حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ صَيْدٍ أَوْ مَاشِيَةٍ نَقَصَ مِنْ أَجْرِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ov iti yoki chorva itidan boshqa itni saqlasa, uning ajridan har kuni ikki qirot kamayadi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ов ити ёки чорва итидан бошқа итни сақласа, унинг ажридан ҳар куни икки қирот камаяди», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَسَدَ إِلَّا فِي اثْنَتَيْنِ رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَهُوَ يَقُومُ بِهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَرَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَهُوَ يُنْفِقُهُ فِي الْحَقِّ آنَاءَ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Faqat ikki narsada hasad joizdir: Alloh Qurʼon bergan, u shu bilan kechasi va kunduzi turadigan kishiga hamda Alloh mol bergan, u shu molni kechasi va kunduzi infoq qiladigan kishiga», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Фақат икки нарсада ҳасад жоиздир: Аллоҳ Қуръон берган, у шу билан кечаси ва кундузи турадиган кишига ҳамда Аллоҳ мол берган, у шу молни кечаси ва кундузи инфоқ қиладиган кишига», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ بِلَالًا يُؤَذِّنُ بِلَيْلٍ فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُؤَذِّنَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Bilol kechasi azon aytadi. Bas, Ibn Ummi Maktum azon aytguncha yeb-ichaveringlar».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Билол кечаси азон айтади. Бас, Ибн Умми Мактум азон айтгунча еб-ичаверинглар».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ بَاعَ عَبْدًا وَلَهُ مَالٌ فَمَالُهُ لِلْبَائِعِ إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ وَمَنْ بَاعَ نَخْلًا مُؤَبَّرًا فَالثَّمَرَةُ لِلْبَائِعِ إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi. U zot ﷺ shunday dedilar: «Kim moli boʻlgan bir qulni sotsa, uning moli sotuvchiga tegishlidir, magar xaridor uni (oʻziga) shart qilib qoʻysa, (boshqa gap). Kim changlatilgan (urugʻlantirilgan) xurmoni sotsa, uning mevasi sotuvchiga tegishlidir, magar xaridor uni shart qilib qoʻysa, (boshqa gap).»Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади. У зот ﷺ шундай дедилар: «Ким моли бўлган бир қулни сотса, унинг моли сотувчига тегишлидир, магар харидор уни (ўзига) шарт қилиб қўйса, (бошқа гап). Ким чанглатилган (уруғлантирилган) хурмони сотса, унинг меваси сотувчига тегишлидир, магар харидор уни шарт қилиб қўйса, (бошқа гап).»
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ جَاءَ مِنْكُمْ الْجُمُعَةَ فَلْيَغْتَسِلْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Sizlardan kim jumaga kelsa, gʻusl qilsin».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Сизлардан ким жумага келса, ғусл қилсин».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ الْحَيَاءُ مِنْ الْإِيمَانِ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir kishining (oʻz) birodariga hayo borasida nasihat qilayotganini eshitib: «Hayo iymondandir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир кишининг (ўз) биродарига ҳаё борасида насиҳат қилаётганини эшитиб: «Ҳаё иймондандир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَّتَ وَقَالَ مَرَّةً مُهَلُّ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ وَأَهْلِ الشَّامِ مِنْ الْجُحْفَةِ وَأَهْلِ نَجْدٍ مِنْ قَرْنٍقَالَ وَذُكِرَ لِي وَلَمْ أَسْمَعْهُ وَيُهِلُّ أَهْلُ الْيَمَنِ مِنْ يَلَمْلَمَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ (miqotlarni) belgilab berdilar. (Rovi) bir marta: «Madina ahlining ehrom joyi Zul-Hulayfadan, Shom ahliniki Juhfadan, Najd ahliniki Qarndandir», deb (rivoyat qildi). (Ibn Umar) aytdi: Menga: «Yaman ahli Yalamlamdan ehromga kiradi», deb zikr qilindi, lekin men buni (oʻzim) eshitmadim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ (миқотларни) белгилаб бердилар. (Рови) бир марта: «Мадина аҳлининг эҳром жойи Зул-Ҳулайфадан, Шом аҳлиники Жуҳфадан, Нажд аҳлиники Қарндандир», деб (ривоят қилди). (Ибн Умар) айтди: Менга: «Яман аҳли Яламламдан эҳромга киради», деб зикр қилинди, лекин мен буни (ўзим) эшитмадим.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَأْذَنَتْ أَحَدَكُمْ امْرَأَتُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَلَا يَمْنَعْهَا
