Anas ibn Molik al-Ansoriy

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ الأَنْصَارَ كَرِشِي وَعَيْبَتِي وَإِنَّ النَّاسَ سَيَكْثُرُونَ وَيَقِلُّونَ فَاقْبَلُوا مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَاعْفُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, ansorlar mening yaqinlarim va sirdoshlarimdir. Odamlar (vaqt oʻtib) koʻpayadi, ular (ansorlar) esa kamayadi. Bas, ulardan yaxshilik qilganini qabul qilinglar va yomonlik qilganini afv etinglar», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, ансорлар менинг яқинларим ва сирдошларимдир. Одамлар (вақт ўтиб) кўпаяди, улар (ансорлар) эса камаяди. Бас, улардан яхшилик қилганини қабул қилинглар ва ёмонлик қилганини афв этинглар», — дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَابْنُ، رُمْحٍ عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، كُلُّهُمْ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ لاَ يَذْكُرُ فِي الْحَدِيثِ قَوْلَ سَعْدٍ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashi rivoyat qilinadi; biroq u hadisda Saʼdning soʻzini zikr qilmaydi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан шунга ўхшаши ривоят қилинади; бироқ у ҳадисда Саъднинг сўзини зикр қилмайди.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنِ ابْنِ، عَرْعَرَةَ - وَاللَّفْظُ لِلْجَهْضَمِيِّ - حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ فِي سَفَرٍ فَكَانَ يَخْدُمُنِي فَقُلْتُ لَهُ لاَ تَفْعَلْ ‏.‏ فَقَالَ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ الأَنْصَارَ تَصْنَعُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا آلَيْتُ أَنْ لاَ أَصْحَبَ أَحَدًا مِنْهُمْ إِلاَّ خَدَمْتُهُ ‏.‏ زَادَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ فِي حَدِيثِهِمَا وَكَانَ جَرِيرٌ أَكْبَرَ مِنْ أَنَسٍ ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ بَشَّارٍ أَسَنَّ مِنْ أَنَسٍ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Jarir ibn Abdulloh al-Bajaliy bilan bir safarga chiqdim, u menga xizmat qilardi. Men unga: «Bunday qilma», — dedim. U: «Men ansorlarning Rasululloh ﷺ ga bir narsa (xizmat) qilayotganlarini koʻrgan edim, shuning uchun ulardan birortasi bilan birga boʻlsam, unga albatta xizmat qilishga ont ichganman», — dedi. Jarir Anasdan kattaroq edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Жарир ибн Абдуллоҳ ал-Бажалий билан бир сафарга чиқдим, у менга хизмат қиларди. Мен унга: «Бундай қилма», — дедим. У: «Мен ансорларнинг Расулуллоҳ ﷺ га бир нарса (хизмат) қилаётганларини кўрган эдим, шунинг учун улардан бирортаси билан бирга бўлсам, унга албатта хизмат қилишга онт ичганман», — деди. Жарир Анасдан каттароқ эди.

حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم آخَى بَيْنَ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِ وَبَيْنَ أَبِي طَلْحَةَ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abu Ubayda ibn al-Jarroh bilan Abu Talha oʻrtasida birodarlik (qaror) qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абу Убайда ибн ал-Жарроҳ билан Абу Талҳа ўртасида биродарлик (қарор) қилдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ، سُلَيْمَانَ عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ حَالَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ قُرَيْشٍ وَالأَنْصَارِ فِي دَارِهِ الَّتِي بِالْمَدِينَةِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinadagi oʻz uylarida Quraysh bilan ansorlar oʻrtasida ittifoq (birodarlik qaror) qilganlar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинадаги ўз уйларида Қурайш билан ансорлар ўртасида иттифоқ (биродарлик қарор) қилганлар.

حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يُبْسَطَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ أَوْ يُنْسَأَ فِي أَثَرِهِ فَلْيَصِلْ رَحِمَهُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning: «Kim rizqi keng boʻlishini yoki ajali (umri) uzayishini istasa, qarindoshlik rishtasini ulasin», deganlarini eshitganman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Ким ризқи кенг бўлишини ёки ажали (умри) узайишини истаса, қариндошлик риштасини уласин», деганларини эшитганман.

وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ، خَالِدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُبْسَطَ لَهُ فِي رِزْقِهِ وَيُنْسَأَ لَهُ فِي أَثَرِهِ فَلْيَصِلْ رَحِمَهُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim rizqi keng boʻlishini va ajali (umri) uzayishini istasa, qarindoshlik rishtasini ulasin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ризқи кенг бўлишини ва ажали (умри) узайишини истаса, қариндошлик риштасини уласин», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ تَبَاغَضُوا وَلاَ تَحَاسَدُوا وَلاَ تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا وَلاَ يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاَثٍ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir-biringizga adovat qilmangiz, hasad qilmangiz, bir-biringizdan yuz oʻgirmangiz va Allohning bandalari boʻlib, oʻzaro birodar boʻlingiz. Bir musulmonga oʻz birodaridan uch kundan ortiq yuz oʻgirib yurishi halol emas», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир-бирингизга адоват қилмангиз, ҳасад қилмангиз, бир-бирингиздан юз ўгирмангиз ва Аллоҳнинг бандалари бўлиб, ўзаро биродар бўлингиз. Бир мусулмонга ўз биродаридан уч кундан ортиқ юз ўгириб юриши ҳалол эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا حَاجِبُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ح وَحَدَّثَنِيهِ حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكٍ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ — Molikning hadisi misli (xuddi shuningdek) — aytdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ — Моликнинг ҳадиси мисли (худди шунингдек) — айтдилар.

وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّوسلم قَالَ ‏"‏ لاَ تَحَاسَدُوا وَلاَ تَبَاغَضُوا وَلاَ تَقَاطَعُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنِيهِ عَلِيُّ بْنُ نَصْرٍ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَزَادَ ‏"‏ كَمَا أَمَرَكُمُ اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bir-biringizga hasad qilmang, bir-biringizga adovat saqlamang, bir-biringiz bilan (aloqani) uzmang va Allohning bandalari boʻlib, oʻzaro birodar boʻling», dedilar. Shuʼbadan shu isnod bilan xuddi shunday rivoyat qilingan boʻlib, unda: «Alloh sizlarga buyurganidek», deb qoʻshildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бир-бирингизга ҳасад қилманг, бир-бирингизга адоват сақламанг, бир-бирингиз билан (алоқани) узманг ва Аллоҳнинг бандалари бўлиб, ўзаро биродар бўлинг», дедилар. Шуъбадан шу иснод билан худди шундай ривоят қилинган бўлиб, унда: «Аллоҳ сизларга буюрганидек», деб қўшилди.

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا عُمَرُ، بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ، حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ كَانَتْ عِنْدَ أُمِّ سُلَيْمٍ يَتِيمَةٌ وَهِيَ أُمُّ أَنَسٍ فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْيَتِيمَةَ فَقَالَ ‏"‏ آنْتِ هِيَهْ لَقَدْ كَبِرْتِ لاَ كَبِرَ سِنُّكِ ‏"‏ ‏.‏ فَرَجَعَتِ الْيَتِيمَةُ إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ تَبْكِي فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مَا لَكِ يَا بُنَيَّةُ قَالَتِ الْجَارِيَةُ دَعَا عَلَىَّ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ يَكْبَرَ سِنِّي فَالآنَ لاَ يَكْبَرُ سِنِّي أَبَدًا - أَوْ قَالَتْ قَرْنِي - فَخَرَجَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مُسْتَعْجِلَةً تَلُوثُ خِمَارَهَا حَتَّى لَقِيَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا لَكِ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَدَعَوْتَ عَلَى يَتِيمَتِي قَالَ ‏"‏ وَمَا ذَاكِ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ زَعَمَتْ أَنَّكَ دَعَوْتَ أَنْ لاَ يَكْبَرَ سِنُّهَا وَلاَ يَكْبَرَ قَرْنُهَا - قَالَ - فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ ‏"‏ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ أَمَا تَعْلَمِينَ أَنَّ شَرْطِي عَلَى رَبِّي أَنِّي اشْتَرَطْتُ عَلَى رَبِّي فَقُلْتُ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَرْضَى كَمَا يَرْضَى الْبَشَرُ وَأَغْضَبُ كَمَا يَغْضَبُ الْبَشَرُ فَأَيُّمَا أَحَدٍ دَعَوْتُ عَلَيْهِ مِنْ أُمَّتِي بِدَعْوَةٍ لَيْسَ لَهَا بِأَهْلٍ أَنْ تَجْعَلَهَا لَهُ طَهُورًا وَزَكَاةً وَقُرْبَةً يُقَرِّبُهُ بِهَا مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ أَبُو مَعْنٍ يُتَيِّمَةٌ ‏.‏ بِالتَّصْغِيرِ فِي الْمَوَاضِعِ الثَّلاَثَةِ مِنَ الْحَدِيثِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u dedi: Ummu Sulaymning huzurida bir yetim qiz bor edi — u Anasning onasi (edi). Rasululloh ﷺ oʻsha yetim qizni koʻrib: «Ie, bu senmisan? Voy, ulgʻayib qolibsan! Yoshing ulgʻaymasin!» dedilar. Yetim qiz Ummu Sulaymning oldiga yigʻlab qaytib bordi. Ummu Sulaym: «Senga nima boʻldi, ey qizginam?» dedi. Qiz: «Allohning Nabiysi ﷺ mening yoshim ulgʻaymasligini soʻrab (qargʻab) duo qildilar. Endi mening yoshim hech qachon ulgʻaymaydi», dedi — yoki «umrim» dedi. Ummu Sulaym roʻmolini oʻrab, shoshib chiqdi va Rasululloh ﷺ ni uchratdi. Rasululloh ﷺ unga: «Senga nima boʻldi, ey Ummu Sulaym?» dedilar. U: «Yo Allohning Nabiysi! Mening yetim qizimga (qargʻab) duo qildingizmi?» dedi. (Rasululloh ﷺ): «Bu nima (degan gap), ey Ummu Sulaym?» dedilar. U: «Qiz, siz uning yoshi ham, umri ham ulgʻaymasligini soʻrab duo qildingiz deb oʻylabdi», dedi. (Roviy) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ kulib, soʻng: «Ey Ummu Sulaym! Bilmaysanmi, men Rabbim bilan shart qilib olganman. Men Rabbimga shart qilib: ‹Men faqat bir insonman, insonlar rozi boʻlganidek rozi boʻlaman va insonlar gʻazablanganidek gʻazablanaman. Bas, ummatimdan biror kishiga loyiq boʻlmagan holda (qargʻab) duo qilgan boʻlsam, buni unga Qiyomat kunida oʻzingga yaqinlashtiradigan tozalik, poklik va yaqinlik qilgin› deganman», dedilar. Abu Maʼn esa hadisning uch oʻrnida «yutayyima (yetimchacha)» deb kichraytma shaklda aytdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у деди: Умму Сулаймнинг ҳузурида бир етим қиз бор эди — у Анаснинг онаси (эди). Расулуллоҳ ﷺ ўша етим қизни кўриб: «Иэ, бу сенмисан? Вой, улғайиб қолибсан! Ёшинг улғаймасин!» дедилар. Етим қиз Умму Сулаймнинг олдига йиғлаб қайтиб борди. Умму Сулайм: «Сенга нима бўлди, эй қизгинам?» деди. Қиз: «Аллоҳнинг Набийси ﷺ менинг ёшим улғаймаслигини сўраб (қарғаб) дуо қилдилар. Энди менинг ёшим ҳеч қачон улғаймайди», деди — ёки «умрим» деди. Умму Сулайм рўмолини ўраб, шошиб чиқди ва Расулуллоҳ ﷺ ни учратди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сенга нима бўлди, эй Умму Сулайм?» дедилар. У: «Ё Аллоҳнинг Набийси! Менинг етим қизимга (қарғаб) дуо қилдингизми?» деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Бу нима (деган гап), эй Умму Сулайм?» дедилар. У: «Қиз, сиз унинг ёши ҳам, умри ҳам улғаймаслигини сўраб дуо қилдингиз деб ўйлабди», деди. (Ровий) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ кулиб, сўнг: «Эй Умму Сулайм! Билмайсанми, мен Раббим билан шарт қилиб олганман. Мен Раббимга шарт қилиб: ‹Мен фақат бир инсонман, инсонлар рози бўлганидек рози бўламан ва инсонлар ғазабланганидек ғазабланаман. Бас, умматимдан бирор кишига лойиқ бўлмаган ҳолда (қарғаб) дуо қилган бўлсам, буни унга Қиёмат кунида ўзингга яқинлаштирадиган тозалик, поклик ва яқинлик қилгин› деганман», дедилар. Абу Маън эса ҳадиснинг уч ўрнида «ютаййима (етимчача)» деб кичрайтма шаклда айтди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لَمَّا صَوَّرَ اللَّهُ آدَمَ فِي الْجَنَّةِ تَرَكَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَتْرُكَهُ فَجَعَلَ إِبْلِيسُ يُطِيفُ بِهِ يَنْظُرُ مَا هُوَ فَلَمَّا رَآهُ أَجْوَفَ عَرَفَ أَنَّهُ خُلِقَ خَلْقًا لاَ يَتَمَالَكُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh Odamni jannatda (suvratlab) yaratganida, uni Alloh xohlagancha (jonsiz holda) tark etib qoʻydi. Shunda Iblis uning atrofida aylanib, uning qanaqaligiga qaray boshladi. Uni ichi boʻsh (koʻngʻil) ekanini koʻrgach, u oʻzini tutib turolmaydigan (sabrsiz) qilib yaratilganini bildi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ Одамни жаннатда (сувратлаб) яратганида, уни Аллоҳ хоҳлаганча (жонсиз ҳолда) тарк этиб қўйди. Шунда Иблис унинг атрофида айланиб, унинг қанақалигига қарай бошлади. Уни ичи бўш (кўнғил) эканини кўргач, у ўзини тутиб туролмайдиган (сабрсиз) қилиб яратилганини билди».

