حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَخْبَرَنِي بَعْضُ مَنْ لَا أَتَّهِمُهُ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِلَالٌ يَمْشِيَانِ بِالْبَقِيعِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ هَلْ تَسْمَعُ مَا أَسْمَعُ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَسْمَعُهُ قَالَ أَلَا تَسْمَعُ أَهْلَ هَذِهِ الْقُبُورِ يُعَذَّبُونَ يَعْنِي قُبُورَ الْجَاهِلِيَّةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ ning ashoblaridan men ayblamaydigan (ishonchli) bir kishi menga xabar berdiki, u shunday dedi: Rasululloh ﷺ va Bilol Baqiʼda yurgan edilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Bilol, men eshitayotgan narsani eshityapsanmi?» dedilar. U: «Yoʻq, vallohi, yo Rasululloh, men uni eshitmayapman», dedi. U zot: «Mana bu qabrlar ahlining azoblanayotganini eshitmayapsanmi?» dedilar — yaʼni johiliyat qabrlarini (nazarda tutdilar).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ нинг ашобларидан мен айбламайдиган (ишончли) бир киши менга хабар бердики, у шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ ва Билол Бақиъда юрган эдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Билол, мен эшитаётган нарсани эшитяпсанми?» дедилар. У: «Йўқ, валлоҳи, ё Расулуллоҳ, мен уни эшитмаяпман», деди. У зот: «Мана бу қабрлар аҳлининг азобланаётганини эшитмаяпсанми?» дедилар — яъни жоҳилият қабрларини (назарда тутдилар).
حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسَاحِقٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍمَا رَأَيْتُ إِمَامًا أَشْبَهَ صَلَاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِمَامِكُمْ هَذَا قَالَ وَكَانَ عُمَرُ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ لَا يُطِيلُ الْقِرَاءَةَ
Omir ibn Abdulloh aytdi: Anas ibn Molik: «Men namozi Rasululloh ﷺ ning namozlariga mana shu imomingizdan koʻra koʻproq oʻxshaydigan biror imomni koʻrmadim», dedi. (Roviy) dedi: Umar — yaʼni ibn Abdulaziz — qiroatni choʻzmas edi.Омир ибн Абдуллоҳ айтди: Анас ибн Молик: «Мен намози Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларига мана шу имомингиздан кўра кўпроқ ўхшайдиган бирор имомни кўрмадим», деди. (Ровий) деди: Умар — яъни ибн Абдулазиз — қироатни чўзмас эди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ حُمَيْدٍ قَالَرَأَيْتُ عِنْدَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَدَحًا كَانَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ ضَبَّةُ فِضَّةٍحَدَّثَنَاه يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ فَذَكَرَهُ
Humayd aytdi: Men Anas ibn Molikning huzurida Nabiy ﷺ ga tegishli boʻlgan bir qadahni koʻrdim; unda kumush halqa (bandak) bor edi. Buni bizga Yahyo ibn Odam ham Sharikdan, u Osimdan (rivoyat qilib) soʻng uni zikr qildi.Ҳумайд айтди: Мен Анас ибн Моликнинг ҳузурида Набий ﷺ га тегишли бўлган бир қадаҳни кўрдим; унда кумуш ҳалқа (бандак) бор эди. Буни бизга Яҳё ибн Одам ҳам Шарикдан, у Осимдан (ривоят қилиб) сўнг уни зикр қилди.
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَدَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمِرْبَدِ وَهُوَ يَسِمُ غَنَمًا قَالَ شُعْبَةُ حَسِبْتُهُ قَالَ فِي آذَانِهَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ ning huzurlariga mirbadda kirdim, u zot qoʻylarni tamgʻalayotgan edilar. Shuʼba aytdi: Oʻylashimcha, u: «Quloqlariga», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ нинг ҳузурларига мирбадда кирдим, у зот қўйларни тамғалаётган эдилар. Шуъба айтди: Ўйлашимча, у: «Қулоқларига», деди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir oy qunut oʻqib, Allohga va Uning Rasuliga itoatsizlik qilgan Riʼl, Zakvon va Usayyaga qarshi duo qildilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир ой қунут ўқиб, Аллоҳга ва Унинг Расулига итоатсизлик қилган Риъл, Заквон ва Усайяга қарши дуо қилдилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو يَلْعَنُ رِعْلًا وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir oy qunut oʻqib, Allohga va Rasuliga itoatsizlik qilgan Riʼl, Zakvon va Usayyani laʼnatladilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир ой қунут ўқиб, Аллоҳга ва Расулига итоатсизлик қилган Риъл, Заквон ва Усайяни лаънатладилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي الدُّعَاءِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ duoda ikki qoʻllarini qoʻltiqlarining oqligi koʻrinadigan darajada koʻtarar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ дуода икки қўлларини қўлтиқларининг оқлиги кўринадиган даражада кўтарар эдилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ نَاسًا سَأَلُوا أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عِبَادَتِهِ فِي السِّرِّ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَسْأَلُونَ عَمَّا أَصْنَعُ أَمَّا أَنَا فَأُصَلِّي وَأَنَامُ وَأَصُومُ وَأُفْطِرُ وَأَتَزَوَّجُ النِّسَاءَ فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Baʼzi kishilar Nabiy ﷺ ning ayollaridan u zotning yashirincha qiladigan ibodatlari haqida soʻradilar. (Anas) dedi: Shunda u zot Allohga hamd va sano aytdilar, soʻng: «Baʼzi kishilarga nima boʻldiki, mening qilayotgan ishim haqida soʻrashadi? Men esa namoz ham oʻqiyman, uxlayman ham; roʻza ham tutaman, iftor ham qilaman; ayollarga uylanaman ham. Kim mening sunnatimdan yuz oʻgirsa, u mendan emas», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Баъзи кишилар Набий ﷺ нинг аёлларидан у зотнинг яширинча қиладиган ибодатлари ҳақида сўрадилар. (Анас) деди: Шунда у зот Аллоҳга ҳамд ва сано айтдилар, сўнг: «Баъзи кишиларга нима бўлдики, менинг қилаётган ишим ҳақида сўрашади? Мен эса намоз ҳам ўқийман, ухлайман ҳам; рўза ҳам тутаман, ифтор ҳам қиламан; аёлларга уйланаман ҳам. Ким менинг суннатимдан юз ўгирса, у мендан эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمُرُّ بِبَيْتِ فَاطِمَةَ سِتَّةَ أَشْهُرٍ إِذَا خَرَجَ إِلَى الْفَجْرِ فَيَقُولُ الصَّلَاةَ يَا أَهْلَ الْبَيْتِ {إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ olti oy davomida bomdodga chiqayotganlarida Fotimaning uyi oldidan oʻtib: «Namozga, ey ahli bayt! {Alloh sizlardan, ey ahli bayt, faqat nopoklikni ketkazishni va sizlarni butunlay poklashni istaydi}», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ олти ой давомида бомдодга чиқаётганларида Фотиманинг уйи олдидан ўтиб: «Намозга, эй аҳли байт! {Аллоҳ сизлардан, эй аҳли байт, фақат нопокликни кетказишни ва сизларни бутунлай поклашни истайди}», дер эдилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُقَامُ السَّاعَةُ حَتَّى لَا يُقَالَ فِي الْأَرْضِ اللَّهُ اللَّهُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Yer yuzida ‹Alloh, Alloh› deyilmay qolmaguncha qiyomat qoim boʻlmaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ер юзида ‹Аллоҳ, Аллоҳ› дейилмай қолмагунча қиёмат қоим бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَاهُ غَنَمًا بَيْنَ جَبَلَيْنِ فَأَتَى قَوْمَهُ فَقَالَ يَا قَوْمِ أَسْلِمُوا فَإِنَّ مُحَمَّدًا يُعْطِي عَطَاءَ رَجُلٍ لَا يَخَافُ الْفَاقَةَ وَإِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَجِيءُ إِلَيْهِ مَا يُرِيدُ إِلَّا الدُّنْيَا فَمَا يُمْسِي حَتَّى يَكُونَ دِينُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ الدُّنْيَا بِمَا فِيهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺ dan (biror narsa) soʻradi, u zot unga ikki togʻ orasidagi qoʻylarni berdilar. U oʻz qavmiga borib: «Ey qavmim, islomga kiringlar! Chunki Muhammad kambagʻallikdan qoʻrqmaydigan kishining berishidek beradi», dedi. Darhaqiqat, kishi u zotning huzurlariga faqat dunyoni koʻzlab kelar, ammo kechga yetmasdanoq dini unga dunyo va undagi barcha narsadan suyukliroq boʻlib qolar edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺ дан (бирор нарса) сўради, у зот унга икки тоғ орасидаги қўйларни бердилар. У ўз қавмига бориб: «Эй қавмим, исломга киринглар! Чунки Муҳаммад камбағалликдан қўрқмайдиган кишининг беришидек беради», деди. Дарҳақиқат, киши у зотнинг ҳузурларига фақат дунёни кўзлаб келар, аммо кечга етмасданоқ дини унга дунё ва ундаги барча нарсадан суюклироқ бўлиб қолар эди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ زَاذَانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَائِلٌ فَأَمَرَ لَهُ بِتَمْرَةٍ فَوَحَشَ بِهَا ثُمَّ جَاءَ سَائِلٌ آخَرُ فَأَمَرَ لَهُ بِتَمْرَةٍ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ تَمْرَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْجَارِيَةِ اذْهَبِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَأَعْطِيهِ الْأَرْبَعِينَ دِرْهَمًا الَّتِي عِنْدَهَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ning huzurlariga bir tilanchi keldi, u zot unga bir dona xurmo berishni buyurdilar. U esa uni mensimay tashladi. Soʻng boshqa bir tilanchi keldi, u zot unga ham bir dona xurmo berishni buyurdilar. U: «Subhanalloh! Rasululloh ﷺ dan (kelgan) xurmo-ya!» dedi. (Anas) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ choʻriga: «Ummu Salamaning oldiga borib, unga uning huzuridagi qirq dirhamni bergin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига бир тиланчи келди, у зот унга бир дона хурмо беришни буюрдилар. У эса уни менсимай ташлади. Сўнг бошқа бир тиланчи келди, у зот унга ҳам бир дона хурмо беришни буюрдилар. У: «Субҳаналлоҳ! Расулуллоҳ ﷺ дан (келган) хурмо-я!» деди. (Анас) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ чўрига: «Умму Саламанинг олдига бориб, унга унинг ҳузуридаги қирқ дирҳамни бергин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ فِي حِجْرِ أَبِي طَلْحَةَ يَتَامَى فَابْتَاعَ لَهُمْ خَمْرًا فَلَمَّا حُرِّمَتْ الْخَمْرُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَجْعَلُهُ خَلًّا قَالَ لَا قَالَ فَأَهْرَاقَهُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Talhaning qaramogʻida yetimlar bor edi, u ular uchun xamr sotib olgan edi. Xamr harom qilinganida, u Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib: «Uni sirka qilaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. Bas, u uni toʻkib yubordi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Талҳанинг қарамоғида етимлар бор эди, у улар учун хамр сотиб олган эди. Хамр ҳаром қилинганида, у Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Уни сирка қилайми?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар. Бас, у уни тўкиб юборди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ وَحُسَيْنٌ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ قَالَ حُسَيْنٌ عَنِ السُّدِّيِّ وَقَالَ أَسْوَدُ حَدَّثَنَا السُّدِّيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ أَبِي هُبَيْرَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ فِي حِجْرِ أَبِي طَلْحَةَ يَتَامَى فَابْتَاعَ لَهُمْ خَمْرًا فَلَمَّا حُرِّمَتْ الْخَمْرُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصْنَعُهُ خَلًّا قَالَ لَا قَالَ فَأَهْرَاقَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Talhaning qaramogʻida yetimlar bor edi, u ular uchun xamr sotib olgan edi. Xamr harom qilinganida, u Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib: «Uni sirka qilaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. Bas, u uni toʻkib yubordi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Талҳанинг қарамоғида етимлар бор эди, у улар учун хамр сотиб олган эди. Хамр ҳаром қилинганида, у Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Уни сирка қилайми?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар. Бас, у уни тўкиб юборди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَامِرٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ فَتَوَضَّأَ قَالَ عَمْرٌو قُلْتُ لِأَنَسٍ أَكَانَ يَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ فَأَنْتُمْ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ ثُمَّ سَأَلْتُهُ بَعْدُ فَقَالَ مَا لَمْ يُحْدِثْ
Amr ibn Omir al-Ansoriy aytdi: Men Anas ibn Molikning shunday deyayotganini eshitdim: Nabiy ﷺ ga bir qadah suv keltirildi, u zot tahorat qildilar. Amr dedi: Men Anasga: «U zot har bir namozga tahorat qilarmidilar?» dedim. U: «Ha», dedi. Men: «Sizlarchi?» dedim. U: «Biz namozlarni bir tahorat bilan oʻqir edik», dedi. Soʻng men undan keyinroq (yana) soʻradim, u: «Tahorati buzilmaguncha», dedi.Амр ибн Омир ал-Ансорий айтди: Мен Анас ибн Моликнинг шундай деяётганини эшитдим: Набий ﷺ га бир қадаҳ сув келтирилди, у зот таҳорат қилдилар. Амр деди: Мен Анасга: «У зот ҳар бир намозга таҳорат қилармидилар?» дедим. У: «Ҳа», деди. Мен: «Сизларчи?» дедим. У: «Биз намозларни бир таҳорат билан ўқир эдик», деди. Сўнг мен ундан кейинроқ (яна) сўрадим, у: «Таҳорати бузилмагунча», деди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ أَسْوَدُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَاصُّو صُفُوفَكُمْ وَقَارِبُوا بَيْنَهَا وَحَاذُوا بِالْأَعْنَاقِ فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنِّي لَأَرَى الشَّيَاطِينَ تَدْخُلُ مِنْ خَلَلِ الصَّفِّ كَأَنَّهَا الْحَذَفُ وَقَالَ عَفَّانُ إِنِّي لَأَرَى الشَّيْطَانَ يَدْخُلُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Saflaringizni zich qilinglar, ularni bir-biriga yaqin qilinglar va boʻyinlaringizni bir tekisda tutinglar. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men shaytonlarni saf orasidagi boʻshliqlardan xuddi mayda qoʻylardek kirib kelayotganini koʻraman», dedilar. Affon esa: «Men shaytonni kirayotganini koʻraman», deb (rivoyat) qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сафларингизни зич қилинглар, уларни бир-бирига яқин қилинглар ва бўйинларингизни бир текисда тутинглар. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, мен шайтонларни саф орасидаги бўшлиқлардан худди майда қўйлардек кириб келаётганини кўраман», дедилар. Аффон эса: «Мен шайтонни кираётганини кўраман», деб (ривоят) қилди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَعَادَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُلَامًا كَانَ يَخْدُمُهُ يَهُودِيًّا فَقَالَ لَهُ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَجَعَلَ يُنْظَرُ إِلَى أَبِيهِ قَالَ فَقَالَ لَهُ قُلْ مَا يَقُولُ لَكَ قَالَ فَقَالَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ صَلُّوا عَلَى أَخِيكُمْ وَقَالَ غَيْرُ أَسْوَدَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ لَهُ قُلْ مَا يَقُولُ لَكَ مُحَمَّدٌ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ oʻzlariga xizmat qiladigan yahudiy bir bolani yoʻqlab bordilar va unga: «‹Lo ilaha illalloh›, degin», dedilar. U esa otasiga qaray boshladi. (Anas) dedi: Shunda (otasi) unga: «U senga aytayotgan narsani ayt», dedi. (Anas) dedi: Bas, u buni aytdi. Shunda Rasululloh ﷺ ashoblariga: «Birodaringizga (janoza) namozini oʻqinglar», dedilar. Aswaddan boshqasi: «Guvohlik beramanki, Allohdan oʻzga iloh yoʻq va men Allohning Rasulidirman», deb (rivoyat) qildi. (Anas) dedi: Shunda (otasi) unga: «Muhammad senga aytayotgan narsani ayt», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ ўзларига хизмат қиладиган яҳудий бир болани йўқлаб бордилар ва унга: «‹Ло илаҳа иллаллоҳ›, дегин», дедилар. У эса отасига қарай бошлади. (Анас) деди: Шунда (отаси) унга: «У сенга айтаётган нарсани айт», деди. (Анас) деди: Бас, у буни айтди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ашобларига: «Биродарингизга (жаноза) намозини ўқинглар», дедилар. Асwаддан бошқаси: «Гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва мен Аллоҳнинг Расулидирман», деб (ривоят) қилди. (Анас) деди: Шунда (отаси) унга: «Муҳаммад сенга айтаётган нарсани айт», деди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَنَسٍ وَجَابِرٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَنَّانِي بِبَقْلَةٍ كُنْتُ أَجْتَنِيهَا يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: U zot — yaʼni Nabiy ﷺ — menga oʻzim terib yuradigan bir koʻkat (nomi) bilan kunya berdilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: У зот — яъни Набий ﷺ — менга ўзим териб юрадиган бир кўкат (номи) билан куня бердилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ يَا ذَا الْأُذُنَيْنِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ unga: «Ey ikki quloqli!» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унга: «Эй икки қулоқли!» дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا عُرِجَ بِهِ إِلَى السَّمَاءِ قَالَ أَتَيْتُ عَلَى إِدْرِيسَ فِي السَّمَاءِ الرَّابِعَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ osmonga miʼrojga olib chiqilganlarida: «Men toʻrtinchi osmonda Idrisning oldiga keldim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ осмонга миърожга олиб чиқилганларида: «Мен тўртинчи осмонда Идриснинг олдига келдим», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَسَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَبْصَرَهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَهَنَّمِيُّونَ
Qatoda aytdi: Men Anas ibn Molikning shunday deyayotganini eshitdim: Men Allohning Nabiysi ﷺ ning: «Jannat ahli ularni koʻrganlarida: ‹Bular jahannamliklar›, deydilar», deganlarini eshitdim.Қатода айтди: Мен Анас ибн Моликнинг шундай деяётганини эшитдим: Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺ нинг: «Жаннат аҳли уларни кўрганларида: ‹Булар жаҳаннамликлар›, дейдилар», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ الرُّبَيِّعِ أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ أُمُّ حَارِثَةَ بْنِ سُرَاقَةَ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَلَا تُحَدِّثُنِي عَنْ حَارِثَةَ وَكَانَ قُتِلَ يَوْمَ بَدْرٍ أَصَابَهُ سَهْمٌ غَرْبٌ فَإِنْ كَانَ فِي الْجَنَّةِ صَبَرْتُ وَإِنْ كَانَ غَيْرَ ذَلِكَ أَجْتَهِدُ عَلَيْهِ الْبُكَاءَ فَقَالَ يَا أُمَّ حَارِثَةَ إِنَّهَا جِنَانٌ فِي الْجَنَّةِ وَإِنَّ ابْنَكِ أَصَابَ الْفِرْدَوْسَ الْأَعْلَىقَالَ قَتَادَةُ وَالْفِرْدَوْسُ رَبْوَةُ الْجَنَّةِ وَأَوْسَطُهَا وَأَفْضَلُهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rubayyiʼ — u Horisa ibn Suroqaning onasi edi — Nabiy ﷺ ning huzurlariga kelib: «Yo Allohning Nabiysi, menga Horisa haqida aytib bermaysizmi?» dedi. (Horisa Badr kuni — kim otgani nomaʼlum bir oʻq bilan — oʻldirilgan edi.) U (yana): «Agar u jannatda boʻlsa, men sabr qilaman; aks holda, men uning uchun yigʻlashga zoʻr beraman», dedi. Shunda u zot: «Ey Horisaning onasi! Jannatda (koʻp) bogʻlar bor va sening oʻgʻling Firdavsi aʼloni oldi», dedilar. Qatoda aytdi: Firdavs — jannatning tepaligi, oʻrtasi va eng afzalidir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Рубаййиъ — у Ҳориса ибн Суроқанинг онаси эди — Набий ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Ё Аллоҳнинг Набийси, менга Ҳориса ҳақида айтиб бермайсизми?» деди. (Ҳориса Бадр куни — ким отгани номаълум бир ўқ билан — ўлдирилган эди.) У (яна): «Агар у жаннатда бўлса, мен сабр қиламан; акс ҳолда, мен унинг учун йиғлашга зўр бераман», деди. Шунда у зот: «Эй Ҳорисанинг онаси! Жаннатда (кўп) боғлар бор ва сенинг ўғлинг Фирдавси аълони олди», дедилар. Қатода айтди: Фирдавс — жаннатнинг тепалиги, ўртаси ва энг афзалидир.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَرَدِيفُهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ لَيْسَ بَيْنَهُمَا غَيْرُ آخِرَةِ الرَّحْلِ إِذْ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذُ بْنَ جَبَلٍ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا قَالَ فَهَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا هُمْ فَعَلُوا ذَلِكَ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّهُمْ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ safarlaridan birida edilar, ortlarida Muoz ibn Jabal mingashib oʻtirgan edi — ikkovlarining orasida egarning orqa (qoshi)dan boshqa narsa yoʻq edi. Shunda Allohning Nabiysi ﷺ: «Ey Muoz ibn Jabal!» dedilar. U: «Labbay, yo Rasululloh, (xizmatga) shayman», dedi. Soʻng bir muddat yurdilar, keyin: «Ey Muoz ibn Jabal!» dedilar. U: «Labbay, yo Rasululloh, (xizmatga) shayman», dedi. U zot: «Allohning bandalar ustidagi haqqi nima ekanini bilasanmi?» dedilar. U: «Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroqdir», dedi. U zot: «Allohning bandalar ustidagi haqqi — ular Unga ibodat qilishlari va Unga hech narsani sherik qilmasliklaridir», dedilar. Soʻng: «Ular shuni qilsalar, bandalarning Alloh ustidagi haqqi nima ekanini bilasanmi?» dedilar. U: «Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroqdir», dedi. U zot: «Ularning Alloh azza va jalla ustidagi haqqi — ularni azoblamasligidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ сафарларидан бирида эдилар, ортларида Муоз ибн Жабал мингашиб ўтирган эди — икковларининг орасида эгарнинг орқа (қоши)дан бошқа нарса йўқ эди. Шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Эй Муоз ибн Жабал!» дедилар. У: «Лаббай, ё Расулуллоҳ, (хизматга) шайман», деди. Сўнг бир муддат юрдилар, кейин: «Эй Муоз ибн Жабал!» дедилар. У: «Лаббай, ё Расулуллоҳ, (хизматга) шайман», деди. У зот: «Аллоҳнинг бандалар устидаги ҳаққи нима эканини биласанми?» дедилар. У: «Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир», деди. У зот: «Аллоҳнинг бандалар устидаги ҳаққи — улар Унга ибодат қилишлари ва Унга ҳеч нарсани шерик қилмасликларидир», дедилар. Сўнг: «Улар шуни қилсалар, бандаларнинг Аллоҳ устидаги ҳаққи нима эканини биласанми?» дедилар. У: «Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир», деди. У зот: «Уларнинг Аллоҳ азза ва жалла устидаги ҳаққи — уларни азобламаслигидир», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا نَادَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَهُوَ يَخْطُبُ النَّاسَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَحَطَ الْمَطَرُ وَأَمْحَلَتْ الْأَرْضُ وَقَحَطَ النَّاسُ فَاسْتَسْقِ لَنَا رَبَّكَ فَنَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى السَّمَاءِ وَمَا نَرَى كَثِيرَ سَحَابٍ فَاسْتَسْقَى فَنَشَأَ السَّحَابُ بَعْضَهُ إِلَى بَعْضٍ ثُمَّ مُطِرُوا حَتَّى سَالَتْ مَثَاعِبُ الْمَدِينَةِ وَاطَّرَدَتْ طُرُقُهَا أَنْهَارًا فَمَا زَالَتْ كَذَلِكَ إِلَى يَوْمِ الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ مَا تُقْلِعُ ثُمَّ قَامَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَوْ غَيْرُهُ وَنَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَحْبِسَهَا عَنَّا فَضَحِكَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَدَعَا رَبَّهُ فَجَعَلَ السَّحَابُ يَتَصَدَّعُ عَنْ الْمَدِينَةِ يَمِينًا وَشِمَالًا يُمْطِرُ مَا حَوْلَهَا وَلَا يُمْطِرُ فِيهَا شَيْئًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi juma kuni — Rasululloh ﷺ Madinada odamlarga xutba qilayotgan paytda — u zotni chaqirib: «Ey Allohning Rasuli, yomgʻir toʻxtadi, yer qaqrab qoldi va odamlar qurgʻoqchilikka uchradi, bizga Robbingdan yomgʻir soʻrang», dedi. Nabiy ﷺ osmonga qaradilar, biz esa koʻp bulut koʻrmas edik. U zot yomgʻir soʻradilar, bas, bulut paydo boʻlib, bir-biriga qoʻshildi, soʻng ularga yomgʻir yogʻdi — hatto Madinaning tarnovlari oqib, koʻchalari daryodek oqar boʻldi. Yomgʻir shu holda keyingi jumagacha toʻxtamay davom etdi. Soʻng oʻsha kishi — yoki boshqasi — Allohning Nabiysi ﷺ xutba qilayotgan paytda turib: «Ey Allohning Nabiysi, uni bizdan tutib turishini Allohdan soʻrang», dedi. Shunda Allohning Nabiysi ﷺ kuldilar, soʻng: «Ey Bor Xudoyo, atrofimizga yogʻdir, ustimizga emas!» dedilar va Robbilariga duo qildilar. Bas, bulut Madinadan oʻng va chapga ajrala boshladi: uning atrofiga yomgʻir yogʻar, ichiga esa hech narsa yogʻmas edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши жума куни — Расулуллоҳ ﷺ Мадинада одамларга хутба қилаётган пайтда — у зотни чақириб: «Эй Аллоҳнинг Расули, ёмғир тўхтади, ер қақраб қолди ва одамлар қурғоқчиликка учради, бизга Роббингдан ёмғир сўранг», деди. Набий ﷺ осмонга қарадилар, биз эса кўп булут кўрмас эдик. У зот ёмғир сўрадилар, бас, булут пайдо бўлиб, бир-бирига қўшилди, сўнг уларга ёмғир ёғди — ҳатто Мадинанинг тарновлари оқиб, кўчалари дарёдек оқар бўлди. Ёмғир шу ҳолда кейинги жумагача тўхтамай давом этди. Сўнг ўша киши — ёки бошқаси — Аллоҳнинг Набийси ﷺ хутба қилаётган пайтда туриб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, уни биздан тутиб туришини Аллоҳдан сўранг», деди. Шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ кулдилар, сўнг: «Эй Бор Худоё, атрофимизга ёғдир, устимизга эмас!» дедилар ва Роббиларига дуо қилдилар. Бас, булут Мадинадан ўнг ва чапга ажрала бошлади: унинг атрофига ёмғир ёғар, ичига эса ҳеч нарса ёғмас эди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُخْتَارِ قَالَ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ أَنَسٍ قَالَ وَرُبَّمَا قَعَدْنَا إِلَيْهِ أَنَا وَهُوَ قَالَ وَكَانَ مِنْ فِتْيَانِنَا أَحْدَثُ مِنِّي سِنًّا يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّ أَنَسًا وَامْرَأَةً فَجَعَلَ أَنَسًا عَنْ يَمِينِهِ وَالْمَرْأَةَ خَلْفَهُمَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Anas bilan bir ayolga imom boʻldilar; Anasni oʻng tomonlariga turgʻizib, ayolni ikkovining orqasiga qoʻydilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Анас билан бир аёлга имом бўлдилар; Анасни ўнг томонларига турғизиб, аёлни икковининг орқасига қўйдилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ يَعْنِي ابْنَ عُيَيْنَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ جُدْعَانَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَوْتُ أَبِي طَلْحَةَ فِي الْجَيْشِ خَيْرٌ مِنْ فِئَةٍ قَالَ وَكَانَ يَجْثُو بَيْنَ يَدَيْهِ فِي الْحَرْبِ ثُمَّ يَنْثُرُ كِنَانَتَهُ وَيَقُولُ وَجْهِي لِوَجْهِكَ الْوِقَاءُوَنَفْسِي لِنَفْسِكَ الْفِدَاءُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Abu Talhaning qoʻshindagi ovozi bir jamoadan yaxshiroqdir», dedilar. U jangda u zotning oldilarida choʻkkalab oʻtirar, soʻng oʻqdonini toʻkib: «Yuzim yuzingizga qalqon, jonim joningizga fido», der edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Абу Талҳанинг қўшиндаги овози бир жамоадан яхшироқдир», дедилар. У жангда у зотнинг олдиларида чўккалаб ўтирар, сўнг ўқдонини тўкиб: «Юзим юзингизга қалқон, жоним жонингизга фидо», дер эди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا عُرِضَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طِيبٌ قَطُّ فَرَدَّهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga hech qachon atir taqdim etilib, u zot uni rad etganlari boʻlmagan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга ҳеч қачон атир тақдим этилиб, у зот уни рад этганлари бўлмаган.