Solim otasidan rivoyat qilib, uni Nabiy ﷺga yetkazdi. U zot: «Biringizning xotini undan masjidga (borishga) izn soʻrasa, uni man qilmasin», dedilar.Солим отасидан ривоят қилиб, уни Набий ﷺга етказди. У зот: «Бирингизнинг хотини ундан масжидга (боришга) изн сўраса, уни ман қилмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ وَذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالْأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يَلْتَمِسَانِ الْبَصَرَ وَيَسْتَسْقِطَانِ الْحَبَلَوَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَقْتُلُ كُلَّ حَيَّةٍ وَجَدَهَا فَرَآهُ أَبُو لُبَابَةَ أَوْ زَيْدُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ يُطَارِدُ حَيَّةً فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ نُهِيَ عَنْ ذَوَاتِ الْبُيُوتِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ilonlarni, ikki chiziqlisini va dumi kaltasini oʻldiringlar, chunki ular koʻzning nurini oladi va homilani tushiradi», dedilar. Abdulloh (ibn Umar) topgan har bir ilonni oʻldirar edi. Bir kuni Abu Luboba yoki Zayd ibn Xattob uni bir ilonni quvib yurganini koʻrib qoldi-da: «Uy ilonlarini (oʻldirish) qaytarilgan», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Илонларни, икки чизиқлисини ва думи калтасини ўлдиринглар, чунки улар кўзнинг нурини олади ва ҳомилани туширади», дедилар. Абдуллоҳ (ибн Умар) топган ҳар бир илонни ўлдирар эди. Бир куни Абу Лубоба ёки Зайд ибн Хаттоб уни бир илонни қувиб юрганини кўриб қолди-да: «Уй илонларини (ўлдириш) қайтарилган», деди.
قَالَ قَرَأَ عَلَيَّ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ الزُّهْرِيُّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَأْكُلْ أَحَدُكُمْ مِنْ لَحْمِ أُضْحِيَّتِهِ فَوْقَ ثَلَاثٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Sizlardan biringiz qurbonligi goʻshtidan uch (kun)dan ortiq yemasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Сизлардан бирингиз қурбонлиги гўштидан уч (кун)дан ортиқ емасин», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ كَيْفَ يُصَلَّى بِاللَّيْلِ قَالَ لِيُصَلِّ أَحَدُكُمْ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خَشِيَ الصُّبْحَ فَلْيُوتِرْ بِوَاحِدَةٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺdan kechasi qanday namoz oʻqilishi haqida soʻralganini eshitdim. U zot: «Biringiz ikki rakʼat, ikki rakʼatdan oʻqisin. Bomdod kirib qolishidan qoʻrqqanida esa, bir rakʼat bilan vitr qilib qoʻysin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺдан кечаси қандай намоз ўқилиши ҳақида сўралганини эшитдим. У зот: «Бирингиз икки ракъат, икки ракъатдан ўқисин. Бомдод кириб қолишидан қўрққанида эса, бир ракъат билан витр қилиб қўйсин», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعِ الْوَلَاءِ وَعَنْ هِبَتِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ valoni (ozod qilingan qulning meros huquqini) sotishdan va uni hadya qilishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ валони (озод қилинган қулнинг мерос ҳуқуқини) сотишдан ва уни ҳадя қилишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَدْخُلُوا عَلَى هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ الَّذِينَ عُذِّبُوا إِلَّا أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُونُوا بَاكِينَ فَلَا تَدْخُلُوا عَلَيْهِمْ فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَهُمْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Azobga uchragan mana bu qavmning (maskaniga) yigʻlagan holdagina kiringlar. Agar yigʻlamasangiz, ularning oldiga kirmanglar; chunki men ularga yetgan narsa sizlarga ham yetishidan qoʻrqaman».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Азобга учраган мана бу қавмнинг (масканига) йиғлаган ҳолдагина киринглар. Агар йиғламасангиз, уларнинг олдига кирманглар; чунки мен уларга етган нарса сизларга ҳам етишидан қўрқаман».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الضَّبِّ فَقَالَ لَا آكُلُهُ وَلَا أُحَرِّمُهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺdan zabb (kaltakesak) haqida soʻralganda, u zot: «Men uni yemayman, lekin harom ham qilmayman», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺдан забб (калтакесак) ҳақида сўралганда, у зот: «Мен уни емайман, лекин ҳаром ҳам қилмайман», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ سَمِعْتُهُ مِنِ ابْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَلَّمَ عَلَيْكَ الْيَهُودِيُّ فَإِنَّمَا يَقُولُ السَّامُ عَلَيْكَ فَقُلْ وَعَلَيْكَ وَقَالَ مَرَّةً إِذَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ الْيَهُودُ فَقُولُوا وَعَلَيْكُمْ فَإِنَّهُمْ يَقُولُونَ السَّامُ عَلَيْكُمْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Yahudiy senga salom berganida, u aslida: ‹As-saamu alayk› deydi; sen: ‹Va alayk› degin». (Rovi) bir marta: «Yahudiylar sizlarga salom berishsa, ‹Va alaykum› denglar; chunki ular: ‹As-saamu alaykum› deydilar», deb (rivoyat qildi).Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Яҳудий сенга салом берганида, у аслида: ‹Ас-сааму алайк› дейди; сен: ‹Ва алайк› дегин». (Рови) бир марта: «Яҳудийлар сизларга салом беришса, ‹Ва алайкум› денглар; чунки улар: ‹Ас-сааму алайкум› дейдилар», деб (ривоят қилди).
