حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ قَالَ بُعِثْتُ بِجَوَامِعِ الْكَلِمِ وَنُصِرْتُ بِالرُّعْبِ وَبَيْنَا أَنَا نَائِمٌ أُتِيتُ بِمَفَاتِيحِ خَزَائِنِ الْأَرْضِ فَوُضِعَتْ فِي يَدِي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Men ixcham, ammo qamrovli soʻzlar (javomiʼul-kalim) bilan yuborildim; men (dushman koʻngliga soladigan) qoʻrquv bilan qoʻllab-quvvatlandim; men uxlab yotganimda menga yer xazinalarining kalitlari keltirildi va ular qoʻlimga qoʻyildi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мен ихчам, аммо қамровли сўзлар (жавомиъул-калим) билан юборилдим; мен (душман кўнглига соладиган) қўрқув билан қўллаб-қувватландим; мен ухлаб ётганимда менга ер хазиналарининг калитлари келтирилди ва улар қўлимга қўйилди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَاسْتَبَّ رَجُلَانِ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَرَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ فَقَالَ الْمُسْلِمُ وَالَّذِي اصْطَفَى مُحَمَّدًا عَلَى الْعَالَمِينَ وَقَالَ الْيَهُودِيُّ وَالَّذِي اصْطَفَى مُوسَى عَلَى الْعَالَمِينَ فَغَضِبَ الْمُسْلِمُ فَلَطَمَ عَيْنَ الْيَهُودِيِّ فَأَتَى الْيَهُودِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَاعْتَرَفَ بِذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُخَيِّرُونِي عَلَى مُوسَى فَإِنَّ النَّاسَ يَصْعَقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُفِيقُ فَأَجِدُ مُوسَى مُمْسِكًا بِجَانِبِ الْعَرْشِ فَمَا أَدْرِي أَكَانَ فِيمَنْ صَعِقَ فَأَفَاقَ قَبْلِي أَمْ كَانَ مِمَّنْ اسْتَثْنَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Musulmonlardan bir kishi bilan yahudiylardan bir kishi soʻkishib qoldi. Musulmon: «Muhammadni olamlar uzra saralagan Zot bilan qasam!» dedi. Yahudiy esa: «Musoni olamlar uzra saralagan Zot bilan qasam!» dedi. Shunda musulmon gʻazablanib, yahudiyning koʻziga shapaloq tortdi. Bas, yahudiy Rasululloh ﷺning oldilariga borib, bundan xabar berdi. Rasululloh ﷺ uni (musulmonni) chaqirib, soʻradilar, u esa buni tan oldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Meni Musodan afzal qilmanglar; chunki odamlar qiyomat kuni behush boʻladilar; men eng birinchi hushiga keluvchi boʻlaman; shunda Musoni Arshning bir tomonini ushlab turgan holda koʻraman. Bas, u behush boʻlganlar ichida boʻlib, mendan oldin hushiga keldimi, yoki Alloh azza va jalla istisno qilgan kishilardan boʻldimi — bilmayman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мусулмонлардан бир киши билан яҳудийлардан бир киши сўкишиб қолди. Мусулмон: «Муҳаммадни оламлар узра саралаган Зот билан қасам!» деди. Яҳудий эса: «Мусони оламлар узра саралаган Зот билан қасам!» деди. Шунда мусулмон ғазабланиб, яҳудийнинг кўзига шапалоқ тортди. Бас, яҳудий Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бориб, бундан хабар берди. Расулуллоҳ ﷺ уни (мусулмонни) чақириб, сўрадилар, у эса буни тан олди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мени Мусодан афзал қилманглар; чунки одамлар қиёмат куни беҳуш бўладилар; мен энг биринчи ҳушига келувчи бўламан; шунда Мусони Аршнинг бир томонини ушлаб турган ҳолда кўраман. Бас, у беҳуш бўлганлар ичида бўлиб, мендан олдин ҳушига келдими, ёки Аллоҳ азза ва жалла истисно қилган кишилардан бўлдими — билмайман», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَنْ يُدْخِلَ أَحَدًا مِنْكُمْ عَمَلُهُ الْجَنَّةَ قَالُوا وَلَا أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَلَا أَنَا إِلَّا أَنْ يَتَغَمَّدَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِفَضْلٍ وَرَحْمَةٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan birortangizni amali jannatga kiritmaydi», dedilar. (Sahobalar): «Sizni ham-a, yo Rasululloh?» dedilar. (U zot): «Meni ham, magar Alloh meni Oʻz fazli va rahmati bilan oʻrasa (oʻshanda kiraman)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирортангизни амали жаннатга киритмайди», дедилар. (Саҳобалар): «Сизни ҳам-а, ё Расулуллоҳ?» дедилар. (У зот): «Мени ҳам, магар Аллоҳ мени Ўз фазли ва раҳмати билан ўраса (ўшанда кираман)», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْتَجَّ آدَمُ وَمُوسَى عَلَيْهِمَا السَّلَام فَقَالَ لَهُ مُوسَى أَنْتَ آدَمُ الَّذِي أَخْرَجَتْكَ خَطِيئَتُكَ مِنْ الْجَنَّةِ فَقَالَ لَهُ آدَمُ وَأَنْتَ مُوسَى الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِكَلَامِهِ وَبِرِسَالَتِهِ تَلُومُنِي عَلَى أَمْرٍ قُدِّرَ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُخْلَقَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى فَحَجَّ آدَمُ مُوسَىحَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odam va Muso (alayhimassalom) bahslashdilar. Muso unga: ‹Sen — xatoing seni jannatdan chiqargan Odamsan›, dedi. Odam unga: ‹Sen esa — Alloh Oʻz kalomi va risolati bilan saralagan Musosan; shunday boʻla turib, sen meni yaratilishimdan oldin taqdirimga yozib qoʻyilgan bir ish uchun malomat qilasanmi?›, dedi», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Bas, Odam Musoni (bahsda) yengdi, Odam Musoni yengdi», dedilar. Abul Yamon bizga Shuʼaybdan, u Zuhriydan, unga Humayd ibn Abdurrahmon aytib berdi: Abu Hurayra aytdi: Nabiy ﷺ dedilar — soʻng hadisni zikr qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одам ва Мусо (алайҳимассалом) баҳслашдилар. Мусо унга: ‹Сен — хатоинг сени жаннатдан чиқарган Одамсан›, деди. Одам унга: ‹Сен эса — Аллоҳ Ўз каломи ва рисолати билан саралаган Мусосан; шундай бўла туриб, сен мени яратилишимдан олдин тақдиримга ёзиб қўйилган бир иш учун маломат қиласанми?›, деди», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Бас, Одам Мусони (баҳсда) енгди, Одам Мусони енгди», дедилар. Абул Ямон бизга Шуъайбдан, у Зуҳрийдан, унга Ҳумайд ибн Абдурраҳмон айтиб берди: Абу Ҳурайра айтди: Набий ﷺ дедилар — сўнг ҳадисни зикр қилди.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ قَالَ إِيمَانٌ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ ثُمَّ مَاذَا قَالَ ثُمَّ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قِيلَ ثُمَّ مَاذَا قَالَ ثُمَّ حَجٌّ مَبْرُورٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺdan: «Amallarning qaysi biri afzal?» deb soʻraldi. U zot: «Allohga va Uning Rasuliga iymon keltirish», dedilar. «Soʻng nima?» dedi. U zot: «Soʻng Alloh yoʻlida jihod qilish», dedilar. «Soʻng nima?» deyildi. U zot: «Soʻng mabrur (qabul boʻlgan) haj», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺдан: «Амалларнинг қайси бири афзал?» деб сўралди. У зот: «Аллоҳга ва Унинг Расулига иймон келтириш», дедилар. «Сўнг нима?» деди. У зот: «Сўнг Аллоҳ йўлида жиҳод қилиш», дедилар. «Сўнг нима?» дейилди. У зот: «Сўнг мабрур (қабул бўлган) ҳаж», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ يَا نِسَاءَ الْمُسْلِمَاتِ لَا تَحْقِرَنَّ جَارَةٌ لِجَارَتِهَا وَلَوْ فِرْسِنَ شَاةٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ey musulmon ayollar! Hech bir qoʻshni ayol oʻz qoʻshnisiga (biror narsa hadya qilishni), garchi (u) qoʻyning tuyogʻi boʻlsa ham, kamsitib qoʻymasin», — der edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй мусулмон аёллар! Ҳеч бир қўшни аёл ўз қўшнисига (бирор нарса ҳадя қилишни), гарчи (у) қўйнинг туёғи бўлса ҳам, камситиб қўймасин», — дер эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنِ الْأَغَرِّ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْزِلُ رَبُّنَا تَبَارَكَ اسْمُهُ كُلَّ لَيْلَةٍ حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الْآخِرُ إِلَى سَمَاءِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ مَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ مَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ حَتَّى يَطْلُعَ الْفَجْرُ فَلِذَلِكَ كَانُوا يُفَضِّلُونَ صَلَاةَ آخِرِ اللَّيْلِ عَلَى صَلَاةِ أَوَّلِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Robbimiz — nomi barakotli — har kecha tunning oxirgi uchdan biri qolganida dunyo osmoniga tushadi va: ‹Menga duo qiladigan kim — Men unga javob bersam? Mendan soʻraydigan kim — Men unga bersam? Mendan magʻfirat soʻraydigan kim — Men uni magʻfirat qilsam?› deydi. (Bu) tong otguncha (davom etadi)», dedilar. Shu sababli ular tunning oxiridagi namozni uning avvalidagi namozdan afzal koʻrar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Роббимиз — номи баракотли — ҳар кеча туннинг охирги учдан бири қолганида дунё осмонига тушади ва: ‹Менга дуо қиладиган ким — Мен унга жавоб берсам? Мендан сўрайдиган ким — Мен унга берсам? Мендан мағфират сўрайдиган ким — Мен уни мағфират қилсам?