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَفُزِّعَ النَّاسُ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَسًا لِأَبِي طَلْحَةَ بَطِيئًا ثُمَّ خَرَجَ يَرْكُضُ وَحْدَهُ فَرَكِبَ النَّاسُ يَرْكُضُونَ خَلْفَهُ فَقَالَ لَمْ تُرَاعُوا إِنَّهُ لَبَحْرٌ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا سُبِقَ بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlar qoʻrqib ketdi. Bas, Rasululloh ﷺ Abu Talhaning sekin yuradigan bir otiga minib, yolgʻiz oʻzlari uni choptirib chiqdilar. Soʻng odamlar ham otlarini choptirib, u zotning ortidan chiqdi. U zot: «Qoʻrqmanglar, albatta bu ot dengizdek chopqirdir», dedilar. Anas aytdi: Allohga qasamki, oʻsha kundan keyin u ot hech qachon oʻzib oʻtilmadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлар қўрқиб кетди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ Абу Талҳанинг секин юрадиган бир отига миниб, ёлғиз ўзлари уни чоптириб чиқдилар. Сўнг одамлар ҳам отларини чоптириб, у зотнинг ортидан чиқди. У зот: «Қўрқманглар, албатта бу от денгиздек чопқирдир», дедилар. Анас айтди: Аллоҳга қасамки, ўша кундан кейин у от ҳеч қачон ўзиб ўтилмади.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأُتِيَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ بِرَأْسِ الْحُسَيْنِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَجُعِلَ فِي طَسْتٍ فَجَعَلَ يَنْكُتُ عَلَيْهِ وَقَالَ فِي حُسْنِهِ شَيْئًا فَقَالَ أَنَسٌ إِنَّهُ كَانَ أَشْبَهَهُمْ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مَخْضُوبًا بِالْوَسْمَةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ubaydulloh ibn Ziyodga Husayn (roziyallohu anhu)ning boshi keltirildi va u bir tovoqqa qoʻyildi. U boshni chertib, husni haqida bir narsa dedi. Shunda Anas: «U ulardan Rasululloh ﷺga eng oʻxshashi edi va u vasma bilan boʻyalgan edi», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Убайдуллоҳ ибн Зиёдга Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)нинг боши келтирилди ва у бир товоққа қўйилди. У бошни чертиб, ҳусни ҳақида бир нарса деди. Шунда Анас: «У улардан Расулуллоҳ ﷺга энг ўхшаши эди ва у васма билан бўялган эди», деди.
حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ أَنَّ أَنَسًاكَانَ لَا يَرُدُّ الطِّيبَ وَيَزْعُمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَرُدُّ الطِّيبَ
Sumoma ibn Abdulloh ibn Anas (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Anas atirni rad etmas edi va Rasululloh ﷺ atirni rad etmas edilar, deb aytar edi.Сумома ибн Абдуллоҳ ибн Анас (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Анас атирни рад этмас эди ва Расулуллоҳ ﷺ атирни рад этмас эдилар, деб айтар эди.
حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الْأَخْنَسِ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُمُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَدَنَةٍ أَوْ هَدِيَّةٍ فَقَالَ لِلَّذِي مَعَهَا أَوْ لِصَاحِبِهَا ارْكَبْهَا قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ أَوْ هَدِيَّةٌ قَالَ وَإِنْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning yonlaridan badana yoki hadiy yetaklab oʻtildi. Shunda u zot uni yetaklab borayotgan kishiga, yoki uning egasiga: «Unga min», dedilar. U: «Bu — badana yoki hadiy», dedi. U zot: «Boʻlsa ham», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ёнларидан бадана ёки ҳадий етаклаб ўтилди. Шунда у зот уни етаклаб бораётган кишига, ёки унинг эгасига: «Унга мин», дедилар. У: «Бу — бадана ёки ҳадий», деди. У зот: «Бўлса ҳам», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْتَجِمُ وَلَمْ يَكُنْ يَظْلِمُ أَحَدًا أَجْرَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ hijoma qildirar edilar va hech kimning ish haqini (hech qachon) ushlab qolmas edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ҳижома қилдирар эдилар ва ҳеч кимнинг иш ҳақини (ҳеч қачон) ушлаб қолмас эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ يَدْعُو عَلَى حَيٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ ثُمَّ تَرَكَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ rukuʼdan keyin bir oy qunut oʻqib, arab qabilalaridan bir qabilaga qarshi duo qildilar, soʻng buni tark etdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рукуъдан кейин бир ой қунут ўқиб, араб қабилаларидан бир қабилага қарши дуо қилдилар, сўнг буни тарк этдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ يَعْنِي ابْنَ مِغْوَلٍ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا زَمَانٌ يَأْتِي عَلَيْكُمْ إِلَّا أَشَرُّ مِنْ الزَّمَانِ الَّذِي كَانَ قَبْلَهُ سَمِعْتُ ذَلِكَ مِنْ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Sizlarga keladigan har bir zamon undan oldingi zamondan koʻra yomonroqdir. Buni men Paygʻambaringiz ﷺdan eshitganman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сизларга келадиган ҳар бир замон ундан олдинги замондан кўра ёмонроқдир. Буни мен Пайғамбарингиз ﷺдан эшитганман.