حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ لَيُرَبِّي لِأَحَدِكُمْ التَّمْرَةَ وَاللُّقْمَةَ كَمَا يُرَبِّي أَحَدُكُمْ فَلُوَّهُ أَوْ فَصِيلَهُ حَتَّى يَكُونَ مِثْلَ أُحُدٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh biringiz uchun bir dona xurmoni va bir luqmani, biringiz oʻz toychogʻini yoki tuya bolasini boqib katta qilganidek, Uhud (togʻi) kabi boʻlgunicha oʻstiradi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ бирингиз учун бир дона хурмони ва бир луқмани, бирингиз ўз тойчоғини ёки туя боласини боқиб катта қилганидек, Уҳуд (тоғи) каби бўлгунича ўстиради», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا أَبُو حَصِينٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ ثَوْبٌ بَعْضُهُ عَلَيَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ustlarida bir kiyim boʻlgan holda namoz oʻqidilar, uning bir qismi mening ustimda edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ устларида бир кийим бўлган ҳолда намоз ўқидилар, унинг бир қисми менинг устимда эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ بَلَى ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ صَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلًا رَقِيقًا فَقَالَ يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَلَمَّا رَآهُ
Ubaydulloh ibn Abdulloh aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirib: «Menga Rasululloh ﷺ ning kasalliklari haqida soʻzlab bermaysizmi?» dedim. U: «Ha», dedi. Rasululloh ﷺ ogʻirlashib qolganlarida: «Odamlar namoz oʻqishdimi?» dedilar. Biz: «Yoʻq, ular sizni kutmoqdalar, yo Rasululloh», dedik. U zot: «Menga togʻorada suv qoʻyinglar», dedilar. Biz shunday qildik, u zot gʻusl qildilar. Soʻng turmoqchi boʻlganlarida hushdan ketdilar, keyin oʻzlariga keldilar-da: «Odamlar namoz oʻqishdimi?» dedilar. Biz: «Yoʻq, ular sizni kutmoqdalar, yo Rasululloh», dedik. U zot: «Menga togʻorada suv qoʻyinglar», dedilar. Biz shunday qildik, u zot gʻusl qildilar. Soʻng turmoqchi boʻlganlarida yana hushdan ketdilar, keyin oʻzlariga keldilar-da: «Odamlar namoz oʻqishdimi?» dedilar. Biz: «Yoʻq, ular sizni kutmoqdalar, yo Rasululloh», dedik. (Oisha) dedi: Odamlar esa masjidda xufton namozi uchun Rasulullohni ﷺ kutib oʻtirardilar. Rasululloh ﷺ Abu Bakrga odamlarga namoz oʻqib berishi uchun odam yubordilar. Abu Bakr yumshoq koʻngil kishi edi, u: «Ey Umar, odamlarga namoz oʻqib ber», dedi. Umar: «Sen bunga haqliroqsan», dedi. Shundan soʻng Abu Bakr oʻsha kunlar odamlarga namoz oʻqib berdi. Keyin Rasululloh ﷺ oʻzlarida yengillik sezib, peshin namozi uchun ikki kishi oʻrtasida suyanib chiqdilar, ulardan biri Abbos edi. Abu Bakr u zotni koʻrganida…Убайдуллоҳ ибн Абдуллоҳ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кириб: «Менга Расулуллоҳ ﷺ нинг касалликлари ҳақида сўзлаб бермайсизми?» дедим. У: «Ҳа», деди. Расулуллоҳ ﷺ оғирлашиб қолганларида: «Одамлар намоз ўқишдими?» дедилар. Биз: «Йўқ, улар сизни кутмоқдалар, ё Расулуллоҳ», дедик. У зот: «Менга тоғорада сув қўйинглар», дедилар. Биз шундай қилдик, у зот ғусл қилдилар. Сўнг турмоқчи бўлганларида ҳушдан кетдилар, кейин ўзларига келдилар-да: «Одамлар намоз ўқишдими?» дедилар. Биз: «Йўқ, улар сизни кутмоқдалар, ё Расулуллоҳ», дедик. У зот: «Менга тоғорада сув қўйинглар», дедилар. Биз шундай қилдик, у зот ғусл қилдилар. Сўнг турмоқчи бўлганларида яна ҳушдан кетдилар, кейин ўзларига келдилар-да: «Одамлар намоз ўқишдими?» дедилар. Биз: «Йўқ, улар сизни кутмоқдалар, ё Расулуллоҳ», дедик. (Оиша) деди: Одамлар эса масжидда хуфтон намози учун Расулуллоҳни ﷺ кутиб ўтирардилар. Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакрга одамларга намоз ўқиб бериши учун одам юбордилар. Абу Бакр юмшоқ кўнгил киши эди, у: «Эй Умар, одамларга намоз ўқиб бер», деди. Умар: «Сен бунга ҳақлироқсан», деди. Шундан сўнг Абу Бакр ўша кунлар одамларга намоз ўқиб берди. Кейин Расулуллоҳ ﷺ ўзларида енгиллик сезиб, пешин намози учун икки киши ўртасида суяниб чиқдилар, улардан бири Аббос эди. Абу Бакр у зотни кўрганида…
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا دَاوُدُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي الْفُرَاتِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الطَّاعُونِ فَأَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ عَذَابًا يَبْعَثُهُ اللَّهُ عَلَى مَنْ يَشَاءُ فَجَعَلَهُ رَحْمَةً لِلْمُؤْمِنِينَ فَلَيْسَ مِنْ رَجُلٍ يَقَعُ الطَّاعُونُ فَيَمْكُثُ فِي بَيْتِهِ صَابِرًا مُحْتَسِبًا يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا يُصِيبُهُ إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ إِلَّا كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ الشَّهِيدِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Rasululloh ﷺdan toun (vabo) haqida soʻradim. Rasululloh ﷺ menga xabar berdilarki: «U — Alloh xohlagan kishisiga yuboradigan bir azob edi; (soʻng) Alloh uni moʻminlar uchun rahmat qildi. Toun tushganda, oʻz uyida sabr qilib, savobini Allohdan umid qilib, oʻziga Alloh yozganidan boshqa narsa yetmasligini bilgan holda qoladigan har bir kishiga, albatta, shahid ajrining misli (ajr) boʻladi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан тоун (вабо) ҳақида сўрадим. Расулуллоҳ ﷺ менга хабар бердиларки: «У — Аллоҳ хоҳлаган кишисига юборадиган бир азоб эди; (сўнг) Аллоҳ уни мўминлар учун раҳмат қилди. Тоун тушганда, ўз уйида сабр қилиб, савобини Аллоҳдан умид қилиб, ўзига Аллоҳ ёзганидан бошқа нарса етмаслигини билган ҳолда қоладиган ҳар бир кишига, албатта, шаҳид ажрининг мисли (ажр) бўлади».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَغْتَسِلَ مِنْ جَنَابَةٍ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ يُخَلِّلُ بِأَصَابِعِهِ أُصُولَ الشَّعْرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ janobatdan gʻusl qilmoqchi boʻlganlarida, namozga qilgan tahoratlaridek tahorat qilar, soʻng boshlariga uch marta suv quyar, barmoqlari bilan soch tublarini tarar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жанобатдан ғусл қилмоқчи бўлганларида, намозга қилган таҳоратларидек таҳорат қилар, сўнг бошларига уч марта сув қуяр, бармоқлари билан соч тубларини тарар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا حَرْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَنْصَارِيُّ أَنَّ عَمْرَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ حَدَّثَتْهَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تُقْطَعُ الْيَدُ فِي رُبُعِ دِينَارٍ
Oisha — moʻminlar onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qoʻl chorak dinor (miqdoridagi oʻgʻirlik) uchun kesiladi», dedilar.Оиша — мўминлар онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қўл чорак динор (миқдоридаги ўғирлик) учун кесилади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا حَرْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حِطَّانَ أَنَّ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُ قَالَ أَبِي وَأَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حِطَّانَ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكُنْ يَدَعُ فِي بَيْتِهِ ثَوْبًا فِيهِ تَصْلِيبٌ إِلَّا قَضَبَهُ قَالَ عَبْدُ الصَّمَدِ فِي حَدِيثِهِ قَالَ وَقَدْ كَانَ خَالَطَ ثِيَابَنَا الْحَرِيرُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uylarida ichida xoch (salb) belgisi boʻlgan biror kiyimni — uni kesib tashlamasdan — qoldirmas edilar. Abdussamad oʻz hadisida: «Kiyimlarimizga ipak aralashgan edi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ уйларида ичида хоч (салб) белгиси бўлган бирор кийимни — уни кесиб ташламасдан — қолдирмас эдилар. Абдуссамад ўз ҳадисида: «Кийимларимизга ипак аралашган эди», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَرْبٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَأَنَّ أَبَا سَلَمَةَ حَدَّثَهُ وَكَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَوْمِهِ خُصُومَةٌ فِي أَرْضٍ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ يَا أَبَا سَلَمَةَ اجْتَنِبْ الْأَرْضَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ ظَلَمَ قِيدَ شِبْرٍ مِنْ الْأَرْضِ طُوِّقَهُ مِنْ سَبْعِ أَرَضِينَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Salama uning huzuriga kirib, oʻzi bilan qavmi orasida bir yer xususida nizo borligini aytdi. Shunda u (Oisha): «Ey Abu Salama! Bu yerdan voz kech, zero Rasululloh ﷺ: ‹Kim bir qarichcha yerga zulm qilsa (haqsiz olsa), unga yetti qavat yer (boʻyniga) sirtmoq qilib taqiladi›, — dedilar», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Салама унинг ҳузурига кириб, ўзи билан қавми орасида бир ер хусусида низо борлигини айтди. Шунда у (Оиша): «Эй Абу Салама! Бу ердан воз кеч, зеро Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким бир қаричча ерга зулм қилса (ҳақсиз олса), унга етти қават ер (бўйнига) сиртмоқ қилиб тақилади›, — дедилар», — деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي الرَّبِيعُ يَعْنِي ابْنَ حَبِيبٍ الْحَنَفِيَّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الرَّقَاشِيَّ يَقُولُسَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَأَخْرَجَتْ إِلَيَّ جَرَّةً مِنْ وَرَاءِ الْحِجَابِ فَقَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَكْرَهُ مَا يُصْنَعُ فِي هَذِهِ
Abu Said ar-Raqoshiy aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan sopol kuzada (tayyorlangan) nabiz haqida soʻradim. U menga parda ortidan bir kuza chiqarib: «Rasululloh ﷺ mana shunda tayyorlanadigan narsani yoqtirmas edilar», dedi.Абу Саид ар-Рақоший айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан сопол кузада (тайёрланган) набиз ҳақида сўрадим. У менга парда ортидан бир куза чиқариб: «Расулуллоҳ ﷺ мана шунда тайёрланадиган нарсани ёқтирмас эдилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُنِي وَهُوَ صَائِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ roʻzador holda meni oʻpar edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ рўзадор ҳолда мени ўпар эдилар».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالْمُنْذِرِ بْنِ أَبِي الْمُنْذِرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ اسْتَعِيذِي بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ هَذَا فَإِنَّ هَذَا الْغَاسِقُ إِذَا وَقَبَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ oyga qarab: «Ey Oisha, mana shuning yomonligidan Allohga panoh tila. Chunki mana shu — {qorongʻulik chiqqan vaqtidagi tun}dir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ойга қараб: «Эй Оиша, мана шунинг ёмонлигидан Аллоҳга паноҳ тила. Чунки мана шу — {қоронғулик чиққан вақтидаги тун}дир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ قَالَ حَدَّثَنَا خَارِجَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ مِنْ وَلَدِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي الرِّجَالِ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُمْنَعُ نَقْعُ مَاءٍ فِي بِئْرٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Quduqdagi ortiqcha suvni (boshqalardan) man qilinmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қудуқдаги ортиқча сувни (бошқалардан) ман қилинмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو عَنْ زُهَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْرُجُ إِلَى الْبَقِيعِ فَيَدْعُو لَهُمْ فَسَأَلَتْهُ عَائِشَةُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَدْعُوَ لَهُمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Baqiʼga chiqib, ular uchun duo qilar edilar. Oisha bu haqda u zotdan soʻradi. U zot: «Men ular uchun duo qilishga buyurilganman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Бақиъга чиқиб, улар учун дуо қилар эдилар. Оиша бу ҳақда у зотдан сўради. У зот: «Мен улар учун дуо қилишга буюрилганман», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَعَنَ اللَّهُ قَوْمًا اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh oʻz paygʻambarlarining qabrlarini masjidlar qilib olgan qavmni laʼnatlasin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ ўз пайғамбарларининг қабрларини масжидлар қилиб олган қавмни лаънатласин», дедилар.