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا، قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَتَى السَّاعَةُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا أَعْدَدْتَ لَهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ حُبَّ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy (sahroyi arab) Rasululloh ﷺ ga: «Qiyomat qachon boʻladi?» dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Allohning va Uning rasulining muhabbatini», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Sen sevgan kishing bilan birga boʻlasan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий (саҳройи араб) Расулуллоҳ ﷺ га: «Қиёмат қачон бўлади?» деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Аллоҳнинг ва Унинг расулининг муҳаббатини», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Сен севган кишинг билан бирга бўласан», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ ‏"‏ وَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا ‏"‏ ‏.‏ فَلَمْ يَذْكُرْ كَبِيرًا ‏.‏ قَالَ وَلَكِنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَأَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَعْرَابِ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا مِنْ كَثِيرٍ أَحْمَدُ عَلَيْهِ نَفْسِي ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh! Qiyomat qachon boʻladi?» dedi. (Rasululloh ﷺ): «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. (U) koʻp (amalni) zikr qilmadi. (Kishi): «Lekin men Allohni va Uning rasulini sevaman», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Unda sen sevgan kishing bilan birga boʻlasan», dedilar. Boshqa rivoyatda aʼrobiylardan bir kishi Rasululloh ﷺ huzuriga kelganini shunga oʻxshash (rivoyat qildi), faqat u: «Men buning uchun oʻzimni maqtaydigan koʻp (amal) tayyorlaganim yoʻq», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ! Қиёмат қачон бўлади?» деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. (У) кўп (амални) зикр қилмади. (Киши): «Лекин мен Аллоҳни ва Унинг расулини севаман», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Унда сен севган кишинг билан бирга бўласан», дедилар. Бошқа ривоятда аъробийлардан бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келганини шунга ўхшаш (ривоят қилди), фақат у: «Мен бунинг учун ўзимни мақтайдиган кўп (амал) тайёрлаганим йўқ», деди.

حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ ‏"‏ وَمَا أَعْدَدْتَ لِلسَّاعَةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ حُبَّ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ ‏"‏ فَإِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَنَسٌ فَمَا فَرِحْنَا بَعْدَ الإِسْلاَمِ فَرَحًا أَشَدَّ مِنْ قَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَإِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَنَسٌ فَأَنَا أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ فَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ مَعَهُمْ وَإِنْ لَمْ أَعْمَلْ بِأَعْمَالِهِمْ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Yo Rasululloh! Qiyomat qachon boʻladi?» dedi. (Rasululloh ﷺ): «Sen qiyomat uchun nima tayyorlading?» dedilar. U: «Allohning va Uning rasulining muhabbatini», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Albatta, sen sevgan kishing bilan birga boʻlasan», dedilar. Anas dedi: Biz Islomdan keyin Nabiy ﷺ ning: «Albatta, sen sevgan kishing bilan birga boʻlasan», degan soʻzlaridan kuchliroq sevingan narsamiz boʻlmagan. Anas yana dedi: Men Allohni, Uning rasulini, Abu Bakrni va Umarni sevaman, shu sababli ularning amallaridek amal qilmagan boʻlsam-da, ular bilan birga boʻlishni umid qilaman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Ё Расулуллоҳ! Қиёмат қачон бўлади?» деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Сен қиёмат учун нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Аллоҳнинг ва Унинг расулининг муҳаббатини», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Албатта, сен севган кишинг билан бирга бўласан», дедилар. Анас деди: Биз Исломдан кейин Набий ﷺ нинг: «Албатта, сен севган кишинг билан бирга бўласан», деган сўзларидан кучлироқ севинган нарсамиз бўлмаган. Анас яна деди: Мен Аллоҳни, Унинг расулини, Абу Бакрни ва Умарни севаман, шу сабабли уларнинг амалларидек амал қилмаган бўлсам-да, улар билан бирга бўлишни умид қиламан.

حَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ أَنَسٍ فَأَنَا أُحِبُّ ‏.‏ وَمَا بَعْدَهُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ dan shu hadisni (rivoyat qildi), lekin Anasning: «Men sevaman…» degan soʻzini va undan keyingisini zikr qilmadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺ дан шу ҳадисни (ривоят қилди), лекин Анаснинг: «Мен севаман…» деган сўзини ва ундан кейингисини зикр қилмади.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ بَيْنَمَا أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم خَارِجَيْنِ مِنَ الْمَسْجِدِ فَلَقِينَا رَجُلاً عِنْدَ سُدَّةِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا أَعْدَدْتَ لَهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَكَأَنَّ الرَّجُلَ اسْتَكَانَ ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا كَبِيرَ صَلاَةٍ وَلاَ صِيَامٍ وَلاَ صَدَقَةٍ وَلَكِنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَأَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men va Rasululloh ﷺ masjiddan chiqib ketayotganimizda, masjid eshigi oldida bir kishini uchratdik. U: «Yo Rasululloh! Qiyomat qachon boʻladi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. Goʻyo bu kishi bir oz boʻshashib qoldi-da, soʻng: «Yo Rasululloh! Men unga koʻp namoz, roʻza yoki sadaqa tayyorlamadim, lekin men Allohni va Uning rasulini sevaman», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Unda sen sevgan kishing bilan birga boʻlasan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ва Расулуллоҳ ﷺ масжиддан чиқиб кетаётганимизда, масжид эшиги олдида бир кишини учратдик. У: «Ё Расулуллоҳ! Қиёмат қачон бўлади?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. Гўё бу киши бир оз бўшашиб қолди-да, сўнг: «Ё Расулуллоҳ! Мен унга кўп намоз, рўза ёки садақа тайёрламадим, лекин мен Аллоҳни ва Унинг расулини севаман», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Унда сен севган кишинг билан бирга бўласан», дедилар.

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْيَشْكُرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ، جَبَلَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِهِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshash (hadis) rivoyat qilinadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан шунга ўхшаш (ҳадис) ривоят қилинади.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، سَمِعْتُ أَنَسًا، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، - يَعْنِي ابْنَ هِشَامٍ - حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan shu hadis rivoyat qilinadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан шу ҳадис ривоят қилинади.

حَدَّثَنِي أَبُو كَامِلٍ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ، اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، وَرَفَعَ الْحَدِيثَ، أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ وَكَّلَ بِالرَّحِمِ مَلَكًا فَيَقُولُ أَىْ رَبِّ نُطْفَةٌ أَىْ رَبِّ عَلَقَةٌ أَىْ رَبِّ مُضْغَةٌ ‏.‏ فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَقْضِيَ خَلْقًا - قَالَ - قَالَ الْمَلَكُ أَىْ رَبِّ ذَكَرٌ أَوْ أُنْثَى شَقِيٌّ أَوْ سَعِيدٌ فَمَا الرِّزْقُ فَمَا الأَجَلُ فَيُكْتَبُ كَذَلِكَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, aziz va ulugʻ Olloh bachadonga bir farishtani vakil qilib qoʻygan. (Farishta): ‹Yo Rabbim, (bu) nutfa (boʻldi); yo Rabbim, (bu) alaqa (boʻldi); yo Rabbim, (bu) mudgʻa (boʻldi)› deydi. Olloh uning yaratilishini hal qilishni iroda qilganida, farishta: ‹Yo Rabbim, (bu) erkakmi yoki ayolmi? Baxtsizmi yoki baxtli? Rizqi qanday? Ajali qanday?› deydi. Shunda u onasining qornida ekanida (bularning hammasi) shu tariqa yoziladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, азиз ва улуғ Оллоҳ бачадонга бир фариштани вакил қилиб қўйган. (Фаришта): ‹Ё Раббим, (бу) нутфа (бўлди); ё Раббим, (бу) алақа (бўлди); ё Раббим, (бу) мудға (бўлди)› дейди. Оллоҳ унинг яратилишини ҳал қилишни ирода қилганида, фаришта: ‹Ё Раббим, (бу) эркакми ёки аёлми? Бахтсизми ёки бахтли? Ризқи қандай? Ажали қандай?› дейди. Шунда у онасининг қорнида эканида (буларнинг ҳаммаси) шу тариқа ёзилади», — дедилар.

حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ، حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ، مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يُرْفَعَ الْعِلْمُ وَيَثْبُتَ الْجَهْلُ وَيُشْرَبَ الْخَمْرُ وَيَظْهَرَ الزِّنَا ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat alomatlaridan (biri) — ilm koʻtarilishi, jaholat barqaror boʻlishi, xamr ichilishi va zino (oshkora) paydo boʻlishidir», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат аломатларидан (бири) — илм кўтарилиши, жаҳолат барқарор бўлиши, хамр ичилиши ва зино (ошкора) пайдо бўлишидир», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، وَأَبُو أُسَامَةَ كُلُّهُمْ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ بِشْرٍ وَعَبْدَةَ لاَ يُحَدِّثُكُمُوهُ أَحَدٌ بَعْدِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فَذَكَرَ بِمِثْلِهِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan shu (hadis) rivoyat qilinadi. (Bir rivoyatda): «Mendan keyin buni sizlarga biror kishi aytib bermaydi. Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim», (deb) shunga oʻxshashini zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан шу (ҳадис) ривоят қилинади. (Бир ривоятда): «Мендан кейин буни сизларга бирор киши айтиб бермайди. Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим», (деб) шунга ўхшашини зикр қилди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُلَيَّةَ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلْيَعْزِمْ فِي الدُّعَاءِ وَلاَ يَقُلِ اللَّهُمَّ إِنْ شِئْتَ فَأَعْطِنِي فَإِنَّ اللَّهَ لاَ مُسْتَكْرِهَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Birortangiz duo qilsa, duoda qatʼiyatli boʻlsin va: ‹Yo Alloh, agar xohlasang, menga ato et› demasin. Chunki Allohni hech kim majburlovchi yoʻqdir».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Бирортангиз дуо қилса, дуода қатъиятли бўлсин ва: ‹Ё Аллоҳ, агар хоҳласанг, менга ато эт› демасин. Чунки Аллоҳни ҳеч ким мажбурловчи йўқдир».

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمُ الْمَوْتَ لِضُرٍّ نَزَلَ بِهِ فَإِنْ كَانَ لاَ بُدَّ مُتَمَنِّيًا فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Birortangiz oʻziga yetgan bir zarar tufayli oʻlimni tilamasin. Agar tilamasdan iloji boʻlmasa, u: ‹Yo Alloh, agar yashash men uchun yaxshi boʻlsa, meni yashat; agar oʻlim men uchun yaxshi boʻlsa, meni vafot ettir› desin».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Бирортангиз ўзига етган бир зарар туфайли ўлимни тиламасин. Агар тиламасдан иложи бўлмаса, у: ‹Ё Аллоҳ, агар яшаш мен учун яхши бўлса, мени яшат; агар ўлим мен учун яхши бўлса, мени вафот эттир› десин».

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَلَفٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - كِلاَهُمَا عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ مِنْ ضُرٍّ أَصَابَهُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashini rivoyat qiladi. Faqat u: «oʻziga yetgan bir zarardan» dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан шунга ўхшашини ривоят қилади. Фақат у: «ўзига етган бир зарардан» деди.

حَدَّثَنَا أَبُو الْخَطَّابِ، زِيَادُ بْنُ يَحْيَى الْحَسَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَادَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ قَدْ خَفَتَ فَصَارَ مِثْلَ الْفَرْخِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ كُنْتَ تَدْعُو بِشَىْءٍ أَوْ تَسْأَلُهُ إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ كُنْتُ أَقُولُ اللَّهُمَّ مَا كُنْتَ مُعَاقِبِي بِهِ فِي الآخِرَةِ فَعَجِّلْهُ لِي فِي الدُّنْيَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ سُبْحَانَ اللَّهِ لاَ تُطِيقُهُ - أَوْ لاَ تَسْتَطِيعُهُ - أَفَلاَ قُلْتَ اللَّهُمَّ آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ لَهُ فَشَفَاهُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ musulmonlardan bir kishini koʻrgani bordilar, u (shu qadar) ozib ketgan ediki, jujaga oʻxshab qolibdi. Rasululloh ﷺ unga: «Sen biror narsa bilan duo qilar, yoki Allohdan biror narsani soʻrar miding?» — dedilar. U: «Ha, men: ‹Allohim, oxiratda menga beradigan jazongni bu dunyoda menga tezlashtirib bergin›, — derdim», — dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Subhanalloh! Sen unga toqat qila olmaysan — yoki: kuching yetmaydi —. Nega: ‹Allohim, bizga bu dunyoda yaxshilik va oxiratda yaxshilik bergin va bizni doʻzax azobidan saqlagin›, — demading?» — dedilar. (Roviy) dedi: Soʻng (Rasululloh ﷺ) Allohga u uchun duo qildilar, shunda (Alloh) unga shifo berdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мусулмонлардан бир кишини кўргани бордилар, у (шу қадар) озиб кетган эдики, жужага ўхшаб қолибди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сен бирор нарса билан дуо қилар, ёки Аллоҳдан бирор нарсани сўрар мидинг?» — дедилар. У: «Ҳа, мен: ‹Аллоҳим, охиратда менга берадиган жазонгни бу дунёда менга тезлаштириб бергин›, — дердим», — деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Субҳаналлоҳ! Сен унга тоқат қила олмайсан — ёки: кучинг етмайди —. Нега: ‹Аллоҳим, бизга бу дунёда яхшилик ва охиратда яхшилик бергин ва бизни дўзах азобидан сақлагин›, — демадинг?» — дедилар. (Ровий) деди: Сўнг (Расулуллоҳ ﷺ) Аллоҳга у учун дуо қилдилар, шунда (Аллоҳ) унга шифо берди.

