أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، قَالَ أَنْبَأَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَانْتَهَى إِلَى سُبَاطَةِ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا فَتَنَحَّيْتُ عَنْهُ فَدَعَانِي وَكُنْتُ عِنْدَ عَقِبَيْهِ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan ketayotgan edim. U zot bir qavmning axlatxonasiga yetib bordilar va tik turgan holda siydik qildilar. Men u zotdan chetga surildim, ammo u zot meni chaqirdilar. Men u zot (hojatdan) boʻshaguncha orqalarida turdim. Soʻngra u zot taharat oldilar va maxsilari ustiga mash tortdilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан кетаётган эдим. У зот бир қавмнинг ахлатхонасига етиб бордилар ва тик турган ҳолда сийдик қилдилар. Мен у зотдан четга сурилдим, аммо у зот мени чақирдилар. Мен у зот (ҳожатдан) бўшагунча орқаларида турдим. Сўнгра у зот таҳарат олдилар ва махсилари устига маш тортдилар.
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَنْبَأَنَا بَهْزٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، وَمَنْصُورٌ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَشَى إِلَى سُبَاطَةِ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا . قَالَ سُلَيْمَانُ فِي حَدِيثِهِ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ وَلَمْ يَذْكُرْ مَنْصُورٌ الْمَسْحَ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir qavmning axlatxonasiga bordilar va tik turgan holda siydik qildilar. Sulaymon ibn Ubaydulloh oʻz rivoyatida: «Va u zot maxsilari ustiga mash tortdilar», — dedi. Mansur esa mash (tortish)ni eslatmadi.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир қавмнинг ахлатхонасига бордилар ва тик турган ҳолда сийдик қилдилар. Сулаймон ибн Убайдуллоҳ ўз ривоятида: «Ва у зот махсилари устига маш тортдилар», — деди. Мансур эса маш (тортиш)ни эслатмади.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ، وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ صَلَّى إِلَى جَنْبِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً فَقَرَأَ فَكَانَ إِذَا مَرَّ بِآيَةِ عَذَابٍ وَقَفَ وَتَعَوَّذَ وَإِذَا مَرَّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ وَقَفَ فَدَعَا وَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . وَفِي سُجُودِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u bir kecha Nabiy ﷺ ning yonlarida namoz oʻqidi. U zot qiroat qilar, azob oyatiga oʻtganlarida toʻxtab, Allohdan panoh soʻrardilar, rahmat oyatiga oʻtganlarida esa toʻxtab, duo qilardilar. Rukularida: «Subhona Robbiyal Aziym» va sajdalarida: «Subhona Robbiyal Aʼlo», deb aytardilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у бир кеча Набий ﷺ нинг ёнларида намоз ўқиди. У зот қироат қилар, азоб оятига ўтганларида тўхтаб, Аллоҳдан паноҳ сўрардилар, раҳмат оятига ўтганларида эса тўхтаб, дуо қилардилар. Рукуларида: «Субҳона Роббиял Азийм» ва саждаларида: «Субҳона Роббиял Аъло», деб айтардилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، وَالأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ وَالنِّسَاءَ فِي رَكْعَةٍ لاَ يَمُرُّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلاَّ سَأَلَ وَلاَ بِآيَةِ عَذَابٍ إِلاَّ اسْتَجَارَ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir rakaatda Baqara, Oli Imron va Niso suralarini oʻqidilar. Rahmat oyatiga oʻtsalar, albatta Allohdan soʻrardilar, azob oyatiga oʻtsalar, albatta Allohdan panoh tilardilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир ракаатда Бақара, Оли Имрон ва Нисо сураларини ўқидилар. Раҳмат оятига ўтсалар, албатта Аллоҳдан сўрардилар, азоб оятига ўтсалар, албатта Аллоҳдан паноҳ тилардилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَكَعَ فَقَالَ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . وَفِي سُجُودِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqidim. U zot rukuʼ qildilar va rukuʼlarida: «Subhaana Robbiyal aziym», sajdalarida esa: «Subhaana Robbiyal aʼlaa», dedilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқидим. У зот рукуъ қилдилар ва рукуъларида: «Субҳаана Роббиял азийм», саждаларида эса: «Субҳаана Роббиял аълаа», дедилар.