› дейди. (Бу) тонг отгунча (давом этади)», дедилар. Шу сабабли улар туннинг охиридаги намозни унинг аввалидаги намоздан афзал кўрар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَتَيْتُ سَعِيدَ ابْنَ مَرْجَانَةَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى عَلَى جَنَازَةٍ فَلَمْ يَمْشِ مَعَهَا فَلْيَقُمْ حَتَّى تَغِيبَ عَنْهُ وَمَنْ مَشَى مَعَهَا فَلَا يَجْلِسْ حَتَّى تُوضَعَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim janozaga namoz oʻqib, u bilan birga yurmasa, (janoza) undan gʻoyib boʻlgunicha tursin; kim u bilan birga yursa, (janoza yerga) qoʻyilmagunicha oʻtirmasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким жанозага намоз ўқиб, у билан бирга юрмаса, (жаноза) ундан ғойиб бўлгунича турсин; ким у билан бирга юрса, (жаноза ерга) қўйилмагунича ўтирмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَدْرَكَ مِنْ الصَّلَاةِ رَكْعَةً فَقَدْ أَدْرَكَهَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim namozning bir rakatiga ulgursa, unga ulgurgan boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким намознинг бир ракатига улгурса, унга улгурган бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ حَدَّثَنِي مَنْ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُأَوْصَانِي خَلِيلِي بِثَلَاثٍ وَنَهَانِي عَنْ ثَلَاثٍ أَوْصَانِي بِالْوِتْرِ قَبْلَ النَّوْمِ وَصِيَامِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَرَكْعَتَيْ الضُّحَى قَالَ وَنَهَانِي عَنْ الِالْتِفَاتِ وَإِقْعَاءٍ كَإِقْعَاءِ الْقِرْدِ وَنَقْرٍ كَنَقْرِ الدِّيكِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Doʻstim menga uchta (narsani) vasiyat qildilar va uchta (narsa)dan qaytardilar: uxlashdan avval vitrni, har oydan uch kun roʻza tutishni va chosht namozining ikki rakatini vasiyat qildilar; (namozda) oʻgirilib qarashdan, maymun choʻkkalagani kabi choʻkkalab oʻtirishdan va xoʻroz choʻqigani kabi choʻqishdan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Дўстим менга учта (нарсани) васият қилдилар ва учта (нарса)дан қайтардилар: ухлашдан аввал витрни, ҳар ойдан уч кун рўза тутишни ва чошт намозининг икки ракатини васият қилдилар; (намозда) ўгирилиб қарашдан, маймун чўккалагани каби чўккалаб ўтиришдан ва хўроз чўқигани каби чўқишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ السَّمَّاكِ حَدَّثَنَا الْعَوَّامُ بْنُ حَوْشَبٍ حَدَّثَنِي مَنْ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُأَوْصَانِي خَلِيلِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِصَوْمِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَبِالْوِتْرِ قَبْلَ النَّوْمِ وَبِصَلَاةِ الضُّحَى فَإِنَّهَا صَلَاةُ الْأَوَّابِينَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Doʻstim ﷺ menga har oydan uch kun roʻza tutishni, uxlashdan avval vitrni va chosht namozini vasiyat qildilar; chunki u avvoblarning (Allohga qaytuvchilarning) namozidir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Дўстим ﷺ менга ҳар ойдан уч кун рўза тутишни, ухлашдан аввал витрни ва чошт намозини васият қилдилар; чунки у аввобларнинг (Аллоҳга қайтувчиларнинг) намозидир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَرْفَعُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ مَنْ أَذْهَبْتُ حَبِيبَتَيْهِ فَصَبَرَ وَاحْتَسَبَ لَمْ أَرْضَ لَهُ بِثَوَابٍ دُونَ الْجَنَّةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u buni Nabiy ﷺga koʻtardi (marfuʼ qildi). U zot: «Alloh aytadi: ‹Kimning ikki suyuklisini (ikki koʻzini) olib qoʻysam-u, u sabr qilsa va (savobini Allohdan) umid qilsa, Men unga jannatdan boshqa savobga rozi boʻlmayman›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у буни Набий ﷺга кўтарди (марфуъ қилди). У зот: «Аллоҳ айтади: ‹Кимнинг икки суюклисини (икки кўзини) олиб қўйсам-у, у сабр қилса ва (савобини Аллоҳдан) умид қилса, Мен унга жаннатдан бошқа савобга рози бўлмайман›», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ كَعْبٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّيْتُمْ عَلَيَّ فَاسْأَلُوا اللَّهَ لِي الْوَسِيلَةَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوَسِيلَةُ قَالَ أَعْلَى دَرَجَةٍ فِي الْجَنَّةِ لَا يَنَالُهَا إِلَّا رَجُلٌ وَاحِدٌ وَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَنَا هُوَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menga salavot aytganingizda, Allohdan men uchun vasilani soʻranglar», dedilar. «Ey Allohning Rasuli! Vasila nima?» deyildi. U zot: «U jannatdagi eng oliy darajadir, unga faqat bir kishigina noil boʻladi va men oʻsha kishi boʻlishimni umid qilaman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга салавот айтганингизда, Аллоҳдан мен учун василани сўранглар», дедилар. «Эй Аллоҳнинг Расули! Васила нима?» дейилди. У зот: «У жаннатдаги энг олий даражадир, унга фақат бир кишигина ноил бўлади ва мен ўша киши бўлишимни умид қиламан», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْعُطَاسَ وَيُبْغِضُ أَوْ يَكْرَهُ التَّثَاؤُبَ فَإِذَا قَالَ أَحَدُهُمْ هَا هَا فَإِنَّمَا ذَلِكَ الشَّيْطَانُ يَضْحَكُ مِنْ جَوْفِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh aksa urishni yaxshi koʻradi, esnashni esa yomon koʻradi — yoki: makruh koʻradi. Bas, biringiz ‹ha, ha› desa, bu — shayton uning ichidan kulayotgani, xolos», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ акса уришни яхши кўради, эснашни эса ёмон кўради — ёки: макруҳ кўради. Бас, бирингиз ‹ҳа, ҳа› деса, бу — шайтон унинг ичидан кулаётгани, холос», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ فَلَا يُدْخِلْ يَدَهُ فِي إِنَائِهِ أَوْ قَالَ فِي وَضُوئِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz uyqusidan uygʻonsa, qoʻlini uch marta yuvmaguncha idishiga — yoki: taharat suviga — solmasin; chunki u qoʻli qayerda tunaganini bilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз уйқусидан уйғонса, қўлини уч марта ювмагунча идишига — ёки: таҳарат сувига — солмасин; чунки у қўли қаерда тунаганини билмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْفَأْرَةِ تَقَعُ فِي السَّمْنِ فَقَالَ إِنْ كَانَ جَامِدًا فَأَلْقُوهَا وَمَا حَوْلَهَا وَإِنْ كَانَ مَائِعًا فَلَا تَقْرَبُوهُقَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بُوذَوَيْهِ أَنَّ مَعْمَرًا كَانَ يَذْكُرُهُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَيَذْكُرُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺdan sariyogʻga tushib qolgan sichqon haqida soʻraldi. Shunda u zot: «Agar (sariyogʻ) qotgan boʻlsa, uni va uning atrofidagini tashlanglar; agar suyuq boʻlsa, unga yaqinlashmanglar», dedilar. Abdurrazzoq aytdi: menga Abdurrahmon ibn Buzavayh xabar berdiki, Maʼmar buni shu isnod bilan zikr qilar va: «Rasululloh ﷺ dedilar», der edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺдан сариёғга тушиб қолган сичқон ҳақида сўралди. Шунда у зот: «Агар (сариёғ) қотган бўлса, уни ва унинг атрофидагини ташланглар; агар суюқ бўлса, унга яқинлашманглар», дедилар. Абдурраззоқ айтди: менга Абдурраҳмон ибн Бузавайҳ хабар бердики, Маъмар буни шу иснод билан зикр қилар ва: «Расулуллоҳ ﷺ дедилар», дер эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَبُولَنَّ أَحَدُكُمْ فِي الْمَاءِ الدَّائِمِ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ مِنْهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz turgʻun suvga siymasin, soʻng undan taharat olmasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз турғун сувга сиймасин, сўнг ундан таҳарат олмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا وَلَغَ الْكَلْبُ فِي الْإِنَاءِ فَاغْسِلْهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «It idishga ogʻiz solsa, uni yetti marta yuv», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Ит идишга оғиз солса, уни етти марта юв», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَارِظٍ قَالَمَرَرْتُ بِأَبِي هُرَيْرَةَ وَهُوَ يَتَوَضَّأُ فَقَالَ أَتَدْرِي مِمَّا أَتَوَضَّأُ مِنْ أَثْوَارِ أَقِطٍ أَكَلْتُهَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تَوَضَّئُوا مِمَّا مَسَّتْ النَّارُ