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ و حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا الْقَوَارِيرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَشْعَثَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ التَّبَتُّلِقَالَ عَبْد اللَّهِ فَحَدَّثَنِيهِ أَبِي فَقَالَ لَمْ أَسْمَعْهُ مِنْ يَحْيَى
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tabattul (turmush qurmaslik)dan qaytardilar. Abdulloh aytdi: Buni menga otam soʻzlab berdi va: «Men uni Yahyodan eshitmadim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ табаттул (турмуш қурмаслик)дан қайтардилар. Абдуллоҳ айтди: Буни менга отам сўзлаб берди ва: «Мен уни Яҳёдан эшитмадим», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ قَيْسٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَدْخُلْ عَلَيْهَا بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ إِلَّا رَكَعَ عِنْدَهَا رَكْعَتَيْنِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozidan keyin uning huzuriga kirsalar, albatta uning oldida ikki rakaat namoz oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозидан кейин унинг ҳузурига кирсалар, албатта унинг олдида икки ракаат намоз ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ عَيَّاشٍأَلَيْسَ ذُكِرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يُصْبِحُ وَهُوَ جُنُبٌ فَيَغْتَسِلُ وَيَصُومُفَقَالَ سُفْيَانُ حَدَّثَنِيهِ حَمَّادٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ
Hasan ibn Ayyosh aytdi: «Nabiy ﷺdan, u zot junub holda tongni qarshilab, soʻng gʻusl qilib, roʻza tutar edilar, deb zikr qilinmaganmi?» Shunda Sufyon: «Buni menga Hammod Ibrohimdan, u Asvaddan, u Oisha (roziyallohu anho)dan (rivoyat qilib) soʻzlab berdi», dedi.Ҳасан ибн Айёш айтди: «Набий ﷺдан, у зот жунуб ҳолда тонгни қаршилаб, сўнг ғусл қилиб, рўза тутар эдилар, деб зикр қилинмаганми?» Шунда Суфён: «Буни менга Ҳаммод Иброҳимдан, у Асваддан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан (ривоят қилиб) сўзлаб берди», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ لَا يَرَوْنَ إِلَّا أَنَّهُ الْحَجُّ فَلَمَّا طَافَ بِالْبَيْتِ وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ فَطَافُوا أَمَرَهُمْ فَحَلُّوا قَالَتْ وَكُنْتُ قَدْ حِضْتُ فَوَقَفْتُ الْمَوَاقِفَ كُلَّهَا إِلَّا الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ فَقُلْتُ يَرْجِعُونَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ وَأَرْجِعُ بِحَجَّةٍ قَالَتْ فَأَرْسَلَ مَعِي أَخِي فَلَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُصْعِدًا مُدْلِجًا عَلَى أَهْلِ الْمَدِينَةِ وَأَنَا مُدْلِجَةٌ عَلَى أَهْلِ مَكَّةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ va sahobalari faqat hajni koʻzlagan holda chiqdilar. U zot Baytni tavof qilib, sahobalariga ham buyurgach, ular tavof qilishdi; soʻng u zot ularga buyurdilar, ular ihromdan chiqdilar. (Oisha) dedi: Men hayz koʻrgan edim, shu sababli Baytni tavof qilishdan boshqa barcha vuquf joylarida turdim. Men: «Ular bir umra va bir haj bilan qaytadi, men esa bir haj bilan qaytaman», dedim. (Oisha) dedi: Shunda u zot men bilan akamni yubordilar. Men Rasululloh ﷺ ni yuqoriga koʻtarilib, Madina ahli tomon tunda yoʻl olayotgan holda uchratdim, men esa Makka ahli tomon tunda yoʻl olayotgan edim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ ва саҳобалари фақат ҳажни кўзлаган ҳолда чиқдилар. У зот Байтни тавоф қилиб, саҳобаларига ҳам буюргач, улар тавоф қилишди; сўнг у зот уларга буюрдилар, улар иҳромдан чиқдилар. (Оиша) деди: Мен ҳайз кўрган эдим, шу сабабли Байтни тавоф қилишдан бошқа барча вуқуф жойларида турдим. Мен: «Улар бир умра ва бир ҳаж билан қайтади, мен эса бир ҳаж билан қайтаман», дедим. (Оиша) деди: Шунда у зот мен билан акамни юбордилар. Мен Расулуллоҳ ﷺ ни юқорига кўтарилиб, Мадина аҳли томон тунда йўл олаётган ҳолда учратдим, мен эса Макка аҳли томон тунда йўл олаётган эдим.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا إسْرَائِيلُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَفْتِلُ الْقَلَائِدَ لِهَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَمْكُثُ قَالَتْ وَكَانَ يُهْدِي الْغَنَمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Rasululloh ﷺ ning hadylari uchun qiladalarni (boʻyinbogʻlarni) eshar edim, soʻng u zot (ihromsiz holda) turaverar edilar. (Oisha) dedi: U zot qoʻy hadiy qilib yuborar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳадйлари учун қиладаларни (бўйинбоғларни) эшар эдим, сўнг у зот (иҳромсиз ҳолда) тураверар эдилар. (Оиша) деди: У зот қўй ҳадий қилиб юборар эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَنَامُ أَوَّلَ اللَّيْلِ وَيُحْيِي آخِرَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ kechaning avvalida uxlab, oxirini ibodat bilan tirik oʻtkazar edilar.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ кечанинг аввалида ухлаб, охирини ибодат билан тирик ўтказар эдилар.»
