حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ،
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، قَالَ سَمَّيْتُ ابْنَتِي بَرَّةَ فَقَالَتْ لِي زَيْنَبُ بِنْتُ أَبِي سَلَمَةَ إِنَّ
رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ هَذَا الاِسْمِ وَسُمِّيتُ بَرَّةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى
الله عليه وسلم " لاَ تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمُ اللَّهُ أَعْلَمُ بِأَهْلِ الْبِرِّ مِنْكُمْ " . فَقَالُوا بِمَ نُسَمِّيهَا قَالَ
" سَمُّوهَا زَيْنَبَ " .
Zaynab binti Abu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: (Muhammad ibn Amr ibn Ato:) Men qizimga Barra deb nom qoʻygan edim. Shunda Zaynab binti Abu Salama menga: «Rasululloh ﷺ bu ismdan qaytargan edilar. Menga (ham) Barra deb nom qoʻyilgan edi, shunda Rasululloh ﷺ: ‹Oʻzlaringizni pok sanamanglar, Alloh sizlardan kim taqvodor (yaxshi)ligini yaxshiroq biladi›, dedilar. Shunda (sahobalar): ‹Unga nima deb nom qoʻyaylik?› dedilar. U zot: ‹Unga Zaynab deb nom qoʻyinglar›, dedilar», — dedi.Зайнаб бинти Абу Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: (Муҳаммад ибн Амр ибн Ато:) Мен қизимга Барра деб ном қўйган эдим. Шунда Зайнаб бинти Абу Салама менга: «Расулуллоҳ ﷺ бу исмдан қайтарган эдилар. Менга (ҳам) Барра деб ном қўйилган эди, шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ўзларингизни пок санаманглар, Аллоҳ сизлардан ким тақводор (яхши)лигини яхшироқ билади›, дедилар. Шунда (саҳобалар): ‹Унга нима деб ном қўяйлик?› дедилар. У зот: ‹Унга Зайнаб деб ном қўйинглар›, дедилар», — деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ سَمِعْتُهُ فِي، عَشْرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - وَقَالَ أَحْمَدُ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ فِي عَشْرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ أَبُو قَتَادَةَ - قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالُوا فَاعْرِضْ . فَذَكَرَ الْحَدِيثَ . قَالَ وَيَفْتَحُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ إِذَا سَجَدَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَيَرْفَعُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا ثُمَّ يَصْنَعُ فِي الأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ . قَالَ حَتَّى إِذَا كَانَتِ السَّجْدَةُ الَّتِي فِيهَا التَّسْلِيمُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ مُتَوَرِّكًا عَلَى شِقِّهِ الأَيْسَرِ . زَادَ أَحْمَدُ قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا كَانَ يُصَلِّي وَلَمْ يَذْكُرَا فِي حَدِيثِهِمَا الْجُلُوسَ فِي الثِّنْتَيْنِ كَيْفَ جَلَسَ
Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu) aytadilar: Men u zotni Rasululloh ﷺning sahobalaridan oʻntasi (orasida) eshitdim. Ahmad (rovi) shunday dedi: Menga Muhammad ibn Amr ibn Ato xabar berib aytdi: Men Abu Humayd as-Soidiyni Rasululloh ﷺning sahobalaridan oʻntasi orasida, ular orasida Abu Qatoda ham bor edi, (eshitdim). Abu Humayd: «Men sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺning namozlarini eng yaxshi biluvchiman», dedi. Ular: «Bas, (uni) bayon qil», dedilar. Soʻng u hadisni zikr qildi va aytdi: U zot sajda qilganlarida