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى عَلَيَّ صَلَاةً وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرَ صَلَوَاتٍ وَحَطَّ عَنْهُ عَشْرَ خَطِيئَاتٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn marta salavot aytadi va undan oʻnta xato oʻchiriladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта салавот айтади ва ундан ўнта хато ўчирилади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ قَالَ أَنَسٌقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا سَأَلَ رَجُلٌ مُسْلِمٌ الْجَنَّةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَطُّ إِلَّا قَالَتْ الْجَنَّةُ اللَّهُمَّ أَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ وَلَا اسْتَجَارَ مِنْ النَّارِ إِلَّا قَالَتْ النَّارُ اللَّهُمَّ أَجِرْهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir musulmon kishi uch marta jannatni soʻrasa, albatta jannat: ‹Ey Alloh, uni jannatga kiritgin›, deydi. Va u doʻzaxdan panoh soʻrasa, albatta doʻzax: ‹Ey Alloh, uni mendan asragin›, deydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир мусулмон киши уч марта жаннатни сўраса, албатта жаннат: ‹Эй Аллоҳ, уни жаннатга киритгин›, дейди. Ва у дўзахдан паноҳ сўраса, албатта дўзах: ‹Эй Аллоҳ, уни мендан асрагин›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسٌأَنَّ يَهُودِيًّا أَخَذَ أَوْضَاحًا عَلَى جَارِيَةٍ ثُمَّ عَمَدَ إِلَيْهَا فَرَضَّ رَأْسَهَا بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَأَدْرَكُوا الْجَارِيَةَ وَبِهَا رَمَقٌ فَأَخَذُوا الْجَارِيَةَ وَجَعَلُوا يَتْبَعُونَ بِهَا النَّاسَ أَهَذَا هُوَ أَوْ هَذَا هُوَ فَأَتَوْا بِهَا عَلَى الرَّجُلِ فَأَوْمَتْ إِلَيْهِ بِرَأْسِهَا فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُضَّ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy bir qizning kumush taqinchoqlarini olib, soʻng unga qasd qilib, boshini ikki tosh orasida ezib tashladi. Odamlar qizni hali joni chiqmagan holda topdilar. Ular qizni olib, odamlarning oldiga olib yurdilar: «Bumi? Yoki bumi?» deb soʻray boshladilar. Nihoyat uni oʻsha kishining oldiga keltirdilar; shunda u boshi bilan unga ishora qildi. Bas, Rasululloh ﷺ buyurdilar va uning boshi ikki tosh orasida ezildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий бир қизнинг кумуш тақинчоқларини олиб, сўнг унга қасд қилиб, бошини икки тош орасида эзиб ташлади. Одамлар қизни ҳали жони чиқмаган ҳолда топдилар. Улар қизни олиб, одамларнинг олдига олиб юрдилар: «Буми? Ёки буми?» деб сўрай бошладилар. Ниҳоят уни ўша кишининг олдига келтирдилар; шунда у боши билан унга ишора қилди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ буюрдилар ва унинг боши икки тош орасида эзилди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمْ يَبْلُغْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الشَّيْبِ مَا يَخْضِبُهُوَلَكِنَّ أَبَا بَكْرٍ خَضَبَ رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ حَتَّى يَقْنُوَ شَعْرُهُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺda boʻyashni talab qiladigan darajada oq soch boʻlmagan. Lekin Abu Bakr boshi va soqolini xina hamda katam bilan — sochi quyuq rang olguncha — boʻyar edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺда бўяшни талаб қиладиган даражада оқ соч бўлмаган. Лекин Абу Бакр боши ва соқолини хина ҳамда катам билан — сочи қуюқ ранг олгунча — бўяр эди.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ إِمَامٍ قَطُّ أَخَفَّ وَأَتَمَّ مِنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَنَسٍ مِثْلَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning namozlaridan koʻra yengilroq va toʻliqroq namoz oʻqiydigan biror imom orqasida hech qachon namoz oʻqimaganman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг намозларидан кўра енгилроқ ва тўлиқроқ намоз ўқийдиган бирор имом орқасида ҳеч қачон намоз ўқимаганман.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ الْمُعَلَّى بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى الْعَصْرَ فَجَلَسَ يُمْلِي خَيْرًا حَتَّى يُمْسِيَ كَانَ أَفْضَلَ مِنْ عِتْقِ ثَمَانِيَةٍ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim asr namozini oʻqib, soʻng kech kirgunicha yaxshi soʻz aytib oʻtirsa, bu Ismoil farzandlaridan sakkiztasini ozod qilishdan afzaldir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким аср намозини ўқиб, сўнг кеч киргунича яхши сўз айтиб ўтирса, бу Исмоил фарзандларидан саккизтасини озод қилишдан афзалдир», дедилар.