilsa, sen ham shunday qil», dedi.Абдулазиз ибн Руфайъ (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Мен Анас ибн Моликдан сўрадим: «Менга Расулуллоҳ ﷺдан ёдлаб олган бирор нарсангиздан хабар беринг: у зот Тарвия куни пешинни қаерда ўқидилар?» дедим. У: «Минода», деди. Мен: «Нафр куни асрни қаерда ўқидилар?» дедим. У: «Абтаҳда», деди. Сўнг: «Амирларинг қандай қилса, сен ҳам шундай қил», деди.

حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ وَغَسَّانُ بْنُ مُضَرَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ أَبِي مَسْلَمَةَ قَالَ قُلْتُ لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي نَعْلَيْهِ قَالَ نَعَمْ

Said ibn Yazid Abu Maslama (rahimahulloh) aytadi: Men Anas ibn Molikka: «Rasululloh ﷺ kovushlarida namoz oʻqir edilarmi?» dedim. U: «Ha», dedi.Саид ибн Язид Абу Маслама (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Мен Анас ибн Моликка: «Расулуллоҳ ﷺ ковушларида намоз ўқир эдиларми?» дедим. У: «Ҳа», деди.

حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ الرَّبِيعِ أَبُو خِدَاشٍ الْيُحْمَدِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عِمْرَانَ الْجَوْنِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُمَا أَعْرِفُ شَيْئًا الْيَوْمَ مِمَّا كُنَّا عَلَيْهِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْنَا لَهُ فَأَيْنَ الصَّلَاةُ قَالَ أَوَلَمْ تَصْنَعُوا فِي الصَّلَاةِ مَا قَدْ عَلِمْتُمْ

Abu Imron al-Javniy (rahimahulloh) aytadi: Men Anas ibn Molikning shunday deganini eshitdim: «Bugun men Rasululloh ﷺ davrida biz (amal qilib) turgan narsalardan hech narsani tanimayapman». Biz unga: «Namoz-chi?» dedik. U: «Namozda ham bilganingizni qilib qoʻymadingizmi?» dedi.Абу Имрон ал-Жавний (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Мен Анас ибн Моликнинг шундай деганини эшитдим: «Бугун мен Расулуллоҳ ﷺ даврида биз (амал қилиб) турган нарсалардан ҳеч нарсани танимаяпман». Биз унга: «Намоз-чи?» дедик. У: «Намозда ҳам билганингизни қилиб қўймадингизми?» деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَنَهَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَتَزَعْفَرَ الرَّجُلُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Allohning nabiysi ﷺ erkak kishining zaʼfaron surtishini qaytardilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Аллоҳнинг набийси ﷺ эркак кишининг заъфарон суртишини қайтардилар».

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَتَمَنَّى أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ لِضُرٍّ نَزَلَ بِهِ فَإِنْ كَانَ لَا بُدَّ مُتَمَنِّيَ الْمَوْتِ فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتْ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتْ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Birortangiz oʻziga yetgan bir zarar tufayli oʻlimni tilamasin. Agar tilamasdan iloji boʻlmasa, u: ‹Yo Alloh, agar yashash men uchun yaxshi boʻlsa, meni yashat; agar oʻlim men uchun yaxshi boʻlsa, meni vafot ettir› desin».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Бирортангиз ўзига етган бир зарар туфайли ўлимни тиламасин. Агар тиламасдан иложи бўлмаса, у: ‹Ё Аллоҳ, агар яшаш мен учун яхши бўлса, мени яшат; агар ўлим мен учун яхши бўлса, мени вафот эттир› десин».

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلْيَعْزِمْ فِي الدُّعَاءِ وَلَا يَقُلْ اللَّهُمَّ إِنْ شِئْتَ فَأَعْطِنِي فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا مُسْتَكْرِهَ لَهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Birortangiz duo qilsa, duoda qatʼiyatli boʻlsin va: ‹Yo Alloh, agar xohlasang, menga ato et› demasin. Chunki Alloh azza va jallani majburlovchi hech kim yoʻqdir».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Бирортангиз дуо қилса, дуода қатъиятли бўлсин ва: ‹Ё Аллоҳ, агар хоҳласанг, менга ато эт› демасин. Чунки Аллоҳ азза ва жаллани мажбурловчи ҳеч ким йўқдир».