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّعليه وسلم دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِهِ يَعُودُهُ وَقَدْ صَارَ كَالْفَرْخِ ‏.‏ بِمَعْنَى حَدِيثِ حُمَيْدٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ لاَ طَاقَةَ لَكَ بِعَذَابِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرْ فَدَعَا اللَّهَ لَهُ فَشَفَاهُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ozib jujaga oʻxshab qolgan sahobalaridan bir kishining oldiga uni koʻrgani kirdilar, — Humayd hadisi maʼnosida, biroq u: «Sen Allohning azobiga toqat qila olmaysan», — dedi va: ‹Soʻng (Rasululloh ﷺ) Allohga u uchun duo qildilar, shunda (Alloh) unga shifo berdi› (degan qismni) zikr qilmadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ озиб жужага ўхшаб қолган саҳобаларидан бир кишининг олдига уни кўргани кирдилар, — Ҳумайд ҳадиси маъносида, бироқ у: «Сен Аллоҳнинг азобига тоқат қила олмайсан», — деди ва: ‹Сўнг (Расулуллоҳ ﷺ) Аллоҳга у учун дуо қилдилар, шунда (Аллоҳ) унга шифо берди› (деган қисмни) зикр қилмади.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ نُوحٍ الْعَطَّارُ، عَنْ سَعِيدِ، بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ ‏.‏

Anasdan, u Nabiy ﷺ dan ushbu hadis shu maʼnoda boshqa isnod bilan rivoyat qilinadi.Анасдан, у Набий ﷺ дан ушбу ҳадис шу маънода бошқа иснод билан ривоят қилинади.

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Robbimiz, bizga bu dunyoda yaxshilik va oxiratda yaxshilik bergin va bizni doʻzax azobidan saqlagin», — derdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Роббимиз, бизга бу дунёда яхшилик ва охиратда яхшилик бергин ва бизни дўзах азобидан сақлагин», — дердилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ وَأَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا أَنَسُ، بْنُ مَالِكٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْجُبْنِ وَالْهَرَمِ وَالْبُخْلِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma inni aʼuzu bika minal-ajzi val-kasali val-jubni val-harami val-buxli (Ey Alloh, men ojizlikdan, dangasalikdan, qoʻrqoqlikdan, qarilikdan va baxillikdan Senga panoh tilayman), va aʼuzu bika min azabil-qabri va min fitnatil-mahya val-mamat (va men qabr azobidan, hayot va oʻlim fitnasidan Senga panoh tilayman)», deb aytar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма инни аъузу бика минал-ажзи вал-касали вал-жубни вал-ҳарами вал-бухли (Эй Аллоҳ, мен ожизликдан, дангасаликдан, қўрқоқликдан, қариликдан ва бахилликдан Сенга паноҳ тилайман), ва аъузу бика мин азабил-қабри ва мин фитнатил-маҳя вал-мамат (ва мен қабр азобидан, ҳаёт ва ўлим фитнасидан Сенга паноҳ тилайман)», деб айтар эдилар.

وَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، كِلاَهُمَا عَنِ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّ يَزِيدَ لَيْسَ فِي حَدِيثِهِ قَوْلُهُ ‏"‏ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ ‏"‏ ‏.‏

Anas (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashini rivoyat qildi, faqat Yazidning hadisida u zotning: «va min fitnatil-mahya val-mamat (hayot va oʻlim fitnasidan)» degan soʻzlari yoʻq.Анас (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан шунга ўхшашини ривоят қилди, фақат Язиднинг ҳадисида у зотнинг: «ва мин фитнатил-маҳя вал-мамат (ҳаёт ва ўлим фитнасидан)» деган сўзлари йўқ.

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ تَعَوَّذَ مِنْ أَشْيَاءَ ذَكَرَهَا وَالْبُخْلِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadiki, u zot oʻzlari zikr qilgan narsalardan va baxillikdan panoh tilaganlar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилинадики, у зот ўзлари зикр қилган нарсалардан ва бахилликдан паноҳ тилаганлар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ الْعَمِّيُّ، حَدَّثَنَا هَارُونُ الأَعْوَرُ، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ الْحَبْحَابِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو بِهَؤُلاَءِ الدَّعَوَاتِ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ وَالْكَسَلِ وَأَرْذَلِ الْعُمُرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَفِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ ‏"‏ ‏.‏

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ mana shu duolar bilan duo qilar edilar: «Allohumma inni aʼuzu bika minal-buxli val-kasali va arzalil-umuri va azabil-qabri va fitnatil-mahya val-mamat (Ey Alloh, men baxillikdan, dangasalikdan, umrning eng tubaningacha (xor boʻlib qolishdan), qabr azobidan, hayot va oʻlim fitnasidan Senga panoh tilayman)».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ мана шу дуолар билан дуо қилар эдилар: «Аллоҳумма инни аъузу бика минал-бухли вал-касали ва арзалил-умури ва азабил-қабри ва фитнатил-маҳя вал-мамат (Эй Аллоҳ, мен бахилликдан, дангасаликдан, умрнинг энг тубанингача (хор бўлиб қолишдан), қабр азобидан, ҳаёт ва ўлим фитнасидан Сенга паноҳ тилайман)».

