Uyqudan uygʻongandan soʻng aytiladigan duolarУйқудан уйғонгандан сўнг айтиладиган дуолар

الحَمْـدُ لِلّهِ الّذي أَحْـيانا بَعْـدَ ما أَماتَـنا وَإليه النُّـشور

Bizni oʻldirgandan soʻng qayta tiriltirgan Ollohga hamdu sanolar boʻlsin. Qayta tirilish Uning huzurigadir.Бизни ўлдиргандан сўнг қайта тирилтирган Оллоҳга ҳамду санолар бўлсин. Қайта тирилиш Унинг ҳузуригадир.

لا إلهَ إلاّ اللّهُ وَحْـدَهُ لا شَـريكَ له، لهُ المُلـكُ ولهُ الحَمـد، وهوَ على كلّ شيءٍ قدير، سُـبْحانَ اللهِ، والحمْـدُ لله، ولا إلهَ إلاّ اللهُ واللهُ أكبَر، وَلا حَولَ وَلا قوّة إلاّ باللّهِ العليّ العظيم، رَبِّ اغْفرْ لي

Ollohdan oʻzga iloh yoʻq, U yolgʻiz sheriksiz zotdir. Barcha mulk Unikidir, hamdlar ham Unga xosdir va U hamma narsaga qodir zotdir. Olloh aybu nuqsondan pokdir, hamdu sanolar Unga xosdir va Ollohdan oʻzga hech qanday iloh yoʻq. Olloh buyukdir. Kuch-qudrat ham yolgʻiz oliy va ulugʻ Olloh madadi iladir. Robbim meni magʻfirat qilgil.Оллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ёлғиз шериксиз зотдир. Барча мулк Уникидир, ҳамдлар ҳам Унга хосдир ва У ҳамма нарсага қодир зотдир. Оллоҳ айбу нуқсондан покдир, ҳамду санолар Унга хосдир ва Оллоҳдан ўзга ҳеч қандай илоҳ йўқ. Оллоҳ буюкдир. Куч-қудрат ҳам ёлғиз олий ва улуғ Оллоҳ мадади иладир. Роббим мени мағфират қилгил.

الحمدُ للهِ الذي عافاني في جَسَدي وَرَدّ عَليّ روحي وَأَذِنَ لي بِذِكْرِه

Mening jismimga ofiyat ato etgan, menga ruhimni qaytargan va Oʻzining zikriga meni qodir qilgan Ollohga hamdlar boʻlsin.Менинг жисмимга офият ато этган, менга руҳимни қайтарган ва Ўзининг зикрига мени қодир қилган Оллоҳга ҳамдлар бўлсин.

إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لآيَاتٍ لأُوْلِي الألْبَابِ {190} الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ {191} رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ {192} رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ ءامِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ {193} رَبَّنَا وَءاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ {194} فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لاَ أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ فَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخْرِجُواْ مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُواْ فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُواْ وَقُتِلُواْ لأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّن عِندِ اللهِ وَاللهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ {195} لاَ يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُواْ فِي الْبِلاَدِ {196} مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ {197} لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلاً مِّنْ عِندِ اللهِ وَمَا عِندَ اللهِ خَيْرٌ لِّلأَبْرَارِ {198} وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ للهِ لاَ يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللهِ ثَمَنًا قَلِيلاً أُوْلَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ {199} يَا أَيُّهَا الَّذِينَ ءامَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ {200}