Ibrohim ibn Abdulloh ibn Qoriz aytdi: Abu Hurayraning yonidan oʻtdim, u taharat qilayotgan edi. U: «Nimadan taharat qilayotganimni bilasanmi? Men yegan bir necha boʻlak quruq pishloqdan. Men Rasululloh ﷺning: ‹Olov tekkan narsadan taharat qilinglar›, deyayotganlarini eshitganman», dedi.Иброҳим ибн Абдуллоҳ ибн Қориз айтди: Абу Ҳурайранинг ёнидан ўтдим, у таҳарат қилаётган эди. У: «Нимадан таҳарат қилаётганимни биласанми? Мен еган бир неча бўлак қуруқ пишлоқдан. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Олов теккан нарсадан таҳарат қилинглар›, деяётганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ يُصَلِّي الرَّجُلُ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَلِكُلِّكُمْ ثَوْبَانِ قَالَ فِي حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, kishi bitta kiyimda namoz oʻqiydimi?» dedi. Nabiy ﷺ: «Hammangizning ham ikkitadan kiyimi bormi?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, киши битта кийимда намоз ўқийдими?» деди. Набий ﷺ: «Ҳаммангизнинг ҳам иккитадан кийими борми?» дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ حَسَنَةٍ يَعْمَلُهَا ابْنُ آدَمَ تُضَاعَفُ عَشْرًا إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ إِلَّا الصِّيَامَ فَهُوَ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ يَدَعُ شَهْوَتَهُ مِنْ أَجْلِي وَيَدَعُ طَعَامَهُ مِنْ أَجْلِي فَرْحَتَانِ لِلصَّائِمِ فَرْحَةٌ عِنْدَ فِطْرِهِ وَفَرْحَةٌ عِنْدَ لِقَاءِ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Odam bolasi qilgan har bir yaxshilik oʻn baravaridan yetti yuz baravarigacha koʻpaytiriladi. Roʻzadan boshqasi — u Men uchundir va uning mukofotini Oʻzim beraman: u shahvatini Men uchun tark etadi, taomini Men uchun tark etadi. Roʻzador uchun ikkita xursandchilik bor: biri roʻzasini ochgan paytidagi xursandchilik, ikkinchisi aziz va jalil Robbi bilan uchrashgan paytidagi xursandchilik. Roʻzadorning ogʻzi hidi Alloh huzurida misk hididan koʻra xushroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Одам боласи қилган ҳар бир яхшилик ўн бараваридан етти юз бараваригача кўпайтирилади. Рўзадан бошқаси — у Мен учундир ва унинг мукофотини Ўзим бераман: у шаҳватини Мен учун тарк этади, таомини Мен учун тарк этади. Рўзадор учун иккита хурсандчилик бор: бири рўзасини очган пайтидаги хурсандчилик, иккинчиси азиз ва жалил Робби билан учрашган пайтидаги хурсандчилик. Рўзадорнинг оғзи ҳиди Аллоҳ ҳузурида миск ҳидидан кўра хушроқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فِي ثَوْبٍ فَلْيُخَالِفْ بَيْنَ طَرَفَيْهِ عَلَى عَاتِقِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz bitta kiyimda namoz oʻqisa, uning ikki uchini yelkasi ustida chalishtirib qoʻysin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз битта кийимда намоз ўқиса, унинг икки учини елкаси устида чалиштириб қўйсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَتَّهَا بِمَرْوَةٍ أَوْ بِشَيْءٍ ثُمَّ قَالَ إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَا يَتَنَخَّمَنَّ أَمَامَهُ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ فَإِنَّ عَنْ يَمِينِهِ مَلَكًا وَلَكِنْ لِيَتَنَخَّمْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjidning qiblasida balgʻam koʻrib qoldilar-da, uni mayda oq tosh bilan — yoki biror narsa bilan — qirib tashladilar. Soʻng: «Biringiz namozga tursa, oldiga ham, oʻng tomoniga ham tupurmasin; chunki uning oʻng tomonida farishta bor. Lekin chap tomoniga yoki chap oyogʻining ostiga tupursin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ масжиднинг қибласида балғам кўриб қолдилар-да, уни майда оқ тош билан — ёки бирор нарса билан — қириб ташладилар. Сўнг: «Бирингиз намозга турса, олдига ҳам, ўнг томонига ҳам тупурмасин; чунки унинг ўнг томонида фаришта бор. Лекин чап томонига ёки чап оёғининг остига тупурсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ يَعْنِي الثُّومَ فَلَا يُؤْذِينَا فِي مَسْجِدِنَا وَقَالَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ فَلَا يَقْرَبَنَّ مَسْجِدَنَا وَلَا يُؤْذِينَا بِرِيحِ الثُّومِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim bu daraxtdan — yaʼni sarimsoqdan — yegan boʻlsa, masjidimizda bizga aziyat bermasin», dedilar. Boshqa bir joyda esa: «Masjidimizga aslo yaqinlashmasin va sarimsoq hidi bilan bizga aziyat bermasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бу дарахтдан — яъни саримсоқдан — еган бўлса, масжидимизда бизга азият бермасин», дедилар. Бошқа бир жойда эса: «Масжидимизга асло яқинлашмасин ва саримсоқ ҳиди билан бизга азият бермасин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ أُنَيْسٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْمُؤَذِّنَ يُغْفَرُ لَهُ مَدَى صَوْتِهِ وَيُصَدِّقُهُ كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ سَمِعَهُ وَالشَّاهِدُ عَلَيْهِ خَمْسَةً وَعِشْرِينَ دَرَجَةً