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ قَالَ ‏"‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا وَكَفَانَا وَآوَانَا فَكَمْ مِمَّنْ لاَ كَافِيَ لَهُ وَلاَ مُئْوِيَ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻrniga (yotgani) borganlarida shunday derdilar: «Bizni taomlantirgan, ichirgan, (ehtiyojimizdan) kifoya qilgan va (bizga) joy bergan Allohga hamd boʻlsin. Qancha-qancha (odamlar) borki, ularga kifoya qiluvchi ham, joy beruvchi ham yoʻq.»Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўрнига (ётгани) борганларида шундай дердилар: «Бизни таомлантирган, ичирган, (эҳтиёжимиздан) кифоя қилган ва (бизга) жой берган Аллоҳга ҳамд бўлсин. Қанча-қанча (одамлар) борки, уларга кифоя қилувчи ҳам, жой берувчи ҳам йўқ.»

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ نُمَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ، مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ لَيَرْضَى عَنِ الْعَبْدِ أَنْ يَأْكُلَ الأَكْلَةَ فَيَحْمَدَهُ عَلَيْهَا أَوْ يَشْرَبَ الشَّرْبَةَ فَيَحْمَدَهُ عَلَيْهَا ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh bandaning bir luqma taom yeb, uning uchun (Allohga) hamd aytishidan yoki bir qultum (suv) ichib, uning uchun (Allohga) hamd aytishidan rozi boʻladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ банданинг бир луқма таом еб, унинг учун (Аллоҳга) ҳамд айтишидан ёки бир қултум (сув) ичиб, унинг учун (Аллоҳга) ҳамд айтишидан рози бўлади», — дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَشَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ، - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ الضُّبَعِيِّ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَنَزَلَ فِي عُلْوِ الْمَدِينَةِ فِي حَىٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ ‏.‏ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ إِنَّهُ أَرْسَلَ إِلَى مَلإِ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِينَ بِسُيُوفِهِمْ - قَالَ - فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَبُو بَكْرٍ رِدْفُهُ وَمَلأُ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ - قَالَ - فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ وَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ ثُمَّ إِنَّهُ أَمَرَ بِالْمَسْجِدِ قَالَ فَأَرْسَلَ إِلَى مَلإِ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا فَقَالَ ‏"‏ يَا بَنِي النَّجَّارِ ثَامِنُونِي بِحَائِطِكُمْ هَذَا ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لاَ وَاللَّهِ لاَ نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلاَّ إِلَى اللَّهِ ‏.‏ قَالَ أَنَسٌ فَكَانَ فِيهِ مَا أَقُولُ كَانَ فِيهِ نَخْلٌ وَقُبُورُ الْمُشْرِكِينَ وَخِرَبٌ ‏.‏ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالنَّخْلِ فَقُطِعَ وَبِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ وَبِالْخِرَبِ فُسُوِّيَتْ - قَالَ - فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةً وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ حِجَارَةً - قَالَ - فَكَانُوا يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ إِنَّهُ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَهْ فَانْصُرِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinaga keldilar va Madinaning yuqori qismida Banu Amr ibn Avf deb ataladigan bir qabilada toʻxtadilar. (U zot) ular orasida oʻn toʻrt kecha turdilar. Soʻng Banu Najjor zodagonlariga (odam) yuborardilar, ular qilichlarini osgan holda keldilar. (Anas) dedi: men Rasululloh ﷺ ni ulovlari ustida, Abu Bakr orqalarida, Banu Najjor zodagonlari atroflarida, Abu Ayyubning hovlisiga toʻxtaganlarigacha (boʻlgan holatlarini) hozir ham koʻrib turgandekman. (Anas) dedi: Rasululloh ﷺ namoz vaqti yetib qolgan joyda namoz oʻqir va qoʻy-qoʻtonlarda namoz oʻqir edilar. Soʻng (u zot) masjid (qurish)ga buyurdilar. (Anas) dedi: (u zot) Banu Najjor zodagonlariga (odam) yubordilar, ular keldilar. (Rasululloh ﷺ): «Ey Banu Najjor! Mana shu bogʻingiz narxini menga aytinglar (yaʼni uni menga soting)», dedilar. Ular: «Yoʻq, Alloh haqi! Biz uning narxini Allohdan oʻzgadan talab qilmaymiz», dedilar. Anas dedi: men aytayotganimdek, unda (yaʼni bogʻda) xurmolar, mushriklarning qabrlari va vayronalar bor edi. Rasululloh ﷺ xurmolarga (buyurdilar) — ular kesildi, mushriklarning qabrlariga (buyurdilar) — ular kovlab tashlandi, vayronalarga (buyurdilar) — ular tekislandi. (Anas) dedi: xurmolarni qibla tomonga tizib qoʻydilar, eshigining ikki tirgagini toshdan qildilar. (Anas) dedi: ular rajaz (sheʼrlari) aytar, Rasululloh ﷺ esa ular bilan birga edilar va ular: «Ey Allohim! Oxirat yaxshiligidan boshqa yaxshilik yoʻq, shuning uchun ansorlar va muhojirlarga yordam ber!» — der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келдилар ва Мадинанинг юқори қисмида Бану Амр ибн Авф деб аталадиган бир қабилада тўхтадилар. (У зот) улар орасида ўн тўрт кеча турдилар. Сўнг Бану Нажжор зодагонларига (одам) юборардилар, улар қиличларини осган ҳолда келдилар. (Анас) деди: мен Расулуллоҳ ﷺ ни уловлари устида, Абу Бакр орқаларида, Бану Нажжор зодагонлари атрофларида, Абу Айюбнинг ҳовлисига тўхтаганларигача (бўлган ҳолатларини) ҳозир ҳам кўриб тургандекман. (Анас) деди: Расулуллоҳ ﷺ намоз вақти етиб қолган жойда намоз ўқир ва қўй-қўтонларда намоз ўқир эдилар. Сўнг (у зот) масжид (қуриш)га буюрдилар. (Анас) деди: (у зот) Бану Нажжор зодагонларига (одам) юбордилар, улар келдилар. (Расулуллоҳ ﷺ): «Эй Бану Нажжор! Мана шу боғингиз нархини менга айтинглар (яъни уни менга сотинг)», дедилар. Улар: «Йўқ, Аллоҳ ҳақи! Биз унинг нархини Аллоҳдан ўзгадан талаб қилмаймиз», дедилар. Анас деди: мен айтаётганимдек, унда (яъни боғда) хурмолар, мушрикларнинг қабрлари ва вайроналар бор эди. Расулуллоҳ ﷺ хурмоларга (буюрдилар) — улар кесилди, мушрикларнинг қабрларига (буюрдилар) — улар ковлаб ташланди, вайроналарга (буюрдилар) — улар текисланди. (Анас) деди: хурмоларни қибла томонга тизиб қўйдилар, эшигининг икки тиргагини тошдан қилдилар. (Анас) деди: улар ражаз (шеърлари) айтар, Расулуллоҳ ﷺ эса улар билан бирга эдилар ва улар: «Эй Аллоҳим! Охират яхшилигидан бошқа яхшилик йўқ, шунинг учун ансорлар ва муҳожирларга ёрдам бер!» — дер эдилар.