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ قَالَ سَأَلَ قَتَادَةُ أَنَسًاأَيُّ دَعْوَةٍ كَانَ أَكْثَرَ يَدْعُو بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ أَكْثَرُ دَعْوَةٍ يَدْعُو بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِوَكَانَ أَنَسٌ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ بِدَعْوَةٍ دَعَا بِهَا وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ بِدُعَاءٍ دَعَا بِهَا فِيهِ

Abdulaziz (rahimahulloh) aytadi: Qatoda Anasdan: «Nabiy ﷺ eng koʻp qaysi duo bilan duo qilar edilar?» deb soʻradi. U: «Rasululloh ﷺ eng koʻp qiladigan duolari: ‹Allohumma Robbanaa, aatinaa fid-dunyaa hasanatan va fil-aaxiroti hasanatan va qinaa azaaban-naar (Ey Allohim, ey Robbimiz, bizga dunyoda yaxshilik, oxiratda ham yaxshilik ato et va bizni doʻzax azobidan saqla)› edi», dedi. Anas biror duo qilmoqchi boʻlsa, shu duo bilan duo qilar, boshqa duo qilmoqchi boʻlsa, uni ham shu duoning ichida aytar edi.Абдулазиз (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Қатода Анасдан: «Набий ﷺ энг кўп қайси дуо билан дуо қилар эдилар?» деб сўради. У: «Расулуллоҳ ﷺ энг кўп қиладиган дуолари: ‹Аллоҳумма Роббанаа, аатинаа фид-дуняа ҳасанатан ва фил-аахироти ҳасанатан ва қинаа азаабан-наар (Эй Аллоҳим, эй Роббимиз, бизга дунёда яхшилик, охиратда ҳам яхшилик ато эт ва бизни дўзах азобидан сақла)› эди», деди. Анас бирор дуо қилмоқчи бўлса, шу дуо билан дуо қилар, бошқа дуо қилмоқчи бўлса, уни ҳам шу дуонинг ичида айтар эди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَقَالَ مَرَّةً أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ مُعَاذٌ يَؤُمُّ قَوْمَهُ فَدَخَلَ حَرَامٌ وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَسْقِيَ نَخْلَهُ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ لِيُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ فَلَمَّا رَأَى مُعَاذًا طَوَّلَ تَجَوَّزَ فِي صَلَاتِهِ وَلَحِقَ بِنَخْلِهِ يَسْقِيهِ فَلَمَّا قَضَى مُعَاذٌ صَلَاتَهُ قِيلَ لَهُ إِنَّ حَرَامًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muoz oʻz qavmiga imomlik qilar edi. Harom xurmozorini sugʻormoqchi boʻlib kelib, qavm bilan namoz oʻqish uchun masjidga kirdi. Muozning (namozni) uzaytirganini koʻrgach, namozini qisqartirdi va xurmozoriga sugʻorgani ketdi. Muoz namozini tugatgach, unga: «Harom masjidga kirgan edi», deyildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муоз ўз қавмига имомлик қилар эди. Ҳаром хурмозорини суғормоқчи бўлиб келиб, қавм билан намоз ўқиш учун масжидга кирди. Муознинг (намозни) узайтирганини кўргач, намозини қисқартирди ва хурмозорига суғоргани кетди. Муоз намозини тугатгач, унга: «Ҳаром масжидга кирган эди», дейилди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبْثِ وَالْخَبَائِثِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning nabiysi ﷺ hojatxonaga kirganlarida: «Aʼuzu billahi minal-xubusi val-xaboisi (Allohdan erkak va urgʻochi shaytonlardan panoh tilayman)», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг набийси ﷺ ҳожатхонага кирганларида: «Аъузу биллаҳи минал-хубуси вал-хабоиси (Аллоҳдан эркак ва урғочи шайтонлардан паноҳ тилайман)», дер эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِقَالَ أَنَسٌ وَأَنَا أُضَحِّي بِكَبْشَيْنِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ ikkita qoʻchqorni qurbonlik qilar edilar». Anas: «Men ham ikkita qoʻchqorni qurbonlik qilaman», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ иккита қўчқорни қурбонлик қилар эдилар». Анас: «Мен ҳам иккита қўчқорни қурбонлик қиламан», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَبِسَ الْحَرِيرَ فِي الدُّنْيَا فَلَنْ يَلْبَسَهُ فِي الْآخِرَةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ: ‹Kim dunyoda ipak kiysa, oxiratda uni kiymaydi›, dedilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким дунёда ипак кийса, охиратда уни киймайди›, дедилар».

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ قَالَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ وَحَبْلٌ مَمْدُودٌ بَيْنَ سَارِيَتَيْنِ فَقَالَ مَا هَذَا قَالُوا لِزَيْنَبَ تُصَلِّي فَإِذَا كَسِلَتْ أَوْ فَتَرَتْ أَمْسَكَتْ بِهِ فَقَالَ حُلُّوهُ ثُمَّ قَالَ لِيُصَلِّ أَحَدُكُمْ نَشَاطَهُ فَإِذَا كَسِلَ أَوْ فَتَرَ فَلْيَقْعُدْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidga kirdilar, ikki ustun orasiga arqon tortib qoʻyilgan edi. «Bu nima?» dedilar. «(Bu) Zaynab uchun. U namoz oʻqiydi, dangasalik qilsa yoki holdan ketsa, unga ushlanadi», dedilar. Shunda u zot: «Buni yeching», dedilar. Soʻng: «Biringiz tetik boʻlganida namoz oʻqisin, dangasalik qilsa yoki holdan ketsa, oʻtirsin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидга кирдилар, икки устун орасига арқон тортиб қўйилган эди. «Бу нима?» дедилар. «(Бу) Зайнаб учун. У намоз ўқийди, дангасалик қилса ёки ҳолдан кетса, унга ушланади», дедилар. Шунда у зот: «Буни ечинг», дедилар. Сўнг: «Бирингиз тетик бўлганида намоз ўқисин, дангасалик қилса ёки ҳолдан кетса, ўтирсин», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَجِيٌّ لِرَجُلٍ فِي الْمَسْجِدِ فَمَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ حَتَّى قَامَ الْقَوْمُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namozga iqomat aytildi, Rasululloh ﷺ esa masjidda bir kishi bilan maxfiy suhbatda edilar; qavm turgunicha u zot namozga turmadilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намозга иқомат айтилди, Расулуллоҳ ﷺ эса масжидда бир киши билан махфий суҳбатда эдилар; қавм тургунича у зот намозга турмадилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ أَخَذَ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِي فَانْطَلَقَ بِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَنَسًا غُلَامٌ كَيِّسٌ فَلْيَخْدُمْكَ قَالَ فَخَدَمْتُهُ فِي السَّفَرِ وَالْحَضَرِ وَاللَّهِ مَا قَالَ لِي لِشَيْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا هَكَذَا وَلَا لِشَيْءٍ لَمْ أَصْنَعْهُ لِمَ لَمْ تَصْنَعْ هَذَا هَكَذَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida Abu Talha qoʻlimdan ushlab, meni Rasululloh ﷺning huzurlariga olib bordi va: «Yo Rasululloh! Anas ziyrak bolakay, sizga xizmat qilsin», dedi. Men u zotga safarda ham, vatanda ham xizmat qildim. Vallohi, men qilgan biror narsa uchun: «Buni nega bunday qilding?» va men qilmagan biror narsa uchun: «Buni nega bunday qilmading?» demadilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида Абу Талҳа қўлимдан ушлаб, мени Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига олиб борди ва: «Ё Расулуллоҳ! Анас зийрак болакай, сизга хизмат қилсин», деди. Мен у зотга сафарда ҳам, ватанда ҳам хизмат қилдим. Валлоҳи, мен қилган бирор нарса учун: «Буни нега бундай қилдинг?» ва мен қилмаган бирор нарса учун: «Буни нега бундай қилмадинг?» демадилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَاصْطَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا فَقَالَ إِنَّا قَدْ اصْطَنَعْنَا خَاتَمًا وَنَقَشْنَا فِيهِ نَقْشًا فَلَا يَنْقُشُ أَحَدٌ عَلَيْهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻzlariga uzuk yasatdilar-da: «Biz uzuk yasatib, unga naqsh oʻydirdik. Bas, hech kim unga oʻxshatib oʻydirmasin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўзларига узук ясатдилар-да: «Биз узук ясатиб, унга нақш ўйдирдик. Бас, ҳеч ким унга ўхшатиб ўйдирмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوجِزُ الصَّلَاةَ وَيُكْمِلُهَا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ namozni qisqa oʻqir, lekin uni toʻkis (mukammal) tarzda oʻqir edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ намозни қисқа ўқир, лекин уни тўкис (мукаммал) тарзда ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ كَانُوا يَفْتَتِحُونَ الْقِرَاءَةَ بِ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon (roziyallohu anhum) qiroatni {Alhamdu lillahi robbil-olamiyn} bilan boshlar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллоҳу анҳум) қироатни {Алҳамду лиллаҳи роббил-оламийн} билан бошлар эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلَاةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتَيَّ لَتَمَسُّ فَخِذَيْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَانْحَسَرَ الْإِزَارُ عَنْ فَخِذَيْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنِّي لَأَرَى بَيَاضَ فَخِذَيْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ قَالَهَا ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ وَقَدْ خَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا الْخُمُسُ قَالَ فَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجُمِعَ السَّبْيُ قَالَ فَجَاءَ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ قَالَ اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً قَالَ فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ وَاللَّهِ مَا تَصْلُحُ إِلَّا لَكَ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْعُوهُ بِهَا فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خُذْ جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ غَيْرَهَا ثُمَّ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybarga gʻazot qildilar. Biz u yerda hali qorongʻilik paytida bomdod namozini oʻqidik. Soʻng Rasululloh ﷺ (ulovga) mindilar, Abu Talha ham mindi, men esa Abu Talhaning orqasida edim. Allohning nabiysi ﷺ Xaybar koʻchasidan tez oʻtdilar; mening tizzam Allohning nabiysi ﷺning sonlariga tegib turardi. Izor u zotning sonlaridan sirgʻalib ochildi va men Allohning nabiysi ﷺ sonlarining oqligini koʻrdim. U zot qishloqqa kirganlarida: «Allohu akbar! Xaybar vayron boʻldi. Biz biror qavmning maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi yomon boʻladi», dedilar va buni uch marta takrorladilar. Odamlar ishlariga chiqqan edi; ular: «Muhammad!» dedilar. Abdulaziz aytdi: Baʼzi doʻstlarimiz: «Va lashkar (bilan)», deb (qoʻshdi). U (Anas) dedi: Biz u yerni kuch bilan oldik va asirlar toʻplandi. Shunda Dihya kelib: «Ey Allohning nabiysi, menga asirlardan bir choʻri bering», dedi. U zot: «Borib, bir choʻri ol», dedilar. U Safiyya binti Huyayni oldi. Soʻng bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, siz Dihyaga Qurayza va Nazir (qabilalari)ning xonimi Safiyya binti Huyayni berdingiz; vallohi, u faqat sizga loyiq», dedi. Shunda u zot: «Uni u (ayol) bilan birga chaqiringlar», dedilar. U (Dihya) uni olib keldi. Nabiy ﷺ unga qaraganlarida: «Asirlardan undan boshqa choʻri ol», dedilar. Soʻng Allohning nabiysi ﷺ...Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбарга ғазот қилдилар. Биз у ерда ҳали қоронғилик пайтида бомдод намозини ўқидик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ (уловга) миндилар, Абу Талҳа ҳам минди, мен эса Абу Талҳанинг орқасида эдим. Аллоҳнинг набийси ﷺ Хайбар кўчасидан тез ўтдилар; менинг тиззам Аллоҳнинг набийси ﷺнинг сонларига тегиб турарди. Изор у зотнинг сонларидан сирғалиб очилди ва мен Аллоҳнинг набийси ﷺ сонларининг оқлигини кўрдим. У зот қишлоққа кирганларида: «Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди. Биз бирор қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги ёмон бўлади», дедилар ва буни уч марта такрорладилар. Одамлар ишларига чиққан эди; улар: «Муҳаммад!» дедилар. Абдулазиз айтди: Баъзи дўстларимиз: «Ва лашкар (билан)», деб (қўшди). У (Анас) деди: Биз у ерни куч билан олдик ва асирлар тўпланди. Шунда Диҳя келиб: «Эй Аллоҳнинг набийси, менга асирлардан бир чўри беринг», деди. У зот: «Бориб, бир чўри ол», дедилар. У Сафийя бинти Ҳуяйни олди. Сўнг бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, сиз Диҳяга Қурайза ва Назир (қабилалари)нинг хоними Сафийя бинти Ҳуяйни бердингиз; валлоҳи, у фақат сизга лойиқ», деди. Шунда у зот: «Уни у (аёл) билан бирга чақиринглар», дедилар. У (Диҳя) уни олиб келди. Набий ﷺ унга қараганларида: «Асирлардан ундан бошқа чўри ол», дедилар. Сўнг Аллоҳнинг набийси ﷺ...

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ أَخْبَرَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَتْ دِرْعُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرْهُونَةً مَا وَجَدَ مَا يَفْتَكُّهَا حَتَّى مَاتَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺning sovutlari garovda edi; u zot vafot etgunlariga qadar uni qaytarib oladigan narsa topmadilar».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺнинг совутлари гаровда эди; у зот вафот этгунларига қадар уни қайтариб оладиган нарса топмадилар».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا الْمُخْتَارُ بْنُ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْكَوْثَرُ نَهَرٌ فِي الْجَنَّةِ وَعَدَنِيهِ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kavsar — jannatdagi bir daryodir, uni Robbim azza va jalla menga vaʼda qilgan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кавсар — жаннатдаги бир дарёдир, уни Роббим азза ва жалла менга ваъда қилган», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِي إِنَّ أُمَّتَكَ لَا يَزَالُونَ يَتَسَاءَلُونَ فِيمَا بَيْنَهُمْ حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ خَلَقَ النَّاسَ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Alloh taolo menga shunday dedi: Albatta, ummating oʻzaro soʻrashishda davom etadi, hatto: ‹Mana bu — Alloh, odamlarni yaratdi; Allohni kim yaratgan?