Bu oyatlar Oli Imron surasining oxirgi oyatlaridan boʻlib, ularning ma'nolari: «190. Osmonlar va Yerning yaralishida, hamda kecha va kunduzning almashinib turishida, aql egalari uchun (bir yaratuvchi va boshqarib turguvchi zot mavjud ekanligiga) oyat-alomatlar borligi shubhasizdir. 191. Ular turganda ham, oʻtirganda ham, yotganda ham Ollohni eslaydilar hamda, osmonlar va Yerning yaralishi haqida tafakkur qilib (deydilar): «Parvardigoro, bu (borliq)ni behuda yaratganing yoʻq! Sen (behuda biron ish qilish aybidan) poksan! Oʻzing bizni jahannam azobidan asragil! 192. Parvardigoro, albatta Sen kimni jahannamga kiritsang, muhaqqaq uni rasvo qilursan. Va bunday zolimlar uchun hech qanday yordamchi yoʻqdir. 193. Parvardigoro, albatta biz: «Parvardigoringizga iymon keltiringiz!» — deb iymonga chorlagan jarchi (Muhammad alayhis-salomning nidolarini) eshitdigu iymon keltirdik. Parvardigoro, bizning gunohlarimizni magʻfirat qil, qilgan yomonliklarimizni (sahifayi a'molimizdan) oʻchirgil va bizlarni yaxshilar bilan birga oʻldir! 194. Parvardigoro, bizlarga paygʻambarlaring orqali va'da qilgan narsalaringni (jannat, magʻfirat, visolingdan bahramand etish kabi ne'matlaringni) ato qil va bizlarni Qiyomat kunida rasvo qilmagil! Albatta, Sen va'dangga xilof qilmagaysan. 195. Bas, Parvardigorlari ularning duolarini ijobat qilib (dedi): «Albatta Men sizlardan biron amal qilguvchi erkak yo ayolning amalini zoe qilmagayman. Zero birovingiz birovingizdandirsiz. (Ya'ni erkak ayoldan, ayol erkakdan dunyoga kelgan). Bas, vatanlaridan hijrat qilgan, diyorlaridan quvilgan, mening yoʻlimda aziyatlar chekkan va (mening yoʻlimda) jang qilib, qatl etilgan zotlarning qilgan gunohlarini oʻchirgayman va ularni Olloh huzuridan savob — mukofot qilib taglaridan daryolar oqib turadigan bogʻlarga kiriturman. Va eng goʻzal savob — mukofot Ollohning huzuridadir». 196. Sizni kofirlarning shaharlarda kezishlari aldab qoʻymasin! 197. (Bu elib-yugurish, gʻolibona kezishlar) ozgina matodir. Soʻngra joylari jahannam boʻlgay! Naqadar yomon joy u! 198. Ammo Parvardigorlaridan qoʻrqqan zotlar uchun Olloh huzuridan ziyofat boʻlmish — taglaridan daryolar oqib turguvchi bogʻlar bordirki, ular bu bogʻlarda abadiy qolajaklar. Yaxshilar uchun Olloh huzuridagi narsa (ya'ni savob-ajr kofirlarning muvaqqat kayf-safolaridan) afzalroqdir. 199. Albatta ahli kitob ichida Ollohga hamda sizlarga nozil qilingan va oʻzlariga nozil qilingan narsalarga iymon keltiruvchi, Ollohga itoat qilib bosh eguvchi, Ollohning oyatlarini ozgina qiymatga sotib yubormaydigan zotlar ham bor ekanligi aniq-ravshandir. Ana oʻshalar uchun Parvardigorlari huzurida ajru savob bordir. Albatta Olloh tezda hisob-kitob qilguvchi zotdir. 200. Ey moʻminlar, sabr qilingiz va sabru toqat qilishda (kofirlardan) ustun boʻlingiz hamda doimo (kurash — jihod uchun belingiz bogʻliq holda) hozir boʻlib turingiz! Va Ollohdan qoʻrqingizkim, (shunda) shoyad najot topgaysizlar»!