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كُنْتُمْ ثَلَاثَةً فَلَا يَتَنَاجَ اثْنَانِ دُونَ الثَّالِثِ وَقَالَ مَرَّةً إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يَتَنَاجَى الرَّجُلَانِ دُونَ الثَّالِثِ إِذَا كَانُوا ثَلَاثَةً
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Uch kishi boʻlsangiz, ikkovingiz uchinchisini qoʻyib pichirlashmasin». (Rovi) bir marta: «Nabiy ﷺ uch kishi boʻlganida, ikki kishining uchinchisini qoʻyib pichirlashishidan qaytardilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Уч киши бўлсангиз, икковингиз учинчисини қўйиб пичирлашмасин». (Рови) бир марта: «Набий ﷺ уч киши бўлганида, икки кишининг учинчисини қўйиб пичирлашишидан қайтардилар», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبَايِعُ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ ثُمَّ يَقُولُ فِيمَا اسْتَطَعْتَ وَقَالَ مَرَّةً فَيُلَقِّنُ أَحَدَنَا فِيمَا اسْتَطَعْتَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Nabiy ﷺ eshitish va itoat qilish shartiga bayʼat olar, soʻng: «Kuching yetgan darajada», der edilar. (Rovi) bir marta: «Birimizga: ‹Kuching yetgan darajada›, deb talqin qilar edilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Набий ﷺ эшитиш ва итоат қилиш шартига байъат олар, сўнг: «Кучинг етган даражада», дер эдилар. (Рови) бир марта: «Биримизга: ‹Кучинг етган даражада›, деб талқин қилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْبَيِّعَانِ بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا أَوْ يَكُونَ بَيْعَ خِيَارٍ
Abdulloh ibn Dinor aytdi: Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning shunday deganini eshitdim: Men Nabiy ﷺ: «Ikki oldi-sotdi qiluvchi ajralishmaguncha yoki savdolari ixtiyor shartli boʻlmaguncha, ixtiyorlidirlar», deb aytayotganlarini eshitdim.Абдуллоҳ ибн Динор айтди: Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг шундай деганини эшитдим: Мен Набий ﷺ: «Икки олди-сотди қилувчи ажралишмагунча ёки савдолари ихтиёр шартли бўлмагунча, ихтиёрлидирлар», деб айтаётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَسَمِعَ ابْنَ عُمَرَ ابْنَ ابْنِهِ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ وَاقِدٍ يَا بُنَيَّ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَنْظُرُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَى مَنْ جَرَّ إِزَارَهُ خُيَلَاءَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) nabirasi Abdulloh ibn Voqidga: «Ey oʻgʻilcham, men Rasululloh ﷺ: ‹Alloh azza va jalla izorini kibr bilan sudragan kishiga (rahmat nazari bilan) qaramaydi›, deganlarini eshitdim», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) набираси Абдуллоҳ ибн Воқидга: «Эй ўғилчам, мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Аллоҳ азза ва жалла изорини кибр билан судраган кишига (раҳмат назари билан) қарамайди›, деганларини эшитдим», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسْجِدَ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ مَسْجِدَ قُبَاءَ يُصَلِّي فِيهِ فَدَخَلَتْ عَلَيْهِ رِجَالُ الْأَنْصَارِ يُسَلِّمُونَ عَلَيْهِ وَدَخَلَ مَعَهُ صُهَيْبٌ فَسَأَلْتُ صُهَيْبًا كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ إِذَا سُلِّمَ عَلَيْهِ قَالَ يُشِيرُ بِيَدِهِقَالَ سُفْيَانُ قُلْتُ لِرَجُلٍ سَلْ زَيْدًا أَسَمِعْتَهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ وَهِبْتُ أَنَا أَنْ أَسْأَلَهُ فَقَالَ يَا أَبَا أُسَامَةَ سَمِعْتَهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ أَمَّا أَنَا فَقَدْ رَأَيْتُهُ فَكَلَّمْتُهُ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Banu Amr ibn Avfning masjidiga — Qubo masjidiga — namoz oʻqish uchun kirdilar. Ansorlardan bir necha kishi u zotga salom berish uchun