› deyishadi».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Аллоҳ таоло менга шундай деди: Албатта, умматинг ўзаро сўрашишда давом этади, ҳатто: ‹Мана бу — Аллоҳ, одамларни яратди; Аллоҳни ким яратган?› дейишади».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُأَغْفَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِغْفَاءَةً فَرَفَعَ رَأْسَهُ مُتَبَسِّمًا إِمَّا قَالَ لَهُمْ وَإِمَّا قَالُوا لَهُ لِمَ ضَحِكْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ أُنْزِلَتْ عَلَيَّ آنِفًا سُورَةٌ فَقَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ حَتَّى خَتَمَهَا قَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْكَوْثَرُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُوَ نَهْرٌ أَعْطَانِيهِ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فِي الْجَنَّةِ عَلَيْهِ خَيْرٌ كَثِيرٌ يَرِدُ عَلَيْهِ أُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ آنِيَتُهُ عَدَدُ الْكَوَاكِبِ يُخْتَلَجُ الْعَبْدُ مِنْهُمْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ إِنَّهُ مِنْ أُمَّتِي فَيُقَالُ لِي إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadi: Nabiy ﷺ bir oz mudrab oldilar, soʻng tabassum qilgan holda boshlarini koʻtardilar. U zot ularga aytdilarmi yoki ular u zotga: «Nega kuldingiz?» dedilarmi (bilmayman). Rasululloh ﷺ: «Hozirgina menga bir sura nozil qilindi», dedilar va: «Bismillahir Rohmanir Rohiym. {Albatta, Biz senga Kavsarni ato etdik}» deb, uni oxirigacha oʻqidilar. Soʻng: «Kavsar nima ekanini bilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Alloh va Uning Rasuli yaxshiroq biladi», dedilar. U zot: «U — Robbim azza va jalla menga jannatda bergan bir daryodir; unda koʻp yaxshilik bordir. Qiyomat kuni ummatim unga keladi; uning idishlari yulduzlar sonichalik koʻpdir. Ulardan bir banda tortib olinadi, men esa: ‹Ey Robbim, u mening ummatimdan-ku!› deyman. Menga: ‹Sen ular sendan keyin nima yangiliklar chiqarganini bilmaysan›, deyiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтади: Набий ﷺ бир оз мудраб олдилар, сўнг табассум қилган ҳолда бошларини кўтардилар. У зот уларга айтдиларми ёки улар у зотга: «Нега кулдингиз?» дедиларми (билмайман). Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳозиргина менга бир сура нозил қилинди», дедилар ва: «Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм. {Албатта, Биз сенга Кавсарни ато этдик}» деб, уни охиригача ўқидилар. Сўнг: «Кавсар нима эканини биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллоҳ ва Унинг Расули яхшироқ билади», дедилар. У зот: «У — Роббим азза ва жалла менга жаннатда берган бир дарёдир; унда кўп яхшилик бордир. Қиёмат куни умматим унга келади; унинг идишлари юлдузлар соничалик кўпдир. Улардан бир банда тортиб олинади, мен эса: ‹Эй Роббим, у менинг умматимдан-ку!› дейман. Менга: ‹Сен улар сендан кейин нима янгиликлар чиқарганини билмайсан›, дейилади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا الْمُخْتَارُ بْنُ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ وَقَدْ انْصَرَفَ مِنْ الصَّلَاةِ فَأَقْبَلَ إِلَيْنَا فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي إِمَامُكُمْ فَلَا تَسْبِقُونِي بِالرُّكُوعِ وَلَا بِالسُّجُودِ وَلَا بِالْقِيَامِ وَلَا بِالْقُعُودِ وَلَا بِالِانْصِرَافِ فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ أَمَامِي وَمِنْ خَلْفِي وَايْمُ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ رَأَيْتُمْ مَا رَأَيْتُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kuni namozdan chiqib bizga yuzlandilar va: «Ey odamlar! Men sizlarning imomingizman; rukuda ham, sajdada ham, qiyomda ham, oʻtirishda ham, (namozdan) chiqishda ham mendan oʻzib ketmanglar. Chunki men sizlarni oldimdan ham, ortimdan ham koʻrib turaman. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar men koʻrgan narsani koʻrganingizda, oz kulib, koʻp yigʻlagan boʻlar edingiz», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, nimani koʻrdingiz?» dedilar. U zot: «Jannat va doʻzaxni koʻrdim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир куни намоздан чиқиб бизга юзландилар ва: «Эй одамлар! Мен сизларнинг имомингизман; рукуда ҳам, саждада ҳам, қиёмда ҳам, ўтиришда ҳам, (намоздан) чиқишда ҳам мендан ўзиб кетманглар. Чунки мен сизларни олдимдан ҳам, ортимдан ҳам кўриб тураман. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, агар мен кўрган нарсани кўрганингизда, оз кулиб, кўп йиғлаган бўлар эдингиз», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, нимани кўрдингиз?» дедилар. У зот: «Жаннат ва дўзахни кўрдим», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى عَلَيَّ صَلَاةً وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرَ صَلَوَاتٍ وَحَطَّ عَنْهُ عَشْرَ خَطِيئَاتٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn marta salavot aytadi va undan oʻnta xatoni tushiradi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта салавот айтади ва ундан ўнта хатони туширади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَا وَرَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ حِينَ صَلَّيْنَا الظُّهْرَ فَدَعَا الْجَارِيَةَ بِوَضُوءٍ فَقُلْنَا لَهُ أَيُّ صَلَاةٍ تُصَلِّي قَالَ الْعَصْرَ قَالَ قُلْنَا إِنَّمَا صَلَّيْنَا الظُّهْرَ الْآنَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تِلْكَ صَلَاةُ الْمُنَافِقِ يَتْرُكُ الصَّلَاةَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ فِي قَرْنَيْ الشَّيْطَانِ أَوْ بَيْنَ قَرْنَيْ الشَّيْطَانِ صَلَّى لَا يَذْكُرُ اللَّهَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا

Alo ibn Abdurrahmon (rahimahulloh) aytadi: Peshin namozini oʻqiganimizda men va ansorlardan bir kishi Anas ibn Molikning huzuriga kirdik. U choʻridan tahorat suvi soʻradi. Biz unga: «Qaysi namozni oʻqiysiz?» dedik. U: «Asrni», dedi. Biz: «Biz hozirgina peshinni oʻqidik-ku», dedik. Shunda u: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Bu — munofiqning namozidir: u namozni tark etib turadi, quyosh shaytonning ikki shoxida — yoki shaytonning ikki shoxi orasida — boʻlganda oʻqiydi va unda Allohni ozgina zikr qiladi, xolos› deganlarini eshitganman», dedi.Ало ибн Абдурраҳмон (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Пешин намозини ўқиганимизда мен ва ансорлардан бир киши Анас ибн Моликнинг ҳузурига кирдик. У чўридан таҳорат суви сўради. Биз унга: «Қайси намозни ўқийсиз?» дедик. У: «Асрни», деди. Биз: «Биз ҳозиргина пешинни ўқидик-ку», дедик. Шунда у: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Бу — мунофиқнинг намозидир: у намозни тарк этиб туради, қуёш шайтоннинг икки шохида — ёки шайтоннинг икки шохи орасида — бўлганда ўқийди ва унда Аллоҳни озгина зикр қилади, холос› деганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ سُلَيْمٍ فَتَبْسُطُ لَهُ نِطْعًا فَيَقِيلُ عَلَيْهِ فَتَأْخُذُ مِنْ عَرَقِهِ فَتَجْعَلُهُ فِي طِيبِهَا وَتَبْسُطُ لَهُ الْخُمْرَةَ فَيُصَلِّي عَلَيْهَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ummu Sulaymnikiga kirar edilar; u zotga bir teri toʻshar edi, u zot uning ustida qaylula qilar edilar; u esa u zotning terlaridan olib, oʻz atriga qoʻshar edi. Yana u zotga xumra (kichik boʻyra) toʻshar edi, u zot uning ustida namoz oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Умму Сулаймникига кирар эдилар; у зотга бир тери тўшар эди, у зот унинг устида қайлула қилар эдилар; у эса у зотнинг терларидан олиб, ўз атрига қўшар эди. Яна у зотга хумра (кичик бўйра) тўшар эди, у зот унинг устида намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأُمِرَ بِلَالٌ أَنْ يَشْفَعَ الْأَذَانَ وَيُوتِرَ الْإِقَامَةَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bilolga azonni juft, iqomatni toq aytish buyurildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Билолга азонни жуфт, иқоматни тоқ айтиш буюрилди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ بِهِنَّ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُوقَدَ لَهُ نَارٌ فَيُقْذَفَ فِيهَا

Anas (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot dedilar: «Uch (xislat) borki, kimda ular boʻlsa, ular sababli iymon halovatini topadi: Alloh va Uning Rasuli unga oʻzlaridan boshqa (hamma narsa)dan koʻra mahbubroq boʻlishi; bir kishini faqat Alloh uchungina sevishi; va Alloh uni kufrdan qutqarganidan keyin, oʻzi uchun olov yoqilib, unga tashlanishini yomon koʻrgani kabi, kufrga qaytishni yomon koʻrishidir».Анас (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот дедилар: «Уч (хислат) борки, кимда улар бўлса, улар сабабли иймон ҳаловатини топади: Аллоҳ ва Унинг Расули унга ўзларидан бошқа (ҳамма нарса)дан кўра маҳбуброқ бўлиши; бир кишини фақат Аллоҳ учунгина севиши; ва Аллоҳ уни куфрдан қутқарганидан кейин, ўзи учун олов ёқилиб, унга ташланишини ёмон кўргани каби, куфрга қайтишни ёмон кўришидир».

