Anas ibn Molik al-Ansoriy

وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، ح وَحَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ - كِلاَهُمَا عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ فَيُقَالُ لَهُ كَذَبْتَ قَدْ سُئِلْتَ مَا هُوَ أَيْسَرُ مِنْ ذَلِكَ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan shuning mislini boshqa sanad bilan rivoyat qilinadi, faqat unda: «Shunda unga: ‹Yolgʻon aytding, sendan bundan ham yengilrogʻi soʻralgan edi›, — deyiladi», — deb keladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан шунинг мислини бошқа санад билан ривоят қилинади, фақат унда: «Шунда унга: ‹Ёлғон айтдинг, сендан бундан ҳам енгилроғи сўралган эди›, — дейилади», — деб келади.

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يُحْشَرُ الْكَافِرُ عَلَى وَجْهِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ ‏"‏ أَلَيْسَ الَّذِي أَمْشَاهُ عَلَى رِجْلَيْهِ فِي الدُّنْيَا قَادِرًا عَلَى أَنْ يُمْشِيَهُ عَلَى وَجْهِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَتَادَةُ بَلَى وَعِزَّةِ رَبِّنَا ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi: «Yo Rasululloh! Qiyomat kuni kofir yuzi bilan (sudralib) qanday toʻplanadi?» — dedi. U zot: «Dunyoda uni ikki oyogʻida yurgizgan (Zot) Qiyomat kuni uni yuzi bilan yurgizishga qodir emasmi?» — dedilar. Qatoda dedi: Albatta (qodir), Robbimizning izzati bilan qasamki!Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши: «Ё Расулуллоҳ! Қиёмат куни кофир юзи билан (судралиб) қандай тўпланади?» — деди. У зот: «Дунёда уни икки оёғида юргизган (Зот) Қиёмат куни уни юзи билан юргизишга қодир эмасми?» — дедилар. Қатода деди: Албатта (қодир), Роббимизнинг иззати билан қасамки!

حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يُؤْتَى بِأَنْعَمِ أَهْلِ الدُّنْيَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُصْبَغُ فِي النَّارِ صَبْغَةً ثُمَّ يُقَالُ يَا ابْنَ آدَمَ هَلْ رَأَيْتَ خَيْرًا قَطُّ هَلْ مَرَّ بِكَ نَعِيمٌ قَطُّ فَيَقُولُ لاَ وَاللَّهِ يَا رَبِّ ‏.‏ وَيُؤْتَى بِأَشَدِّ النَّاسِ بُؤْسًا فِي الدُّنْيَا مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيُصْبَغُ صَبْغَةً فِي الْجَنَّةِ فَيُقَالُ لَهُ يَا ابْنَ آدَمَ هَلْ رَأَيْتَ بُؤْسًا قَطُّ هَلْ مَرَّ بِكَ شِدَّةٌ قَطُّ فَيَقُولُ لاَ وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا مَرَّ بِي بُؤُسٌ قَطُّ وَلاَ رَأَيْتُ شِدَّةً قَطُّ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni doʻzax ahlidan boʻlgan, dunyoda eng farovon yashagan kishi keltirilib, doʻzaxda bir marta botiriladi. Soʻng: ‹Ey Odam farzandi! Sen biror yaxshilik koʻrganmiding? Senga biror neʼmat oʻtganmidi?› — deyiladi. U: ‹Yoʻq, Allohga qasam, ey Robbim!› — deydi. Jannat ahlidan boʻlgan, dunyoda eng ogʻir hayot kechirgan kishi keltirilib, jannatda bir marta botiriladi. Soʻng unga: ‹Ey Odam farzandi! Sen biror musibat koʻrganmiding? Senga biror qiyinchilik oʻtganmidi?› — deyiladi. U: ‹Yoʻq, Allohga qasam, ey Robbim, menga biror musibat oʻtmagan va men biror qiyinchilik koʻrmaganman›, — deydi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни дўзах аҳлидан бўлган, дунёда энг фаровон яшаган киши келтирилиб, дўзахда бир марта ботирилади. Сўнг: ‹Эй Одам фарзанди! Сен бирор яхшилик кўрганмидинг? Сенга бирор неъмат ўтганмиди?› — дейилади. У: ‹Йўқ, Аллоҳга қасам, эй Роббим!› — дейди. Жаннат аҳлидан бўлган, дунёда энг оғир ҳаёт кечирган киши келтирилиб, жаннатда бир марта ботирилади. Сўнг унга: ‹Эй Одам фарзанди! Сен бирор мусибат кўрганмидинг? Сенга бирор қийинчилик ўтганмиди?› — дейилади. У: ‹Йўқ, Аллоҳга қасам, эй Роббим, менга бирор мусибат ўтмаган ва мен бирор қийинчилик кўрмаганман›, — дейди», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ لاَ يَظْلِمُ مُؤْمِنًا حَسَنَةً يُعْطَى بِهَا فِي الدُّنْيَا وَيُجْزَى بِهَا فِي الآخِرَةِ وَأَمَّا الْكَافِرُ فَيُطْعَمُ بِحَسَنَاتِ مَا عَمِلَ بِهَا لِلَّهِ فِي الدُّنْيَا حَتَّى إِذَا أَفْضَى إِلَى الآخِرَةِ لَمْ تَكُنْ لَهُ حَسَنَةٌ يُجْزَى بِهَا ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, Alloh moʻminga (qilgan) yaxshiligi sababli zulm qilmaydi: u (yaxshilik) sababli dunyoda (neʼmat) ato etiladi va oxiratda mukofotlanadi. Kofirga kelsak, u dunyoda Alloh uchun qilgan yaxshiliklari sababli (dunyoda neʼmat bilan) taomlantiriladi, hatto oxiratga yetib borganida unga (oʻsha) mukofotlanadigan birorta yaxshilik qolmaydi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, Аллоҳ мўминга (қилган) яхшилиги сабабли зулм қилмайди: у (яхшилик) сабабли дунёда (неъмат) ато этилади ва охиратда мукофотланади. Кофирга келсак, у дунёда Аллоҳ учун қилган яхшиликлари сабабли (дунёда неъмат билан) таомлантирилади, ҳатто охиратга етиб борганида унга (ўша) мукофотланадиган бирорта яхшилик қолмайди».

حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ حَدَّثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ الْكَافِرَ إِذَا عَمِلَ حَسَنَةً أُطْعِمَ بِهَا طُعْمَةً مِنَ الدُّنْيَا وَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَإِنَّ اللَّهَ يَدَّخِرُ لَهُ حَسَنَاتِهِ فِي الآخِرَةِ وَيُعْقِبُهُ رِزْقًا فِي الدُّنْيَا عَلَى طَاعَتِهِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, kofir bir yaxshilik qilsa, u sababli dunyodan biror taom (neʼmat) bilan taomlantiriladi. Moʻminga kelsak, albatta, Alloh uning yaxshiliklarini oxirat uchun zaxira qilib qoʻyadi va dunyoda taat-itoati sababli unga rizq berib turadi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, кофир бир яхшилик қилса, у сабабли дунёдан бирор таом (неъмат) билан таомлантирилади. Мўминга келсак, албатта, Аллоҳ унинг яхшиликларини охират учун захира қилиб қўяди ва дунёда таат-итоати сабабли унга ризқ бериб туради».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرُّزِّيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَى حَدِيثِهِمَا ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan yuqoridagi ikkovining hadisi maʼnosida boshqa sanad bilan rivoyat qilinadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан юқоридаги икковининг ҳадиси маъносида бошқа санад билан ривоят қилинади.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، وَحُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ حُفَّتِ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ وَحُفَّتِ النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat yoqimsiz narsalar bilan, doʻzax esa shahvatlar bilan oʻralgandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат ёқимсиз нарсалар билан, дўзах эса шаҳватлар билан ўралгандир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ فِي الْجَنَّةِ لَسُوقًا يَأْتُونَهَا كُلَّ جُمُعَةٍ فَتَهُبُّ رِيحُ الشَّمَالِ فَتَحْثُو فِي وُجُوهِهِمْ وَثِيَابِهِمْ فَيَزْدَادُونَ حُسْنًا وَجَمَالاً فَيَرْجِعُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ وَقَدِ ازْدَادُوا حُسْنًا وَجَمَالاً فَيَقُولُ لَهُمْ أَهْلُوهُمْ وَاللَّهِ لَقَدِ ازْدَدْتُمْ بَعْدَنَا حُسْنًا وَجَمَالاً ‏.‏ فَيَقُولُونَ وَأَنْتُمْ وَاللَّهِ لَقَدِ ازْدَدْتُمْ بَعْدَنَا حُسْنًا وَجَمَالاً ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Jannatda bir bozor bor, ular har juma kuni unga keladilar. Soʻng shimol shamoli esib, yuzlariga va kiyimlariga (mushk) sochadi, shu bilan ular husnu jamolda yanada ortadilar. Soʻng ular ahllariga husnu jamolda yana ortgan holda qaytadilar. Shunda ahllari ularga: ‹Vallohi, bizdan ketganingizdan keyin husnu jamolda yana ortibsiz›, deydilar. Ular esa: ‹Vallohi, sizlar ham bizdan keyin husnu jamolda yana ortibsiz›, deydilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Жаннатда бир бозор бор, улар ҳар жума куни унга келадилар. Сўнг шимол шамоли эсиб, юзларига ва кийимларига (мушк) сочади, шу билан улар ҳусну жамолда янада ортадилар. Сўнг улар аҳлларига ҳусну жамолда яна ортган ҳолда қайтадилар. Шунда аҳллари уларга: ‹Валлоҳи, биздан кетганингиздан кейин ҳусну жамолда яна ортибсиз›, дейдилар. Улар эса: ‹Валлоҳи, сизлар ҳам биздан кейин ҳусну жамолда яна ортибсиз›, дейдилар».

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ تَزَالُ جَهَنَّمُ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ ‏.‏ حَتَّى يَضَعَ فِيهَا رَبُّ الْعِزَّةِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَدَمَهُ فَتَقُولُ قَطْ قَطْ وَعِزَّتِكَ ‏.‏ وَيُزْوَى بَعْضُهَا إِلَى بَعْضٍ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Jahannam ‹Yana bormi?› deyaveradi, toki izzat Robbi — tabaroka va taolo — unga oyogʻini qoʻyguncha. Shunda u: ‹Boʻldi, boʻldi, izzatingga qasam!› — deydi va uning baʼzi qismi baʼzisiga (siqilib) yigʻiladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Жаҳаннам ‹Яна борми?› деяверади, токи иззат Робби — табарока ва таоло — унга оёғини қўйгунча. Шунда у: ‹Бўлди, бўлди, иззатингга қасам!› — дейди ва унинг баъзи қисми баъзисига (сиқилиб) йиғилади», — дедилар.

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ، الْعَطَّارِ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَى حَدِيثِ شَيْبَانَ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan Shaybon hadisi maʼnosida rivoyat qilinadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан Шайбон ҳадиси маъносида ривоят қилинади.