kirishdi, Suhayb ham u zot bilan birga kirdi. Men Suhaybdan: «Rasululloh ﷺga salom berilganda u zot nima qilar edilar?» deb soʻradim. U: «Qoʻllari bilan ishora qilar edilar», dedi. Sufyon aytdi: Men bir kishiga: «Zayddan soʻra, buni Abdullohdan eshitganmi?» dedim — oʻzim undan soʻrashdan uyaldim. U: «Ey Abu Usoma, buni Abdulloh ibn Umardan eshitganmisan?» dedi. U: «Men boʻlsam, uni koʻrganman va u bilan gaplashganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Бану Амр ибн Авфнинг масжидига — Қубо масжидига — намоз ўқиш учун кирдилар. Ансорлардан бир неча киши у зотга салом бериш учун киришди, Суҳайб ҳам у зот билан бирга кирди. Мен Суҳайбдан: «Расулуллоҳ ﷺга салом берилганда у зот нима қилар эдилар?» деб сўрадим. У: «Қўллари билан ишора қилар эдилар», деди. Суфён айтди: Мен бир кишига: «Зайддан сўра, буни Абдуллоҳдан эшитганми?» дедим — ўзим ундан сўрашдан уялдим. У: «Эй Абу Усома, буни Абдуллоҳ ибн Умардан эшитганмисан?» деди. У: «Мен бўлсам, уни кўрганман ва у билан гаплашганман», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَفَلَ مِنْ حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ أَوْ غَزْوٍ فَأَوْفَى عَلَى فَدْفَدٍ مِنْ الْأَرْضِ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ صَدَقَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ آيِبُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ
Solim otasi (Ibn Umar (roziyallohu anhumo))dan rivoyat qiladi: Nabiy ﷺ haj, umra yoki gʻazotdan qaytganlarida, yerning baland joyiga koʻtarilsalar: «Allohdan boshqa (haq) maʼbud yoʻq; U — yagona, Uning sherigi yoʻq. Mulk Unikidir, hamd ham Unikidir; U — har narsaga Qodirdir. Alloh vaʼdasini rost qildi, bandasiga nusrat berdi va ahzobni (kofir guruhlarni) yolgʻiz Oʻzi tor-mor etdi. Biz, inshaalloh, qaytuvchimiz, tavba qiluvchimiz, ibodat qiluvchimiz, Robbimizga hamd aytuvchimiz», der edilar.Солим отаси (Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо))дан ривоят қилади: Набий ﷺ ҳаж, умра ёки ғазотдан қайтганларида, ернинг баланд жойига кўтарилсалар: «Аллоҳдан бошқа (ҳақ) маъбуд йўқ; У — ягона, Унинг шериги йўқ. Мулк Уникидир, ҳамд ҳам Уникидир; У — ҳар нарсага Қодирдир. Аллоҳ ваъдасини рост қилди, бандасига нусрат берди ва аҳзобни (кофир гуруҳларни) ёлғиз Ўзи тор-мор этди. Биз, иншааллоҳ, қайтувчимиз, тавба қилувчимиз, ибодат қилувчимиз, Роббимизга ҳамд айтувчимиз», дер эдилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ سَالِمٍ قَالَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَقُولُ هَذِهِ الْبَيْدَاءُ الَّتِي يَكْذِبُونَ فِيهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ مَا أَحْرَمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مِنْ عِنْدِ الْمَسْجِدِ
Solim aytdi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo): «Mana shu Baydo — odamlar shu (joy) haqida Rasululloh ﷺga nisbatan yolgʻon (gap) toʻqishadi. Allohga qasamki, Nabiy ﷺ faqat masjid yonidan ehromga kirdilar», der edi.Солим айтди: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо): «Мана шу Байдо — одамлар шу (жой) ҳақида Расулуллоҳ ﷺга нисбатан ёлғон (гап) тўқишади. Аллоҳга қасамки, Набий ﷺ фақат масжид ёнидан эҳромга кирдилар», дер эди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي لَبِيدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ عُمَرَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ فَقَالَ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خِفْتَ الصُّبْحَ فَأَوْتِرْ بِوَاحِدَةٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺdan kechasi oʻqiladigan namoz haqida soʻralganini eshitdim. U zot: «Ikki rakʼatdan, ikki rakʼatdan. Bomdod kirib qolishidan qoʻrqsang, bir rakʼat bilan vitr qilib