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي عَبْسٍ عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَسَمِعَهُ حِينَ كَبَّرَ قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ " . وَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ " لِرَبِّي الْحَمْدُ لِرَبِّي الْحَمْدُ " . وَفِي سُجُودِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " . وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ " رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي " . وَكَانَ قِيَامُهُ وَرُكُوعُهُ . وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَسُجُودُهُ وَمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u bir kecha Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqidi va u zot takbir aytganlarida «Allohu akbar, zal-jabaruti wal-malakuti wal-kibriyoi wal-azamah» deganlarini eshitdi. Rukularida «Subhana Robbiyal-aziym» der edilar. Rukudan boshlarini koʻtarganlarida «Li-Robbil-hamd, li-Robbil-hamd» der edilar. Sajdalarida «Subhana Robbiyal-aʼlo» der edilar. Ikki sajda orasida «Robbigʻfir liy, Robbigʻfir liy» der edilar. U zotning qiyomlari, rukulari, rukudan boshlarini koʻtargan holatlari, sajdalari va ikki sajda oralari deyarli teng edi.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у бир кеча Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқиди ва у зот такбир айтганларида «Аллоҳу акбар, зал-жабарути wал-малакути wал-кибриёи wал-азамаҳ» деганларини эшитди. Рукуларида «Субҳана Роббиял-азийм» дер эдилар. Рукудан бошларини кўтарганларида «Ли-Роббил-ҳамд, ли-Роббил-ҳамд» дер эдилар. Саждаларида «Субҳана Роббиял-аъло» дер эдилар. Икки сажда орасида «Роббиғфир лий, Роббиғфир лий» дер эдилар. У зотнинг қиёмлари, рукулари, рукудан бошларини кўтарган ҳолатлари, саждалари ва икки сажда оралари деярли тенг эди.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَاسْتَفْتَحَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ فَقَرَأَ بِمِائَةِ آيَةٍ لَمْ يَرْكَعْ فَمَضَى قُلْتُ يَخْتِمُهَا فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَمَضَى قُلْتُ يَخْتِمُهَا ثُمَّ يَرْكَعُ فَمَضَى حَتَّى قَرَأَ سُورَةَ النِّسَاءِ ثُمَّ قَرَأَ سُورَةَ آلِ عِمْرَانَ ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " . لاَ يَمُرُّ بِآيَةِ تَخْوِيفٍ أَوْ تَعْظِيمٍ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِلاَّ ذَكَرَهُ .
Huzayfa (roziyallohu anhu) aytadilar: «Bir kechasi Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqidim. U zot Baqara surasidan boshladilar va yuz oyat oʻqib, ruku qilmadilar, davom etaverdilar. Men: ‹Ikki rakatda uni tugatsalar kerak›, dedim. Ular davom etaverdilar. Men: ‹Uni tugatib, soʻng ruku qilsalar kerak›, dedim. Ular davom etib, Niso surasini oʻqidilar, soʻng Oli Imron surasini oʻqidilar, soʻng qiyomlari qadar ruku qildilar. Rukularida: ‹Ulugʻ Robbim pokdir, ulugʻ Robbim pokdir, ulugʻ Robbim pokdir›, deb aytdilar. Soʻng boshlarini koʻtarib: ‹Alloh oʻziga hamd aytganning hamdini eshitdi. Robbimiz, hamd Sengadir›, dedilar va qiyomni uzoq qildilar. Soʻng sajda qilib, sajdani uzoq qildilar va sajdalarida: ‹Aʼlo Robbim pokdir, aʼlo Robbim pokdir, aʼlo Robbim pokdir›, deb aytdilar. Alloh azza va jallani qoʻrqitish yoki ulugʻlash oyatiga uchrasalar, albatta uni zikr qilar edilar».Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) айтадилар: «Бир кечаси Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқидим. У зот Бақара сурасидан бошладилар ва юз оят ўқиб, руку қилмадилар, давом этавердилар. Мен: ‹Икки ракатда уни тугатсалар керак›, дедим. Улар давом этавердилар. Мен: ‹Уни тугатиб, сўнг руку қилсалар керак›, дедим. Улар давом этиб, Нисо сурасини ўқидилар, сўнг Оли Имрон сурасини ўқидилар, сўнг қиёмлари қадар руку қилдилар. Рукуларида: ‹Улуғ Роббим покдир, улуғ Роббим покдир, улуғ Роббим покдир›, деб айтдилар. Сўнг бошларини кўтариб: ‹Аллоҳ ўзига ҳамд айтганнинг ҳамдини эшитди. Роббимиз, ҳамд Сенгадир›, дедилар ва қиёмни узоқ қилдилар. Сўнг сажда қилиб, саждани узоқ қилдилар ва саждаларида: ‹Аъло Роббим покдир, аъло Роббим покдир, аъло Роббим покдир›, деб айтдилар. Аллоҳ азза ва жаллани қўрқитиш ёки улуғлаш оятига учрасалар, албатта уни зикр қилар эдилар».
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، - وَهُوَ ابْنُ مِغْوَلٍ - عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يُصَلِّي فَطَفَّفَ فَقَالَ لَهُ حُذَيْفَةُ مُنْذُ كَمْ تُصَلِّي هَذِهِ الصَّلاَةَ قَالَ مُنْذُ أَرْبَعِينَ عَامًا . قَالَ مَا صَلَّيْتُ مُنْذُ أَرْبَعِينَ سَنَةً وَلَوْ مِتَّ وَأَنْتَ تُصَلِّي هَذِهِ الصَّلاَةَ لَمِتَّ عَلَى غَيْرِ فِطْرَةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيُخَفِّفُ وَيُتِمُّ وَيُحْسِنُ .
Hudhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bir kishining namoz oʻqiyotganini, rukuʼ va sajdasini kamchilik bilan bajarayotganini koʻrdi. Hudhayfa unga: «Bu namozni qachondan beri shunday oʻqiysan?» dedi. U: «Qirq yildan beri», dedi. Hudhayfa: «Sen qirq yildan beri namoz oʻqimabsan, agar shu namozni oʻqib turgan holingda oʻlsang, Muhammad ﷺning yoʻlidan boshqa yoʻlda oʻlgan boʻlasan», dedi. Soʻng: «Kishi namozni yengil qilib, ammo uni mukammal va chiroyli bajarishi mumkin», dedi.Ҳудҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У бир кишининг намоз ўқиётганини, рукуъ ва саждасини камчилик билан бажараётганини кўрди. Ҳудҳайфа унга: «Бу намозни қачондан бери шундай ўқийсан?» деди. У: «Қирқ йилдан бери», деди. Ҳудҳайфа: «Сен қирқ йилдан бери намоз ўқимабсан, агар шу намозни ўқиб турган ҳолингда ўлсанг, Муҳаммад ﷺнинг йўлидан бошқа йўлда ўлган бўласан», деди. Сўнг: «Киши намозни енгил қилиб, аммо уни мукаммал ва чиройли бажариши мумкин», деди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، وَالأَعْمَشِ، وَحُصَيْنٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَشُوصُ فَاهُ بِالسِّوَاكِ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kechasi namozga turganlarida ogʻizlarini misvok bilan tozalar edilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кечаси намозга турганларида оғизларини мисвок билан тозалар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُصَيْنٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، يُحَدِّثُ عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَشُوصُ فَاهُ بِالسِّوَاكِ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechasi namozga turganlarida ogʻizlarini misvok bilan tozalar edilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечаси намозга турганларида оғизларини мисвок билан тозалар эдилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي سِنَانٍ، عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كُنَّا نُؤْمَرُ بِالسِّوَاكِ إِذَا قُمْنَا مِنَ اللَّيْلِ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz kechasi namozga turganimizda misvok ishlatishga buyurilar edik.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз кечаси намозга турганимизда мисвок ишлатишга буюрилар эдик.