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ أَبُو قَطَنٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ أَحَدٍ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يُحِبُّ أَنْ يَخْرُجَ مِنْهَا وَإِنَّ لَهُ مَا عَلَى الْأَرْضِ مِنْ شَيْءٍ غَيْرَ الشَّهِيدِ يُحِبُّ أَنْ يَخْرُجَ فَيُقْتَلَ لِمَا يَرَى مِنْ الْكَرَامَةِ أَوْ مَعْنَاهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Jannatga kirgan hech bir kishi — yer yuzidagi barcha narsa unga berilsa ham — undan chiqishni istamaydi; shahid bundan mustasno: u koʻrgan ikrom (ulugʻlik) sababli, chiqib, (yana) oʻldirilishni istaydi», dedilar. Yoki shu maʼnodagi (soʻzni aytdilar).Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Жаннатга кирган ҳеч бир киши — ер юзидаги барча нарса унга берилса ҳам — ундан чиқишни истамайди; шаҳид бундан мустасно: у кўрган икром (улуғлик) сабабли, чиқиб, (яна) ўлдирилишни истайди», дедилар. Ёки шу маънодаги (сўзни айтдилар).

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بُعِثَ نَبِيٌّ إِلَّا أَنْذَرَ أُمَّتَهُ الْأَعْوَرَ الْكَذَّابَ أَلَا إِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hech bir paygʻambar yuborilmadi, magar u oʻz ummatini koʻr yolgʻonchidan ogohlantirdi. Ogoh boʻlinglar, u koʻrdir, Robbingiz esa koʻr emas. Uning ikki koʻzi orasida ‹kofir› deb yozilgandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч бир пайғамбар юборилмади, магар у ўз умматини кўр ёлғончидан огоҳлантирди. Огоҳ бўлинглар, у кўрдир, Роббингиз эса кўр эмас. Унинг икки кўзи орасида ‹кофир› деб ёзилгандир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي ذَاتَ لَيْلَةٍ فِي حُجْرَتِهِ فَجَاءَ أُنَاسٌ فَصَلَّوْا بِصَلَاتِهِ فَخَفَّفَ فَدَخَلَ الْبَيْتَ ثُمَّ خَرَجَ فَعَادَ مِرَارًا كُلَّ ذَلِكَ يُصَلِّي فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّيْتَ وَنَحْنُ نُحِبُّ أَنْ تَمُدَّ فِي صَلَاتِكَ قَالَ قَدْ عَلِمْتُ بِمَكَانِكُمْ وَعَمْدًا فَعَلْتُ ذَلِكَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kecha hujralarida namoz oʻqiyotgan edilar. Bir necha kishi kelib, u zotning namoziga (ergashib) namoz oʻqidi. Shunda u zot (namozni) qisqartirdilar, soʻng uyga kirdilar, keyin chiqdilar; buni bir necha marta takrorladilar, har safar namoz oʻqir edilar. Tong otgach, ular: «Yo Rasululloh, siz namoz oʻqidingiz, biz esa namozingizni uzaytirishingizni yaxshi koʻrar edik», dedilar. U zot: «Men sizlarning joyingizni bilar edim va buni ataylab qildim», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кеча ҳужраларида намоз ўқиётган эдилар. Бир неча киши келиб, у зотнинг намозига (эргашиб) намоз ўқиди. Шунда у зот (намозни) қисқартирдилар, сўнг уйга кирдилар, кейин чиқдилар; буни бир неча марта такрорладилар, ҳар сафар намоз ўқир эдилар. Тонг отгач, улар: «Ё Расулуллоҳ, сиз намоз ўқидингиз, биз эса намозингизни узайтиришингизни яхши кўрар эдик», дедилар. У зот: «Мен сизларнинг жойингизни билар эдим ва буни атайлаб қилдим», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَلَهُمْ يَوْمَانِ يَلْعَبُونَ فِيهِمَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَدْ أَبْدَلَكُمْ بِهِمَا خَيْرًا مِنْهُمَا يَوْمَ الْفِطْرِ وَيَوْمَ النَّحْرِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, ularning johiliyatda oʻynab-kuladigan ikki kuni bor edi. Shunda u zot: «Albatta, Alloh sizlarga bu ikki kunning oʻrniga ulardan yaxshiroq boʻlgan ikki kunni — Fitr kuni va Nahr kunini berdi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, уларнинг жоҳилиятда ўйнаб-куладиган икки куни бор эди. Шунда у зот: «Албатта, Аллоҳ сизларга бу икки куннинг ўрнига улардан яхшироқ бўлган икки кунни — Фитр куни ва Наҳр кунини берди», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَائِطًا مِنْ حِيطَانِ بَنِي النَّجَّارِ فَسَمِعَ صَوْتًا مِنْ قَبْرٍ فَسَأَلَ عَنْهُ مَتَى دُفِنَ هَذَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ دُفِنَ هَذَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعْجَبَهُ ذَلِكَ وَقَالَ لَوْلَا أَنْ لَا تَدَافَنُوا لَدَعَوْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يُسْمِعَكُمْ عَذَابَ الْقَبْرِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Madina bogʻlaridan Banu Najjorga tegishli bir bogʻga kirdilar