حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ بَيْتَهُ فَذَكَرَ اللَّهَ عِنْدَ دُخُولِهِ وَعِنْدَ طَعَامِهِ قَالَ الشَّيْطَانُ لاَ مَبِيتَ لَكُمْ وَلاَ عَشَاءَ . وَإِذَا دَخَلَ وَلَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ عِنْدَ دُخُولِهِ قَالَ الشَّيْطَانُ أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ . فَإِذَا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ عِنْدَ طَعَامِهِ قَالَ أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ وَالْعَشَاءَ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ dan eshitdi. U zot: «Kishi uyiga kirsa va kirar chogʻida hamda taomlanar chogʻida Allohni zikr qilsa, shayton: ‹Sizlarga na tunash joyi bor, na kechki taom›, deydi. Agar u uyiga kirib, kirar chogʻida Allohni zikr qilmasa, shayton: ‹Tunash joyini topdingiz›, deydi. Agar taomlanar chogʻida Allohni zikr qilmasa, shayton: ‹Tunash joyi ham, kechki taom ham topdingiz›, deydi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺ дан эшитди. У зот: «Киши уйига кирса ва кирар чоғида ҳамда таомланар чоғида Аллоҳни зикр қилса, шайтон: ‹Сизларга на тунаш жойи бор, на кечки таом›, дейди. Агар у уйига кириб, кирар чоғида Аллоҳни зикр қилмаса, шайтон: ‹Тунаш жойини топдингиз›, дейди. Агар таомланар чоғида Аллоҳни зикр қилмаса, шайтон: ‹Тунаш жойи ҳам, кечки таом ҳам топдингиз›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ قَالَ " مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ فَقَدْ رَآنِي إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لِلشَّيْطَانِ أَنْ يَتَمَثَّلَ فِي صُورَتِي " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, demak, meni haqiqatan koʻribdi, chunki shaytonga mening suratimga kirish yarashmaydi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, демак, мени ҳақиқатан кўрибди, чунки шайтонга менинг суратимга кириш ярашмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ قَالَ " إِذَا رَأَى أَحَدُكُمُ الرُّؤْيَا يَكْرَهُهَا فَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلاَثًا وَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ ثَلاَثًا وَلْيَتَحَوَّلْ عَنْ جَنْبِهِ الَّذِي كَانَ عَلَيْهِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz oʻziga yoqmaydigan tush koʻrsa, chap tomoniga uch marta tupursin va shaytondan Allohga uch marta panoh soʻrasin hamda yotgan yonini oʻzgartirsin», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ўзига ёқмайдиган туш кўрса, чап томонига уч марта тупурсин ва шайтондан Аллоҳга уч марта паноҳ сўрасин ҳамда ётган ёнини ўзгартирсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَجُلٌ وَهْوَ يَخْطُبُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ الْبَارِحَةَ فِيمَا يَرَى النَّائِمُ كَأَنَّ عُنُقِي ضُرِبَتْ وَسَقَطَ رَأْسِي فَاتَّبَعْتُهُ فَأَخَذْتُهُ فَأَعَدْتُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِذَا لَعِبَ الشَّيْطَانُ بِأَحَدِكُمْ فِي مَنَامِهِ فَلاَ يُحَدِّثَنَّ بِهِ النَّاسَ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ xutba oʻqiyotganlarida bir kishi kelib: «Ey Rasululloh, men kecha uxlab yotib, goʻyo boʻynim urilib, boshim tushib ketganini va men uning ketidan borib, uni olib, oʻrniga qoʻyganimni koʻrdim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Shayton biringiz bilan uning uygʻusida oʻynashsa, buni odamlarga aytmasin», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ хутба ўқиётганларида бир киши келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен кеча ухлаб ётиб, гўё бўйним урилиб, бошим тушиб кетганини ва мен унинг кетидан бориб, уни олиб, ўрнига қўйганимни кўрдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Шайтон бирингиз билан унинг уйғусида ўйнашса, буни одамларга айтмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا حَلَمَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يُخْبِرِ النَّاسَ بِتَلَعُّبِ الشَّيْطَانِ بِهِ فِي الْمَنَامِ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz yomon tush koʻrsa, shaytonning tushida u bilan oʻynashganini odamlarga aytmasin», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ёмон туш кўрса, шайтоннинг тушида у билан ўйнашганини одамларга айтмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menga odamlar ‹Lo ilaha illalloh› deguncha ular bilan jang qilishim buyurildi. Agar ular ‹Lo ilaha illalloh› desalar, haqi bilan boʻlgani bundan mustasno, qonlari va mollarini mendan saqlab qolibdilar. Ularning hisob-kitobi esa Allohning zimmasidadir», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга одамлар ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› дегунча улар билан жанг қилишим буюрилди. Агар улар ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› десалар, ҳақи билан бўлгани бундан мустасно, қонлари ва молларини мендан сақлаб қолибдилар. Уларнинг ҳисоб-китоби эса Аллоҳнинг зиммасидадир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنِ انْتَهَبَ نُهْبَةً مَشْهُورَةً فَلَيْسَ مِنَّا " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim oshkora talonchilik qilsa, u bizdan emas», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ошкора