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَنسًا، يَقُولُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ يَبْقَى مِنَ الْجَنَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَبْقَى ثُمَّ يُنْشِئُ اللَّهُ تَعَالَى لَهَا خَلْقًا مِمَّا يَشَاءُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot ﷺ: «Jannatdan Alloh qoldirishni xohlagancha (joy) qoladi, soʻng Alloh taolo unga xohlagan (zotlaridan) bir xalq paydo qiladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот ﷺ: «Жаннатдан Аллоҳ қолдиришни хоҳлаганча (жой) қолади, сўнг Аллоҳ таоло унга хоҳлаган (зотларидан) бир халқ пайдо қилади», — дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لَوْلاَ أَنْ لاَ تَدَافَنُوا لَدَعَوْتُ اللَّهَ أَنْ يُسْمِعَكُمْ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Agar (qoʻrqib) bir-birlaringizni dafn qilmay qoʻyishingizdan (xavotir olmaganimda) edi, men eshitayotgan qabr azobidan sizlarga ham eshittirishini Allohdan soʻrar edim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Агар (қўрқиб) бир-бирларингизни дафн қилмай қўйишингиздан (хавотир олмаганимда) эди, мен эшитаётган қабр азобидан сизларга ҳам эшиттиришини Аллоҳдан сўрар эдим», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ إِنَّهُ لَيَسْمَعُ قَرْعَ نِعَالِهِمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ يَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُقْعِدَانِهِ فَيَقُولاَنِ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَيَقُولُ أَشْهَدُ أَنَّهُ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَيُقَالُ لَهُ انْظُرْ إِلَى مَقْعَدِكَ مِنَ النَّارِ قَدْ أَبْدَلَكَ اللَّهُ بِهِ مَقْعَدًا مِنَ الْجَنَّةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَيَرَاهُمَا جَمِيعًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَتَادَةُ وَذُكِرَ لَنَا أَنَّهُ يُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ سَبْعُونَ ذِرَاعًا وَيُمْلأُ عَلَيْهِ خَضِرًا إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ shunday dedilar: «Albatta, banda qabriga qoʻyilib, sheriklari undan yuz oʻgirib ketganlarida, u albatta ularning oyoq kiyimlarining tovushini eshitadi». U zot dedilar: «Uning oldiga ikki farishta kelib, uni oʻtqazadilar va unga: ‹Sen bu kishi (Muhammad ﷺ) haqida nima derding?› deydilar». U zot dedilar: «Moʻmin boʻlsa: ‹Men u zotning Allohning bandasi va Rasuli ekanligiga guvohlik beraman›, deydi». U zot dedilar: «Shunda unga: ‹Doʻzaxdagi oʻrningga qara, Alloh sening uchun uning oʻrniga jannatdan oʻrin almashtirib berdi›, deyiladi». Allohning Nabiysi ﷺ dedilar: «Shunda u ikkalasini ham koʻradi». Qatoda dedi: «Bizga shu narsa zikr qilindiki, uning (moʻminning) qabri yetmish ziroʼ kengaytiriladi va undagi (qabr) qaytadan tiriltiriladigan kungacha koʻm-koʻk (yashillik) bilan toʻldiriladi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ шундай дедилар: «Албатта, банда қабрига қўйилиб, шериклари ундан юз ўгириб кетганларида, у албатта уларнинг оёқ кийимларининг товушини эшитади». У зот дедилар: «Унинг олдига икки фаришта келиб, уни ўтқазадилар ва унга: ‹Сен бу киши (Муҳаммад ﷺ) ҳақида нима дердинг?› дейдилар». У зот дедилар: «Мўмин бўлса: ‹Мен у зотнинг Аллоҳнинг бандаси ва Расули эканлигига гувоҳлик бераман›, дейди». У зот дедилар: «Шунда унга: ‹Дўзахдаги ўрнингга қара, Аллоҳ сенинг учун унинг ўрнига жаннатдан ўрин алмаштириб берди›, дейилади». Аллоҳнинг Набийси ﷺ дедилар: «Шунда у иккаласини ҳам кўради». Қатода деди: «Бизга шу нарса зикр қилиндики, унинг (мўминнинг) қабри етмиш зирў кенгайтирилади ва ундаги (қабр) қайтадан тирилтириладиган кунгача кўм-кўк (яшиллик) билан тўлдирилади».

وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ الْمَيِّتَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ إِنَّهُ لَيَسْمَعُ خَفْقَ نِعَالِهِمْ إِذَا انْصَرَفُوا ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, mayyit qabriga qoʻyilganida, ular (uni dafn etib) qaytayotganlarida, u albatta ularning oyoq kiyimlarining shitirlashini eshitadi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, маййит қабрига қўйилганида, улар (уни дафн этиб) қайтаётганларида, у албатта уларнинг оёқ кийимларининг шитирлашини эшитади».

