حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا عَامِرٌ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُأَتَى عَائِشَةَ فَقَالَ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يُفْتِينَا أَنَّهُ مَنْ أَصْبَحَ جُنُبًا فَلَا صِيَامَ لَهُ فَمَا تَقُولِينَ فِي ذَلِكَ فَقَالَتْ لَسْتُ أَقُولُ فِي ذَلِكَ شَيْئًا قَدْ كَانَ الْمُنَادِي يُنَادِي بِالصَّلَاةِ فَأَرَى حَدَرَ الْمَاءِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يُصَلِّي الْفَجْرَ ثُمَّ يَظَلُّ صَائِمًا
Abu Bakr ibn Abdurrahmon Oisha (roziyallohu anho)ning oldiga kelib: «Abu Hurayra bizga: ‹Kim junub holda tongni qarshilasa, uning roʻzasi yoʻq›, deb fatvo beryapti; siz bu haqda nima deysiz?» dedi. U: «Men bu haqda hech narsa demayman. Munodiy namozga chaqirar, men esa u zotning ikki kuragi orasidan suv oqayotganini koʻrar edim; soʻng u zot bomdodni oʻqir, keyin roʻzador holda kunni oʻtkazar edilar», dedi.Абу Бакр ибн Абдурраҳмон Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг олдига келиб: «Абу Ҳурайра бизга: ‹Ким жунуб ҳолда тонгни қаршиласа, унинг рўзаси йўқ›, деб фатво беряпти; сиз бу ҳақда нима дейсиз?» деди. У: «Мен бу ҳақда ҳеч нарса демайман. Мунодий намозга чақирар, мен эса у зотнинг икки кураги орасидан сув оқаётганини кўрар эдим; сўнг у зот бомдодни ўқир, кейин рўзадор ҳолда кунни ўтказар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا أَصَابَ الْمُؤْمِنَ شَوْكَةٌ فَمَا فَوْقَهَا تَعْنِي إِلَّا كَانَ كَفَّارَةً لَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ص: «Moʼminga tikan va undan ortigʻi yetmaydiki, u unga kafforat boʻlmasin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ص: «Мўминга тикан ва ундан ортиғи етмайдики, у унга каффорат бўлмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أَبِي حَرَّةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ يَتَجَوَّزُ فِيهِمَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ص kechasi (namozga) turganlarida, avval yengil qilib ikki rakʼat oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ص кечаси (намозга) турганларида, аввал енгил қилиб икки ракъат ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى وَابْنُ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ سَمِعْتُ قَتَادَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَمْسٌ يَقْتُلُهُنَّ الْمُحْرِمُ الْحَيَّةُ وَالْفَأْرَةُ وَالْغُرَابُ الْأَبْقَعُ وَالْحِدَأَةُ وَالْكَلْبُ قَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ يُقْتَلْنَ فِي الْحِلِّ وَالْحَرَمِحَدَّثَنَا حَجَّاجٌ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ جَعْفَرٍ سَوَاءٍ قَالَ الْكَلْبُ الْعَقُورُ وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ الْعَقُورُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ص: «Besh (narsa) borki, ularni muhrim oʻldiradi: ilon, sichqon, oq-qora qargʻa, kalxat va it», dedilar. Ibn Jaʼfar: «Ular hilda ham, Haramda ham oʻldiriladi», dedi. Bizga Hajjoj Ibn Jaʼfarning hadisi kabi aynan (shunday) aytdi; u: «qopagʻon it», dedi. Ibn Jaʼfar ham: «qopagʻon», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ص: «Беш (нарса) борки, уларни муҳрим ўлдиради: илон, сичқон, оқ-қора қарға, калхат ва ит», дедилар. Ибн Жаъфар: «Улар ҳилда ҳам, Ҳарамда ҳам ўлдирилади», деди. Бизга Ҳажжож Ибн Жаъфарнинг ҳадиси каби айнан (шундай) айтди; у: «қопағон ит», деди. Ибн Жаъфар ҳам: «қопағон», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا قُبِضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُفِّنَ فِي ثَلَاثَةِ أَثْوَابٍ يَمَانِيَةٍ بِيضٍ كُرْسُفٍ يَعْنِي قُطْنًا قَالَتْ لَيْسَ فِي كَفَنِهِ قَمِيصٌ وَلَا عِمَامَةٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ vafot etganlarida uchta yamanlik oq kursuf — yaʼni paxta (matosi)dan boʻlgan kiyimga kafanlandilar. U dedi: Kafanlarida na koʻylak, na salla bor edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ вафот этганларида учта яманлик оқ курсуф — яъни пахта (матоси)дан бўлган кийимга кафанландилар. У деди: Кафанларида на кўйлак, на салла бор эди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَجَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلَا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلَاةَ قَالَ لَا اجْتَنِبِي الصَّلَاةَ أَيَّامَ مَحِيضِكِ ثُمَّ اغْتَسِلِي وَتَوَضَّئِي لِكُلِّ صَلَاةٍ ثُمَّ صَلِّي وَإِنْ قَطَرَ الدَّمُ عَلَى الْحَصِيرِ وَقَدْ قَالَ وَكِيعٌ اجْلِسِي أَيَّامَ أَقْرَائِكِ ثُمَّ اغْتَسِلِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Fotima bint Abu Hubaysh Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men istihoza koʻradigan ayolman, poklanmayman. Namozni tark etaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, hayz kunlaringda namozni tark et, soʻng gʻusl qil va har namoz uchun tahorat ol, soʻng namoz oʻqi, garchi boʻyraga qon tomsa ham», dedilar. Vakiʼ esa: «Hayz kunlaringda oʻtir, soʻng gʻusl qil», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Фотима бинт Абу Ҳубайш Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен истиҳоза кўрадиган аёлман, покланмайман. Намозни тарк этайми?» деди. У зот: «Йўқ, ҳайз кунларингда намозни тарк эт, сўнг ғусл қил ва ҳар намоз учун таҳорат ол, сўнг намоз ўқи, гарчи бўйрага қон томса ҳам», дедилар. Вакиъ эса: «Ҳайз кунларингда ўтир, сўнг ғусл қил», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُدْنِي رَأْسَهُ إِلَيَّ وَهُوَ مُجَاوِرٌ وَهُوَ مُعْتَكِفٌ وَأَنَا فِي حُجْرَتِي فَأَغْسِلُهُ وَأُرَجِّلُهُ وَأَنَا حَائِضٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjidda mujovir — iʼtikofda boʻlgan holda boshlarini menga yaqinlashtirardilar, men esa hujramda boʻlardim; men hayzli holimda u zotning boshlarini yuvar va sochlarini tarardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ масжидда мужовир — иътикофда бўлган ҳолда бошларини менга яқинлаштирардилар, мен эса ҳужрамда бўлардим; мен ҳайзли ҳолимда у зотнинг бошларини ювар ва сочларини тарардим.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورِ ابْنِ صَفِيَّةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضَعُ رَأْسَهُ فِي حِجْرِي وَأَنَا حَائِضٌ فَيَتْلُو الْقُرْآنَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ men hayzli boʻlgan holimda boshlarini bagʻrimga qoʻyib, Qurʼon oʻqirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мен ҳайзли бўлган ҳолимда бошларини бағримга қўйиб, Қуръон ўқирдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبَاشِرُنِي وَأَنَا حَائِضٌ كَانَ أَمْلَكَكُمْ لِإِرْبِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ men hayzli holimda menga badanlarini tegizar edilar va u zot sizlarning ehtiyojiga (nafsiga) eng koʻp egalik qiluvchingiz edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ мен ҳайзли ҳолимда менга баданларини тегизар эдилар ва у зот сизларнинг эҳтиёжига (нафсига) энг кўп эгалик қилувчингиз эдилар», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ وَاقِعَةٌ فِي حُجْرَتِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini quyosh hujramga tushib turgan paytida oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини қуёш ҳужрамга тушиб турган пайтида ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ سَمِعَهُ مِنْهُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ وَأَنَا إِلَى جَانِبِهِ وَأَنَا حَائِضٌ عَلَيَّ مِرْطٌ وَعَلَيْهِ بَعْضُهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechasi namoz oʻqir edilar, men esa hayzli holimda u zotning yonlarida boʻlardim; ustimda mirt (jun yopinchiq) boʻlib, uning bir qismi u zotning ustlarida boʻlardi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечаси намоз ўқир эдилар, мен эса ҳайзли ҳолимда у зотнинг ёнларида бўлардим; устимда мирт (жун ёпинчиқ) бўлиб, унинг бир қисми у зотнинг устларида бўларди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا كَهْمَسُ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ بَيْنَ السُّوَرِ فِي رَكْعَةٍ قَالَتْ الْمُفَصَّلُ
Abdulloh ibn Shaqiq aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Rasululloh ﷺ bir rakatda suralarni jamlarmidilar?» dedim. U: «Mufassalni (jamlardilar)», dedi.Абдуллоҳ ибн Шақиқ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Расулуллоҳ ﷺ бир ракатда сураларни жамлармидилар?» дедим. У: «Муфассални (жамлардилар)», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَائِمًا وَقَاعِدًا فَإِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ قَائِمًا رَكَعَ قَائِمًا وَإِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ قَاعِدًا رَكَعَ قَاعِدًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tik turib ham, oʻtirib ham namoz oʻqir edilar. Agar namozni tik turib boshlasalar, tik turib rukuʼ qilardilar, agar namozni oʻtirib boshlasalar, oʻtirib rukuʼ qilardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ тик туриб ҳам, ўтириб ҳам намоз ўқир эдилар. Агар намозни тик туриб бошласалар, тик туриб рукуъ қилардилар, агар намозни ўтириб бошласалар, ўтириб рукуъ қилардилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي جَالِسًا بَعْدَمَا دَخَلَ فِي السِّنِّ حَتَّى إِذَا بَقِيَ عَلَيْهِ مِنْ السُّورَةِ ثَلَاثُونَ أَوْ أَرْبَعُونَ آيَةً قَامَ فَقَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yoshlari ulgʻayganidan keyin oʻtirib namoz oʻqir edilar. Suradan oʻttiz yoki qirq oyat qolganida tik turib, ularni oʻqir, soʻng rukuʼ qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ёшлари улғайганидан кейин ўтириб намоз ўқир эдилар. Сурадан ўттиз ёки қирқ оят қолганида тик туриб, уларни ўқир, сўнг рукуъ қилар эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ وَابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحَرُّوا لَيْلَةَ الْقَدْرِ فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Laylatul qadrni Ramazonning oxirgi oʻn kunligida izlangiz», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Лайлатул қадрни Рамазоннинг охирги ўн кунлигида излангиз», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الضُّحَى قَالَتْ لَا إِلَّا أَنْ يَجِيءَ مِنْ مَغِيبِهِ
Abdulloh ibn Shaqiq aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Rasululloh ﷺ zuho namozini oʻqirmidilar?» dedim. U: «Yoʻq, faqat safaridan qaytganlaridagina (oʻqirdilar)», dedi.Абдуллоҳ ибн Шақиқ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Расулуллоҳ ﷺ зуҳо намозини ўқирмидилар?» дедим. У: «Йўқ, фақат сафаридан қайтганларидагина (ўқирдилар)», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّفُ رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bomdodning ikki rakatini yengil oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бомдоднинг икки ракатини енгил ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمِنْ كُلِّ اللَّيْلِ قَدْ أَوْتَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَوَّلِهِ وَأَوْسَطِهِ وَآخِرِهِ فَانْتَهَى وَتْرُهُ إِلَى السَّحَرِ فَمَاتَ وَهُوَ يُوتِرُ بِالسَّحَرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechaning har bir qismida — avvalida, oʻrtasida va oxirida vitr oʻqiganlar. Vitrlari saharga (tong oldiga) yetib bordi va u zot saharda vitr oʻqiydigan holda vafot etdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечанинг ҳар бир қисмида — аввалида, ўртасида ва охирида витр ўқиганлар. Витрлари саҳарга (тонг олдига) етиб борди ва у зот саҳарда витр ўқийдиган ҳолда вафот этдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي وَثَّابٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمِنْ كُلِّ اللَّيْلِ قَدْ أَوْتَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَوَّلِهِ وَوَسَطِهِ وَآخِرِهِ فَانْتَهَى وَتْرُهُ إِلَى السَّحَرِحَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَلِيٍّ وَسُفْيَانَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ فَذَكَرَهُمَا جَمِيعًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechaning har bir qismida — avvalida, oʻrtasida va oxirida vitr oʻqiganlar. Vitrlari saharga (tong oldiga) yetib bordi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечанинг ҳар бир қисмида — аввалида, ўртасида ва охирида витр ўқиганлар. Витрлари саҳарга (тонг олдига) етиб борди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِاللَّيْلِ وَأَنَا مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ أَيْقَظَنِي فَأَوْتَرْتُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechasi namoz oʻqir, men esa u zot bilan qibla orasida koʻndalang yotgan boʻlardim. U zot vitr oʻqishni iroda qilsalar, meni uygʻotardilar, men ham vitr oʻqirdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечаси намоз ўқир, мен эса у зот билан қибла орасида кўндаланг ётган бўлардим. У зот витр ўқишни ирода қилсалар, мени уйғотардилар, мен ҳам витр ўқирдим.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ تَمِيمٍ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَيْقَظَنِي تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قُومِي فَأَوْتِرِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U — yaʼni Nabiy ﷺ meni uygʻotdilar va: «Turib, vitr oʻqi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У — яъни Набий ﷺ мени уйғотдилар ва: «Туриб, витр ўқи», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا كُنْتُ أَلْقَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ إِلَّا وَهُوَ نَائِمٌ عِنْدِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Kechaning oxirida Nabiy ﷺ ni doim yonimda uxlab yotgan holda topardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Кечанинг охирида Набий ﷺ ни доим ёнимда ухлаб ётган ҳолда топардим.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَنَمْ فَلَعَلَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَسْتَغْفِرَ فَيَسُبَّ نَفْسَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozida mudrasa, uxlasin. Chunki u istigʻfor aytmoqchi boʻlib, oʻzini soʻkib qoʻyishi mumkin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозида мудраса, ухласин. Чунки у истиғфор айтмоқчи бўлиб, ўзини сўкиб қўйиши мумкин», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَإِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ غَالِبٍ قَالَجَاءَ عَمَّارٌ وَمَعَهُ الْأَشْتَرُ يَسْتَأْذِنُ عَلَى عَائِشَةَ قَالَ يَا أُمَّهْ فَقَالَتْ لَسْتُ لَكَ بِأُمٍّ قَالَ بَلَى وَإِنْ كَرِهْتِ قَالَتْ مَنْ هَذَا مَعَكَ قَالَ هَذَا الْأَشْتَرُ قَالَتْ أَنْتَ الَّذِي أَرَدْتَ قَتْلَ ابْنِ أُخْتِي قَالَ قَدْ أَرَدْتُ قَتْلَهُ وَأَرَادَ قَتْلِي قَالَتْ أَمَا لَوْ قَتَلْتَهُ مَا أَفْلَحْتَ أَبَدًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُحِلُّ دَمَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلَّا إِحْدَى ثَلَاثَةٍ رَجُلٌ قَتَلَ فَقُتِلَ أَوْ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَمَا أُحْصِنَ أَوْ رَجُلٌ ارْتَدَّ بَعْدَ إِسْلَامِهِ
Amr ibn Gʻolib aytdi: Ammor al-Ashtar bilan birga kelib, Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirishga izn soʻradi va: «Ey ona!» dedi. U: «Men senga ona emasman», dedi. Ammor: «Yoʻq, garchi yoqtirmasang ham (onasan)», dedi. U: «Yoningdagi kim?» dedi. Ammor: «Bu — al-Ashtar», dedi. U: «Sen mening singlimning oʻgʻlini oʻldirmoqchi boʻlgan kishimisan?» dedi. U: «Men uni oʻldirmoqchi boʻldim, u ham meni oʻldirmoqchi boʻldi», dedi. U: «Bilib qoʻy, agar uni oʻldirganingda, hech qachon najot topmasding. Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Musulmon kishining qoni faqat uchta narsadan biri bilangina halol boʻladi: oʻldirgani uchun oʻldiriladigan kishi, yoki uylangandan keyin zino qilgan kishi, yoki islomidan keyin murtad boʻlgan kishi›, deb aytganlarini eshitganman», dedi.Амр ибн Ғолиб айтди: Аммор ал-Аштар билан бирга келиб, Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига киришга изн сўради ва: «Эй она!» деди. У: «Мен сенга она эмасман», деди. Аммор: «Йўқ, гарчи ёқтирмасанг ҳам (онасан)», деди. У: «Ёнингдаги ким?» деди. Аммор: «Бу — ал-Аштар», деди. У: «Сен менинг синглимнинг ўғлини ўлдирмоқчи бўлган кишимисан?» деди. У: «Мен уни ўлдирмоқчи бўлдим, у ҳам мени ўлдирмоқчи бўлди», деди. У: «Билиб қўй, агар уни ўлдирганингда, ҳеч қачон нажот топмасдинг. Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Мусулмон кишининг қони фақат учта нарсадан бири билангина ҳалол бўлади: ўлдиргани учун ўлдириладиган киши, ёки уйлангандан кейин зино қилган киши, ёки исломидан кейин муртад бўлган киши›, деб айтганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَسْمَعُ لَا يَمُوتُ نَبِيٌّ إِلَّا خُيِّرَ بَيْنَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ قَالَتْ فَأَصَابَتْهُ بُحَّةٌ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ {مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا} فَظَنَنْتُ أَنَّهُ خُيِّرَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Hech bir nabiy oʻlmaydi, toki unga dunyo bilan oxirat orasidan (birini) tanlash ixtiyori berilmaguncha», deb (aytilayotganini) eshitardim. U dedi: Vafot etgan kasalliklarida u zotning ovozlari boʻgʻilib qoldi va men u zotning: {Alloh inʼom etgan zotlar — nabiylar, siddiqlar, shahidlar va solihlar bilan birga (boʻlur). Ular qanday yaxshi hamrohdir!} deb aytayotganlarini eshitdim. Shunda men u zotga (ixtiyor) tanlash berildi, deb gumon qildim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен: «Ҳеч бир набий ўлмайди, токи унга дунё билан охират орасидан (бирини) танлаш ихтиёри берилмагунча», деб (айтилаётганини) эшитардим. У деди: Вафот этган касалликларида у зотнинг овозлари бўғилиб қолди ва мен у зотнинг: {Аллоҳ инъом этган зотлар — набийлар, сиддиқлар, шаҳидлар ва солиҳлар билан бирга (бўлур). Улар қандай яхши ҳамроҳдир!} деб айтаётганларини эшитдим. Шунда мен у зотга (ихтиёр) танлаш берилди, деб гумон қилдим.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُوتِرُ بِخَمْسِ رَكَعَاتٍ لَا يَجْلِسُ إِلَّا فِي آخِرِهِنَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ besh rakat vitr oʻqir va faqat oxirgisidagina oʻtirar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ беш ракат витр ўқир ва фақат охиргисидагина ўтирар эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَيَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاخْتَرْنَاهُ فَهَلْ كَانَ طَلَاقًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizni ixtiyor qilishga qoʻydilar va biz u zotni ixtiyor qildik. Bu taloq