oyoqlarining barmoqlarini (qiblaga qaratib) ochar, soʻng «Allohu akbar» der, (boshlarini) koʻtarar va chap oyoqlarini bukib uning ustiga oʻtirar, soʻng boshqa (rakʼat)da ham shunga oʻxshash qilar edilar. Soʻng u hadisni zikr qildi va aytdi: Qachonki salom beriladigan (oxirgi) sajdaga yetganlarida, chap oyoqlarini orqaga chiqarib, chap tomonlariga tavarruk qilib (chap yonbosh ustiga) oʻtirar edilar. Ahmad (rivoyatiga) shuni qoʻshdi: Ular: «Rost aytding, u zot mana shunday namoz oʻqir edilar», dedilar. Ikkalasi (rovi) oʻz hadislarida ikki rakʼatdagi oʻtirishni qanday oʻtirganlarini zikr qilmadilar.Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Мен у зотни Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан ўнтаси (орасида) эшитдим. Аҳмад (рови) шундай деди: Менга Муҳаммад ибн Амр ибн Ато хабар бериб айтди: Мен Абу Ҳумайд ас-Соидийни Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан ўнтаси орасида, улар орасида Абу Қатода ҳам бор эди, (эшитдим). Абу Ҳумайд: «Мен сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺнинг намозларини энг яхши билувчиман», деди. Улар: «Бас, (уни) баён қил», дедилар. Сўнг у ҳадисни зикр қилди ва айтди: У зот сажда қилганларида оёқларининг бармоқларини (қиблага қаратиб) очар, сўнг «Аллоҳу акбар» дер, (бошларини) кўтарар ва чап оёқларини букиб унинг устига ўтирар, сўнг бошқа (ракъат)да ҳам шунга ўхшаш қилар эдилар. Сўнг у ҳадисни зикр қилди ва айтди: Қачонки салом бериладиган (охирги) саждага етганларида, чап оёқларини орқага чиқариб, чап томонларига таваррук қилиб (чап ёнбош устига) ўтирар эдилар. Аҳмад (ривоятига) шуни қўшди: Улар: «Рост айтдинг, у зот мана шундай намоз ўқир эдилар», дедилар. Иккаласи (рови) ўз ҳадисларида икки ракъатдаги ўтиришни қандай ўтирганларини зикр қилмадилар.
ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ ، أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " أَكَلَ عَظْمًا أَوْ قَالَ لَحْمًا ، ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : خَبَرُ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ غَيْرُ مُتَّصِلِ الإِسْنَادِ ، غَلَطْنَا فِي إِخْرَاجِهِ ، فَإِنَّ بَيْنَ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ، وَبَيْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ ، وَهْبُ بْنُ كَيْسَانَ . وَكَذَلِكَ رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ ، وَعَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ suyak (goʻshti)ni — yoki: goʻshtni, dedi — yedilar, soʻng namoz oʻqidilar va tahorat qilmadilar. Abu Bakr aytdi: Hammod ibn Zaydning xabari isnodi ulanmagan; biz uni keltirishda xato qildik: Hishom ibn Urva bilan Muhammad ibn Amr ibn Ato orasida Vahb ibn Kayson bor. Yahyo ibn Said al-Qatton va Abda ibn Sulaymon ham shunday rivoyat qilishgan.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ суяк (гўшти)ни — ёки: гўштни, деди — едилар, сўнг намоз ўқидилар ва таҳорат қилмадилар. Абу Бакр айтди: Ҳаммод ибн Зайднинг хабари исноди уланмаган; биз уни келтиришда хато қилдик: Ҳишом ибн Урва билан Муҳаммад ибн Амр ибн Ато орасида Ваҳб ибн Кайсон бор. Яҳё ибн Саид ал-Қаттон ва Абда ибн Сулаймон ҳам шундай ривоят қилишган.