талончилик қилса, у биздан эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ لَمَّا رَجَعَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مُهَاجِرَةُ الْبَحْرِ قَالَ " أَلاَ تُحَدِّثُونِي بِأَعَاجِيبِ مَا رَأَيْتُمْ بِأَرْضِ الْحَبَشَةِ " . قَالَ فِتْيَةٌ مِنْهُمْ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ بَيْنَا نَحْنُ جُلُوسٌ مَرَّتْ بِنَا عَجُوزٌ مِنْ عَجَائِزِ رَهَابِينِهِمْ تَحْمِلُ عَلَى رَأْسِهَا قُلَّةً مِنْ مَاءٍ فَمَرَّتْ بِفَتًى مِنْهُمْ فَجَعَلَ إِحْدَى يَدَيْهِ بَيْنَ كَتِفَيْهَا ثُمَّ دَفَعَهَا فَخَرَّتْ عَلَى رُكْبَتَيْهَا فَانْكَسَرَتْ قُلَّتُهَا فَلَمَّا ارْتَفَعَتِ الْتَفَتَتْ إِلَيْهِ فَقَالَتْ سَوْفَ تَعْلَمُ يَا غُدَرُ إِذَا وَضَعَ اللَّهُ الْكُرْسِيَّ وَجَمَعَ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ وَتَكَلَّمَتِ الأَيْدِي وَالأَرْجُلُ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ فَسَوْفَ تَعْلَمُ كَيْفَ أَمْرِي وَأَمْرُكَ عِنْدَهُ غَدًا . قَالَ يَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " صَدَقَتْ صَدَقَتْ كَيْفَ يُقَدِّسُ اللَّهُ أُمَّةً لاَ يُؤْخَذُ لِضَعِيفِهِمْ مِنْ شَدِيدِهِمْ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Dengizdan kelgan muhojirlar Rasululloh ﷺ huzuriga qaytib kelganlarida, u zot: «Habasha yurtida koʻrgan ajoyibotlaringizni menga soʻzlab bermaysizlarmi?» dedilar. Ulardan bir necha yigit: «Ha, ey Allohning Rasuli. Biz oʻtirgan edik, ularning rohibalaridan boʻlgan bir kampir boshida bir koʻza suv koʻtarib oldimizdan oʻtdi. U ularning bir yigitining yonidan oʻtayotganda, yigit qoʻllaridan birini uning yelkalari orasiga qoʻyib, uni itarib yubordi. Kampir tizzalari ustiga yiqilib, koʻzasi sindi. U oʻrnidan turgach, unga oʻgirilib: ‹Alloh Kursini qoʻyganida, avvalgilar bilan keyingilarni jamlaganida, qoʻllar bilan oyoqlar oʻzlari qilib turgan ishlari haqida soʻzlaganida bilib qolasan, ey xoin. U zotning huzurida ertaga mening ishim bilan sening ishing qanday boʻlishini tez orada bilib olasan›, dedi», deyishdi. Rasululloh ﷺ: «U toʻgʻri aytdi, u toʻgʻri aytdi. Zaifidan haqqini kuchlisidan ololmaydigan bir ummatni Alloh qanday poklasin?!» dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Денгиздан келган муҳожирлар Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига қайтиб келганларида, у зот: «Ҳабаша юртида кўрган ажойиботларингизни менга сўзлаб бермайсизларми?» дедилар. Улардан бир неча йигит: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули. Биз ўтирган эдик, уларнинг роҳибаларидан бўлган бир кампир бошида бир кўза сув кўтариб олдимиздан ўтди. У уларнинг бир йигитининг ёнидан ўтаётганда, йигит қўлларидан бирини унинг елкалари орасига қўйиб, уни итариб юборди. Кампир тиззалари устига йиқилиб, кўзаси синди. У ўрнидан тургач, унга ўгирилиб: ‹Аллоҳ Курсини қўйганида, аввалгилар билан кейингиларни жамлаганида, қўллар билан оёқлар ўзлари қилиб турган ишлари ҳақида сўзлаганида билиб қоласан, эй хоин. У зотнинг ҳузурида эртага менинг ишим билан сенинг ишинг қандай бўлишини тез орада билиб оласан›, деди», дейишди. Расулуллоҳ ﷺ: «У тўғри айтди, у тўғри айтди. Заифидан ҳаққини кучлисидан ололмайдиган бир умматни Аллоҳ қандай покласин?!» дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَنَحْنُ ثَلاَثُمِائَةٍ نَحْمِلُ أَزْوَادَنَا عَلَى رِقَابِنَا فَفَنِيَ أَزْوَادُنَا حَتَّى كَانَ يَكُونُ لِلرَّجُلِ مِنَّا تَمْرَةٌ . فَقِيلَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْنَ تَقَعُ التَّمْرَةُ مِنَ الرَّجُلِ فَقَالَ لَقَدْ وَجَدْنَا فَقْدَهَا حِينَ فَقَدْنَاهَا وَأَتَيْنَا الْبَحْرَ فَإِذَا نَحْنُ بِحُوتٍ قَدْ قَذَفَهُ الْبَحْرُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ يَوْمًا .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizni yubordilar, biz uch yuz kishi edik, oziq-ovqatimizni yelkalarimizda koʻtarib borar edik. Oziq-ovqatimiz tugab, hattoki bizdan har bir kishiga bittadan xurmo qoladigan boʻldi». Shunda: «Ey Abu Abdulloh, bir dona xurmo bir kishiga qayerga yetadi?» deyildi. U: «Uni yoʻqotgan paytimizda yoʻqligini bilib qoldik. Soʻng dengizga keldik, birdan dengiz uloqtirib chiqargan bir baliqqa duch keldik va undan oʻn sakkiz kun yedik», dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ бизни юбордилар, биз уч юз киши эдик, озиқ-овқатимизни елкаларимизда кўтариб борар эдик. Озиқ-овқатимиз тугаб, ҳаттоки биздан ҳар бир кишига биттадан хурмо қоладиган бўлди». Шунда: «Эй Абу Абдуллоҳ, бир дона хурмо бир кишига қаерга етади?» дейилди. У: «Уни йўқотган пайтимизда йўқлигини билиб қолдик. Сўнг денгизга келдик, бирдан денгиз улоқтириб чиқарган бир балиққа дуч келдик ва ундан ўн саккиз кун едик», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " لاَ يَمُوتَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلاَّ وَهُوَ يُحْسِنُ الظَّنَّ بِاللَّهِ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ: ‹Sizlardan biringiz Allohga nisbatan yaxshi gumonda boʻlgan holdagina oʻlsin›, deganlarini eshitdim».Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Сизлардан бирингиз Аллоҳга нисбатан яхши гумонда бўлган ҳолдагина ўлсин›, деганларини эшитдим».