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ - عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ ‏"‏ ‏.‏ فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ shunday dedilar: «Albatta, banda qabriga qoʻyilib, sheriklari undan yuz oʻgirib ketganlarida...». Va u (roviy) Shaybonning Qatodadan rivoyat qilgan hadisiga oʻxshash hadisni zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ шундай дедилар: «Албатта, банда қабрига қўйилиб, шериклари ундан юз ўгириб кетганларида...». Ва у (ровий) Шайбоннинг Қатодадан ривоят қилган ҳадисига ўхшаш ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عُمَرَ بْنِ سَلِيطٍ الْهُذَلِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، قَالَ قَالَ أَنَسٌ كُنْتُ مَعَ عُمَرَ ح وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ عُمَرَ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ فَتَرَاءَيْنَا الْهِلاَلَ وَكُنْتُ رَجُلاً حَدِيدَ الْبَصَرِ فَرَأَيْتُهُ وَلَيْسَ أَحَدٌ يَزْعُمُ أَنَّهُ رَآهُ غَيْرِي - قَالَ - فَجَعَلْتُ أَقُولُ لِعُمَرَ أَمَا تَرَاهُ فَجَعَلَ لاَ يَرَاهُ - قَالَ - يَقُولُ عُمَرُ سَأَرَاهُ وَأَنَا مُسْتَلْقٍ عَلَى فِرَاشِي ‏.‏ ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا عَنْ أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُرِينَا مَصَارِعَ أَهْلِ بَدْرِ بِالأَمْسِ يَقُولُ ‏"‏ هَذَا مَصْرَعُ فُلاَنٍ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ فَوَالَّذِي بَعَثَهُ بِالْحَقِّ مَا أَخْطَئُوا الْحُدُودَ الَّتِي حَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - فَجُعِلُوا فِي بِئْرٍ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى انْتَهَى إِلَيْهِمْ فَقَالَ ‏"‏ يَا فُلاَنَ بْنَ فُلاَنٍ وَيَا فُلاَنَ بْنَ فُلاَنٍ هَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ حَقًّا فَإِنِّي قَدْ وَجَدْتُ مَا وَعَدَنِيَ اللَّهُ حَقًّا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تُكَلِّمُ أَجْسَادًا لاَ أَرْوَاحَ فِيهَا قَالَ ‏"‏ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ غَيْرَ أَنَّهُمْ لاَ يَسْتَطِيعُونَ أَنْ يَرُدُّوا عَلَىَّ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Umar bilan Makka va Madina oraligʻida edik. Biz hilolni (yangi oyni) koʻrishga harakat qildik. Men koʻzi oʻtkir kishi edim, shu sababli uni koʻrdim, mendan boshqa hech kim uni koʻrganini daʼvo qilmasdi». U dedi: «Men Umarga: ‹Uni koʻrmayapsizmi?› deya boshladim, u esa koʻra olmasdi». U dedi: «Umar: ‹Men uni koʻraman, hatto toʻshagimda chalqancha yotgan holimda ham (koʻraman)›, derdi. Soʻng u bizga Badr ahli haqida hadis aytib bera boshlab dedi: ‹Albatta, Rasululloh ﷺ bizga kechasi (jangdan oldin) Badr ahlining halok boʻladigan joylarini koʻrsatib: «Bu falonchining ertangi kun, Alloh xohlasa, halok boʻladigan joyi», deyar edilar›». U dedi: «Umar dedi: ‹U zotni haq bilan (paygʻambar qilib) yuborgan Zotga qasamki, ular Rasululloh ﷺ belgilab bergan joylardan adashmadilar›». U dedi: «Soʻng ular bir quduqqa biri ustiga biri tashlandilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularning oldiga borib, ular yetib kelguncha (toʻxtab) dedilar: ‹Ey falon ibn falon, ey falon ibn falon! Alloh va Rasuli sizlarga vaʼda qilgan narsani haq deb topdingizmi? Men esa Alloh menga vaʼda qilgan narsani haq deb topdim›. Umar: ‹Yo Rasululloh! Ichida ruh boʻlmagan jasadlar bilan qanday gaplashasiz?› dedi. U zot dedilar: ‹Sizlar men aytayotgan narsani ulardan koʻra eshituvchanroq emassiz, faqat ular menga hech narsa bilan javob qaytara olmaydilar, xolos›».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Умар билан Макка ва Мадина оралиғида эдик. Биз ҳилолни (янги ойни) кўришга ҳаракат қилдик. Мен кўзи ўткир киши эдим, шу сабабли уни кўрдим, мендан бошқа ҳеч ким уни кўрганини даъво қилмасди». У деди: «Мен Умарга: ‹Уни кўрмаяпсизми?› дея бошладим, у эса кўра олмасди». У деди: «Умар: ‹Мен уни кўраман, ҳатто тўшагимда чалқанча ётган ҳолимда ҳам (кўраман)›, дерди. Сўнг у бизга Бадр аҳли ҳақида ҳадис айтиб бера бошлаб деди: ‹Албатта, Расулуллоҳ ﷺ бизга кечаси (жангдан олдин) Бадр аҳлининг ҳалок бўладиган жойларини кўрсатиб: «Бу фалончининг эртанги кун, Аллоҳ хоҳласа, ҳалок бўладиган жойи», деяр эдилар›». У деди: «Умар деди: ‹У зотни ҳақ билан (пайғамбар қилиб) юборган Зотга қасамки, улар Расулуллоҳ ﷺ белгилаб берган жойлардан адашмадилар›». У деди: «Сўнг улар бир қудуққа бири устига бири ташландилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларнинг олдига бориб, улар етиб келгунча (тўхтаб) дедилар: ‹Эй фалон ибн фалон, эй фалон ибн фалон! Аллоҳ ва Расули сизларга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдингизми? Мен эса Аллоҳ менга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдим›. Умар: ‹Ё Расулуллоҳ! Ичида руҳ бўлмаган жасадлар билан қандай гаплашасиз?› деди. У зот дедилар: ‹Сизлар мен айтаётган нарсани улардан кўра эшитувчанроқ эмассиз, фақат улар менга ҳеч нарса билан жавоб қайтара олмайдилар, холос›».

حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ، مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرَكَ قَتْلَى بَدْرٍ ثَلاَثًا ثُمَّ أَتَاهُمْ فَقَامَ عَلَيْهِمْ فَنَادَاهُمْ فَقَالَ ‏"‏ يَا أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ يَا أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ يَا عُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ يَا شَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ أَلَيْسَ قَدْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا فَإِنِّي قَدْ وَجَدْتُ مَا وَعَدَنِي رَبِّي حَقًّا ‏"‏ ‏.‏ فَسَمِعَ عُمَرُ قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَسْمَعُوا وَأَنَّى يُجِيبُوا وَقَدْ جَيَّفُوا قَالَ ‏"‏ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ وَلَكِنَّهُمْ لاَ يَقْدِرُونَ أَنْ يُجِيبُوا ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ أَمَرَ بِهِمْ فَسُحِبُوا فَأُلْقُوا فِي قَلِيبِ بَدْرٍ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Badrda halok boʻlganlarni uch (kun koʻmilmagan holda) qoldirdilar, soʻng ularning oldiga kelib, ular ustida turib, ularni chaqirdilar va dedilar: «Ey Abu Jahl ibn Hishom, ey Umayya ibn Xalaf, ey Utba ibn Rabiʼa, ey Shayba ibn Rabiʼa! Robbingiz vaʼda qilgan narsani haq deb topmadingizmi? Men esa Robbim menga vaʼda qilgan narsani haq deb topdim». Shunda Umar Nabiy ﷺ ning soʻzlarini eshitib: «Yo Rasululloh! Ular qanday eshitadilar va qanday javob beradilar, holbuki ular sasib (chirib) ketganku?» dedi. U zot dedilar: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, sizlar men aytayotgan narsani ulardan koʻra eshituvchanroq emassiz, lekin ular javob bera olmaydilar». Soʻng u zot ular haqida (buyruq) berib, ular sudralib, Badr qudugʻiga tashlandilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Бадрда ҳалок бўлганларни уч (кун кўмилмаган ҳолда) қолдирдилар, сўнг уларнинг олдига келиб, улар устида туриб, уларни чақирдилар ва дедилар: «Эй Абу Жаҳл ибн Ҳишом, эй Умайя ибн Халаф, эй Утба ибн Рабиъа, эй Шайба ибн Рабиъа! Роббингиз ваъда қилган нарсани ҳақ деб топмадингизми? Мен эса Роббим менга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдим». Шунда Умар Набий ﷺ нинг сўзларини эшитиб: «Ё Расулуллоҳ! Улар қандай эшитадилар ва қандай жавоб берадилар, ҳолбуки улар сасиб (чириб) кетганку?» деди. У зот дедилар: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, сизлар мен айтаётган нарсани улардан кўра эшитувчанроқ эмассиз, лекин улар жавоб бера олмайдилар». Сўнг у зот улар ҳақида (буйруқ) бериб, улар судралиб, Бадр қудуғига ташландилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ وَقَدْ أَنْذَرَ أُمَّتَهُ الأَعْوَرَ الْكَذَّابَ أَلاَ إِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَمَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ ك ف ر ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hech bir nabiy boʻlmaganki, oʻz ummatini krivoʻz (bir koʻzi koʻr) yolgʻonchidan ogohlantirmagan boʻlsin. Ogoh boʻlinglar, albatta, u krivoʻzdir, Robbingiz esa krivoʻz emasdir. Uning ikki koʻzi orasida ‹k-f-r› (kofir) deb yozib qoʻyilgandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч бир набий бўлмаганки, ўз умматини кривўз (бир кўзи кўр) ёлғончидан огоҳлантирмаган бўлсин. Огоҳ бўлинглар, албатта, у кривўздир, Роббингиз эса кривўз эмасдир. Унинг икки кўзи орасида ‹к-ф-р› (кофир) деб ёзиб қўйилгандир», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الدَّجَّالُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ ك ف ر أَىْ كَافِرٌ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Dajjolning ikki koʻzi orasida ‹k-f-r›, yaʼni ‹kofir› deb yozib qoʻyilgandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Дажжолнинг икки кўзи орасида ‹к-ф-р›, яъни ‹кофир› деб ёзиб қўйилгандир», дедилар.

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ شُعَيْبِ بْنِ الْحَبْحَابِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الدَّجَّالُ مَمْسُوحُ الْعَيْنِ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ تَهَجَّاهَا ك ف ر ‏"‏ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُسْلِمٍ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dajjol koʻzi oʻchgan (koʻr) boʻladi, ikki koʻzi oʻrtasiga ‹kofir› deb yozilgan boʻladi», dedilar. Soʻng uni harflab koʻrsatdilar: ‹k-f-r›. «Uni har bir musulmon oʻqiydi», (dedilar).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дажжол кўзи ўчган (кўр) бўлади, икки кўзи ўртасига ‹кофир› деб ёзилган бўлади», дедилар. Сўнг уни ҳарфлаб кўрсатдилар: ‹к-ф-р›. «Уни ҳар бир мусулмон ўқийди», (дедилар).

حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنِي أَبُو عَمْرٍو، - يَعْنِي الأَوْزَاعِيَّ - عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَيْسَ مِنْ بَلَدٍ إِلاَّ سَيَطَؤُهُ الدَّجَّالُ إِلاَّ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ وَلَيْسَ نَقْبٌ مِنْ أَنْقَابِهَا إِلاَّ عَلَيْهِ الْمَلاَئِكَةُ صَافِّينَ تَحْرُسُهَا فَيَنْزِلُ بِالسَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ ثَلاَثَ رَجَفَاتٍ يَخْرُجُ إِلَيْهِ مِنْهَا كُلُّ كَافِرٍ وَمُنَافِقٍ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Makka va Madinadan boshqa Dajjol bosib oʻtmaydigan biror shahar yoʻq. Madinaning har bir dovonida (oʻtish joyida) saf tortib uni qoʻriqlayotgan farishtalar bordir. Soʻng u (Dajjol) shoʻrhok yerga tushadi va Madina uch marta silkinadi, undan har bir kofir va munofiq u (Dajjol) tomon chiqib ketadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Макка ва Мадинадан бошқа Дажжол босиб ўтмайдиган бирор шаҳар йўқ. Мадинанинг ҳар бир довонида (ўтиш жойида) саф тортиб уни қўриқлаётган фаришталар бордир. Сўнг у (Дажжол) шўрҳок ерга тушади ва Мадина уч марта силкинади, ундан ҳар бир кофир ва мунофиқ у (Дажжол) томон чиқиб кетади», дедилар.

حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ إِسْحَاقَ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَمِّهِ، أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ يَتْبَعُ الدَّجَّالَ مِنْ يَهُودِ أَصْبَهَانَ سَبْعُونَ أَلْفًا عَلَيْهِمُ الطَّيَالِسَةُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dajjolga Asbahon yahudiylaridan yetmish ming (kishi) ergashadi, ularning ustida toylasonlar (kiyimlari) boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дажжолга Асбаҳон яҳудийларидан етмиш минг (киши) эргашади, уларнинг устида тойласонлар (кийимлари) бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ شُعْبَةُ وَسَمِعْتُ قَتَادَةَ يَقُولُ فِي قَصَصِهِ كَفَضْلِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الأُخْرَى فَلاَ أَدْرِي أَذَكَرَهُ عَنْ أَنَسٍ أَوْ قَالَهُ قَتَادَةُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men va qiyomat mana shu ikkovi (ikki barmoq) kabi (yaqin) qilib yuborildik», — dedilar. Shuʼba dedi: men Qatodaning oʻz hikoyasida: «Ularning biri ikkinchisidan ortiq boʻlganidek», — deganini eshitdim. Buni Anasdan zikr qildimi yoki oʻzi Qatoda aytdimi — bilmayman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ва қиёмат мана шу иккови (икки бармоқ) каби (яқин) қилиб юборилдик», — дедилар. Шуъба деди: мен Қатоданинг ўз ҳикоясида: «Уларнинг бири иккинчисидан ортиқ бўлганидек», — деганини эшитдим. Буни Анасдан зикр қилдими ёки ўзи Қатода айтдими — билмайман.

وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dan shu (hadis) (rivoyat qilingan).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дан шу (ҳадис) (ривоят қилинган).

وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ حَمْزَةَ، - يَعْنِي الضَّبِّيَّ - وَأَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِهِمْ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dan ularning hadisiga oʻxshash (qilib rivoyat qilingan).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дан уларнинг ҳадисига ўхшаш (қилиб ривоят қилинган).

وَحَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَعْبَدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَضَمَّ السَّبَّابَةَ وَالْوُسْطَى ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men va Qiyomat mana bunday qilib yuborildik», dedilar. (Roviy) dedi: U zot koʻrsatkich barmoq bilan oʻrta barmoqni (yonma-yon) qoʻshib koʻrsatdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ва Қиёмат мана бундай қилиб юборилдик», дедилар. (Ровий) деди: У зот кўрсаткич бармоқ билан ўрта бармоқни (ёнма-ён) қўшиб кўрсатдилар.

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَتَى تَقُومُ السَّاعَةُ وَعِنْدَهُ غُلاَمٌ مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ مُحَمَّدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنْ يَعِشْ هَذَا الْغُلاَمُ فَعَسَى أَنْ لاَ يُدْرِكَهُ الْهَرَمُ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺ dan: «Qiyomat qachon boshlanadi?» — deb soʻradi. U zotning huzurlarida ansorlardan Muhammad deb atalgan bir bola bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar bu bola yashasa, balki qariligi yetmasdan turib Qiyomat boshlanar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ дан: «Қиёмат қачон бошланади?» — деб сўради. У зотнинг ҳузурларида ансорлардан Муҳаммад деб аталган бир бола бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар бу бола яшаса, балки қарилиги етмасдан туриб Қиёмат бошланар», дедилар.

وَحَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - حَدَّثَنَا مَعْبَدُ بْنُ هِلاَلٍ الْعَنَزِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَتَى تَقُومُ السَّاعَةُ قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُنَيْهَةً ثُمَّ نَظَرَ إِلَى غُلاَمٍ بَيْنَ يَدَيْهِ مِنْ أَزْدِ شَنُوءَةَ فَقَالَ ‏"‏ إِنْ عُمِّرَ هَذَا لَمْ يُدْرِكْهُ الْهَرَمُ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَالَ أَنَسٌ ذَاكَ الْغُلاَمُ مِنْ أَتْرَابِي يَوْمَئِذٍ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ dan: «Qiyomat qachon boshlanadi?» — deb soʻradi. (Roviy) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ bir oz jim qoldilar, soʻng huzurlaridagi Azd Shanua (qabilasi)dan boʻlgan bir bolaga qarab: «Agar bu (bola) umr koʻrsa, qariligi yetmasdan turib Qiyomat boshlanadi», dedilar. (Roviy) dedi: Anas: «Oʻsha bola oʻsha kunlarda mening tengdoshlarimdan edi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ дан: «Қиёмат қачон бошланади?» — деб сўради. (Ровий) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ бир оз жим қолдилар, сўнг ҳузурларидаги Азд Шануа (қабиласи)дан бўлган бир болага қараб: «Агар бу (бола) умр кўрса, қарилиги етмасдан туриб Қиёмат бошланади», дедилар. (Ровий) деди: Анас: «Ўша бола ўша кунларда менинг тенгдошларимдан эди», деди.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ مَرَّ غُلاَمٌ لِلْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ وَكَانَ مِنْ أَقْرَانِي فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنْ يُؤَخَّرْ هَذَا فَلَنْ يُدْرِكَهُ الْهَرَمُ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Mugʻira ibn Shuʼbaning bir boquvchi bolasi oʻtib qoldi, u mening tengdoshlarimdan edi. Shunda Nabiy ﷺ: «Agar bu (bola) kechiktirilsa (yaʼni uzoq yashasa), qariligi yetmasdan turib Qiyomat boshlanadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муғира ибн Шуъбанинг бир боқувчи боласи ўтиб қолди, у менинг тенгдошларимдан эди. Шунда Набий ﷺ: «Агар бу (бола) кечиктирилса (яъни узоқ яшаса), қарилиги етмасдан туриб Қиёмат бошланади», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَتْبَعُ الْمَيِّتَ ثَلاَثَةٌ فَيَرْجِعُ اثْنَانِ وَيَبْقَى وَاحِدٌ يَتْبَعُهُ أَهْلُهُ وَمَالُهُ وَعَمَلُهُ فَيَرْجِعُ أَهْلُهُ وَمَالُهُ وَيَبْقَى عَمَلُهُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mayyitga uchta (narsa) ergashadi, soʻng ikkitasi qaytadi va bittasi qoladi: unga ahli, moli va amali ergashadi; soʻng ahli va moli qaytadi, amali esa (u bilan) qoladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Маййитга учта (нарса) эргашади, сўнг иккитаси қайтади ва биттаси қолади: унга аҳли, моли ва амали эргашади; сўнг аҳли ва моли қайтади, амали эса (у билан) қолади», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ بْنِ أَبِي النَّضْرِ، حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ، هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدٍ الْمُكْتِبِ، عَنْ فُضَيْلٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَضَحِكَ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ تَدْرُونَ مِمَّ أَضْحَكُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مِنْ مُخَاطَبَةِ الْعَبْدِ رَبَّهُ يَقُولُ يَا رَبِّ أَلَمْ تُجِرْنِي مِنَ الظُّلْمِ قَالَ يَقُولُ بَلَى ‏.‏ قَالَ فَيَقُولُ فَإِنِّي لاَ أُجِيزُ عَلَى نَفْسِي إِلاَّ شَاهِدًا مِنِّي قَالَ فَيَقُولُ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ شَهِيدًا وَبِالْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ شُهُودًا - قَالَ - فَيُخْتَمُ عَلَى فِيهِ فَيُقَالُ لأَرْكَانِهِ انْطِقِي ‏.‏ قَالَ فَتَنْطِقُ بِأَعْمَالِهِ - قَالَ - ثُمَّ يُخَلَّى بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْكَلاَمِ - قَالَ - فَيَقُولُ بُعْدًا لَكُنَّ وَسُحْقًا ‏.‏ فَعَنْكُنَّ كُنْتُ أُنَاضِلُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ning huzurida edik. Shunda u zot kulib: «Nima sababdan kulayotganimni bilasizlarmi?» dedilar. Biz: «Alloh va Uning Rasuli yaxshi biluvchidir», dedik. (Rasululloh ﷺ): «Bandaning Robbi bilan munozara qilishidan (kuldim). U: ‹Ey Robbim! Sen meni zulmdan himoya qilmaganmiding?› deydi. (Alloh): ‹Ha, (himoya qilganman)›, deydi. U: ‹Men oʻz ustimdan oʻzimdan boshqa guvohni qabul qilmayman›, deydi. (Alloh): ‹Bugun oʻzingning oʻzing ustingdan guvoh boʻlishing va Kiromul-Kotibin (sharafli kotib farishtalar)ning guvoh boʻlishlari kifoya›, deydi. Soʻng uning ogʻziga muhr bosiladi va uning aʼzolariga: ‹Soʻzlanglar!› deyiladi. Shunda ular uning amallarini soʻzlaydi. Soʻng u bilan soʻzlash oʻrtasi (yana) ochib qoʻyiladi. Shunda u (aʼzolariga): ‹Yoʻqolinglar, gʻoyib boʻlinglar! Men sizlar uchun (himoyangizda) kurashardim›, deydi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурида эдик. Шунда у зот кулиб: «Нима сабабдан кулаётганимни биласизларми?» дедилар. Биз: «Аллоҳ ва Унинг Расули яхши билувчидир», дедик. (Расулуллоҳ ﷺ): «Банданинг Робби билан мунозара қилишидан (кулдим). У: ‹Эй Роббим! Сен мени зулмдан ҳимоя қилмаганмидинг?› дейди. (Аллоҳ): ‹Ҳа, (ҳимоя қилганман)›, дейди. У: ‹Мен ўз устимдан ўзимдан бошқа гувоҳни қабул қилмайман›, дейди. (Аллоҳ): ‹Бугун ўзингнинг ўзинг устингдан гувоҳ бўлишинг ва Киромул-Котибин (шарафли котиб фаришталар)нинг гувоҳ бўлишлари кифоя›, дейди. Сўнг унинг оғзига муҳр босилади ва унинг аъзоларига: ‹Сўзланглар!› дейилади. Шунда улар унинг амалларини сўзлайди. Сўнг у билан сўзлаш ўртаси (яна) очиб қўйилади. Шунда у (аъзоларига): ‹Йўқолинглар, ғойиб бўлинглар! Мен сизлар учун (ҳимоянгизда) курашардим›, дейди», — дедилар.