qoʻygin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺдан кечаси ўқиладиган намоз ҳақида сўралганини эшитдим. У зот: «Икки ракъатдан, икки ракъатдан. Бомдод кириб қолишидан қўрқсанг, бир ракъат билан витр қилиб қўйгин», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي لَبِيدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَغْلِبَنَّكُمْ الْأَعْرَابُ عَلَى اسْمِ صَلَاتِكُمْ أَلَا وَإِنَّهَا الْعِشَاءُ وَإِنَّهُمْ يُعْتِمُونَ بِالْإِبِلِ أَوْ عَنْ الْإِبِلِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Aʼrobiylar (sahroyi arablar) sizlarni namozingizning nomi borasida yengib qoʻymasinlar. Ogoh boʻlinglar, u — ishodir (Isho namozi)! Biroq ular tuyalarni (sogʻish bilan) mashgʻul boʻlib, qorongʻulikni kutadilar».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Аъробийлар (саҳройи араблар) сизларни намозингизнинг номи борасида енгиб қўймасинлар. Огоҳ бўлинглар, у — ишодир (Ишо намози)! Бироқ улар туяларни (соғиш билан) машғул бўлиб, қоронғуликни кутадилар».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَهِشَامٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الضَّبِّ فَقَالَ لَا آكُلُهُ وَلَا أُحَرِّمُهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺdan zabb (kaltakesak) haqida soʻralganda, u zot: «Men uni yemayman, lekin harom ham qilmayman», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺдан забб (калтакесак) ҳақида сўралганда, у зот: «Мен уни емайман, лекин ҳаром ҳам қилмайман», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ نَافِعٍ قَالَ ابْنُ عُمَرَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمَّا رَأَيْتُهُ أَسْرَعْتُ فَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَجَلَسْتُ فَلَمْ أَسْمَعْ حَتَّى نَزَلَ فَسَأَلْتُ النَّاسَ أَيَّ شَيْءٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا نَهَى عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ أَنْ يُنْتَبَذَ فِيهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺni minbar ustida koʻrdim. U zotni koʻrgach shoshildim va masjidga kirib oʻtirdim, ammo u zot (minbardan) tushgunlaricha hech narsa eshitmadim. Shunda odamlardan: «Rasululloh ﷺ nima dedilar?» deb soʻradim. Ular: «U zot qovoq idishda va smola surtilgan idishda nabiz tayyorlashdan qaytardilar», deyishdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни минбар устида кўрдим. У зотни кўргач шошилдим ва масжидга кириб ўтирдим, аммо у зот (минбардан) тушгунларича ҳеч нарса эшитмадим. Шунда одамлардан: «Расулуллоҳ ﷺ нима дедилар?» деб сўрадим. Улар: «У зот қовоқ идишда ва смола суртилган идишда набиз тайёрлашдан қайтардилар», дейишди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي مُسْلِمُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُعَاوِيِّ قَالَصَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ فَقَلَّبْتُ الْحَصَى فَقَالَ لَا تُقَلِّبْ الْحَصَى فَإِنَّهُ مِنْ الشَّيْطَانِ وَلَكِنْ كَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُ كَانَ يُحَرِّكُهُ هَكَذَاقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ يَعْنِي مَسْحَةً
Ali ibn Abdurrahmon al-Muoviy aytdi: Men Ibn Umarning yonida namoz oʻqidim va mayda toshlarni agʻdardim. Shunda u: «Toshlarni agʻdarma, chunki bu shaytondandir. Balki men Rasululloh ﷺni qilayotganlarini koʻrgandek qil — u zot uni mana bunday siljitar edilar», dedi. Abu Abdulloh aytdi: Yaʼni bir marta silashni (koʻzda tutdi).Али ибн Абдурраҳмон ал-Муовий айтди: Мен Ибн Умарнинг ёнида намоз ўқидим ва майда тошларни ағдардим. Шунда у: «Тошларни ағдарма, чунки бу шайтондандир. Балки мен Расулуллоҳ ﷺни қилаётганларини кўргандек қил — у зот уни мана бундай силжитар эдилар», деди. Абу Абдуллоҳ айтди: Яъни бир марта силашни (кўзда тутди).