va bir qabrdan ovoz eshitdilar. U zot u haqda: «Bu qachon dafn etilgan?» deb soʻradilar. Ular: «Yo Rasululloh, bu johiliyatda dafn etilgan», dedilar. Bu u zotga maʼqul tushdi va: «Bir-biringizni dafn qilmay qoʻyishingiz (xavfi) boʻlmasa edi, Allohdan sizlarga qabr azobini eshittirishini soʻragan boʻlar edim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Мадина боғларидан Бану Нажжорга тегишли бир боғга кирдилар ва бир қабрдан овоз эшитдилар. У зот у ҳақда: «Бу қачон дафн этилган?» деб сўрадилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, бу жоҳилиятда дафн этилган», дедилар. Бу у зотга маъқул тушди ва: «Бир-бирингизни дафн қилмай қўйишингиз (хавфи) бўлмаса эди, Аллоҳдан сизларга қабр азобини эшиттиришини сўраган бўлар эдим», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَإِذَا أَنَا بِنَهْرٍ حَافَتَاهُ خِيَامُ اللُّؤْلُؤِ فَضَرَبْتُ بِيَدِي إِلَى مَا يَجْرِي فِيهِ الْمَاءُ فَإِذَا مِسْكٌ أَذْفَرُ قُلْتُ مَا هَذَا يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا الْكَوْثَرُ الَّذِي أَعْطَاكَهُ اللَّهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannatga kirdim va birdan ikki qirgʻogʻi durdan boʻlgan chodirlar (bilan qoplangan) bir daryo (boʻyida) boʻldim. Qoʻlimni suv oqayotgan joyga urdim; qarasam, u — quyuq hidli mushk ekan. ‹Bu nima, ey Jibril?› dedim. U: ‹Bu — Alloh senga bergan Kavsardir›, dedi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатга кирдим ва бирдан икки қирғоғи дурдан бўлган чодирлар (билан қопланган) бир дарё (бўйида) бўлдим. Қўлимни сув оқаётган жойга урдим; қарасам, у — қуюқ ҳидли мушк экан. ‹Бу нима, эй Жибрил?› дедим. У: ‹Бу — Аллоҳ сенга берган Кавсардир›, деди», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ فَدَنَا مِنْ الْمَدِينَةِ قَالَ إِنَّ بِالْمَدِينَةِ لَقَوْمًا مَا سِرْتُمْ مَسِيرًا وَلَا قَطَعْتُمْ وَادِيًا إِلَّا كَانُوا مَعَكُمْ فِيهِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهُمْ بِالْمَدِينَةِ قَالَ وَهُمْ بِالْمَدِينَةِ حَبَسَهُمْ الْعُذْرُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Tabuk gʻazotidan qaytib Madinaga yaqinlashganlarida: «Madinada shunday qavm borki, siz qanday yoʻl yursangiz ham, qanday vodiyni kesib oʻtsangiz ham, ular oʻsha yoʻlda siz bilan birga boʻldilar», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, ular Madinada boʻla turibmi?» deyishdi. U zot: «Ular Madinada boʻla turib, ha. Ularni uzr toʻxtatib qoldirgan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Табук ғазотидан қайтиб Мадинага яқинлашганларида: «Мадинада шундай қавм борки, сиз қандай йўл юрсангиз ҳам, қандай водийни кесиб ўтсангиз ҳам, улар ўша йўлда сиз билан бирга бўлдилар», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, улар Мадинада бўла турибми?» дейишди. У зот: «Улар Мадинада бўла туриб, ҳа. Уларни узр тўхтатиб қолдирган», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَتْ نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُسَمَّى الْعَضْبَاءَ وَكَانَتْ لَا تُسْبَقُ فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ عَلَى قَعُودٍ فَسَبَقَهَا فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَلَمَّا رَأَى مَا فِي وُجُوهِهِمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ سُبِقَتْ الْعَضْبَاءُ فَقَالَ إِنَّ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ لَا يَرْفَعَ شَيْئًا مِنْ الدُّنْيَا إِلَّا وَضَعَهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning Azboʼ deb ataladigan tuyalari bor edi; u (poygada) oʻzib boʻlmas edi. Bir aʼrobiy yosh tuyada kelib, undan oʻzib ketdi. Bu musulmonlarga ogʻir botdi. U zot ularning yuzlaridagini koʻrganlarida, ular: «Yo Rasululloh, Azboʼ oʻzib ketildi», dedilar. Shunda u zot: «Albatta, Allohning (hukmi) shuki, U dunyodan biror narsani koʻtarsa, albatta uni (yana) pasaytiradi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг Азбў деб аталадиган туялари бор эди; у (пойгада) ўзиб бўлмас эди. Бир аъробий ёш туяда келиб, ундан ўзиб кетди. Бу мусулмонларга оғир ботди. У зот уларнинг юзларидагини кўрганларида, улар: «Ё Расулуллоҳ, Азбў ўзиб кетилди», дедилар. Шунда у зот: «Албатта, Аллоҳнинг (ҳукми) шуки, У дунёдан бирор нарсани кўтарса, албатта уни (яна) пасайтиради», дедилар.