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا حَسَنٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَتَوَضَّأُ بَعْدَ الْغُسْلِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ gʻusldan soʻng taharat qilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ғуслдан сўнг таҳарат қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ حَتَّى يَكُونَ آخِرَ صَلَاتِهِ الْوَتْرُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ kechasi namoz oʻqir, namozlarining oxiri vitr boʻlardi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ кечаси намоз ўқир, намозларининг охири витр бўларди».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ تِسْعَ رَكَعَاتٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechasi toʻqqiz rakaat namoz oʻqirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечаси тўққиз ракаат намоз ўқирдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجْنَا نُرِيدُ الْحَجَّ فَلَمْ أَطُفْ فَقُلْتُ يَرْجِعُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ وَأَرْجِعُ بِحَجَّةٍ قَالَتْ صَفِيَّةُ مَا أُرَانِي إِلَّا حَابِسَتَكُمْ قَالَ عَقْرَى حَلْقَى قَالَ طُفْتِ يَوْمَ النَّحْرِ قَالَتْ نَعَمْ قَالَتْ فَأَمَرَهَا فَنَفَرَتْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Biz hajni koʻzlab chiqdik, men esa tavof qilmadim. Men: «Yo Rasululloh! Ular bir umra va bir haj bilan qaytadi, men esa bir haj bilan qaytaman», dedim. Safiyya: «Men sizlarni faqat ushlab qoladiganga oʻxshayman», dedi. U zot: «Sharmandang qursin! Nahr kuni tavof qilganmiding?» dedilar. U: «Ha», dedi. (Oisha) dedi: Shunda u zot unga buyurdilar, u yoʻlga chiqdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Биз ҳажни кўзлаб чиқдик, мен эса тавоф қилмадим. Мен: «Ё Расулуллоҳ! Улар бир умра ва бир ҳаж билан қайтади, мен эса бир ҳаж билан қайтаман», дедим. Сафийя: «Мен сизларни фақат ушлаб қоладиганга ўхшайман», деди. У зот: «Шарманданг қурсин! Наҳр куни тавоф қилганмидинг?» дедилар. У: «Ҳа», деди. (Оиша) деди: Шунда у зот унга буюрдилар, у йўлга чиқди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُنْذُ نَزَلَتْ عَلَيْهِ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ يُصَلِّي صَلَاةً إِلَّا دَعَا وَقَالَ سُبْحَانَكَ رَبِّي وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U zotga {Allohning nusrati va fath kelganda} (oyati) nozil boʻlganidan beri Nabiy ﷺ ni biror namozni, unda duo qilmasdan yoki unda: «Subhonaka robbiy va bihamdik, allohumma-gʻfir liy (Sen poksan, ey Robbim, Senga hamd boʻlsin, ey Allohim, meni magʻfirat qil)», demasdan oʻqiganlarini koʻrmadim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У зотга {Аллоҳнинг нусрати ва фатҳ келганда} (ояти) нозил бўлганидан бери Набий ﷺ ни бирор намозни, унда дуо қилмасдан ёки унда: «Субҳонака роббий ва биҳамдик, аллоҳумма-ғфир лий (Сен поксан, эй Роббим, Сенга ҳамд бўлсин, эй Аллоҳим, мени мағфират қил)», демасдан ўқиганларини кўрмадим.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرَأَيْتُ وَبِيصَ الطِّيبِ فِي مَفْرِقِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Nabiy ﷺ ihromda boʻlganlarida, soch ajrab turgan joylaridagi atirning yaltirashini koʻrdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Набий ﷺ иҳромда бўлганларида, соч ажраб турган жойларидаги атирнинг ялтирашини кўрдим.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أُطَيِّبُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَطْيَبِ مَا أَجِدُ مِنْ الطِّيبِ حَتَّى أَنِّي أَرَى وَبِيصَ الطِّيبِ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ قَبْلَ أَنْ يُحْرِمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺni ehromga kirishlaridan oldin oʻzim topgan eng xushboʻy atir bilan atirlar edim, hatto atirning yaltirashini u zotning boshlarida va soqollarida koʻrardim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺни эҳромга киришларидан олдин ўзим топган энг хушбўй атир билан