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً فَافْتَتَحَ الْبَقَرَةَ فَقُلْتُ يَرْكَعُ عِنْدَ الْمِائَةِ فَمَضَى فَقُلْتُ يَرْكَعُ عِنْدَ الْمِائَتَيْنِ فَمَضَى فَقُلْتُ يُصَلِّي بِهَا فِي رَكْعَةٍ فَمَضَى فَافْتَتَحَ النِّسَاءَ فَقَرَأَهَا ثُمَّ افْتَتَحَ آلَ عِمْرَانَ فَقَرَأَهَا يَقْرَأُ مُتَرَسِّلاً إِذَا مَرَّ بِآيَةٍ فِيهَا تَسْبِيحٌ سَبَّحَ وَإِذَا مَرَّ بِسُؤَالٍ سَأَلَ وَإِذَا مَرَّ بِتَعَوُّذٍ تَعَوَّذَ ثُمَّ رَكَعَ فَقَالَ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . فَكَانَ رُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . فَكَانَ قِيَامُهُ قَرِيبًا مِنْ رُكُوعِهِ ثُمَّ سَجَدَ فَجَعَلَ يَقُولُ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " . فَكَانَ سُجُودُهُ قَرِيبًا مِنْ رُكُوعِهِ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men bir kechasi Nabiy ﷺ bilan namoz oʻqidim. U zot Baqara surasini boshladilar. Men: ‹Yuzta oyatga yetganda ruku qiladilar›, dedim, ammo davom etdilar. Men: ‹Ikki yuztada ruku qiladilar›, dedim, ammo davom etdilar. Men: ‹Uni bir rakatda oʻqiydilar›, dedim, ammo davom etdilar. Soʻng Niso surasini boshlab, uni oʻqidilar. Soʻng Oli Imron surasini boshlab, uni oʻqidilar. U zot shoshilmay oʻqir, tasbeh boʻlgan oyatga oʻtganda tasbeh aytar, soʻrash boʻlgan oyatga oʻtganda soʻrar, panoh tilash boʻlgan oyatga oʻtganda panoh tilar edilar. Soʻng ruku qilib: ‹Subhaana Robbiyal Aziym›, dedilar. Rukulari qiyomlariga yaqin edi. Soʻng boshlarini koʻtarib: ‹Samiallohu liman hamidah›, dedilar. Qiyomlari rukulariga yaqin edi. Soʻng sajda qilib: ‹Subhaana Robbiyal Aʼlaa›, deb turdilar. Sajdalari rukulariga yaqin edi».Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен бир кечаси Набий ﷺ билан намоз ўқидим. У зот Бақара сурасини бошладилар. Мен: ‹Юзта оятга етганда руку қиладилар›, дедим, аммо давом этдилар. Мен: ‹Икки юзтада руку қиладилар›, дедим, аммо давом этдилар. Мен: ‹Уни бир ракатда ўқийдилар›, дедим, аммо давом этдилар. Сўнг Нисо сурасини бошлаб, уни ўқидилар. Сўнг Оли Имрон сурасини бошлаб, уни ўқидилар. У зот шошилмай ўқир, тасбеҳ бўлган оятга ўтганда тасбеҳ айтар, сўраш бўлган оятга ўтганда сўрар, паноҳ тилаш бўлган оятга ўтганда паноҳ тилар эдилар. Сўнг руку қилиб: ‹Субҳаана Роббиял Азийм›, дедилар. Рукулари қиёмларига яқин эди. Сўнг бошларини кўтариб: ‹Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ›, дедилар. Қиёмлари рукуларига яқин эди. Сўнг сажда қилиб: ‹Субҳаана Роббиял Аълаа›, деб турдилар. Саждалари рукуларига яқин эди».