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Albatta, muazzinga ovozi yetgan miqdoricha magʻfirat qilinadi, uni eshitgan har bir hoʻl va quruq (narsa) uni tasdiqlaydi, unga guvoh boʻlgan kishiga esa yigirma besh daraja (bordir)».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Албатта, муаззинга овози етган миқдорича мағфират қилинади, уни эшитган ҳар бир ҳўл ва қуруқ (нарса) уни тасдиқлайди, унга гувоҳ бўлган кишига эса йигирма беш даража (бордир)».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضْلُ صَلَاةِ الْجَمْعِ عَلَى صَلَاةِ الْوَاحِدِ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ وَتَجْتَمِعُ مَلَائِكَةُ اللَّيْلِ وَمَلَائِكَةُ النَّهَارِ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِقَالَ ثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ {وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا}
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Jamoat namozining yolgʻiz (oʻqilgan) namozdan fazli — yigirma beshdir; tun farishtalari bilan kunduz farishtalari bomdod namozida jamlanadilar», dedilar. Soʻng Abu Hurayra: «Xohlasangiz, {va bomdod Qurʼonini (oʻqi); albatta, bomdod Qurʼoni shohid boʻlinadigandir} (oyatini) oʻqinglar», der edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Жамоат намозининг ёлғиз (ўқилган) намоздан фазли — йигирма бешдир; тун фаришталари билан кундуз фаришталари бомдод намозида жамланадилар», дедилар. Сўнг Абу Ҳурайра: «Хоҳласангиз, {ва бомдод Қуръонини (ўқи); албатта, бомдод Қуръони шоҳид бўлинадигандир} (оятини) ўқинглар», дер эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ وَابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Issiq qattiqlashganda namozni salqin tushgunicha kechiktiringlar, chunki issiqning qattiqligi jahannamning qaynashidandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Иссиқ қаттиқлашганда намозни салқин тушгунича кечиктиринглар, чунки иссиқнинг қаттиқлиги жаҳаннамнинг қайнашидандир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَزَالُ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاةٍ مَا كَانَ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ وَلَا تَزَالُ الْمَلَائِكَةُ تُصَلِّي عَلَى أَحَدِكُمْ مَا كَانَ فِي مَسْجِدٍ تَقُولُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozni kutib turar ekan, toki namozda (sanalaveradi). Farishtalar esa u masjidda ekan, biringizga: ‹Allohim, uni magʻfirat qil, Allohim, unga rahm qil›, deb duo qilaveradilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозни кутиб турар экан, токи намозда (саналаверади). Фаришталар эса у масжидда экан, бирингизга: ‹Аллоҳим, уни мағфират қил, Аллоҳим, унга раҳм қил›, деб дуо қилаверадилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ وَالثَّوْرِيُّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِي عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَرَفَعَهُ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيُصَلِّ إِلَى شَيْءٍ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ شَيْءٌ فَعَصًا فَإِنْ لَمْ يَكُنْ عَصًا فَلْيَخْطُطْ خَطًّا ثُمَّ لَا يَضُرُّهُ مَا مَرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u buni (Nabiy ﷺga) marfuʼ qildi: «Biringiz namoz oʻqisa, bir narsaga (qarab) oʻqisin; agar biror narsa boʻlmasa, hassa (tiklab qoʻysin); hassa ham boʻlmasa, chiziq tortsin; soʻng oldidan oʻtgan narsa unga zarar qilmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у буни (Набий ﷺга) марфуъ қилди: «Бирингиз намоз ўқиса, бир нарсага (қараб) ўқисин; агар бирор нарса бўлмаса, ҳасса (тиклаб қўйсин); ҳасса ҳам бўлмаса, чизиқ тортсин; сўнг олдидан ўтган нарса унга зарар қилмайди».