атирлар эдим, ҳатто атирнинг ялтирашини у зотнинг бошларида ва соқолларида кўрардим», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ صَفِيَّةَ حَاضَتْ قَبْلَ النَّفْرِ فَسَأَلَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كُنْتِ طُفْتِ طَوَافَ يَوْمِ النَّحْرِ قَالَتْ نَعَمْ فَأَمَرَهَا أَنْ تَنْفِرَ فَنَفَرَتْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Safiyya (Makkadan) qaytishdan oldin hayz koʻrdi. U Nabiy ﷺdan soʻradi. U zot: «Nahr kuni tavof qilganmiding?» dedilar. U: «Ha», dedi. Shunda u zot unga yoʻlga chiqishni buyurdilar, u yoʻlga chiqdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Сафийя (Маккадан) қайтишдан олдин ҳайз кўрди. У Набий ﷺдан сўради. У зот: «Наҳр куни тавоф қилганмидинг?» дедилар. У: «Ҳа», деди. Шунда у зот унга йўлга чиқишни буюрдилар, у йўлга чиқди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكُنْ يُسَارِعُ إِلَى شَيْءٍ مَا يُسَارِعُ إِلَى الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ hech bir narsaga bomdoddan oldingi ikki rakaatga shoshilganchalik shoshilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳеч бир нарсага бомдоддан олдинги икки ракаатга шошилганчалик шошилмас эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ خَصِيفٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مُنْذُ ثَلَاثِينَ سَنَةً عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَجْمَرْتُ شَعْرِي إِجْمَارًا شَدِيدًا فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَائِشَةُ أَمَا عَلِمْتِ أَنَّ عَلَى كُلِّ شَعَرَةٍ جَنَابَةً
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men sochimni juda qattiq oʻrib qoʻydim. Shunda Rasululloh ﷺ menga: «Ey Oisha! Har bir soch tolasida janobat borligini bilmaysanmi?» dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен сочимни жуда қаттиқ ўриб қўйдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй Оиша! Ҳар бир соч толасида жанобат борлигини билмайсанми?» дедилар.
حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنِ أَبِيهِ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ كَانَ يُصَلِّي قَالَتْ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ ثُمَّ يُصَلِّي بَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ
Shurayh aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan Rasululloh ﷺ ning namozlari — u zot qanday namoz oʻqishlari haqida soʻradim. U: «U zot peshin namozini oʻqir, soʻng undan keyin ikki rakaat oʻqir edilar», dedi.Шурайҳ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Расулуллоҳ ﷺ нинг намозлари — у зот қандай намоз ўқишлари ҳақида сўрадим. У: «У зот пешин намозини ўқир, сўнг ундан кейин икки ракаат ўқир эдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنِ الْمِقْدَامِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُسَأَلَ عَائِشَةَ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ قَالَتْ كَانَ يُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلَاةِ فَإِذَا دَخَلَ تَسَوَّكَ
Shurayh aytdi: U Oisha (roziyallohu anho)dan Rasululloh ﷺ (namozga) chiqishdan oldin nima qilishlari haqida soʻradi. U: «U zot bomdoddan oldin ikki rakaat oʻqir, soʻng namozga chiqar edilar; kirganlarida esa misvok qilardilar», dedi.Шурайҳ айтди: У Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Расулуллоҳ ﷺ (намозга) чиқишдан олдин нима қилишлари ҳақида сўради. У: «У зот бомдоддан олдин икки ракаат ўқир, сўнг намозга чиқар эдилар; кирганларида эса мисвок қилардилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ قَالَ سَعِيدٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَسْوَدِ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الْأَيْمَنِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozining ikki rakatini (sunnatini) oʻqiganlarida, oʻng yonboshlari bilan yotar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозининг икки ракатини (суннатини) ўқиганларида, ўнг ёнбошлари билан ётар эдилар.
حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبِيتُ جُنُبًا فَيَأْتِيهِ بِلَالٌ فَيُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَيَقُومُ فَيَغْتَسِلُ فَأَنْظُرُ إِلَى تَحَادُرِ الْمَاءِ فِي شَعْرِهِ وَجِلْدِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ فَأَسْمَعُ صَوْتَهُ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ ثُمَّ يَظَلُّ صَائِمًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ junub holida tunni oʻtkazardilar. Soʻng Bilol kelib, u zotga namoz vaqtini bildirar edi. U zot turib, gʻusl qilardilar, men esa suvning sochlaridan va terilaridan oqib tushishiga qarab turardim. Soʻng u zot chiqar edilar, men esa bomdod namozida ovozlarini eshitardim. Keyin u zot roʻzador holda kun oʻtkazardilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолида тунни ўтказардилар. Сўнг Билол келиб, у зотга намоз вақтини билдирар эди. У зот туриб, ғусл қилардилар, мен эса сувнинг сочларидан ва териларидан оқиб тушишига қараб турардим. Сўнг у зот чиқар эдилар, мен эса бомдод намозида овозларини эшитардим. Кейин у зот рўзадор ҳолда кун ўтказардилар», деди.
حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَظَلُّ صَائِمًا مَا يُبَالِي مَا قَبَّلَ مِنْ وَجْهِي حَتَّى يُفْطِرَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ roʻzador holda kun oʻtkazar va iftor qilgunlaricha yuzimning qayeridan oʻpishlariga parvo qilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда кун ўтказар ва ифтор қилгунларича юзимнинг қаеридан ўпишларига парво қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ قَالَ حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرُّقْيَةِ مِنْ كُلِّ ذِي حُمَةٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zahri boʻlgan har bir jonivor (chaqishi)dan ruqya qilishga ruxsat berdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ заҳри бўлган ҳар бир жонивор (чақиши)дан руқя қилишга рухсат бердилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا نُبَيْهٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَحْتَ الْكَعْبِ مِنْ الْإِزَارِ فَفِي النَّارِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Izorning toʻpiqdan pastdagi qismi doʻzaxdadir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Изорнинг тўпиқдан пастдаги қисми дўзахдадир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا وَائِلٌ قَالَ سَمِعْتُ الْبَهِيَّ يُحَدِّثُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْمَا بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ فِي جَيْشٍ قَطُّ إِلَّا أَمَّرَهُ عَلَيْهِمْ وَإِنْ بَقِيَ بَعْدَهُ اسْتَخْلَفَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Zayd ibn Horisani biror qoʻshinga yuborsalar, albatta uni ularga amir qilib tayinlar edilar. Agar u zotdan keyin tirik qolganida edi, u zot uni oʻrinbosar qilgan boʻlardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Зайд ибн Ҳорисани бирор қўшинга юборсалар, албатта уни уларга амир қилиб тайинлар эдилар. Агар у зотдан кейин тирик қолганида эди, у зот уни ўринбосар қилган бўлардилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُطِيعٌ الْغَزَّالُ عَنْ كُرْدُوسٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَقَدْ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِسَبِيلِهِ وَمَا شَبِعَ أَهْلُهُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ طَعَامِ بُرٍّ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ oʻz yoʻllariga (dunyodan) oʻtib ketdilar, holbuki ahllari uch kun (ketma-ket) bugʻdoy taomidan toʻyib yemagan edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўз йўлларига (дунёдан) ўтиб кетдилар, ҳолбуки аҳллари уч кун (кетма-кет) буғдой таомидан тўйиб емаган эдилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ صَمْعَةَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ قَالَ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُأَنَّهَا كَانَتْ تَغْتَسِلُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِنَاءٍ وَاحِدٍ
Ikrimadan rivoyat qilinadi: Menga Oisha (roziyallohu anho) soʻzlab berdiki, u Nabiy ﷺ bilan birga bir idishdan gʻusl qilar edi.Икримадан ривоят қилинади: Менга Оиша (розияллоҳу анҳо) сўзлаб бердики, у Набий ﷺ билан бирга бир идишдан ғусл қилар эди.