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَنْبَأَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ، أَنْبَأَنَا شَرِيكٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ : " يُحْشَرُ النَّاسُ عَلَى نِيَّاتِهِمْ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlar oʻz niyatlariga koʻra toʻplanadilar», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар ўз ниятларига кўра тўпланадилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَشْعَرِيُّ، عَنْ عِيسَى بْنِ جَارِيَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ : مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلَى رَجُلٍ يُصَلِّي عَلَى صَخْرَةٍ فَأَتَى نَاحِيَةَ مَكَّةَ فَمَكَثَ مَلِيًّا ثُمَّ انْصَرَفَ فَوَجَدَ الرَّجُلَ يُصَلِّي عَلَى حَالِهِ فَقَامَ فَجَمَعَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ : " يَا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ بِالْقَصْدِ " . ثَلاَثًا : " فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir tosh ustida namoz oʻqiyotgan kishining yonidan oʻtdilar, soʻng Makka tarafiga borib, bir muddat turdilar. Keyin qaytib kelib, u kishini oldingi holicha namoz oʻqiyotganini koʻrdilar. Shunda u zot turib, ikki qoʻllarini birlashtirdilar-da: «Ey odamlar! Meʼyorni tuting», deb uch marta aytdilar. «Chunki Alloh sizlar toliqmaguningizcha toliqmaydi (savob berishdan charchamaydi)», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир тош устида намоз ўқиётган кишининг ёнидан ўтдилар, сўнг Макка тарафига бориб, бир муддат турдилар. Кейин қайтиб келиб, у кишини олдинги ҳолича намоз ўқиётганини кўрдилар. Шунда у зот туриб, икки қўлларини бирлаштирдилар-да: «Эй одамлар! Меъёрни тутинг», деб уч марта айтдилар. «Чунки Аллоҳ сизлар толиқмагунингизча толиқмайди (савоб беришдан чарчамайди)», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ حَفْصٍ الأُبُلِّيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ : " إِذَا أُدْخِلَ الْمَيِّتُ الْقَبْرَ مُثِّلَتِ الشَّمْسُ لَهُ عِنْدَ غُرُوبِهَا فَيَجْلِسُ يَمْسَحُ عَيْنَيْهِ وَيَقُولُ : دَعُونِي أُصَلِّي " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ shunday dedilar: «Marhum qabrga kiritilganda, unga quyosh botayotgan holatda koʻrsatiladi. U oʻtiradi-da, koʻzlarini ishqalab: ‹Meni qoʻyinglar, namoz oʻqiy›, deydi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ шундай дедилар: «Марҳум қабрга киритилганда, унга қуёш ботаётган ҳолатда кўрсатилади. У ўтиради-да, кўзларини ишқалаб: ‹Мени қўйинглар, намоз ўқий›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " إِنَّ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ لأَهْلِ الْكَبَائِرِ مِنْ أُمَّتِي " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, mening qiyomat kunidagi shafoatim ummatimning katta gunoh qilganlari uchun boʻladi», deganlarini eshitdim.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, менинг қиёмат кунидаги шафоатим умматимнинг катта гуноҳ қилганлари учун бўлади», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَشِيطٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ النَّوْفَلِيِّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَنْ بَنَى مَسْجِدًا لِلَّهِ كَمَفْحَصِ قَطَاةٍ أَوْ أَصْغَرَ بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Alloh uchun toʻrgʻoy uyasidek yoki undan ham kichikroq bir masjid qursa, Alloh unga jannatda bir uy quradi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳ учун тўрғой уясидек ёки ундан ҳам кичикроқ бир масжид қурса, Аллоҳ унга жаннатда бир уй қуради», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، صَلَّى بِأَصْحَابِهِ الْعِشَاءَ فَطَوَّلَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " اقْرَأْ بِالشَّمْسِ وَضُحَاهَا وَسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى وَاقْرَأْ بِسْمِ رَبِّكَ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muoz ibn Jabal ashoblariga xufton namozini oʻqib berdi va uni choʻzib yubordi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Vash-shamsi va zuhoho, Sabbih isma robbikal-aʼlo, Val-layli izo yagʻsho va Iqroʻ bismi robbika suralarini oʻqi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муоз ибн Жабал ашобларига хуфтон намозини ўқиб берди ва уни чўзиб юборди. Шунда Набий ﷺ унга: «Ваш-шамси ва зуҳоҳо, Саббиҳ исма роббикал-аъло, Вал-лайли изо яғшо ва Иқрў бисми роббика сураларини ўқи», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ يَزِيدَ الْفَقِيرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا نَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ خَلْفَ الإِمَامِ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ وَفِي الأُخْرَيَيْنِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz peshin va asr namozlarida imom ortida dastlabki ikki rakatda Fotihatul-kitob va bir surani, oxirgi ikki rakatda esa Fotihatul-kitobni oʻqir edik».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз пешин ва аср намозларида имом ортида дастлабки икки ракатда Фотиҳатул-китоб ва бир сурани, охирги икки ракатда эса Фотиҳатул-китобни ўқир эдик».