boʻldimi?» dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ бизни ихтиёр қилишга қўйдилар ва биз у зотни ихтиёр қилдик. Бу талоқ бўлдими?» деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَبْغَضَ الرِّجَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ الْأَلَدُّ الْخَصِمُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla huzurida kishilarning eng yomon koʻriladigani — qattiq oʻjar janjalkashdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла ҳузурида кишиларнинг энг ёмон кўриладигани — қаттиқ ўжар жанжалкашдир», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ وَهْبٍ الْهَمْدَانِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ {الَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا أَتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ} أَهُوَ الرَّجُلُ يَزْنِي وَيَسْرِقُ وَيَشْرَبُ الْخَمْرَ قَالَ لَا يَا بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ أَوْ لَا يَا بِنْتَ الصِّدِّيقِ وَلَكِنَّهُ الرَّجُلُ يَصُومُ وَيُصَلِّي وَيَتَصَدَّقُ وَهُوَ يَخَافُ أَنْ لَا يُقْبَلَ مِنْهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, {Ular bergan narsalarini yuraklari qoʻrqib turgan holda beradilar} — bu zino qiladigan, oʻgʻirlik qiladigan va aroq ichadigan kishimi?» dedim. U zot: «Yoʻq, ey Abu Bakrning qizi», yoki: «Yoʻq, ey Siddiqning qizi. Balki u — roʻza tutadigan, namoz oʻqiydigan va sadaqa beradigan, ammo bular oʻzidan qabul qilinmasligidan qoʻrqadigan kishidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, {Улар берган нарсаларини юраклари қўрқиб турган ҳолда берадилар} — бу зино қиладиган, ўғирлик қиладиган ва ароқ ичадиган кишими?» дедим. У зот: «Йўқ, эй Абу Бакрнинг қизи», ёки: «Йўқ, эй Сиддиқнинг қизи. Балки у — рўза тутадиган, намоз ўқийдиган ва садақа берадиган, аммо булар ўзидан қабул қилинмаслигидан қўрқадиган кишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَتْ عَلَيَّ يَهُودِيَّةٌ فَذَكَرَتْ عَذَابَ الْقَبْرِ فَكَذَّبْتُهَا فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ صَدَقَتْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُمْ لَيُعَذَّبُونَ فِي قُبُورِهِمْ حَتَّى تَسْمَعَ أَصْوَاتَهُمْ الْبَهَائِمُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Huzurimga bir yahudiy ayol kirib, qabr azobini zikr qildi, men esa uni yolgʻonga chiqardim. Soʻng huzurimga Rasululloh ﷺ kirdilar, men u zotdan soʻradim. U zot: «U toʻgʻri aytibdi. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, ular qabrlarida shunday azoblanadilarki, hatto ularning ovozlarini hayvonlar eshitadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳузуримга бир яҳудий аёл кириб, қабр азобини зикр қилди, мен эса уни ёлғонга чиқардим. Сўнг ҳузуримга Расулуллоҳ ﷺ кирдилар, мен у зотдан сўрадим. У зот: «У тўғри айтибди. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, улар қабрларида шундай азобланадиларки, ҳатто уларнинг овозларини ҳайвонлар эшитади», дедилар.
قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ وَرْدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حُوسِبَ هَلَكَ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَيْسَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا} قَالَ يَا عَائِشَةُ ذَاكَ الْعَرْضُ مَنْ نُوقِشَ الْحِسَابَ فَقَدْ هَلَكَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim hisob-kitob qilinsa, halok boʻladi», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, Alloh azza va jalla: {Tezda undan oson hisob-kitob qilinur} demaydimi?» dedim. U zot: «Ey Oisha, u — arz (amallarning koʻrsatilishi)dir. Kim hisob-kitobda sinchiklab surishtirilsa, albatta halok boʻladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ҳисоб-китоб қилинса, ҳалок бўлади», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳ азза ва жалла: {Тезда ундан осон ҳисоб-китоб қилинур} демайдими?» дедим. У зот: «Эй Оиша, у — арз (амалларнинг кўрсатилиши)дир. Ким ҳисоб-китобда синчиклаб суриштирилса, албатта ҳалок бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْأَقْمَرِ عَنْ أَبِي حُذَيْفَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَاذَكَرَتْ امْرَأَةً وَقَالَتْ مَرَّةً حَكَتْ امْرَأَةً وَقَالَتْ إِنَّهَا قَصِيرَةٌ فَقَالَ اغْتَبْتِهَا مَا أُحِبُّ أَنِّي حَكَيْتُ أَحَدًا وَأَنَّ لِي كَذَا وَكَذَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u bir ayolni zikr qildi — roviy bir marta: «Bir ayolga taqlid qilib koʻrsatdi», dedi — va: «U pastak boʻyli», dedi. Shunda u zot: «Sen uni gʻiybat qilding. Menga shuncha-shuncha (mol) berilsa ham, birovga taqlid qilib koʻrsatishimni yoqtirmayman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у бир аёлни зикр қилди — ровий бир марта: «Бир аёлга тақлид қилиб кўрсатди», деди — ва: «У пастак бўйли», деди. Шунда у зот: «Сен уни ғийбат қилдинг. Менга шунча-шунча (мол) берилса ҳам, бировга тақлид қилиб кўрсатишимни ёқтирмайман», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ وَشَرِيكٌ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا كَانَ الرِّفْقُ فِي شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا زَانَهُ وَلَا عُزِلَ عَنْ شَيْءٍ إِلَّا شَانَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Muloyimlik qaysi narsada boʻlsa, albatta uni bezaydi; qaysi narsadan olib qoʻyilsa, albatta uni xunuk qiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Мулойимлик қайси нарсада бўлса, албатта уни безайди; қайси нарсадан олиб қўйилса, албатта уни хунук қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَمُحَمَّدُ بنُ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ قَالَتْ كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ فَإِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ خَرَجَ فَصَلَّى
Asvad (rahimahulloh) aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Nabiy ﷺ uylariga kirganlarida nima qilar edilar?» dedim. U: «U zot ahli oilasining xizmatida boʻlar edilar, namoz vaqti kirganida esa chiqib namoz oʻqirdilar», dedi.Асвад (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Набий ﷺ уйларига кирганларида нима қилар эдилар?» дедим. У: «У зот аҳли оиласининг хизматида бўлар эдилар, намоз вақти кирганида эса чиқиб намоз ўқирдилар», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ خَالِهِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِي فَنَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ تَعَوَّذِي بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ هَذَا غَاسِقٌ إِذَا وَقَبَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qoʻlimdan ushlab, oyga qaradilar va: «Ey Oisha, qorongʻulik choʻkkanidagi yomonlikdan Allohga panoh tila; mana shu — ‹gʻosiqin izo vaqab›dir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қўлимдан ушлаб, ойга қарадилар ва: «Эй Оиша, қоронғулик чўкканидаги ёмонликдан Аллоҳга паноҳ тила; мана шу — ‹ғосиқин изо вақаб›дир», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَبَّلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ وَقَالَ وَكِيعٌ قَالَتْ قَبَّلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُثْمَانَ بْنَ مَظْعُونٍ وَهُوَ مَيِّتٌ قَالَتْ فَرَأَيْتُ دُمُوعَهُ تَسِيلُ عَلَى خَدَّيْهِ يَعْنِي عُثْمَانَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَعَيْنَاهُ تُهْرَاقَانِ أَوْ قَالَ وَهُوَ يَبْكِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻpdilar — Abdurahmon: «Men Rasululloh ﷺ ni oʻpayotganlarini koʻrdim», dedi; Vakiʼ esa: «U dedi: Rasululloh ﷺ Usmon ibn Mazʼunni vafot etgan holida oʻpdilar», dedi. U dedi: Men u zotning koʻz yoshlari yuzlaridan oqib tushayotganini koʻrdim — yaʼni Usmon (uchun). Abdurahmon: «Koʻzlaridan yosh quyilardi», yoki: «U zot yigʻlar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўпдилар — Абдураҳмон: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни ўпаётганларини кўрдим», деди; Вакиъ эса: «У деди: Расулуллоҳ ﷺ Усмон ибн Мазъунни вафот этган ҳолида ўпдилар», деди. У деди: Мен у зотнинг кўз ёшлари юзларидан оқиб тушаётганини кўрдим — яъни Усмон (учун). Абдураҳмон: «Кўзларидан ёш қуйиларди», ёки: «У зот йиғлар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَتْ هِنْدٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ وَلَيْسَ يُعْطِينِي وَوَلَدِي مَا يَكْفِينِي إِلَّا مَا أَخَذْتُ مِنْ مَالِهِ وَهُوَ لَا يَعْلَمُ قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Hind Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, Abu Sufyon xasis kishi boʻlib, menga va bolamga yetadigan narsani bermaydi, faqat men uning molidan u bilmagan holda olganimgina yetadi», dedi. Shunda u zot: «Oʻzingga va bolangga yetadigan narsani maʼruf yoʻsinda ol», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳинд Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Абу Суфён хасис киши бўлиб, менга ва боламга етадиган нарсани бермайди, фақат мен унинг молидан у билмаган ҳолда олганимгина етади», деди. Шунда у зот: «Ўзингга ва болангга етадиган нарсани маъруф йўсинда ол», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبَاشِرُنِي وَأَنَا حَائِضٌ وَكَانَ أَمْلَكَكُمْ لِإِرْبِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ men hayzli holimda menga badanlarini tegizar edilar va u zot sizlarning ehtiyojiga (nafsiga) eng koʻp egalik qiluvchingiz edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ мен ҳайзли ҳолимда менга баданларини тегизар эдилар ва у зот сизларнинг эҳтиёжига (нафсига) энг кўп эгалик қилувчингиз эдилар», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَادِمًا قَطُّ وَلَا امْرَأَةً وَلَا ضَرَبَ بِيَدِهِ شَيْئًا إِلَّا أَنْ يُجَاهِدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hech qachon na xizmatkorni, na ayolni urganlar; Alloh yoʻlida jihod qilishdan boshqa hech qachon qoʻllari bilan biror narsani urmaganlar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳеч қачон на хизматкорни, на аёлни урганлар; Аллоҳ йўлида жиҳод қилишдан бошқа ҳеч қачон қўллари билан бирор нарсани урмаганлар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْتَزَوَّجَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَوَّالٍ وَبَنَى بِي فِي شَوَّالٍ فَأَيُّ نِسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ أَحْظَى عِنْدَهُ مِنِّيوَكَانَتْ عَائِشَةُ تَسْتَحِبُّ أَنْ تُدْخِلَ نِسَاءَهَا فِي شَوَّالٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ men bilan Shavvol oyida nikohlandilar va men bilan Shavvol oyida qoʻshildilar (zifofda boʻldilar). Rasululloh ﷺ ning ayollaridan qaysi biri huzurlarida mendan koʻra suyukliroq edi?» Roviy aytdi: Oisha (oilasidagi) ayollarini Shavvol oyida (kuyov huzuriga) kiritishni mustahab koʻrar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ мен билан Шаввол ойида никоҳландилар ва мен билан Шаввол ойида қўшилдилар (зифофда бўлдилар). Расулуллоҳ ﷺ нинг аёлларидан қайси бири ҳузурларида мендан кўра суюклироқ эди?» Ровий айтди: Оиша (оиласидаги) аёлларини Шаввол ойида (куёв ҳузурига) киритишни мустаҳаб кўрар эди.