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنِي أَبُو التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ قَبْلَ أَنْ يُبْنَى الْمَسْجِدُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjid qurilishidan oldin qoʻy-qoʻtonlarda namoz oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжид қурилишидан олдин қўй-қўтонларда намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَنَزَلَتْ ‏{‏ قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ‏}‏ فَمَرَّ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ وَهُمْ رُكُوعٌ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ وَقَدْ صَلَّوْا رَكْعَةً فَنَادَى أَلاَ إِنَّ الْقِبْلَةَ قَدْ حُوِّلَتْ ‏.‏ فَمَالُوا كَمَا هُمْ نَحْوَ الْقِبْلَةِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Baytul-Maqdis tomon namoz oʻqir edilar. Shunda: {Darhaqiqat, Biz yuzingni osmon (tomon) burayotganingni koʻrmoqdamiz. Bas, albatta, seni oʻzing rozi boʻladigan qiblaga burgaymiz. Endi yuzingni Masjidul-Harom tomon bur} (Baqara 144) degan (oyat) nozil boʻldi. Banu Salimadan bir kishi — ular bomdod namozida rukuʼda edilar va bir rakaat oʻqigan edilar — yonlaridan oʻtib qoldi va: «Ogoh boʻlinglar! Albatta, qibla oʻzgartirildi», deb nido qildi. Shunda ular oʻsha holatlaricha qibla tomon burildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Байтул-Мақдис томон намоз ўқир эдилар. Шунда: {Дарҳақиқат, Биз юзингни осмон (томон) бураётганингни кўрмоқдамиз. Бас, албатта, сени ўзинг рози бўладиган қиблага бургаймиз. Энди юзингни Масжидул-Ҳаром томон бур} (Бақара 144) деган (оят) нозил бўлди. Бану Салимадан бир киши — улар бомдод намозида рукуъда эдилар ва бир ракаат ўқиган эдилар — ёнларидан ўтиб қолди ва: «Огоҳ бўлинглар! Албатта, қибла ўзгартирилди», деб нидо қилди. Шунда улар ўша ҳолатларича қибла томон бурилдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ فَإِنَّهُ يُنَاجِي رَبَّهُ فَلاَ يَبْزُقَنَّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلاَ عَنْ يَمِينِهِ وَلَكِنْ عَنْ شِمَالِهِ تَحْتَ قَدَمِهِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozda boʻlsa, albatta u Robbisi bilan maxfiy suhbat qurar. Bas, oldiga ham, oʻng tomoniga ham hech tupurmasin. Lekin chap tomoniga, oyogʻining ostiga (tupursin)», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозда бўлса, албатта у Роббиси билан махфий суҳбат қурар. Бас, олдига ҳам, ўнг томонига ҳам ҳеч тупурмасин. Лекин чап томонига, оёғининг остига (тупурсин)», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ، قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْبُزَاقُ فِي الْمَسْجِدِ خَطِيئَةٌ وَكَفَّارَتُهَا دَفْنُهَا ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Masjidda tupurish — xato (gunoh)dir, uning kafforati esa uni koʻmishdir», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Масжидда тупуриш — хато (гуноҳ)дир, унинг каффорати эса уни кўмишдир», — дедилар.