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ كَانَ لَهُ إِمَامٌ فَإِنَّ قِرَاءَةَ الإِمَامِ لَهُ قِرَاءَةٌ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning imomi boʻlsa, imomning qiroati unga qiroat boʻladi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг имоми бўлса, имомнинг қироати унга қироат бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِذَا سَجَدَ أَحَدُكُمْ فَلْيَعْتَدِلْ، وَلاَ يَفْتَرِشْ ذِرَاعَيْهِ افْتِرَاشَ الْكَلْبِ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdiki, Rasululloh ﷺ: «Biringiz sajda qilsa, muʼtadil boʻlsin va itga oʻxshab bilaklarini yerga yozmasin», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтдики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз сажда қилса, муътадил бўлсин ва итга ўхшаб билакларини ерга ёзмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُعَلِّمُنَا التَّشَهُّدَ كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ " بِاسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ، التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ لِلَّهِ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ أَسْأَلُ اللَّهَ الْجَنَّةَ، وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga tashahhudni xuddi Qurʼondan bir surani oʻrgatgandek oʻrgatar edilar: «Bismillahi va billah, at-tahiyyotu lillahi vas salavotu vat toyyibotu lillah, as-salomu alayka ayyuhan nabiyyu va rohmatullohi va barokatuh, as-salomu alayno va alo ibodillahis solihiyn, ashhadu an la ilaha illalloh, va ashhadu anna Muhammadan abduhu va rasuluh, asʼalullohal jannata va aʼuzu billahi minan nar».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга ташаҳҳудни худди Қуръондан бир сурани ўргатгандек ўргатар эдилар: «Бисмиллаҳи ва биллаҳ, ат-таҳийёту лиллаҳи вас салавоту ват тоййиботу лиллаҳ, ас-салому алайка айюҳан набийю ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ, ас-салому алайно ва ало ибодиллаҳис солиҳийн, ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳ, ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ, асъалуллоҳал жанната ва аъузу биллаҳи минан нар».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ صَلَّى مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ الأَنْصَارِيُّ بِأَصْحَابِهِ صَلاَةَ الْعِشَاءِ فَطَوَّلَ عَلَيْهِمْ فَانْصَرَفَ رَجُلٌ مِنَّا فَصَلَّى فَأُخْبِرَ مُعَاذٌ عَنْهُ فَقَالَ إِنَّهُ مُنَافِقٌ . فَلَمَّا بَلَغَ ذَلِكَ الرَّجُلَ دَخَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَخْبَرَهُ مَا قَالَ لَهُ مُعَاذٌ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَتُرِيدُ أَنْ تَكُونَ فَتَّانًا يَا مُعَاذُ إِذَا صَلَّيْتَ بِالنَّاسِ فَاقْرَأْ بِالشَّمْسِ وَضُحَاهَا وَسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى وَاقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muoz ibn Jabal al-Ansoriy oʻz sheriklariga xufton namozini oʻqib berdi va uni choʻzib yubordi. Bizdan bir kishi namozdan chiqib ketib, oʻzicha oʻqidi. Muozga u haqda xabar berilganda, u: «Bu munofiqdir», dedi. Bu gap haligi kishiga yetganda, u Rasululloh ﷺ huzuriga kirib, Muoz oʻzi haqida aytgan gapni ularga aytdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Ey Muoz, sen fitnachi boʻlishni istaysanmi? Odamlarga imomlik qilganingda {Quyoshga va uning yorugʻligiga qasam} va {Eng oliy Robbing ismini poklab yod et} va {Zulmat bostirib kelayotgan tunga qasam} va {Robbing ismi bilan oʻqi}ni oʻqigin», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муоз ибн Жабал ал-Ансорий ўз шерикларига хуфтон намозини ўқиб берди ва уни чўзиб юборди. Биздан бир киши намоздан чиқиб кетиб, ўзича ўқиди. Муозга у ҳақда хабар берилганда, у: «Бу мунофиқдир», деди. Бу гап ҳалиги кишига етганда, у Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига кириб, Муоз ўзи ҳақида айтган гапни уларга айтди. Шунда Набий ﷺ: «Эй Муоз, сен фитначи бўлишни истайсанми? Одамларга имомлик қилганингда {Қуёшга ва унинг ёруғлигига қасам} ва {Энг олий Роббинг исмини поклаб ёд эт} ва {Зулмат бостириб келаётган тунга қасам} ва {Роббинг исми билан ўқи}ни ўқигин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " خَيْرُ صُفُوفِ الرِّجَالِ مُقَدَّمُهَا، وَشَرُّهَا مُؤَخَّرُهَا، وَخَيْرُ صُفُوفِ النِّسَاءِ مُؤَخَّرُهَا، وَشَرُّهَا مُقَدَّمُهَا " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Erkaklar saflarining eng yaxshisi oldingisi, eng yomoni esa keyingisidir. Ayollar saflarining eng yaxshisi keyingisi, eng yomoni esa oldingisidir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эркаклар сафларининг энг яхшиси олдингиси, энг ёмони эса кейингисидир. Аёллар сафларининг энг яхшиси кейингиси, энг ёмони эса олдингисидир», дедилар.
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عُثْمَانَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّهُ قَالَ لَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنْ طَوَافِ الْبَيْتِ أَتَى مَقَامَ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا مَقَامُ أَبِينَا إِبْرَاهِيمَ الَّذِي قَالَ اللَّهُ {وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى } .