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - وَهُوَ ابْنُ غِيَاثٍ - عَنْ سُلَيْمَانَ، التَّيْمِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ عَطَسَ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاَنِ فَشَمَّتَ أَحَدَهُمَا وَلَمْ يُشَمِّتِ الآخَرَ فَقَالَ الَّذِي لَمْ يُشَمِّتْهُ عَطَسَ فُلاَنٌ فَشَمَّتَّهُ وَعَطَسْتُ أَنَا فَلَمْ تُشَمِّتْنِي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنَّ هَذَا حَمِدَ اللَّهَ وَإِنَّكَ لَمْ تَحْمَدِ اللَّهَ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning huzurida ikki kishi aksa urdi. U zot ulardan biriga (rahmat) tiladilar, ikkinchisiga tilamadilar. Shunda u zot (rahmat) tilamagan kishi: «Falonchi aksa urganida unga (rahmat) tiladingiz, men aksa urganimda esa menga tilamadingiz», — dedi. U zot: «Bu (kishi) Allohga hamd aytdi, sen esa Allohga hamd aytmading», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг ҳузурида икки киши акса урди. У зот улардан бирига (раҳмат) тиладилар, иккинчисига тиламадилар. Шунда у зот (раҳмат) тиламаган киши: «Фалончи акса урганида унга (раҳмат) тиладингиз, мен акса урганимда эса менга тиламадингиз», — деди. У зот: «Бу (киши) Аллоҳга ҳамд айтди, сен эса Аллоҳга ҳамд айтмадинг», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، - يَعْنِي الأَحْمَرَ - عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshash rivoyat qilinadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан шунга ўхшаш ривоят қилинади.

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ، حُمَيْدٍ - قَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنِي وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنُونَ ابْنَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، - وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ - عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ، مَالِكٍ أَنَّ اللَّهَ، عَزَّ وَجَلَّ تَابَعَ الْوَحْىَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ وَفَاتِهِ حَتَّى تُوُفِّيَ وَأَكْثَرُ مَا كَانَ الْوَحْىُ يَوْمَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Alloh azza va jalla Rasululloh ﷺ ga vafotlaridan oldin, to vafot etgunlaricha vahiyni ketma-ket nozil qildi. Vahiy eng koʻp boʻlgan kun Rasululloh ﷺ vafot etgan kun edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳ азза ва жалла Расулуллоҳ ﷺ га вафотларидан олдин, то вафот этгунларича ваҳийни кетма-кет нозил қилди. Ваҳий энг кўп бўлган кун Расулуллоҳ ﷺ вафот этган кун эди.

حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، كِلاَهُمَا عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الظُّهْرَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا وَصَلَّى الْعَصْرَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinada peshin namozini toʻrt rakaat oʻqidilar, Zul-Hulayfada esa asr namozini ikki rakaat oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинада пешин намозини тўрт ракаат ўқидилар, Зул-Ҳулайфада эса аср намозини икки ракаат ўқидилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ حَتَّى رَجَعَ ‏.‏ قُلْتُ كَمْ أَقَامَ بِمَكَّةَ قَالَ عَشْرًا ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan Madinadan Makkaga (yoʻlga) chiqdik. U zot (Madinaga) qaytib kelgunlaricha ikki rakaat, ikki rakaatdan namoz oʻqidilar». (Roviy) dedi: «Makkada qancha turdingiz?» — deb soʻradim. (Anas): «Oʻn (kun)», — dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Мадинадан Маккага (йўлга) чиқдик. У зот (Мадинага) қайтиб келгунларича икки ракаат, икки ракаатдан намоз ўқидилар». (Ровий) деди: «Маккада қанча турдингиз?» — деб сўрадим. (Анас): «Ўн (кун)», — деди.

وَحَدَّثَنَاهُ قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، ح وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، جَمِيعًا عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ هُشَيْمٍ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan Hushaymning hadisiga oʻxshash rivoyat qilinadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан Ҳушаймнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилинади.

وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، جَمِيعًا عَنِ الثَّوْرِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَذْكُرِ الْحَجَّ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshash rivoyat qilinadi, faqat hajni zikr qilmadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан шунга ўхшаш ривоят қилинади, фақат ҳажни зикр қилмади.

وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ، - يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ - عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ أَنْ تَزِيغَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الظُّهْرَ إِلَى وَقْتِ الْعَصْرِ ثُمَّ نَزَلَ فَجَمَعَ بَيْنَهُمَا فَإِنْ زَاغَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ رَكِبَ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ quyosh ogʻishidan oldin yoʻlga chiqsalar, peshinni asr vaqtigacha keyinga surar, soʻng (ulovdan) tushib, u ikkisini jamlar edilar. Agar yoʻlga chiqishlaridan oldin quyosh ogʻib qolsa, peshinni oʻqib, soʻng (ulovga) minar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қуёш оғишидан олдин йўлга чиқсалар, пешинни аср вақтигача кейинга сурар, сўнг (уловдан) тушиб, у иккисини жамлар эдилар. Агар йўлга чиқишларидан олдин қуёш оғиб қолса, пешинни ўқиб, сўнг (уловга) минар эдилар.

وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ الْمَدَايِنِيُّ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلِ بْنِ خَالِدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ فِي السَّفَرِ أَخَّرَ الظُّهْرَ حَتَّى يَدْخُلَ أَوَّلُ وَقْتِ الْعَصْرِ ثُمَّ يَجْمَعُ بَيْنَهُمَا ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ safarda ikki namozni jamlashni istasalar, peshinni asrning avvalgi vaqti kirguncha keyinga surar, soʻng u ikkisini jamlar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ сафарда икки намозни жамлашни истасалар, пешинни асрнинг аввалги вақти киргунча кейинга сурар, сўнг у иккисини жамлар эдилар.