Бу оятлар Оли Имрон сурасининг охирги оятларидан бўлиб, уларнинг маънолари: «190. Осмонлар ва Ернинг яралишида, ҳамда кеча ва кундузнинг алмашиниб туришида, ақл эгалари учун (бир яратувчи ва бошқариб тургувчи зот мавжуд эканлигига) оят-аломатлар борлиги шубҳасиздир. 191. Улар турганда ҳам, ўтирганда ҳам, ётганда ҳам Оллоҳни эслайдилар ҳамда, осмонлар ва Ернинг яралиши ҳақида тафаккур қилиб (дейдилар): «Парвардигоро, бу (борлиқ)ни беҳуда яратганинг йўқ! Сен (беҳуда бирон иш қилиш айбидан) поксан! Ўзинг бизни жаҳаннам азобидан асрагил! 192. Парвардигоро, албатта Сен кимни жаҳаннамга киритсанг, муҳаққақ уни расво қилурсан. Ва бундай золимлар учун ҳеч қандай ёрдамчи йўқдир. 193. Парвардигоро, албатта биз: «Парвардигорингизга иймон келтирингиз!» — деб иймонга чорлаган жарчи (Муҳаммад алайҳис-саломнинг нидоларини) эшитдигу иймон келтирдик. Парвардигоро, бизнинг гуноҳларимизни мағфират қил, қилган ёмонликларимизни (саҳифайи аъмолимиздан) ўчиргил ва бизларни яхшилар билан бирга ўлдир! 194. Парвардигоро, бизларга пайғамбарларинг орқали ваъда қилган нарсаларингни (жаннат, мағфират, висолингдан баҳраманд этиш каби неъматларингни) ато қил ва бизларни Қиёмат кунида расво қилмагил! Албатта, Сен ваъдангга хилоф қилмагайсан. 195. Бас, Парвардигорлари уларнинг дуоларини ижобат қилиб (деди): «Албатта Мен сизлардан бирон амал қилгувчи эркак ё аёлнинг амалини зое қилмагайман. Зеро бировингиз бировингиздандирсиз. (Яъни эркак аёлдан, аёл эркакдан дунёга келган). Бас, ватанларидан ҳижрат қилган, диёрларидан қувилган, менинг йўлимда азиятлар чеккан ва (менинг йўлимда) жанг қилиб, қатл этилган зотларнинг қилган гуноҳларини ўчиргайман ва уларни Оллоҳ ҳузуридан савоб — мукофот қилиб тагларидан дарёлар оқиб турадиган боғларга киритурман. Ва энг гўзал савоб — мукофот Оллоҳнинг ҳузуридадир». 196. Сизни кофирларнинг шаҳарларда кезишлари алдаб қўймасин! 197. (Бу елиб-югуриш, ғолибона кезишлар) озгина матодир. Сўнгра жойлари жаҳаннам бўлгай! Нақадар ёмон жой у! 198. Аммо Парвардигорларидан қўрққан зотлар учун Оллоҳ ҳузуридан зиёфат бўлмиш — тагларидан дарёлар оқиб тургувчи боғлар бордирки, улар бу боғларда абадий қолажаклар. Яхшилар учун Оллоҳ ҳузуридаги нарса (яъни савоб-ажр кофирларнинг муваққат кайф-сафоларидан) афзалроқдир. 199. Албатта аҳли китоб ичида Оллоҳга ҳамда сизларга нозил қилинган ва ўзларига нозил қилинган нарсаларга иймон келтирувчи, Оллоҳга итоат қилиб бош эгувчи, Оллоҳнинг оятларини озгина қийматга сотиб юбормайдиган зотлар ҳам бор эканлиги аниқ-равшандир. Ана ўшалар учун Парвардигорлари ҳузурида ажру савоб бордир. Албатта Оллоҳ тезда ҳисоб-китоб қилгувчи зотдир. 200. Эй мўминлар, сабр қилингиз ва сабру тоқат қилишда (кофирлардан) устун бўлингиз ҳамда доимо (кураш — жиҳод учун белингиз боғлиқ ҳолда) ҳозир бўлиб турингиз! Ва Оллоҳдан қўрқингизким, (шунда) шояд нажот топгайсизлар»!