نا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ ، نا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَطَاءٍ وَهُوَ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ نَسَبُهُ إِلَى جَدِّهِ ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاةِ اعْتَدَلَ قَائِمًا ، فَذَكَرَ بَعْضَ الْحَدِيثِ ، وَقَالَ : ثُمَّ قَالَ : " اللَّهُ أَكْبَرُ " ، وَرَكَعَ ، ثُمَّ اعْتَدَلَ وَلَمْ يَصُبَّ رَأْسَهُ وَلَمْ يُقْنِعْ ، وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ، ثُمَّ قَالَ : " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " ، وَرَفَعَ يَدَيْهِ ، وَاعْتَدَلَ ، حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلا ، ثُمَّ هَوَى إِلَى الأَرْضِ سَاجِدًا ، ثُمَّ قَالَ : " اللَّهُ أَكْبَرُ " ، ثُمَّ تَجَافَى عَضُدَيْهِ عَنْ إِبْطَيْهِ ، وَفَتَحَ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ ، ثُمَّ ثَنَى رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ عَلَيْهَا ، ثُمَّ اعْتَدَلَ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلا ، ثُمَّ هَوَى سَاجِدًا ، ثُمَّ قَالَ : " اللَّهُ أَكْبَرُ " ، ثُمَّ ثَنَى رِجْلَهُ وَقَعَدَ ، وَاعْتَدَلَ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ ، ثُمَّ نَهَضَ ، ثُمَّ صَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ ، حَتَّى إِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ ، كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ ، حَتَّى يُحَاذِيَ بِهَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا صَنَعَ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلاةَ ، ثُمَّ صَنَعَ كَذَلِكَ ، وَحَتَّى إِذَا كَانَتِ الرَّكْعَةُ الَّتِي تَنْقَضِي فِيهَا الصَّلاةُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى قَعَدَ عَلَى شِقِّهِ مُتَوَرِّكًا ، ثُمَّ سَلَّمَ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : مُحَمَّدُ بْنُ عَطَاءٍ هُوَ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ . نا بِهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرِ بْنِ الْحَكَمِ ، أنا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ، وَهَكَذَا قَالَ : عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَطَاءٍ . نا بُنْدَارٌ ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، وَأَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ، قَالُوا : حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ أَحَدُهُمْ أَبُو قَتَادَةَ ، قَالَ : " إِنِّي لأَعْلَمُكُمْ بِصَلاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَذَكَرُوا الْحَدِيثَ بِطُولِهِ ، وَقَالُوا فِي آخِرِ الْحَدِيثِ : " صَدَقْتَ ، هَكَذَا كَانَ يُصَلِّي النَّبِيُّ "
Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ namozga turganlarida tik turib qaddilarini rostlardilar — va u hadisning baʼzisini zikr qildi — soʻng: «Allohu akbar», deb rukuʼ qilardilar, soʻng rostlanib, boshlarini pastga tushirmas va yuqori koʻtarmas, qoʻllarini tizzalariga qoʻyardilar. Soʻng: «Samiʼallohu liman hamidah», deb qoʻllarini koʻtarar va har bir suyak oʻz oʻrniga mutadil holda qaytguncha rostlanardilar. Soʻng yerga sajda qilib egilardilar, keyin: «Allohu akbar», derdilar. Soʻng yelkalarini qoʻltiqlaridan uzoqlashtirar, oyoqlari barmoqlarini ochar, soʻng chap oyoqlarini bukib, unga oʻtirardilar; soʻng har bir suyak oʻz oʻrniga mutadil holda qaytguncha rostlanardilar. Soʻng sajdaga egilardilar, keyin: «Allohu akbar», derdilar. Soʻng oyoqlarini bukib oʻtirar va har bir suyak oʻz oʻrniga qaytguncha rostlanardilar, keyin (turishga) koʻtarilardilar. Soʻng ikkinchi rakatda ham xuddi shunday qilardilar. Toki ikki sajdadan turganlarida namozni boshlaganlaridagidek takbir aytib, qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarardilar; soʻng shu tariqa qilardilar. Namoz tugaydigan rakatga yetganlarida chap oyoqlarini orqaga chiqarib, yon tomonlariga tavarruk holida oʻtirardilar, soʻng salom berardilar. Abu Bakr aytdi: Muhammad ibn Ato — u Muhammad ibn Amr ibn Atodir. Buni bizga Abdurrahmon ibn Bishr ibn Hakam soʻzlab berdi: Yahyo ibn Said (xabar berdi) — u ham shunday: «Muhammad ibn Atodan», dedi. Bundor, Muhammad ibn Yahyo va Ahmad ibn Said ad-Dorimiy: bizga Abu Osim, unga Abdulhamid ibn Jaʼfar, unga Muhammad ibn Amr ibn Ato soʻzlab berdi, dedilar: Men Abu Humayd as-Soidiyni Rasululloh ﷺning sahobalaridan oʻn kishi orasida — ulardan biri Abu Qatoda edi — shunday deganini eshitdim: «Men sizlarning oranglarda Rasululloh ﷺning namozlarini eng yaxshi biladiganingizman». Soʻng ular hadisni toʻliq zikr qildilar va hadisning oxirida: «Toʻgʻri aytding, Nabiy mana shunday namoz oʻqir edilar», dedilar.Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ намозга турганларида тик туриб қаддиларини ростлардилар — ва у ҳадиснинг баъзисини зикр қилди — сўнг: «Аллоҳу акбар», деб рукуъ қилардилар, сўнг ростланиб, бошларини пастга туширмас ва юқори кўтармас, қўлларини тиззаларига қўярдилар. Сўнг: «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ», деб қўлларини кўтарар ва ҳар бир суяк ўз ўрнига мутадил ҳолда қайтгунча ростланардилар. Сўнг ерга сажда қилиб эгилардилар, кейин: «Аллоҳу акбар», дердилар. Сўнг елкаларини қўлтиқларидан узоқлаштирар, оёқлари бармоқларини очар, сўнг чап оёқларини букиб, унга ўтирардилар; сўнг ҳар бир суяк ўз ўрнига мутадил ҳолда қайтгунча ростланардилар. Сўнг саждага эгилардилар, кейин: «Аллоҳу акбар», дердилар. Сўнг оёқларини букиб ўтирар ва ҳар бир суяк ўз ўрнига қайтгунча ростланардилар, кейин (туришга) кўтарилардилар. Сўнг иккинчи ракатда ҳам худди шундай қилардилар. Токи икки саждадан турганларида намозни бошлаганларидагидек такбир айтиб, қўлларини елкалари баробаригача кўтарардилар; сўнг шу тариқа қилардилар. Намоз тугайдиган ракатга етганларида чап оёқларини орқага чиқариб, ён томонларига таваррук ҳолида ўтирардилар, сўнг салом берардилар. Абу Бакр айтди: Муҳаммад ибн Ато — у Муҳаммад ибн Амр ибн Атодир. Буни бизга Абдурраҳмон ибн Бишр ибн Ҳакам сўзлаб берди: Яҳё ибн Саид (хабар берди) — у ҳам шундай: «Муҳаммад ибн Атодан», деди. Бундор, Муҳаммад ибн Яҳё ва Аҳмад ибн Саид ад-Доримий: бизга Абу Осим, унга Абдулҳамид ибн Жаъфар, унга Муҳаммад ибн Амр ибн Ато сўзлаб берди, дедилар: Мен Абу Ҳумайд ас-Соидийни Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан ўн киши орасида — улардан бири Абу Қатода эди — шундай деганини эшитдим: «Мен сизларнинг орангларда Расулуллоҳ ﷺнинг намозларини энг яхши биладиганингизман». Сўнг улар ҳадисни тўлиқ зикр қилдилар ва ҳадиснинг охирида: «Тўғри айтдинг, Набий мана шундай намоз ўқир эдилар», дедилар.
نا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْغَافِقِيُّ الْمِصْرِيُّ ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ ، عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيِّ ، وَيَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ ، أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَذَكَرُوا صَلاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ : أَنَا كُنْتُ أَحْفَظَكُمْ لِصَلاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، رَأَيْتُهُ " إِذَا كَبَّرَ جَعَلَ يَدَيْهِ حِذَاءَ مَنْكِبَيْهِ ، فَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ يَدَيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ ، ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ ، فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ اسْتَوَى ، حَتَّى يَعُودَ كُلُّ فَقَارٍ مَكَانَهُ ، فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ ، وَلا قَابِضَهُمَا ، وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِهِ الْقِبْلَةَ ، فَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ ، جَلَسَ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى ، فَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَةِ الأَخِيرَةِ قَدَّمَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى ، وَجَلَسَ عَلَى مَقْعَدَتِهِ "