قَالَ الْوَلِيدُ فَقُلْتُ لِمَالِكٍ أَهَكَذَا قَرَأَ {وَاتَّخِذُوا} قَالَ نَعَمْ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Baytni tavof qilishdan boʻshaganlarida Maqomi Ibrohim tomon keldilar. Shunda Umar: «Ey Allohning Rasuli, bu bizning otamiz Ibrohimning maqomi boʻlib, Alloh u haqda: {Ibrohim maqomidan namozgoh tutinglar} degan edi», dedi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Байтни тавоф қилишдан бўшаганларида Мақоми Иброҳим томон келдилар. Шунда Умар: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу бизнинг отамиз Иброҳимнинг мақоми бўлиб, Аллоҳ у ҳақда: {Иброҳим мақомидан намозгоҳ тутинглар} деган эди», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ بَعَثَنِي النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِحَاجَةٍ ثُمَّ أَدْرَكْتُهُ وَهُوَ يُصَلِّي فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَأَشَارَ إِلَىَّ فَلَمَّا فَرَغَ دَعَانِي فَقَالَ " إِنَّكَ سَلَّمْتَ عَلَىَّ آنِفًا وَأَنَا أُصَلِّي " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ meni bir hojat uchun yubordilar. Soʻng u zotga yetib bordim, u zot namoz oʻqiyotgan edilar. Men u zotga salom berdim, u zot menga ishora qildilar. Namozdan boʻshaganlarida meni chaqirib: «Sen hozirgina men namoz oʻqiyotgan holimda menga salom berding», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ мени бир ҳожат учун юбордилар. Сўнг у зотга етиб бордим, у зот намоз ўқиётган эдилар. Мен у зотга салом бердим, у зот менга ишора қилдилар. Намоздан бўшаганларида мени чақириб: «Сен ҳозиргина мен намоз ўқиётган ҳолимда менга салом бердинг», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ الْكُفْرِ تَرْكُ الصَّلاَةِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Banda bilan kufr orasidagi (chegara) namozni tark qilishdir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Банда билан куфр орасидаги (чегара) намозни тарк қилишдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ بُكَيْرٍ أَبُو خَبَّابٍ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَدَوِيُّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ قَبْلَ أَنْ تَمُوتُوا وَبَادِرُوا بِالأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ قَبْلَ أَنْ تُشْغَلُوا وَصِلُوا الَّذِي بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ رَبِّكُمْ بِكَثْرَةِ ذِكْرِكُمْ لَهُ وَكَثْرَةِ الصَّدَقَةِ فِي السِّرِّ وَالْعَلاَنِيَةِ تُرْزَقُوا وَتُنْصَرُوا وَتُجْبَرُوا وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ قَدِ افْتَرَضَ عَلَيْكُمُ الْجُمُعَةَ فِي مَقَامِي هَذَا فِي يَوْمِي هَذَا فِي شَهْرِي هَذَا مِنْ عَامِي هَذَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَمَنْ تَرَكَهَا فِي حَيَاتِي أَوْ بَعْدِي وَلَهُ إِمَامٌ عَادِلٌ أَوْ جَائِرٌ اسْتِخْفَافًا بِهَا أَوْ جُحُودًا بِهَا فَلاَ جَمَعَ اللَّهُ لَهُ شَمْلَهُ وَلاَ بَارَكَ لَهُ فِي أَمْرِهِ أَلاَ وَلاَ صَلاَةَ لَهُ وَلاَ زَكَاةَ لَهُ وَلاَ حَجَّ لَهُ وَلاَ صَوْمَ لَهُ وَلاَ بِرَّ لَهُ حَتَّى يَتُوبَ فَمَنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ أَلاَ لاَ تَؤُمَّنَّ امْرَأَةٌ رَجُلاً وَلاَ يَؤُمَّنَّ أَعْرَابِيٌّ مُهَاجِرًا وَلاَ يَؤُمَّ فَاجِرٌ مُؤْمِنًا إِلاَّ أَنْ يَقْهَرَهُ بِسُلْطَانٍ يَخَافُ سَيْفَهُ وَسَوْطَهُ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib, shunday dedilar: «Ey odamlar, oʻlishingizdan avval Allohga tavba qilinglar. Band boʻlib qolishingizdan oldin yaxshi amallarni qilishga shoshilinglar. Sizlar bilan Rabbingiz orasidagi (aloqani) Uni koʻp zikr qilish va yashirin hamda oshkora koʻp sadaqa berish bilan bogʻlanglar, rizqlanasiz, nusrat topasiz va (ishlaringiz) toʻgʻrilanadi. Bilingki, Alloh sizlarga bu turgan joyimda, bu kunimda, bu oyimda, bu yilimdan qiyomat kunigacha jumʼani farz qildi. Kim uni mening hayotimda yoki mendan keyin, uning odil yoki zolim imomi boʻlsa ham, uni yengil sanab yoki inkor qilib tark qilsa, Alloh uning tarqoq ishlarini jamlamasin va ishida barakot bermasin. Ogoh boʻlingki, uning namozi ham, zakoti ham, haji ham, roʻzasi ham, yaxshiligi ham toʻgʻri boʻlmaydi, toki tavba qilmaguncha. Kim tavba qilsa, Alloh uning tavbasini qabul qiladi. Ogoh boʻlingki, ayol kishi erkakka imomlik qilmasin, aʼrobiy muhojirga imomlik qilmasin, fojir kishi moʻminga imomlik qilmasin, magar (moʻmin) uning qilichi va qamchisidan qoʻrqib, hokimiyati bilan majbur boʻlsa (bundan mustasno)», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилиб, шундай дедилар: «Эй одамлар, ўлишингиздан аввал Аллоҳга тавба қилинглар. Банд бўлиб қолишингиздан олдин яхши амалларни қилишга шошилинглар. Сизлар билан Раббингиз орасидаги (алоқани) Уни кўп зикр қилиш ва яширин ҳамда ошкора кўп садақа бериш билан боғланглар, ризқланасиз, нусрат топасиз ва (ишларингиз) тўғриланади. Билингки, Аллоҳ сизларга бу турган жойимда, бу кунимда, бу ойимда, бу йилимдан қиёмат кунигача жумъани фарз қилди. Ким уни менинг ҳаётимда ёки мендан кейин, унинг одил ёки золим имоми бўлса ҳам, уни енгил санаб ёки инкор қилиб тарк қилса, Аллоҳ унинг тарқоқ ишларини жамламасин ва ишида баракот бермасин. Огоҳ бўлингки, унинг намози ҳам, закоти ҳам, ҳажи ҳам, рўзаси ҳам, яхшилиги ҳам тўғри бўлмайди, токи тавба қилмагунча. Ким тавба қилса, Аллоҳ унинг тавбасини қабул қилади. Огоҳ бўлингки, аёл киши эркакка имомлик қилмасин, аъробий муҳожирга имомлик қилмасин, фожир киши мўминга имомлик қилмасин, магар (мўмин) унинг қиличи ва қамчисидан қўрқиб, ҳокимияти билан мажбур бўлса (бундан мустасно)», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ مُهَاجِرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا صَعِدَ الْمِنْبَرَ سَلَّمَ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ minbarga chiqqanlarida salom berar edilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ минбарга чиққанларида салом берар эдилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، سَمِعَ جَابِرًا، وَأَبُو الزُّبَيْرِ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ دَخَلَ سُلَيْكٌ الْغَطَفَانِيُّ الْمَسْجِدَ وَالنَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَخْطُبُ . فَقَالَ " أَصَلَّيْتَ؟ " . قَالَ: لاَ . قَالَ " فَصَلِّ رَكْعَتَيْنِ " .