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُسَافِرُوا بِالْقُرْآنِ فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يَنَالَهُ الْعَدُوُّ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼon bilan safar qilmanglar, chunki men uni dushman qoʻlga kiritishidan qoʻrqaman», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръон билан сафар қилманглар, чунки мен уни душман қўлга киритишидан қўрқаман», дедилар.
سَمِعْت سُفْيَانَ قَالَإِنَّهُ نَذَرَ يَعْنِي أَنْ يَعْتَكِفَ فِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ فَسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُقِيلَ لِسُفْيَانَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ نَذَرَ قَالَ نَعَمْ
Men Sufyondan eshitdim, u aytdi: U (Umar) Masjidul-Haromda iʼtikof qilishni nazr qilgan edi. Bas, Nabiy ﷺdan soʻradi, u zot unga (nazrini bajarishni) buyurdilar. Sufyonga: «(Buni) Ayyubdan, u Nofeʼdan, u Ibn Umardan (rivoyat qilib), Umar nazr qilgan edi (deysanmi)?» deyildi. U: «Ha», dedi.Мен Суфёндан эшитдим, у айтди: У (Умар) Масжидул-Ҳаромда иътикоф қилишни назр қилган эди. Бас, Набий ﷺдан сўради, у зот унга (назрини бажаришни) буюрдилар. Суфёнга: «(Буни) Айюбдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилиб), Умар назр қилган эди (дейсанми)?» дейилди. У: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَحَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ أَنْ يَبِيتَ لَيْلَتَيْنِ وَلَهُ مَا يُوصِي فِيهِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ مَكْتُوبَةٌ عِنْدَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: «Vasiyat qiladigan narsasi bor har bir musulmon kishining vasiyati yonida yozilgan boʻlmasdan ikki kecha tunashga haqqi yoʻqdir».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: «Васият қиладиган нарсаси бор ҳар бир мусулмон кишининг васияти ёнида ёзилган бўлмасдан икки кеча тунашга ҳаққи йўқдир».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ سَرِيَّةً إِلَى نَجْدٍ فَبَلَغَتْ سِهَامُهُمْ اثْنَيْ عَشَرَ بَعِيرًا وَنَفَّلَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعِيرًا بَعِيرًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Najd tomonga bir sariya (qoʻshin) yubordilar. Ularning ulushlari oʻn ikki tuyaga yetdi, yana Rasululloh ﷺ bizga birtadan tuya nafl (qoʻshimcha ulush) qilib berdilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Нажд томонга бир сария (қўшин) юбордилар. Уларнинг улушлари ўн икки туяга етди, яна Расулуллоҳ ﷺ бизга биртадан туя нафл (қўшимча улуш) қилиб бердилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ قَالَكُنَّا مَعَ ابْنِ عُمَرَ بِضَجْنَانَ فَأَقَامَ الصَّلَاةَ ثُمَّ نَادَى أَلَا صَلُّوا فِي الرِّحَالِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُ مُنَادِيًا فِي اللَّيْلَةِ الْمَطِيرَةِ أَوْ الْبَارِدَةِ أَلَا صَلُّوا فِي الرِّحَالِ
Nofeʼ aytdi: Biz Ibn Umar (roziyallohu anhumo) bilan Dajnonda edik. U namozga iqoma aytdi, soʻng: «Ogoh boʻlinglar, tunash joylaringizda namoz oʻqinglar!» deb nido qildi. Rasululloh ﷺ yomgʻirli yoki sovuq kechada nido qiluvchiga: «Ogoh boʻlinglar, tunash joylaringizda namoz oʻqinglar!» deb aytishni buyurar edilar.Нофеъ айтди: Биз Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) билан Дажнонда эдик. У намозга иқома айтди, сўнг: «Огоҳ бўлинглар, тунаш жойларингизда намоз ўқинглар!» деб нидо қилди. Расулуллоҳ ﷺ ёмғирли ёки совуқ кечада нидо қилувчига: «Огоҳ бўлинглар, тунаш жойларингизда намоз ўқинглар!» деб айтишни буюрар эдилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَقَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَقَدْ اسْتَثْنَى
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi — uni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Kim biror qasam ichsa-yu, ‹inshaalloh› desa, u istisno qilibdi».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади — уни Набий ﷺга етказади: «Ким бирор қасам ичса-ю, ‹иншааллоҳ› деса, у истисно қилибди».