Muhammad ibn Amr ibn Ato Nabiy ﷺ ning sahobalaridan bir necha kishi bilan oʻtirgan edi; ular Rasululloh ﷺ ning namozlarini zikr qildilar. Shunda Abu Humayd as-Soidiy dedi: «Men sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺ ning namozlarini eng yaxshi eslab qolganingizman. Men u zotni koʻrdim: takbir aytganlarida qoʻllarini yelkalari roʻparasiga keltirar edilar; rukuʼ qilganlarida qoʻllarini tizzalariga mahkam qoʻyib, belini tekis tutar edilar; boshlarini koʻtarganlarida har bir umurtqa oʻz oʻrniga qaytguncha tik turar edilar; sajda qilganlarida qoʻllarini na yoyib, na yumib qoʻyar, oyoq barmoqlarining uchini qiblaga qaratar edilar; ikki rakatda oʻtirganlarida chap oyoqlari ustida oʻtirar, oxirgi rakatda oʻtirganlarida esa chap oyoqlarini oldinga chiqarib, dumbalari ustida oʻtirar edilar», dedi.Муҳаммад ибн Амр ибн Ато Набий ﷺ нинг саҳобаларидан бир неча киши билан ўтирган эди; улар Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини зикр қилдилар. Шунда Абу Ҳумайд ас-Соидий деди: «Мен сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини энг яхши эслаб қолганингизман. Мен у зотни кўрдим: такбир айтганларида қўлларини елкалари рўпарасига келтирар эдилар; рукуъ қилганларида қўлларини тиззаларига маҳкам қўйиб, белини текис тутар эдилар; бошларини кўтарганларида ҳар бир умуртқа ўз ўрнига қайтгунча тик турар эдилар; сажда қилганларида қўлларини на ёйиб, на юмиб қўяр, оёқ бармоқларининг учини қиблага қаратар эдилар; икки ракатда ўтирганларида чап оёқлари устида ўтирар, охирги ракатда ўтирганларида эса чап оёқларини олдинга чиқариб, думбалари устида ўтирар эдилар», деди.
نا أَبُو زُهَيْرٍ عَبْدُ الْمَجِيدِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمِصْرِيُّ ، حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ يَعْنِي ابْنَ يَحْيَى التُّجِيبِيَّ ، ثنا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ ، حَدَّثَهُ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ ، أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَذَكَرُوا صَلاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ : أَنَا كُنْتُ أَحْفَظَكُمْ لِصَلاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، رَأَيْتُهُ " إِذَا كَبَّرَ جَعَلَ يَدَيْهِ حِذَاءَ مَنْكِبَيْهِ ، فَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ يَدَيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ ، ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ ، فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ اسْتَوَى حَتَّى يَعُودَ كُلُّ فَقَارٍ مِنْهُ مَكَانَهُ ، وَإِذَا سَجَدَ ، وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلا قَابِضَهُمَا ، وَاسْتَقْبَلَ بِأَصَابِعِ رِجْلَيْهِ الْقِبْلَةَ "
Muhammad ibn Amr ibn Ato Nabiy ﷺ ning sahobalaridan bir necha kishi bilan oʻtirgan edi; ular Rasululloh ﷺ ning namozlarini zikr qildilar. Shunda Abu Humayd as-Soidiy dedi: «Men sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺ ning namozlarini eng yaxshi eslab qolganingizman. Men u zotni koʻrdim: takbir aytganlarida qoʻllarini yelkalari roʻparasiga keltirar edilar; rukuʼ qilganlarida qoʻllarini tizzalariga mahkam qoʻyib, belini tekis tutar edilar; boshlarini koʻtarganlarida har bir umurtqasi oʻz oʻrniga qaytguncha tik turar edilar; sajda qilganlarida qoʻllarini na yoyib, na yumib qoʻyar, oyoqlarining barmoqlarini qiblaga qaratar edilar», dedi.Муҳаммад ибн Амр ибн Ато Набий ﷺ нинг саҳобаларидан бир неча киши билан ўтирган эди; улар Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини зикр қилдилар. Шунда Абу Ҳумайд ас-Соидий деди: «Мен сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини энг яхши эслаб қолганингизман. Мен у зотни кўрдим: такбир айтганларида қўлларини елкалари рўпарасига келтирар эдилар; рукуъ қилганларида қўлларини тиззаларига маҳкам қўйиб, белини текис тутар эдилар; бошларини кўтарганларида ҳар бир умуртқаси ўз ўрнига қайтгунча тик турар эдилар; сажда қилганларида қўлларини на ёйиб, на юмиб қўяр, оёқларининг бармоқларини қиблага қаратар эдилар», деди.