وَأَمَّا عَمْرٌو فَلَمْ يَذْكُرْ سُلَيْكًا .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Sulayk al-Gʻatafoniy masjidga Nabiy ﷺ xutba oʻqiyotgan paytda kirdi. U zot: «Namoz oʻqidingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unda ikki rakat namoz oʻqi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Сулайк ал-Ғатафоний масжидга Набий ﷺ хутба ўқиётган пайтда кирди. У зот: «Намоз ўқидингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Унда икки ракат намоз ўқи», дедилар.
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَعَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالاَ جَاءَ سُلَيْكٌ الْغَطَفَانِيُّ وَرَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَخْطُبُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَصَلَّيْتَ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ تَجِيءَ؟ " قَالَ: لاَ . قَالَ: " فَصَلِّ رَكْعَتَيْنِ وَتَجَوَّزْ فِيهِمَا " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Sulayk al-Gʻatafoniy Rasululloh ﷺ xutba oʻqiyotgan paytda keldi. Nabiy ﷺ unga: «Kelishingdan oldin ikki rakat namoz oʻqidingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unda ikki rakat namoz oʻqi va uni yengil qil», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сулайк ал-Ғатафоний Расулуллоҳ ﷺ хутба ўқиётган пайтда келди. Набий ﷺ унга: «Келишингдан олдин икки ракат намоз ўқидингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Унда икки ракат намоз ўқи ва уни енгил қил», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَجُلاً، دَخَلَ الْمَسْجِدَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَخْطُبُ فَجَعَلَ يَتَخَطَّى النَّاسَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " اجْلِسْ فَقَدْ آذَيْتَ وَآنَيْتَ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi juma kuni Rasululloh ﷺ xutba oʻqiyotgan paytda masjidga kirib, odamlarning yelkalaridan hatlab oʻta boshladi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Oʻtir, sen odamlarga ozor berding va kech qolding», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, бир киши жума куни Расулуллоҳ ﷺ хутба ўқиётган пайтда масжидга кириб, одамларнинг елкаларидан ҳатлаб ўта бошлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ўтир, сен одамларга озор бердинг ва кеч қолдинг», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ أَسِيدِ بْنِ أَبِي أَسِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ أَسِيدِ بْنِ أَبِي أَسِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ تَرَكَ الْجُمُعَةَ، ثَلاَثًا، مِنْ غَيْرِ ضَرُورَةٍ، طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قَلْبِهِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim hech qanday zaruratsiz juma namozini uch marta tark etsa, Alloh uning qalbini muhrlab qoʻyadi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ҳеч қандай заруратсиз жума намозини уч марта тарк этса, Аллоҳ унинг қалбини муҳрлаб қўяди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي غَنِيَّةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَنْ خَافَ مِنْكُمْ أَنْ لاَ يَسْتَيْقِظَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ، فَلْيُوتِرْ مِنْ أَوَّلِ اللَّيْلِ ثُمَّ لْيَرْقُدْ. وَمَنْ طَمِعَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَيْقِظَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ، فَلْيُوتِرْ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ. فَإِنَّ قِرَاءَةَ آخِرِ اللَّيْلِ مَحْضُورَةٌ. وَذَلِكَ أَفْضَلُ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan kim kechaning oxirida uygʻonolmaslikdan qoʻrqsa, kechaning avvalida vitr oʻqisin-da, soʻng uxlasin. Sizlardan kim kechaning oxirida uygʻonishga umid qilsa, kechaning oxirida vitr oʻqisin. Chunki kechaning oxiridagi qiroatda farishtalar hozir boʻladi va bu afzaldir», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан ким кечанинг охирида уйғонолмасликдан қўрқса, кечанинг аввалида витр ўқисин-да, сўнг ухласин. Сизлардан ким кечанинг охирида уйғонишга умид қилса, кечанинг охирида витр ўқисин. Чунки кечанинг охиридаги қироатда фаришталар ҳозир бўлади ва бу афзалдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، سُلَيْمَانُ بْنُ تَوْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لأَبِي بَكْرٍ " أَىَّ حِينٍ تُوتِرُ " قَالَ أَوَّلَ اللَّيْلِ بَعْدَ الْعَتَمَةِ . قَالَ " فَأَنْتَ يَا عُمَرُ " . فَقَالَ آخِرَ اللَّيْلِ . فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَمَّا أَنْتَ يَا أَبَا بَكْرٍ فَأَخَذْتَ بِالْوُثْقَى وَأَمَّا أَنْتَ يَا عُمَرُ فَأَخَذْتَ بِالْقُوَّةِ " .
حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، سُلَيْمَانُ بْنُ تَوْبَةَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ لأَبِي بَكْرٍ . فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abu Bakrga: «Sen qay vaqtda vitr oʻqiysan?» dedilar. U: «Kechaning avvalida, xufton namozidan soʻng», dedi. «Sen esa, ey Umar?» dedilar. U: «Kechaning oxirida», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Ey Abu Bakr, sen ishonchli tomonni tutibsan; ey Umar, sen esa qatʼiyatlilikni tutibsan», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакрга: «Сен қай вақтда витр ўқийсан?» дедилар. У: «Кечанинг аввалида, хуфтон намозидан сўнг», деди. «Сен эса, эй Умар?» дедилар. У: «Кечанинг охирида», деди. Шунда Набий ﷺ: «Эй Абу Бакр, сен ишончли томонни тутибсан; эй Умар, сен эса қатъиятлиликни тутибсан», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ وَهُوَ قَاعِدٌ وَأَبُو بَكْرٍ يُكَبِّرُ يُسْمِعُ النَّاسَ تَكْبِيرَهُ فَالْتَفَتَ إِلَيْنَا فَرَآنَا قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْنَا فَقَعَدْنَا فَصَلَّيْنَا بِصَلاَتِهِ قُعُودًا فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ " إِنْ كِدْتُمْ أَنْ تَفْعَلُوا فِعْلَ فَارِسَ وَالرُّومِ يَقُومُونَ عَلَى مُلُوكِهِمْ وَهُمْ قُعُودٌ فَلاَ تَفْعَلُوا ائْتَمُّوا بِأَئِمَّتِكُمْ إِنْ صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِنْ صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ betob boʻlib qoldilar. Biz u zot ortida u zot oʻtirgan holda namoz oʻqidik, Abu Bakr esa takbirni odamlarga eshittirib aytar edi. U zot bizga oʻgirilib qaraganlarida bizni tik turgan holda koʻrdilar-da, ishora qildilar, biz ham oʻtirdik va u zotning namoziga ergashib oʻtirgan holda oʻqidik. Salom berganlaridan soʻng: «Siz podshohlari oʻtirganda ular oldida tik turadigan forslar va rumliklarning ishini qilishga oz qoldingiz. Bas, unday qilmanglar. Imomlaringizga ergashinglar. U tik turgan holda namoz oʻqisa, siz ham tik turgan holda oʻqinglar; u oʻtirgan holda oʻqisa, siz ham oʻtirgan holda oʻqinglar», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бетоб бўлиб қолдилар. Биз у зот ортида у зот ўтирган ҳолда намоз ўқидик, Абу Бакр эса такбирни одамларга эшиттириб айтар эди. У зот бизга ўгирилиб қараганларида бизни тик турган ҳолда кўрдилар-да, ишора қилдилар, биз ҳам ўтирдик ва у зотнинг намозига эргашиб ўтирган ҳолда ўқидик. Салом берганларидан сўнг: «Сиз подшоҳлари ўтирганда улар олдида тик турадиган форслар ва румликларнинг ишини қилишга оз қолдингиз. Бас, ундай қилманглар. Имомларингизга эргашинглар. У тик турган ҳолда намоз ўқиса, сиз ҳам тик турган ҳолда ўқинглар; у ўтирган ҳолда ўқиса, сиз ҳам ўтирган ҳолда ўқинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ صَلَّى بِأَصْحَابِهِ صَلاَةَ الْخَوْفِ فَرَكَعَ بِهِمْ جَمِيعًا ثُمَّ سَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَالصَّفُّ الَّذِينَ يَلُونَهُ وَالآخَرُونَ قِيَامٌ حَتَّى إِذَا نَهَضَ سَجَدَ أُولَئِكَ بِأَنْفُسِهِمْ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ تَأَخَّرَ الصَّفُّ الْمُقَدَّمُ حَتَّى قَامُوا مُقَامَ أُولَئِكَ وَتَخَلَّلَ أُولَئِكَ حَتَّى قَامُوا مُقَامَ الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ فَرَكَعَ بِهِمُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ جَمِيعًا ثُمَّ سَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَالصَّفُّ الَّذِي يَلُونَهُ فَلَمَّا رَفَعُوا رُءُوسَهُمْ سَجَدَ أُولَئِكَ سَجْدَتَيْنِ فَكُلُّهُمْ قَدْ رَكَعَ مَعَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَسَجَدَتْ طَائِفَةٌ بِأَنْفُسِهِمْ سَجْدَتَيْنِ وَكَانَ الْعَدُوُّ مِمَّا يَلِي الْقِبْلَةَ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ sahobalariga xavf namozini oʻqitdilar. U zot ularning barchasi bilan birga ruku qildilar, soʻng Rasululloh ﷺ va u zotga yaqin turgan saf sajda qildi, boshqalar esa tik turdilar. U zot turganlarida anavilar oʻzlari ikki sajda qildilar. Soʻng oldingi saf orqaga chekinib, anavilarning oʻrniga turdilar, anavilar esa oralaridan oʻtib, oldingi safning oʻrniga turdilar. Nabiy ﷺ ularning barchasi bilan ruku qildilar, soʻng Rasululloh ﷺ va u zotga yaqin turgan saf sajda qildi. Ular boshlarini koʻtarganlarida anavilar ikki sajda qildilar. Shunday qilib, ularning barchasi Nabiy ﷺ bilan ruku qildi va bir toifa oʻzlari ikki sajda qildi. Dushman esa qibla tomonda edi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ саҳобаларига хавф намозини ўқитдилар. У зот уларнинг барчаси билан бирга руку қилдилар, сўнг Расулуллоҳ ﷺ ва у зотга яқин турган саф сажда қилди, бошқалар эса тик турдилар. У зот турганларида анавилар ўзлари икки сажда қилдилар. Сўнг олдинги саф орқага чекиниб, анавиларнинг ўрнига турдилар, анавилар эса ораларидан ўтиб, олдинги сафнинг ўрнига турдилар. Набий ﷺ уларнинг барчаси билан руку қилдилар, сўнг Расулуллоҳ ﷺ ва у зотга яқин турган саф сажда қилди. Улар бошларини кўтарганларида анавилар икки сажда қилдилар. Шундай қилиб, уларнинг барчаси Набий ﷺ билан руку қилди ва бир тоифа ўзлари икки сажда қилди. Душман эса қибла томонда эди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَحْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَوْمَ فِطْرٍ أَوْ أَضْحًى فَخَطَبَ قَائِمًا ثُمَّ قَعَدَ قَعْدَةً ثُمَّ قَامَ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Fitr yoki Azho kuni chiqib, tik turgan holda xutba qildilar. Soʻng bir oz oʻtirdilar, keyin yana turdilar», dedi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Фитр ёки Азҳо куни чиқиб, тик турган ҳолда хутба қилдилар. Сўнг бир оз ўтирдилар, кейин яна турдилар», деди.