قَالَ قَرَأَ عَلَيَّ سُفْيَانُ سَمِعْتُ أَيُّوبَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ حَبَلِ الْحَبَلَةِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ habal al-habala (homilador tuyaning qornidagi bolasining bolasi)ni sotishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳабал ал-ҳабала (ҳомиладор туянинг қорнидаги боласининг боласи)ни сотишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ جُدْعَانَ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ وَهُوَ عَلَى دَرَجِ الْكَعْبَةِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ أَلَا إِنَّ قَتِيلَ الْعَمْدِ الْخَطَإِ بِالسَّوْطِ أَوْ الْعَصَا فِيهِ مِائَةٌ مِنْ الْإِبِلِ وَقَالَ مَرَّةً الْمُغَلَّظَةُ فِيهَا أَرْبَعُونَ خَلِفَةً فِي بُطُونِهَا أَوْلَادُهَا إِنَّ كُلَّ مَأْثُرَةٍ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَدَمٍ وَدَعْوَى وَقَالَ مَرَّةً وَدَمٍ وَمَالٍ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ إِلَّا مَا كَانَ مِنْ سِقَايَةِ الْحَاجِّ وَسِدَانَةِ الْبَيْتِ فَإِنِّي أُمْضِيهِمَا لِأَهْلِهِمَا عَلَى مَا كَانَتْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ Makka fathi kuni Kaʼba zinasi ustida turib shunday dedilar: «Vaʼdasini rost qilgan, bandasiga nusrat bergan va ahzobni yolgʻiz Oʻzi tor-mor etgan Allohga hamd boʻlsin. Ogoh boʻlinglar, qamchi yoki tayoq bilan qasdga oʻxshash xato oʻldirishda yuzta tuya (diyat) bordir». (Rovi) bir marta: «Ogʻirlashtirilgan (diyat)dir; unda qirqtasi qorinlarida bolalari bor homilador tuyadir», dedi. «Albatta, johiliyatda boʻlgan har bir maqtanchoqlik, qon va daʼvo — (rovi bir marta: qon va mol) — mana shu ikki oyogʻim ostidadir; faqat hojilarga suv berish va Baytga xizmat qilish bundan mustasno. Men bu ikkovini avvalgi holicha egalariga qoldiraman».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Макка фатҳи куни Каъба зинаси устида туриб шундай дедилар: «Ваъдасини рост қилган, бандасига нусрат берган ва аҳзобни ёлғиз Ўзи тор-мор этган Аллоҳга ҳамд бўлсин. Огоҳ бўлинглар, қамчи ёки таёқ билан қасдга ўхшаш хато ўлдиришда юзта туя (дият) бордир». (Рови) бир марта: «Оғирлаштирилган (дият)дир; унда қирқтаси қоринларида болалари бор ҳомиладор туядир», деди. «Албатта, жоҳилиятда бўлган ҳар бир мақтанчоқлик, қон ва даъво — (рови бир марта: қон ва мол) — мана шу икки оёғим остидадир; фақат ҳожиларга сув бериш ва Байтга хизмат қилиш бундан мустасно. Мен бу икковини аввалги ҳолича эгаларига қолдираман».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ سَمِعَ صَدَقَةَ ابْنُ عُمَرَ يَقُولُ يَعْنِيعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُهِلُّ أَهْلُ نَجْدٍ مِنْ قَرْنٍ وَأَهْلُ الشَّامِ مِنْ الْجُحْفَةِ وَأَهْلُ الْيَمَنِ مِنْ يَلَمْلَمَ وَلَمْ يَسْمَعْهُ ابْنُ عُمَرَ وَسَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُهَلُّ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِقَالُوا لَهُ فَأَيْنَ أَهْلُ الْعِرَاقِ قَالَ ابْنُ عُمَرَ لَمْ يَكُنْ يَوْمَئِذٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Najd ahli Qarndan, Shom ahli Juhfadan, Yaman ahli Yalamlamdan ehrom bogʻlaydi». Ibn Umar buni (u zotdan bevosita) eshitmagan edi; u Nabiy ﷺdan: «Madina ahlining ehrom joyi Zul-Hulayfadir», deganlarini eshitgan edi. Unga: «Iroq ahli qayerdan (bogʻlaydi)?» deyishdi. Ibn Umar: «U kunda (Iroq) yoʻq edi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Нажд аҳли Қарндан, Шом аҳли Жуҳфадан, Яман аҳли Яламламдан эҳром боғлайди». Ибн Умар буни (у зотдан бевосита) эшитмаган эди; у Набий ﷺдан: «Мадина аҳлининг эҳром жойи Зул-Ҳулайфадир», деганларини эшитган эди. Унга: «Ироқ аҳли қаердан (боғлайди)?» дейишди. Ибн Умар: «У кунда (Ироқ) йўқ эди», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اسْتِلَامَ الرُّكْنَيْنِ يَحُطَّانِ الذُّنُوبَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi — uni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Albatta, ikki ruknni istilom qilish gunohlarni toʻkadi».