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، - ثِقَةٌ - قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلاَءُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَزِيدَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَمَضَانَ فَرَكَعَ فَقَالَ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا ثُمَّ جَلَسَ يَقُولُ " رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي " . مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا ثُمَّ سَجَدَ فَقَالَ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " . مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا فَمَا صَلَّى إِلاَّ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ حَتَّى جَاءَ بِلاَلٌ إِلَى الْغَدَاةِ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا الْحَدِيثُ عِنْدِي مُرْسَلٌ وَطَلْحَةُ بْنُ يَزِيدَ لاَ أَعْلَمُهُ سَمِعَ مِنْ حُذَيْفَةَ شَيْئًا وَغَيْرُ الْعَلاَءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنْ طَلْحَةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Ramazonda Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqidi. U zot ruku qilib, rukularida tik turgan payti kabi: «Subhaana Robbiyal Aziym», dedilar. Soʻng oʻtirib, tik turgan payti kabi: «Robbigʻfir liy, Robbigʻfir liy», dedilar. Soʻng sajda qilib, tik turgan payti kabi: «Subhaana Robbiyal Aʼlaa», dedilar. U zot Bilol tong namoziga kelgunga qadar toʻrt rakatdan boshqa namoz oʻqimadilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Рамазонда Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқиди. У зот руку қилиб, рукуларида тик турган пайти каби: «Субҳаана Роббиял Азийм», дедилар. Сўнг ўтириб, тик турган пайти каби: «Роббиғфир лий, Роббиғфир лий», дедилар. Сўнг сажда қилиб, тик турган пайти каби: «Субҳаана Роббиял Аълаа», дедилар. У зот Билол тонг намозига келгунга қадар тўрт ракатдан бошқа намоз ўқимадилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ حُذَيْفَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ رَجُلٌ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ يُسِيءُ الظَّنَّ بِعَمَلِهِ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ لأَهْلِهِ إِذَا أَنَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اطْحَنُونِي ثُمَّ اذْرُونِي فِي الْبَحْرِ فَإِنَّ اللَّهَ إِنْ يَقْدِرْ عَلَىَّ لَمْ يَغْفِرْ لِي . قَالَ فَأَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْمَلاَئِكَةَ فَتَلَقَّتْ رُوحَهُ قَالَ لَهُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ قَالَ يَا رَبِّ مَا فَعَلْتُ إِلاَّ مِنْ مَخَافَتِكَ . فَغَفَرَ اللَّهُ لَهُ " .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan oldingilar orasida bir kishi bor edi. U oʻz amalidan yomon gumon qilardi. Vafoti yaqinlashganda ahliga: ‹Men oʻlsam, jasadimni yoqinglar, soʻng meni ezib maydalanglar, soʻng dengizga sochib yuboringlar. Chunki agar Olloh mendan qodir boʻlib ushlab olsa, meni magʻfirat qilmaydi›, dedi. Shunda Olloh azza va jalla farishtalarga buyurdi, ular uning ruhini qabul qildilar. Olloh unga: ‹Nima seni qilgan ishingga undadi?› dedi. U: ‹Ey Robbim, men buni faqat Sendan qoʻrqqanim uchun qildim›, dedi. Shunda Olloh uni magʻfirat qildi», dedilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан олдингилар орасида бир киши бор эди. У ўз амалидан ёмон гумон қиларди. Вафоти яқинлашганда аҳлига: ‹Мен ўлсам, жасадимни ёқинглар, сўнг мени эзиб майдаланглар, сўнг денгизга сочиб юборинглар. Чунки агар Оллоҳ мендан қодир бўлиб ушлаб олса, мени мағфират қилмайди›, деди. Шунда Оллоҳ азза ва жалла фаришталарга буюрди, улар унинг руҳини қабул қилдилар. Оллоҳ унга: ‹Нима сени қилган ишингга ундади?› деди. У: ‹Эй Роббим, мен буни фақат Сендан қўрққаним учун қилдим›, деди. Шунда Оллоҳ уни мағфират қилди», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ نُذَيْرٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَوْضِعُ الإِزَارِ إِلَى أَنْصَافِ السَّاقَيْنِ وَالْعَضَلَةِ فَإِنْ أَبَيْتَ فَأَسْفَلَ فَإِنْ أَبَيْتَ فَمِنْ وَرَاءِ السَّاقِ وَلاَ حَقَّ لِلْكَعْبَيْنِ فِي الإِزَارِ " . وَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Izorning oʻrni boldirlarning oʻrtasi va muskul (soʻqqa) qismigacha. Agar rozi boʻlmasang, undan pastroq; agar rozi boʻlmasang, boldirning orqasidan. Toʻpiqlar uchun izorda hech qanday haq yoʻqdir», dedilar.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Изорнинг ўрни болдирларнинг ўртаси ва мускул (сўққа) қисмигача. Агар рози бўлмасанг, ундан пастроқ; агар рози бўлмасанг, болдирнинг орқасидан. Тўпиқлар учун изорда ҳеч қандай ҳақ йўқдир», дедилар.