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَالْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّبَّاحِ، وَالْعَبَّاسُ بْنُ جَعْفَرٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الْحَدَثَانِيُّ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُنَيْدُ بْنُ دَاوُدَ، حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " قَالَتْ أُمُّ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ لِسُلَيْمَانَ يَا بُنَىَّ لاَ تُكْثِرِ النَّوْمَ بِاللَّيْلِ فَإِنَّ كَثْرَةَ النَّوْمِ بِاللَّيْلِ تَتْرُكُ الرَّجُلَ فَقِيرًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sulaymon ibn Dovudning onasi Sulaymonga: ‹Ey oʻgʻilcham, tunda koʻp uxlama, chunki tunda koʻp uxlash kishini qiyomat kuni faqir qoldiradi›, degan», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сулаймон ибн Довуднинг онаси Сулаймонга: ‹Эй ўғилчам, тунда кўп ухлама, чунки тунда кўп ухлаш кишини қиёмат куни фақир қолдиради›, деган», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّلْحِيُّ، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ مُوسَى أَبُو يَزِيدَ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ كَثُرَتْ صَلاَتُهُ بِاللَّيْلِ حَسُنَ وَجْهُهُ بِالنَّهَارِ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning tundagi namozi koʻp boʻlsa, uning kunduzdagi yuzi chiroyli boʻladi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг тундаги намози кўп бўлса, унинг кундуздаги юзи чиройли бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الضَّرِيرُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الْمَدَنِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُجَمِّعٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ صَوْتًا بِالْقُرْآنِ، الَّذِي إِذَا سَمِعْتُمُوهُ يَقْرَأُ، حَسِبْتُمُوهُ يَخْشَى اللَّهَ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼonni eng chiroyli ovoz bilan oʻqiydigan odamlardan biri shundayki, uni oʻqiyotganini eshitsangiz, Allohdan qoʻrqyapti, deb oʻylaysiz», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръонни энг чиройли овоз билан ўқийдиган одамлардан бири шундайки, уни ўқиётганини эшитсангиз, Аллоҳдан қўрқяпти, деб ўйлайсиз», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ السُّلَمِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الْمَوَالِ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ الْمُنْكَدِرِ، يُحَدِّثُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُعَلِّمُنَا الاِسْتِخَارَةَ كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ يَقُولُ " إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ لْيَقُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ وَأَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ هَذَا الأَمْرَ - فَيُسَمِّيهِ مَا كَانَ مِنْ شَىْءٍ - خَيْرًا لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي - أَوْ خَيْرًا لِي فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي وَبَارِكْ لِي فِيهِ وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ - يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ فِي الْمَرَّةِ الأُولَى - وَإِنْ كَانَ شَرًّا لِي فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُمَا كَانَ ثُمَّ رَضِّنِي بِهِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga Qurʼondan bir surani oʻrgatganlaridek istixorani ham oʻrgatar edilar. U zot: «Biringiz bir ishni qilishga ahd qilsa, farzdan boshqa ikki rakaat namoz oʻqisin, soʻng shuni aytsin: ‹Allohumma inniy astaxiyruka biʼilmika va astaqdiruka biqudratika va asʼaluka min fazlikal-aziym, fainnaka taqdiru va laa aqdiru, va taʼlamu va laa aʼlamu, va anta allaamul-guyub. Allohumma in kunta taʼlamu haaza-l-amra› — bu yerda oʻz ishini nomlab aytadi — ‹xayran liy fiy diyniy va maʼoshiy va oqibati amriy› — yoki ‹xayran liy fiy ojili amriy va ojilihi› — ‹faqdurhu liy va yassirhu liy va baarik liy fiyhi. Va in kunta taʼlamu› — birinchi martasidagi kabi aytadi — ‹annahu sharrun liy fiy diyniy va maʼoshiy va oqibati amriy, fasrifhu anniy vasrifniy anhu, vaqdur liyal-xayra xaysumaa kaana, summa razziniy bihi›», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга Қуръондан бир сурани ўргатганларидек истихорани ҳам ўргатар эдилар. У зот: «Бирингиз бир ишни қилишга аҳд қилса, фарздан бошқа икки ракаат намоз ўқисин, сўнг шуни айтсин: ‹Аллоҳумма инний астахийрука биъилмика ва астақдирука биқудратика ва асъалука мин фазликал-азийм, фаиннака тақдиру ва лаа ақдиру, ва таъламу ва лаа аъламу, ва анта аллаамул-гуюб. Аллоҳумма ин кунта таъламу ҳааза-л-амра› — бу ерда ўз ишини номлаб айтади — ‹хайран лий фий дийний ва маъоший ва оқибати амрий› — ёки ‹хайран лий фий ожили амрий ва ожилиҳи› — ‹фақдурҳу лий ва яссирҳу лий ва баарик лий фийҳи. Ва ин кунта таъламу› — биринчи мартасидаги каби айтади — ‹аннаҳу шаррун лий фий дийний ва маъоший ва оқибати амрий, фасрифҳу анний васрифний анҳу, вақдур лиял-хайра хайсумаа каана, сумма раззиний биҳи›», дедилар.