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ اطَّلَعَ عَلَى قَوْمٍ فِي بَيْتِهِمْ بِغَيْرِ إِذْنِهِمْ فَقَدْ حَلَّ لَهُمْ أَنْ يَفْقَئُوا عَيْنَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir qavmning uyiga ularning izni boʻlmay turib moʻralasa, ularga uning koʻzini oʻyib olishlari halol boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир қавмнинг уйига уларнинг изни бўлмай туриб мўраласа, уларга унинг кўзини ўйиб олишлари ҳалол бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَبْتَدِئُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى بِالسَّلَامِ فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فِي طَرِيقٍ فَاضْطَرُّوهُمْ إِلَى أَضْيَقِهَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Yahudiylarga va nasorolarga salomni birinchi boʻlib bermanglar. Ularni yoʻlda uchratsangiz, ularni yoʻlning eng tor tomoniga siqib qoʻyinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Яҳудийларга ва насороларга саломни биринчи бўлиб берманглар. Уларни йўлда учратсангиз, уларни йўлнинг энг тор томонига сиқиб қўйинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا طِيَرَةَ وَخَيْرُهَا الْفَأْلُ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْفَأْلُ قَالَ الْكَلِمَةُ الصَّالِحَةُ يَسْمَعُهَا أَحَدُكُمْحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا طِيَرَةَ وَخَيْرُهَا الْفَأْلُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Fol ochish yoʻq, lekin uning eng yaxshisi faʼl (yaxshi alomat)dir». «Yo Rasululloh, faʼl nima?» deyildi. U zot: «Birortangiz eshitadigan yaxshi soʻzdir», dedilar. Boshqa isnod bilan ham Abu Hurayradan: Rasululloh ﷺ: «Fol ochish yoʻq, uning eng yaxshisi faʼldir», dedilar, deb shuning oʻxshashi zikr qilindi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Фол очиш йўқ, лекин унинг энг яхшиси фаъл (яхши аломат)дир». «Ё Расулуллоҳ, фаъл нима?» дейилди. У зот: «Бирортангиз эшитадиган яхши сўздир», дедилар. Бошқа иснод билан ҳам Абу Ҳурайрадан: Расулуллоҳ ﷺ: «Фол очиш йўқ, унинг энг яхшиси фаълдир», дедилар, деб шунинг ўхшаши зикр қилинди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَعَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا عَدْوَى وَلَا صَفَرَ وَلَا هَامَةَ قَالَ أَعْرَابِيٌّ فَمَا بَالُ الْإِبِلِ تَكُونُ فِي الرَّمْلِ كَأَنَّهَا الظِّبَاءُ فَيُخَالِطُهَا الْبَعِيرُ الْأَجْرَبُ فَيُجْرِبُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ كَانَ أَعْدَى الْأَوَّلَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Yuqumlilik yoʻq, safar yoʻq va hama yoʻq», dedilar. Shunda bir aʼrobiy: «Boʻlmasa, tuyalarga nima boʻladi? Ular qumda goʻyo kiyiklardek (sogʻ) edi; soʻng ularga qoʻtir tuya kelib aralashadi-yu, ularni qoʻtir qiladi?» dedi. Nabiy ﷺ: «Boʻlmasa, birinchisini kim qoʻtir qildi?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Юқумлилик йўқ, сафар йўқ ва ҳама йўқ», дедилар. Шунда бир аъробий: «Бўлмаса, туяларга нима бўлади? Улар қумда гўё кийиклардек (соғ) эди; сўнг уларга қўтир туя келиб аралашади-ю, уларни қўтир қилади?» деди. Набий ﷺ: «Бўлмаса, биринчисини ким қўтир қилди?» дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اتَّخَذَ كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ صَيْدٍ أَوْ زَرْعٍ أَوْ مَاشِيَةٍ نَقَصَ مِنْ أَجْرِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kim ov iti, ekin iti yoki chorva itidan boshqa bir itni saqlasa, uning amalidan har kuni bir qiyrot kamayadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Ким ов ити, экин ити ёки чорва итидан бошқа бир итни сақласа, унинг амалидан ҳар куни бир қийрот камаяди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالْأَغَرُّ صَاحِبُ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَاعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَنْزِلُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ لَيْلَةٍ حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الْآخِرُ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ مَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ مَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Robbimiz tabaraka va taolo har kecha tunning oxirgi uchdan biri qolganida dunyo osmoniga tushadi va: ‹Menga duo qiladigan kim — Men unga javob bersam? Mendan magʻfirat soʻraydigan kim — Men uni magʻfirat qilsam? Mendan soʻraydigan kim — Men unga bersam?› deydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Роббимиз табарака ва таоло ҳар кеча туннинг охирги учдан бири қолганида дунё осмонига тушади ва: ‹Менга дуо қиладиган ким — Мен унга жавоб берсам? Мендан мағфират сўрайдиган ким — Мен уни мағфират қилсам? Мендан сўрайдиган ким — Мен унга берсам?› дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً إِلَّا وَاحِدًا مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَزَادَ فِيهِ هَمَّامٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ وِتْرٌ يُحِبُّ الْوِتْرَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot dedilar: «Albatta, Allohning toʻqson toʻqqizta — yuzdan bittasi kam — ismi bordir; kim ularni sanab oʻrgansa, jannatga kiradi». Hammom Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan (rivoyat qilib): «Albatta, U toqdir, toqni sevadi», deb (soʻz) qoʻshdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот дедилар: «Албатта, Аллоҳнинг тўқсон тўққизта — юздан биттаси кам — исми бордир; ким уларни санаб ўрганса, жаннатга киради». Ҳаммом Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан (ривоят қилиб): «Албатта, У тоқдир, тоқни севади», деб (сўз) қўшди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَالْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَشَرُّ الطَّعَامِ طَعَامُ الْوَلِيمَةِ يُدْعَى الْغَنِيُّ وَيُتْرَكُ الْمِسْكِينُ وَهِيَ حَقٌّ وَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ عَصَى وَكَانَ مَعْمَرٌ رُبَّمَا قَالَ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّعْوَةَ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: «Taomlarning yomoni valima taomidir: unga boy chaqiriladi, miskin esa tark etiladi. U (daʼvatga javob berish) haqdir; kim uni tark etsa, osiy boʻlibdi». Maʼmar goho: «Kim daʼvatga javob bermasa, Alloh va Uning Rasuliga osiy boʻlibdi», der edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: «Таомларнинг ёмони валима таомидир: унга бой чақирилади, мискин эса тарк этилади. У (даъватга жавоб бериш) ҳақдир; ким уни тарк этса, осий бўлибди». Маъмар гоҳо: «Ким даъватга жавоб бермаса, Аллоҳ ва Унинг Расулига осий бўлибди», дер эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدًا قَالَ لِجِبْرِيلَ إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبَّهُ قَالَ فَيَقُولُ جِبْرِيلُ لِأَهْلِ السَّمَاءِ إِنَّ رَبَّكُمْ يُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ قَالَ فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ قَالَ وَيُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الْأَرْضِ قَالَ وَإِذَا أَبْغَضَ فَمِثْلُ ذَلِكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh bir bandani sevsa, Jibrilga: ‹Men falonchini sevaman, sen ham uni sevgin›, deydi. Shunda Jibril osmon ahliga: ‹Robbingiz falonchini sevadi, siz ham uni seving›, deydi. Bas, osmon ahli uni sevadi. Soʻng unga yer yuzida qabul qoʻyiladi. Agar (Alloh bir bandani) yomon koʻrsa, ham xuddi shunday boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ бир бандани севса, Жибрилга: ‹Мен фалончини севаман, сен ҳам уни севгин›, дейди. Шунда Жибрил осмон аҳлига: ‹Роббингиз фалончини севади, сиз ҳам уни севинг›, дейди. Бас, осмон аҳли уни севади. Сўнг унга ер юзида қабул қўйилади. Агар (Аллоҳ бир бандани) ёмон кўрса, ҳам худди шундай бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يُؤْذِي جَارَهُ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan boʻlsa, qoʻshnisiga ozor bermasin. Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan boʻlsa, mehmonini izzat-ikrom qilsin. Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan boʻlsa, yaxshi soʻz aytsin yoki jim tursin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган бўлса, қўшнисига озор бермасин. Ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган бўлса, меҳмонини иззат-икром қилсин. Ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган бўлса, яхши сўз айтсин ёки жим турсин».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاكُمْ أَهْلُ الْيَمَنِ هُمْ أَرَقُّ قُلُوبًا الْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ وَالْفِقْهُ يَمَانٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ: «Sizlarga Yaman ahli keldi; ular qalbi eng yumshoq (kishilar)dir. Iymon yamanlik, hikmat yamanlik va fiqh yamanlikdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ: «Сизларга Яман аҳли келди; улар қалби энг юмшоқ (кишилар)дир. Иймон яманлик, ҳикмат яманлик ва фиқҳ яманликдир», дедилар.