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади — уни Набий ﷺга етказади: «Албатта, икки рукнни истилом қилиш гуноҳларни тўкади».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ سَمِعَ عَمْرٌو ابْنَ عُمَرَكُنَّا نُخَابِرُ وَلَا نَرَى بِذَلِكَ بَأْسًا حَتَّى زَعَمَ رَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهُ فَتَرَكْنَاهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz muxobara qilardik va buni ayb deb bilmasdik. Toki Rofeʼ ibn Xadij Rasululloh ﷺ muxobaradan qaytarganliklarini aytmagunga qadar. Soʻng biz uni tark qildik.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз мухобара қилардик ва буни айб деб билмасдик. Токи Рофеъ ибн Хадиж Расулуллоҳ ﷺ мухобарадан қайтарганликларини айтмагунга қадар. Сўнг биз уни тарк қилдик.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ سَمِعَ عَمْرٌو سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْمُتَلَاعِنَيْنِ حِسَابُكُمَا عَلَى اللَّهِ أَحَدُكُمَا كَاذِبٌ لَا سَبِيلَ لَكَ عَلَيْهَا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَالِي قَالَ لَا مَالَ لَكَ إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ عَلَيْهَا فَهُوَ بِمَا اسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ عَلَيْهَا فَذَاكَ أَبْعَدُ لَكَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mulaana qiluvchilarga: «Ikkovingizning hisobingiz Allohning zimmasidadir. Ikkovingizdan biri yolgʻonchidir. Endi sening unga (xotiningga) hech qanday yoʻling (haqqing) yoʻq», dedilar. U (er): «Yo Rasululloh, mening molim (mahrim)-chi?» dedi. U zot: «Senga mol yoʻq. Agar unga rostini aytgan boʻlsang, u (mahr) sen uning fariji (jinsiy aʼzosi)dan halol topgan narsangning evaziga ketdi; agar unga (tuhmat qilib) yolgʻon aytgan boʻlsang, u (mol) sen uchun undan ham yiroqroqdir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мулаана қилувчиларга: «Икковингизнинг ҳисобингиз Аллоҳнинг зиммасидадир. Икковингиздан бири ёлғончидир. Энди сенинг унга (хотинингга) ҳеч қандай йўлинг (ҳаққинг) йўқ», дедилар. У (эр): «Ё Расулуллоҳ, менинг молим (маҳрим)-чи?» деди. У зот: «Сенга мол йўқ. Агар унга ростини айтган бўлсанг, у (маҳр) сен унинг фарижи (жинсий аъзоси)дан ҳалол топган нарсангнинг эвазига кетди; агар унга (туҳмат қилиб) ёлғон айтган бўлсанг, у (мол) сен учун ундан ҳам йироқроқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا عَمْرٌو عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قِيلَ لِسُفْيَانَ ابْنُ عَمْرٍو قَالَ لَا ابْنُ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا حَاصَرَ أَهْلَ الطَّائِفِ وَلَمْ يَقْدِرْ مِنْهُمْ عَلَى شَيْءٍ قَالَ إِنَّا قَافِلُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَكَأَنَّ الْمُسْلِمِينَ كَرِهُوا ذَلِكَ فَقَالَ اغْدُوا فَغَدَوْا عَلَى الْقِتَالِ فَأَصَابَهُمْ جِرَاحٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا قَافِلُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَسُرَّ الْمُسْلِمُونَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Toif ahlini qamal qilib, ulardan hech narsaga erisha olmaganlarida: «Biz, inshaalloh, ertaga qaytamiz», dedilar. Musulmonlar buni yoqtirmagandek boʻlishdi. Shunda u zot: «(Bas,) ertaga (jangga) otlaninglar», dedilar. Bas, ular jangga otlandilar va ularga jarohatlar yetdi. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Biz, inshaalloh, ertaga qaytamiz», dedilar. Shunda musulmonlar xursand boʻlishdi, Rasululloh ﷺ esa kuldilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Тоиф аҳлини қамал қилиб, улардан ҳеч нарсага эриша олмаганларида: «Биз, иншааллоҳ, эртага қайтамиз», дедилар. Мусулмонлар буни ёқтирмагандек бўлишди. Шунда у зот: «(Бас,) эртага (жангга) отланинглар», дедилар. Бас, улар жангга отландилар ва уларга жароҳатлар етди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Биз, иншааллоҳ, эртага қайтамиз», дедилар. Шунда мусулмонлар хурсанд бўлишди, Расулуллоҳ ﷺ эса кулдилар.